ရွာေဖြေရး ...

editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

စံလွႀကီး ● စကားေျပာလွ်င္ ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္ လိုရာၿပီးေျမာက္ ခရီးေရာက္

စံလွႀကီး ● စကားေျပာလွ်င္ ဉာဏ္ႏွင့္ယွဥ္ လိုရာၿပီးေျမာက္ ခရီးေရာက္
(မုိးမခ) ဇန္နဝါရီ ၂၆၊ ၂၀၁၇

ၿပီးခဲ႔ေသာ တပတ္ခန္႔က ဘာသာေရး စာအုပ္မ်ားကို ျပန္လည္ေမႊေႏွာက္ရာမွ မိလိႏၵပညာက်မ္းကို ေတြ႕မိသည္။ အရင္က ဖတ္ခဲ႔ဖူးေသာ္လည္း မဖတ္တာၾကာျပီ ျဖစ္ေသာ စာအုပ္ေကာင္းမ်ားကို ျပန္ဖတ္တိုင္း အေတြးသစ္ အျမင္သစ္ရေလ႔ရွိသည္။ မိလိႏၵပညာက်မ္းသည္ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာေလာကတြင္ အလြန္ထင္ရွားေသာက်မ္းျဖစ္ၿပီး အေနာက္တုိင္း ပညာရွင္မ်ား ကပင္ ထိုက်မ္း၏ အေရးပါပံုကို အသိအမွတ္ျပဳၾကရသည္။ မိလိႏၵမင္းႀကီးက ဉာဏ္ကြန္႔ျမဴး၍ ခက္ခက္ခဲခဲ ေမးထားေသာ အေမးမ်ားကို အရွင္ နာဂေသန မေထရ္က ဥပမာ ဥပေမယ် မ်ားစြာသံုးၿပီး ရွင္းျပထားေသာ က်မ္းလည္း ျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားပင္ ဆုေတာင္းရာဝယ္ "ပညာႂကြယ္ဝ မိလိႏၵမင္း ေျဖျခင္းတြင္လည္း ရွင္နာဂသိန္" ဟူ၍ ဆုေတာင္းၾက ေလသည္။ ေမးသည့္ေနရာတြင္ မိလိႏၵမင္းကဲ႔သို႔ ပညာႀကီးၿပီးေျဖလွ်င္လည္း ရွင္နာဂသိန္လို ပိုင္းျခား၍ ေျဖႏိုင္သူ ျဖစ္ရပါ လို၏ ဟူလို။ ယင္းက်မ္းတြင္ မင္းႀကီးႏွင္႔ မေထရ္တို႔ အျပန္အလွန္ အေမးအေျဖျပဳၾကေသာ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ စကားေျပာခန္း တစ္ခုကို ေတြ႕ရသည္။

"အရွင္နာဂေသနဘုရား၊ ရဟန္းတို႔ တခုေသာေလာကဓာတ္၌ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ကုန္ေသာ ဘုရားႏွစ္ ဆူတို႔သည္ မေရွးမေႏွာင္း တၿပိဳင္နက္ ပြင့္ႏိုင္ကုန္ေသာ အေၾကာင္းအခြင့္မရွိႏိုင္ဟူ၍ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔၏။

ဘုရား တဆူတည္းသာ ပြင္႔ေတာ္မူျခင္းျဖင္႔ပင္ ေလာကသည္ တရားအေရာင္ ေတာက္ေျပာင္ထြန္းလင္းပါေသး၏။ ဒုတိယ ေျမာက္ ဘုရားတဆူသာ ထပ္၍ပြင္႔ေတာ္မူပါေသာ္ ဤေလာကသည္ အတိုင္းထက္အလြန္ တရားအေရာင္ေတာက္ေျပာင္ ထြန္းလင္းပါလတၱံ႕။ ဤသို႔ျဖစ္ပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင္႔ တၿပိဳင္နက္ ဘုရားႏွစ္ဆူ ပြင့္ေတာ္မမူၾကပါသနည္း။ တပည့္ေတာ္အား ယံုမွားကင္းေအာင္ အေၾကာင္းျပ၍ ေျဖၾကားေတာ္မူပါ ဘုရား"

"မင္းျမတ္ တျပိဳင္နက္ ဘုရားႏွစ္ဆူ ပြင္႔ေတာ္မမူၾကျခင္း၏အေၾကာင္းတစ္ခုကို နာဦးေလာ႔။ အကယ္၍ တစ္ျပိဳင္နက္ ဘုရား ႏွစ္ဆူတို႔ ပြင့္ေတာ္မူျငားအံ့။ သင္တို႔၏ဘုရား၊ ငါတို႔၏ဘုရားဟု အျငင္းအခံုျဖစ္ပြားကာ ႏွစ္သင္း ႏွစ္ဖြဲ႕ ျဖစ္လာကုန္ရာ၏။ ဤကား ေရွးဦးစြာေသာအေၾကာင္းတည္း"

မိလိႏၵပဥွာက်မ္းမွ မိလိႏၵမင္းႀကီးႏွင္႔ အရွင္နာဂေသန တို႔၏ အေမးအေျဖတစ္ခု ျဖစ္သည္။ မင္းႀကီးက အရွင္နာဂသိန္ကို ေမးသည္။ တစ္ျပိဳင္နက္ ဘုရားႏွစ္ဆူပြင္႔လွ်င္ အက်ိဳးရွိမည္ျဖစ္ပါလ်က္ အဘယ္ေၾကာင္႔ ႏွစ္ဆူ မပြင္႔ပါသနည္းဟု ေမးသည္။ အရွင္နာဂသိန္က တစ္ျပိဳင္နက္ ဘုရားႏွစ္ဆူပြင္႔လွ်င္ လူတို႔သည္ သူ႔ဘုရား ကိုယ့္ဘုရား ခြဲျခားကာ အုပ္စုဖြဲ႕ၾကမည္။ ျပိဳင္ ဆုိင္ၾကမည္။ သို႔ဆိုလွ်င္ လူေတြ အက်ိဳးယုတ္လိမ္႔မည္။ ငရဲႀကီးလိမ္႔မည္။ ထို႔အတြက္ ဘုရားရွင္တုိ႔သည္ ႏွစ္ဆူ တစ္ျပိဳင္နက္ ပြင္႔ရိုးမရွိဟု ေျဖသည္။

ဤသည္မွာ လူတို႔၏ ထူးဆန္းလွေသာ စိတ္သဘာဝ အမွန္ပင္ ျဖစ္သည္။ တနည္း ဆိုရေသာ္ လူဟူ၍ ျဖစ္လာကတည္းကပင္ ရွိခဲ႔မည္ ျဖစ္ေသာ သူမ်ားထက္ သာလို ေက်ာလိုေသာစိတ္၊ ဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္ လုပ္လုိေသာ စိတ္ကို ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။ ျပိဳင္စရာ မရွိလွ်င္ လူတို႔သည္ ဘုရားခ်င္းေတာင္ တန္ခိုးျပိဳင္ၾကမည္ ဆိုေသာ သေဘာ ျဖစ္သည္။ အမွန္ေတာ႔ ႏိွဳင္းယွဥ္စရာ မဟုတ္သည္ကို ႏိွဳင္းယွဥ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဘုရားဆိုတာ တန္ခိုးျပိဳင္ဖို႔ မဟုတ္၊ ေဟာေျပာသည္႔အတိုင္း လိုက္နာ က်င္႔ၾကံဖို႔သာ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ လူတို႔မည္သည္ ဘုရားေဟာသည္႔ အတုိင္း လုိက္နာရန္ထက္ အခ်င္းခ်င္း ျပိဳင္ဆိုင္လိုစိတ္က သာ၍ ႀကီးမားေပသည္။ ယင္းသို႔ ျပိဳင္ဆိုင္လိုစိတ္ ႀကီးမားသူမ်ားကို ကိုယ္႔ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ပင္ မၾကာခဏ ေတြ႕ရသည္။

ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ဒီေလာက္ အထိ ျပိဳင္တယ္ ဆိုတာေတာ႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဟု ေတြးေကာင္း ေတြးမည္။ သုိ႔ေသာ္ လူတို႔ကား ဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္ လုပ္လိုေသာစိတ္ ရွိျခင္းမွာ အမွန္ ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင္႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အခ်ိဳ႕တြင္ ဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္ လုပ္လိုေသာစိတ္၊ သူတပါးထက္ ကိုယ္က သာလို ေက်ာလိုေသာစိတ္၊ တဖက္သားကို မခံခ်ိ မခံသာ ျဖစ္ေအာင္ ေျပာလိုေသာ စိတ္တို႔ ရွိၾကကုန္၏။ ျမန္မာျပည္၏ စည္းလံုးေရးအတြက္ အထူး အႏၱရာယ္ေပးမည္႔ စိတ္ပင္။

လြန္ခဲ႔ေသာ လ အနည္းငယ္ခန္႔က ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ၏ အထိမ္းအမွတ္ပြဲ က်င္းပေၾကာင္း သတင္းကို တရားဝင္ အြန္လိုင္း မီဒီယာမ်ားတြင္ ဖတ္လိုက္ရသည္။ သြားေရာက္ ရွိခုိးကန္ေတာ႔သူမ်ားႏွင္႔ စည္စည္ကားကားပါပဲ။ လုပ္လည္း လုပ္သင္႔ေသာပြဲ ျဖစ္သည္။ ထိုသတင္း မီဒီယာမ်ားမွာ ပါလာေတာ႔ သတင္း ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားလည္း မွတ္ခ်က္မ်ား ေရးၾကသည္။ လူတဦးက မွတ္ခ်က္ေရးပံုမွာ ထူးျခားသည္။ သူက "ဆရာေတာ္က အရင္ဆံုး အဂၤလိပ္ ဘုရင္ခံကို get out ေျပာခဲ႔တာ၊ နင္တို႔ ေအာင္ဆန္းေတာင္ ဒီလို ေျပာရဲသလား" ဟုေရးေလသည္။ ထိုသူ၏ စကားအသံုးအႏွဳန္းမွာ ရင္႔သီးလွၿပီး အုပ္စုဖြဲၿပီး ျပိဳင္ဆိုင္လုိစိတ္၊ ဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္ လုပ္လုိစိတ္၊ သူ႕ေခါင္းေဆာင္ ကိုယ္႔ေခါင္းေဆာင္ ခြဲျခားလိုစိတ္၊ သင္းခြဲလိုစိတ္မ်ားကို ထင္ထင္ရွားရွား ျပသည္။ ထိုသူ မည္သူ မည္ဝါ ဆိုသည္မွာ အေရးမႀကီး သူ၏ သေဘာထားမ်ိဳး တျခား ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားတြင္ မရွိရန္သာ အေရးႀကီးသည္။ ယင္းကဲ႔သို႔ အဓိပၸါယ္ သက္ေရာက္ေသာ မွတ္ခ်က္မ်ားကို ေရးထားၾကသူမ်ားကို တစ္ဦးမက ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီး ကိုယ္တုိင္ ပင္လွ်င္ သူ႕ကို ဤသို႔ ႏိွဳင္းယွဥ္ျခင္းအား ၾကိဳက္မည္ မထင္ပါ။

အမွန္မွာ ဆရာေတာ္ႀကီးႏွင္႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ႏိွဳင္းယွဥ္ၿပီး ျပိဳင္ဆိုင္ ေျပာစရာ မရွိ။ ပုဂၢိဳလ္ အေနအထားခ်င္းလည္း မတူ၊ ေခတ္ခ်င္းလည္းမတူသျဖင္႔ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ပံုျခင္းလည္း မတူေပ။ ဆရာေတာ္ႀကီးကို ေလးစားလွ်င္ သူေဟာေျပာသလို လိုက္နာရန္ႏွင္႔ သူ႕စိတ္ဓာတ္၊ ပညာ၊ အက်င္႔စာရိတၱ စသည္တို႔ကိုသာ အတုယူရန္ရွိသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က အဂၤလိပ္ ဘုရင္ခံကို ဂတ္ေအာက္စ္ ဟု ေျပာခဲ႔ျခင္းေတာ႔ မရွိ။ သို႔ေသာ္ သူ႕ေၾကာင္႔ အဂၤလိပ္ ဘုရင္ခံ တကယ္ ဂတ္ေအာက္စ္ ျဖစ္သြားသည္ ဆိုလွ်င္ကား ျငင္းစရာ ရွိမည္ မထင္။ တဖန္ အခ်ိန္ကာလခ်င္း ဘယ္သူေစာသလဲ ဆိုတာ ျပိဳင္လွ်င္လည္း ဆရာေတာ္ႀကီးထက္ ေစာေသာ ဝန္းသိုေစာ္ဘြားႀကီး၊ ဗိုလ္မင္းေရာင္၊ ေစာလေဖာ္ တို႔ကို ဘယ္သြားထားရမလဲ ဆိုတာလို ျဖစ္ေနဦးမည္။ သူတို႔ခ်င္း ဘယ္သူသာသလဲ ဆိုတာ ျပိဳင္စရာကို မလိုပါ။ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ သူတို႔ ႏိုင္သေလာက္ က်ရာ ေနရာမွ ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားကို ရိုေသေလးစားရန္ႏွင္႔ သူတို႔စိတ္ဓာတ္မ်ားကို အတုယူရန္သာ လိုေပသည္။ သိပ္ျပိဳင္လိုလွ်င္လည္း မိမိကိုယ္တိုင္၏ အရည္အခ်င္း၊ စိတ္ဓာတ္၊ ပညာ စသည္တို႔မွာ ထိုပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားႏွင္႔ ေတာ္ေတာ္ကြာေနသလား ဒါမွမဟုတ္ မွီလုမွီခင္ပဲလား သို႔တည္းမဟုတ္ ဆီနဲ႔ေရလို တျခားစီလား စသျဖင္႔ ျပိဳင္ဆိုင္ရန္ လိုသည္။ ဤသို႔ ျပိဳင္ဆိုင္လွ်င္ေတာ႔ တိုင္းျပည္အတြက္ေရာ ကိုယ္တိုင္ပါ အက်ိဳးရွိႏိုင္သည္ဟု ထင္ပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ ထိုေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကို အတုယူရန္ထက္ သူ႕လူမ်ိဳး ကိုယ္႔လူမ်ိဳး ခြဲျခားကာ ျပိဳင္ဆိုင္လိုစိတ္၊ တစ္ဦးႏွင္႔ တစ္ဦး မခံခ်ိ မခံသာ ျဖစ္ေအာင္ ေျပာလိုစိတ္တို႔ ရွိၾကသည္။

တခါတရံ ကိုယ္႔ႏိုင္ငံသား အခ်င္းခ်င္း ဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္လုပ္ရတာ မေက်နပ္ႏိုင္သျဖင္႔ တိုင္းတပါးသားမ်ားကို သြားၿပီး မခံခ်ိ မခံသာျဖစ္ေအာင္ ေျပာတာ၊ ရန္စတာေတာင္ ရွိဖူးသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔က ျမန္မာလက္ေရြးစင္ ေဘာလံုး အသင္းက အေရွ႕ေတာင္အာရွ အားကစားပြဲတြင္ အိမ္ရွင္စင္ကာပူကို သူ႕ကြင္းတြင္ အႏိုင္ရခဲ႔သည္။ ကိုယ္႔ႏိုင္ငံ ေဘာလံုး အသင္းႏိုင္လွ်င္ ဝမ္းသာတတ္တာေတာ့ တကမၻာလံုး အတူတူခ်ည္းပါပဲ။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္႔လူေတြက ဤမွ်ႏွင္႔မရပ္။ စင္ကာပူ အသင္း၏ ေဘာလံုးဝက္ဘ္ဆိုက္ဒ္သို႔ သြားေရာက္ၿပီး မွတ္ခ်က္မ်ားေရးၾကသည္။ ျမန္မာလိုေရးတာမဟုတ္။ စင္ကာပူ ႏုိင္ငံ သားေတြ နားမလည္မွာစိုးလို႔ ထင္ပါသည္။ အဂၤလိပ္လို မွတ္ခ်က္မ်ားေရးၾကၿပီး အိမ္ရွင္ စင္ကာပူအသင္းကို ပုတ္ခတ္ထား ေသာမွတ္ခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ဒီေတာ့ သူတို႔ကလည္း ဘယ္ေနပါ႔မလဲ။ ပုရြက္ဆိတ္ေတာင္ သူ႕ထိလွ်င္ ျပန္ကိုက္ေသး သည္ဆိုေတာ႔ သူတို႔ကလည္း တုန္႔ျပန္သည္ေပါ႔။ စင္ကာပူႏိုင္ငံသာ တစ္ဦးက ျပန္ေရးရာမွာ သူ႕အိမ္က ျမန္မာအိမ္ေဖာ္လည္း ျမန္မာအသင္းႏိုင္လို႔ အေတာ္ေပ်ာ္ေနေၾကာင္း သို႔ေသာ္ အခုေတာ႔ သူ႕အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီကို ေလွ်ာ္ေနရေၾကာင္း စသျဖင္႔ ျပန္ေရးသည္။ အတိအက် မမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္ ဆိုလိုရင္းကေတာ႔ အဲဒီအတုိင္းမလြဲပါ။ ထိုစာကို ဖတ္လိုက္ရသူ ျမန္မာႏိုင္ငံ သားမ်ား အထူးနာက်ည္းခဲ့ၾကသည္ဟုလည္း ၾကားသိရသည္။

ဤကိစၥကို ၾကည့္လွ်င္ ထို႔သို႔ ႏွိမ္႔ခ်စြာေရးေသာ တိုင္းတပါးသားက ေမာက္မာတာမွန္သည္။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္႔လူေတြက အ ရင္ပုတ္ခတ္ တိုက္ခိုက္တာ အဓိကအခ်က္ျဖစ္သည္။ ေဘာလံုးပြဲႏိုင္လို႔ ေပ်ာ္ခ်င္လွ်င္ ကိုယ့္ျမန္မာစာႏွင္႔ ကိုယ္႔ဘာသာ ေရး လွ်င္ ဘယ္သူမွ လာတိုက္ခိုက္မွာမဟုတ္။ အခုေတာ႔ ေဘာလံုးပြဲႏိုင္လို႔ေပ်ာ္တာထက္ ဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္လုပ္ခ်င္စိတ္၊ သူမ်ား ကို မခံခ်ိမခံသာျဖစ္ေအာင္ ေျပာခ်င္စိတ္က ပိုကဲေနသည္။

သတိထားစရာတစ္ခုကိုလည္း ေတြ႕မိသည္။ ကိုယ္႔ႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္းသာ သူက ဘာလူမ်ိဳး ေတာင္ေပၚ ေျမျပန္႔ စသည္ ျဖင့္ ခြဲျခားေနေသာ္လည္း အျခားႏိုင္ငံသားမ်ားကမူ အားလံုးကို ျမန္မာေတြဟူေသာအျမင္ႏွင္႔သာ ျမင္ေနေၾကာင္း ေတြ႕ရ သည္။ ယင္း စင္ကာပူႏိုင္ငံသားေရးေသာ အိမ္ေဖာ္မိန္းကေလးမွာ ေျမျပန္႔သူ သို႔မဟုတ္ ေတာင္ေပၚသူေလး ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ မည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ အေနႏွင္႔ ဒါေတြကို စိတ္ဝင္စားစရာမရွိ။ အားလံုးကို ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြဟုသာ ျမင္ေလသည္။

သိပ္မၾကာေသးခင္ကပင္ ေရွးေဟာင္း ေစတီေတာ္ႀကီးတဆူကို သူတည္သည္ ကိုယ္တည္သည္ဆိုၿပီး အျငင္းပြားသူမ်ား ကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။ အမွန္ေတာ့ မည္သူ အရင္တည္သည္ ျဖစ္ေစ ျမတ္စြာဘုရားကို ရည္မွန္းၿပီး ကုသိုလ္ျပဳရန္သာ ျဖစ္ သည္။ ခုေတာ့ ဒီလုိမဟုတ္။ တဦးက ဒါတို႔တည္တဲ့ဘုရား မင္းတို႔နဲ႔ဘာမွမဆိုင္ဘူးဆိုတဲ့စကာမ်ိဳးျဖင္႔ ရန္စသည္။ ေနာက္ တဘက္ကလည္း အညံ့မခံ ဒါတို႔တည္ထားတဲ့ဘုရား မယံုလွ်င္ ေျမထဲက ေက်ာက္စာေတြတူးၾကည့္မယ္ဆိုၿပီး တုန္႔ျပန္သည္။ ေနာက္ပိုင္းဆက္ျဖစ္တာေတာ႔ အျငင္းပြားမႈနဲ႔ အမုန္းတရားေပါ့ဟုသာ ဆုိရမည္။ ဘုရားခ်င္း တန္ခိုးျပိဳင္တယ္ဆိုတာ တ ကယ္ပဲကိုးဟုသာ ေတြးမိပါေတာ႔သည္။

အခ်ဳပ္အားျဖင္႔ဆိုရေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္း ဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္လုပ္ကာ အုပ္စုဖြဲ႕ျခင္း၊ သူ႕ေခါင္းေဆာင္ ကိုယ့္ေခါင္း ေဆာင္ ခြဲျခား၍ ျပိဳင္ဆိုင္ျခင္း၊ တဦးႏွင္႔ တဦး မခံခ်ိ မခံသာျဖစ္ေအာင္ ေျပာဆိုျခင္းမ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္၍ အမိႏိုင္ငံ အက်ိဳး အတြက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါေစဟု တစိတ္တဝမ္းတည္း စည္းစည္းလံုးလံုး ညီညီညြတ္ညြတ္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါေစဟု ဆႏၵျပဳလ်က္။ စကားေျပာဆိုရာတြင္ ပညာဉာဏ္အသိ သတိျဖင္႔ ခ်င္႔ခ်ိန္စဥ္းစားေတြးေတာလ်က္ လိမၼာယဥ္ေက်းစြာ ေျပာ ဆိုမွသာ ေကာင္းက်ိဳး ရရွိႏိုင္ပါေၾကာင္း။

(ဇန္နဝါရီ ၂၃ ရက္ေန႔ ၂၀၁၇ ထုတ္ ဒီလိႈင္းဂ်ာနယ္ အတြဲ (၆) အမွတ္ (၄) တြင္ ပံုႏွိပ္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါး ျဖစ္ပါသည္။)