လင္းသက္ၿငိမ္ ● ႏိုင္ငံေတာ္န႔ဲ စကားစျမည္

လင္းသက္ၿငိမ္ ● ႏိုင္ငံေတာ္န႔ဲ စကားစျမည္
(မုိးမခ) စက္တင္ဘာ ၂၂၊ ၂၀၁၆

မေန႔ညက ဆယ့္ႏွစ္နာရီထိုးဖို႔ ႏွစ္ဆယ့္ငါးမိနစ္အလိုမွာ
ႏိုင္ငံေတာ္န႔ဲေတြ႔တယ္
တမင္ခ်ိန္းဆိုထားတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး
အိပ္မရလို႔ ပလက္ေဖာင္းေပၚလမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း
လမ္းေလွ်ာက္လာတ့ဲ ႏိုင္ငံေတာ္န႔ဲေတြ႔လို႔
လွမ္းၿပီး ႏႈတ္ဆက္လိုက္မိတာကေန
ထိုင္ခံုတစ္ခုမွာ အတူထိုင္ျဖစ္သြားတာေပါ့
ႏိုင္ငံေတာ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္သိတ့ဲလူေပါ့
သူ႔နာမည္ကို ကြၽန္ေတာ္က ႏိုင္ငံေတာ္လို႔ပဲေခၚတယ္ေလ
ဘာလို႔ ေခၚမိတ့ဲနာမည္လည္း မသိေပမယ့္
သူန႔ဲေတြ႔တိုင္း ႏိုင္ငံေတာ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ေခၚတယ္
ကြၽန္ေတာ္တို႔မေတြ႔ျဖစ္တာလည္းၾကာၿပီေလ
ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ ဗိုက္နည္းနည္းပူလာတယ္
မ်က္ႏွာမွာ ၾကပ္ခိုးစြဲေနသလို မည္းလို႔
ေျခေထာက္တစ္ဖက္ကေထာ့န႔ဲေထာ့န႔ဲ
လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ေတာ့
အသားမာတက္ေနတ့ဲၾကမ္းရွရွလက္ေတြ
ႏိုင္ငံေတာ္႐ုပ္ကို မနည္းဖမ္းမွ ႏိုင္ငံေတာ္မွန္းသိရတယ္ေလ
ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ ေလာကဓံမွာ ဂ်ဳံးဂ်ဳံးက်ခ့ဲရပံုပဲ
ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲလို႔ကြၽန္ေတာ္ေမးေတာ့
ငါမေပ်ာ္ဘူးကြာ တ့ဲ
ေနမေကာင္းလို႔လား ဆိုေတာ့
ေကာင္းစရာေကာရိွလားဟ ဒီအေနအထားကို
မင္းၾကည့္ေလ တ့ဲ
၀ေတာ့၀ေနသလိုပဲ မ်က္ႏွာကဘာလို႔မည္းေနတာလဲ
၀တာမဟုတ္ဘူးကြ ေဖာေနတာ
ဒဏ္ေဖာ ေဖာေနတာကြ
ငါ့သားသမီးေတြန႔ဲငါေနရတာ ဘယ္ေလာက္ႀကီးတ့ဲ
ဝဋ္ဒုကၡဆိုတာ မင္းသိမွာမဟုတ္ဘူး...
ဟုတ္ပါၿပီဗ်ာ ဒါျဖင့္မ်က္ႏွာကေကာ
မီးေပါ့ကြာ မီးေပါ့ ငါတို႔အိမ္ေန႔တိုင္းမီးေလာင္တယ္ေလ
မင္းမသိဘူးလား
ပေထြးက႐ိႈ႕လိုက္ သားသမီးက႐ိႈ႕လိုက္န႔ဲ
ငါ့မ်က္ႏွာေတာင္ ပင္ကိုယ္အသားအေရမရိွေတာ့ဘူး
ခင္ဗ်ားက မတားႏိုင္ဘူးလား ကိုယ့္သားသမီးကိုယ္
ေသာက္ သားသမီးေတြရဲ႕ ေသာက္စိတ္ဓာတ္ေတြက
မင္းသိတ့ဲအတိုင္းပဲေလ
ပေထြးဆိုတ့ဲသူေတာင္းစားႀကီးကလည္း
ရိွတ့ဲဟာခြာယူေနတာန႔ဲ အိမ္ကပစၥည္းလည္း
ေျပာင္သေလာက္ပဲ
ဟာ ခင္ဗ်ားကလည္း တရားဥပေဒက
ဘာလုပ္ဖို႔ထားတာလည္း တိုင္ေလဗ်ာ
မင္းေျပာတ့ဲ တရားဥပေဒက
ငါ့ကို မလႈပ္ႏိုင္ေအာင္ကိုင္ထားတာပဲဟ
ငါလႈပ္သေလာက္ ငါပဲျမႇဳပ္ေနတာ
အိမ္နီးခ်င္းေတြက ခင္ဗ်ားကိုမကူၾကဘူးလား
ဟ့ဲေကာင္ရ ေပးႏိုင္မွေပါင္းတ့ဲေကာင္ေတြခ်ည္းပါကြာ
လမ္းေတြ႔ေတာင္ အကူအညီေတာင္းမွာစိုးလို႔
မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကတာ
ေဒါသန႔ဲစကားေတြေျပာၿပီး ေခ်ာင္းတဟြပ္ဟြပ္ဆိုးေနတ့ဲ
ႏိုင္ငံေတာ္ကို ကြၽန္ေတာ္ ေခါင္းခါရင္းၾကည့္ေနမိတယ္
သနားစရာအေနအထားန႔ဲႏိုင္ငံေတာ္ကိုၾကည့္ရင္း
ကြၽန္ေတာ္စိတ္မေကာင္း
အထည္ႀကီးပ်က္တစ္ေယာက္ရဲ႕စိတ္ဒဏ္ရာဆိုတာ
သာမန္ထက္ပို စိတၱဇဆန္တယ္ေလ
အားေပးႏွစ္သိမ့္စရာလည္း ကြၽန္ေတာ့္မွာမရိွ
ေရႊထီးေဆာင္းခဲ့ဖူးတ့ဲ ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ
အခုေတာ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြန႔ဲ အိုစာလို႔
အရင္က ကြၽန္ေတာ္တို႔ေငးၾကည့္ေနခ့ဲရတ့ဲ
လူေခ်ာလူလွႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးဟာ အခုေတာ့ စုတ္ခ်ာလို႔
ပြဲေတာ္ေတြန႔ဲေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တ့ဲႏိုင္ငံေတာ္ဟာ
အခုေတာ့ စစ္ေၾကာင္းက် ရြာကေလးလို
ငိုေနတ့ဲသူ႔ကိုၾကည့္ရင္း ညဥ့္နက္လာေတာ့
ျပန္ရေအာင္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ေျပာလိုက္တယ္
သူ႔ပုခံုးကိုထိန္းေပးရင္း ကြၽန္ေတာ္တို႔
တိတ္ဆိတ္စြာ ျပန္လာခ့ဲၾကတယ္
သူေပ်ာ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းဖို႔ ေကာင္းကင္ကိုၾကည့္ေတာ့
ၾကယ္ေတြမထြက္ဘူး ေမွာင္လို႔
မီးမလင္းတ့ဲ လမ္းမႀကီးထဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔တိုး၀င္လာခ့ဲၾကတယ္
မနက္ျဖန္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆက္ေတြ႔ၾကရေအာင္လို႔ ေျပာၿပီး
သူ႔ကုတ္အက်ႌထဲ ကြၽန္ေတာ္ခုန္၀င္လိုက္တယ္
နံေစာ္ေနတ့ဲကုတ္အက်ႌႀကီးကလည္း ေမွာင္လို႔ ။

လင္းသက္ၿငိမ္
0