ေအာင္သူၿငိမ္း ● ခရီးရွည္ အိမ္အျပန္လမ္း – အပုိင္း (၂၅)

ေအာင္သူၿငိမ္း ● ခရီးရွည္ အိမ္အျပန္လမ္း – အပုိင္း (၂၅)
(မုိးမခ) ဒီဇင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၁၇

● ဘုရားသံုးဆူ ေန႔ရက္မ်ား (၁၃)
စံခလယ္ဒုကၡသည္စခန္းမွာ တလေလာက္ေနၿပီးေတာ့ နယ္စပ္ရဲ႔ အျခားတဖက္ျခမ္း 'ကလိန္ကန္စခန္း' ကို ေျပာင္းေရႊ႔ အေျခခ်ၾက ရတယ္။ စံခလယ္ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ေနၾကရတုန္းက ယာယီပဲ။ မီးေဘးဒုကၡသည္ေတြလို ယာယီဖ်င္တဲေတြနဲ႔ မလံုမျခံဳ ေနၾကရတယ္။ ဘုရားသံုးဆူေဒသက ထြက္ေျပးလာတဲ့ မြန္-ကရင္ဒုကၡသည္ ေထာင္နဲ႔ခ်ီရွိမယ္။ ဘုရားသံုးဆူကို ထိုးစစ္ မလာခင္နဲ႔ အဲသည္စခန္းမွာေနတုန္းမွာ က်ေနာ္တို႔ ABSDF အဖြဲ႔ဝင္အေတာ္မ်ားမ်ား ဘန္ေကာက္ကို တက္သြား ၾကတယ္။ ဒုကၡသည္ေလွ်ာက္ၾကတယ္။ ဘန္ေကာက္မွာ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီးရံုး (UNHCR) မွာ ႏိုင္ငံေရး နဲ႔ အျခားစိုးရိမ္ဖြယ္အေၾကာင္းမ်ားရွိရင္ ဒုကၡသည္ေလွ်ာက္ႏိုင္တယ္။ ဒုကၡသည္အျဖစ္ကလည္း မက္စရာ အေၾကာင္းရွိ တယ္။ စခန္းမွာ ငွက္ဖ်ားဖ်ား၊ ငတ္မြတ္၊ အေနအစားဆင္းရဲတဲ့ ဘဝမ်ဳိးထက္စာရင္ ဘန္ေကာက္လိုၿမိဳ႕ႀကီးမွာ ဒုကၡေရာက္တယ္ဆိုေပမယ့္ သက္သက္သာသာ ေနႏိုင္တယ္။ UNHCR က တလကို ဘတ္ ၃,၀၀၀ ေထာက္ပံ့ေပးတယ္။ (အဲသည္ အခ်ိန္က USD တစ္ေဒၚလာက ၂၅ ဘတ္ေလာက္ပဲ ရွိမယ္။) လူရွိေၾကာင္း သက္ေသျပႏိုင္ေအာင္ UN ရံုးေလးမွာ တလ တခါ လက္မွတ္ထိုးၾကရတယ္။ လကုန္ရင္ ATM ဘဏ္ကဒ္ျပားထဲကို ထည့္ေပးတဲ့ ေထာက္ပံ့ေၾကးေငြ ေရာက္လာမယ္။ စုေပါင္းအိမ္ငွားေနတဲ့အခါမ်ဳိးမွာ လံုေလာက္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္တယ္။ ကုလသမဂၢ အသိအမွတ္ျပဳ ဒုကၡသည္ကဒ္ျပားက လည္း ထိုင္းရဲေတြရန္က တစံုတရာ လံုျခံဳမႈေပးႏိုင္တယ္။ ေနာက္ပိုင္း တတိယႏိုင္ငံမွာ အေျခခ်ဖို႔ လည္း အခြင့္အလမ္း ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလို ဒုကၡသည္ ခံယူေရး-မခံယူေရးကိစၥက စခန္း ေတြအတြက္ အေရးတႀကီး စဥ္းစားရတဲ့ မူဝါဒ တခု ျဖစ္လာခဲ့ တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ခြဲ (၂) က ဒုကၡသည္ ခံယူေရးမူကို ဆန္႔က်င္တယ္။ 'ဒါဟာ ေတာ္လွန္ေရးမဆန္ဘူး၊ ေတာ္လွန္ေရးကို ေဖာက္ျပန္ရာက်တယ္' လို႔ က်ေနာ္တို႔ အစုက ခံယူတယ္။ တလတခါ ၿမိဳ႕တက္လက္မွတ္ထိုးလိုက္၊ စခန္း ျပန္လာလိုက္ဆိုတာ လက္ေတြ႔မက်ဘူး။ အဲဒါအျပင္ ဒီလိုခြင့္ျပဳထားရင္ စခန္းမွာ ရဲေဘာ္ေတြကို ထိန္းသိမ္းကြပ္ကဲရမွာ ခက္ခဲတယ္လို႔ ယူဆတယ္။ ဒါေပမယ့္ တဦးခ်င္းဆႏၵအရ ဒုကၡသည္ ေလွ်ာက္ခ်င္ ရင္ေတာ့ သြားေပါ့။ တားျမစ္လို႔ေတာ့ မရႏိုင္ဘူး။ တပ္ရင္း (၁၀၂) ကေတာ့ ဒုကၡသည္မူဝါဒအေပၚမွာ လိုက္လိုက္ ေလ်ာေလ်ာ ရွိတယ္။ ဒါကလည္း သူတို႔ စဥ္းစားခ်က္နဲ႔ သူတို႔ေပါ့။ တပ္ရင္း (၁၀၁) ကလည္း က်ေနာ္တို႔လိုပဲ ဒုကၡသည္ ကိစၥကို စိတ္မဝင္စားၾကဘူး။ ေကအဲန္ယူ ထိန္းခ်ဳပ္ေဒသက ABSDF တပ္ရင္းေတြကေတာ့ ဘန္ေကာက္တက္ဖို႔ အလားအလာနည္းတယ္။ ခရီးေဝးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒုကၡသည္ ျပႆနာသိပ္ၿပီး ရိုက္ခတ္မႈ မရွိလွဘူး။ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ေအာက္က မြန္ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔ေတြမွာလည္း အဲသလို ဒုကၡသည္ေထာက္ပံ့ေၾကး ယူမယ္-မယူဘူး ျပႆနာရွိတယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္။

ဘုရားသံုးဆူ ေဒသမွာ နယ္စပ္က ေကြ႔ဝိုက္သြားတယ္။ ၾကားထဲမွာ ထိုင္းက စံခရပူရီ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ကေလးရွိတယ္။ ၿမိဳ႕ ကေလးကေတာ့ ကရင္-မြန္လူမ်ဳိးေတြ အမ်ားစုေနထိုင္ၾကၿပီး၊ ထိုင္းကေတာ့ ဝန္ထမ္းေတြ အပါအဝင္၊ ၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ဝန္းက်င္ ေလာက္ပဲရွိလိမ့္မယ္။ ဘုရားသံုးဆူနဲ႔ စံခလပူရီၿမိဳ႕က ကီလိုမီတာ ၂၀ ေလာက္ ေဝးတယ္။ ေျမနီလမ္း ကားလမ္းေပါက္တယ္။ (အခုေတာ့ ကတၱရာလမ္းက်ယ္ႀကီး ျဖစ္ေနၿပီ)။ စံခလပူရီကေန အျခား နယ္စပ္တဖက္ကို ဘီးခီးေခ်ာင္းအတိုင္း ေလွစီးခရီးသြားရင္ ၃-နာရီေလာက္အၾကာမွာ က်ေနာ္တို႔ ကလိန္ကန္စခန္းရွိတယ္။ ဒါလည္း မြန္ဒုကၡ သည္ရြာႀကီးပဲ။ နယ္စပ္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေတာထူၿပီး တနာရီအၾကာ ခရီးေလာက္ရွိမယ္။ အဲသည္မွာ မြန္ဗဟိုစခန္း အသစ္လုပ္ထားတဲ့ေနရာ၊ "လွပဒပ္" စခန္း ရွိတယ္။ ေတာလမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္ရင္ တနသၤာရီ ေတာင္ညိဳေတာင္တန္း ႀကီး ျဖတ္ရမယ္။ ၿပီးရင္ တနသၤာရီတိုင္းနဲ႔ မြန္ျပည္နယ္အစပ္ေဒသေတြကို ျဖတ္ၿပီး ဆင္းသြားရင္ ေရးၿမိဳ႕ ေတာင္ဖက္ ေဒသ ေတြကို ေရာက္ႏိုင္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားစခန္းခ်ဖို႔ေတာ့ ရြာေနာက္ေက်ာဖက္က စမ္းေခ်ာင္းေလးျဖတ္စီးေနတဲ့ ေတာင္ၾကားလွ်ဳိေနရာ ကေလးတခုကို ေပးထားတယ္။ ကလိန္းကန္းစခန္းကေန ေခ်ာင္းေအာက္ဖက္ နာရီဝက္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရတဲ့ေနရာမွာ ဗိုလ္မွဴးႏိုင္ကားေရာ့ ဦးေဆာင္တဲ့ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ တပ္ရင္း (၃၃၃) တပ္ရင္းစခန္း (ပနန္းေထာ္ေက်းရြာ) ရွိတယ္။

အဲဒီမွာ တပ္ရင္း (၁၀၁)၊ တပ္ရင္း (၁၀၂)၊ က်ေနာ္တို႔ (၁၀၁-ခြဲ ၂) သံုးအုပ္ေပါင္းၿပီး၊ အုပ္စုလိုက္ စခန္းခ်ေနၾကရတယ္။ အဲဒီမွာ လိုအပ္ခ်က္အရ နယ္ေျမပံုစံ စုဖြဲ႔မႈ ျပန္လုပ္ၾကတယ္။ အဲဒီအခါ က်ေနာ္က ဘုရားသံုးဆူေဒသ ႏိုင္ငံေရးမွဴး ျဖစ္လာတယ္။ ဒု-ႏိုင္ငံေရးမွဴး အျဖစ္ ၁၀၂ က [အမည္မမွတ္မိ] တာဝန္ယူတယ္။ တပ္ရင္း (၁၀၂) စခန္း ဥကၠ႒ ကိုသီရိညြန္႔က ဒုတိယအႀကိမ္ မင္းသမီးစခန္းညီလာခံ (၁၉၈၉ ႏိုဝင္ဘာ၊ ဒီဇင္ဘာ) အၿပီးမွာ ဗဟိုေကာ္မီတီမွာ အတြင္းေရးမွဴး (၁) တာဝန္ျဖစ္သြားတယ္။ စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ တပ္ရင္း (၁၀၁) က ဆရာေက်ာ္တင့္က တာဝန္ယူ တယ္။ သူက စစ္တပ္ကအၿငိမ္းစားၿပီး သူ႔ရြာမွာ နားေနခဲ့တဲ့၊ တိုက္ပြဲအေတြ႔အၾကံဳမ်ားတဲ့ တပ္ၾကပ္ႀကီးတဦးပဲ။ က်ေနာ္တို႔ စစ္သင္တန္းေတြ လုပ္တုန္းကလည္း သူက ဦးေဆာင္သင္တန္းေပးတဲ့အထဲ ပါတယ္။ တပ္ေရးအျဖစ္ ကိုတိုးႀကီး (၁၀၂) က တာဝန္ယူတယ္။ တပ္ေထာက္တာဝန္ကိုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ဆီက ဆရာ ဦးေအာင္ျမင့္စိုး၊ တပ္ရင္း (၁၀၂) က ကိုရဲမြန္ တို႔က တာဝန္ယူၾကတယ္။ ျပင္ပဆက္ဆံေရးရံုး၊ ေထာက္ပံ့ေရးရံုးအျဖစ္ စံခပူရီမွာ က်ေနာ္တို႔ အိမ္ကေလးတလံုးငွားထား ၾကတယ္။

လက္နက္ရွိတဲ့ က်ေနာ္တို႔တပ္ေတြကေတာ့ ဘုရားသံုးဆူအက်မွာပဲ ေရွ႔တန္းကို အျခားလမ္းေၾကာင္းက ဆင္းသြားၾက တယ္။ အခ်ဳိ႔ကလည္း ေရွ႔တန္းဆင္းဖို႔ ျပင္ၿပီးေစာင့္ေနၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ေရးၿမိဳ႕ကို စစ္ဆင္ေရး သြားတိုက္ ၾကမယ္ဆိုတာ တစံုတရာ သိၿပီး ေျပာဆိုေနၾကတယ္။ တပ္ရင္း (၁၀၂) က ကိုကိုေလးဦးေဆာင္တဲ့ တပ္ဖြဲ႔၊ က်ေနာ္တို႔ ဆီက ကိုဝင္းႏိုင္ဦး၊ ကိုမင္းလြင္တို႔ အပါအဝင္ အခ်ဳိ႔တပ္ေတြက ဘုရားသံုးဆူက်ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာ အရင္ ေရွ႔တန္းဆင္း ေနၾက ၾကာအင္းဆိပ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ထဲက ေတာင္ေပါက္ ၂၄ ရြာဖက္ကို ဆင္းသြားၾကတယ္။ မြန္-ကရင္ပူးတြဲအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေဒသေတြပဲ။ တပ္ရင္း (၁၀၁) က ဦးနႏၵ၊ ကိုတင္စိုးေမာင္ သူ႔တပ္ေတြနဲ႔ တပ္ရင္း (၁၀၂) က ကိုဝင္းမိုး၊ ကိုကိုဦး၊ ကိုေအးမင္း၊ ကိုဘတိုးတို႔ အုပ္စုေတြက ေရးေတာင္ပိုင္းေဒသဘက္ကို စစ္ေၾကာင္းဆင္းၾကတယ္။ အခု ေခါဇာၿမိဳ႕၊ ကဗ်ာဝကမ္းေျခ ျဖစ္ေနတဲ့ ေဒသေတြပဲ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ မြန္ျပည္သစ္ပါတီမွာလည္း ႏိုင္ငံေရးျပႆနာေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရတယ္လို႔ ႏိုင္ပန္းသာက သူ႔စာအုပ္မွာ ေရး ထားခဲ့တယ္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚဝါရီလထဲမွာပဲ မြန္ျပည္သစ္ပါတီက ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ ႏိုင္တင္ေအာင္၊ ထိုင္ဝမ္ အဆက္အသြယ္ မစၥတာယပ္ (Mr. Yap)၊ ဦးဇင္းဝိဇ်ာန္၊ ဦးဥတၱမတို႔ ေခါင္းေဆာင္ၿပီး လွ်ဳိ႔ဝွက္ ေဆြးေႏြးပြဲတခုလုပ္တယ္။ ဦးဇင္းဝိဇ်ာန္က မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ဖယ္ရွားၿပီး မြန္ဆရာဝန္ႀကီး တဦး ျဖစ္တဲ့ ႏိုင္စုအက္ကို သမၼတ၊ ႏိုင္တင္ေအာင္ကို ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ မစၥတာယပ္ကို ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးထားၿပီး မြန္အစိုးရအဖြဲ႔ တခု ဖြဲ႔ဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ မစၥတာယပ္ကိုယ္တိုင္က ဒီအေၾကာင္းေတြကို မြန္ျပည္သစ္ပါတီဆီကို တိုင္ၾကားခဲ့တယ္လို႔ ေရးထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ တြဲဖက္အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး ႏိုင္ခ်မ္းတြဲ႔ကေတာ့ ဒီႀကိဳးပမ္းမႈက ေအာက္ေျခထုအေပၚ သက္ေရာက္မႈမရွိခဲ့ဘူး။ ႏိုင္ငံေရးအရ ဂယက္ထမႈလည္း နည္းပါတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ (ႏိုင္ပန္းသာ၊ စာ- ၂၇၆-၂၇၇)

မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၊ ဒု-စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္က ေရးၿမိဳ႕ကိုတိုက္ဖို႔ စစ္ျပင္ဆင္တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ အဲဒါကို မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ဗဟို အလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔က သိၿပီးေတာ့ တားျမစ္တယ္၊ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္နဲ႔ မြန္ျပည္သစ္ ဥကၠ႒ကိုယ္တိုင္က တားျမစ္တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရးၿမိဳ႕ကို တိုက္ဖို႔ စစ္ဆင္ေရးျဖစ္လာခဲ့တယ္။
0