ရွာေဖြေရး ...

PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

သစ္ထူးဆက္ ● တံလွ်ပ္

 
သစ္ထူးဆက္ ● တံလွ်ပ္
(မုိးမခ) ေမ ၂၁၊ ၂၀၁၆

အပူရွိန္ျပင္းလြန္းသျဖင့္ အေဝးကုိေမွ်ာ္ၾကည့္မိသည္တြင္ လယ္ကြင္းျပင္ထဲ တံလွ်ပ္မ်ားထေနသည္ကုိ ကြၽန္ေတာ္ေတြ႔ရသည္။ ထုိင္ေနေသာကြၽန္ေတာ့္ေဘးမွရုပ္ရွင္ေတြထဲကလုိ သူေဌးက သံုးေလးပတ္ပတ္ ေလွ်ာက္ေနသည္။

"မင္းကသခင္လား ကြၽန္လား။ ငါတုိ႔ဆီမွာ ကြၽန္မရွိဘူးကြ။ သခင္ေတြပဲရွိတယ္။ တကယ္လုိ႔ မင္းမွာခိုင္းမွလုပ္မယ္ဆုိတဲ့ ကြၽန္စိတ္ဓာတ္ေတြပါလာရင္ ေဟာဒီေနရာမွာတင္ လုးံေခ်ၿပီး ဟုိးအေရွ႕ကလယ္ကြင္းေတြထဲ ကန္ထုတ္ပစ္လုိက္ကြာ။ ၾကားလားငါ့ညီ"

ကြၽန္ေတာ္ သူ႔ကုိ ေခါင္းညိတ္ျပလုိက္မိသည္။ သူကအလုပ္ရွင္ကြၽန္ေတာ္က အလုပ္သမားျဖစ္၍ ကြၽန္ေတာ္ ဘာမွျပန္မ ေျပာမိပါ။
*******

သူတုိ႔အလုပ္က ဘာမွခမ္းခမ္းနားနားမဟုတ္ပါ။ အမွန္ေတာ့ေျမႀကီးေရာင္းစားသည့္ အလုပ္ျဖစ္သည္။ ကုမၸဏီဟုဆုိလွ်င္ လည္း ေျမႀကီးေရာင္းစားသည့္ ကုမၸဏီဟုသာ ဆုိရမည္။ သူတုိ႔အေခၚ စခန္း (အမွန္ေတာ့ တဲတန္းရွည္ႀကီး) တြင္ အလုပ္ သမားႏွစ္ဆယ္ေလာက္ရွိသည္။ ေျမႀကီးသယ္ယႏၲရားေမာင္းႏွင္သူမ်ား ထမင္းခ်က္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္လုိ အခ်ိန္မွတ္ အလုပ္ သမားမ်ား ရွိသည္။ ယႏၲရားကုမၸဏီမွငွားထားေသာ ေဂၚမ်ားပါေသာ ယႏၲရားႀကီးမ်ားကုိ ကြၽန္ေတာ္အပါအဝင္ အျခားအခ်ိန္ မွတ္လုပ္သားမ်ားက အခ်ိန္မွတ္ရသည္။ စက္ႏုိးသည့္အခ်ိန္ စက္သိမ္းသည့္အခ်ိန္မ်ားကုိ စနစ္တက် မွတ္ရသည္။ အလုပ္ က ပင္ပင္ပန္းပန္း ဘာမွမလုပ္ရပါ။ နာရီပတ္ၿပီး အခ်ိန္မွတ္ရုံသာ ျဖစ္သည္။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အလုပ္ခြင္မွာ တြံေတးတေနရာမွ ရႈမဆုံးႏုိင္ေသာ လယ္ကြက္မ်ား ရွိရာတြင္ ျဖစ္သည္။ လယ္ကြက္ဆုိေသာ္လည္း ဘာပင္မွမစုိက္ထားေသာပက္ၾကားအက္ လယ္ကြက္မ်ားျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အလုပ္က ဆည္ႀကီးတဆည္ တူးေဖာ္ေန ရျခင္းျဖစ္သည္။ ေနကပူလုိက္သည္မွာ ျခစ္ျခစ္ေတာက္။ ကြင္းေခါင္ေခါင္မုိ႔ ဘာအရိပ္အာဝါသမွမရွိ။ မနက္မုိးလင္းတာနဲ႔ ေရဘူးတဘူးကုိဆြဲ ဦးထုပ္ေဆာင္း၍ ထုိကြင္းေခါင္ေခါင္ကုိသြားရသည္။ ေျမတူးသည့္စက္ႀကီးနားမွ ကြၽန္ေတာ္လည္း နားရ သည္။ အလုပ္ကမပင္ပန္းေသာ္လည္း ညေနစခန္းျပန္ေရာက္လွ်င္ လူတကုိယ္လုံး ႏႈန္းခ်ိေနေလသည္။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔စခန္း၏ ေဘးတြင္ ေခ်ာင္းငယ္ေလးတခုရွိသည္။ အလုပ္သိမ္းၿပီး ခႏၶာကုိယ္အပူခ်ိန္ေလ်ာ႔သြားလွ်င္ ထုိေခ်ာင္း ေလးမွာ ေရခ်ဳိးၾကရသည္။ ထမင္းခ်က္အပါအဝင္ စခန္းရွိအလုပ္သမားမ်ားမွာ ေယာက်ာ္းေလးမ်ားသာျဖစ္၍ တခ်ဳိ႕က မိေမြးတုိင္းဖေမြးတုိင္း ခ်ဳိးၾကသည္။ ေရမုိးခ်ဳိးထမင္းစားေသာက္ၿပီးလွ်င္ လွဲခ်င္ လွဲ၊ ေကာ္ဖီေသာက္ခ်င္ေသာက္၊ စကားေျပာ ခ်င္ေျပာ သေဘာရွိေနႏုိင္သည္။ တေနကုန္ပင္ပန္းသမွ် ေလတျဖဴးျဖဴးတုိက္ခတ္ေနေသာစခန္းေပၚတြင္ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ လွဲလုိက္တာႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္က မ်ား၏။

တညေတာ့ ကြၽန္ေတာ္မအိပ္ခ်င္ဘဲျဖစ္ေန၍ ထမင္းခ်က္ႏွင့္ စကားထုိင္ေျပာျဖစ္သည္။ ထမင္းခ်က္က ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အခု အလုပ္လုပ္ေနေသာေနရာသည္ ယခင္က လူမ်ဳိးျခားမိသားစုတစုပုိင္ေသာေျမျဖစ္ေၾကာင္း ယခင္ကအေျခာက္အလွန္႔ အလြန္ၾကမ္းေသာ ေနရာျဖစ္ေၾကာင္း တခါတရံသူတုိ႔ကုိ ေတြ႔ျမင္ရေလ့ရွိေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ထုိညက ကြၽန္ေတာ္ အေပါ့ ထမသြားျဖစ္ပါ။ တဟူးဟူးတုိက္ေနေသာေလထဲတြင္ အသံတစုံတရာမ်ား ၾကားရေလမလား နားစြင္႔ရင္း ကြၽန္ေတာ္အိပ္ေပ်ာ္ သြားခဲ့ေလသည္။
********

အလုပ္လုပ္ရသည္မွာ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ေနသားက်လာသည္။ ေနပူဒဏ္ေၾကာင့္ ပင္ပန္းေသာ္လည္း အလုပ္ဝင္ကာစက ထက္ေတာ့ ခံႏုိင္ရည္ရွိလာေလၿပီ။ မနက္ကြင္းထဲမွာ အလုပ္လုပ္၊ ညက်စခန္းျပန္အိပ္ႏွင့္ လုံးလည္ခ်ာလည္ လုိက္ေနသည္။
တရက္ေတာ့ ေမွ်ာ္လင္႔မထားေသာကိစၥတခု ျဖစ္လာသည္။ ေျမတူးသည့္ယႏၲရားစက္ႀကီး၂ လုံး ရုတ္တရက္ ထပ်က္သည္။ စက္ျပင္ႏွစ္ေယာက္လည္း တေနကုန္ ေခၽြးဒီးဒီးက်ေအာင္ ျပင္သည္။ ထမင္းခ်က္က ရြာထဲကသတင္းတခုကုိ ယူလာသည္။ ရြာထဲတြင္ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ကုိ ဝင္ပူးေနသည္႔အေၾကာင္း၊ ထုိအမ်ဳိးသမီးက သူ႔ကုိယ္သူ ေခ်ာင္းေစာင္႔ရွင္မဟု ဆုိေန သည္တဲ့။ ထူးဆန္းသည္မွာ ေျမတူးသည့္ ယႏၲရားစက္ႀကီးမ်ားကုိ ႏိႈးမရေအာင္သူလုပ္ထားသည္ဆုိျခင္းပင္။ ေခ်ာင္းထဲတြင္ ေရခ်ဳိးၾကသည့္အခါ ကုိယ္လုးံတီးျဖင့္ခ်ဳိးသျဖင္႔ အလြန္ေဒါသထြက္မိ၍ အရွက္ကင္းမဲ့ေသာ အျပဳအမူအတြက္ ျပန္ေတာင္းပန္ ေစေၾကာင္း ပူး၍ေျပာျပသည္ဟု ထမင္းခ်က္က သူေဌးကုိ တဆင့္ ေျပာျပသည္။ သူေဌးက ေခတ္ပညာတတ္တေယာက္ျဖစ္၍ ထမင္းခ်က္ေျပာစကားကုိ သိပ္အယုံအၾကည္မရွိ။ စက္ျပင္ႏွစ္ေယာက္ကလည္း ထူးျခားမူမရွိေသး၍ သူေဌးခဏေတြသြား သည္။ ေနာက္ေတာ့မွ ထမင္းခ်က္ကုိ ရြာကဘုန္းႀကီးငါးပါး ပင့္ခုိင္း၍ မနက္ျဖန္စခန္းတြင္ မုန္႔ဟင္းခါးဆြမ္းကပ္ဖုိ႔စီစဥ္ရန္ ေျပာၿပီး ပုိက္ဆံထုတ္ေပးသည္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အလုပ္သမားမ်ားအားလုံးကုိလည္း မနက္ျဖန္အလုပ္တရက္နားမည္ျဖစ္ ေၾကာင္း ေၾကညာလုိက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အားလုးံ ေပ်ာ္ရႊင္သြားၾကသည္။ ထုိညက အိပ္ရတာ ဇိမ္အလြန္ရွိပါသည္။ မနက္လင္းေတာ့ ဘုန္းႀကီးဆြမ္းကပ္ၿပီး ေခ်ာင္းေစာင္႔ရွင္မဆုိသူကုိပါ ေတာင္းပန္၍ အမွ်အတန္းေပးေဝလုိက္သည္။

အလုပ္နားသျဖင့္ စားေသာက္ၿပီး ေက်ာဆန္႔ရင္း ေမွးခနဲ ကြၽန္ေတာ္အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ ေဟးခနဲေအာ္လုိက္သံမ်ားေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ အိပ္ေနရာမွ လန္႔ႏုိးလာမိသည္။ ေျမတူးစက္ႀကီးႏွစ္လုံးလုံးႏႈိးသံက စခန္းတခုလုးံဆူညံေနသည္။ ဆက္အိပ္မရ ေတာ့သျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္ထထုိင္ရင္း စခန္းအျပင္ကုိၾကည့္လုိက္မိသည္။ စခန္းအျပင္ဘက္တြင္ အပူရွိန္ေၾကာင့္ တံလွ်ပ္မ်ားထ ေနသည္ကုိ ကြၽန္ေတာ္ ျမင္လုိက္ရေလသည္။    ။

(သစ္ထူးဆက္)