ရွာေဖြေရး ...

PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

ေမာင္ေမာင္စုိး ● ဝ နဲ႔ မိုင္းလား ပဋိပကၡကို အနီးကပ္ၾကည့္႐ႈျခင္း (ပထမပိုင္း)


ေမာင္ေမာင္စုိး ● ဝ နဲ႔ မိုင္းလား ပဋိပကၡကို အနီးကပ္ၾကည့္႐ႈျခင္း (ပထမပိုင္း)
(မုိးမခ) ေအာက္တုိဘာ ၂၆၊ ၂၀၁၆

၂၀၁၆ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂၈ ရက္ေန႔က UWSA တပ္ဖြဲ႔ အင္အားအခ်ဳိ႕မိုင္းလားေဒသသုိ႔ ဝင္ေရာက္လာၿပီး ပဋိပကၡ အ ခ်ဳိ႕ ျဖစ္ပြားခ့ဲသည္ဟူေသာသတင္းမ်ားသည္ ေအာက္တိုဘာ ၁ ရက္ေန႔ ေနာက္ပိုင္းမွစ၍ သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္ သတင္းဌာနမွ အစျပဳ၍ သတင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚတြင္ ေတြ႔ရသည္။

မေဝးလွေသာ အတိတ္ကို ျပန္ၾကည့္လွ်င္ နအဖ အစိုးရလက္ထက္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔စည္းေရး အစီအစဥ္အား UWSA ႏွင့္ NDAA မိုင္းလား အဖြဲ႔ ၂ ခု စလုံးမွ လက္ခံခ့ဲျခင္းမရွိသျဖင့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ နအဖအစိုးရႏွင့္ ထို ၂ ဖြဲ႔စလုံးတို႔ စစ္ေရး တင္းမာမႈ ျဖစ္ပြားခ့ဲသည္။ နယ္ေျမဆက္စပ္မႈအရလည္းေကာင္း၊ အစဥ္အလာဆက္ဆံေရးေကာင္းမြန္မႈအရလည္းေကာင္း အဆိုပါ ျပႆနာကို ပူးေပါင္းရင္ဆိုင္ခ့ဲၾကသည္။ NDAA တပ္ဖြဲ႔အေနႏွင့္တပ္အင္အားအရ တပ္မဟာ ၃ ခုသာရွိသည္ျဖစ္ရာ UWSA မွ တပ္မဟာ ၁ ခုအား မိုင္းလားေဒသတြင္းသုိ႔ အင္အားျဖည့္တင္းေပးထားခ့ဲသည္။

ေဒသအားျဖင့္ဆိုလွ်င္ NDAA ထိန္းခ်ဳပ္ရာ ေျမာက္ဘက္စြန္းရွိ ဆီလူးေဒသႏွင့္ UWSA ထိန္းခ်ဳပ္ရာ ေတာင္ဘက္စြန္းရွိ မိုင္း ေပါက္ေဒသသည္ ဆက္စပ္ေနသည္။ မူလကဆိုလွ်င္ မိုင္းေပါက္မွ ဆီလူးေဒသသုိ႔ ကားျဖင့္သြားလွ်င္ တပ္မေတာ္မွ ထိန္း ခ်ဳပ္ထားသည့္ မိုင္းယန္းကြင္းအတြင္းသုိ႔ ျဖတ္သန္းသြားရသည္။

ယခုအခါ မိုင္းေပါက္မွ ဆီလူးသုိ႔ ေတာင္ေပၚကားလမ္းေဖာက္လုပ္ထားသျဖင့္ တပ္က ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည့္ မိုင္းယန္းကြင္းအား ျဖတ္သန္းစရာ မလိုေတာ့ေပ။ သုိ႔ေသာ္ စစ္ေရးအရၾကည့္လွ်င္ UWSA ႏွင့္ NDAA ခ်ဳပ္ကိုင္ရာ ေဒသ ၂ ခုအား ဆီလူးႏွင့္ မိုင္းေပါက္ၾကားရွိ မိုင္းယန္းကြင္းမွတဆင့္ တပ္မေတာ္မွ ျဖတ္ေတာက္ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္သည္ကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္သည္။ ထို႔ ေၾကာင့္ လည္း UWSA ႏွင့္ NDAA တပ္ဖြဲ႔မ်ားသည္ ၎တို႔ေဒသ ၂ ခုၾကား ျဖတ္ေတာက္ျခင္းမခံရေအာင္ အထူးအေလးေပးခ့ဲပုံရသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ UWSA မွ တပ္မဟာ ၁ ခုသည္ ႏွစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသေဘာတူညီခ်က္ျဖင့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွစ၍ NDAA အုပ္ ခ်ဳပ္သည့္ေဒသတြင္း ဝင္ေရာက္ေနရာယူ တပ္စြဲထားသည္မွာ ယခုတိုင္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ သုိ႔ျဖစ္ရာ ဤအခ်က္မွေတြ႔ နိုင္သည္မွာ NDAA ခ်ဳပ္ကိုင္သည့္ေဒသတြင္းသုိ႔ UWSA တပ္မဟာ ၁ ခုဝင္ေရာက္တပ္စြဲခ့ဲသည္မွာ ယခုမွ မဟုတ္ဘဲ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ကတည္းက ျဖစ္ၿပီး ႏွစ္ဖက္သေဘာတူညီခ်က္အရ ျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ႏိုင္ပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ ဤတႀကိမ္ UWSA တပ္လဲလွယ္ခ်ထားရာတြင္ မလိုလားအပ္သည့္ ပဋိပကၡအခ်ဳိ႕ ျဖစ္ပြားခ့ဲပုံရသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ႏွစ္ဖက္တပ္ဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဤျပႆနာအား ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္း ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားခ့ဲ့ပုံရသည္။

UWSA တပ္ဖြဲ႔ ကလည္း စစ္ေရးေလ့က်င့္မႈ တခုျပဳလုပ္သည္ဟုသာ ထုတ္ျပန္ခ့ဲသက့ဲသုိ႔ NDAA တပ္ဖြဲ႔ကလည္း စစ္ေလ့ က်င့္ေရးေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ေအာက္ခ်က္တပ္ဖြဲ႔အခ်ဳိ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္အား ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ႀကီးမားသည့္ လြဲေခ်ာ္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခ့ဲသျဖင့္ ဆိုးဝါးသည့္ ဂယက္႐ိုက္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခ့ဲသျဖင့္ ႏွစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ညိႇႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ခ့ဲေၾကာင္း ေအာက္တိုဘာ ၃ ရက္ေန႔က သတင္းထုတ္ျပန္ခ့ဲသည္။

ထိုတပ္ဖြဲ႔ ၂ ခုစလုံးသည္ ထိုသုိ႔ တရားဝင္သတင္းထုတ္ျပန္မႈမွလြဲ၍ အျခားအလြတ္သေဘာေျပာဆိုမႈမ်ားကို ေရွာင္ရွားခ့ဲသည္ ကို ေတြ႔ရပါသည္။ သုိ႔ျဖစ္ရာ ျပႆနာရွိခ့ဲေသာ္လည္း ထိုျပႆနာအား မႀကီးထြားေစဘဲ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡအဆင့္ထိ မေရာက္ေစဘဲ ထိန္းညိႇေျဖရွင္းရန္ ႏွစ္ဖက္စလုံးက သေဘာထားႀကိဳးစားခ့ဲသည္ဟု သုံးသပ္ရသည္။

ထိုသုိ႔ေသာ အေျခအေနေအာက္တြင္ ပဋိပကၡကို ပိုမိုႀကီးထြားေစသည့္ အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆိုတို႔သည္ တိုင္းျပည္အတြက္ တိုက္ရိုက္အားျဖင့္ ေဒသခံလူထုအတြက္ အက်ဳိးယုတ္ေစသည္ကို သတိျပဳၾကရန္လိုပါသည္။

● ပဋိပကၡေျဖရွင္းျခင္း
ျမန္မာျပည္ ျပည္တြင္းစစ္သမိုင္းတြင္ မ်ားစြာေသာ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔မ်ား ေပၚေပါက္လာခ့ဲသည္။ ထိုလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ မ်ား၏ အဓိကပစ္မွတ္သည္ အစိုးရႏွင့္ တပ္မေတာ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔မ်ားခ်င္းလည္း ပြတ္တိုက္မ်ားျဖစ္ ပြားခ့ဲသည္သာျဖစ္သည္။

ထိုသု္ိ႔ျဖစ္ပြားရျခင္းမွာ လူမ်ဳိးအရေသာ္လည္းေကာင္း မ်ဳိးႏြယ္စုအရေသာ္လည္းေကာင္း နယ္ေျမထိမ္းခ်ဳပ္ရန္ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ား အရေသာ္လည္းေကာင္း၊ အက်ိဳးစီးပြား ျပႆနာမ်ားေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း အယူဝါဒအရေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဘာ သာေရးေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ေအာက္ေျခအဆင့္မ်ား၏ နားလည္မႈ လြဲေခ်ာ္မႈ အရည္အခ်င္းမျပည့္ဝမႈ စသည့္ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ပြတ္တိုက္မႈမ်ားျဖစ္ပြားၾကသည္။

ထိုအေျခအေနကို မထိန္းသိမ္းနိုင္ပါက လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡအဆင့္သုိ႔ ေရာက္သြားၾကၿပီး ႏွစ္ဖက္တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ား ျပင္းျပင္း ထန္ထန္တိုက္ခိုက္ျခင္းမွသည္ ေဒသခံလူထုပါ စစ္ဒဏ္ခံရသည့္ အေျခအေနမ်ိဳးအား ၾကံဳရေလ့ရွိေပသည္။

သုိ႔ျဖစ္ရာ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ခ်င္း ပြတ္တိုက္မႈ ျဖစ္ပြားျခင္းမွာ ထူးဆန္းသည့္ ကိစၥမဟုတ္ဟု ဆိုရမည္။ အဓိက အာ႐ံု စိုက္ ရမည့္ျပႆနာမွာ မည္သုိ႔ ေျဖရွင္းေက်ာ္လႊားၾကသည္ဆိုသည္သာ အေရးႀကီးေပသည္။

ထိ႔ုျပင္ လက္ရွိ ျမန္မာျပည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္တြင္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ား၏ လက္နက္ကိုင္ ပဋိ ပကၡေျဖရွင္းျခင္း သက္သက္သာမက တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ခ်င္း လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡမျဖစ္ပြားေအာင္လည္း တြန္းအားေပး ဝိုင္းဝန္းၾကရန္ လိုအပ္ေပသည္။ ထိုသုိ႔ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡအထိ ျဖစ္ပြားပါက ေဒသခံမ်ားပါ စစ္ဒဏ္ခံရၿပီး အတိဒုကၡေရာက္ၾက၍ ျဖစ္သည္။

အတည္မျပဳနိုင္ေသးသည့္ သတင္းမ်ားအရ NDAA ခ်ဳပ္ကိုင္ရာ ေဒသတြင္းသုိ႔ UWSA တပ္ဖြဲ႔ဝင္ ၆၀၀ ဝင္ေရာက္ တပ္စြဲၿပီး ေအာက္တိုဘာ ၄ ရက္ေန႔တြင္ ေနာက္ထပ္ ၁၅၀ ခန္႔ဝင္ေရာက္လာသည္ဟု ဆိုပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ယေန႔အထိ ေသနတ္သံ တခ်က္မထြက္ဘဲ ေျဖရွင္းႏိုင္ေနၾကသည္ကို ႀကိဳဆိုရမည္ျဖစ္သက့ဲသုိ႔ ထိုသုိ႔ ေျဖရွင္းျခင္းကိုလည္း အားေပးေထာက္ကူရန္ လိုအပ္သည္။

ခ်ိန္ထိုးႏိႈင္းယွဥ္စရာမ်ား ရွိပါသည္။ ၿပီးခ့ဲသည့္ ၂၀၁၅ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းက NCA လက္မွတ္ထိုးထားသည့္ စဝ္ရြက္ဆစ္ ဦးစီး RCSS တပ္ဖြဲ႔ မ်ားက ေက်ာက္မဲ၊ နမ့္ဆန္၊ နမ့္ခမ္းေဒသရွိ TNLA တအန္း တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ရာ ေဒသ တြင္းသုိ႔ ဝင္ေရာက္လာခ့ဲသည္။ စဝ္ရြက္ဆစ္၏ တရားဝင္ေျပာၾကားခ်က္အရ RCSS တပ္ဖြဲ႔ဝင္ ၂၅၀၀ ခန္႔ ဝင္ေရာက္ခ့ဲသည္ဟု ဆိုေပရာ လက္ရွိ မိုင္းလား ေဒသသုိ႔ UWSA ဝင္ေရာက္သည့္ အင္အားထက္ ၃ ဆေက်ာ္ ဝင္ေရာက္ခ့ဲသည္ဟု ဆိုရပါမည္။

ထိုျ့ပင္ RCSS တပ္မ်ား ဝင္ေရာက္လာၿပီး ယခု UWSA ႏွင့္ NDAA က့ဲသုိ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းနိုင္ျခင္းမရွိဘဲ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡ ျပင္းထန္စြာ ျဖစ္ပြားခ့ဲသည္မွာ ၁ ႏွစ္နီးပါးရွိၿပီ ျဖစ္သည္။ ထိုသုိ႔ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡ ျပင္းထန္ ၾကာျမင့္စြာ ျဖစ္ ေပၚျခင္းေၾကာင့္ ေဒသတြင္း၌ စစ္ေဘးဒုကၡသည္ လူဦးေရ ေသာင္းႏွင့္ခ်ီ ေပၚေပါက္လာၿပီး သီေပါ၊ ေက်ာက္မဲ၊ နမ့္ဆန္၊ နမ့္ ခမ္း၊ နန္႔ဖတ္ကာၿမိဳ့မ်ားသုိ႔ လႏွင့္ခ်ီ၍ ထြက္ေျပးခုိလႈံခ့ဲရသည္။

သုိ႔ျဖစ္ရာ ယခု UWSA ႏွင့္ NDAA ၾကား ပြတ္တိုက္မႈက လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡထိ မေရာက္ရွိဘဲ ေဒသခံျပည္သူမ်ားကို လည္း ထိခိုက္မႈမရွိေပရာ RCSS တပ္ဖြဲ႔မ်ား TNLA ထိန္းခ်ဳပ္ရာေဒသသို႔ ဝင္ေရာက္သည္ထက္ မ်ားစြာသက္သာသည့္ ကိစၥ တရပ္ဟု ဆိုရပါမည္။ ထို႔ျပင္ ထိုထက္ပိုေကာင္းသည့္ တည္ၿငိမ္သည့္ အေျခအေနဘက္သုိ႔ ဦးလွည့္ႏိုင္ရန္သာ လိုအပ္ေပ သည္။

● NDAA ၏ ထူးျခားခ်က္
လက္ရွိတည္ရွိေနေသာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔မ်ားတြင္ NDAA သည္ ထူးျခားမႈရွိေသာ တပ္ဖြဲ႔တခုဟုဆိုရမည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔မ်ား အားလုံးလုံးလိုလိုသည္ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးေပၚ အေျခခံဖြဲ႔စည္းၾက ေသာ္လည္း NDAA ကား လူမ်ိဳးတမ်ိဳးေပၚ အေျခခံ၍ ဖြဲ႔စည္းထားျခင္းမဟုတ္၍ ျဖစ္သည္။

NDAA သည္ CPB ၏ ၈၁၅ စစ္ေဒသမွ ေပါက္ဖြားလာျခင္းျခင္းျဖစ္သည္။ ၁၉၇၁ ခုႏွစ္တြင္ CPB တို႔သည္ အခါေဒသႏွင့္ အခါ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားကို စည္း႐ံု၍ ၈၁၅ စစ္ေဒသကို ဖြင့္လွစ္ခ့ဲသည္။ လက္ရွိမိုင္းလား၏ အေရွ့ဘက္ အေရွ႕ ေတာင္ဘက္တေၾကာ မဲေခါင္ျမစ္ႏွင့္ လာအုိနယ္စပ္တေၾကာသည္ အခါေဒသျဖစ္ရာ ထိုေတာေတာင္ထူထပ္ေသာ အခါေဒ သအား စစ္ေရးအရ ဆုပ္ကိုင္အေျချပဳခ့ဲၾကျခင္းျဖစ္သည္။

သုိ႔ႏွင့္ထို အခါေဒသအား စည္း႐ံုးၿပီး ၁၉၇၅ ခုႏွစ္တြင္ တပ္ရင္း ၄ ရင္း အင္အားတေထာင္ေက်ာ္ထိ တိုးပြားလာခ့ဲသည္။ ထို စဥ္ ၈၁၅ စစ္ေဒသဌာနခ်ဳပ္မွာ ေတာင္ေပၚရွိ မန္ဖိုင္ရြာတြင္ျဖစ္သည္။

ထိုေနာက္ ဝ ေဒသတြင္း CPB တပ္အင္အား ႀကီးထြားလာၿပီးေနာက္ CPB ဗဟ္ို၏ အစီအစဥ္ႏွင့္ ၇၅၁၀ စစ္ေရးလႈပ္ရွားမႈ အား ၁၉၇၅ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလတြင္ ျပဳလုပ္ခ့ဲသည္။ ၎စစ္ေရးလႈပ္ရွားမႈတြင္ အေရွ႕ေျမာက္စစ္ေဒသမွ တပ္မဟာ ၈ သည္ မိုင္းေပါက္မွ ဆီလူးကိုျဖတ္ကာ က်ိဳင္းတံု၊ မိုင္းေယာင္း၊ မိုင္းယန္းဂြင္အတြင္းတြင္ ၈၁၅ စစ္ေဒသတပ္မ်ားႏွင့္တြဲ၍ လႈပ္ရွားခ့ဲသည္။

ထိုစစ္ဆင္ေရးတြင္ နန္႔ေလြေခ်ာင္းႏွင့္ အခါေတာင္ေၾကာမ်ားၾကားရွိ ရွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားေနထိုင္ရာ မိုင္းမကြင္းအား သိမ္းပိုက္ နိုင္ ခ့ဲသည္။ ထိုစစ္ဆင္ေရးအၿပီးတြင္ အေရွ႕ေျမာက္မွ တပ္ဖြဲ႔မ်ား ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားၿပီး မိုင္းမကြင္းအား ၈၁၅ စစ္ေဒသ အတြင္းသုိ႔ ထည့္သြင္းခ့ဲသည္။

ထိုစဥ္က မိုင္းလားမွာ မိုင္းမကြင္းအတြင္းရွိ တ႐ုတ္နယ္စပ္မွ ရြာေလးတရြာသာျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ယခုအခါ ၿမိဳ႕ျပအျဖစ္ စည္ပင္လာျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း ဌာနခ်ဳပ္ ေျပာင္းေရႊ႕စိုက္ခ့ဲ၍လည္းေကာင္း မိုင္းလားေဒသဟု လူသိမ်ားၿပီး မိုင္းမ ကြင္းဟူေသာ မူလအေခၚက ေမွးမွိန္သြားေတာ့သည္။

ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ၈၁၅ စစ္ေဒသသည္ မူလ အခါေဒသအားျပဳထားရာမွ အခါေရာ ရွမ္းေဒသပါ လူမ်ိဳး ၂ ခုေပါင္း အားျပဳသည့္ ေဒသျဖစ္လာသည္။ ထိုစဥ္ ၈၁၅ စစ္ေဒသတြင္း အခါႏွင့္ ရွမ္းလူဦးေရခ်င္း မတိမ္းမယိမ္းခန္႔ရွိမည္ဟု ခန္႔မွန္းရေပသည္။ အျခား ပေလာင္၊ လားဟူ စသည့္လူမ်ိဳးမ်ားလည္း ရွိၾကသည္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။
ေမာင္ေမာင္စိုး