ရွာေဖြေရး ...

PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

တင္ေအး ● ဗကသမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္နဲ႔ ႏုိင္ငံ့အေရး



တင္ေအး ● ဗကသမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္နဲ႔ ႏုိင္ငံ့အေရး
(မုိးမခ) ဇူလုိင္ ၁၇၊ ၂၀၁၆

ျပတုိက္ထဲမွာေတာင္ ထည့္သိမ္းမထားသင့္တဲ့ အယူအဆတခု ရွိပါတယ္။ “ေက်ာင္းသားဆုိတာ ေက်ာင္းသားအေရးပဲ လုပ္ ရမယ္” ဆုိတဲ့အယူအဆ။

ေက်ာင္းသားဟာ ေက်ာင္းသားအေရးပဲ လုပ္ရမလား၊ ေက်ာင္းသားအေရးမကတဲ့ အေရးအရာေတြေရာ မလုပ္ရဘူးလားဆုိ တာ….ဘယ္လုိဆုံးျဖတ္မလဲ၊ ဘယ္သူဆုံးျဖတ္မလဲ။ တကယ္ေတာ့ ဘယ္လုိမွဆုံးျဖတ္စရာ မလုိပါဘူး။ ဘယ္သူမွ ဆုံးျဖတ္ စရာမလုိပါဘူး။

ေက်ာင္းသားဆုိတာ ေက်ာင္းသားအေရးအျပင္ ျပည္သူလူထုအေရးလုပ္ရမလား၊ မလုပ္ရဘူးလား၊ ႏုိင္ငံ့အေရးမွာ ပါဝင္ရ မလား၊ မပါဝင္ရဘူးလားဆုိတာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕လက္ေတြ႕ဘဝ၊ ဗမာျပည္သူေတြရဲ႕လက္ေတြ႔ဘဝကသာ ဆုံးျဖတ္ပါ တယ္။

သမုိင္းထဲက “အေရး” ေတြ …..

ဗမာျပည္ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမုိင္းကုိျပန္ၾကည့္ရင္ ပထမဆုံးေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈအျဖစ္ ၁၉၀၃ ခုႏွစ္မွာ ကုိလုိနီအစုိး ရက ပညာေရးနယ္ပယ္မွာထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ ရွိခုိးအမိန္႔ကုိ ေက်ာင္းသားေတြဆန္႔က်င္တုံ႔ျပန္ခဲ့တဲ့ လႈပ္ ရွားမႈကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ ကုိလုိနီအစုိးရရဲ႕ပညာေရးဝန္ႀကီးက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကုိ ပညာေရးဌာနက အရာရွိေတြ၊ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကုိ ရွိခုိးၿပီး အ႐ုိအေသျပဳရမယ္လုိ႔ အမိန္႔ထုတ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ့အခါ ေကာလိပ္ ေက်ာင္းသားႀကီးေတြက ႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္မွာ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ “ေဖ၊ ပု၊ ရွိန္” သုံးဦးထဲက ဦးပုဆီသြားၿပီး ဒီကိစၥကုိ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတယ္။ သြားေဆြးေႏြးၾကတာ နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမုိင္းမွာ အခုလုိ ေရးထားပါတယ္။

ထိုအခါ ဦးပုက ''အခု ဟုိက္စကူးေက်ာင္းသားေတြ မ်က္ႏွာျဖဴအစိုးရနဲ႔ အရာ႐ွိေတြကို ႐ွိခိုးရမယ္တဲ့လား၊ သူတို႔က ဘာေတြ မို႔လဲ၊ ဒို႔လူမ်ဳိးကို တမင္ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားတဲ့နယ္ခ်ဲ႕ေတြဘဲ၊ ဒါကို ဒို႔က ဘာျဖစ္လို႔ ႐ွိခိုးရမွာလဲ။'' (စာ - ၁၊ ျမန္မာႏုိင္ငံေက်ာင္း သားလႈပ္ရွားမႈသမုိင္း၊ ေအာင္ထြန္း။)

ဒီေနရာမွာ ေရွ႕ေန ဦးပုက မင္းတုိ႔ေက်ာင္းသားအေရးကိစၥ ငါတုိ႔နဲ႔မဆုိင္ဘူးလုိ႔ ေျပာမလႊတ္ပါဘူး၊ ေက်ာင္း သားေတြကလည္း ငါတုိ႔ေက်ာင္းသားအေရးကိစၥ ေက်ာင္းသားမဟုတ္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္က လူႀကီးေတြနဲ႔သြား မပတ္သက္ဘူးလုိ႔လည္း မစဥ္းစားခဲ့ၾကပါဘူး။

“အမ်ဳိးသားေန႔”ေပၚေပါက္လာပုံနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔လည္း ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ စိတ္ဝင္စားစရာပါ။

၁၉၂၂ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အစည္းအေဝးမွာ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၂၄ ခုႏွစ္ မႏၱေလးမွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ နဝမအႀကိမ္ ေျမာက္ ဂ်ီစီဘီေအ (General Council of Burmese Associations -GCBA) ကြန္ဖရင့္ႀကီးက အတည္ျပဳခဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံရဲ႕ အမ်ဳိးသားေန႔(National Day) ဟာ ၁၉၂၀ ခုႏွစ္က ေကာလိပ္ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ပထမေက်ာင္းသားသပိတ္ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကတဲ့ တန္ေဆာင္မုန္းလ ျပည့္ေက်ာ္ ၁ဝ ရက္ေန႔ပါ။ ဒီေန႔အထိက်င္းပေနၾကတဲ့ တမ်ိဳးသားလုံးနဲ႔ဆုိင္တဲ့ အမ်ဳိးသားေန႔ဆုိတာဟာ ေက်ာင္းသားေတြသပိတ္ေမွာက္ခဲ့တဲ့ေန႔ပါ။

အမ်ဳိးသားေန႔က်င္းပလာခဲ့တာ ဒီေန႔အခ်ိန္ဆုိရင္ ႏွစ္ေပါင္း ၉၀ ေက်ာ္ပါၿပီ။ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္အက္ဥပေဒကုိ ဆန္႔က်င္ကန္႔ ကြက္ၿပီး ေက်ာင္းသားအေရးအတြက္ သပိတ္ေမွာက္တဲ့ေန႔ဟာ ေက်ာင္းသားနဲ႔ပဲဆုိင္တယ္၊ တႏုိင္ငံလုံးနဲ႔ ဆုိင္တဲ့အမ်ဳိးသား ေန႔အျဖစ္ မသတ္မွတ္သင့္ေၾကာင္း ႏွစ္ေပါင္း ၉၀ လုံးလုံး ဘယ္ေဂ်ာင္ဂေလာင္ကမွ ကန္႔ကြက္သံ ထြက္မလာဖူးပါဘူး။ အ မ်ဳိးသားေန႔သတ္မွတ္မႈဟာ ေက်ာင္းသားအေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံ့အေရးဆက္စပ္မႈကုိ အခုိင္အမာေဖာ္ျပ ေနတဲ့ခ်ိတ္ဆက္မႈပါပဲ။
၁၉၃၈ ခုႏွစ္မွာ ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ၁၃၀၀ ျပည့္ လူထုအေရးေတာ္ပုံႀကီးကုိ ၾကည့္ရင္လည္း ေရနံေျမအလုပ္ သမားေတြရဲ႕ သပိတ္တုိက္ပြဲမွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢေခါင္းေဆာင္ေတြ ပူးေပါင္းပါဝင္ရင္း ေက်ာင္းသား၊ အလုပ္သမား၊ လယ္သမား လူတန္းစားအလႊာအသီးသီးပါဝင္တဲ့ အေထြေထြသပိတ္ႀကီးအျဖစ္ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေရနံေျမ အလုပ္သမား ေတြက အလုပ္ သမားေရးသပ္သပ္လုပ္၊ ေက်ာင္းသားေတြက တတိယေက်ာင္းသားသပိတ္ သပ္သပ္လုပ္ဆုိရင္ ၁၃၀၀ ျပည့္ လူထုအေရး ေတာ္ပုံႀကီး ေပၚေပါက္လာစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြအပါအဝင္ ျပည္သူတရပ္လုံး ဆင္ႏႊဲခဲ့တဲ့ ၁၃၀၀ ျပည့္အေရးေတာ္ပုံႀကီးဟာ ေနာက္ပုိင္းမွာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ သခင္ေအာင္ဆန္းတုိ႔ ဦးေဆာင္တဲ့လက္နက္ကုိင္လမ္းစဥ္နဲ႔ ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးရခဲ့တဲ့အထိ အက်ဳိးဆက္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းသား အေရးမွသည္ ႏုိင္ငံ့အေရးသုိ႔…လုိ႔ ေျပာရမွာပါ။

ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈနဲ႔ ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဆုိတာ တထပ္တည္းပါ။ ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဆုိတာ ေက်ာင္း သားလႈပ္ရွားမႈ ကုိဦးေဆာင္တဲ့ တခုတည္းေသာအဖြဲ႔အစည္းပါ။ ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ဆ႒မအႀကိမ္ညီလာခံက အတည္ျပဳထားတဲ့ “ေအာင္ပြဲအဆက္ဆက္ခံဦးမည္”ဆုိတဲ့ ေက်ာင္းသားသီခ်င္းမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့စာသားေတြကုိၾကည့္ ရင္ လည္း ေက်ာင္းသားေတြဟာ ဘယ္လုိအေရးေတြမွာ ပါဝင္ၾကမွာလဲဆုိတာ အေျဖေပး ၿပီးသားပါ။

xxx ငါတုိ႔ေက်ာင္းသားေပါင္းစည္းလို႔ ညီရမည္။ xxx အမ်ဳိးသားေရးကို ႀကိဳဆိုဖို႔ရည္ xxx  ေဟးး  ညီညီညာညာ လြတ္လပ္ ေရးထိန္းသိမ္းမည္ xxx ဖက္ဆစ္ဝါဒီတုိက္ဖ်က္မည္။ xxx  ေဟးးး ညီညီညာညာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ထိန္းသိမ္းမည္ xxx နယ္ခ်ဲ႕ရန္ ကို တြန္းၿဖိဳမည္။ xxxxx ေဟးးးးးးးးးး ေအာင္ၿပီ ေအာင္ၿပီ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးထိန္းသိမ္းမည္ xxx

လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပုိင္း ပါလီမန္ေခတ္ေရာက္တဲ့အခါမွာ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ေက်ာင္းသားအေရး သက္သက္လႈပ္ ရွားမႈေတြကုိ အဓိက ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြျဖစ္တဲ့ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၂၀ ရက္မွာလႈပ္ရွားခဲ့ၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရး ကာကြယ္ေရးတုိက္ပြဲ၊ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ-ေအာက္တုိဘာလမွာ ေအာက္တုိဘာ ေက်ာင္းတလပိတ္ေရးအတြက္လႈပ္ရွားခဲ့ၾကတဲ့ ေအာက္တုိဘာအေရးေတာ္ပုံ၊ ၁၉၅၆ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၂ ရက္ေန႔မွာ ၇ တန္းေမးခြန္းေပါက္ရာကေန ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ဟယ္ရီတန္အေရးေတာ္ပုံ စတဲ့ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြဟာ ေက်ာင္းသားအေရးကိစၥအတြက္ လႈပ္ရွားၾကရတဲ့လႈပ္ရွားမႈေတြပါ။

အေျခအေန လုိအပ္ခ်က္အေပၚမွာ ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ေက်ာင္းသား အေရးလုပ္တဲ့ အခါ လုပ္ၾကရ၊ လူထုအေရးလုပ္တဲ့အခါ လုပ္ၾကရ၊ ႏုိင္ငံ့အေရးမွာ ပါဝင္ဖုိ႔လုိအပ္တဲ့အခါ ပါဝင္ၾကရတာ ပါပဲ။

စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္က “အေရး”ေတြ ….
  
၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔ စစ္တပ္က တုိင္းျပည္အာဏာကုိ လက္နက္အားကုိးနဲ႔သိမ္းယူၿပီးေနာက္ပုိင္း ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္)၊ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ (ရတကသ)နဲ႔ ရန္ကုန္ခ႐ုိင္ေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ (ရကသ) တုိ႔ပူးတြဲၿပီး ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၄ ရက္ေန႔မွာပဲ စစ္အာ ဏာသိမ္းမႈကုိဆန္႔က်င္တဲ့ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ ေက်ာင္းသားေတြက ေက်ာင္းသားအေရးသက္သက္အတြက္ ဆန္႔က်င္ခဲ့ရတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ တႏုိင္ငံလုံးအေရး၊ တမ်ဳိးသားလုံးအေရး၊ ျပည္သူတရပ္လုံးအေရး အတြက္ တုိင္းရင္းသားျပည္သူတရပ္လုံး စစ္ကၽြန္ဘဝမေရာက္ေစဖုိ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ အေစာဆုံး ျပတ္ျပတ္ သားသားဆန္႔က်င္ခဲ့တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အာဏာ ရွင္စနစ္ေအာက္မွာ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြ ကြင္းဆက္လုိက္ ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။

စစ္အာဏာရွင္စနစ္ အုပ္စုိးမႈကာလအတြင္းမွာ ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့အထဲက ထင္ရွားတဲ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ တခ်ဳိ႕ကုိေျပာရရင္ -
၁။ ဇူလုိင္ (၇) အေရးေတာ္ပုံ၊ ဇူလုိင္ (၇) ရက္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္။
၂။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆႏၵျပပြဲ၊ ႏုိ၀င္ဘာလ၊ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္။
၃။ ကြၽန္းဆြယ္အေရးအခင္း၊ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္။
၄။ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ ေရႊရတုသဘင္၊ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္။
၅။ ဦးသန္႔ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္။
၆။ ေရႊတိဂုံလႈပ္ရွားမႈ၊ အလုပ္သမား+ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ တႏွစ္ျပည့္၊ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္။
၇။ မိႈင္းရာျပည့္၊ မတ္လ(၂၃) ရက္ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္။
၈။ ခြန္ေလးလုံး လႈပ္ရွားမႈ၊ ၁၉၇၇ ခုႏွစ္။
၉။ ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသုိလ္ ဇူလုိင္(၇)ရက္လႈပ္ရွားမႈ၊ ဇူလုိင္လ(၃)ရက္ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္။
၁၀။ ၈၅-၈၆ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ႏွစ္လည္မဂၢဇင္း (၇၅-၇၆လႈပ္ရွားမႈ ၁၀ႏွစ္ျပည့္အထိမ္းအမွတ္)
၁၁။ ေငြစကၠဴအေရး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ စက္တင္ဘာလ (၅) ရက္၊ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္။
၁၂။ ဖုန္းေမာ္အေရး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ မတ္လ (၁၃-၁၈) ၁၉၈၈ ခုႏွစ္။(တံတားနီ မတ္လ ၁၆။)
၁၃။ ဖုန္းေမာ္ (၃) လျပည့္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ဇြန္လ(၁၄-၂၁) ၁၉၈၈ ခုႏွစ္။
၁၄။ ေျမနီကုန္းအေရး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ဇြန္လ (၂၁) ရက္ေန႔၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္
၁၅။ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီး၊ ၾသဂုတ္လ (၈) ရက္ေန႔၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္။
၁၆။ ႏုိဘယ္လ္ဆုအေရးေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ဒီဇင္ဘာလ (၁၀) ရက္ေန႔ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္။
၁၇။ ေစာ္ဘြားႀကီးကုန္းအေရး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ေအာက္တုိဘာလ၊ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္။
၁၈။ ဒီဇင္ဘာအေရး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္။
၁၉။ လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးေရး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ၾသဂုတ္ - စက္တင္ဘာ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္။
၂၀။ အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒ ေျပာင္းလဲေရး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ဇန္နဝါရီ-မတ္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္။
  
အခုေဖာ္ျပထားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈေတြကုိ ေလ့လာၾကည့္ရင္ ဗကသမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ မူ ၅ ခ်က္အတုိင္း တႏုိင္ငံလုံး အမ်ဳိးသားေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ဒီမုိကေရစီ ေရးအတြက္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ဒီမုိကေရစီပညာေရးအတြက္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈ၊ ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရးအတြက္ေဆာင္႐ြက္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားမႈဆုိၿပီး ေက်ာင္းသားအေရးေရာ၊ ျပည္သူ႔အေရးအတြက္ေရာ လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့ ေက်ာင္း သားလႈပ္ရွားမႈေတြ ျဖစ္တယ္ဆုိ တာ ေတြ႕ရပါတယ္။

● ျဖစ္ရပ္က “တရား” ရွာ
တခါတေလမွာ ျပႆနာတခုရဲ႕အေျဖကုိရွာတဲ့အခါ သေဘာတရားေတြ အျပန္အလွန္ျငင္းခုန္ၿပီး အေျဖရွာတာထက္ လက္ ေတြ႕ျဖစ္ရပ္ေတြထဲကေန အေျဖရွာရတာ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ အမွန္တရားကုိ ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။

ဗမာျပည္ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈသမုိင္းကုိ ေလ့လာၾကည့္တဲ့အခါ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးေခတ္၊ ပါလီမန္ေခတ္၊ စစ္အာဏာရွင္ ေခတ္တေလွ်ာက္လုံးမွာ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဗကသမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္) ဟာ  သူတုိ႔ေရာက္ေနတဲ့ ေခတ္ကာလက သူတုိ႔ပခုံးေပၚတင္ေပးလုိက္တဲ့ သမုိင္းေပး တာဝန္ကုိ ေက်ာင္းသားအေရး၊ ျပည္သူ႔အေရး၊ ႏုိင္ငံ့အေရးအတြက္ ႐ုိးသားယုံၾကည္စြာ ထမ္းေဆာင္ၾကတယ္ဆုိတာ အမွန္တရားတခုအျဖစ္ ေတြ႔ရွိရေၾကာင္း ပါ။

တင္ေအး