ရွာေဖြေရး ...

PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

ေမာင္ဥကၠလာ - ျပည့္လုၿပီ နာရီခ်ိန္ (၂၄၀၀)



ေမာင္ဥကၠလာ - ျပည့္လုၿပီ နာရီခ်ိန္ (၂၄၀၀)
(မိုးမခ) ဇူလိုင္ ၇၊ ၂၀၁၆

ႏိုင္ဂံဂ်ားကို ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ေယာင္တိေယာင္န ေခတၱေရာက္ရွိသြားခဲ့ေသာ ကၽြန္ပ္သည္ ဘက္ေပါင္းစံု ေျပာင္းလဲတိုးတက္ေနေသာ ေရႊျပည္ႀကီးဆီသို႔ ေဘးမသီရန္မခ ျပန္ေရာက္ခဲ့ျပန္ၿပီ။ မေန႔က ေရႊျပည္ႀကီး မဟုတ္ေသာ ဒီေန႔ ေရႊျပည္ႀကီးသည္ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း အေျပာင္းလဲႀကီး ေျပာင္းလဲလာခဲ့သည္မွာ မယံုႏိုင္ေလာက္စရာ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ေရႊျပည္ႀကီးမွာ အခုဆို ျပည္သူေတြရဲ ႔ အသည္းေက်ာ္ မယ္ေတာ္ႀကီးကိုယ္တိုင္ သမၼတအထက္ကေနၿပီး အစိုးရသစ္ကို ဘက္ေပါင္းစံုကေန ထိန္းေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာေၾကာင့္ ေရႊျပည္ႀကီးမွာ သမၼတ ရွိလား၊ ရွိေသးလား။ ဘယ္သူဘယ္ဝါ သမၼတဆိုတာကို အမ်ားသူငါ မသိ၊ အေလးမထား ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ တခ်ဳိ ႔ေက်ာင္းေတြ၊ ရံုးေတြမွာဆို သမၼတေဟာင္းႀကီးဓါတ္ပံုကို ခပ္ေျပာင္ေျပာင္ ခ်ိတ္ဆြဲထားလွ်က္ရွိသည္လို႔ ေျပာၾကသည္။

အဲ့ဂလိုနဲ႔ ေျပာင္းလဲခ်ိန္တန္လို႔ ေျပာင္းလဲလာခဲ့တဲ့ ေရႊျပည္ႀကီးမွာ ဘာေၾကာင့္လဲမသိ ႏိုင္ငံတဝွမ္း ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲ ေရြးေကာက္ပြဲ ေအာင္ပြဲသဘင္ မက်င္းပဘဲ (ပြဲႀကိဳက္ခင္ အေပ်ာ္အပါးႀကိဳက္တဲ့ ေရႊျပည္သားေတြအဖုိ႔ ရိုတိုရြတ ဘာလဲညာလဲျဖစ္ရ) တိတ္တိတ္ကေလးနဲ႔ (၇၅) ရာခိုင္ႏႈန္း လုပ္ပိုင္ခြင့္ရေသာ သမုိင္းဝင္ ျပည္သူ႔အစိုးရ အာဏာရရွိလာခဲ့ေလသည္။ အဲဒီအစိုးရက ႏွစ္ (၅၀) ေက်ာ္ တုိင္းျပည္ ေခ်ာက္ထဲမက်ေအာင္ ကယ္ခဲ့တဲ့ မဟာေက်းဇူးရွင္ ဗိုလ္ရႈပ္ေတြ ပစ္ထားခဲ့တဲ့ ျပႆနာ ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ကို နာရီ (၂၄၀၀) အတြင္း ေျဖရွင္းသြားမယ္လို႔ ျပည္သူေတြၾကား ေျပာေနၾကသည္။

ဘယ္ပေရာဟိတ္ လမ္းခင္းလိုိက္လဲ မသိ။ ေဘးထိုင္ဘိုင္က် ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ အမ်ားျပည္သူေတြအဖို႔ ... ဘယ္ႏွစ္ရက္၊ ဘယ္ႏွစ္နာရီရွိၿပီ အခုထိ ဘာမွ ျဖစ္မလာေသးဘူး ... ထီြကနဲ႔ ... ျဗစ္ကနဲ႔ ... ကြမ္းတံေတြး ေထြးၿပီး Complaint လုပ္ၾကေတာ့သည္။

ပန္းပန္လွ်က္ပါ မယ္ေတာ္ႀကီးကေတာ့ အမ်ားသူငါ သိၾကျမင္ၾကတဲ့အတိုင္း ရွင္းစရာရွိတဲ့ အမိႈက္ေတြကို ရွင္းမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာနဲ႔ ပြဲဦးအစမွာ ကိုယ္တုိင္ကြင္းဆင္းၿပီး လက္ေတြ အမိႈက္ေကာက္ျပ၊ ၿမိဳ ႔ေတာ္သန္႔ရွင္းေရးကို ႏိႈးေဆာ္လုပ္ေဆာင္ခဲ့လို႔ အခုဆိုရင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ ႔ေတာ္ႀကီးသည္ စကၤာပူႏိုင္ငံနဲ႔ နင္လားငါလား သန္႔ရွင္းလာၿပီဆိုတဲ့ သတင္းေၾကာင့္လားမသိ စကၤာပူဝန္ႀကီးကိုယ္တိုင္ အေျပးအလႊား ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေရႊၿမိဳ ႔ေတာ္တဝိုက္ အမိႈက္ေတြ တကယ္ရွင္းမရွင္း အလြန္ စီးေကာင္းေသာ ၿမိဳ ႔ပတ္ရထား မစီးလိုက္လို႔ ဧည့္ဝန္ႀကီး သိမည္မဟုတ္။

အက်ဳိးအေၾကာင္း အကြက္အတြက္နဲ႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့တဲ့ ဧည့္ဝန္ႀကီးကို မယ္ေတာ္ႀကီးက တိုင္းျပည္ဘ႑ာေငြကို ဝုန္းခ်င္သလို၊ ဝုန္းခဲ့ေသာ ဗိုလ္ရႈပ္ေတြနဲ႔မတူ အလြန္ရိုးရွင္းေသာ ျမန္မာဆန္ေသာ စားဖြယ္မ်ားနဲ႔ ဧည့္ခံလိုက္ေတာ့၊ ဧည့္ဝန္မင္းက မယ္ေတာ္ႀကီးကို အာဆီယံမယ္အျဖစ္ တင္ေျမွာက္ဖုိ႔ အဆိုတင္သြင္း ေမတၱာရပ္ခံသတဲ့။ အဲ့ဂလို မဂၤလာသတင္းနဲ႔အတူ ျပည္သူ႔ဘ႑ာေငြေတြကို ေဆြစဥ္မ်ဳိးဆက္ ဝါးၿမိဳခဲ့ေသာ ဝက္မ်က္ႏွာနဲ႔လူက အဲ့ဂလို ျဖစ္ကလဲ့ဆန္ ဧည့္ခံရသလားဆိုၿပီး ဖြဘုတ္ကေန မ်က္ႏွာလုိမ်က္ႏွာရ -င္ယား ေျပာလို႔ ပြက္ပြက္ညံကုန္ေသး။

အရူးေခ်းပန္း ဝက္ ဖြတဲ့ အရည္မရ အဖတ္မရကို အက်ယ္ခ်ဲ ႔ ေျပာဖို႔မဟုတ္ပါ။ ကၽြန္ပ္ ေဖာက္သည္ခ် ေျပာခ်င္သည္မွာ ဒီရက္အတြင္း ေရႊျပည္သားေတြရဲ ႔ ႏႈတ္ဖ်ား အေျပာမ်ားေနတဲ့ ... မယ္ေတာ္ႀကီးအစိုးရရဲ ႔ အမိႈက္သရိုက္ သပြတ္အူ ေရႊျပည္ႀကီးကို ျပဳျပင္ေျဖရွင္းမည့္ ရက္တစ္ရာ (ဝါ) နာရီနဲ႔တြက္မယ္ဆို (၂၄၀၀) နာရီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ စီမံကိန္းအေၾကာင္း ျဖစ္ေလသည္။

ခ်က္ဆို နားခြက္က မီးမေတာက္ေသာ ကၽြန္ပ္အဖုိ႔ .. တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳး တည္ၿငိမ္တဲ့ အေမရိက၊ အဂၤလန္၊ ေနာ္ေဝ စတဲ့ တိုင္းႀကီးျပည္ႀကီးေတြကို အားက်လို႔ … Changes in First 100 Days အသံုးအႏႈန္းကို ျပည္သူ႔အစိုးရက ရက္ (၁၀၀) အတြင္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္မယ္လို႔ ေမာင္းခတ္ခဲ့တာလား။ အဲ့ဂလိုဆို ဗိုလ္ရႈပ္ေတြ စြန္႔ပစ္ခဲ့တဲ့ အစရွာမရ သပြတ္အူ ျပႆနာေတြကို ရက္ (၁၀၀) အတြင္း ေျပာင္းလဲေျဖရွင္းဖုိ႔ဆိုရင္ ကြီၿဖိဳးတို႔၊ မယ္ေတာ္ႀကီးတို႔ သိၾကားမင္းအကူ ရရွိမွ ျဖစ္မယ္လို႔ ေတြးၾကည့္မိသည္။

အဲ့ဂလို ... တိုးလိုးတန္းလန္း ေျပာင္းလဲေနတာကို ျမန္မာ့အေရး ေစာင့္ၾကည့္သူဆိုသူ ပညာရွင္တဦးကေတာ့ သူ႔ဖြဘုတ္မွာ သံုးသပ္ေဝဖန္ေထာက္ျပ သတိေပးေျပာဆိုတာက ရက္အနည္းငယ္အတြင္း နာရီ (၂၄၀၀) ျပည့္ေတာ့မယ္။ အခုထိ ဘာမွ မေျပာင္းေသးဘူးလို႔ မိမိအိမ္တဝိုက္ အမိႈက္တခ်က္ မေကာက္သူေတြ၊ ရပ္ခ်င္တဲ့ေနရာရပ္ ေမာင္းခ်င္သလိုေမာင္း ကြမ္းတံေတြ တျဗစ္ျဗစ္ေထြးေနသူေတြ၊ ႏွစ္ (၅၀) အတြင္း ဘာမွမလုပ္ဘဲ ဝါးခ်င္ရာဝါး ပစ္ခ်င္ရာစြန္႔ပစ္သြားတဲ့ ျပည္သူ႔မဲမရတဲ့ အရႈံးသမားေတြက တေယာက္တေပါက္ ပံုစံခြက္မ်ဳိးစံုနဲ႔ ေပါက္ေပါက္ေဖာက္ေနခ်ိန္မွာ …

ျပည္ေတာ္ျပန္ေရာက္ ေယာင္တိေယာင္န ကၽြန္ပ္အဖုိ႔ လက္ရွိ အေျခအေနအေပၚ ေအာက္ေျခ ျပည္သူေတြစကား အမွန္ၾကားရသိရေအာင္ ျခင္ယင္ၾကြက္၊ ေခြးေလေခြးလြင့္ (အခုရက္အတြင္းေတာ့ ရွင္းလင္းေရးေတာ္တဲ့ စည္ပင္ရဲ ႔ အဆိပ္လူး အမဲသားေၾကာင့္ အတံုးအရံုး ဘဝနိဂံုး ျဖစ္ရွာသတဲ့)၊ ကေလးအလုပ္သမား၊ အလုပ္လက္မဲ့၊ က်ဴးေက်ာ္၊ လယ္ေျမသိမ္းခံရ လယ္သမား၊ စစ္သား၊ ဘုန္းႀကီးေပါမ်ားေသာ ေရႊျပည္ႀကီးရဲ ႔ ၿမိဳ ႔ေတာ္ေဟာင္းတဝိုက္ တိုင္းခန္းလွည့္လည္ၾကည့္ဖုိ႔ တကၠစီ စီးေတာ္တစီးနဲ႔ ထြက္လွမ္းသြားခဲ့သည္။

ကၽြန္ပ္ သြားလိုရာခရီး ေမာင္းႏွင္းေပးေသာ ေဒါသကုမၼာရ တကၠစီသမားကို ရက္ (၁၀၀) နဲ႔ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ဘယ္လိုရွိစ ေမးမိေတာ့ … ဘယ္အခ်ိန္ထဲက ေျပာေနခ်င္သလဲမသိ “ဘာ ေျပာင္းလဲမႈလဲ။ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ရက္ (၁၀၀) အတြင္း ဒီအမိႈက္သရိုက္၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဖ်က္ဆီးခံထားမႈကို ျပဳျပင္ႏိုင္မလဲ။ အစိုးရသစ္ လုပ္ႏိုင္တာက ရက္ (၁၀၀) အတြင္း ျပင္ရလုပ္ရမွာေတြကို စံုစမ္းစစ္ေဆး၊ စနစ္တက် စီမံကိန္းေတြ ေရးဆြဲခ်မွတ္။ ရက္ (၁၀၀) အတြင္း တကယ္ ျပဳျပင္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ အေဝးႀကီး၊ ရက္ (၁၀၀) အတြင္း ျပဳျပင္စြမ္းေဆာင္ဖုိ႔ ေျပာေနေမွ်ာ္လင့္ေနရင္ ရူးလို႔ျဖစ္မယ္” … မီြးပိြဳင့္ နဲ႔ ကားၾကပ္လို႔ ရပ္တဲ့အခါ၊ တံခါးဖြင့္ ကြမ္းေထြးလိုက္နဲ႔ ဖရုသဝါစာ စကားလံုးမ်ားညွပ္ၿပီး သူ႔အျမင္ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဖြင့္ဟေလသည္။

ကၽြန္ပ္ကို ဆရာႀကီးလို႔ ေခၚၿပီး ဆက္ေျပာသည္မွာ … “ဆရာႀကီး ေတြ႔ျမင္တဲ့အတိုင္း အခုထိ ဆင္ေျခဖံုးနဲ႔ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ မီးေတြ ပ်က္ေနတုန္း၊ သံုးေရေသာက္ေရ မရၾကဘူး။ ရြာက အမ်ဳိးေတြ ေလ်ာ္ေၾကး တပဲေျခာက္ျပားနဲ႔ လယ္ေတြ ဆံုးရႈံးအသိမ္းခံရတယ္။ အခုအခ်ိန္အထိ ရြာေတြနယ္ေတြ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ တပ္က လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ေနတုန္း။ ဖားကန္႔သြားတဲ့ ညီငယ္ ေျမစာပံုပိ အသက္ေပ်ာက္ခဲ့တယ္။ ညီမဝမ္းကြဲ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ အေဖာ္ေကာင္းလို႔ ထိုင္းမွာ အိမ္ေဖာ္လား ဘာလား သြားလုပ္ေနတယ္။ ထိုင္း မေလးမွာ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ သိန္းသန္းခ်ီရွိတာ ဆရာႀကီး သိမွာပါ၊ အဲဒီလူေတြ ျပန္လာႏိုင္ဖို႔ ဒီမွာ ေ_ာက္လုပ္ေတြ ရွိိဖုိ႔ လုပ္ရမယ္။ က်ေနာ့္အျမင္ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီ တည္ေဆာက္ရမယ္။”

အင္း … ဟုတ္တာေပါ့၊ ၾကားမိပါတယ္၊ ျဖစ္သင့္တာေပါ့ စသျဖင့္ စကားေထာက္ၿပီး ကၽြန္ပ္ကို ဆရာႀကီးေခၚၿပီး လက္ခ်ာ (Lecture) ေပးေနေသာ တကၠစီဆရာေလး ဆက္မိန္႔သည္မွာ ...

"အေတာ္မသတ္ ေလာဘမီး တဟုန္ဟုန္ ေတာက္ေလာင္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ရႈပ္ေတြနဲ႔ ခရိုနီေတြ လမ္းေတြတံတားေတြ၊ ၿမိဳ ႔ျပစနစ္ကို စနစ္တက် ျပင္ဆင္မတည္ေဆာက္ဘဲနဲ႔ ျဖစ္သလုိလုပ္ခဲ့၊ ကားေတြ တင္သြင္းၾကေတာ့ တၿမိဳ ႔လံုး ကားေတြနဲ႔ ျပည့္ၾကပ္၊ ပိုင္သူခုိင္သူေတြက အိမ္ၿခံေျမေတြ တိုးခ်ဲ ႔ေဆာက္၊ ဆိုင္ေတြလမ္းေပၚေရာက္နဲ႔ က်ဥ္းတဲ့လမ္းေတြ ပိုက်ဥ္း၊ လူသြားပလက္ေဖာင္းမရွိေတာ့ လူေတြ၊ ေခြးေတြ လမ္းေပၚေလွ်ာက္နဲ႔ ဘယ္ေန႔ လူတိုက္မလဲ ဘုရားတၿပီး လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနရတယ္။”

ကြမ္းတၿမံဳၿမံဳဝါး ေျပာေနရင္ “ဟိတ္ လူ … ေသသြားခ်င္လား၊ xxxx xxx” ေရွ ႔က ရုတ္တရက္ ျဖတ္ဝင္လာတဲ့ စက္ဘီးသမားကို ဆဲဆိုႀကိမ္းေမာင္းၿပီး “အဲဒါသာၾကည့္ လူေတြက စည္းမရွိကမ္းမရွိ၊ လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ၾကတာ။ တိုက္မိလို႔က ေလ်ာ္ေၾကးအျပင္ ရဲကို ေပးရေကၽြးရမွာ - ေငြစားမပ်က္တဲ့ ရဲေတြကိုၾကည့္ မိုးရြာ မီးပ်က္ မီးပိြဳင့္ပ်က္ လမ္းစံုလမ္ခြမွာ ကားေတြ အလုအယက္ တိုးေဝွ႔ေနခ်ိန္မွာ တေကာင္တျမည္းမေတြ႔ရဘူး။ ဖမ္းရစားရမယ္ဆုိရင္ ေပၚလာလိုက္တာ အလွ်ဳိလွ်ဳိ။”

ပြတ္ကာသီကာတိုက္မလို ျဖစ္သြားတာကို ရင္တထိတ္ထိတ္ ျဖစ္ေနတဲ့ၾကားက “အင္း” ဆိုကာ ဒီေန႔အထိ စက္ဘီးျပန္မစီးရဲ၊ ဆိုက္ကားမစီးရဲ၊ လမ္းမကူးဝံ့တဲ့ ကိုယ့္ဘဝကို ျပန္ေတြးရင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျဖစ္သလိုေန၊ အဆင္ေျပသလို လုပ္ခဲ့ၾက၊ ေခါက္ရိုးက်ဳိးေနၾကတဲ့ စနစ္ဆိုး စနစ္ပ်က္ႀကီးေအာက္မွာ လူေတြရဲ ႔ အက်င့္စရိုက္ကို ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ျပန္ျပင္ႏုိင္ဖို႔ မလြယ္ေၾကာင္းကို ေတြးေနတုန္း …

“ဆရာႀကီး … လမ္းတျခမ္းခင္းေပးခဲ့တဲ့ သြားေလသူ အဘရဲ ႔ ၿမိဳ ႔ဥကၠလာ ေရာက္ပါၿပီ။ ပေဒသာလမ္းစံု ဆင္းမယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္နား ရပ္ေပးရမလဲ။” သူ ေျပာမွ လကမာၻလို ဂ်ဳိင့္ဝွမ္းမ်ားနဲ႔ ေရလွ်ံေနတဲ့လမ္း၊ လမ္းေဘးေစ်းသည္၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၊ ဘီယာဆုိင္၊ စက္ဘီး၊ ဆုိက္ကားမ်ားနဲ႔ ျပည့္ၾကပ္ေနတဲ့ ကၽြန္ပ္ ေနထုိင္ရာ အလြန္စည္းကားေသာ ဥကၠလာဌာေနသို႔ ေရာက္ၿပီဆိုတာကို အသိျပန္ဝင္ကာ… ပေဒသာလမ္းစံု စာေပေလာက စာအုပ္ဆိုင္ေရွ ႔ ရပ္ေပးဖုိ႔ေျပာကာ၊ ၿမိဳ ႔ေတာ္ တုိင္ခန္းလွည့္လည္ေရး ခရီးကို အဆံုးသတ္လိုက္ေတာ့သည္။

အဲ့ဂလိုနဲ႔ ထိုေန႔အဖုိ႔ သိခ်င္တာရွိၿပီး အေျဖမရွိေသာ ကၽြန္ပ္မွာ ၿမိဳ ႔တဝွမ္း ဟိုတိုးဒီဝင္ ၿပံဳးလိုက္မဲ့လိုက္ ခ်ဳိလိုက္ဆဲလိုက္ လူေပါင္းစံုနဲ႔ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံၿပီး ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈဘဝ အေၾကာင္းအရာစံုကို အျမဳပ္တစီစီထြက္ မေမာတန္း ေျပာေဟာႏိုင္တဲ့ တကၠစီဆရာေလးဆီက … ကီြၿဖိဳး စီမံခ်က္နဲ႔ လမ္းေဘးေရႏုတ္ေျမာင္းေတြ ေဖာ္ရွင္းၿပီး ဘာမွ ဆက္မလုပ္ႏိုင္ေသးတဲ့အေၾကာင္း၊ လမ္းလယ္မွာ အေၾကာင္းမဲ့ ခင္းတားထားတဲ့ ကြန္ဂရစ္တံုးေတြအေၾကာင္း၊ စည္ပင္အခြန္ေကာက္ၿပီး အမိႈက္ ပံုမွန္မေကာက္ အမိႈက္မရွင္းတဲ့ စည္ပင္အေၾကာင္း၊ ရပ္ရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး (ဥကၠ႒) ေတြကိုယ္တိုင္ က်ဴးေက်ာ္ေတြဆီက ေငြယူၿပီး ေဆာက္ခြင့္ျပဳထား၊ ကိုယ္တိုင္ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့အေၾကာင္း၊ KTV နဲ႔ ပ်က္ဆီးေနတဲ့ မိန္းကေလးေတြအေၾကာင္း၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြမွာ ေက်ာင္းမတက္ႏိုင္ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ စားပြဲထိုးကေလး (လူငယ္) ေတြအေၾကာင္း၊ သူလို တကၠသိုလ္ (အေဝးသင္) ဘြဲ႔ရၿပီး ဘာအလုပ္မွမရွိ၊ တိုင္းတပါးမထြက္ခ်င္လို႔ တကၠစီကားေမာင္းေနသူေတြအေၾကာင္း၊ အခမဲ့ ပညာေရးဆိုၿပီး က်ဴရွင္သင္ေနတဲ့ ဆရာ/မေတြကို ေပးေနတဲ့အေၾကာင္း၊ ရပ္ကြက္ထဲမွာ မျပတ္တမ္း ေကာက္ခံေနတဲ့ ဘုရား၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း အလွဴခံေတြအေၾကာင္း၊ ေျပာျပသမွ် … ရက္ (၁၀၀) - နာရီ (၂၄၀၀) အတြင္း ရွင္းမရႏိုင္တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပ်က္သုဥ္းေနခဲ့တဲ့ ျပႆနာအေၾကာင္မ်ဳိးးစံုကို ျပန္ေတြးၿပီး မီးပ်က္ေနလို႔ ေမွာင္မိုက္ေနေသာ ခိုလံႈေနရာ မိခင္ႀကီးအိမ္ရွိရာသို႔ စမ္းတဝါးဝါး စိတ္ေမာလူေမာ တံုဏိဘာေဝ ေလွ်ာက္လွမ္းျပန္လာခဲ့ေတာ့သည္။

(၂၀၁၀ တုန္းက ေစာငို ကာတြန္းကုိ ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္)