ၿဖိဳးသီဟခ်ဳိ (Myanmar Now) ● ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္းမွ အေမ့ခံ မိခင္မ်ား


ၿဖိဳးသီဟခ်ဳိ (Myanmar Now) ● ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္းမွ အေမ့ခံ မိခင္မ်ား
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၂၃၊ ၂၀၁၇

တႏုိင္း (Myanmar Now) – ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းဟူသည္မွာ တစ္ပတ္တစ္ခါ သြားေရာက္ဝတ္ျပဳၾကသည့္ေနရာဟု အမ်ားက သိထားၾကသည္။ ကခ်င္ေဒသ ဘုရားေက်ာင္း အမ်ားအျပားမွာမူ ထိုဓေလ့ထက္ ပိုေနသည္။

ကခ်င္ျပည္နယ္၊ တႏိုင္းၿမိဳ႕ရိွ ကခ်င္ ႏွစ္ျခင္းခရစ္ယာန္အသင္းေတာ္ (KBC) ဘုရားေက်ာင္းတြင္ ခိုလႈံေနၾကသူမ်ားအနက္မွ ၂၂ ႏွစ္ အရြယ္ မထြယ္လွ်ား ဖ်ားနာေနသည္မွာ ၅ ရက္ ၾကာၿပီ ျဖစ္သည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ရက္ပိုင္းအတြင္းေတြ႔ရစဥ္ စခန္းအတြင္း အသက္အငယ္ဆံုး မိခင္မ်ားထဲမွ တစ္ဦးျဖစ္သည့္ မထြယ္လွ်ားက ၿမိဳ႕ေဆးရံုတြင္ သြားေရာက္ကုသမႈခံယူရန္ ျပင္ဆင္ေနသည္။   


နန႔္ပ်ိဳေက်းရြာမွ  ၄၈ ႏွစ္အရြယ္ ေဒၚအားနီသည္ တႏိုင္းၿမိဳ႕ရိွ  ဧဝံေဂလိအသင္းေတာ္တြင္ ခိုလႈံလ်က္ရိွသည္

၃၆ ႏွစ္အရြယ္ မရီႏြိဳင္းကေတာ့ သံုးလအတြင္း ၿမိဳ႕ေဆးရံုသို႔ ႏွစ္ႀကိမ္ေရာက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ က်န္းမာေရးေကာင္းၿပီး ဝင္ေငြရွိ သည့္ အလုပ္အကိုင္ရလွ်င္  ၎ႏွင့္ကေလးအတြက္  လိုအပ္သည္မ်ားကို ဝယ္ယူႏိုင္မည္ဟု ႏို႔ထြက္နည္းေနသည့္ ႏို႔တိုက္ မိခင္က ေမွ်ာ္လင့္ေနသည္။

ဤအမ်ဳိးသမီးႏွစ္ဦးသည္ KBC စခန္းတြင္ ခိုလႈံေနသူ ၄၂၅ ဦးထဲတြင္ ပါဝင္သည္။ စခန္းတြင္ေနထိုင္သူတို႔ အာဟာရခ်ဳိ႕တဲ့ သျဖင့္ ၎တို႔၏ က်န္းမာေရးအေျခအေနႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး စခန္းတာဝန္ရွိသူတစ္ဦးျဖစ္သည့္ သင္းအုပ္ဆရာ ဦးတူးရွန္က စိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္ေနသည္။

“လူမ်ားေတာ့ တစ္ေယာက္ဖ်ားရင္ ေနာက္ထပ္ ေလးငါးေယာက္ေလာက္က ဆက္တိုက္ကူးသြားတာေပါ့။ တစ္ေယာက္ ဝမ္း ပ်က္တယ္ဆိုရင္လည္း ထပ္ၿပီးကူးကုန္တာေပါ့” ဟု သင္းအုပ္ဆရာက ေျပာသည္။

အမ်ဳိးသမီး ၅ဝ ခန္႔ ေဆးရံုတက္ေနရရာ ထက္ဝက္ေက်ာ္မွာ ကေလးမိခင္မ်ားျဖစ္သည္ဟု သင္းအုပ္ဆရာက ေျပာသည္။

 
နန္႔ပ်ိဳေက်းရြာမွ  ၄၃ ႏွစ္အရြယ္ ေဒၚအေလးမီးသည္ တႏိုင္းၿမိဳ႕ရိွ ဧဝံေဂလိအသင္းေတာ္တြင္ ခိုလံႈလ်က္ရိွသည္

ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္း စစ္ေရးပဋိပကၡေၾကာင့္ ေနရပ္မွတိမ္းေရွာင္လာၾကသူမ်ား က်န္းမာေရးထိခိုက္လာၾကျခင္းမွာ အာ ဟာရခ်ဳိ႕တဲ့မႈ၏ ေနာက္ဆက္တဲြအေျခအေနျဖစ္သည္ဟု စခန္းတြင္ေနထိုင္သူတို႔က ယူဆေနၾကသည္။ ဒုကၡသည္စခန္း မ်ားတြင္ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ လိုအပ္လ်က္ရိွရာ ႏို႔တိုက္မိခင္တို႔သည္ အထူးဂရုစိုက္ၿပီး ေစာင့္ေရွာက္မႈ လိုအပ္လာ သူမ်ား ျဖစ္လာသည္။

ဤအေတာအတြင္း ကူညီမႈ အမွန္တကယ္လိုအပ္ေနသူမ်ားထံသို႔ေရာက္လာသည့္ ျပင္ပလွဴဒါန္းမႈတခ်ဳိ႕က လမ္းတြင္ ဟန္႔တား ပိတ္ဆို႔မႈႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရသည္။

● ဟင္းရည္၊ ငါးပိႏွင့္ ဆန္ျပဳတ္
တႏိုင္းရိွ ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းမ်ားတြင္ ခိုလံႈေနၾကသူ စုစုေပါင္း ၉၃၇ ဦး ရွိရာ ၎တို႔မွာ အင္းဂါးဂါး၊ နမ္းခမ္း၊ နမ္းပ်ိဳ ရြာတို႔မွ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာရသူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

တံုမရီ (COC) ဒုကၡသည္စခန္းတြင္ ေရာက္ေနသည့္  ေနာင္ပ်ိဳေက်းရြာမွ ၄၈ ႏွစ္ အရြယ္ မအားနီက အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ဝင္ေငြ မရိွျခင္း၊ မီွခိုေနရျခင္းတို႔ေၾကာင့္ စိတ္အားငယ္ရသည္ဟု ေျပာသည္။

“ကေလးအတြက္ကေတာ့ အဟာရဓာတ္ ျပည့္စံုေအာင္ မေကြၽးႏုိင္ဘူး။  ဆန္ျပဳတ္က်ိဳၿပီးမွပဲ ေကြၽးႏုိုင္တယ္။ ႏို႔က သူ႔အတြက္ ဝေအာင္ေတာ့ မထြက္ဘူး။ အဆာေျပသေဘာေလာက္ပဲ ထြက္တယ္” ဟု  ကေလးငယ္ကို ၾကည့္ရင္း ေျပာျပသည္။

ကေလးငယ္မ်ားႏွင့္မိခင္မ်ားအတြက္ ေဆးဝါး၊ ႏို႔မႈန္႔ႏွင့္ အာဟာရရွိမည့္ အစားအေသာက္မ်ားလိုအပ္ေနေသာ္လည္း  စစ္ ေရွာင္သူ ရာႏွင့္ခ်ီ ခိုလႈံေနေသာ စခန္းမ်ားတြင္ ထမင္း၊ ငါးပိႏွင့္ဟင္းရည္ကိုသာ ေကြၽးေမြးႏုိင္ေၾကာင္း ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပိုင္း အတြင္း ေတြ႔ရသည္။  အစားအေသာက္ မျပည့္စံုမႈဒဏ္ကို အႀကီးအက်ယ္ခံရသူမ်ားထဲတြင္ ရင္ခြင္ပိုက္ကေလးမ်ား ပါဝင္ သည္။

ဧဝံေဂလိ အသင္းေတာ္ ပရဝုဏ္သို႔ေရာက္ရွိေနသူ   နန႔္ပ်ိဳေက်းရြာမွ  ၄၈ ႏွစ္ အရြယ္ ေဒၚအားနီက ၈ လအရြယ္ ကေလးငယ္ ကို ႏို႔ခ်ိဳတိုက္ေကြၽးေနရသူျဖစ္သည္။

"ႏို႔က သူ႔အတြက္ ဝေအာင္ေတာ့ မထြက္ဘူး။ အဆာေျပသေဘာေလာက္ပဲ ထြက္တယ္" ဟု ကေလးေပြ႔ခ်ီထားသည့္ ေဒၚ အားနီက ဆိုသည္။

● စစ္ေရွာင္စခန္းမ်ား
စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ား တႏုိင္းၿမိဳ႕ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားသို႔ေရာက္ရွိေနသည္မွာ သံုးလနီးပါးရွိေနၿပီးျဖစ္ၿပီး ကနဦးတြင္ အစိုးရ အာဏာပိုင္မ်ားထံမွ ဖိအားေပးမႈမ်ားရွိခဲ့သည္ဟု ကခ်င္ႏွစ္ျခင္းအသင္းေတာ္ KBC က သိကၡာေတာ္ရ ဆရာေတာ္ ဦးဒါ့ဘန္ ဂ်ယ္ဒီက ေျပာသည္။

အစိုးရအာဏာပိုင္တို႔က စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားကို တႏိုင္းၿမိဳ႕တြင္ မထားရွိဘဲ ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ သို႔ပို႔ေဆာင္ရန္ ေျပာဆိုခဲ့ေသာ္ လည္း  ထပ္မံဖိအားေပးျခင္းမရွိေတာ့ဟု ဆိုသည္။

ျမစ္ႀကီးနား၊ ဗန္းေမာ္၊ မန္စီ စသည့္ ကခ်င္ျပည္နယ္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ စစ္ေရွာင္စခန္းမ်ား ေပၚေပါက္လာသည္မွာ ႏွစ္အတန္ၾကာ ၿပီျဖစ္သည္။

ကခ်င္ေဒသ တေက်ာ့ျပန္စစ္ပဲြ ၄ ႏွစ္အၾကာတြင္  ေနရပ္စြန္႔ခြာထြက္ေျပးရသူ အရပ္သားအေရအတြက္ တစ္သိန္းေက်ာ္ရိွ လာေၾကာင္း၊ ၎တို႔ထဲမွ ထက္ဝက္ခန္႔သည္ ၿမိဳ႕ႀကီးၿမိဳ႕ငယ္မ်ားအနီးရိွ ဒုကၡသည္စခန္းတို႔တြင္  ေနထုိင္ၾကၿပီး က်န္ထက္ဝက္ သည္ ကခ်င္လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႔ ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမရိွ စခန္းမ်ားတြင္  ခိုလံႈေနၾကသည္ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကုလသမဂၢ လူသားခ်င္း စာနာ ေထာက္ထားမႈဆိုင္ရာ ညိႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ေရးရံုး (UNOCHA) ၏စာရင္းမ်ားအရ သိရသည္။ ဤခန္႔မွန္းခ်က္မွာ လြန္ ခဲ့ေသာ ၃ ႏွစ္ ထြက္ရိွထားျခင္း ျဖစ္ၿပီး ယခု ေနာက္ဆံုးရကိန္းဂဏန္း မဟုတ္ေသးေပ။

တႏိုင္းၿမိဳ႕စခန္းမ်ားသို႔ လာေရာက္လွဴဒါန္းသူမ်ားရိွေသာ္လည္း  အလွဴပစၥည္းတင္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္တို႔သည္ ၾသဂုတ္ ၂၁ ရက္ေန႔အထိ ဝင္ေရာက္ခြင့္မရေသးေပ။

ပဋိပကၡနယ္ေျမ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လံုျခဳံေရးတင္းက်ပ္ထားျခင္းကို နားလည္ေသာ္လည္း အမွန္တကယ္ လိုအပ္ေနသူမ်ားထံ သို႔ အလွဴပစၥည္းမ်ား ေရာက္ရိွသြားမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္း ေဒသတြင္း ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားထဲတြင္ ပါဝင္သည့္ သိကၡာေတာ္ရ ဆရာေတာ္ ဦးဒါ့ဘန္ဂ်ယ္ဒီက ေျပာသည္။




တႏိုင္းၿမိဳ႕မွ အသက္ ၂ဝ အရြယ္ စစ္ေရွာင္ဒုကၡသည္ လီဆူးတိုင္းရင္းသူ မအာတူးဆာ

ဤအလွဴပစၥည္းမ်ားမွာ ဧဝံေဂလိ အသင္းေတာ္နယ္ေျမေရာက္ ၄၃ ႏွစ္အရြယ္ ေဒၚအေလးမီးကဲ့သို႔ ကေလးအေမမ်ားအတြက္ အထူး အက်ဳိးျဖစ္မည္ျဖစ္သည္။ နန္႔ပ်ိဳေက်းရြာသူ ေဒၚအေလးမီးက မၾကာခင္ကမွ နာလန္ထလာသူျဖစ္ေသာ္လည္း အမ်ား နည္းတူ ထမင္း၊ ငါးပိ၊ ဟင္းရည္တို႔ကိုသာ အားထားေနရသူျဖစ္သည္။

ကေလးအတြက္ အာဟာရမွာ မိခင္ႏို႔ၿပီးလွ်င္ ဆန္ျပဳတ္သာ ရိွသည္။

"လူႀကီးလည္း ဘာမွ ဝယ္မစားႏုိင္သလို ကေလးကိုလည္း ဘာမွမေကြၽးႏုိင္ဘူး" ဟု ေဒၚအေလးမီးက ဆိုသည္။

● အိမ္ျပန္ခ်င္ၿပီ
ဘုရားေက်ာင္းနယ္ေျမမ်ားတြင္ ခိုလႈံေနရသူမ်ားထဲမွ ရင္ခြင္ပိုက္ကေလးမိခင္မ်ား၏ တူညီေသာအခ်က္မ်ားထဲတြင္ ရင္ေသြး ငယ္အတြက္ ႐ုန္းကန္လိုျခင္း၊ အိမ္လြမ္းစိတ္တို႔ ပါဝင္သည္။

တံုမရီ ႏွစ္ျခင္း အသင္းေတာ္တြင္ ေတြ႔ရသည့္ လီဆူတိုင္းရင္းသူလည္း မၾကာေသးခင္ကမွ ေဆး႐ံုဆင္းလာသူျဖစ္သည္။   အသက္ ၂ဝ အရြယ္ မအာတူးဆာ သာမက သူ၏ ရင္ခြင္ပိုက္သားငယ္လည္း တႏိုင္းေဆး႐ံုတြင္ ကုသမႈခံယူခဲ့ရသည္။ တ ႏိုင္း၊ နမ့္ပ်ိဳေက်းရြာတြင္ ေနထိုင္ခဲ့သည့္ လီဆူတိုင္းရင္းသူက အလွဴရွင္မ်ားကိုသာ အားကိုးေနရသည့္အတြက္  စိတ္အားငယ္ ရသည္ဟု ေျပာသည္။ ရြာျပန္ရန္ အေျခအေနမေပးသည့္အေျခအေနတြင္ သူက ဝင္ေငြရွိသည့္ အလုပ္အကုိင္တစ္ခုကို လုပ္ ကိုင္လိုသူျဖစ္သည္။  


၃၆ ႏွစ္အရြယ္ ရင္ခြင္ပိုက္ကေလးမိခင္ မရီႏြိဳင္းသည္ သံုးလအတြင္း ေဆး႐ံု ႏွစ္ႀကိမ္တက္ၿပီးေနာက္ အစားအေသာက္ ဆင္းရဲေသာ  စစ္ေရွာင္စခန္းသို႔ ျပန္ေရာက္လာသည္

သူႏွင့္ အသက္ မတိမ္းမယိမ္းရိွသူ  မထြယ္လွ်ားကလည္း မိရိုးဖလာ ေရြ႕ေျပာင္းေတာင္ယာလုပ္ငန္းကိုပစ္ၿပီး စခန္းတြင္ ခို လႈံစဥ္ က်န္းမာေရးမေကာင္းသျဖင့္ အားငယ္စိတ္က ပိုမိုႀကီးထြားလာသည္။

လူက စစ္ေရွာင္စခန္းအတြင္း ေရာက္ေနေသာ္လည္း သူ႔စိတ္က  နမ္းခမ္းေက်းရြာသို႔ ေရာက္ေနသည္။

“ေဆး႐ံုတက္ရမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဖ်ားတဲ့အခ်ိန္ အိမ္မွာလည္း မဟုတ္ေတာ့ စိတ္ဓာတ္က်ပါတယ္။  ရြာကိုျပန္ခ်င္တယ္၊ ရြာက အိမ္ကိုလြမ္းတယ္” ဟု နမ္းခမ္းေက်းရြာမွ ထြက္ေျပးလာသူ ငယ္ရြယ္သည့္ႏို႔တိုက္မိခင္ မထြယ္လွ်ားက ငိုရႈိက္ၿပီး ေျပာလုိက္ေလသည္။  ။
0