ေမာင္လူေရး - ဖြတ္ဂါရာမ "တင္းပါး" သံႀကီး



ေမာင္လူေရး - ဖြတ္ဂါရာမ "တင္းပါး" သံႀကီး
(မိုုးမခ) ႏိုု၀င္ဘာ ၁၉ ၊ ၂၀၁၇

ဖြတ္ဂါရြာမတရြာလုံး အုံးအုံးကၽြက္ကၽြက္ျဖစ္ေနသည္။ ဒီအုံးအုံးကၽြက္ကၽြက္က တရြာလုံးမွာ တအိမ္ခ်င္းစီျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ဟာ။ တခ်ိဳ႕အိမ္မ်ားေတာ့ ဒါးဆြဲဒုတ္ဆြဲ။ တခ်ိဳ႕လဲ အိမ္ခြဲမယ္၊ အိုးခြဲမယ္ႏွင့္။ တခ်ိဳ႕ေတာ့ အိမ္ေပၚက ႏွင္ခ်ခံရသည္။

သိတယ္မဟုတ္လား။ တရြာလုံးပါသည့္ကိစၥဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ေဘာပြဲဘဲရွိသည္။ အခုဟာက အရင္တခါျဖစ္ခဲ့သည့္ "မီးကင္းေစာင့္အဖြဲ႔ျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီ" ဖြဲ႔တုန္းကထက္ ပိုရွဳပ္ေထြးသည္။ ပိုပညာသားပါသည္။ "အိမ္တအိမ္မွာ ဘယ္သူအေကာင္လဲ" ဆိုတာ ဆုံးျဖတ္ရသည့္ကိစၥဆိုေတာ့ အိမ္တိုင္း အိမ္တိုင္း ေျဗာင္းဆန္ေနသည္။ တသက္လုံး ရန္ျဖစ္တယ္မၾကားဘူးသည့္ ရြာေတာင္ပိုင္းက လင္မယားႏွစ္ေယာက္ဘဲရွိသည့္ ဖိုးေအးႏွင့္ ဖြားသုန္တို႔ေတာင္ ဒီကိစၥအတြက္ႏွင့္ ရန္ျဖစ္ၾကၿပီး ဖြားသုန္က ႏြားတဲမွာ ခြဲအိပ္ေနၿပီဟု ၾကားရသည္။

ရြာေႁမြဝင္သည္ဟုေျပာရမည္လား၊ အိမ္ေပါက္ေစ့ ဂ်င္းထည့္ခံရသည္ဟု ဆိုရမည္လားမသိေပ။ မိသားစုတစုခ်င္းဆီေတာင္ ဒီေလာက္ကြဲၾကၿပီဆိုေတာ့ တရြာလုံးကေတာ့ ဖရဲသီး ပုဆိန္နဲ႔ေပါက္ထားသလိုရွိခ်ိမ့္မည္။ ဒီႏွစ္ ဘုရားပြဲ ဇာတ္ထည့္ဖို႔မွ ျဖစ္ႏိုင္ပါေတာ့မလားမသိ။

"အိမ္တအိမ္မွာ ဘယ္သူအေကာင္လဲဆိုတာ ေရြးရမည္' တဲ့။ ဒီသတင္းကို သယ္လာတာကေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း ဖိုးေထြး။ သူက သတင္းဆိုတာထက္ ျပႆနာကို သယ္လာျခင္းျဖစ္သည္။ အစကေတာ့ အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ေနေနၾကသည္။ သူကလဲ ၾကက္ဝိုင္းေျပာ၊ အရက္ဝိုင္းေျပာ။ အေၾကာ္ဆိုင္ေျပာ၊ ကေဇာ္ဆိုင္ေျပာ။ က်ဳပ္တို႔ တရြာထဲမဟုတ္ဘူး။ တႏိုင္ငံလုံးက ရြာတိုင္း ရပ္တိုင္းမွာ မျဖစ္မေန လုပ္ရမွာဆိုတာလည္း ပါေသးသည္။ ဖိုးေအးကလဲ ေရဒီယိုက လႊင့္တာ သူ ၾကားလိုက္ရသတဲ့။ ဖိုးေထြးေျပာတာ ဟုတ္မယ္ဆိုေတာ့ ဖိုးေအးကို တရြာလုံးကလဲ အလြန္ႏွံ႔စပ္သျဖင့္ ရြာေရးရပ္တာ အားကိုးအားထားျပဳရသူဆိုေတာ့ကာ တအိမ္စ ႏွစ္အိမ္စ မင္းအေကာင္ ငါအေကာင္လုပ္ရာက ခုေတာ့ တရြာလုံး အံုးအုံးထျဖစ္ေနၾကသည္။ ပဲႏႈပ္ေတာင္ မသြားႏိုင္ၾက။ တခ်ိဳ႕အိမ္မ်ားဆို တေယာက္တေယာက္ အေမာက္ေထာင္ျပၾကရင္း ထမင္းဟင္းပင္ မခ်က္ၾကလို႔႔ စားေရးေသာက္တာပင္ ခက္ေနၾကၿပီ။ ဖိုးေမာင္တို႔ညီအကိုကေတာ့ ေဘးအိမ္ေတြက အဆြဲျမန္လို႔တဲ့။

အိမ္တအိမ္မွာ ဘယ္သူအေကာင္လဲဆိုတာ ဘာ့လို႔ ေရြးတာလဲဆိုေတာ့ အစက ဘယ္သူမွ ေရေရရာရာမသိၾက။ ျပႆနာျဖစ္လို႔သာ ျဖစ္ေနၾကသည္။ မေန႔ကမွ ဖိုးေထြးက ၿမိဳ႕က ဂ်ာနယ္တေစာင္ဝယ္ၿပီး ဆရာေတာ္ကို အက်ိဳးအေၾကာင္း သြားေလွ်ာက္၊ ဆရာေတာ္က အုံးေမာင္းထု လူစုရွင္းျပမွ သေဘာပါစျပဳလာၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ဖိုးေထြးက မိုက္စမ္းသလိုလိုႏွင့္ ေျပာမလို႔ျပင္ေနတုန္း ဆရာေတာ္က ၿပီးပလား မိုက္ေပးဆိုမွ အရွိန္သတ္လိုက္သည္။ သူရွင္းျပတာႏွင့္ ဂ်ာနယ္ထဲပါတာကို ဆရာေတာ္က ထပ္ဆင့္ရွင္းျပျခင္းျဖစ္သည္။

"အဟမ္း အဟမ္း" ပရိသတ္ၿငိမ္သြားေအာင္ အသံေပးၿပီးမွ

"သပၸဳရိသႏြယ္ဝင္ သူေတာ္စင္အေပါင္းတို႔" ဆိုၿပီး ထုံးစံအတိုင္း အစခ်ီသည္။

"တကာေမာင္ေထြးေျပာတာက တႏိုင္ငံလုံးမွာ သူႀကီးေရြးပြဲ ျပန္လုပ္မယ္တဲ့။ အဲေတာ့ ဒို႔ဖြတ္ဂါရြာမမွာလဲ သူႀကီးေရြးပြဲ ျပန္လုပ္မယ္ပါ့"

"အင္း အခုသူႀကီးက အရင္အစိုးရကခန္႔ထားခဲ့တဲ့ အခုအစိုးရလက္ထက္ သူႀကီးတဲ့" ဆိုေတာ့ ေၾကာင္စီစီၾကည့္ေနၾကသည့္ဒကာေတြကို မ်က္မွန္ေလးပင့္ၿပီး "ရွင္းလား" လို႔ ဘုန္းႀကီးက မိန္႔သည္။ ဘုန္းႀကီးနားက တရားေထာက္ဦးနီက ဘာလာလာ "တင္းပါး" ဆိုေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း တင္းပါးသံၾကားၿပီးရင္ ဘုန္းႀကီးကလည္း ေဟာစရာရွိတာ ဆက္ေဟာေနၾက။

ဘုန္းႀကီးက မ်က္လႊာေလးျပန္ခ်ၿပီး " အဲဒါ သူႀကီး႐ုပ္ သိပ္မေပါက္လို႔ ခု ျပန္ေရြးရမွာတဲ့" ဆိုေတာ့

လက္ရွိသူႀကီးက ဖိုးေထြးကို မ်က္ႏွာထားတင္းတင္းျဖင့္ လွမ္းၾကည့္သည္။ ဖိုးေထြးက မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး စက္ကို အသံညွိသလိုလိုလုပ္ေနသည္။

"အဲဒီ သူႀကီေရြးဖို႔ရာမွာ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းက အဆင့္ဆင့္ရွိသတဲ့။ သူႀကီးကို ရာအိမ္မွဴးေတြက ေရြးရမွာတဲ့။ အဲဒီ ရာအိမ္မွဴးကလဲ ခု ရာအိမ္မွဴးမဟုတ္ဘူးတဲ့။ သူကလဲ အရင္အစိမ္းအစိုးရက ေရြးထားေတာ့ စိမ္းေနလို႔တဲ့။ အစိမ္းဆိုေတာ့ သရဲမရဲစီးမယ္ ထင္လို႔နဲ႔ တူပါရဲ႕။ အဲေဒါ့ ရာအိမ္မွဴးေတြကိုလဲ ျပန္ေရြးရမယ္တဲ့"

ထိုစဥ္ ရာအိမ္မွဴးမ်ား ေခါင္းငုံသြားၾကသည္။ မ်က္ႏွာ ပ်က္သြားသူ၊ မ်က္ႏွာရွဳ႕ံသူ မဲ့သူ၊ ႏႈတ္ခမ္းရြဲ႕လိုက္သူ အမ်ိဳးသမီးေတြ ေတာ္ေတာ္ေပၚလာၾကသည္။

"အဟမ္း အဟမ္း ေမာင္ေထြးနဲ႔ ဂ်ာနယ္အလိုအရေတာ့ အဲဒီရာအိမ္မွဴးကို ဆယ္အိမ္မင္းေတြက ေရြးေပးရမယ္တဲ့"

ဆယ္အိမ္ေခါင္းမ်ားႏွင့္ မိသားစုဝင္မ်ား ေခါင္းေထာင္ၾက၊ ပခုံးဝင့္ၾက၊ မ်က္စပင့္ၾကည့္ၾက လုပ္လာၾကစဥ္

"ဆယ္အိမ္ေခါင္းပါဘုရား" ဟု သူႀကီးက မႀကိဳက္သည့္ေလသံျဖင့္ ဝင္ေလွ်ာက္သည္။

"ငါ သိပါသကြဲ႔ သူႀကီးရဲ႕၊ ေခါင္းဆိုတာ ၿမိဳ႕အရပ္မွာဆို အလြန္႐ိုင္းတဲ့စကားကြဲ႔။ ၿပီးေတာ့ ဆယ္အိမ္ကို အစိုးရေသာသူလို႔ အဓိပၸါယ္ေပါက္ေအာင္၊ အုပ္ခ်ဳပ္ခံဆယ္အိမ္ကလဲ ေလးစားသမႈရွိေအာင္ "ဆယ္အိမ္မင္း" လို႔ ေသခ်ာေခၚတာပါကြဲ႕။ ေရွ႕ေလွ်ာက္ အားလုံး မွတ္ထားၾက"

"အဲဒီ ဆယ္အိမ္ေခါင္း အဲေလ ဆယ္အိမ္မင္းေတြကလဲ အရင္က ဘုမသိဘမသိ ေရြးလိုက္သူေတြဆိုေတာ့တဲ့၊ ခုအသစ္ ျပန္ေရြးရမယ္တဲ့" ဟု ဆက္ေဟာလိုက္ရာ ပရိသတ္ေတြ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္လာၾကၿပီး အသံဗလံမ်ားပင္ ထြက္လာၾကသည္။

"ဒီသူႀကီးေရြးနည္း နိႆရည္းမွာ ဒီအခ်က္က သိပ္အေရးႀကီးတယ္။ နားစိုက္စိုက္နာၾက ဒကာတို႔"

"တင္းပါးဘုရား"

"အဟမ္း အဟမ္း"

"ဂြီ ဝီ ဝီ" စက္သံစူးစူးႀကီး ျမည္လာသျဖင့္ ဆရာေတာ္လဲ အဟမ္းတင္ ရပ္သြားသည္။ ဖိုးေထြးကို အားလုံးက ဝိုင္းၾကည့္ၾကသည္။ ဖိုးေထြးက ပြဲတပြဲပြဲမွာ လူေတြ သူ႔ကို ၾကည့္ေအာင္ လုပ္ေလ့ရွိသည္။ ဒါလဲ အဲလိုၾကည့္ေအာင္ လုပ္တာပင္ျဖစ္သည္။

"ဟဲ့ ေကာင္ ဖိုးေထြး၊ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္ေနတာလဲ" ဟု သူႀကီးက အခြင့္ႀကိဳက္တုန္း ပါဝါျပသည္။

အဟမ္းသံႏွင့္ အေျခအေနကို ထိမ္းလိုက္ၿပီး ဘုန္းႀကီးက ဆက္ေဟာသည္။

" ဆယ္အိမ္မင္းေရြးဖို႔ရာမွာ ဆယ္အိမ္တစုစု။ ၿပီးရင္ အဲဒီဆယ္အိမ္ထဲက အိမ္ရွိလူကုန္ ဆယ္အိမ္မင္းေရြးခြင့္မရွိဘူးေနာ္။ ကိုယ့္အိမ္ထဲက တေယာက္ကိုဘဲ ေရြးရမွာ။ ကိုယ့္အိမ္နဲ႔ကိုယ္ ဆယ္အိမ္မင္းေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ေပးရမယ့္ တေယာက္ကို ေရြးထုတ္ရမွာ။ အဲဒီလူဟာ ႏွယ္ႏွယ္ရရမဟုတ္ဘူး။ ဆယ္အိမ္မင္း ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ေပးရမယ့္ အာဂလူျဖစ္ရမယ္၊ သေဘာပါၾကရဲ႕လား"

"တင္းပါး"

တရြာလုံးၾကားေလာက္သည့္ "တင္းပါး" သံႀကီးပင္။

မိသားစုခ်င္း မ်က္ေစာင္းခဲေနၾကၿပီ။ ဓမၼာ႐ုံထဲ ထိုင္ေနသူအကုန္လုံး လႈပ္လႈပ္ရြရြ ျဖစ္လာၾကသည္။ မာရသြန္အေျပးၿပိဳင္ပြဲက တာထြက္ရေတာ့မည့္ လူအုပ္ႀကီးဟန္ေပါက္ေနသည္။ ခုခ်က္ခ်င္း အိမ္ျပန္ ေရြးခ်ယ္ၾကေတာ့မည္ပုံ။

ေမာင္လူေရး



0