ရွာေဖြေရး ...

PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

စုိးလြင္ (ဝမ္ခ) ● ကမၻာပ်က္သည့္ေန႔မ်ား


စုိးလြင္ (ဝမ္ခ) ● ကမၻာပ်က္သည့္ေန႔မ်ား
(ၾက မ္ း ၾက မ္ း တ မ္ း တ မ္ း ဘ ၀ လ မ္ း မ် ာ း)
(မုိးမခ) ေအာက္တုိဘာ ၁၃၊ ၂ဝ၁၆

=====
၁၉၈၈ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံုေနာက္ပိုင္းကာလ စစ္အာဏရွင္စနစ္ အဆုံးတိုင္ပ်က္သုဥ္းခ်ဳပ္ၿငိမ္းေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ ခဲ့ၾကတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး (မ.က.ဒ.တ) ရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးခရီးလမ္းတေလွ်ာက္ က်ေနာ္ပါဝင္ခဲ့ရာ (၁၉၈၈-၁၉၉၄) ကာလ ကိုယ္ေတြ႔ၾကဳံဆုံခဲ့ရမႈမ်ား ကို က်ေနာ္နဲ႔အတူ သက္စြန္႔ဆံဖ်ားတိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကတဲ့ ရဲေဘာ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား အမွတ္ရဂုဏ္ျပဳျခင္းအျဖစ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေနာင္ ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းက လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား သိရွိေလ့လာႏိုင္ရန္အတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း မုိးမခ/သစ္ခက္သံလြင္အြန္လိုင္းမွ တဆင့္ ေရးသားတင္ဆက္လိုက္ပါသည္။
 
စိုးလြင္
(၂၁၁) (ဝမ္ခ)
====

တရက္ ဝင္းခ်ဳိေဌးႏိုင္နဲ႔က်ေနာ္  စစ္႐ုံးရဲ႕ထမင္း႐ုံထဲမွာရွိေနတုန္း ရဲေဘာ္တဦးေရာက္လာၿပီး ဘန္ေကာက္ကျပန္လာတဲ့ ဥကၠ႒မိုးသီးဇြန္က ဝင္းခ်ိဳကို ေတြ႔ခ်င္လို႔ လာေခၚခိုင္းတာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ဝင္းခ်ဳိလည္း ခ်က္ခ်င္းထလိုက္သြားတယ္။ နာရီဝက္ေလာက္အၾကာမွာ ျပန္ေရာက္လာတဲ့ ဝင္းခ်ဳိက "ဥကၠ႒က ခင္ဗ်ားကိုေတြ႔ခ်င္တယ္" လို႔ ေဌးႏိုင္ကို ေျပာလာျပန္ တယ္။ ေဌးႏိုင္လည္း တခ်က္ေတြေဝစဥ္းစားၿပီး (သူ မ်က္ႏွာမေကာင္းဘူး...ျပႆနာရွိနိင္တယ္လို႔ စဥ္းစားမိပုံရတယ္) ဥကၠ႒႐ုံးရိွရာကို ထြက္သြားပါတယ္။ (ေဌးႏိုင္ကိုဖမ္းမယ္ဆိုတာ မိုးသီးဇြန္ေျပာလိုက္တဲ့အတြက္ ဝင္းခ်ဳိကသိေနခဲ့ၿပီ)။ က် ေနာ္လည္း ထမင္း႐ုံထဲမွာလုပ္စရာရွိတာလုပ္ၿပီး စစ္႐ုံးေပၚကို ျပန္တက္ခဲ့တယ္။ ခဏေနေတာ့ ရဲေဘာ္တေယာက္ ေရာက္ လာၿပီး ေဌးႏိုင္ကို မိုးသီးဇြန္အမိန္႔နဲ႔ ဖမ္းလိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း တိုးတိုးကပ္ေျပာလာပါတယ္။ က်ေနာ္ မယုံႏိုင္ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ အေၾကာင္းစုံသိေအာင္ ဗဟို႐ုံးဘက္ကို ထြက္လာလိုက္ေတာ့ ႐ုံးဝမွာ မိုးသီးဇြန္ကို ေတြ႔ရပါတယ္။ က်ေနာ္မေမးခင္ဘဲ သူက ရွင္းျပပါတယ္။ သူနဲ႔ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ Bangkok က ကားတစီးထဲ အတူျပန္လာတုန္း ေဌးႏိုင္ေထာက္လွမ္းေရးျဖစ္ ေၾကာင္း (ေထာက္လွမ္းေရးဆိုၿပီး ေဒါတ္တာႏိုင္ေအာင္ဘက္မွာ ဖမ္းထားတဲ့သူေတြရဲ႕ထြက္ဆိုခ်က္အရ) ေဒါက္တာႏိုင္ ေအာင္ေျပာလို႔ သူဖမ္းရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္က "ႀကိမ္းေသလို႔လား" ေမးေတာ့..ႀကိမ္းေသတယ္လို႔ ျပန္ ေျပာပါတယ္။

(က်ေနာ္ ေနာက္ေတာ့မွသိရတာက....ဒီအျဖစ္အပ်က္မတိုင္ခင္ကထဲက ေဌးႏိုင္ေထာက္လွမ္းေရးတေယာက္ျဖစ္တယ္လို႔ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္က မိုးသီးဇြန္ကို ေျပာခဲ့ဖူးခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ မိုးသီးဇြန္က မယုံၾကည္တဲ့အတြက္ ေဌးႏိုင္အပါအဝင္ ဗဟို ေကာ္မတီဝင္တခ်ဳိ႕အေရွ႕မွာ ဒီသတင္းကုိေျပာၿပီး ဝိုင္းဟာသလုပ္ၾကသတဲ့။ အခုၾကမွ ဘာေၾကာင့္ဖမ္းရလဲဆိုတာ မိုးသီးဇြန္ သာ အသိဆုံးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္)။

ရင္ထဲမွာ မေၾကလည္ေပမဲ့လည္း ဘာမွထပ္မေျပာေတာ့ဘဲ က်ေနာ္လွည့္ျပန္ခဲ့လိုက္တယ္။ ေဌးႏိုင္ရဲ႕အမူအက်င့္ကိုၾကည့္ ၿပီး ေဌးႏိုင္ေထာက္လွမ္းေရးမဟုတ္တာ က်ေနာ္ယုံၾကည္ေပမဲ့ ေဌးႏိုင္ ေထာက္လွမ္းေရးမဟုတ္တာ မင္း ၁၀၀ ရာခုိင္ႏႈန္း အာမခံ ႏိုင္လားဆုိရင္ျဖစ္ က်ေနာ္ အာမမခံႏိုင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္ဆို က်ေနာ္နဲ႔ ေဌးႏိုင္က ေတာထဲေရာက္မွသိၾကတာ။ ျပည္တြင္းမွာ တုန္းက ေဌးႏိုင္နဲ႔ က်ေနာ္မသိခဲ့ၾကဘူေလ။

စစ္ပစၥည္းေတြထားတဲ့အခန္းကိုရွင္းၿပီး ေဌးႏိုင္ကိုထားၿပီး ၂ဝ၈ က ရဲေဘာ္ေတြကိုေခၚၿပီး အေစာင့္ခ်ထားၾကတယ္။ ေဌးႏိုင္ ကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ့္ကို ဘာတာဝန္မွမေပးထားေပမဲ့ အဲဒီညက ေဌးႏုိင္က ေဆးလိပ္ေသာက္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔က်ေနာ္ ေဆးလိပ္တိုက္လိုက္တယ္။ ေနာက္ရက္ စာဖတ္ခ်င္တယ္ေျပာလို႔ မဂၢင္ဇင္စာအုပ္တအုပ္ ေပးထားလိုက္တယ္။ ဒီလိုလုပ္တဲ့ အတြက္လည္း တျခားသူေတြက မသကၤာျဖစ္မွာလည္း က်ေနာ္မစိုးရိမ္ဘူး။

ႏွစ္ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ေဌးႏိုင္ကို အခ်ဳပ္ကေန ေခၚထုတ္သြားၾကတယ္။ ဘယ္ကိုေခၚထုတ္သြားလည္း က်ေနာ္မသိသလို စိတ္လည္း မဝင္စားဘူး။ (ေနာက္မွသိရတာက ထိုင္းဘက္ကမ္းမွာ တရားမဝင္ေနေနတဲ့ ၂၁၂ တပ္ရင္းရဲ႕စိုက္ပ်ိဳးေရးၿခံမွာ ခ်ဳပ္ထားတာ)..အခ်ိန္တန္လို႔ ေဌးႏိုင္ ေထာက္လွမ္းေရးဟုတ္ရင္လည္း ခ်မွတ္တဲ့ ျပစ္ဒဏ္က်ခံ။ မဟုတ္ရင္လည္း ျပန္လြတ္ ေပါ့ဆိုၿပီး ဒီလိုစိတ္ပဲ ထားလိုက္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနၾကရင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ ေမြးေန႔ ေဘာ္လုံးၿပိဳင္ပြဲမွာယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔ က်ေနာ္တို႔ ABSDF (မိုးသီးဇြန္) ေဘာလုံးအသင္းလည္း မာနယ္ပေလာကို ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ တသင္းလုံး လူေဘာင္သစ္ပါတီဌာနခ်ဳပ္နဲ႔ K.I.A စခန္းကုန္းၾကားက ဘားတိုက္မွာတည္းၿပီး ေဘာ္လုံးေလ့က်င့္ၾကတယ္။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ဖြင့္ပြဲရဲ႕ပထမဆုံးေန႔ ပထမပြဲစဥ္က ABSDF (မိုးသီးဇြန္) နဲ႔ ABSDF (ႏိုင္ေအာင္) ေဘာလုံးသင္း။ က်ေနာ္တို႔အားလုံး စိတ္လႈပ္ရွားေနၾကတယ္။

ဖြင့္ပြဲမတိုင္ခင္ ႏွစ္ရက္အလိုေလာက္မွာ က်ေနာ္တို႔သူငယ္ခ်င္းတစု လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကတုန္း K.N.U ဗ်ဴဟာမွဴး ဗိုလ္မွဴး ေလာဝါရီရဲ႕တပ္ခြဲမွဴးတေယာက္ေရာက္လာၿပီး "ေလွေပးလိုက္မယ္၊ မင္းတို႔ဥကၠ႒ကုိ သြားေခၚေပးႏိုင္လား" ေမးလာလို႔ ..ၫြန္႔ဝင္း (204-205) နဲ႔ ဖိုးၿပဳံး (ဆက္သြယ္ေရး) တို႔က ေခၚေပးဖို႔သေဘာတူၿပီး ေလွနဲ႔လိုက္သြားၾကတယ္။ ညမိုးခ်ဳပ္လို႔ သူတို႔ျပန္လာေတာ့ မိုးသီးဇြန္ ပါလာလား ေမးၾကည့္တဲ့အခါ မနက္မွလာမယ္လို႔ သိရတယ္။

မနက္က်ေတာ့ မိုးသီးဇြန္နဲ႔အတူ ဗဟိုေကာ္မိတီတခ်ဳိ႕အပါအဝင္ ရဲေဘာ္ ၁ဝ ေယာက္ေလာက္ ေရာက္လာတယ္။ ညေန အစည္းအေဝးၿပီးရင္ ျပန္လာခဲ့မယ္ေျပာၿပီး မာနယ္ပေလာဘက္ကို ထြက္သြားၾကတယ္။ ေန႔လယ္ဘက္ေလာက္မွာ လူ႔ ေဘာင္သစ္ပါတီက ရဲေဘာ္တေယာက္ေရာက္လာၿပီး မိုးသီးဇြန္ကို ႏိုင္ငံျခားဧည့္သည္ေတြ႔ခ်င္လို႔ ညေန ၅ နာရီေလာက္လာ ခဲ့ဖို႔ မွာခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ လည္း စကားေျပာစက္ဖြင့္ၿပီး မိုးသီးဇြန္တို႔အဖြဲ႔ကို တေန႔လုံးေခၚေပမဲ့ လုံးဝအဆက္အသြယ္မရဘူး။ ဧည့္သည္ေတြနဲ႔ခ်ိန္ထားတဲ့အခ်ိန္ထိ မိုးသီးဇြန္တို႔ေရာက္မလာေတာ့ အစည္းအေဝးလုပ္တဲ့ မာနယ္ပေလာကို က်ေနာ္တို႔ လိုက္သြားၾကတယ္..သတင္းၾကားရတာက အစည္းအေဝးက မာနယ္ပေလာမွာမဟုတ္ဘဲ စက္ပလဲ့ကုန္းလို႔ေခၚတဲ့ ကြန္မန္ဒို ကုန္းမွာတဲ့..မိုးသီးဇြန္နဲ႔အဖြဲ႔ကို K.N.U က ကားနဲ႔ ကြန္မန္ဒိုကုန္းကို ေခၚသြားတာကိုလည္း ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ကေတြ႔ေၾကာင္း သတင္းပို႔လာတယ္။ ဒီမွာတင္ က်ေနာ္တို႔စိတ္ထဲမွာ စမသကၤာျဖစ္ၿပီ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ပုံမွန္ဆိုရင္ အစည္းအေဝး ေတြကို မာနယ္ပေလာမွာပဲ က်င္းပၾကတာ။ တစိမ္းလူေတြကို ေခၚသြားေလ့မရွိတဲ့ ကြန္မန္ဒိုကုန္းကို ေခၚသြားတယ္ဆိုေတာ့ ဒါနဲ႔ပဲ K.N.U က တာဝန္ရွိသူတဦးျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တာမလာဆီ က်ေနာ္တို႔ သြားခဲ့ၾကတယ္။ ဧည့္သည္ေတြနဲ႔ခ်ိန္းထားတဲ့အ တြက္ မိုးသီးဇြန္ကိုေတြ႔ၿပီး သတင္းပို႔ခ်င္တယ္လု႔ိေျပာေတာ့.. အစည္းအေဝးမၿပီးေသးလို႔ မနက္မွ မင္းတို႔ရဲေဘာ္ေတြျပန္ လာမယ္လို႔ ျပန္ေျပာတယ္။က်ေနာ္တို႔လည္း မေက်မနပ္နဲ႔ျပန္လာတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ နာရီေလာက္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမ ျပန္ သြားတာကို ေတြ႔လိုက္ေၾကာင္း၊ ရဲေဘာ္တခ်ိဳ႕က သတင္းေပးလာတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တာမလာ ေျပာေတာ့ အစည္းအေဝးမၿပီး ေသးဘူး။ အခုအစည္းအေဝးၿပီးလို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမေတာင္ ျပန္သြားၿပီ။ ဒါဆို က်ေနာ္တို႔လူေတြဘယ္ေရာက္ေနလဲ။ ဒါကိုစဥ္းစား မိေတာ့ D.A.B အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္တဲ့ လူ႔ေဘာင္သစ္ဥကၠ႒ ကိုျမင့္ေဇာ္ဆီ က်ေနာ္တို႔သြားၿပီး အက်ဳိးအေၾကာင္းသြား ေျပာျပတယ္။ ကိုျမင့္ေဇာ္လည္း က်ေနာ္တို႔ကိုေခၚသြားၿပီး D.A.B ႐ုံးက တာဝန္ရိွတဲ့သူေတြျဖစ္တဲ့ ခိုင္စိုးႏိုင္ေအာင္ (ရခိုင္ အဖြဲ႔) နဲ႔ ေပးေတြ႔တယ္..သူတို႔စုံစမ္းၿပီး အကူအညီေပးမယ္ေျပာေပမဲ့ မ်က္ႏွာေတြ မေကာင္းၾကဘူး။ က်ေနာ္တို႔လည္း ျပန္ လာၾကၿပီး ဗဟိုနဲ႔မိုးသီးဇြန္တို႔အဖြဲ႔ကို စက္နဲ႔အဆက္အသြယ္လုပ္ေပမဲ့ မရဘူး။ ပုံမွန္စက္ေခၚလို႔မရတဲ့ပုံစံမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ ၾကားကေနဖ်က္ဆီးသလိုမ်ဳိး ဆူညံတဲ့အသံေတြပဲ ၾကားရတယ္။ (ေနာက္ပိုင္းမွသိရတာက က်ေနာ္တို႔ဘားတိုက္နားက K.I.A ကုန္းေပၚကို K.N.U က စက္ႀကီးတလုံးယူလာၿပီး က်ေနာ္တို႔ဆက္သြယ္လို႔မရေအာင္ ေႏွာင့္ယွက္ေနတာ)။

ဒီအခ်ိန္မွာပဲ အျပင္ကျပန္လာတဲ့ ၂ဝ၈ တပ္ရင္းကရဲေဘာ္ေတြေျပာတာက...သူတို႔ကို K.N.U က အရာရွိတခ်ိဳ႕က "မင္းတို႔ ဥကၠဌနဲ႔ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ကို ဖမ္းထားလိုက္ၿပီ။ မင္းတို႔လည္း အဖမ္းမခံခ်င္ရင္ K.N.U (သို႔) ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္အဖြဲ႔ထဲ ဝင္မလား" ေမးသတဲ့။ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕လည္း ေၾကာက္ၿပီးေနခဲ့ၾကသတဲ့။ က်ေနာ္တို႔ကိုမဖမ္းေသးေပမဲ့ အက်ယ္ခ်ဳပ္ဆိုတာ က် ေနာ္တို႔သိလိုက္ပါၿပီ။ ဒီသတင္းကို ဗဟိုေရာက္ဖို႔ ဘယ္လို႔လုပ္ရမလဲဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ရဲေဘာ္တေယာက္ ကို မိုသီးဇြန္အဖြဲ႔ကလို႔ေျပာၿပီး ဗဟိုကိုလႊတ္ရင္ေတာ့ K.N.U ဂိတ္မွာ ႀကိမ္းေသးေပါက္ဖမ္းခံထိမွာပဲဆိုၿပီး သုံးသပ္မိေတာ့ (တကယ္လည္း ဟုတ္ခဲ့တယ္။ မိုးသီးဇြန္အဖြဲ႔ကဆို မာနယ္ပေလာကိုအဝင္ပဲခံၿပီး အထြက္ကို လုံးဝခြင့္မျပဳဘူး) လူ႔ေဘာင္ သစ္က ရဲေဘာ္တခ်ိဳ႕နဲ႔တိုင္းပင္ၿပီး ၾကည္ေအး (204-205 တပ္ရင္း) ကို လူ႔ေဘာင္သစ္ရဲေဘာ္ဟန္ေဆာင္ခိုင္းၿပီး ေနာက္ေန႔ မနက္က်ေတာ့ ဗဟိုကိုလြတ္ခဲ့တယ္။ ၾကည္ေအးလြတ္ေျမာက္ၿပီး ဗဟိုမွာရွိေနတဲ့ ဒုဥကၠ႒ေအာင္သူၿငိမ္းကို သတင္းေပးႏိုင္ခဲ့ တယ္။ ေအာင္သူၿငိမ္းလည္း ထိုင္းႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ မယ္စရီးယမ္းၿမိဳ႕ေလးကို ခ်က္ခ်င္းသြားၿပီး B.B.C နဲ႔ V.O.A သတင္းဌာနေတြ ကိုသတင္းေပးတဲ့အတြက္ မိုးသီးဇြန္တို႔ အဖမ္းခံရတဲ့သတင္းကို ညဘက္သတင္းမွာေၾကညာႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီညက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမေမြးေန႔အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ကျပတဲ့ဇာတ္ပြဲကိုလည္းၾကည့္ရင္း၊ သတင္းလည္း စနဲနာရင္း မာနယ္ပေလာကို ေရာက္သြား ေတာ့ Dr.ႏိုင္ေအာင္ကို ေတြ႔ရတယ္။ အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပၿပီး အကူအညီေတာင္းၾကည့္ေတာ့ အခ်ိန္တန္ရင္ ျပန္လြတ္ မွာပါဆိုတဲ့ သာမန္စကားမ်ဳိးပဲေျပာၿပီး က်ေနာ္တို႔ကို ႏွစ္သိမ့္လိုက္တယ္။ (အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက Dr.ႏိုင္ေအာင္စိတ္ထဲ ဘယ္လို ရွိလဲဆိုတာ သူပဲ အသိဆုံးျဖစ္မယ္။ ABSDF ႏွစ္ဖြဲ႔ကြဲေတာ့ အေဖနဲ႔အေမ စိတ္အခန္႔မသင့္လို႔ကြဲၾကတာ သားသမီးေတြျဖစ္တဲ့ ငါတို႔ေတြက အေဖ့အိမ္ အေမ့အိမ္ေတြမွာ သင့္ေတာ္သလိုေနေနၾကတာ။ အခ်ိန္တန္လို႔ အေဖနဲ႔အေမ ျပန္ေပါင္းတဲ့အခါ ငါတို႔ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြ ျပန္ေတြ႔ၾကတာေပါ့ဆိုတဲ့ အသိစိတ္မ်ဳိးရွိေနတဲ့က်ေနာ္အတြက္ကေတာ့...Dr.ႏိုင္ေအာင္ရဲ႕ အ ေျပာအဆိုနဲ႔အမူအရာဟာ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းေစခဲ့တယ္။)

သတင္းေတြေပါက္ၾကားသြားလို႔လား ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့မသိ။
ေနာက္ေန႔ေနလယ္ေလာက္မွာ မိုးသီးဇြန္နဲ႔အဖြဲ႔ကို K.N.U က ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔လည္း ေလွငွားၿပီး ခ်က္ ခ်င္းျပန္လာတာ K.N.U ဂိတ္လည္းေရာက္ေရာ ေလွတစီးလုံးကို ေပးမထြက္ဘဲ ဖမ္းထားျပန္ေရာ။ ေသနတ္ေတြနဲ႔ပါ ခ်ိန္ ထားၾကတာ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမနဲ႔အားလုံးေျဖရွင္းၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း မိုးသီးဇြန္ကရွင္းျပေတာ့ ဒါဆိုရင္ ၾကည္ေအးကို ထားခဲ့လို႔လုပ္ျပန္ေရာ။ (လူ႔ ေဘာင္သစ္ရဲေဘာ္ဟန္ေဆာင္ၿပီး သတင္းေပါက္ေအာင္လုပ္ခဲ့သူဟာ ၾကည္ေအးျဖစ္ေၾကာင္း ၂ဝ၈ ရဲေဘာ္တခ်ိဳ႕က K.N.U ကို သတင္းေပးခဲ့တယ္)။

ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေလွဦးထိပ္နားေလာက္မွာထိုင္ေနတဲ့ က်ေနာ္hကို မိုးသီးဇြန္က လက္ညိႇဳးထိုးၿပီး "ၾကည္ေအး..မင္းေနခဲ့" လို႔ လုပ္ပါေလေရာ။ (က်ေနာ္တို႔ေလွထဲမွာ ၾကည္ေအး ပါပါတယ္။ ၾကည္ေအးအစစ္ကိုထားခဲ့ရင္ K.N.U က အညိႇဳးနဲ႔ တခုခု လုပ္မွာစိုးလို႔ မိုးသီးဇြန္က က်ေနာ္ကို လြဲခ်ခဲ့တယ္ ထင္ပါတယ္) ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ က်ေနာ္ေၾကာက္ပါတယ္။ ဒီဂိတ္က နံမည္ ႀကီးတယ္။ ဒီဂိတ္ကဖမ္းၿပီး အသက္ရွင္လွ်က္ျပန္လႊတ္တဲ့သူက မရိွသေလာက္ဘဲတဲ့။ ဒီဂိတ္ရဲ႕သတင္းကို က်ေနာ့္လိုပဲ သိထားပုံရတဲ့ ဝင္းႏိုင္ဦး (ဗဟိုေကာ္မီတီ) ကလည္း က်ေနာ္နဲ႔အတူ ေနေပးခဲ့တယ္။

(ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဝင္ႏုိင္ဦး)

မိုးသီးဇြန္တို႔ ေလွထြက္သြားၿပီးေနာက္ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လည္း  ဂိတ္က တာဝန္ရွိတဲ့သူေတြကို သက္ဆိုင္ရာအရာရွိေတြ ကို ဆက္သြယ္ေမးျပန္ၾကည့္ဖို႔ ေျပာၾကည့္တယ္။ သူတို႔ဆက္သြယ္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ျပန္လြတ္ေပးေၾကာင္း ေျပာလာခဲ့ၾက တယ္။ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္လည္း ေလွၾကဳံစီးၿပီး ဗဟိုကို ဝမ္းသာအားရ ျပန္လာခဲ့လိုက္တယ္။

မိုးသီးဇြန္လည္း ဗဟိုမွာ ၂ ရက္ ၃ရက္ေနၿပီး Bangkok တက္သြားခဲ့တာ။ က်ေနာ္တို႔ေတြ ဗဟိုရွိရာ ေသေလာထကေန အ လယ္ပိုင္းကိုေျပာင္းခ်ိန္အထိ ျပန္မေရာက္ေတာ့ဘူး..သတင္းေပါက္ၾကားလို႔သာ လႊတ္ေပးလိုက္ရတယ္ K.N.U က မေက် နပ္ဘူးထင္ပါရဲ႕။ က်ေနာ္တို႔ကိုဝိုင္းထားေၾကာင္းကို သိေစခ်င္လို႔ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာက မၾကာမၾကာ ေသနတ္ေဖာက္ျပတယ္။ တခါတေလ သံလြင္ျမစ္ထဲ ေလွနဲ႔ျဖတ္သြားရင္ကေန က်ေနာ္တို႔စခန္းဘက္ကို တခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ပစ္သြားတတ္တယ္။

K.N.U နဲ႔က်ေနာ္တို႔ ဒီလိုမေၾကမလည္ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာပဲ က်ေနာ္တို႔ကို တပူကေန ႏွစ္ပူျဖစ္ေအာင္လုပ္တာကေတာ့ ABSDF Dr.ႏိုင္ေအာင္အဖြဲ႔ပဲ။

လူႀကီးေတြကအမိန္႔ေပးလို႔လား သူတို႔သေဘာနဲ႔သူတို႔ လုပ္တာလားေတာ့မသိဘူး။ ညဘက္ က်ေနာ္တို႔ဗဟိုအေရွ႕မွာ ေသ နတ္ေဖာက္ျပတာေတြ...၂ဝ၈ တပ္ရင္းမွာေမြးထားတဲ့ ဆိတ္ေတြကို သတ္စားၿပီး ဆိတ္ေခါင္းေတြကို တပ္ရင္း၂ဝ၈ အေရွ႕မွာ လာခ်ထားေတြ လုပ္လာၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဗဟိုကိုလည္းဝင္စီးၿပီး ေဌးႏိုင္ကိုလုမယ္လို႔ သတင္းေတြထြက္လာတဲ့အတြက္ ထိုင္းဘက္ကမ္းမွာ ထားတဲ့ေဌးႏိုင္ကို ဗဟိုဘက္ကိုျပန္ေခၚၿပီး ခ်ဳပ္ထားၾကတယ္။ ဗဟိုမွာလည္း အခ်ဳပ္အသစ္ကို ေဆာက္ ထားၿပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ တျခားအခ်ဳပ္သားေတြနဲ႔အတူ ေဌးႏိုင္ကို ထားတယ္။ ဗဟိုရဲ႕လုံျခဳံေရးလိုအပ္လာတဲအတြက္ က်ေနာ့္ ကို ဗဟိုလုံျခဳံေရးတာဝန္ခံ ခန္႔တယ္။ ဗဟိုလုံျခဳံေရးတာဝန္ခံဆိုေပမဲ့ ေဌးႏိုင္အပါအဝင္ အခ်ဳပ္သားေတြကိစၥကိုေတာ့ က် ေနာ့္ကို တာဝန္မေပးဘူး။ ဗဟိုလုံျခဳံေရးအတြက္ ေန႔ညကင္းေတြကို က်ေနာ္စီစဥ္ရေတာ့တယ္။ က်ေနာ့္အတြက္ အိပ္ေရးပ်က္ရတဲ့ေန႔မ်ားေပါ့။ မနက္ ၅ နာရီေလာက္ဆို အိပ္ရာကထ၊ ပစၥတိုတလက္ M.16 တလက္၊ စကားေျပာစက္တလုံးလြယ္ၿပီး(ဒါေတာင္ အသီးတလုံးပဲရွိတဲ့ R.P.G ကို ကင္းစစ္ခ်ိန္မို႔ထားခဲ့ရတာ..က်န္တဲ့အခ်ိန္ဆို ကိုယ္နဲ႔မကြာ အၿမဲထားတာ) ကင္းလိုက္စစ္။ ညဆိုရင္ ၁၂ နာရီေလာက္မွအိပ္။

ဒီလိုနဲ႔ေနရင္း တရက္က်ေတာ့ ရဲေဘာ္ရာဇာ က်ေနာ့္ဆီေျပးလာၿပီး သတင္းပို႔ျပန္ေရာ.." အကို...အကို..ကိုေဌးႏိုင္ဘာျဖစ္လဲ မသိဘူး...ဝူးဝူး ဝါးဝါးေတြ ေအာ္ေနတယ္"..က်ေနာ္လည္း ခ်က္ခ်င္းပဲ တာဝန္ခံျဖစ္တဲ့ ဝင္းႏိုင္ဦးကိုသြားေခၚဖို႔ ေျပာလိုက္ တယ္။ ဝင္းႏိုင္ဦးလည္း အျမန္ေရာက္လာၿပီး ေဌးႏိုင္ကို အခ်ဳပ္မွာသြားၾကည့္တယ္။ စစ္႐ုံးနဲ႔အခ်ဳပ္ဟာ နည္းနည္းလွမ္ေန တဲ့အတြက္ ဘာျဖစ္တာမသိရေပမဲ့ လူေတြရုတ္ရုတ္သဲသဲျဖစ္ေနတာေတာ့ ေတြ႔ေနရတယ္။ ခဏေနေတာ့ ရဲေဘာ္ရာဇာ ေရာက္လာၿပီး က်ေနာ့္ကိုတိုးတိုးကပ္ေျပာျပန္ေရာ။

" အကို... ေဌးႏိုင္ေသၿပီ" တဲ့။

မၾကာခင္မွာပဲ ဝင္းႏိုင္ဦး က်ေနာ္တို႔စစ္႐ုံးကိုေရာက္လာၿပီး က်ေနာ္နဲ႔ဝင္းခ်ဳိကို ျပန္ၾကားေရးဌာန ဘက္မွာ ခဏသြားေနေပးဖို႔ ေျပာလာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေရွာင္ခိုင္းတဲ့သေဘာ။ (ဘာေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲကို ေရွာင္ခိုင္း တယ္ဆိုတာ က်ေနာ္အခုထိ စဥ္းစားလို႔ မတတ္ဘူး) က်ေနာ္နဲ႔ ဝင္းခ်ဳိလည္း ျပန္ၾကားေရးဌာနဘက္ ထြက္လာလိုက္ေတာ့ ေဌးႏိုင္အေလာင္းကို ဘယ္လိုလုပ္ၾကလဲေတာ့ က်ေနာ္လည္း မသိေတာ့ဘူး။ (ေနာက္မွ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ေျပာတာေတာ့ ေဌးႏိုင္ ရဲ႕အေလာင္းကို ညီညီလြင္ရဲ႕အိမ္ေဘး အမႈိက္ပုံေဟာင္းမွာ ျမႇဳပ္ၾကတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္)

ေဌးႏိုင္ကိုဖမ္းတဲ့အခ်ိန္ကထဲကစၿပီး တပ္ရင္း ၂၁၄ နဲ႔ ဗဟိုနဲ႔ကလည္း ဆက္ဆံေရးက အဆင္မေျပဘူး။ ဒီၾကားထဲ K.N.U နဲ႔ Dr.ႏိုင္ေအာင္အဖြဲ႔ေတြရဲ႕ဝင္ေႏွာက္မႈေၾကာင့္ ၂ဝ၈ တပ္ရင္းက ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ K.N.U နဲ႔ Dr.ႏိုင္ေအာင္အဖြဲ႔ထဲ ကူးေျပာင္းသြား ၾကတယ္။

တပ္ရင္း ၂ဝ၈ မွာလည္း အခ်င္းခ်င္းမေျပလည္မႈေတြနဲ႔ အမႈေတြျဖစ္ၾကၿပီး အခ်ဳပ္သားေတြအျဖစ္နဲ႔ ဗဟိုကိုေရာက္လာၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က က်ေနာ္တို႔ဗဟိုရဲ႕အေျခအေနက ကမၻာပ်က္ေနသလိုပါပဲ။ ဒီၾကားထဲ အခ်ဳပ္ေစာင့္တဲ့ ၂ဝ၈ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕..အ ခ်ဳပ္သားေတြနဲ႔အတူ ေသနတ္ယူၿပီး ထြက္ေျပးသြားၾကတယ္။

တရက္မွာ K.N.U က ဗိုလ္မွဴးခဲနီ၊ ဗိုလ္မွဴးေရာ္ဂ်ာတို႔ေရာက္လာၾကၿပီး ဗဟိုက တာဝန္ရွိသူေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးရာမွာ (K.N.U နယ္ေျမက က်ေနာ္တို႔ကို ထြက္ခိုင္းတာထင္တယ္) က်ေနာ္တို႔ဆီကထြက္ေျပးသြားတဲ့အခ်ဳပ္သားေတြပါေခၚလာလို႔ ေတာ္ ေတာ္ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္လိုက္ေသးတယ္။

က်ေနာ္အပါအဝင္ ရဲေဘာ္အေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား K.N.U နဲ႔ Dr.ႏိုင္ေအာင္ အဖြဲ႔ရဲ႕ ေစာ္ကားမႈကို သီးမခံႏိုင္ေတာ့ပါဘူး၊ ေဒါ သ ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။ က်ေနာ္လည္း ဗဟိုကတာဝန္ရွိတဲ့သူေတြကို တင္ျပလိုက္တယ္။ က်ေနာ္တို႔မွာ ေသနတ္ ၁၁ လက္ရွိတယ္။ က်ေနာ္အပါအဝင္ လူ ၁၁ ေယာက္ထားခဲ့။ က်ည္ဆန္ကုန္လူကုန္မွ ဒီစခန္းကို ရေစရမယ္လို႔၊ က်ေနာ္လည္း က်ည္ဆန္ ႏွစ္ေတာင့္ကို အၿမဲတမ္း အက်ႌအိတ္ထဲမွာ ထည့္ထားလိုက္တယ္။ က်ည္ကုန္ရင္ ရန္သူအသတ္ေတာ့ မခံႏိုင္ဘူး။ ကိုယ့့္ အသက္ကိုယ္ေခြၽဖို႔အတြက္ က်ည္ႏွစ္ေတာင့္ကို သိမ္းထားရတာ။ ဒါေပမဲ့လည္း က်ေနာ္တို႔ေျပာင္းတဲ့အခ်ိန္ထိ ဘယ္သူမွ မတိုက္ခိုက္လာပါဘူး။

က်ေနာ္တို႔ ေနာက္ဆုံးအသုတ္ ေျပာင္းတဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္ နည္းနည္းရန္စခံရေသးတယ္။

က်ေနာ္တို႔ လူ ၄ -၅ေယာက္နဲ႔ ေလွေပၚကိုပစၥည္းေတြတင္ၿပီး ထြက္ၾကေတာ့ Dr.ႏိုင္ေအာင္အဖြဲ႔က ထြန္းထြန္း (ဒႆ) နဲ႔ တပ္စိပ္ႏွစ္စိတ္ က်ေနာ္တို႔ကို လိုက္ေႏွာင့္ယွက္ၾကေသးတယ္၊ ဝိတ္မ်ားေနလို႔ ေျဖးေျဖးပဲေမာင္းႏိုင္တဲ့ က်ေနာ္တို႔ေလွကို သူတို႔ေလွႏွစ္စီးနဲ႔ အေရွ႕က ကပ္ျဖတ္လိုက္၊ ေနာက္က ကပ္ျဖတ္လိုက္ လုပ္ေမာင္းေနၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔သည္းခံၿပီး ေနလိုက္ၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သြားၾကရင္း က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ခရီးအဆုံးျဖစ္တဲ့ ေသာ္လဲထ (ထိုင္းႏိုင္ငံ) ကို ေရာက္ခါနီးမွာ K.N.U ဂိတ္က က်ေနာ္တို႔ေလွကိုလွမ္းေခၚတဲ့အတြက္ ရပ္ေပးရျပန္ေရာ။ ဘာကိစၥရွိလို႔ ရပ္ခိုင္းတာလဲေမးေတာ့ စစ္စရာရွိလို႔တဲ့။ ဒါဆိုလည္း စစ္ေပါ့လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ K.N.U ဂိတ္မွဴးက ထြန္းထြန္း (ဒႆ) ကို စစ္ခိုင္းတယ္။

က်ေနာ္တို႔သိလိုက္ၿပီး.. K.N.U က စစ္ခ်င္တာမဟုတ္ဘဲ ထြန္းထြန္းစနက္ေၾကာင့္ ေလွကိုရပ္ခိုင္းတယ္ဆိုတာ၊ ဒါနဲ႔ပဲ K.N.U ဂိတ္မွဴးကို က်ေနာ္တို႔ေျပာတယ္။ ခင္ဗ်ာတို႔ဂိတ္ ခင္ဗ်ာတို႔ပဲ စစ္ပါ။ က်န္တဲ့သူ ဘယ္သူမွ အစစ္မခံႏိုင္ဘူးလို႔။

(ထြန္းထြန္းက သူ႔တပ္စုကို က်ေနာ္တို႔ေဘးနားကကုန္းေပၚမွာ တင္ထားၿပီး က်ေနာ္တို႔ကို ဝိုင္းထားေသးတာ)

ထြန္းထြန္းေရာ K.N.U ဂိတ္မွဴးေရာ ဘာမွမေျပာႏိုင္ေတာ့တာနဲ႔ က်ေနာ္တို႔လည္း ေလွေမာင္းၿပီး ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္။ K.N.U နယ္ေျမကေန ကရင္နီျပည္ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ (ကလလတ) ရွိရာ အလယ္ပိုင္းေဒသဆီသို႔ ေပါ့ဗ်ာ။

စိုးလြင္ (ဝမ္ခ)