ရွာေဖြေရး ...

editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

မ်ဳိးေဆြသန္း - ဘယ္ဖက္ရင္အုံထဲ ႏွလုံးသား ရွိေနခဲ့တဲ့အမႈ



မ်ဳိးေဆြသန္း  - ဘယ္ဖက္ရင္အုံထဲ ႏွလုံးသား ရွိေနခဲ့တဲ့အမႈ
(သူ႔ေဖ့စ္ဘြတ္၊ သစ္ခက္သံလြင္) မိုုးမခ၊ ေမ ၂၇၊ ၂၀၁၆
ေန႔ခင္းႀကီးမွာ ႏိုးလာခဲ့ ခ်စ္ေသာကဗ်ာ ဆရာကိုေတြ႔ပါတယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကေရးထားတဲ့ ကဗ်ာဆရာ ကိုေအာင္ပြင့္အေၾကာင္းကိုကြန္မင့္အသစ္ ေတြနဲ႔ေတြ႔ရေတာ့ ကိုယ္တိုင္လည္း သတိရ၊ ေျပာစရာေတြကလည္း ကိုပြင့္နဲ႔က မ်ားစြာ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ေနာက္တခါ။

ကဗ်ာဆရာကိုေအာင္ပြင့္က စစ္အစိုးရ လက္ထက္မွာ အႀကိမ္ႀကိမ္ အဖမ္းခံရပါတယ္။
ဘာအမႈလဲဆိုေတာ့ ဘယ္ဖက္ရင္အုံထဲ ႏွလုံးသား႐ွိေနတဲ့ အမႈတဲ့။
သူအခု ပုသိမ္မွာ အသက္ႀကီးၿပီ၊ ေထာင္ထဲအႀကိမ္ႀကိမ္ဆိုေတာ့လည္း လူက န ၿပီေပါ့၊
ေနာက္ဆုံး သူ႔စာဖတ္ထားမိတာ ပိေတာက္ပြင့္သစ္မွာ ပါတဲ့စာပါ။

ကဗ်ာကခံႏိုင္အားႀကီးလြန္းတယ္ ..တဲ့၊

ေခ်ာင္းသာကမ္းေျခမွာ တေယာက္တည္း ထီးေဆာင္းၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့ ပုံေလးနဲ႔  ဖတ္ၿပီးၿပီးခ်င္း မ်က္ရည္က်ရတယ္။ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔လြန္းတဲ့ လူတေယာက္လို႔ ကိုယ့္ကို ေမးရင္ ဦးေအာင္ပြင့္ပဲ၊ ကိုေအာင္ပြင့္ပဲ၊ ေမာင္ေအာင္ပြင့္ဆိုတဲ့ ကဗ်ာဆရာပဲလို႔ မဆိုင္း မတြ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီေမာင္ေအာင္ပြင့္နဲ႔ေထာင္နဲ႔ ဘယ္လိုမွဆက္စပ္လို႔ရမယ္ မထင္မိဘူး။ အသက္ရွင္လ်က္ ျပန္ထြက္လာေသးတာ ေက်းဇူးေတာင္တင္ေသးရဲ႕။
သူ ေထာင္ထဲက ေအးစက္သမံတလင္းေတြရဲ႕ဒဏ္ကို ေသမေလာက္ခံခဲ့ရတယ္။
အဲဒီဒဏ္ကို သူခုခံခဲ့ပုံကို ႐ိုး႐ိုးေလး ေရးထားတာပါ၊ ကဗ်ာေတြ႐ြတ္တယ္တဲ့။
သူ႐ြတ္တဲ့ကဗ်ာေလးေတြကိုလည္း ေျပာျပထားပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမျပခ်င္ဘူး။
အဲဒါ သူ႔ဆီကပဲသိရမယ့္အေၾကာင္းအရာအသစ္ပါပဲ။ ၾကာလာေတာ့ သူကကဗ်ာေတြ  ႐ြတ္ရင္းနဲ႔ေအးစက္ေန႔ရက္ေတြကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ့တယ္တဲ့။
ဟုတ္တယ္။ သူ႔စာကိုဖတ္ေနရင္း သူ႐ြတ္တဲ့ ကဗ်ာေလးေတြကိုလိုက္ဖတ္ေနရင္း ကိုေအာင္ပြင့္ရဲ႕ေအးစက္ေနတဲ့ သာမိုမီတာမွာ အနီေရာင္ ေႏြးေထြးမႈေလးတျဖည္းျဖည္း  ျမင့္တက္လာေနတာကို ကိုယ္တိုင္ျမင္ေယာင္ခံစားမိလာရမိၿပီး တဖက္က သူေနထိုင္ခဲ့ရတဲ့ ေအးစက္ေန႔ရက္ေတြက သူ႔သက္သာလာမႈေလးကို ကိုယ့္စိတ္မွာပါ လုံျခဳံလာၿပီး  သူ႔ကိုယ္စား စိတ္မွာ ေႏြးေထြးေက်နပ္ခဲ့ရေသးတယ္။
ဦးေအာင္ပြင့္က ကၽြန္ေတာ့္အေဖအ႐ြယ္၊ ဦးေလးအ႐ြယ္ပါ။ ကဗ်ာေရးေတာ့ ကေလာင္ နာမည္က ေမာင္ေအာင္ပြင့္ပါ၊ စာေပအသိုက္အဝန္းကကိုေအာင္ပြင့္၊ ေမာင္ေအာင္ပြင့္၊  ဦးပြင့္၊ ကိုပြင့္တဲ့ ေခၚၾကတယ္။





သူ႔ေမတၱာတရားက သူ႔နာမည္ကို အမ်ားကေခၚၾကပုံမွာကို ေပၚေနတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ျပ တိုက္ေခါင္မိုးေတြေပၚက တီဗီအင္တင္နာတိုင္ေတြ ေခတ္စားကာစအခ်ိန္က ကိုေအာင္ပြင့္က အဲဒီ အင္တင္နာတိုင္ေတြၾကားကေန ျမင္ေတြ႔ရတဲ့လမင္းကို ငါး႐ိုးနင္တဲ့ေငြလမင္းဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကို လူေတြႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကတယ္။ လေရာင္ေတြကို တြင္းထဲ ကဲ့ကဲ့ၿပီးထည့္ေနတဲ့ ပု႐ြက္ဆိတ္ႀကီး ေမာင္ေအာင္ပြင့္ကို မွတ္မိေနၾကတယ္။

သူ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာေနၾကစကားရွိတယ္။

မ်ဳိးေဆြသန္းရယ္၊ ငါ(၂၂)ႏွစ္မွာ အဖမ္းခံရတယ္၊ 

(၃၃) ႏွစ္မွာ အဖမ္းခံရတယ္၊ 

(၄၄) ႏွစ္မွာအဖမ္းခံရတယ္၊
အခု( ၅၅) ေရာက္ေတာ့ ငါေၾကာက္ၿပီကြာတဲ့။

မၾကာပါဘူး အင္းဝက ကဗ်ာဆရာဦးၾကည္ေအာင္နဲ ့အတူပါသြားေတာ့တာပါပဲ။ ေနာက္ထပ္ ပါျပန္တယ္။ အင္းဝက ကဗ်ာဆရာဦးၾကည္ေအာင္နဲ႔ ဦးေအာင္ပြင့္ ဘာလို႔  အဖမ္းခံရတာလဲ၊ ကဗ်ာဆရာေတြမွာ ဘာအျပစ္ရွိလို႔လဲ။

အဲဒီကိစၥျဖစ္ပ်က္ၿပီး ဦးေအာင္ပြင့္ တံတားဦးကေန ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ ေရာက္လာပါတယ္။

သူက အဲဒီတုန္းက T&T လို႔ ေခၚတဲ့ ဝင္းတင္ဝင္းမီဒီယာမွာ ေဒါက္ခယူမန္ထရီေခၚတဲ့  မွတ္တမ္းဗီဒီယိုေတြ ထုတ္လုပ္တဲ့မီဒီယာမွာ ပေရာဒတ္႐ွင္းမန္ေနဂ်ာ လုပ္ေနတယ္။  Who's Who in Burma တို႔ Ode de Ayeyarwady တို႔က ဦးပြင့္ထုတ္လုပ္ခဲ့တာေပါ့၊  အမ်ားႀကီးေစာပါတယ္။ ဗီဒီယို တိပ္ေတြ ဘဝနဲ႔ေပါ့။ အဲဒီလိုအစီအစဥ္ေတြထဲက တခု အေနနဲ႔ အင္းဝကကဗ်ာဆရာဦးၾကည္ေအာင္ကို ဗီဒီယိုမွတ္တမ္းသြား႐ိုက္တာပဲ။
ကိုပြင့္ျပန္ေျပာျပပုံက ..
ဟ့ေကာင္ရယ္ ဦးၾကည္ေအာင္ လူပ်ဳိႀကီး တကိုယ္တည္းကဗ်ာဆရာ၊ ထမင္းခ်က္လည္း သူ၊ အဲဒါေစ်းျခင္းေတာင္းႀကီးဆြဲၿပီး ေစ်းထဲသြားတာ ငါက သူ႔ေနာက္ကေန ဗီဒီယိုလိုက္႐ိုက္တာ အဖမ္းခံရတာပဲတဲ့။

ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ကို ေနာက္ခ်င္တာနဲ႔ပဲ ကိုပြင့့္ကလည္း စစ္အစိုးရအကဲေတာ့ ဆတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့
ေစ်းဝယ္တာ ဗီဒီယို႐ိုက္ယုံနဲ႔ေတာ့ မဖမ္းေလာက္ပါဘူး၊ ခင္ဗ်ားလွ်ဳိ႕ဝွက္အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္လို႔ေနမွာပါလို႔ေျပာေတာ့ ..

မင့္ႏွယ္ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ဘယ္ကလာ လွ်ဳိ႕ဝွက္ရမွာလဲ။ တို႔လုပ္တာကိုက ထင္ေပၚခ်င္လြန္းလို႔ကြာ၊ ဟုတ္တယ္ ငါသြားေနၾကက ဝင္းတင္ဝင္းရယ္၊ ေလထန္ကုန္းရယ္၊ မင္းရယ္၊ ေကေအတီရယ္ ဘယ္မတုန္း
လွ်ဳိ႕ဝွက္အဖြဲ႔အစည္းတဲ့။ အဲဒါပဲ ဘယ္ဖက္ရင္အုံထဲ ႏွလုံးသား႐ွိတဲ့အမႈဆိုတာ။

အဲဒါမ်ဳိးေတြ အခ်ိန္မွန္မွန္ေထာင္က်ေနတဲ့သူ႔မွတ္တမ္းနဲ႔ပဲ ထပ္ကာထပ္ကာ ေၾကာက္လန္႔ စရာလို႔ ေဟာဒီကဗ်ာ ဆရာေမာင္ေအာင္ပြင့္ကို သတ္မွတ္ထားၿပီး ဘယ္ဖက္ရင္အုံထဲ ႏွလုံးသားရွိတဲ့အမႈနဲ႔ တရားခံျဖစ္ရတဲ့ကဗ်ာဆရာ။

သူ႔ဖက္ကေတာ့ျဖင့္ ဘယ္သူဘယ္ဝါရယ္လို႔ေတာင္ ဒီေလာက္ခါးသီးတဲ့အမႈေတြက ဘယ္သူ႔ စနက္၊ ဘယ္သူ႔လက္ခ်က္လို႔ တခါမွ ဆဲဆို ညည္းတြားတာ မၾကားဖူးပါဘူး။ ဒီေမာင္ေတြကြာတဲ့။ ဒါ အလြန္ဆုံးၾကားဖူးတာပဲ။ ကဗ်ာဆရာဦးၾကည္ေအာင္နဲ႔အတူ အခ်ဳပ္ထဲက အေၾကာင္းေတြကို တညလုံးကိုယ့္ကို ျပန္ေျပာျပေနတာ မိုးေတာင္လင္းသြားပါေသးရဲ့ သူ႔ဒုကၡ မပါပါဘူး။

ဆိုးလိုက္တာကြာ ဒီေကာင္ေတြႏြားခိုးတာ ေျခရာခံ မရေအာင္လို႔ ႏြားကို ေျခေထာက္ျဖတ္ၿပီး လွည္းေပၚတင္တာတဲ့ကြာ။ ၿပီးေတာ့ ေခါင္းလုပ္တဲ့ မိန္းမႀကီးေရာကြာ။ အဲဒါ ဒီေကာင္ေတြကြာ အျပင္မွာလည္းေနေသး၊ ၿပီးေတာ့ ဖမ္းၿပီး အခ်ဳပ္ထဲထည့္ထားတဲ့ေခါင္းမႀကီးနဲ႔ ႏြားသူခိုးေတြကို ငွက္ေပ်ာဖီးဝယ္ေကၽြးခိုင္းေသးတယ္ကြာ၊ ငါတို႔ကိုေခၚတာ ကဗ်ာဆရာအမႈတဲ့။ အဲဒါကြာ ေခါင္းမႀကီးက က်ဳပ္ျဖင့္ ကဗ်ာမႈလို႔ၾကားဖူးေပါင္တဲ့။ ႏြားခိုးေတြကလည္း က်ဳပ္တို႔က ဆန္းပါဘူးတဲ့။ နခိုးက လုပ္ရဲရင္ ခံရဲရတာေပါ့တဲ့။ ခင္ဗ်ားတို႔ဟာကဆန္းတယ္တဲ့။ အဲဒါကြာ ငါ့လည္း ဘာလုပ္လို႔ခံရဲမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူးတဲ့။
ကိုင္း ဘယ္လိုလြတ္လာတာတုန္း။

မင္းကလည္း ေဒၚေဒၚေပါ့ကြာ၊ ဒီေမာင္ေတြကို ဒီခ်ိန္ ဘယ္သူမွတုၿပီး စကားေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။ ကဗ်ာဆရာေတြပါလို႔ လူထုေဒၚအမာက ေျပာေပးလို႔ လြတ္လာတာတဲ့။ ဟုတ္သားပဲ ကိုပြင့္ရ၊ လူ႔ေဘာင္သမိုင္းမွာ ကဗ်ာဆရာေတြက လူေတြကို ေကာင္းရာေကာင္း က်ဳိးပဲ ျဖည့္စြက္ေပးခဲ့တာပဲ၊ အဲဒါသံသယရွိစရာမွ မလိုဘဲ။ ဒီတိုင္းလည္း ျမင္ေနရတာပဲ။ ဟင္ မင့္လူေတြ အဲေလာက္မ်ားသိရင္ တို႔ဒီလိုဘယ္ေနရပါလိမ့္တဲ့။

ကၽြန္ေတာ္က သိပါတယ္၊ ကိုေအာင္ပြင့္ကိုမ်ားဖမ္းသြားလို႔ စစ္လားေၾကာလားလုပ္ရင္ ေျဖမွာေတြသိတယ္။
ခင္ဗ်ားက ဘာကို မေက်နပ္တာလဲ၊ ေက်နပ္စရာဘာမ်ား႐ွိလို႔လဲ၊ လိုခ်င္တာ ဒီမိုကေရစီပဲမဟုတ္လား။ ဟုတ္တယ္ေလ လူမွန္းသိၿပီး ဉာဏ္ဝင္ကတည္းကလိုခ်င္ ေနခဲ့တာပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေထာက္ခံဝန္းရံတာပဲလား။ ဟုတ္တယ္ေလ။ သူ႔မွာ မိန္းမသားတေယာက္တည္း တို႔ေယာက်္ားေတြက ဘာလုပ္ႏိုင္လို႔လဲ။
သူ႔ကို ေဘးကေန ဝန္းရံ ကူညီေပးရမွာေပါ့၊ မယုံမရွိနဲ႔။ ဒီမိန္းမနင္းလိုက္ ျမက္ခင္းေတြ ပန္းပြင့္သြားမွာ ေသခ်ာတယ္။
ဖ်န္း။

ကဲ အဲဒါ စစ္ေၾကာေရးမွာမွ မဟုတ္ဘူး။ ကိုေအာင္ပြင့္ တသက္လုံးေျပာေနတဲ့စကားပဲ။ ေနရာဌာန အေျခေနအခ်ိန္ခါေၾကာင့္ စကားေတြ ျပင္ေျပာမွာမဟုတ္တဲ့ ကိုေအာင္ပြင့္။  စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ မုဆိုးနဲ႔သားေကာင္ ၿငိသလို အႀကိမ္ႀကိမ္ၿငိစြန္းခဲ့ရတယ္။ ကိုယ္ကသူ႔ၾကည့္ၿပီး ပင္ပန္းလြန္းလို႔ ကိုပြင့္ရယ္ သံပူအိုးႀကီးကိုေခါင္းေပၚတသက္လုံး ႐ြက္မထားပါနဲ႔လို႔ေျပာမိေတာ့ ကိုယ့္အနားတိုးလာၿပီး ..
ကိုင္း မ်ဳိးေဆြသန္းရယ္ မင္းက ေျပာၿပီ၊ မင္းလိုေတာ့ ငါလစ္ဘရယ္ၾကခ်င္သားကြာ၊ ဒါေပမဲ့ ေဟာဒီ ဆိုၿပီး ဘယ္ဖက္ရင္အုံကို လက္နဲ႔ဖိၿပီး အထဲမွာႏွလုံးသားက လာရွိိေနလို႔ေပါ့ကြာ။ အဲဒါပဲ။

အဲဒါပဲ အဲဒါပဲကိုပြင့္ရာ ၂၂ တႀကိမ္၊ ၃၃ တႀကိမ္၊ ၄၄ တႀကိမ္၊ ၅၅ တႀကိမ္ပဲလို႔ေျပာေတာ့။

မင္းကလည္းကြာ၊ ဒီျပည္တြင္းစစ္ႀကီးထဲမွာ …

အာ ေနပါဦး ကိုပြင့္ရာ ဘယ္တုန္းက ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္လို႔လဲ

ေဟာဗ်ာ ငါ့အဖို႔ေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္ပဲ၊ ပုသိမ္ သာေပါင္းကေနစၿပီး ကြန္ျမဴနစ္သူပုန္ႀကီး ထျဖစ္ေတာ့ ငါ့အေမက လက္ဖက္ရည္အၾကမ္းေရေႏြးအိုးထဲ က်ည္ဆန္ေတြထည့္ၿပီး ပို႔ေပးခဲ့ရတာ အဲဒီျပည္တြင္းစစ္ထဲမွာ ငါ့အေမက ၾကက္ကေလး ငွက္ကေလးပ်ံသလို ဖလူးဆိုၿပီး ေပ်ာက္သြား လိုက္တာ ဒီေန႔ထိ ေသသည္႐ွင္သည္ မသိရေတာ့ဘူးတဲ့


အင္ ..ကိုပြင့္ အေမက အဲဒီလိုေပ်ာက္သြားတာလား၊


ေအးေလ၊ ျပႆနာက ငါ့သားႀကီး မင့္တပည့္ ေမာင္ၿကီးၿငိမ္းခ်မ္းေမြးေတာ့ ငါမေနႏိုင္ေတာ့ဘူး အေမ အေမ ငါ တၿပီ၊ မိခင္ မိခင္ ငါသိၿပီ၊ ငါ အေမရွာပုံေတာ္ဖြင့္တာေပါ့။ ဟို႐ြာမွာ ထင္တယ္ဆိုသြား၊ ဒီ႐ြာကအဘြားႀကီးေတာ့ မင့္အေမထင္တာပဲဆိုငါေရာက္ၿပီ။ အဲဒါ ကန္ႀကီးေထာင့္ဖက္က ႐ြာတ႐ြာကအဘြားႀကီးလို႔ထင္တာပဲ၊ လူေျပာသူေျပာေတြနဲ႔  ငါသြားတာေပါ့၊ ဟိုေရာက္ေတာ့ အိမ္ဝင္းႀကီးက အက်ယ္ႀကီး၊ အိမ္ကလည္းအႀကီးႀကီး သားသမီး ေျမးျမစ္ေတြက ၃၀ ေလာက္ရွိမယ္၊ ဘာကိစၥလဲဆိုေတာ့၊ ကၽြန္ေတာ့္ အေမထင္လို႔ပါ ငါအက်ဳိးအေၾကာင္း ေျပာျပတာေပါ့၊ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့ အဘြားႀကီးက ျငင္းတယ္၊ ငါကလည္း၊ ႐ုပ္တူလားဘာလားေတြလည္း မေတြးတတ္ေတာ့ပါဘူး အေမေရာဂါက ျပင္းေနတာကိုး၊ ျပန္ေတာ့ ငါက မေက်နပ္ ခ်င္ပုံ ေပါက္တယ္ထင္ပါတယ္၊

အဘြားႀကီးက မင့္အေမ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ ငါ့မွာ အဲဒီလိုလည္း မျဖစ္ပ်က္ခဲဖူးဘူးတဲ့။ မင္းၾကည့္ပါလားတဲ့၊ ငါက သားသမီးေတြပစ္ထားခဲ့ဖို႔ေနေနသာသာ အတူတူေနခ်င္လို႔မွ  အခုလို သိုက္သိုက္ဝန္းဝန္းနဲ႔ ဘယ္သားသမီးမွ အခြဲမခံဘဲ အတူတူေနေနတာတဲ့၊  သားသမီးေတြကိုပစ္ထားခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးအစားမဟုတ္ဖူးတဲ့။

ေဟ့ေကာင္ေရ ငါ့ကိုသူ႔အေမမဟုတ္တာေသခ်ာေၾကာင္းေျပာတာဆိုေပမယ့္ ငါက ငါ့အေမကေတာ့ ပစ္သြားတယ္ေပါ့ေလဆိုၿပီး ပိုထိခိုက္ရၿပီး ျပန္လာတာ။ ႐ြာထိပ္လည္း ေရာက္ေရာ သူ႔သားအႀကီးက ေနာက္ကေန ေျပးလိုက္လာၿပီး သူ႔အေမက ဓာတ္ပုံေပး ခိုင္းလို႔တဲ့။

ဟာ အဲဒီမွာ ငါကအေမလို႔ ပိုထင္မိျပန္ေရာ၊ အမွန္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး၊  သူေျပာလိုက္တာမ်ားသြားၿပီး ငါ့အေမကိုထိသြားလို႔ ငါခံစားသြားရတာကို သနားလို႔  ဘာလုပ္ရမယ္မွန္းမသိျဖစ္ၿပီး သူ႔ဓာတ္ပုံ ေပးခိုင္းလိုက္တာပဲ။ ငါျပန္ေရာက္ေတာ့ ဓာတ္ပုံၾကည့္ၿပီး လူႀကီးေတြက ဝိုင္းေျပာၾကပါတယ္။ ဒါေတာ့ မင့္အေမမဟုတ္ဖူး ဒီမိန္းမႀကီးကို ငါတို႔သိတယ္။ ဒါငါတို႔႐ြာကို သနပ္ခါးတုံး လာေရာင္းေနၾကတဲ့။ ဒီမိန္းမႀကီး ေစ်းလာေရာင္းေနစဥ္က မင့္အေမရွိေနေသးတယ္တဲ့။ ကိုပြင့္ရယ္ ဒါဆို အခုထိအေမ့ကို မေတြ႔ေတာ့တာေပါ့ဆိုေတာ့…

ေအးေလ အခုထိပဲ၊ ကိုင္း မင္းငါ့ကိုဘာေျပာမလဲတဲ့..

မေျပာေတာ့ဘူး..

မေျပာနဲ႔ေတာ့ ငါ ထမင္းပူပူ ဟင္းပူပူ မစားရတာၾကာၿပီ၊ ငါ့ကိုထမင္းပူပူလိုက္ေကၽြးတဲ့ ကိုင္းသြားၾကစို႔ဆိုၿပီး မအိပ္ရေသးပဲ မိုးလင္းလာလို႔ ထမင္းထြက္စားၾကေသးတယ္။
သိပ္မၾကာဘူး။ စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ေနာက္ဆုံး အဖမ္းခံရျပန္တယ္။
ကိုေအာင္ပြင့္ပါသြားၿပီတဲ့ ေလထန္ကုန္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ေျပာေနၾကတယ္၊
စိတ္မေကာင္းရုံံကလြဲလို႔ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူး။ ဘာမႈလည္းေမးစရာမွ မလိုတာ။
ဘယ္ဖက္ရင္အုံထဲ ႏွလုံးသား႐ွိတဲ့အမႈပဲေပါ့၊ ဒီတခါ ႏွစ္နဲ႔ ခ်ီၿပီးၾကာတယ္။
ဘယ္မွာ အက်ဥ္းက်ေနတယ္ ေမးမေနေတာ့ပါဘူး။

တရက္ေတာ့ ညအလုပ္လုပ္ၿပီး မနက္မွစၿပီး အိပ္ရတဲ့ ကိုယ့္ကို ေန႔လည္ ၁၂ နာရီမွာ ေဘးကထိုင္ၿပီး ကိုယ့္မ်က္ႏွာေပၚမ်က္ႏွာတခုက အုပ္မိုးၿပီး .. မ်ဳိးေဆြသန္း ထပါဦးကြ ဆိုတာ သန္းေကာင္ယံ အိပ္မက္ေနသလိုပဲ၊
ငါပါကြ ကိုပြင့္ပါ

ဟာ ကိုပြင့္ ဘယ္တုန္းက လြတ္လာသလဲ

ေအး လြတ္ၿပီကြာ၊ ငါ အခုပုသိမ္ မိသားစုဆီ ျပန္မယ္၊ က်န္းမာေရး မေကာင္းဘူး။ အဲဒါ အိမ္ျပန္ၿပီး က်န္းမာေရးေလး ျပန္ထူေထာင္ရဦးမယ္၊ ငါ့ကို လမ္းစားရိတ္နည္းနည္းနည္းေပး၊ ဖတ္စရာစာအုပ္၊ နားေထာင္စရာသီခ်င္း အဲဒါေလးေတြေပး..
အင္း ဟုတ္ၿပီ ရၿပီေျပာၿပီး လူးလဲထရတယ္၊ ကိုပြင့္ကေတာ့ ခါတိုင္းလိုအျပဳံးေလးနဲ႔ပဲ၊
အျပဳံးေလး နည္းနည္းေဖ်ာ့ေနတာေတာ့ သတိထားမိပါတယ္။
ကဲ ကိုပြင့္ရယ္ ျပန္၊ က်န္းမာေရးဂ႐ုစိုက္၊ ရန္ကုန္လာရင္ေျပာ၊ ပုသိမ္လာရင္ေျပာမယ္။

မႏွစ္က သူလာတယ္ ပိေတာက္ပြင့္သစ္က ဦးစိမ္းနီအိမ္မွာ အာ႐ုံေၾကာေတြကအားနည္း ေနၿပီ။ အဲဒါေဆးလာကုတယ္၊ မနက္ျပန္မယ္ဆိုလို႔ညသြားေတြ႔ၿပီး သူ႔အေၾကာင္းေရးထာ။တာပါ၊ အဲဒါ တစ္ႏွစ္လည္လို႔ ျပန္ေတြ႔တာ ရွယ္ၾကလို႔ ကိုယ္လည္း ျပန္ေတြ႔ေတာ့  ကိုပြင့္ကို သတိရလာသလို ဘယ္ဖက္ရင္အုံထဲ ႏွသား႐ွိတာ အမႈတဲ့။

ဒါက ကဗ်ာဆရာေမာင္ေအာင္ပြင့္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့ ဦးေလးအ႐ြယ္ပါ။
သူက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ခ်စ္ခင္စြာနဲ႔ ညီအစ္ကိုလို ေပါင္းသင္းခဲ့တဲ့အတြက္၊
ကၽြန္ေတာ္က ဦးပြင့္၊ ကိုပြင့္အမ်ားေခၚတဲ့ နာမည္အကုန္လုံးေခၚတတ္ပါတယ္။ သူအခု  ပုသိမ္မွာ ဇနီးေက်ာင္းဆရာမ၊ သမီးလုံမၿငိမ္းခ်မ္းတို႔နဲ႔ ေနေနပါတယ္။ သားျဖစ္သူ  ေမာင္ႀကီးၿငိမ္းခ်မ္းက ဖင္လန္ႏိုင္ငံမွာ ဖင္လန္႐ု႐ွားကျပား အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ အိမ္ယာ ထူေထာင္လ်က္ေနပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကဗ်ာဆရာဦးေအာင္ပြင့္တေယာက္ သူ႔ကဗ်ာထဲကလို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညစာေတြ အ႐ွည္သျဖင့္စားႏိုင္ၿပီး သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ ရွည္ပါေစေၾကာင္းပါ။

(ဓာတ္ပုံက ျမင့္စိုးဦးနဲ႔ ခိုင္ျပည့္စုံရဲ႕ပုံေတြကိုယူထားပါတယ္)
...........................................................
-
၀န္ခံခ်က္။ ။ မ်ဳးိေဆြသန္း ေဖ့စ္ဘြတ္မွ ယူပါသည္။