ရွာေဖြေရး ...

editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

ဂါမဏိ ● အေျခခံမူ ၁၀၄ နဲ႔ ၿငိမ္း ၁၃ ဖဲြ႕ (သို႔မဟုတ္) ေစာဘဦးႀကီးမွသည္ ဦးဝင္းတင္သို႔ ...

ဂါမဏိ ● အေျခခံမူ ၁၀၄ နဲ႔ ၿငိမ္း ၁၃ ဖဲြ႕ (သို႔မဟုတ္) ေစာဘဦးႀကီးမွသည္ ဦးဝင္းတင္သို႔ ...
(၂ ၁ ရ ာ စု ပ င္ လုံ စ ာ စ ဥ္ - ၁ ၄ )
(မုိးမခ) ဇူလုိင္ ၄၊ ၂၀၁၆

၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၉ ရက္က ေညာင္ႏွစ္ပင္ညီလာခံကိုတင္တဲ့ အပစ္ရပ္(၁၃)ဖြဲ႔ စာတမ္းထဲမွာ ေတာင္းထားတဲ့ ကာကြယ္ေရး နဲ႔လံုျခံဳေရး၊ ႏိုင္ငံျခားေရးတို႔ကေတာ့ စစ္ဝါဒီအာဏာရွင္ေတြ နည္းနည္းမွ အထိမခံႏိုင္တဲ့နယ္ပယ္ေတြျဖစ္လို႔ တိုင္းရင္းသား ျပည္နယ္ေတြကို ထပ္တူဥပေဒျပဳခြင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သီးသန္႔ဥပေဒျပဳခြင့္ေသာ္လည္းေကာင္း မေပးတာနားလည္ယူ လို႔ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တိုင္း ရင္းသားေတြေနရာကၾကည့္ရင္ ကိုယ့္ျပည္နယ္တြင္းမွာ ရဲအလုပ္၊ ျပည္သူ႔စစ္အလုပ္ေတာင္ လုပ္ခြင့္ မရတဲ့အေျခအေန၊ နယ္ျခားျဖတ္ခြင့္၊ နယ္ျခားဆက္ဆံခြင့္၊ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ခြင့္ေတာင္ မရတဲ့အေျခ အေနျဖစ္ပါ တယ္။ ဒါမ်ဳိးက အရင္တံုးက နယ္ခဲ်႕ႏိုင္ငံႀကီးေတြက ကိုလိုနီနယ္ေတြအေပၚ ကန္႔သတ္ခဲ့တဲ့ပံုစံမ်ဳိး ျဖစ္ေနပါတယ္။ အပစ္အ ခတ္ရပ္စဲေရး တိုင္းရင္းသားတပ္ဖဲြ႔ေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အဆင္ေျပေအာင္ ၾကည့္စီစဥ္ေပးပါ့မယ္လို႔ ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ကေရာ၊ ဗိုလ္ေမာင္ေအးကပါ ၿငိမ္းအဖဲြ႔တခ်ဳိ႕ကို ေခၽြးသိပ္ခဲ့ေပမဲ့ တရားဝင္ဥပေဒနဲ႔ ျပ႒ာန္းခြင့္ေပးမွာမဟုတ္ဘဲ အလြန္ဆံုး ကာလပိုင္းေပၚလစီ၊ ပုဂၢိဳလ္ေရး ေပၚလစီအရ၊ သို႔မဟုတ္ အထက္ဌာန (ဗဟို) ခြင့္ျပဳေပးသနားခ်က္အရသာ လုပ္ရမယ့္သ ေဘာ ျဖစ္ပါ တယ္။ တရားဝင္ဥပေဒျပ႒ာန္းထားတာကိုေတာင္ အတိအလင္းဆဲြဆုတ္ပစ္တဲ့ စစ္အုပ္စုလက္ေအာက္ မွာ ဥပေဒနဲ႔ အာမ,မခံတဲ့ စကား သို႔မဟုတ္ ေပၚလစီကို ဘယ္ေလာက္ယံုရမွာလဲ။

ဒါျဖင့္ရင္ တျခား ဘ႑ာေရးနဲ႔ စီမံကိန္း၊ စီးပြားေရး၊ စိုက္ပ်ဳိး ေမြးျမဴေရး၊ စြမ္းအင္လွ်ပ္စစ္သစ္ေတာ၊ စက္မႈလက္မႈ၊ ပို႔-ဆက္၊လူမႈေရး၊ စီမံ၊ တရားေရးက႑ေတြမွာ ထပ္တူဥပေဒျပဳခြင့္ေတာင္းတာကို လံုးဝ မေပးတာက်ေတာ့ ဘာသေဘာလဲ။

ၿငိမ္းအဖြဲ႔ (၁၃) ဖဲြ႔ ထပ္တူဥပေဒျပဳခြင့္ေတာင္းတာက ျပည္နယ္ေတြ ဘဏ္လုပ္ငန္းလုပ္ခြင့္၊ ကုန္သြယ္ လုပ္ငန္းခြန္-အေကာက္ခြန္ေကာက္ခြင့္၊ ေအာင္ဘာေလထီဖြင့္ခြင့္၊ ကၽြန္းမွအပ သစ္မာအခြန္ေကာက္ ခြင့္၊ စစ္တမ္းေကာက္ခြင့္၊ စာရင္းစစ္ခြင့္၊ ဟိုတယ္နဲ႔ခရီးသြားလုပ္ငန္းလုပ္ခြင့္၊ ဓာတ္ေျမၾသဇာနဲ႔ ပိုး သတ္ေဆးထုတ္လုပ္ခြင့္၊ ပင္လယ္ငါးလုပ္ငန္းလုပ္ခြင့္၊ ေျမယာစီမံခန္႔ခဲြခြင့္၊ ေျမလြတ္ေျမလပ္ ေျမ႐ိုင္း ေဖာ္ထုတ္ခြင့္၊ စက္မႈလက္ယာနဲ႔စိုက္ပ်ဳိးေရးသုေတသနလုပ္ခြင့္၊ သေဘၤာ ေဆာက္လုပ္ျပင္ဆင္ခြင့္၊ ေရ အရင္းအျမစ္ ဖံြ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ခြင့္ စတဲ့ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒျပဳခြင့္ေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒါေတြကို နအဖက လံုး၀မေပးပါဘူး။

လူမႈေရးဆိုင္ရာထပ္တူဥပေဒျပဳခြင့္ေတာင္းတာက စာတိုက္ေၾကးနန္း တယ္လီဖုန္း ဖက္(စ္)  အီးေမးလ္ အင္တာနက္ အင္ထရာနက္လုပ္ခြင့္၊ သတင္းစာ႐ုပ္ျမင္သံၾကား ၿဂဳိလ္တုဆက္သြယ္ေရး အသံလႊင့္အသံဖမ္းလုပ္ခြင့္၊ မီးသတ္အဖဲြ႔၊ မီးေဘး၊ သဘာ၀ေဘးႀကိဳတင္ကာကြယ္ေရးလုပ္ခြင့္၊ ကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ခြင့္၊ ကေလးလူငယ္အမ်ဳိး သမီး မသန္မစြမ္းသက္ႀကီးရြယ္အို အေျခအေနမဲ့ ခိုကိုးရာမဲ့မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ခြင့္၊ အင္ဂီ်အိုလုပ္ငန္းလုပ္ခြင့္ေတြကို ေတာင္းပါတယ္။ ဒါေတြလည္း နအဖက တခ်က္မွ မေပးပါဘူး။

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ထပ္တူဥပေဒျပဳခြင့္ေတာင္းတာက အေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရးလုပ္ခြင့္၊ အသင္း အဖဲြ႔လုပ္ငန္း မ်ားလုပ္ခြင့္၊ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ခြင့္၊ ယံုမွတ္အပ္ႏွံွကိစၥ အေမြကိစၥ အုပ္ ထိန္းကိစၥ ပစၥည္းလဲႊေျပာင္းကိစၥလုပ္ခြင့္၊ တရားစီရင္ေရးမွာ သီးျခားသက္သာခြင့္ေပးခြင့္၊ ႂကြင္းက်န္ အာဏာထပ္တူဥပေဒျပဳခြင့္ေတြေတာင္းပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျပည္နယ္ဘတ္ဂ်က္ကို ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ သေဘာတူညီခ်က္ရယူၿပီးမွ (ျပည္ေထာင္စု) ဘ႑ာေရးေကာ္မရွင္သို႔တင္ျပခြင့္လည္းေတာင္းပါတယ္။ တခုမွ မရပါဘူး။

ျပည္နယ္ေတြကပဲ လံုးဝရာနႈန္းျပည့္ဥပေဒျပုခြင့္ေပးဖို႔ေတာင္းတာက နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးလုပ္ခြင့္၊ အလတ္စား ေရအားလွ်ပ္စစ္လုပ္ခြင့္၊ သတၱဳတြင္း ေက်ာက္တြင္းလုပ္ခြင့္၊ ရတနာျပပဲြလုပ္ခြင့္၊ သစ္ ေတာစိုက္ခင္းလုပ္ခြင့္၊ ပရေဆးပင္စိုက္ ပ်ဳိးခြင့္၊ ေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္ထိန္းသိမ္းခြင့္၊ သဘာဝပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းခြင့္၊ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔လုပ္ခြင့္၊ အလတ္စားနဲ႔ အေသးစားစက္မႈလုပ္ငန္းလုပ္ခြင့္၊ စက္မႈဇံု တည္ခြင့္၊ ျပည္တြင္းေရေၾကာင္းပို႔ေဆာင္ခြင့္၊ ေရလမ္းထိန္းသိမ္းျပဳျပင္ခြင့္၊ ျပည္တြင္းယဥ္လိုင္း ကိုင္ တြယ္ခြင့္၊ ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းလုပ္ခြင့္၊ ပုဂၢလိကနဲ႔ကုသိုလ္ျဖစ္ေဆး႐ံု ေဆးခန္းလုပ္ခြင့္၊ တိုင္းရင္းသား ဘာသာစကား စာေပအႏုပညာထိန္းသိမ္းခြင့္၊ ရြာေျမ-ၿမိဳ႕ေျမ စီမံခန္႔ခဲြခြင့္၊ အိမ္ငွားေျမငွား ကိစၥကိုင္တြယ္ခြင့္၊ နယ္စပ္ေဒသဖံြ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးလုပ္ခြင့္၊ ျပည္နယ္အတြင္း ဝန္ထမ္းရာထူးခန္႔ထား ခြင့္၊ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုေရးရာမ်ား ဥပေဒျပဳခြင့္၊ ႏိုင္ငံေတာ္ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ႔မဆန္႔က်င္တဲ့ ျပည္နယ္ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒေတြ ေရးဆဲြျပ႒ာန္းခြင့္ေတြေတာင္းေတာ့လည္း ဘာမွမရပါဘူး။ ဒါကိုမွ မဟာလူမ်ဳိးႀကီးဝါဒ၊ အႂကြင္းမဲ့အာဏာရွင္ဝါဒမေခၚရင္ ဘာကိုေခၚရေတာ့မွာလဲ။

အပစ္ရပ္ ၁၃ ဖြဲ႔ဆိုတာကေတာ့ (၁) SSPP/SSA ေျမာက္ပိုင္းအဖြဲ႔၊ (၂) KDA မထုေနာ္အဖြဲ႔၊ (၃) PSLO/PSLA ပေလာင္အဖြဲ႔၊ (၄) NDA-K စခံုတိန္ယိန္းအဖြဲ႔၊ (၅) KIO/KIA ကခ်င္အဖြဲ႔၊ (၆) KNG (ကယန္းခြဲထြက္) ေဂဘရယ္ပ်ံအဖြဲ႔၊ (၇) KNPLF ကလလတအဖြဲ႔၊ (၈) KNLP ကယန္းျပည္သစ္အဖြဲ႔၊ (၉) KNPDP (KNPP ခြဲထြက္) ဟိုယာကေယာအဖြဲ႔၊ (၁၀) ရလလဖ SNPLO ပအိုဝ္းနီအဖြဲ႔၊ (၁၁) NMSP မြန္ျပည္သစ္အဖြဲ႔၊ (၁၂) SSNA (ရွမ္းအလယ္ပိုင္း) ကန္းရြက္အဖြဲ႔၊ (၁၃) MMA (မြန္ျပည္သစ္ ခြဲထြက္) ဘိတ္ခ႐ိုင္ ေခ်ာင္ခ်ိအဖြဲ႔တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဝ(UWSA)၊ ကိုးကန္႔(MNDAA)၊ အထူး-၄(NDAA) (၃)ဖဲြ႔ကလည္း ျပည္နယ္ေတြမွာ ျပည္ေထာင္စု ဥပေဒနဲ႔မဆန္႔က်င္သေရြ႕ တိုင္းရင္းသားဓေလ့ထံုးတမ္းဥပေဒမ်ားနဲ႔အညီ စီရင္ဆံုးျဖတ္က်င့္သံုးခြင့္၊ “ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ” ေဒသေတြမွာ အထက္က (၁၃)ဖဲြ႔ ေတာင္းတဲ့အခြင့္အေရးေတြကို ေတာင္းခဲ့ပါ တယ္။ (၁၃)ဖဲြ႔ရဲ႕ပို႔ေဆာင္-ဆက္သြယ္ေရးက႑ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ အားလံုးကို ေထာက္ခံခဲ့တယ္။ ဒါ့အျပင္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသေတြကို ျပည္နယ္-တိုင္း လက္ေအာက္မွာမထားဘဲ ဗဟိုက တိုက္ ႐ိုက္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုနယ္ေျမေတြအျဖစ္ သတ္မွတ္ဖုိ႔လည္း တင္ျပခဲ့တယ္။

ဒီေနရာမွာ ေျပာခ်င္တာက (၁၃)ဖဲြ႔နဲ႔ (၃)ဖဲြ႔ေတာင္းတဲ့ ထပ္တူဥပေဒျပဳခြင့္ေတြ၊ သီးသန္႔ ဥပေဒျပဳခြင့္ ေတြဟာ ျပည္နယ္ေတြကိုသာေပးဖို႔ေတာင္းတာမဟုတ္ဘဲ ဗမာလူမ်ဳိးေတြ အဓိကေနတဲ့တိုင္းေတြကိုပါ ေပးဖို႔လည္း ပါပါတယ္။ သေဘာကေတာ့ ျပည္နယ္ရိွတဲ့တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးတမ်ဳိးအတြက္အခြင့္အေရး တခုရတိုင္း တိုင္း(၇)ခုရိွတဲ့ ဗမာလူမ်ဳိးအတြက္ အခြင့္အေရး (၇)ခု အလိုလိုရဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလာက္ အထိ တိုင္းရင္းသားေတြက လိုက္ေလ်ာထားတာပါ။

နအဖကေတာ့ တိုင္းရင္းသားျပည္နယ္ေတြကို ဒါေတြ တခုမွမေပးပါဘူး။ နအဖေျပာတာက (၁၃)ဖဲြ့တို့၊ (၃)ဖဲြ႔တို႔ေတာင္းေနတဲ့အခ်က္တခ်ဳိ႕(စီးပြားေရးကိစၥမ်ား) ဟာ လက္ရိွေပးထားလို႔ ၿငိမ္းအဖဲြ႔ေတြေဆာင္ ရြက္ခြင့္ရေနတာေတြျဖစ္ပါသတဲ့။ ဒါကို ဒီအတိုင္းဆက္လုပ္ခြင့္ေပးသြားမွာပါတဲ့။ ဒါေပမဲ့ ျပည္နယ္ေတြကို ဒီကိစၥေတြဥပေဒျပ႒ာန္းခြင့္မေပးရင္ ဘာအာမခံခ်က္ရိွမွာ လဲ။ ျပည္နယ္ရဲ႕ရပိုင္ခြင့္မဟုတ္ဘဲ အထက္ကေပးသနားထားတာကို (အထက္)ဗဟိုအစိုးရက ႀကိဳက္တဲ့အခိ်န္၊ ႀကိဳက္တဲ့နည္းနဲ႔ဖ်က္သိမ္းပစ္ ပိတ္ပစ္လို႔ရတယ္ဆိုတာ ဖဆပလ-မဆလ-နဝတ-နအဖ သက္တမ္းတေလွ်ာက္ ရာဇဝင္အ ထင္ အရွားရိွထားပါတယ္။ တျခားနအဖအေၾကာင္းျပခ်က္ေတြကေတာ့ လူမ်ဳိးႀကီးဝါဒသမားေတြေပးေလ့ရိွ တဲ့ ထူးမျခားနားဆင္ေျခဆင္လက္ေတြသာျဖစ္ပါတယ္။

နအဖေပးသနားတာကေတာ့ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္က အာဏာမပိုင္တဲ့ ျပည္နယ္ဘတ္ဂ်က္ဆဲြခြင့္၊ ေျမခြန္၊ ေရခြန္၊ ျမဴနီစီပယ္ခြန္၊ ယစ္မ်ဳိးခြန္၊ ကၽြန္းနဲ႔သစ္မာမပါတဲ့သစ္ခြန္၊ အေပါင္ဆိုင္လုပ္ငန္း၊ (ဗဟို ကခြင့္ျပဳတဲ့ ျပည္နယ္တြင္း စီးပြားေရးကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရး၊ သမဝါယမ၊ ဆည္ေျမာင္းတာတမံ ေရအားလွ်ပ္စစ္၊ စက္မႈလုပ္ငန္း၊ ဆိပ္ကမ္း၊ လမ္းတံတား၊ တိုင္းရင္းေဆး၊ ယဥ္ေက်းမႈျပတိုက္)၊ ျပည္ နယ္တြင္းယဥ္လိုင္း၊ အိမ္တြင္းစက္မႈ၊ ကုန္တင္ကုန္ခ်၊ ဆားလုပ္ငန္း၊ သဘာဝေျမၾသဇာထုတ္လုပ္ေရး၊ ေရခ်ဳိငါးလုပ္ငန္း၊ ေက်ာက္ေသြးေက်ာက္ျဖတ္၊ ထင္းစိုက္ခင္း၊ ႐ုပ္ရွင္ဗီြဒီယို႐ံု၊ ပန္းခီ်ျပပဲြ၊ တိရစာၦန္႐ံုတို႔ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ (တခိ်န္က ဗကပလက္နက္ခ် ဗိုလ္သက္ထြန္းကို တိရစာၦန္႐ံု ၫႊန္ၾကားေရးမႉးခန္႔ခဲ့တာ သတိရစရာပါပဲ)

တျပည္ေထာင္စနစ္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာေတာင္ ျပည္နယ္တိုင္း၊ ခ႐ိုင္တိုင္း၊ ၿမိဳ႕တိုင္း ကိုယ္ပိုင္မီဒီယာ လုပ္ ငန္းေတြလုပ္ခြင့္ရိွေပမဲ့ နအဖရဲ့ျပည္ေထာင္စုမွာေတာ့ ျပည္နယ္ေတြတိုင္းေတြ လုပ္ခြင့္မရိွပါဘူး။ ဥပေဒ အရမဟုတ္ဘဲ အထက္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ား သေဘာနဲ႔သာ စီးတီးအက္ဖ္အမ္တို႔၊ မန္းၿမိဳ႕ေတာ္အက္ဖ္အမ္တို႔ လုပ္ခြင့္ရတာျဖစ္ပါတယ္။

ေညာင္ႏွစ္ပင္ညီလာခံမွာ နအဖလူမ်ဳိးႀကီးဝါဒီ စစ္ဝါဒီအာဏာရွင္ေတြ အၿပီးအျပတ္အေၾကာင္းျပန္ လိုက္တာကေတာ့ "အဲ့ဒါေတြလိုခ်င္ရင္ ျပန္တိုက္ယူၾက" ဆိုတဲ့ ႐ိုင္းစိုင္းလွတဲ့လူမိုက္စကားပဲ ျဖစ္ပါ ေတာ့တယ္။

ဒီေတာ့ ေစာဘဦးႀကီး မူ (၄)ခ်က္ကို ျပင္-ဖ်က္လိုက္ရင္ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာ မိမိတို႔အဖဲြ႔ေတြ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီရဲ႕ မူ (၄)ခ်က္ေတြစြန္႔ၿပီး ေညာင္ႏွစ္ပင္တက္တဲ့ တိုင္းရင္းသားအဖဲြ႔ေတြတင္တာနဲ႔ ရတာကိုသာ ၾကည့္ပါေတာ့။ ရွည္ရွည္ေဝးေဝး ေျပာစရာမလိုပါ။ ျပည္နယ္ၿပီးျပည့္စံုေရး၊ မိမိၾကမၼာ မိမိဖန္တီးေရးဟာ ေခတ္နဲ႔မကိုက္ညီေတာ့ဘဲ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ၿပီးျပည့္စံုေရး၊ မိမိၾကမၼာ စစ္အာဏာရွင္က ဖန္တီးေရး က ေခတ္နဲ႔ကိုက္ညီေနသလား။ ဦးႏုရဲ႕ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာေတာင္ ကိုက္ညီခဲ့တဲ့ မူ (၄) ခ်က္ဟာ အခုစစ္အာဏာရွင္ေခတ္မွာ မကိုက္ညီဘူးဆိုတာ ဘယ္လိုမွနားမလည္ႏိုင္စရာပါပဲ။

နအဖက ေစာေဌးေမာင္ (ေခၚ) ဗိုလ္ထိန္ေမာင္ (ေခၚ) ထင္ေမာင္ကို လက္နက္မခ်ခိုင္းပါဘူးလို႔ ဆိုပါ သတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ေစာဘဦးႀကီးရဲ႕ နံပတ္ (၁) နဲ႔ (၂) မူေတြကို ေတာင္းေနစရာမလိုေတာ့ဘူးလို႔လည္း ေျပာသံၾကားရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ (၁၃)ဖဲြ႔ နဲ႔ (၃) ဖဲ႔ြက ေဒသလံုျခံဳေရးတပ္ သို႔မဟုတ္ ျပည္သူ႔စစ္ သို႔ မဟုတ္ ျပည္နယ္ပုလိပ္ဥပေဒျပဳခြင့္ေတာင္းတာကိုေတာင္ နအဖ က မေပးပါဘူး။ ဒီမူ (၄) ခ်က္ဟာ ဒီေန႔ ေခတ္နဲ႔မကိုက္ညီေတာ့လို႔ ဖ်က္သိမ္းလိုက္မယ္၊ ျပင္ဆင္လိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အစားထိုးစရာ (၁၀၄) ခ်က္ပဲ ရိွတယ္ဆိုတာကို (၁၃)ဖဲြ႔က ျပလိုက္ပါၿပီ။ အဲဒီေတာ့ ဒီ (၁၀၄) ခ်က္ သို႔မဟုတ္ မဟာလူမ်ဳိးႀကီး ၀ါဒနဲ႔ အႂကြင္းမဲ့အာဏာရွင္၀ါဒက တိုင္းရင္းသားေတြအတြက္ ေခတ္နဲ႔ကိုက္ညီသလား။ ပံုမွန္ဦးေႏွာက္ ရိွသူတိုင္း လြယ့္လြယ္ေလး စဥ္းစားလို႔ရပါတယ္။

ဒီလို ေညာင္နွစ္ပင္ေရာက္ (၁၃) ဖဲြ႔နမူနာ၊ (၃) ဖဲြ႔ နမူနာေတြအရ ေစာဘဦးႀကီးမူ (၄) ရပ္ဟာ ကရင္ေတြ အတြက္တင္မကဘဲ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လြတ္လပ္မႈလိုလားတဲ့ ဗမာအပါအ၀င္ က်န္တိုင္းရင္းသား အားလံုး အတြက္ပါ ထာ၀ရမွန္ကန္ေနမယ့္မူေတြျဖစ္ၿပီး ေစာဘဦးႀကီးရဲ႕ မူ(၄)ရပ္ကို အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ ခ်ဳပ္ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္အဖဲြ႔ဝင္ အတြင္းေရးမႉး-၁ ဦးဝင္းတင္ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္မူေတြျဖစ္တဲ့ ႏိုး (၃) ႏိုးနဲ႔ အခိုင္အခန္႔ အားျဖည့္ေရးဟာ ဒီကေန႔ေခတ္နဲ႔ကိုက္ညီတဲ့ တမ်ဳိးသားလံုးရဲ႕အေျခခံမူ ျဖစ္ပါေတာ့ တယ္။

ေစာဘဦးႀကီးမူ (၄)ခ်က္ (၁၉၄၉)
၁) လက္နက္ခ်စကား အလ်ဥ္းမေျပာရ
၂) ကရင့္လက္နက္ ကရင့္လက္ထဲရိွရမည္
၃) ကရင္ျပည္ အသိအမွတ္ျပဳျခင္း ၿပီးျပည့္စံုေစရမည္
၄) ကရင့္ၾကမၼာ ကရင္ဖန္တီးရမည္

ဦးဝင္းတင္ ႏိုး (၃) ႏိုး (၂၀၀၇)
၁) No ႏိုး အစိတ္သားပါလီမန္ လံုးဝလက္မခံ
၂) No ႏိုး ေခ်ာ့ျမႇဴေရးဝါဒ လံုးဝလက္မခံ
၃) No ႏိုး လံုးဝေခါင္းမညြတ္ ဒူးမေထာက္

ဂါမဏိ (၂၀၀၇)