Zaw Htet (Pyinmanar) - Poem

ဒီတံခါး၊ အိမ္အမွတ္ ငါးဆယ္႔ေလး
ေဇာ္ထက္ (ပ်ဥ္းမနား)
ဇူလုိင္ ၁၉၊ ၂၀၁၂


အင္းလ်ားေရျပင္ရဲ႕
မလွမ္းမကမ္းမွာရွိထားတဲ႔
၀င္းတံခါး ႏွစ္ခ်ပ္
အမွတ္တမဲ့႐ႈၾကည့္
သူ႔၏ ပုုံ႐ုုပ္
မတုုန္မလႈပ္
ေက်ာက္႐ုပ္ပမာေပါ့ ....။

တပင္တိုုင္ျမနန္းစံခဲ့တဲ့
သူမရဲ႕ထံပါးက
ဒီတံခါးမရဲ႕ထိပ္မွာ
အိပ္မရညနဲ႔
အတိတ္ကဘ၀ေတြ ရွိခဲ့ဘူးတယ္။

ဒီတံခါးရဲ႕
တျခားတစ္ဘက္မွာ
အလြမ္းသမားတစ္သိုုက္အတြက္
စႏၵယား႐ႈိက္သံေတြ ရွိခဲ႔ဘူးတယ္။

ႏွစ္ႏွစ္သားမွ
ေျခာက္ဆယ့္ငါးႏွစ္တိုုင္တိုုင္
သူမၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ မ်က္ရည္မိုုးက်
လဇူလိုင္ တစ္ဆယ့္ကိုးရဲ႕ညဟာ
ဒီတံခါး၀မွာပဲ။

ေပၚမလာႏိုုင္ေတာ့တဲ့သူေတြကိုုမွန္း
အခ်စ္ဆံုုးသူေတြကိုုတမ္း
လြမ္းလိုု႔ မ၀တာ
ဒီတံခါး၀မွာပဲ။

ေပၚမလာသူတစ္ေယာက္ကိုုေမွ်ာ္ကိုုး
တိုုးေ၀ွ႔ခစားသူေတြကို မမုုန္း
အျပံဳးနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖရွာ
အဲဒါ……ဒီတံခါး၀က အေမခမ်ာပဲ။

ရာဇ၀င္ရုုိင္းမ်ား
ဒီတံခါးကိုု ေသာ့ခတ္ခဲ့စဥ္
ကန္ေရျပင္က အသက္မဲ့တိတ္ဆိတ္
ကမာၻေျမျပင္က အခက္နဲ႔ တထိတ္ထိတ္နဲ႔ေပါ႔။

ေႏွာင္ႀကိဳးအထပ္ထပ္နဲ႔
ရစ္ပတ္ခံခဲ႔ရတဲ့ဒီတံခါး
ပြင့္ဟသြားေစခဲ့တာက
သူမရဲ႕ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း
ႏႈတ္ခမ္း တစ္လႊာပဲ။

ရဲရဲနီထား
ဒီတံခါးက
သိန္းခ်ီမကတဲ႔
ဓားသြားျမျမေတြကိုု
ယဥ္ပါး ခေစခဲ့တယ္။

ဇာနည္ေတြဖြား
ဒီတံခါးက
ေသာင္းမကတဲ့
ေျပာင္း၀ေတြကိုု
သံလြင္ခက္နဲ႔ ေတးဆိုုေစဦးမယ္။

အာဏာကိုုအံတုုလိုု႔
ကမၻာ႔ဆုုတိုု႔က ခစားရတဲ့
ဒီတံခါးလွတစ္ခုုကေတာ့
ငါတိုု႔အားလံုုးအတြက္
ဘုုရားေပးတဲ့ဆုုပဲ။

အခါတစ္ပါးက
ဒီတံခါး၀ဆီသြား
အဘြားေလ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းမွာ
စီစီရီရီ လန္းလန္းဆန္းဆန္း
လီလီပန္းေတြ ရွိခဲ့ဘူးတယ္။

ရာဇ၀င္တင္ထား
ဒီတံခါးခ်ပ္ေတြကိုုေတာ့
ရာဇ၀င္ တစ္ေက်ာ့ပတ္
ျပန္ေသာ့မခတ္ေစဖိုု႔
ငါတိုု႔အားလံုုး စုုကာ၀ိုုင္း
သမိုုင္းေပးတာ၀န္တစ္ခုုေပါ႔။

ခြပ္ေဒါင္းနီတိုု႔စြမ္းအား
ဒီတံခါးနဲ႔ တံတိုုင္း
ငါတိုု႔အားလံုုးရဲ ႔သမိုုင္းမိုု႔၊
ဒီတံခါးက
ငါတိုု႔အားလံုုးနဲ႔ ဆိုုင္တယ္၊
ဒီတံခါးရဲ ႔ အနာဂတ္မ်ား
ငါတိုု႔ အားလံုုးပိုု္င္တယ္။ ။

(ဥေရာပခရီးစဥ္မွျပန္လာေသာအေမစုုကိုု ဒီတံခါး၀မွ ႀကိဳဆိုုခဲ႔သူတစ္ဦးက ေပးပိုု႔သည္။)
0