ရွာေဖြေရး ...

Loading...
PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

ေအာင္ေ၀း - ကို ေ ရႊ ေ အ ာ င္ ေ ၀ း တို ့ မ ႏၱ ေ လ း မွ ာ ႏွဲ မွ ဳ တ္ ခဲ့ ၾက စ ဥ္ က

Ko Aung Way & Son - in the past


THE WHITE RAINBOW
ေအာင္ေ၀း - ကို ေ ရႊ ေ အ ာ င္ ေ ၀ း တို ့ မ ႏၱ ေ လ း မွ ာ ႏွဲ မွ ဳ တ္ ခဲ့ ၾက စ ဥ္ က
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၂၄၊ ၂၀၁၆


ေခတ္ကလည္း မေကာင္းဟန္၊ စနစ္ကလည္း ေညာင္းျပန္၊ အျဖစ္ကလည္း ေဟာင္းတန္သေလာက္ ေတာ့ ေဟာင္းေနပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့၊ မေမ့ႏိုင္ေသးပါ။

၂၀၀၆ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ(၃၁)ရက္။
မႏၱေလးၿမိဳ့၊ အိုရီယင္တယ္ေဟာက္စ္ခန္းမ။
အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို့ေတြ ႏွဲမွဳတ္ခဲ့ၾကတဲ့ အေၾကာင္းေလးပါ။

အိတ္ခ်္၊ အိုင္၊ ဗီြ ကူးစက္ခံ မိဘမဲ့ကေလးငယ္မ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးရန္ပုံေငြ၊ အျဖဴေရာင္ သက္တံကဗ်ာရြတ္ဆိုပြဲ။

ရန္ကုန္မွာ က်ေနာ္တို့ ပထမဆုံးပြဲကို ၂၀၀၆၊ ေမလ(၆)ရက္၊ ဆရာစံလမ္း၊ မစၥတာဂစ္တာ ကေဖးမွာ က်င္းပခဲ့။ ဒီ ပထမဆုံးပြဲမွာ ရန္ပုံေငြ (၆၇)သိန္းေက်ာ္ အလွဴခံရရွိခဲ့။

ဒီတုန္းက ေဒါက္တာခင္ေမစုတို့၊ ဆရာမစုထားတို့၊ ဆရာမသန္းျမင့္ေအာင္တို့ “သုခရိပ္ၿမံဳ” မွာ လက္ခံျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ထားတဲ့ အိတ္ခ်္၊ အိုင္၊ ဗြီ ကူးစက္ခံ မိဘမဲ့ကေလးငယ္ေတြက စုစုေပါင္း (၁၃)ေယာက္ပဲရွိေသး။ (ယခု ၁၃၀ မွ်မကေက်ာ္ၿပီ။ မႏၱေလးသုခရိပ္ၿမံဳဆိုတာလည္းတိုးလာသည္)

ဒီေတာ့၊ မႏၱေလးပြဲမွာရြတ္ဖို့ က်ေနာ္က ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ အေသအခ်ာျပင္ဆင္ေရးဖြဲ့ထားလိုက္သည္။ ေအာက္ပါအတိုင္း။


က ေ လ း တ စ္ ဒါ ဇ င္ နဲ ့ တ စ္ ေ ယ ာ က္

အို- မႏၱေလး

ကေလး တစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

လူေတြက ဂလိုဘယ္ေတာ့ဆန္ခ်င္တယ္

ကြန္ဒုံးေတာ့ မသုံးခ်င္ဘူး။

အို- မႏၱေလး

ကေလး တစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

လူေတြက မုန့္လုံးေတာ့ စကၠဴကပ္ခ်င္တယ္

ကြန္ဒုံးေတာ့ မသုံးခ်င္ဘူး။

အို- မႏၱေလး

ကေလး တစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

လူေတြက ဂ်င္ဆန္းမီနဲ့ေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္

ကြန္ဒုံးေတာ့ မသုံးခ်င္ဘူး။

“Rainbows are multi-colored.

Our performance is not divided by colors,

But all white and pure.

That’s why we called it ‘white rainbow’.” [ * ]


အို- မႏၱေလး

ကေလး တစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

အဲဒီကေလးေတြဟာ

မိဘေမတၱာ ငတ္ေနတဲ့ကေလးေတြေပါ ့။

အို- မႏၱေလး

ကေလး တစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

အဲဒီကေလးေတြဟာ

အၾကင္နာ ကရုဏာလိုအပ္ေနတဲ့ကေလးေတြေပါ ့။

အို- မႏၱေလး

ကေလး တစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

အဲဒီကေလးေတြဟာ

အျပစ္မဲ့တဲ့ ဓားစာခံကေလးေတြေပါ ့။

[ * ]


အို- မႏၱေလး

ကေလး တစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

ကမၻာႀကီးက လမ္းျပေျမပုံအတိုင္းသြားဖို့ေျပာေနတယ္

ကေလးေတြခမ်ာ ပန္းတိုင္ေပ်ာက္ေနရၿပီ။

အို- မႏၱေလး

ကေလး တစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

ကမၻာႀကီးက ေအ၊ အိုင္၊ ဒီ၊ အက္စ္ တိုက္ဖ်က္ေရးေဆြးေႏြးေနတယ္

ကေလးေတြခမ်ာ အိတ္ခ်္၊ အိုင္၊ ဗြီ ပိုး ကူးစက္ခံေနရၿပီ။

[ * ]

အို- မႏၱေလး

ကေလး တစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

သူတို့ေလးေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့သြားဖို့

က်ေနာ္တို့ရဲ့ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို မွ်ေ၀ရမယ္။

အို- မႏၱေလး

ကေလး တစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

သူတို့ေလးေတြ အိပ္ေရးမပ်က္ေစဖို့

က်ေနာ္တို့ရဲ့ညေတြကို လုံၿခံဳေပးရမယ္။

အို- မႏၱေလး

ကေလး တစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ရွိတယ္ေလ။ ။

(၂၀၀၆)


သို့ေသာ္ … ။ မႏၱေလးမွာ စစ္ပေဒသရာဇ္ႀကီးရဲ့တစ္ခ်က္လႊတ္အမိန့္နဲ့၊ ပြဲမွာ သီခ်င္းပဲ ဆိုခြင့္ရ။ ကဗ်ာရြတ္ဆိုခြင့္မရ၊ လုံး၀ မရခဲ့။

သို့ေသာ္ … ။ က်ေနာ္တို့ ဒီမႏၱေလးပြဲမွာ ရန္ပုံေငြ (၁၀၂)သိန္း အလွဴခံရေအာင္၊ ပြဲကို စီစဥ္ တင္ဆက္ႏိုင္ခဲ့။

မႏၱေလးတိုင္း ေထြ/အုပ္ က တာ၀န္ႀကီးႀကီးရွိသူကိုယ္တိုင္ ခန္းမထဲက ေရွ့ဆုံးခုံတန္းမွာ အက်အနထိုင္ၿပီး ပြဲကို လာေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။ လာေထာက္လွမ္းေနသည္။

ဘယ္ရမလဲ။ သူ့မ်က္စိေရွ့ေမွာက္မွာ က်ေနာ္တို့ကဗ်ာေတြ တြင္တြင္ရြတ္ခဲ့ၾကသည္။ ကဗ်ာျမစ္ေရ သြင္သြင္စီးခဲ့လွၿပီ။ က်ေနာ္တို့ကဗ်ာရြတ္ေနတာကို အႏွီပုဂၢိဳလ္မသိ။

ပြဲအဖြင့္မွာ၊ ဖေယာင္းတိုင္မီးထြန္းပါေဖာမန့္ႏွင့္အတူ ဆန္းထြဋ္ႏွင့္ေခ်ာအိသိမ္းတို့၊ ေဇာ္သက္ေထြး ေရးေပးထားတဲ့ကဗ်ာကိုရြတ္ၿပီး စင္ေပၚတက္လာသည္။ သီခ်င္းပဲ ဆိုခြင့္ျပဳထားတဲ့စင္ေပၚမွာ၊ လူတိုင္းက ကဗ်ာေတြ တက္တက္ရြတ္ေနၾကသည္။

အခမ္းအနားမွဴး (မ)တင္မိုးလြင္ကအစ၊ မႏၱေလးကပြဲစီစဥ္သူေတြအလယ္၊ ရန္ကုန္ကလိုက္လာၾကတဲ့ သွ်ီ၊ သင္ဇာ၀င့္ေက်ာ္၊ ေငြစင္သြန္း စတဲ့ကေလးေတြအဆုံး၊ အားလုံးဟာ ကဗ်ာျဖစ္ေနၾကေတာ့သည္။

တင္မိုးလြင္ဖိတ္ေခၚလိုက္ေတာ့ ကိုေစာေ၀ စင္ေပၚတက္လာသည္။ သူက ဘာကဗ်ာမွ မရြတ္ပါ။ သူ့့ကိုယ္လုံး၀၀ႀကီးကိုယ္ႏွဳိက္က ကဗ်ာတုံးကဗ်ာခဲႀကီးျဖစ္လို့ေနသည္။

ပြဲၿပီးခါနီးလာေတာ့၊ ကဗ်ာဆရာေတြ စင္ေပၚကို တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာသည္။ က်ေနာ္က က်ေနာ္၏ ကေလးတစ္ဒါဇင္နဲ့တစ္ေယာက္ကဗ်ာထဲက-

“Rainbows are multi-colored.

Our performance is not divided by colors,

But all white and pure.

That’s why we called it ‘white rainbow’.”

အဂၤလိပ္စာပိုဒ္ကို အက်ယ္ေလာင္ဆုံး ေအာ္ဟစ္ရြတ္ဆိုပစ္လိုက္သည္။

ပြဲၿပီးေတာ့၊ က်ေနာ္တို့အားလုံး စုေပါင္းဓာတ္ပုံရိုက္ ေအာင္ပြဲခံၾကသည္။ ပြဲၿပီးၿပီးခ်င္း၊ မႏၱေလးတိုင္း စစ္ပေဒသရာဇ္ႀကီးရဲ့အထူးေစာင့္ၾကည့္ ေထြ/အုပ္ပုဂၢိဳလ္ခမ်ာ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ပ်က္ ႏွင့္ ထိုင္ရာက ထျပန္သြားတာေတြ့လိုက္ရသည္။

က်ေနာ္တို့ ပြဲတစ္ေလွ်ာက္လုံး ႏွဲၿမိဳင္ၿမိဳင္မွဳတ္ေနတာကို ဘာမွန္းမသိထိုင္ၾကည့္ရင္း၊ ပြဲၿပီးေတာ့မွ ထိုပုဂၢိဳလ္ သတိထားမိသြားပုံရပါသည္။

ဟုတ္တယ္ေလ။ သူတို့က ဒီအခန္းထဲမွာ တေယာမထိုးရလို့ တားျမစ္အမိန့္ထုတ္ထားတယ္။

က်ေနာ္တို့ကလည္း သူတို့တားျမစ္ထားသလို တေယာမထိုးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့၊ က်ေနာ္တို့အားလုံး ႏွဲေတြ
ၿပိဳင္တူ မွဳတ္ခဲ့ၾကတယ္။ အားရစရာပါပဲ။ ၾကည္နူးစရာပါပဲ။ လြမ္းလြမ္းနဲ့မွဳတ္လိုက္ၾကတဲ့ ႏွဲသံေတြကလည္း ေခ်ာလိုက္ပါဘိသနဲ့။

“ႏွဲေခ်ာေတာ့ တေယာ” လို့ ဆိုၾကတယ္ မဟုတ္လား။

ဟုတ္ကဲ့ပါ။ တေယာ မထိုးရ ဆိုတဲ့ မႏၱေလးမွာ ကိုေရႊေအာင္ေ၀းတို့လူသိုက္ ႏွဲမွဳတ္ခဲ့ၾကတဲ့ သမိုင္း၀င္ျဖစ္ရပ္မွန္ေလးပါ။

အားလုံးကို လြမ္းပါတယ္။ ။

ေ အ ာ င္ ေ ၀ း
ၾသဂုတ္ ၂၃- ၂၀၁၆။

ေဆြ၀င္း (Myanmar Now) ● ငရဲဘံုႏွင့္ တူေနဆဲျဖစ္ေသာ အက်ဥ္းစခန္းမ်ား

ေဆြ၀င္း (Myanmar Now) ● ငရဲဘံုႏွင့္ တူေနဆဲျဖစ္ေသာ အက်ဥ္းစခန္းမ်ား
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၂၄၊ ၂၀၁၆

အာဏာရွင္စနစ္မွ အရပ္သားအုပ္ခ်ဳပ္သည့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္သို႔ ေျပာင္းလဲေနေသာ္လည္း အက်ဥ္းစခန္းမ်ားတြင္ ညွဥ္းပန္းျခင္း၊ ကြၽန္ကဲ့သို႔ခုိင္းေစၿပီး လုပ္အားေရာင္းစားျခင္း စသည့္  လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မွႈမ်ား ဆက္လက္မင္းမူေနသည္။

(Myanmar Now) — “တစ္၊ ႏွစ္၊ သံုး၊ ေလး” ဟု အက်ဥ္းသားတစ္ဦးက ေနပူပူ ေတာင္ေျခစိုက္ခင္းတြင္ စတင္ ေအာ္ဟစ္ ေရတြက္လိုက္သည္။  ေရတြက္သံ ထြက္လာသည္ႏွင့္ သူ႔ေရွ႕မွ အက်ဥ္းသား ၁ဝဝ ခန္႔က ေပါက္တူးကိုင္ၿပီး  အဆက္မျပတ္ ျမက္ရွင္းၾကေလသည္။ 



မႏၱေလးတိုင္းေဒသႀကီး၊ ပုသိမ္ႀကီးၿမဳိ႕နယ္ရွိ ထံုးဘို (အမ်ဳိးသား) ေက်ာက္ထုတ္စခန္းတြင္ အလုပ္လုပ္ေနေသာ အက်ဥ္းသားမ်ား (ဓာတ္ပံု - ေဆြဝင္း/Myanmar Now)

အမွတ္စဥ္ ေရတြက္သူက ကိုင္ထားသည့္ ဝါးတံပိုးျဖင့္ အက်ဥ္းသားတခ်ဳိ႕ကုိ လွမ္းရိုက္လိုက္သည္။ ထိုသူမွာ ေထာင္ဝန္ထမ္းမ်ားကို ကူညီရေသာ အုပ္ခ်ဳပ္မွႈအကူ ေခၚ တုတ္ကုိင္ျဖစ္သည္။ ေသနတ္လြယ္ထားေသာ ကာကီေရာင္ ယူနီေဖာင္းဝတ္ ဝန္ထမ္းတစ္ဦး ရပ္ၾကည့္ေနၿပီး ရံဖန္ရံခါ သူကိုယ္တိုင္ ဝင္ရိုက္သည္။

တုတ္ကုိင္ ၄ ဦးခန္႔ရိွၿပီး    အက်ဥ္းဦးစီးဌာနမွ ဝန္ထမ္း ၄ ဦးလည္း ရိွေနသည္။   အက်ဥ္းသားအားလံုး ညစ္ႏြမ္းေသာ အျပာေရာင္ရွပ္အကၤ်ီလက္တို၊   ပုဆိုးတို႔ကို ဝတ္ဆင္ထားၾကၿပီး တခ်ဳိ႕က သံေျခက်င္း ခတ္ခံထားရသည္။  

ထိုေနရာသည္   ရွမ္းျပည္နယ္ ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕အျပင္ဘက္တြင္ျဖစ္သည္။  ညေနဘက္ လုပ္ငန္းသိမ္းခ်ိန္တြင္   အက်ဥ္းသားမ်ား တန္းစီၿပီး ေကာင္းမႈအက်ဥ္းစခန္းသို႔ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္သြားၾကသည္။

“အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အက်ဥ္းသားေတြက သေဘာမက်ရင္ မက်သလို ဝင္ရိုက္တယ္။ ေရွ႕ကသြား၊ ေနာက္ကရိုက္။ ႀကံပင္ေတြၾကား ေပါင္းရွင္းတဲ့အခါ မွႈိ႕ပင္ေလး တစ္ပင္က်န္တာနဲ႕ ဝင္ရိုက္တယ္၊ ဝန္ထမ္းေတြလည္း ဝင္ရိုက္တယ္။ ေထာင္မွဴးေတြက ရိုက္ခိုင္းလို႔ ဝင္ရိုက္တာလည္း ရွိတယ္” ဟု ေကာင္းမွႈစခန္းမွ  ဇြန္ ၃ ရက္ ေန႔က ျပန္လြတ္လာသူ ကိုေဇယ်ာလင္းက ဆိုသည္။ 



ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ အင္းစိန္ေထာင္တြင္း ျမင္ကြင္းတစ္ခု။ ႏိုင္ငံအႏံွ႔အျပားရွိ ေထာင္ေပါင္း ၄၆ ခုတြင္ အက်ဥ္းသားေပါင္း သံုးသိန္းခန္႔ရွိၿပီး ေငြေၾကးမေပးႏိုင္သူမ်ားမွာ ရဲဘက္စခန္း ေခၚ အက်ဥ္းစခန္းမ်ား၊ အလုပ္စခန္းမ်ားသို႔ ပို႔ေဆာင္ခံေနရသည္ (ဓာတ္ပံု - ေဆြဝင္း/Myanmar Now)

စစ္အာဏာရွင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေအာက္တြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွိခဲ့ရာမွ   ၂ဝ၁၁ မွ စတင္ေသာ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲမ်ားေၾကာင့္ တိုင္းျပည္၏ က႑အမ်ားအျပားတြင္ အျပဳသေဘာ ျဖစ္ထြန္းမႈမ်ား ေပၚေပါက္လာသည္။ သို႔ေသာ္လည္း အက်ဥ္းစခန္းအမ်ားအျပားတြင္မူ ရက္စက္မွႈ၊ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မွႈတို႔ ဆက္လက္မင္းမူေနသည္။

● ျပစ္မွႈေကြၽး ေခြၽးျဖင့္ဆပ္
ေထာင္၊ ရဲဘက္စခန္းတို႔တြင္ လူအခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မွႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနသည္ဟု ႏိုင္ငံတကာက စြပ္စြဲေဝဖန္ေနခ်ိန္တြင္ ယခင္စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားက အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာၾကက္ေျခနီေကာ္မတီ (ICRC) ကို   ၁၉၉၉  ေမလမွစ၍ သြားေရာက္စစ္ေဆးခြင့္ျပဳလိုက္သည္။

လအနည္းငယ္ၾကာစစ္ေဆးၿပီးေနာက္ ကမၻာကစြပ္စြဲထားေသာ အခ်က္မ်ား မွန္ကန္ေၾကာင္း တိတ္တဆိတ္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့သူမွာ ICRC အဖြဲ႔အား ထိုစဥ္က ဦးေဆာင္သူ Mr. De Riedmatten Leon ျဖစ္သည္။ 



စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး၊ ကေလးၿမဳိ႕နယ္ရွိ ရာဇၿဂိဳဟ္ အမွတ္ ၂ စိုက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ေမြးျမဴေရး အတတ္သင္စခန္းအနီးတြင္ မၾကာေသးမီက ေတြ႔ရေသာ အက်ဥ္းသားမ်ား   (ဓာတ္ပံု - ေဆြဝင္း/Myanmar Now)

၎က ေထာင္မ်ားတြင္ ရိုက္ႏွက္၊ ၿခိမ္းေျခာက္မွႈမ်ား ရိွေနေၾကာင္း၊  အစားအေသာက္ ေကြၽးေမြးမႈ လြန္စြာ အဆင့္နိမ့္က်ေၾကာင္း၊  ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သူတို႔ ေကာင္းမြန္စြာေနထိုင္ရၿပီး၊ ဆင္းရဲသူတုိ႔မွာ ရဲဘက္စခန္းမ်ားသို႔ ပို႔ခံရပံုကို ထိုစဥ္က အက်ဥ္းဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ တာဝန္ယူထားသူ ဦးေက်ာ္ထြန္းႏွင့္ ၁၉၉၉  ႏိုဝင္ဘာတြင္ ေတြ႔ဆံုစဥ္ ေျပာဆိုခဲ့ေၾကာင္း ထိုဌာန၏ မွတ္တမ္းတစ္ခုတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ေထာင္တြင္း အစားအေသာက္က႑ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွႈ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ္လည္း ေငြေပးႏိုင္မွႈအေပၚ အေျခခံ၍ အက်ဥ္းသားတို႔ကို ခြဲျခားဆက္ဆံမွႈ၊  အဆင္းရဲဆံုးေသာ အက်ဥ္းသားတို႔ကို ေက်ာက္ထုတ္စခန္းမ်ား၊ ေဝးလံေသာ အက်ဥ္းစခန္းမ်ားသို႔ ပို႔ေဆာင္မႈတို႔က ဆက္လက္ တည္ရိွသည္။

ရဲဘက္စခန္းသို႔မေျပာင္းေရႊ႕ရဘဲ ေထာင္ထဲတြင္သာ ေနလိုသူ၊ ၿမိဳ႕ႏွင့္နီးေသာ စခန္းသို႔ သြားလိုသူ၊  ပင္ပန္းသည့္ေက်ာက္ထုတ္စခန္းကို ေရွာင္ရွားလိုသူတို႔ ထုတ္သံုးၾကရသည့္ ေငြပမာဏ မတူညီေၾကာင္း အက်ဥ္းဦးစီးဌာနတြင္ လုပ္သက္ ၂၅ ႏွစ္ ရိွခဲ့ၿပီး၊  ယခုဥပေဒအၾကံေပးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ဦးခင္ေမာင္ျမင့္က ဆိုသည္။

“ရဲဘက္ထြက္ရၿပီေဟ့ဆိုလည္း ေျခက်င္းခတ္ခံရေတာ့မယ္။ အဲ့ဒီမွာ ေျခက်င္းအမ်ဳိးမ်ဳိးထဲက ေပါ့ပါးၿပီး လွႈပ္ရွားလို႔ေကာင္းတဲ့ ေျခက်င္းခတ္ခံခ်င္လား၊ ေလးၿပီး လွႈပ္ရွားလို႔မလြယ္တဲ့ ေျခက်င္း မခတ္ခံခ်င္ဘူးလား၊ ဒါဆိုရင္ေငြဘယ္ေလာက္ ဆိုတာ စသည္ျဖင့္ ရွိတယ္” ဟု ေထာင္မွဴးႀကီးေဟာင္း ဦးခင္ေမာင္ျမင့္က ရွင္းျပသည္။ 



စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး၊ ကေလးၿမဳိ႕နယ္ရွိ ရာဇၿဂိဳဟ္ အမွတ္ ၂ စိုက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ေမြးျမဴေရး အတတ္သင္စခန္းမွ အက်ဥ္းသားမ်ား   (ဓာတ္ပံု - ေဆြဝင္း/Myanmar Now)

Myanmar Now က လႏွင့္ခ်ီ၍ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာစံုစမ္းေဖာ္ထုတ္မွႈတြင္  အက်ဥ္းသား၊ အက်ဥ္းသားေဟာင္း၊ အက်ဥ္းဦးစီးအာဏာပိုင္တို႔ႏွင့္   ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းမႈ အမ်ားအျပား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ႏွစ္ေပါင္း ၅ဝ ေက်ာ္အတြင္း ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ  အက်ဥ္းဦးစီးဌာန၏ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီေသာ မွတ္တမ္းမ်ား၊ အစိုးရ၏ အမိန္႔ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားကိုလည္း ေလ့လာဆန္းစစ္မွႈ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

ေခတ္အဆက္ဆက္ အာဏာပိုင္တို႔က အလုပ္စခန္းမ်ားတြင္ အက်ဥ္းသားလုပ္အားကို မွားယြင္းေသာ နည္းလမ္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ သံုးစြဲမွႈ၊  အက်ဥ္းသားမ်ားအား ေငြထုတ္စက္မ်ားကဲ့သို႔ သေဘာထားၿပီး ဌာနအတြက္ တရားဝင္ ရံပံုေငြရွာေဖြမွႈ၊ ျခစားမွႈေျမာက္ေသာ တရားမဝင္ ေငြေၾကးရွာေဖြမွႈ စေသာ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မွႈမ်ား က်ဴးလြန္ေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရသည္။

စစ္အစိုးရမ်ားႏွင့္ သမၼတေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္အစုိးရလက္ထက္တြင္ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔မ်ားက သာမန္အက်ဥ္းသားတို႔၏ အေျခအေနထက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအေရးကိုသာ အာရံုစိုက္ခဲ့သည္။

ကိုလိုနီေခတ္၊ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီအစိုးရေခတ္တို႔တြင္ အက်ဥ္းေထာင္စနစ္သည္ အမ်ားအားျဖင့္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း၏ လံုျခံဳေရးအတြက္သာ ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ၁၉၆၂ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ အုပ္ခ်ဳပ္သူတုိ႔က “ျပစ္မွႈေၾကြးေခြ်းျဖင့္ဆပ္” ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္ကုိ တီထြင္ကာ အက်ဥ္းသားလုပ္အားကို စတင္ သံုးစြဲခဲ့သည္။ 



မွတ္တမ္းတစ္ခုအရ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ အစည္းအေဝးတစ္ခုတြင္ ထိုစဥ္က ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီး ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဘုန္းျမင့္က အက်ဥ္းသားရဲဘက္မ်ား၏ “အလဟႆ ေလလြင့္ျပဳန္းတီးေနေသာ”  လုပ္အားကို ႏိုင္ငံေတာ္ စီမံကိန္းမ်ားတြင္ သံုးစြဲၿပီး ရည္မွန္းခ်က္ ၃ ရပ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္မည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားတြင္ လယ္ယာေျမသစ္ ေဖာ္ထုတ္ရန္၊  ႏိုင္ငံေတာ္စီမံကိန္းမ်ားတြင္ သံုးစြဲရန္၊  ႏိုင္ငံေတာ္က အခမဲ့ ေကြၽးေမြးထားရသည့္ ထိုအက်ဥ္းသားမ်ားကို ခိုင္းေစၿပီး ဝင္ေငြျပန္ရရွိေရး လုပ္ေဆာင္ရန္တို႔ ပါဝင္သည္။

၁၉၉၃ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၃ ရက္စြဲတပ္ ထိုမွတ္တမ္းအရ ထိုအစည္းအေဝးကို ႏိုင္ငံေတာ္ျငိမ္ဝပ္ပိျပားမွႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔ အတြင္းေရးမွဴး (၂) ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦး၊ ထိုစဥ္က ထိပ္တန္းစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေအဘယ္လ္၊ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္လြန္းေမာင္ အပါအဝင္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တစ္ဒါဇင္ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။

ထိုအစည္းအေဝးက အက်ဥ္းသားတို႔ကို စစ္ေျမျပင္ပို႔ၿပီး လက္နက္၊ ရိကၡာ သယ္ေဆာင္ေစရန္၊ အက်ဥ္းသား အင္အား ၅ဝဝ စီ ရွိေသာ “ဝန္ေဆာင္” တပ္ရင္းမ်ားကို ျမစ္ႀကီးနား၊ လြိဳင္ေကာ္၊ ၿမိတ္၊ သထံု၊ ဘားအံတို႔တြင္ ဖြဲ႔စည္းရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေဟာင္းသန္းေရႊကလည္း ၁၉၉၉ ဇန္နဝါရီ ၂၂ တြင္ ရန္ကုန္တိုင္း၊ တိုက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ရွိ အမွတ္ (၂) ဘဝသစ္စိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္မွႈစခန္းသို႔ သြားေရာက္ၿပီး အက်ဥ္းစခန္းမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ကုန္ထုတ္လုပ္ေရးကို အေထာက္အကူျပဳသကဲ႔သို႔ အက်ဥ္းသားမ်ားစားေသာက္ေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ “ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအေပၚမွီခုိေနမွႈအား အမွီအခုိကင္းေသာဘဝေရာက္ေအာင္” လုပ္ေဆာင္ရမည္ဟု ညႊန္ၾကားခဲ့ေၾကာင္း မွတ္တမ္းတစ္ခုတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ၄ ရက္အၾကာတြင္ ထိုညႊန္ၾကားခ်က္ကို လုပ္ငန္းလမ္းညႊန္အျဖစ္ ခံယူျပီး လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ေရး အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမည္ဟု ညႊန္ၾကားေရးမွဴးမ်ားသို႔ ေပးပို႔ေသာစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

မွတ္တမ္းမ်ားအရ ၁၉၈ဝ တြင္  အက်ဥ္းသား ၂၅,ဝဝဝ ကို အလုပ္စခန္း ၂၂ ခု တြင္ ခိုင္းေစခဲ့သည္။

အစာေရစာမလံုေလာက္၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မွႈ ခ်ဳိ႕တဲ့၊ ညွဥ္းပန္းႏိွပ္စက္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ အက်ဥ္းစခန္းမ်ား၊ ႏိုင္ငံေတာ္ စီမံကိန္းလုပ္ကြက္မ်ားတြင္ အက်ဥ္းသား ေထာင္ႏွင့္ခ်ီ ေသဆံုးခဲ့သည္။ ၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္ ျပည္ထဲေရး ဝန္ႀကီး ဌာန၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ၁၉၇၈ မွ ၂ဝ၁၄ အတြင္း စခန္းမ်ားတြင္ ေသဆံုးသူ ၅,ဝဝဝ ေက်ာ္ ရိွျပီး၊ အက်ဥ္းသားတို႔၏ “အလဟႆ ေလလြင့္ျပဳန္းတီးေနေသာလုပ္အား” ကို ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူအက်ဳိးအတြက္ အသံုးခ်ေရးအတြက္ အက်ဥ္းစခန္းမ်ားဆက္လက္ရွိရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ 



လြန္ခဲ့သည့္ ၁ဝ ႏွစ္ခန္႔မွ စတင္ၿပီး  အက်ဥ္းစခန္းတြင္ ေသဆံုးႏွႈန္း ေလ်ာ့က်လာေသာ္လည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မွႈမ်ားသည္ သမၼတ ဦးထင္ေက်ာ္ အစုိးရ လက္ထက္တိုင္  တည္ရွိေနသည္။

ယခုအခါ အလုပ္စခန္း ၄၈ ခုတြင္  အက်ဥ္းသားအေရအတြက္ ၂ဝ,ဝဝဝ မွ ၃ဝ,ဝဝဝ ၾကား ရွိေနသည္။   ၁၈ ခု မွာ ေက်ာက္ထုတ္လုပ္ေရး “ကုန္ထုတ္စခန္းမ်ား” ျဖစ္ၿပီး က်န္စခန္းမ်ားမွာ စိုက္ပ်ိဳးေမြးမ်ဳိးေရး “အတတ္သင္” စခန္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

ၿဗိတိသွ်တို႔ေရးဆြဲၿပီး ယေန႔တိုင္သံုးစဲြေနသည့္ ၁၈၉၄ အက်ဥ္းေထာင္လက္စြဲတြင္ ရဲဘက္စခန္းမ်ားဖြင့္ၿပီး ကုန္ထုတ္ရမည္ဟူ၍ မပါရွိေပ၊ ေထာင္ႏွင့္ ဆက္စပ္ေသာလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အဓိကထားခုိုင္းေစရမည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။

“ဒီအက်ဥ္းသားတစ္ေယာက္က သူ႔ျပစ္ဒဏ္အေလ်ာက္ ျပစ္ဒဏ္ခံခဲ့ရၿပီးၿပီ။ လူ႔အသိုင္းအဝုိင္းထဲကေန သူ႔ကို ကာလအကန္႔အသတ္တစ္ခုနဲ႔ ဖယ္ထုတ္လုိက္ၿပီးၿပီ။ ဒါကိုက ျပစ္ဒဏ္ပဲေလ။ အဲဒီထဲမွာမွ ေထာင္ထဲမွာ လုပ္ရမယ့္ လုပ္ငန္းကို ထပ္ၿပီး အက်ယ္ဖြင့္ဆုိၿပီး အက်ဥ္းေထာင္ အျပင္မွာပါ သူ႔လုပ္အားကို ထပ္သံုးေတာ့မယ္ ဆုိေတာ့ သူ႔ျပစ္ဒဏ္က ႏွစ္ဆတုိးသြားသလုိ ျဖစ္တယ္” ဟု ေထာင္မွဴးၾကီးဦးခင္ေမာင္ျမင့္ကဆိုသည္။

● ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ကြၽန္ေတြပါ
ရဲစည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္မွႈျဖင့္ ေထာင္ ၂ ႏွစ္ က်ခဲ့ေသာ ရဲဝန္ထမ္းေဟာင္း ကိုေဇယ်ာလင္းသည္ မႏၱေလးေထာင္တြင္ လအနည္းငယ္ ေနခဲ့ရၿပီး  ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕နယ္၊ ေကာင္းမွႈ အလုပ္စခန္းသို႔ ပို႔ေဆာင္ခံခဲ့ရသည္။

စိမ္းလန္းသည့္ စပါးခင္း၊ ၾကံစိုက္ခင္း၊  ေျပာင္းစိုက္ခင္းမ်ား ျမင္ကြင္းတစ္ဆံုးရွိသျဖင့္ ေအးခ်မ္းမွႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမွႈအသြင္ေဆာင္ေသာ ေတာင္ကုန္းအနီးတြင္ ငရဲခန္းတို႔ႏွင့္ ႏွႈိင္းယွဥ္ခံရေသာ   အလုပ္စခန္းမ်ား  တည္ရွိေနသည္။  စခန္းမွ အက်ဥ္းသား ၂ဝဝ နီးပါးသည္   အက်ဥ္းဦးစီးဌာန၏ ႀကံစိုက္ခင္း ဧက ၁၄ဝ၊    ပုဂၢလိကစိုက္ခင္းတို႔တြင္ လုပ္ကိုင္ရသည္ဟု သူက ရွင္းျပသည္။ 



စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး၊ ကေလးၿမဳိ႕နယ္ရွိ ရာဇၿဂိဳဟ္ အမွတ္ ၂ စိုက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ေမြးျမဴေရး အတတ္သင္စခန္းမွ အက်ဥ္းသားမ်ား   (ဓာတ္ပံု - ေဆြဝင္း/Myanmar Now)

မည္သည့္အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းပညာမွ သင္ၾကားျခင္း မျပဳေသာ အဆိုပါ အတတ္သင္စခန္းတြင္ အက်ဥ္းသားတို႔
ရက္သတၱတစ္ပတ္လွ်င္ ၆ ရက္ လုပ္ကိုင္ရသည္ဟု ဆိုသည္။  သူ စခန္းသို႔ ေရာက္သည့္ ၂ဝ၁၅ ဇူလိုင္ ၅ ရက္ေန႔ကတည္းက အုပ္ခ်ဳပ္မွႈအကူအက်ဥ္းသားတို႔၏ ႏွိပ္စက္မွႈကို ခံရေၾကာင္း၊ ထိုအခ်ိန္က အုပ္ခ်ဳပ္သူမွာ ေထာင္ပိုင္ဦးေဇာ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္း သူက ရွင္းျပသည္။

“ေက်ာကို ရိုက္တယ္။ တင္ပါးကိုရိုက္တယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ အလုပ္ေႏွးတယ္ေပါ့။ တစ္ေန႔ကို မရိုက္ခံရဘူးဆို အခ်က္ ၃ဝ ေလာက္ရွိတယ္” ဟု ကိုေဇယ်ာလင္းက ဆိုသည္။

မိခင္၊ ဇနီးတို႔ စခန္းလုိက္လာၿပီး ေထာင္မွဴးႀကီးကို ၅ သိန္း ေပးလိုက္မွ ရိုက္ႏွက္မႈမ်ား ရပ္သြားၿပီး ေထာင္ဝန္ထမ္းတို႔ကို ေရေႏြးက်ဳိ၊ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တိုက္ရသည့္ရာထူး ရခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။ ေငြမေပးႏိုင္သည့္ ငယ္ရြယ္ေသာအက်ဥ္းသားမ်ားအနက္ တခ်ဳိ႕မွာ စခန္းအတြင္း လိင္ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္သူမ်ား ျဖစ္သြားေၾကာင္း သူက ရွင္းျပသည္။

“ေငြရင္းမလား၊ လူရင္းမလား၊ ကြဲ်လိုႏြားလို အလုပ္လုပ္ၿပီး လုပ္အားရင္းရမလား။ က်န္တာ ေရြးခ်ယ္စရာမရွိဘူး။ တကယ့္ ကြၽန္ဘဝပါဗ်ာ” ဟု ကိုေဇယ်ာလင္းက အက်ဥ္းစခန္းမွ ျပန္လြတ္လာသည့္ေန႔တြင္ ဝမ္းနည္းတစ္ဆို႔စြာ ေျပာျပသည္။

အမည္မေဖာ္လိုသူ အက်ဥ္းသားတစ္ဦးကလည္း ထိုစခန္းတြင္ ရိုက္ႏွက္ခံေနရသည္မွာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္လာၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အက်ဥ္းေထာင္သို႔ ျပန္ပို႔ခံရေရးအတြက္  အေသအေက် ျပန္လည္တိုက္ခိုက္သည့္နည္းျဖင့္ အမႈ ဖန္တီးရန္ မၾကာခဏ စဥ္းစားမိသည္ဟု ဆိုသည္။  သားငယ္၊ သမီးငယ္တို႔၏မ်က္ႏွာကိုျမင္ေယာင္ၿပီး စိတ္ထိန္းထားရေၾကာင္း၊ မိသားစုက ေထာင္ဝင္စာ လာေတြ႔ျခင္း မရိွေသးေၾကာင္း  ရိုက္ခံထားရေသာ ဒဏ္ရာမ်ားကို ျပၿပီး ေျပာျပသည္။

“ကြၽန္ေတာ္က ေတာသူေတာင္သားဆိုေတာ့ ဒီအလုပ္ၾကမ္းကို လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ လုပ္ႏိုင္လည္း ရိုက္ခံေနရတာပဲ။ ဒီေန႔ တစ္ဧက ေပါင္းရွင္းနိုင္တယ္ဆို၊ နက္ဖန္ ႏွစ္ဧက ခုိင္းေတာ့ လူကဘယ္လိုမွ မခံႏိုင္ဘူး” ဟု မ်က္ရည္ ဝိုင္းေနေသာ အဆိုပါ အက်ဥ္းသားက အက်ဥ္းစခန္းအနီး လုပ္ငန္းခြင္တြင္ ေခတၱေတြ႔ဆံုစဥ္  Myanmar Now ကို ေျပာျပသည္။

● ရိုက္ႏွက္ရန္ ဖိအားေပးျခင္း
ေကာင္းမွႈစခန္းအျပင္ ေနာင္ခ်ဳိရိွ အက်ဥ္းဦးစီးဌာနပိုင္ ေကာ္ဖီၿခံ၊ ၾကံစိုက္ခင္းမ်ားရွိသည့္ ၾကဴအင္း၊ ဟုိခို၊ လြင္ႀကီး၊ ကုန္းစံ၊ ခဲမြန္ တို႔ကို စိုက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ေမြးျမဴေရးအတတ္သင္စခန္းဟု အမည္ေပးထားသည္။ ဟိုခိုစခန္းမွ ၂ဝ၁၄ တြင္ လြတ္ေျမာက္လာသူ ဦးေအာင္စိုးက  အက်ဥ္းသားအခ်င္းခ်င္း အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ တုတ္ကိုင္ရာထူးရရိွရန္ သိန္းႏွင့္ခ်ီ လာဘ္ထိုးရသည္ဟု ေျပာျပသည္။ 

“ရိုက္မွ အက်ဥ္းသားေတြက အျမဲေၾကာက္ေနၿပီး ဝန္ထမ္းေတြကို ပိုက္ဆံေပးမယ္၊ ပစၥည္းေပးမယ္၊ ဒီဝန္ထမ္းေတြ ေရခ်ဳိးရင္ ဆပ္ျပာတို္က္ေပးမယ္၊ သူတို႔ကို ႏွိပ္နယ္ေပးမယ္၊ နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ ကြၽန္ခံေပးမယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ရိုက္တာ” ဟု ဦးေအာင္စိုးက ဆိုသည္။

ဦးေအာင္စိုး  အက်ဥ္းစခန္းတြင္ အရိုက္မခံရေစရန္ က်င့္သံုးခဲ့ေသာနည္းလမ္းမွာ အျခားအက်ဥ္းသားတို႔ႏွင့္ မတူေပ။  ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္က ဟိုခိုသို႔ ေရာက္သည္ႏွင့္ အက်ဥ္းသားသစ္မ်ားကို ရိုက္ႏွက္ၿပီး ႀကဳိဆိုစဥ္ ဦးေအာင္စိုးက သူ႔အား ရိုက္ႏွက္ပါက အသက္ႏွင့္ရင္းၿပီး ျပန္လည္တိုက္ခိုက္မည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။

ေထာင္သက္ ၁၇ ႏွစ္၊ တုတ္ခိုင္ေသာ သူ၏ခႏၶာကိုယ္၊ စူးရွေသာ မ်က္လံုးအစံု၊ တင္းမာေသာ သူ၏ ေမးေၾကာတို႔က  သူ၏ျခိမ္းေျခာက္မွႈကို အေထာက္အပံ့ေပးခဲ့သည္။  ရိုက္ႏွက္ျခင္းမခံရေသာ္လည္း သူလည္း အလုပ္ၾကမ္း လုပ္ရသည္။

အက်ဥ္းစခန္းမွ လြတ္ေျမာက္ၿပီး မၾကာမီတြင္ “အုတ္ရိုးအတြင္း သံဆူးႀကိဳးဝင္းမွ လူဆိုးမ်ား” ဟူေသာ စာအုပ္ကို အင္းစိန္ေအာင္စိုး ကေလာင္အမည္ျဖင့္ ေရးသားထုတ္ေဝလိုက္သည္။  လူဆိုးမ်ားထက္ဆိုးေသာသူတို႔မွာ အက်ဥ္းဦးစီးဝန္ထမ္းမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ထိုစာအုပ္တြင္ နိဒါန္းခ်ီထားသည္။  အက်ဥ္းသားမ်ား ႀကံခုတ္ၿပီး ႀကံဖတ္ခြာစဥ္ ရိုက္ႏွက္ခံရသည္ဟု ဆိုသည္။

“တစ္ေနကုန္ မၾကာခဏရိုက္တယ္။ ေထာင္မွဴး၊ ဝန္ထမ္းအၾကပ္ေတြက သူတို႔ေရွ႕မွာ ရိုက္ေနတာကို တစ္ခြန္းမွ ဝင္မေျပာဘူး။…တစ္ေယာက္မက်န္ အကုန္ရိုက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုသာ မရိုက္တာပါ” ဟု သူက ထိုစာအုပ္တြင္ ေရးသားထားသည္။

မၾကာေသးမီက သူေနထိုင္ရာ ရန္ကုန္၊ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ Myanmar Now ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုစဥ္ ၾကံစည္းမ်ား ထမ္းပံုခဲ့ပံုရပံုကို ျပန္ေျပာျပၿပီး “ကြၽန္ေတာ္ အခု ၾကံပင္ကိုေတြ႔ရင္ သိပ္မုန္းတယ္” ဟု ဦးေအာင္စိုးက ဆိုသည္။

၂ဝ၁၄ ခုႏွစ္က ေနာင္ခ်ဳိရွိ အက်ဥ္းစခန္းမ်ားကို အဓိကကြပ္ကဲခဲ့သူ ဦးေဌးလြင္ထြန္းက ေကာင္းမွႈစခန္း ရိုက္ႏွက္မႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ တာဝန္ရွိသူ ေထာင္မွဴးႀကီး ဦးေဇာ္ျမင့္ဦးကို သတိေပးခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

“ဒါက လူေသေလာက္တဲ့ကိစၥလည္း မဟုတ္ဘူး၊ သာမန္ပဲဆိုေတာ့ ႏွႈတ္နဲ႔ပဲ သတိေပးခဲ့တယ္။ တျခားအေရးယူတာမ်ဳိးေတာ့မရွိဘူး” ဟု မႏၱေလးၿမိဳ႕ ထံုးဘိုေက်ာက္ထုတ္စခန္း (အမ်ဳိးသား) တြင္ တာဝန္က်ေနေသာ လက္ေထာက္ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးေဌးလြင္ထြန္းက ေျပာသည္။

စည္းကမ္းေဘာင္အတြင္း ေနထိုင္သူကို သတ္မွတ္ကာလမတုိင္ခင္ ေလွ်ာ့ရက္ေပးၿပီး ျပန္လႊတ္ေလ့ ရိွရာ စည္းကမ္းတစ္ခုခုေဖာက္မိေသာ  အက်ဥ္းသားက ေလွ်ာ့ရက္ မရမည္ကို စိုးရိမ္ၿပီး  အရိုက္ခံရျခင္းကို သာလိုလားသည့္ အေျခအေနမ်ဳိးလည္း ရိွတတ္သည္ဟု သူက ဆိုသည္။

Myanmar Now က သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့သည့္ အက်ဥ္းစခန္းမ်ားအနက္ စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး၊ ကေလးၿမိဳ႕နယ္ရိွ ရာဇၿဂိဳဟ္ အမွတ္ ၂ သည္  အဖိႏွိပ္ဆံုးစခန္းမ်ားတြင္ ပါဝင္သည္။ ထိုစခန္းတြင္ အက်ဥ္းက်ခဲ့သူ ကိုထန္းသည္ ဘုတ္ကိုင္ ေခၚ တုတ္ကိုင္ရာထူး ရရန္ ေငြလမ္းခင္း ႀကဳိးပမ္းၿပီးေနာက္ ဘဝတူအက်ဥ္းသားမ်ားကို ကိုင္တြယ္အုပ္ခ်ဳပ္ရသူတစ္ဦး ျဖစ္လာသည္။

“ကြၽန္ေတာ္က မေမာင္းရင္ ကြၽန္ေတာ့္ကို အထက္အရာရွိေတြက ဖိအားေပးတယ္။ မင္းတို႔ေကာင္ေတြ ဒီေန႔ ဘာလို႔ ဒီေလာက္ပဲၿပီးတာလဲလို႔ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေျပာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ကြၽန္ေတာ့္ေအာက္က လူေတြကို ဖိရတာေပါ့” ဟု ယမန္ႏွစ္ ၾသဂုတ္လတြင္ လြတ္ေျမာက္လာေသာ ကိုထန္းက Myanmar Now ကို ေျပာျပသည္။ 

● ေရာင္းစားခံရေသာ လုပ္အား
ကုလသမဂၢက ၁၉၅၅ တြင္ခ်မွတ္ထားေသာ “အက်ဥ္းသားမ်ားဆက္ဆံရာတြင္ အနိမ့္ဆံုး ထားရွိရမည့္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား” တြင္ အက်ဥ္းသားတို႔ကို အႏၱရာယ္သေဘာေဆာင္သည့္ ခိုင္းေစမွႈ မျပဳရ၊ လုပ္ငန္းတစ္ခုခုမွ စီးပြားေရးအက်ဳိးအျမတ္ရရန္ ရည္ရြယ္၍ ခိုင္းေစျခင္းမျပဳရဟု ေဖာ္ျပထားသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံက လက္မွတ္ေရးထိုးထားေသာ အဓမၼခိုင္းေစမွႈဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢပဋိဉာဥ္ အခန္း ၂ တြင္လည္း တရားရံုးကျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္လိုက္သူသည္ ပုဂၢလိက ကုမၸဏီ၊ အသင္းအဖြဲ႔မ်ား၏ အသံုးခ်ခံမျဖစ္ေစရဟု ျပ႒ာန္းထားသည္။

Myanmar Now က သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ေသာ မြန္၊ ရွမ္း၊ မႏၱေလး၊ စစ္ကိုင္း စသည့္ ေဒသမ်ားရိွ  အက်ဥ္းစခန္းအခ်ဳိ႕တြင္ ေထာင္အာဏာပိုင္တို႔က အက်ဥ္းသားမ်ား၏ လုပ္အားကို ပုဂၢလိကအလုပ္မ်ားတြင္ အသံုးခ်လ်က္ရိွသည္။

ေနာင္ခ်ဳိ၊ ေကာင္းမွႈစခန္းမွ လြတ္လာေသာ ကိုေဇယ်ာလင္းက  ေငြရည္ပုလဲကုမၸဏီပိုင္ ၾကံစိုက္ခင္း၊ စခန္းတဝိုက္ရွိ ရြာသားတို႔၏ စပါးခင္း၊ ေျပာင္းခင္းမ်ားတြင္  သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ခဲ့ရေၾကာင္း ေျပာသည္။

“ကြၽန္ေတာ့္ေရွ႕မွာတင္ ေထာင္မွဴးကို လုပ္ငန္းရွင္ေတြက အက်ဥ္းသား ၁ဝဝ ကို တစ္ေန႔ (လုပ္အားခ တစ္ေယာက္) ၃,ဝဝဝ နဲ႔ တြက္ၿပီး ပိုက္ဆံရွင္းတာ ေတြ႔တယ္၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔အက်ဥ္းသားကေတာ့ ဘာမွမရဘူး” ဟု သူက ဆိုသည္။

အက်ဥ္းဦးစီးဌာနတြင္ ၂ဝဝ၄ မွ ၂ဝ၁၂ အထိ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ျပီး လက္ရွိတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ လူ႔အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္အဖြဲ႔ဝင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးေဇာ္ဝင္းက  ေငြရည္ပုလဲႏွင့္ အက်ဥ္းဦးစီးဌာနတို႔ ႀကံစိုက္ခင္း ဧက ၈ဝဝ ခန္႔ ေနာင္ခ်ဳိတြင္ လုပ္ကိုင္ရန္ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ထားခဲ့ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။  ဌာနက ေျမ ႏွင့္ အက်ဥ္းသားလုပ္အားထည့္ဝင္ျပီး ကုမၸဏီက မ်ဳိးေစ့၊ ေျမၾသဇာ ထည့္ဝင္ေၾကာင္း သူကဆိုသည္။ 



မြန္ျပည္နယ္၊ ေပါင္ၿမဳိ႕နယ္ရွိ ဇင္းက်ဳိက္ ေက်ာက္ထုတ္စခန္းမွ သံေျခက်င္းခတ္ အက်ဥ္းသားတစ္ဦး။  အက်ဥ္းဦးစီးဌာနစည္းကမ္းအရ ေထာင္မွ အလုပ္စခန္းသို႔ ပို႔ေဆာင္လုိက္ေသာ အက်ဥ္းသားကို ၂ လ ၾကာသည္အထိ သံေျခက်င္းခတ္ထားေလ့ရိွသည္ (ဓာတ္ပံု - ေဆြဝင္း/Myanmar Now)

“ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရိတ္သိမ္းေပးျပီး၊ သူတို႔က သူတို႔ကားနဲ႔လာတင္တာရွိသလို၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကားနဲ႔ သြားတင္ျပီး သူတို႔သၾကားစက္ကို သြားပို႔လို႔ရေတာ့ ေစ်းကြက္အတြက္လည္း ပူစရာမရွိေတာ့ဘူး။ ဒီလို အက်ဳိးတူ  ဖက္စပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ရွိတာ ဒါကြၽန္ေတာ့္္လက္ထက္မွာ အၾကီးမားဆံုးပဲ” ဟု သူက ရွင္းျပသည္။

ေနာင္ခ်ဳိ အက်ဥ္းစခန္းမ်ားကို ကြပ္ကဲခဲ့သူ ဦးေဌးလြင္ထြန္းက အက်ဥ္းသားမ်ား၊ ဝန္ထမ္းမ်ား၏ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ စခန္းတာဝန္ခံတို႔က အဆင္ေျပသလိုရွာေဖြရေၾကာင္း၊ အက်ဳိးအျမတ္ကို မွ်မွ်တတ ခြဲေဝသံုးစြဲလွ်င္  တိုင္တန္းမွႈ ရိွမည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။

ေနာင္ခ်ဳိ အက်ဥ္းစခန္းမ်ားတြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားမွာ အက်ဥ္းစခန္း အမ်ားစုတြင္လည္း ျဖစ္ပ်က္ေနသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ပုဂၢလိကအလုပ္မ်ားတြင္ သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ရသည္ကို ေထာင္အာဏာပိုင္မ်ားက လုပ္အားေပးဟု အမည္တပ္ေၾကာင္း အက်ဥ္းသားမ်ား၊ ျပန္လြတ္လာသူမ်ားက အတည္ျပဳသည္။

ရာဇၿဂိဳဟ္ ၂ အနီးရွိ ရာဇၿဂိဳဟ္ရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ကိုေခ်ာေအာင္ကလည္း ရြာသားတို႔က ေထာင္အာဏာပိုိင္တို႔ကို အခေၾကးေငြေပးၿပီး အက်ဥ္းသားတို႔၏လုပ္အား ရယူေၾကာင္း ေျပာသည္။

မြန္ျပည္နယ္၊  က်ဳိက္ထိုၿမိဳ႕နယ္ရွိ မုပၸလင္ေက်ာက္ထုတ္စခန္းမွ ရာႏွင့္ခ်ီေသာအက်ဥ္းသားမ်ားသည္    ပုဂၢလိကပိုင္ စပါးခင္း၊  ေရာ္ဘာျခံမ်ားတြင္ လုပ္ကိုင္ရေၾကာင္း ေဒသခံတစ္ဦးျဖစ္သူ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အဖြဲ႔ဝင္ ဦးေရႊထြန္းက Myanmar Now ကို ေျပာသည္။  ဇူလိုင္  ၃ဝ ရက္ေန႔က အရပ္ဝတ္  အက်ဥ္းသား ၅ဝ ခန္႔ သူ႔အိမ္အနီးရွိ ပုဂၢလိက လယ္ကြင္းတြင္ အလုပ္လုပ္ေနရသည္ကို  ေတြ႔ရွိေၾကာင္း သူက ဆက္ေျပာသည္။

“အက်ဥ္းသားေတြကို အျပင္မွာတရားဝင္ခုိင္းခြင့္မရွိတာလည္းတစ္ေၾကာင္း၊ လုပ္ရတာကလည္း မုပၸလင္ၿမိဳ႕အဝင္ လမ္းမႀကီးေဘးမွာ ဆိုတာကလည္း တစ္ေၾကာင္းမို႔ အက်ဥ္းသားဝတ္စံုျပာေတြနဲ႔ဆိုရင္ အမ်ားအျမင္မွာ မေကာင္းဘူးထင္တယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္မို႔လို႔ အက်ဥ္းသားေတြကို အရပ္ဝတ္နဲ႔ခိုင္းတာ” ဟု သူက မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။

စခန္းတာဝန္ခံမ်ား အလြယ္တကူခ်မ္းသာလာေၾကာင္း သူက ဆက္ေျပာသည္။  “ေထာင္ပိုင္ေတြ ဒီကိုေရာက္လာၿပီး ၁ ႏွစ္မျပည့္ဘူး၊ အိမ္ေတြ၊ ျခံေတြ အကုန္ပိုင္ဆိုင္သြားတာပဲ” ဟု သူက ဆိုသည္။ 



မြန္ျပည္နယ္၊ ေပါင္ၿမဳိ႕နယ္ရွိ ဇင္းက်ဳိက္ ေက်ာက္ထုတ္စခန္းတြင္ မၾကာေသးမီက ေတြ႔ရေသာ အက်ဥ္းသားမ်ား (ဓာတ္ပံု - ေဆြဝင္း/Myanmar Now)

အက်ဥ္းဦးစီးဌာန ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဒုတိယညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးမင္းထြန္းစိုးကို အက်ဥ္းစခန္းမ်ား၏ ဆုိးဝါးေသာ အေျခအေနမ်ားအေၾကာင္း ေမးျမန္းရာ သူက အေသးစိတ္ ရွင္းလင္းျခင္း မရိွေသာ္လည္း တုိးတက္ျဖစ္ထြန္းမႈမ်ား ရိွသည္ဟု ဆိုသည္။

“ဒါေတြက ရွိေကာင္းရွိႏိုင္ပါတယ္။ ယခင္ကေလာက္ေတာ့ မဆိုးေတာ့ပါဘူး” ဟု ဦးမင္းထြန္းစိုးက ဆိုသည္။

ႏိုင္ငံတကာ အလုပ္သမားအဖြဲ႔ (ILO) ၏ ျမန္မာႏိုင္ငံရံုးတာဝန္ခံ Piyamal Pichaiwongse က အက်ဥ္းစခန္းမ်ားရိွ အလုပ္သည္ ပုဂၢလိကကုမၸဏီတို႔၏အက်ဳိးစီးပြားႏွင့္ ဆက္စပ္ေနပါက ကုလသမဂၢ အဓမၼခိုင္းေစမွႈပဋိဥာဥ္အရ အဓမၼခိုင္းေစမွႈေျမာက္ေၾကာင္း ေျပာသည္။

“အက်ဥ္းသားေတြကိုခိုင္းေစတဲ့အလုပ္ဆိုတာ ေထာင္ရဲ႕ေဘာင္ထဲမွာပါၿပီး၊ ေထာင္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုးေသာ အက်ဳိးစီးပြားကိုသာ ဦးတည္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ ေထာင္ထဲမွာ အက်ဥ္းသားေတြ ထင္းခြဲမယ္၊ ထမင္းဟင္း ခ်က္မယ္၊ အခန္းေတြကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္မယ္၊ ဒါဆိုရင္ေတာ့ အဓမၼခိုင္းေစတာ မေျမာက္ဘူးေပါ့” ဟု ILO အရာရိွက ဆိုသည္။

သူကိုယ္တိုင္ မႏၱေလးၿမိဳ႕အနီး ရထားခရီးစဥ္တစ္ခုတြင္ အက်ဥ္းဦးစီး အလုပ္စခန္းတစ္ခုမွ   အက်ဥ္းသားမ်ားကို လွမ္းေတြ႔ဖူးေၾကာင္း ေျပာသည္။

“ကြၽန္မ အက်ဥ္းသားေတြကို လွမ္းျမင္လိုက္ေတာ့ အို…႔ဘယ္လိုေျပာရမလဲ၊ သူတို႔က ကြၽန္ေတြနဲ႔ တူလိုက္တာ။ ဒါေပမဲ့ ဒီကိစၥကို ဘယ္သူမွ ကြၽန္မတို႔ဆီ လာမတိုင္ၾကဘူး” ဟု သူက ေျပာျပသည္။    ။

ေဗဒါရီ - အလွဴခံပါဗ်ဳိ႕



ေဗဒါရီ  - အလွဴခံပါဗ်ဳိ႕
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၂၄၊ ၂၀၁၆

​သယံဇာတ အလြန္ေပါမ်ားလွတဲ့ ျမန္မာျပည္ႀကီးမွာ ေနာက္ထပ္ သယံဇာတႏွစ္မ်ဳိးက ဘယ္ဌာန ကမွ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲနဲ႕ သူသေဘာနဲ႔သူ ဘြားခနဲ ေရာက္လာပါေသးတယ္။

အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း မႏွစ္ကစၿပီး မိုးတြင္းေရာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အထက္ျမန္မာျပည္ ေအာက္ျမန္ျပည္အႏွံ႔ ေရႀကီးေရလွ်ံမႈေတြျဖစ္ၾကေတာ့တာပါပဲ။ မွတ္မိသေလာက္ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္ေက်ာ္အတြင္း အထက္ပိုင္းမွာ ေရႀကီးေရလွ်ံမႈျဖစ္တယ္ဆိုတာ မရွိသေလာက္ မၾကားဖူးသေလာက္ပါပဲ။ ခုေတာ့ မယံုၾကည္ႏိုင္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အထက္ပိုင္းေဒသေတြကစၿပီး ေရႀကီးေရလွ်ံမႈေတြဟာ အိမ္ေခါင္ ျမဳပ္တဲ့ထိ ျဖစ္ေတာ့တာပဲ။ ေနာက္ဆင့္ကဲဆင့္ကဲဆိုသလိုမ်ဳိး ေအာက္ပိုင္းေဒသေတြပါ ေရႀကီးေရလွ်ံမႈေတြက စဥ္တိုက္ဆက္တိုက္ျဖစ္လာေတာ့တာပါပဲ။ ကုန္းေခါင္ေခါင္ျဖစ္တဲ့ အထက္ပိုင္းေဒသေတြေတာင္ ေခါင္ျမဳပ္တဲ့ထိ ေစတီေတာ္ေတြျမဳပ္တဲ့ထိေတာင္ေရႀကီးတယ္ဆိုေတာ့ နဂိုကမွ ျမစ္ေခ်ာင္းေတြလည္းေပါ ႏွစ္စဥ္ေရႀကီးေနၾကလည္းျဖစ္တဲ့ ဧရာ၀တီ တိုင္းလို ေနရာေဒသေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဒုကၡေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရမလဲဆိုတာ ေတြးေတာင္ မေတြး၀ံစရာပါပဲ။

လူေတြ တိရစၧာန္ေတြ အေသအေပ်ာက္သတင္းေတြ အိုးမဲ့အိမ့္ျဖစ္သြားလို႔ လမ္းမေပၚမွာတက္ေနရတဲ့သတင္းေတြ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြမွာေနရတဲ့သတင္းေတြ ပရဟိတအသင္းေတြရဲ႕ေရေဘးကယ္ဆယ္ ေရး ဓာတ္ပံုေတြ၊ ဘယ္ေနရာမွာေတာ့ နစ္ကုန္ၿပီ၊ ဘယ္သူေတြေတာ့ ေသကုန္ၿပီ၊ လွဳၾကပါဦး ကယ္ၾကပါဦးဆိုတဲ့သတင္းေတြဟာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် အင္တာနက္မွာ ပလူပ်ံေနပါေတ့ာတယ္။

​ရပ္ကြက္ထဲမွာဆိုလည္း ၀ါတြင္းကာလျဖစ္ျပန္ေတာ့ ၀ါတြင္းဆြမ္းႀကီးေလာင္း အသင္းအဖြဲ႔ေတြက တနလၤာကေန တနဂၤေႏြထိ ဆြမ္းေလာင္းအသင္းေတြရွိပါတယ္။ အရုဏ္မတိုင္မီ တရက္အလိုထဲက ရပ္ကြက္ထဲမွာ လူငယ္လူရြယ္ေတြက မနက္ပိုင္းေလာက္မွာ ဖလားကိုယ္စီကိုင္ၿပီး လမ္းသြယ္ေတြထဲထိ၀င္ၿပီး သံဃာေတာ္အပါး (…) အရုဏ္ဆြမ္းေလာင္းလွဴမည္ျဖစ္ပါ၍ အလွဴခံပါတယ္ဆိုၿပီး တအိမ္တက္ဆင္းအလွဴခံၾကပါတယ။္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လမ္းဆံုကေနၿပီးေတာ့ က်န္တဲ့အဖြဲ႔သားေတြက အလွဴဒါနအက်ဳိးေတြကို တခ်ိန္လံုးေျပာေဟာၿပီး ပံ့ပိုးေပးပါတယ္။ ဘယ္သူက ဘယ္ေလာက္ ဘယ္ေလာက္ဆုိတာလည္း မျပတ္တမ္း ေၾကညာေပးပါတယ္။ အေျပာအေဟာေတြ ခဏနားတဲ့အခ်ိန္ဆုိရင္ အသံခ်ဲ႕စက္္ကေနၿပီး အလွဴခံပါဗ်ဳိ႕ဆိုတဲ့ သံခ်င္းကို ထပ္ခ်ည္းတလဲလဲ ဖြင့္ေပးပါတယ္။ (မွတ္မွတ္ရရ ဒီသီခ်င္းစေပၚလာကတည္း ျမန္မာျပည္ႀကီးမွာ အလွဴခံရဖို႔အတြက္ ဒုကၡမ်ဳိးစံုတခုၿပီးတခု ေပၚလာပါေတာ့တယ္) ဒါက လမ္းထဲမွာ အလွဴခံတဲ့ပံုစံပါ။

တဖန္ ဆြမ္းေလာင္းဓမၼာရုံမွာလည္း အသံခ်ဲ႕စက္ကမျပတ္ တလစပ္ဖြင့္ထားၿပီး အလွဴခံပါေသး တယ္။ ညေနေစာင္း ျပန္ေတာ့ လမ္းထဲက လူငယ္လူရြယ္ေတြကို အသံခ်ဲ႕စက္ကေနတဆင့္ ေ၀ယ်ာ ၀စၥျပဳလုပ္ရန္အတြက္ လာၾကပါဦးလို႔ ေဂါပကလူႀကီးေတြ တဖန္ႏႈိးေဆာ္ၾကျပန္တယ္။ ညေနပိုင္းခပ္ေစာေစာေလာက္ထဲက ဓမၼာရံုအလွဴခံဌာမွာ သီခ်င္းတလွည့္ အေျပာအေဟာေတြတလွည့္နဲ႔ အသံမစဲေစရပါဘူး။ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔ဘုရား ဆြမ္းခ်ဳိင့္မ်ား တပည့္ေတာ္တုိ႔ မ႑ပ္သို႔ လာေရာက္ပုိ႔ေဆာင္ေပးေတာ္မူၾကပါရန္ ေျခေတာ္အစံုဦးခိုက္၍ ေလွ်ာက္ထားအပ္သည္ဘုရားဆုိတဲ့ အသံဆုိတာလည္း တညေနလံုးလိုလို ၾကားရပါတယ္။

ဘုန္းႀကီးေတြနဲ႔ ၀ါတြင္းဆြမ္းေလာင္းမ႑ပ္ေတြဆိုတာ သူ႔ဟာနဲ႔သူ အေစာပိုင္းထဲက ပင့္ဖိတ္ၿပီးသားေတြပါ။ ဒီေလာက္ေတာင္ အသံခ်ဲ႕စက္ႀကီးနဲ႔ ပင့္စရာလိုေသးလုိ႔လားလို႔ ကိုယ့္ဘာသာကုိေတာင္ ေတြးမိပါေသးတယ္။ လိုအပ္တယ္ဆုိရင္လည္း တခါႏွစ္ခါေလာက္ ပင့္ရင္ရေလာက္ပါၿပီ။ ခုေတာ့ ေျခေတာ္အစံုဦးခိုက္ပင့္ေလွ်ာက္တာေတြ အလြန္းမ်ားေနသလားလို႔ပါ ။ ၾကည္ညိဳတာလည္း ၾကည္ညိဳတာ တပိုင္း ေပါ့ေလ။ အဲဒီလိုပံုစံမ်ဳိး အလွဴခံစက္ဖြင့့္ထားတာဟာ ညပိုင္းကိုးနာရီေနာက္ပိုင္းၾကမွ တိတ္ပါတယ္။

​မနက္ပိုင္း သံုးနာရီထိုးေလာက္ကတည္းက “ဆြမ္းခ်က္ရန္ထေတာ္မူပါ ဘြန္ေတာ သပၸဳရိသအေပါင္း သူတုိ႔ေကာင္းတုိ႔” ဆိုတဲ့ သီးခ်င္းသံဖြင့္ၿပီး ရပ္ကြက္ကို ႏိႈးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဆြမ္းခ်က္မယ့္သူေကာ မခ်က္မယ့္သူေကာ အကုန္ႏိုးၾကေတာ့တာပါပဲ။ သံဃာေတာ္ေတြ မႂကြလာခင္ေကာ ႂကြေနဆဲေရာ အသံခ်ဲ႕စက္က တရစပ္ေဟာေျပာေနပါေသးတယ္။ သီးခ်င္းေတြ ဖြင့္တာလည္း ပါပါေသးတယ္။ ဆြမ္းေလာင္းတဲ့ကိစၥၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ေဂါပကလူႀကီးမင္းေတြ အေျပာအေဟာဆရာေတြက မည္သူတစ္ဦးတေယာက္ကိုမွ ငွဲ႔ကြက္မႈမရွိဘဲ သူတုိ႔ရဲ႕လုုပ္ေဆာင္ခ်က္ စြမ္းေဆာင္ခ်က္မွန္သမွ်ကို အိပ္သြန္ဖာေမွာက္ အသံခ်ဲ႕စက္ကေနတဆင့္ရပ္ကြက္ကို အသိေပးေတာ့တာပါပဲ။

အသိေပးပံုေတြကေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရပ္ကြက္ထဲမွာအလွဴခံရရွိတဲ့ေငြက ဘယ္ေလာက္ ဘယ္ေလာက္၊ မ႑ပ္မွာ အလွဴခံရရွိေငြက ဘယ္ေလာက္ ဘယ္ေလာက္။ အရင္အပတ္လက္က်န္ေငြက ဘယ္ေလာက္၊ စုစုေပါင္းဘယ္ေလာက္ေပါ့။ မေန႔က ေစ်း၀ယ္လိုက္တာက ဆန္၊ ဆီ၊ ဆား၊ မီးေသြး၊ ငရုတ္၊ ၾကက္သြန္၊ၾကက္သား၊ အသီးအရြက္၊ အုိးတိုက္ဆပ္ျပာ၊ မီေသြးမီးဖို၊ ေကာ္ဖီမစ္ စတဲ့ တိုလီမိုလီ ျဗဳတ္စဗ်င္းေတာင္း အမယ္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာတုိ႔ကုိ တန္ဖိုးနဲ႔တကြ အေသးစိတ္ကုန္က်ေငြေတြ တြက္ျပပါတယ္။ စုစုေပါင္း အလွဴခံရရွိေငြ၊ ကုန္က်စရိတ္၊ လက္က်န္ေငြက ဘယ္ေလာက္ရွိေသးတယ္ေပါ့။ မနက္ေစာေစာစီးစီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ရပ္ကြက္သူရပ္ကြက္သားေတြကုိ ႏိုးၿပီးေတာ့ စာရင္းရွင္းတန္းထုတ္ေနတာပါ။ ဒီထက္ အေသးစိတ္သိခ်င္ေသးရင္လည္း အလွဴခံမ႑ပ္သုိ႔ ႂကြေရာက္ေမးျမန္းႏိုင္ပါေၾကာင္း ဖိတ္မႏၱကလည္း ျပဳလိုက္ပါေသးတယ္။ ဒီစာရင္းရွင္းတမ္းေတြကုိ ဒီလိုအသံခ်ဲ႕စက္ႀကီးနဲ႔ ဒီေလာက္ႀကီး ရွင္းစရာလိုေနလို႔လားလို႔လည္း ေဂါပကေတြကို ေမးခ်င္ေနတဲ့သူေတြလည္း ရပ္ကြက္ထဲမွာရွိမွာပါ။ ေနာက္ဆံုး အားလံုးျပဳျပဳသမွ် ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳေတြကုိ အသံခ်ဲ႕စက္ကေနတစ္ဆင့္ ေျပာေဟာတဲ့သူက ေရစက္သြန္းခ် အမွ်အတန္းေပးေ၀ပါတယ္။ အိပ္ေရးမ၀လို႔ကတုန္ကရင္ ျဖစ္ေနတဲ့ရင္အစံုကုိ လက္နက္ဖိ ၊ေၾကာင္စီစီျဖစ္ေနတဲ့ မ်က္လံုးအစံုကိုဇြတ္အတင္းမွိတ္ရင္း သာဓု သာဓုပါလို႔ ေခၚေနမယ္သူေတြ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိေနၾကမလဲ။ ေဂါပကလူႀကီးမင္းေတြ ဓမၼာရံုတာ၀န္ခံေတြ အေနနဲ႔ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေလးနဲ႔ ဆြမ္းေလာင္းပြဲေတြ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ စီစဥ္ေပးၾကပါဦး။ (တခ်ဳိ႕ၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာေတာ့ အင္မတန္ေအးခ်မ္းၿပီး ကုသိုလ္စိတ္ေတြျဖစ္ေအာင္ စီစဥ္ႏိုင္ၾကပါတယ္)

​ခုရက္ပိုင္းဆုိ ေရေဘးအတြက္ ဌာနဆိုင္ရာအသီးသီးက အလွဴခံမ႑ပ္ေတြရယ္၊ ပရဟိတအလွဴခံမ႑ာပ္ေတြရယ္၊ အရုဏ္ဆြမ္းေလာင္း အလွဴခံမ႑ပ္ေတြရယ္နဲ႔ သယံဇာတေတြ အလွ်ံပယ္ကို ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ ေလွာ္ကားေအာက္ဂိတ္ကစၿပီး လွည္းတန္းထိကို ေန႔တိုင္းလိုင္းကားစီးေနေတာ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အလွဴခံမ႑ပ္ေတြျမင္ရတာဟာ မ်က္စိတစ္ဆံုးေဖြးေဖြးလႈပ္ပါပဲ။ မႏွစ္ကေရးေဘးအလွဴခံထက္ ဒီႏွစ္အလွဴခံက ပိုထူးလာတာတခုက ေနရာတိုင္းလိုလို လမ္းေဘးမွာသီခ်င္းဆုိရင္း အလွဴခံေနၾကတာပါပဲ။ ရပ္ကြက္ထဲမွာက ေရးေဘးအတြက္ အလွဴခံမ႑ပ္တခု၊ ေလွာ္ကားလမ္းမႀကီး ေအာက္ဂိတ္မွာက တခု၊ ေလွာ္ကားတာဆံုမွတ္တိုင္မွာကတခု၊ သာဓုကန္မွတ္တိုင္မွာတခု၊ ဒညင္းကုန္းမွတ္တိုင္နဲ႔ ေရႊျပည္သာေကြ႔ မွတ္တိုင္ၾကားမွာက ႏွစ္ခုေလာက္ရွိတယ္။ ေနာက္ ဒညင္းကုန္းမွတ္တိုင္မွာတခု၊ ေအာင္ဆန္း၊ ေဖာ့ကန္မွတ္တိုင္မွာ ႏွစ္ခု၊ ေဖာ့ကန္မွတ္တိုင္ဆို အေတာ္ကို ဆိုးပါတယ္ ။ ဘယ္အခိ်န္ေရာက္ေရာက္ ကားလမ္းေတြကပိတ္၊ ေစ်းသည္ေတြက လမ္းေပၚတက္ေရာင္း၊ မိုးေတြကရြာ၊ ေအာက္မွာကေရေတြကႀကီး၊ အလွဴခံမ႑ပ္က ေဘာက္ေတြကို အသံကုန္ဖြင့္ၿပီး သီခ်င္းေတြဆိုသူကဆို၊ ကသူေတြကက၊ ဟာသေတြနဲ႕ပ်က္လံုးထုတ္သူကထုတ္နဲ႔ ရင္တုန္ပန္းတုန္ပါပဲ။ ဆင္တူအက်ႌေတြ ကိုယ္စီ၀တ္၊ ခြက္ကိုယ္စီကိုင္ၿပီး ေရးေဘးဒုကၡသည္ေတြအတြက္ လွဴၾက ပါဦး လွဴၾကပါဦးဆိုၿပီိး အလွဴခံေနၾကတာဟာ ရက္ေပါင္းအေတာ္ၾကာပါၿပီ။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာေနတဲ့သူေတြရဲ႕ ဒုကၡဟာလည္း ေရေဘးဒုကၡသည္ေတြနဲ႔ ထူးမျခားနားပါပဲ။ အလွဴခံမ႑ပ္တိုင္းလိုလို သီခ်င္းေတြဆိုၾက တီးၾကမွဳတ္ၾက ကၾကခုန္ၾကနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးႀကီးကို ကယ္ပါယူပါ လွဴပါလို႔ တစာစာေအာ္ေနတာဟာ ကမၻာပ်က္ေနသလားေအာက္ေမ့ရပါတယ္။

ေဖာ့ကန္လြန္ျပန္ေတာ့လည္း သမိုင္းခ၀ဲၿခံေလာက္မွာ တခု၊ သမိုင္းနဲ႔ လွည္းတန္းၾကားမွာလည္း ႏွစ္ခုသံုးခု၊ လွည္းတန္းေရာက္ေတာ့လည္း လွည္းတန္းစင္တာေရွ႕မွာ တီး၀ိုင္းနဲ႔ အလွဴခံတဲ့အဖြဲ႔ေတြ၊ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းနဲ႔ လွည္းတန္းမီးပြိဳင္ဘက္မွာလည္း ဖလားကိုယ္စီကိုင္ထားတဲ့ လူငယ္လူရြယ္ေလးေတြ၊ ေရေဘးဒုကၡသယ္ေတြအတြက္ အလွဴခံပါတယ္ဆိုတဲ့ ဗီႏိုင္းေတြကိုင္ထားတဲ့ လူငယ္ေတြ၊ တခ်ဳိ႕ဆို လည္ပင္းမွာခ်ိတ္ဆြဲၿပီး အလွဴခံတာေတာင္ရွိပါေသးတယ္။ လွည္းတန္းအလြန္ၿမိဳ႕ထဲပိုင္းေလာက္မွာလည္း သူေနရာနဲ႔သူ အလွဴခံေတြျပည္႔ႏွက္လို႔ေနပါတယ္။ ေနရာတုိင္းမွာ ေရးေဘးဒုကၡဳသည္ေတြအတြက္ အလွဴခံပါတယ္ အလွဴခံပါတယ္ဆိုတဲ့ အသံေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ မ်ားေနၿပီလည္း ဆိုရင္ အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ ကယ္ၾကပါကယ္ၾကပါလို႔ ၾကားေနရသလိုပဲ။

ပရဟိတအဖြဲ႔ေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာက လူငယ္လူရြယ္ေတြအကုန္လံုး လမ္းမေပၚကို ေရာက္ကုန္ၾကပါၿပီ။ အလုပ္ဆိုလို႔ အလွဴခံတဲ့အလုပ္တခုပဲ ရွိပါေတာ့တယ္။ လမ္းမေတြေပၚမွာ ၾကည့္လိုက္တိုင္း ဆင္တူအက်ႌကိုယ္စီ၀တ္ထားတဲ့ လူငယ္လူရြယ္ေတြဆိုတာ ေရးေဘးဒုကၡသည္ေတြေလာက္ နီးပါးျဖစ္ေနပါၿပီ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေနျပည္သူေတြခမ်ာမွာလည္း ရက္ကြက္ထဲေနေတာ့ အိမ္ေရွ႕အထိ လာၿပီးအလွဴခံၾကပါတယ္။ လမ္းထြက္ေတာ့လည္း လမ္းမွာအလွဴခံေတြက ေစာင့္ႀကိဳေနပါတယ္၊ ကားစီးေတာ့လည္း ကားေပၚထိ အလွဴခံေတြက လိုက္လာၾကပါတယ္။ စက္ေတြနဲ႔တမ်ဳိးသီခ်င္းေတြနဲ႔တဖံု၊ မရိုးေအာင္ကုိ အလွဴခံေနၾကတာပါ။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာလူမ်ဳိးေတြပီပီ သံသရာအေရးကုိေမွ်ာ္ကိုးၿပီး မညီးမျငဴ လွဴဒါန္း ေနရာတာဟာလည္း ခါးေတာင္ခပ္ခ်ိခ်ိ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒုကၡေရာက္သူေတြကို ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကတာ ဟာ အမင္တန္မွ ေကာင္းမြန္တဲ့လုပ္ရပ္တခုပါ။ သုိ႔ေပမယ္လို႔ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြကို အိပ္ေရး၀၀ေလးအိပ္ၿပီးေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာကိုယ္ခ်မ္းသာလုပ္လို႔ရေအာင္ ေဂါပကႏွင့္တကြ အေဟာအေျပာစရာေတြ ပရဟိတအလွဴခံပုဂၢိဳလ္ေတြ အဆို၀ါသနာရွင္ေတြ အက ၀ါသနာရွင္ေတြ အားလံုးက တဖက္ကို လည္း ေသာင္ထြန္းေအာင္ တဖက္ကမ္းပါးကိုလည္း ၿဖိဳရာမေရာက္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းညိႇႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ ေပးၾကပါဦးလို႔ ရပ္ကြက္ေန ျပည္သူေတြကိုယ္စား ေတာင္းဆုိလိုက္ပါတယ္။

ေဗဒါရီ
20.8.2016

ဓမၼေဘရီ အရွင္၀ီရိယ (ေတာင္စြန္း) - ဒီမိုကေရစီနွင့္ သံဃာျပစ္မွားမွဳ



ဓမၼေဘရီ အရွင္၀ီရိယ (ေတာင္စြန္း) - ဒီမိုကေရစီနွင့္ သံဃာျပစ္မွားမွဳ
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၂၄၊ ၂၀၁၆

ဒီေန႔(၂၁.၈.၁၆)၊ ေလာ့စ္အိန္ဂ်လီခရိုင္၊ဖူလာတန္(Fullerton)ၿမိဳ႕၊ ေဒါက္တာခင္ေမာင္ေလး + မရီျမင့္တို႔အိမ္မွာ ျပဳလုပ္တဲ့ သြားဆရာဝန္မ်ား စုေပါင္းဆြမ္းကပ္ပြဲမွာ ေျပာခဲ့ျဖစ္တဲ့ ဓမၼစကားေလးပါ။

ဒီမွာေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာတို႔က ေမးေလ့ရွိတဲ့ျပႆနာက- ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးမွာ  ဆန္က်င္ဘက္သေဘာျပဳေနတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ေျပာဆို,ျပဳမူခ်က္မ်ားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဒီပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ရဟန္းစစ္,ရဟန္းမွန္မ်ားလို႔ ဆိုနိဳင္ပါမည္လား? ဒီပုဂၢိဳလ္မ်ားကို မဖြယ္မရာ ေျပာဆိုသူမ်ားမွာ အျပစ္ျဖစ္နိဳင္ပါသလား? ဆိုတဲ့ကိစၥကို ပထမဆံုး ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ဒီျပႆနာမ်ိဳး ဦးေစာေမာင္လက္ထက္တုန္းကလဲ စစ္အစိုးရကို အေကာင္းေျပာခဲ့တဲ့ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအေပၚ ေစာ္ကား ,ျပစ္မွားေျပာၾကတဲ့ ဒကာရင္းအခ်ိဳ႕ကို ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္၊
လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုမုန္းတီးျခင္း၊ဒီမိုကေရစီကို  မြတ္သိပ္လြန္းျခင္းကိုအေၾကာင္းျပဳျပီး သူတို႔ဆႏၵနဲ႔ ဆန္႔က်င္တဲ့ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားအေပၚ နင္ပဲ ငဆ ဆဲေရးတိုင္းထြာျပဳေနၾကတယ္။  ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေထရဝါဒတကၠသိုလ္ ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီးလဲ မိန္ၾကားသြားပါၿပီ၊ "သံဃံသရဏံ" ပ်က္ယြင္းတဲ့အတြက္ မဂ္ဖိုလ္အႏၲရာယ္အထိ အျပစ္ႀကီးမားတယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါ။

ဒီကိစၥမွာ ဆရာဒကာတာဝန္အရ အႀကိဳက္ကိုအဓိကမထားဘဲ အက်ိဳးကိုသာ အဓိကထားျပီး ဓမၼဓိ႒ာန္က်က်ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ လူတစ္ဦးခ်င္းစီအရ ေျပာၾကမယ္ဆိုရင္.. ဒီမိုကေရစီက တစ္ဘဝ ဆင္းရဲကင္းေရးကိစၥပါ၊ သရဏဂံုက သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုး ဆင္းရဲကင္းေရး ျဖစ္ပါတယ္။ "တစ္ဘဝစာအတြက္ သံသရာေၾကြး အတင္မခံသင့္ဘူး" ဆိုတာေလာက္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္တိုင္း ခံယူၾကရမွာပါ။

အဲဒီေတာ့ ရဟန္းေတာ္တို႔ကို ရဟန္းစစ္ ဟုတ္,မဟုတ္ဆိုတာ (၂၂၇)သြယ္သိကၡာပုဒ္အားလံုးနဲ႔ တိုင္းတာရမွာမဟုတ္ပါဘူး၊  အဲဒီသိကၡာပုဒ္ေတြထဲက-
၁။ မာတုဂါမနဲ႔ က်ဴးလြန္ျခင္း၊
၂။ အနည္းဆံုး ေရႊစင္ တစ္မတ္တန္ပစၥည္းကိုခိုးယူျခင္း၊
၃။ လူဇာတ္ရွိသူရဲ႕အသက္ကို ေသေစျခင္း၊
၄။ ဈာန္မဂ္ဖိုလ္တရားကို မရဘဲ ရတယ္ေျပာဆိုျခင္း၊

 ဒီေလးခ်က္ တစ္ခ်က္ခ်က္နဲ႔ ၿငိစြန္းရင္ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ မၿငိစြန္းေသးသမွ် ရဟန္းစစ္ ရဟန္းမွန္ပါပဲ။
က်န္သိကၡာပုဒ္ေတြကေတာ့ က်ဴးလြန္တဲ့ပုဂၢိဳလ္မွာ ေျဖရင္ အျပစ္လြတ္တယ္၊ မေျဖရင္ သူ႔အျပစ္သူခံပဲ။

(ကိုယ့္မွာ ငါးပါးတည္းရွိတာေတာင္ တစ္ဝက္တင္ေအာင္ မေစာင့္နိဳင္ၾကဘဲနဲ႔ (၂၂၇)လံုး လံုျခံဳရဲ႕လား ဆိုတာကေတာ့ စဥ္းစားသာ ေျပာၾကေပါ့ဗ်ာ..။

ႏွိဳင္းယွဥ္စဥ္းစား သတိထားစရာ တစ္ခုကေတာ့- ၂၀၀၇-စက္တင္ဘာအေရးအခင္းမွာ ေမတၱာပို႔ၾကတဲ့ သံဃာမ်ားကို ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္သူေတြကလဲ (ခုျပစ္မွားသူေတြလိုပဲ) 

"(၂၂၇) မလံုျခံဳတဲ့အတြက္ ရဟန္းစစ္မဟုတ္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီရဟန္းေတြကို ႏွိပ္ကြပ္ထာ အျပစ္မရွိဘူး"လို႔
ဦးအံ့ေမာင္စကား အေထာက္အထားျပဳၿပီး ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။

အဲဒီတုန္းကသံဃာေတြနဲ႔ ခုသံဃာေတြ.. ျပည္သူ႔ဘက္ကရပ္တည္မွဳအရ ၾကည့္ရင္ေတာ့ လံုးဝမတူပါဘူး။ ဒါက ပုဂၢလဓိ႒ာန္သေဘာအရေျပာတာေပါ့။  ဓမၼဓိ႒ာန္က်က်စဥ္းစာရင္ေတာ့- "သမုတိသံဃာရဲ႕ အတြင္းစည္းျဖစ္တဲ့ 'ပါရာဇိက ေလးပါး' နဲ႔ တိုင္းၾကည့္ရင္ ရဟန္းတုရဟန္းေယာင္လို႔ မဆိုနိဳင္ၾကတာခ်င္းအတူတူပါ။

(ဒါဟာ က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ ပုဂၢလဓိ႒ာန္ခံစားခ်က္ကို လံုးဝ ေဘးဖယ္ထားၿပီး ဓမၼဓိ႒ာန္သန္႔သန္႔နဲ႔ ေျပာတဲ့ စကားပါပဲ)

ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ဘူး လို႔သတ္မွတ္နိဳင္တဲ့ျပစ္မွဳႀကီးေလးခု မက်ဴးလြန္ေသးသမွ် ရဟန္းအစစ္ပဲျဖစ္လို႔..
ဆဲေရးတိုင္းထြာျပဳမယ္၊ ၿခိမ္းေျခာက္ ႀကိမ္းေမာင္းမယ္၊ သူမ်ားေတြ မလွဴခ်င္ မတန္းခ်င္ေအာင္ ေျပာဆိုဝါဒျဖန္႔မယ္ ဆိုရင္ ...

"ဘိကၡဴ အေကၠာသတိ,ပရိဘာသတိ, ဘိကၡဴနံ အလာဘာယ ပရိသကၠတိ"စတဲ့
ျပစ္မွဳေတြကို က်ဴးလြန္တာပဲျဖစ္လို႔ ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီးေျပာသလို သံသရာအျပစ္ ႀကီးပါတယ္။

တိပိဋကဓရ(ေယာ)ဆရာေတာ္ကလဲ ...
လူေတြက ရွင္ေဒဝဒတ္ကို"ေဒဝဒတ္ႀကီး"လို႔ေခၚ, ေျပာေနတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အမိန္႔ရွိဖူးတယ္၊
"ရွင္ေဒဝဒတ္ဆိုတာလဲ ရဟန္းတစ္ပါးပဲျဖစ္လို႔ တျခားရဟန္းေတာ္မ်ားကိုေခၚသလို 'ရွင္' ဆိုတာေလး
ထည့္ၿပီး 'ရွင္ေဒဝဒတ္'လို႔ပဲ ေခၚဆိုပါ" လို႔ ဆုံးမဖူူးပါတယ္။

ဟုတ္ပါတယ္၊ သူလို ဘုရားကိုေသြးစိမ္းတည္ေအာင္လုပ္တာ၊ သံဃာသင္းခြဲတာေတြနဲ႔ အနႏၲရိယကံႀကီးေတြ ထိုက္ေနသူကိုေတာင္ ရဟန္းေကာင္းဘဝနဲ႔ ေနခဲ့ခ်ိန္ေတြကိုပါ သိမ္းက်ံဳးၿပီး မျပစ္မွားသင့္ပါဘူး။ ဒီေန႔ျမန္မာျပည္မွာ ကိုယ္ျပစ္မွားေနမိတဲ့ ရဟန္းေတြထဲမွာ ရွင္ေဒဝဒတ္ေလာက္ အျပစ္ႀကီးသူ တစ္ဦးမွ မပါတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္ေနာ္..။

အထူးသတိေပးခ်င္တာကေတာ့-
"ရဟန္းေကာင္း ဟုတ္,မဟုတ္ကို ဒီမိုကေရစီ ေထာက္ခံ, မေထာက္ခံ" ဆိုတဲ့ 'စံ' နဲ႔သာ မတိုင္းတာ, မျပစ္မွားမိၾကဖို႔ပါ။

"ေက်ာက္ႀကီးရာ မခိုတဲ့ငါး ကြန္ခ်က္မိတတ္တယ္၊
ေက်ာက္ႀကီးရာ ငါးခိုမွ ကြန္ခ်က္ကလြတ္မယ္"ဆိုတဲ့
ေရွးသူေဟာင္း ဆံုးမစကားလဲ ရွိတယ္ေလ..။

မင္းကြန္းဆရာေတာ္ႀကီးကို ျပစ္မွားၾကသူမ်ားတုန္းကေတာ့ ကန္ေတာ့ေတာင္းပန္ၾကဖို႔ တိုက္တြန္းခဲ့ပါတယ္၊
မ်က္ေမွာက္အထိမသြားေရာက္နိဳင္ရင္လဲ အေဝးကပဲ ျပစ္မွားၾကတာျဖစ္လို႔ အေဝးကပဲ ကန္ေတာ့ပါ၊
အဓိက ကေတာ့- "ဖူးေမ်ာ္, မာန္ေလွ်ာ့, ကန္ေတာ့ပါ၏"ဆိုတဲ့အတိုင္း ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ အမွန္တကယ္ "မာန္ေလွ်ာ့" ဖို႔ပါပဲ။

 အျပစ္ကို အျပစ္လို႔ အမွန္အကန္ျမင္၊ ကန္ေတာ့ေတာင္းပန္၊ ေနာက္ေနာင္ ဒီအျပစ္မ်ိဳးမက်ဴးလြန္ေတာ့ပါ"လို႔
အခိုင္အမာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္မွ မာန္ေလွ်ာ့ရာ က်ပါတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ရွင္းျပခဲ့လို႔ သူတို႔ လိုက္နာၾကပါတယ္။

"မာန္ မခ်ရင္ေတာ့ သံသရာ့ဝန္ထုတ္ျဖစ္မယ္၊ မာန္ခ်ရင္ သံသရာ့ဝန္ကင္းမယ္"  ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းခ်င္ရင္ ေဆးမျငင္းၾကနဲ႔ လို႔ အႀကံေပးခ်င္ပါတယ္ ။

 ပစၥဳပၸန္,သံသရာ နွစ္ျဖာအက်ိဳး ျပည့္စံုၾကပါေစ။

အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ...!!!

၂၁.၈.၁၆၊ေလာ့စ္အိန္ဂ်လီ

မယ္ေခြရဲ႕ေဆးတံတိုု ႏွင့္ ဘႀကီးမိုုး



 


မယ္ေခြရဲ႕ေဆးတံတိုု ႏွင့္ ဘႀကီးမိုုး  
(ကုမုျဒာဂ်ာနယ္၊ ရန္ကုန္ထုတ္) မိုးမခ၊ ၾသဂုတ္ ၂၄၊ ၂၀၁၆

ဘႀကီးမိုးတစ္ေယာက္ အသက္ႀကီးမွ သူငယ္ျပန္ေနသလားမသိပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းကအလြတ္ရဖူးတဲ့ ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ကို သတိရေနမိပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာကမယ္ေခြပါ။ ကိုးတန္းလား၊ ၁၀ တန္းလားတုန္းက သင္ခဲ့ရတဲ့ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ပါ။ ေတာသူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားမႈကဗ်ာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ခ်စ္စရာေကာင္းသလို ဒႆန အေတ∑းလည္း ပါပါတယ္။

မဝယ္ဘူ း မယ္ခူးတဲ့ ဖက္စို

ဖက္စိမ္းရက္ကို ေဈးကဝယ္ထားတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ခူးထားတဲ့ဖက္စိမ္းရြက္ကေလးပါ။ အဲသည္ဖက္ရက္ကေလးကိုေျခာက္ေအာင္မီးလည္းမကူခ်င္ဘူးတဲ့။ေနပူလည္း မလွန္းရက္ဘူးတဲ့။

¯ထားရတယ္ အိပ္ရာေအာက္မွာ ဖုန္ေသာက္ဖို႔ ကို့…

ကိုယ္ေငြ႕ကေလးနဲ႔ ေသြ႕ေျခာက္ၿပီး တဲ့ ဖက္ကေလးနဲ႔မွ လိပ္ၿပီးေပးတဲ့ေဆးလိပ္ကေလးက ဖုန္းေမာင္ေသာက္ဖို႔ပါတဲ့။

အဲဒါ ေဆးလိပ္ကဗ်ာပါ။ ေနာက္တစ္ပုဒ္ကေတာ့ေဆးတံတို ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါလည္း အမ်ိဳးသမီးကေလးရဲ႕ ရွက္ေသြးျဖာေနတဲ့ အက်ပ္အတည္းကေလးေဖာ္က်ဴးတာပါပဲ။

ေဆးတံတိုတညႇိဳေလာက္ ေရာ့ေသာက္ေတာ့ေပး…˘

ေဆးတံတိုကေလး အမ်ိဳးသားက အမ်ိဳးသမီးေလးကို ေပးပါသတဲ့။

ယူလိုက္ျပန္က ႀကိဳက္လို႔ထင္…

ဟုတ္တယ္ေလ၊ ယူလိုက္ရင္ေတာ့ အမ်ိဳးသားကသူ႕ကိုႀကိဳက္တယ္လို႔ ထင္သြားၾကေပမွာေပါ့။

မယူလိုက္က မိုက္လို႔ထင္…˘

ဟုတ္ေပတာပဲ၊ မယူလိုက္ျပန္ရင္ လည္း မိုက္လိုက္ေလလို႔ ေျပာၾကေပဦးမွာ ကိုး။

ေသာက္ေစခ်င္ ခုတင္တြင္ေထာင္ခဲ့ ကြယ့္ ညိဳႏြဲ႕ရဲ႕ေလးပါတဲ့။

ကဗ်ာေလးက ဒါပါပဲ။ ဆိုင္လားမဆိုင္လားေတာ့ မသိပါ။ ကဗ်ာေတရဲ႕ ဒႆနက ယူလိုက္ျပန္ကႀကိဳက္လို႔ထင္၊ မယူ လိုက္က မိုက္လို႔ထင္ဆိုတာေလးပါပဲ။

ဘာ့ေၾကာင့္ သည္ကဗ်ာေလးကို ေျပးသတိရမိသလဲဆိုေတာ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးနဲ႔ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဆက္အျဖစ္ ၂၁ ရာစု ပင္လံုညီလာခံဆိုသဟာႀကီးက်င္းပဖို႔ လုပ္ေနလို႔ပါပဲ။

ဇာတ္လမ္းက သည္လိုပါ။ ယခင္ ဦးသိန္းစိန္လက္ထက္ကအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြစတင္လုပ္ပါတယ္။ လုပ္ကိုင္ရာမွာ တခ်ိဳ႕တစ္ဝက္က လက္မွတ္ေရးထိုးၾကၿပီး တခ်ိဳ႕တစ္ဝက္က လက္မွတ္မေရးထိုးၾကဘဲ တစ္ပိုင္းတန္းလန္းနဲ႔ထားခဲ့ရာက အမ်ိဳးသာဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ဆက္လက္လုပ္ကိုင္ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံကို ၂၁ ရာစု ပင္လံုညီလာခံလို႔ အမည္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ပင္လံုညီလာခံဆိုတာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလြတ္လပ္ေရးေတာင္းဆိုဖို႔ ျပည္မနဲ႔ေတာင္တန္းေပါင္းစည္းမႈ ပင္လံုညီလာခံလုပ္ေဆာင္ခဲ့တာေလ။

၁၉၄၈ မွာ လြတ္လပ္ေရးရပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး မေရွးမေႏွာင္းမွာပဲ ျပည္ တြင္းစစ္မီးေတာက္ေလာင္ခဲ့ပါတယ္။

လြတ္လပ္ေရးရၿပီးတာနဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္၊ ကြန္ ျမဴနစ္ကြဲပါတယ္။ ဖဆပလထဲမွာသာကြဲတာမဟုတ္ပါဘူး။ စစ္တပ္မွာလည္းကြဲတာပါပဲ။

အလံနီ၊ ဗကပ၊ ရဲေဘာ္ျဖဴ၊ ကရင္သူပုန္အစရွိသျဖင့္ ေရာင္စံုသူပုန္မ်ားနဲ႔ တိုက္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

အဲသည္ေနာက္ ဖဆပလကြဲ။ ဦးႏုရဲ့ သန္႔ရွင္းအစိုးရတက္။

သန္႔ရွင္းအစိုးရက တစ္ႏွစ္အတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ေပးဖို႔ အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းကိုအိမ္ေစာင့္ အစိုးရအျဖစ္ခန္႔အပ္လိုက္တာပါပဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းဟာ အာဏာရဲ႕အရသာ သိသြားၿပီး ၁၉၆၂ မွာ အာဏာသိမ္း ၊ စစ္တပ္အစိုးရဖြဲ႕ပါတယ္။ အဲသည္ကတစ္ဆင့္ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီေထာင္ၿပီး ျမန္မာျပည္ကိုကမၻာ႕နဲ႔ အဆက္ အသြယ္ျဖတ္ခဲ့ၿပီး အထီးက်န္ ျဖစ္ေစပါတယ္။

တစ္ပါတီအစိုးရအျဖစ္ တိုင္းျပည္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ရာက အရင္က အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ အခ်မ္းသာဆံုး၊ အေအာင္ျမင္ဆံုျဖစ္တဲ့ ျမန္မာျပည္ဟာကမၻာအဆင္းရဲဆံုး ႏိုင္ငံ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။

အားလံုး ဆင္းရဲတြင္းနက္သထက္နက္ၿပီး မေက်နပ္မႈ ေပါက္ကြဲမႈႀကီးဟာ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးပါပဲ။

၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးဟာ မဆလအစိုးရကို ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေစခဲ့ေပမဲ့ အာဏာသိမ္းစစ္အစိုးရျပန္တက္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲသည္ အစိုးရဟာ၁၉၉၀ မွာ ေရြးကာက္ပြဲလုပ္ေပးေသး တယ္။ အဲသည္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အင္န္အယ္လ္ဒီကအႏိုင္ရေပမဲ့ အာဏာမလႊဲဘဲ ေထာင္ထဲကို ပို႔ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၉၀ ေနာက္ပိုင္းမွာ စစ္တပ္အစိုးရ က ေဈးကြက္စီးပြားေရးလုပ္ပါတယ္။ အစိုး ရ ထိပ္ပိုင္းနဲ႔ ခ႐ိုနီဆိုတဲ့ စီးပြားေရးသမားေတြ ေပၚေပါက္လာပါတယ္။

ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ အဆိုးရြားဆံုးျဖစ္တဲ့ နာဂစ္မုန္တိုင္း အၿပီး ၂၀ဝ၈ မွာ အေျခခံ ဥပေဒ ဆိုတာ ေရးဆြဲၿပီး ၂၀၁၀ မွာ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ပါတယ္။ စစ္တပ္အစိုးရဟာ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းျဖစ္တဲ့ ႀကံ့ခိုင္ဖြ႕႔ံၿဖိဳး ေရးကိုပါတီအျဖစ္တည္ေထာင္ၿပီး ၂၀၁၀ မွာ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ပါတယ္။ ၂၀၁၀ မွာ အင္န္ အယ္လ္ဒီကမဝင္ပါဘူး။ ႀကံ့ခိုင္ေရးအႏိုင္ရၿပီး သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ရဲ႕ လႊတ္ေတာ္ အစိုးရေပၚေပါက္ခဲ့ပါ တယ္။ ၂၀၁၂ ၾကား ျဖတ္မွာေတာ့ အင္န္ အယ္လ္ဒီကဝင္ေရြးခံ ၿပီး ၾကားျဖတ္ေနရာ ၄၀ ေက်ာ္အားလံုးလိုလို အႏိုင္ရပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္မွာအတိုက္အခံရွိလာၿပီး ႏိုင္ငံတကာက ေျဖေလွ်ာ့မႈေတြ၊ ပိတ္ဆို႔မႈေတြ ေလွ်ာ့ေပးမႈေတြျဖစ္လာပါတယ္။

ဦးသိန္းစိန္အစိုးရဟာ တိုင္းျပည္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးကို မည္မည္ရရမလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ဝက္ေလာက္မွာမွ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆို သဟာလုပ္ လို႔ တခ်ိဳ႕ တစ္ဝက္လက္မွတ္ထိုး၊ တခ်ိဳ႕တစ္ဝက္ လက္မွတ္မထိုးတစ္ပိုင္းတန္းလန္း ထားခဲ့တာကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ၂၁ ရာစု ပင္လံုညီလာခံလို႔ အမည္ေပးၿပီး လံႈ႔ေဆာ္ခဲ့တာပါ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံအဖြဲ႕ဟာ လက္မွတ္မေရးထိုးရတဲ့ အဖြဲ႕မ်ားထံလည္းသြားေရာက္ေဆြးေႏြးညႇိႏိႈင္းခဲ့ပါတယ္။ သည္ၾကားထဲမွာ ေအေအ၊ ကိုးကန္႔နဲ႔ ပအိိုဝ္းတို႔ တက္ေရး မတက္ေရးလည္း ျပႆနာရွိေနေသး။

ဒါေပမဲ့ အားလံုးတစ္သံတည္းထြက္ေနတာက ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေထာင္မယ္ဆိုတဲ့ အသံပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လို ဘယ္ပံုေဖာ္ေဆာင္ၾကမယ္၊ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမယ္ ဆိုတာကေတာ့ ညီလာခံက်မွ ေဆြးေႏြးညႇိႏိႈင္းရမွာေလ။

ဘႀကီးမိုးကေတာ့ မဆီမဆိုင္ပါပဲ မယ္ေခြရဲ႕ ေဆးတံတိုကဗ်ာကို သတိရေနပါတယ္။

¯မယူလိုက္က မိုက္လို႔ထင္၊ ယူလိုက္ ျပန္က ႀကိဳက္လို႔ထင္…˘ဆိုသဟာေလ။

ဆိုင္မဆိုင္ေတာ့ မေျပာတတ္ဘူးေနာ္၊ ဘႀကီးမိုး သတိသြားရမိတာ ေျပာတာပါ။

အဆင္ေျပေအာင္ ေသာက္ေစခ်င္ခုတင္တြင္ ေထာင္ခဲ့ကြယ့္ ညိဳႏြဲ႕ရဲ႕ေလးလို႔ ကဗ်ာမွာ အဆံုးသတ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုဘယ္ပံု ခုတင္မွာေထာင္ရမလဲဆိုသဟာေတာ့မေျပာ တတ္ပါဘူး။

မယ္ေခြရဲ႕ ေဆးတံတိုႏွင့္ ဘႀကီးမိုးပါ။

ျမန္မာျပည္ ေရေဘးကူညီေရး SF Bay ျမန္မာတိုင္းရင္းသားမ်ား အလွဴပြဲက ေဒၚလာ ၂ေသာင္း ၈ရာ ရရွိ

 ျမန္မာျပည္ ေရေဘးကူညီေရး SF Bay ျမန္မာတိုင္းရင္းသားမ်ား အလွဴပြဲက ေဒၚလာ ၂ေသာင္း ၈ရာ ရရွိ
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၂၄၊ ၂၀၁၆

ၾသဂုတ္ ၂၁ က ဆန္ဖရန္ေဘးဧရိယာ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားမိသားစုမ်ား၏ ျမန္မာျပည္ေရေဘးကူညီေရး ေစ်းေရာင္းပြဲက ေကာက္ခံရရွိေသာ အလွဴေငြ စုစုေပါင္း ေဒၚလာ ၂ေသာင္း ၈ရာကို တိုင္း၊ျပည္နယ္ အစုိးရမ်ားက တဆင့္ လွဴဒါန္းသြားမယ္လို႔ သိရပါတယ္။

 စုစုေပါင္းေကာက္ခံရ ေငြ ေဒၚလာ $23,038.00 ျဖစ္ျပီး၊ အသုံးစာရိတ္ $ 2238.00 နဲ႔ အသားတင္ လက္ရွိေငြ စုစုေပါင္း ေဒၚလာ $20800.00 ျဖစ္ပါတယ္။

ဗိုလ္ထက္မင္း - လက္နက္ကိုင္ထားမွ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရမွာလား နဲ႔ ေမးခြန္းမ်ား - အပိုင္း ၁

2016 အာဇာနည္ေန႔ ျမင္ကြင္း


ဗိုလ္ထက္မင္း - လက္နက္ကိုင္ထားမွ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရမွာလား နဲ႔ ေမးခြန္းမ်ား - အပိုင္း ၁
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၂၃၊ ၂၀၁၆

၁။ ယခင္အစိုးရလက္ထက္ကတည္းက အခ်ိန္ယူေဆြးေႏြး သေဘာတူခဲ့ျပီးမွ NCA စာခ်ဳပ္မူၾကမ္းကို (AA, MNDAA, TNLA) ၃ဖြဲ႕မပါလို႕ဆိုကာ က်န္တဲ့(၈)ဖြဲ႕နဲ႕ UWSA, NDAA တို႕က လက္မွတ္မထိုးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ မိုင္းလားအဖြဲ႕ဥကၠဌ ဦးစိုင္းလင္းရဲ႕ျကားဝင္ညိွႏွဳိင္းမွဳ ျဖင့္ ၂၀၁၆ ျသဂုတ္လ ၉ ရက္ ေန့ မိုင္းလားမွာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မရွင္မွ ဦးသိန္းေဇာ္ ၊ ဦးခင္ေဇာ္ဦး ၊ ဦးေအာင္ျကည္တိ့ုႏွင့္ PSLF/ TNLA ဥကၠဌ မိုင္အိုက္ဖုန္း၊ ULA/ AA  ဥကၠဌ ဦးထြန္းျမတ္နိုင္ MNDAA ဥကၠဌ ဖုန္တရႊင္၊ အတြင္းေရးမွဴ း ဦးထြန္းျမတ္လင္းတိ့ု ေတြ့ဆံုခ့ဲပါတယ္။

၎ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မရွင္ တာဝန္ရွိသူမ်ားဘက္မွ အဆိုပါ ၃ ဖြဲ့ပါ ေျကျငာခ်က္တခု ထုတ္ျပန္ရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ရာ “လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္အား ခ်ုဳပ္ျငိမ္းေရး” ဆိုသည္ကို အဆိုပါ ၃ ဖြဲ့က လက္မခံခ့ဲသလို  အဆိုပါ ၃ ဖြဲ႔ သုံးစြဲလိုသည့္ ” လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡ ေျဖရွင္းေရး” ဆိုသည္ကိုလည္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မရွင္ဘက္မွ သြား ေရာက္ေဆြးေႏြးသူမ်ားက လက္မခံနိုင္သျဖင့္ ေဆြးေႏြးပြဲပ်က္ျပယ္ခ့ဲပါတယ္။

ဒါဆိုရင္ ဒီလို အဖုအထစ္ေတြဟာ ျဖစ္သင့္သလား၊ ဒါ့အျပင္ ၾသဂုတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔ ၂၁ ရာစု ပင္လံုညီလာခံက်င္းပမွာကို အခ်ိန္တိုေတာင္းလြန္းတယ္။ အခုမွ ေဆြးေႏြးပြဲစားပြဲဝင္ခါစ ျဖစ္လို႕ လက္မွတ္မထိုးတဲ့အဖြဲေတြက စိုးရိမ္ေနတယ္ ဆိုတာ တကယ္ဘဲ ျမန္ေနလို႕လား၊ တကယ္ေတာ့ ျပည္သူလူထုျငိမ္းခ်မ္းေရး ငတ္မြတ္မွူကို အားလံုးသိျပီးသားျဖစ္ရာ ၾကန္႕ၾကာေနတယ္ဆိုရင္ မွန္သလား၊ အခ်ိန္ေပးသင့္တယ္ဆိုတာ အတိုင္းအတာတခုရွိသင့္ေပမဲ့ ဒီၾကန္႕ၾကာေနရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းမွာ အထက္ပါ (၃) ဖြဲ႕မပါလို႔ ဆိုတာ မွန္ရဲ႕လား။ All Inclusive ျဖစ္ဖို႕  လိုအပ္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ေထာက္ျပီး အင္အားခဲ်႕ထြင္ဖို႕အခ်ိန္ဆြဲေနတာလား၊ ရိုသားပြင့္လင္းမႈ ရွိရဲ႕လား၊ မယံုၾကည္မႈ လြန္လြန္းေနလား ၊ All Inclusive ကို ဘယ္လိုေပတံေတြနဲ႕တိုင္းတာေနၾကဦးမွာလဲ၊ ဒီ (၃) ဖြဲ႕အပါအဝင္ NCA လက္မွတ္ မထိုးတဲ့ အခ်ိဳ႕ Armed Ethnics အဖြဲ႕မ်ားဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေဖၚေဆာင္နိုင္စြမ္းေကာ ရွိရဲ႕လား၊ အဲဒီ(၃)ဖြဲ႕မပါလို႕ မထိုးတဲ့ အခ်ိဳ႕ Armed Ethnics ေတြဟာ သူတို႔လူထုရဲ႕ ဆႏၵသေဘာထားထက္ သူတို႔ဖာသာ တဖက္သတ္လုပ္တာေကာ မျဖစ္နိုင္ဖူးလား၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလိုလားတဲ့ ျပယုဒ္ေကာ ရွိရဲ႕လား၊ လက္နက္ကိုင္ထားမွ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရမွာလား၊ လက္နက္ကိုင္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးက ဘာလဲ ဘယ္လဲ၊ စည္းလံုးျခင္းရဲ႕ အင္အားကို မတည္ေဆာက္ၾကေတာ့ဖူးလား၊ စတဲ့ ေမးခြန္းေတြေပၚ ထြက္လာျပီး ထြက္လာတဲ့ အေၾကာင္းရင္းအတြက္  Political and Military Strategic Thinking Thought ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္မႈအရ စဥ္းစားသံုးသပ္ၾကည့္ဖို႕ လိုပါတယ္။

၂။ နိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရး မဟာဗ်ဳဟာေျမာက္ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္မႈအရ ေအာက္ပါအတိုင္း ခြဲျခား စိတ္ဖ်ာရပါမယ္။

(က) အစိုးရနဲ႔ တပ္မေတာ္အၾကား ယံုၾကည္မႈ၊ နားလည္မႈ

(ခ) အစိုးရနဲ႕ တိုင္းရင္သားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားအၾကား ယံုၾကည္မႈ၊ နားလည္မႈ

(ဂ) တပ္မေတာ္နဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားအၾကား ယံုၾကည္မႈ၊ နားလည္မႈ

(ဃ) တပ္မေတာ္က All inclusive ပါဖို႕ မူလသတ္မွတ္ထားခ်က္မူကို ေျဖေလ်ာ့လိုက္ရင္ စိန္ေခၚလာ နိုင္မႈမ်ား

(င) လက္နက္မကိုင္ထားတဲ့ ျပည္သူလူထုအခ်င္းခ်င္း ယံုၾကည္မႈ၊ နားလည္မႈ

(စ) နယ္ေျမသတ္မွတ္တာက လက္နက္ကိုင္ေတြ အခ်င္းခ်င္း သတ္မွတ္တာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ လူနည္းစု၊ လူမ်ားစု မဲဆႏၵအေပၚ အေျခခံျပီး အတူတကြေနထိုင္ေရး ဘံုမူဝါဒနဲ႕ အတူတကြ နယ္ေျမေတြ သတ္မွတ္ၾကတာလား

(ဆ) လက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႕ လက္နက္မဲ့ ျပည္သူလူထု အၾကား ဘယ္လို အတူတကြ ဘံုသေဘာတူညီခ်က္ေတြနဲ႕ ေနထိုင္ၾကဖို႔ စဥ္းစားမွာလဲ၊ သူတို႕ရဲ႕စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲ၊ တပ္မေတာ္နဲ႕ ဘယ္လို ပူးေပါင္းသြားၾကမလဲ၊ မပူးေပါင္းရင္ ဘယ္လိုစခန္းဆက္သြားမလဲ၊

(ဇ) တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြ အခ်င္းခ်င္း၊ တပ္မေတာ္နဲ႕တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြ တိုက္ပြဲေတြ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ေနရတာလဲ

(စ်) အခ်ိန္အတိုင္းအတာထက္ ေက်ာ္လြန္လာရင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစားပြဲကို မေရာက္လာနိုင္တဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြရဲ႕ အနာဂတ္ ဘယ္လိုလဲ


(က) အစိုးရနဲ႕ တပ္မေတာ္ အၾကား ယံုၾကည္မႈ၊ နားလည္မႈ

နိုင္ငံေရးက်ြမ္းက်င္သူ ဦးေက်ာ္ဝင္းက အစိုးရနဲ႔ တပ္မေတာ္အၾကား ဆက္ဆံေရးနဲ႕စပ္လ်ဥ္ျပီး The Voice ဂ်ာနယ္မွာ ေဖၚျပထားတာ ေကာက္ႏွူတ္ေဖၚျပေပးလုိက္ပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္ေသာ အစိုးရႏွင့္ တပ္မေတာ္တို႔၏ ဆက္ဆံေရးမွာ ကသိကေအာက္ႏိုင္ေသာ အတူေနျခင္းလို ျဖစ္ေနရသည္။ အဆိုပါ ဆက္ဆံေရး၏ အရည္အေသြးသည္ပင္ ေအာင္ျမင္မႈ၏ ေသာ့ခ်က္အက်ဆံုး အဆံုးအျဖတ္ ေပးမည့္အရာ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ အစိုးရသစ္ႏွင့္ တပ္မေတာ္တို႔၏ ဆက္ဆံေရးမွာ အမွန္ပင္ ႐ႈပ္႐ႈပ္ ေထြးေထြးဟု ဆိုရပါလိမ့္မည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္တို႔၏ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးမႈ ျမင္ကြင္းမ်ားမွာ အျပဳသေဘာ ေဆာင္သည္မွာ မွန္သည္။ သို႔တေစ ဘာေတြ ေဆြးေႏြးၾကသည္ ဆိုသည္ကိုမူ မသိရသေလာက္ပင္ ျဖစ္သည္။ တပ္မေတာ္၏ ေထာက္ခံမႈသာ မရလွ်င္ သို႔မဟုတ္ အနည္းဆံုး သေဘာတူညီမႈသာ မရလွ်င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနႏွင့္ တိုင္းျပည္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ အျပန္အလွန္အေနႏွင့္ တပ္မေတာ္ဘက္မွလည္း ပိုမို ေကာင္းမြန္ေသာ ျပည္တြင္းျပည္ပ ဂုဏ္သိကၡာ ရရွိေစရန္ႏွင့္ အေနာက္ႏိုင္ငံ တပ္မေတာ္မ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္ခ်င္း ဆက္ဆံေရး တိုးတက္လာေစရန္စေသာ အေရးႀကီးသည့္ ရည္မွန္းခ်က္မ်ား ေအာင္ျမင္ေစရန္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အားကိုးေနရသည့္ သေဘာရွိသည္။ ပို၍ အေျခခံက်သည့္ အခ်က္မွာ တပ္မေတာ္၏ အနာဂတ္ကို ကူးေျပာင္းေရးကာလ ေအာင္ျမင္မႈထဲတြင္ ရင္းႏွီး ျမႇဳပ္ႏွံထားရျခင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ အကယ္၍ အစိုးရသာ အေရးနိမ့္ခဲ့မည္ဆိုလွ်င္ တိုင္းျပည္အတြက္ ဆံုး႐ံႈးမႈ ျဖစ္သလို တပ္မေတာ္ကိုယ္တိုင္က အစပ်ဳိးေပးခဲ့ေသာ ကူးေျပာင္းေရး ျဖစ္စဥ္၏ က်ဆံုးမႈလည္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ဤသို႔ ဆက္စပ္ေနေသာ ဘံုအက်ဳိးစီးပြားက အျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ ဆက္ဆံေရးသို႔ သူ႔အလိုလို ဦးတည္ သြားလိမ့္မည္ဟူ၍ကား ခပ္လြယ္လြယ္ ေကာက္ခ်က္ဆဲြ၍ ရႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ အစိုးရႏွင့္တပ္မေတာ္ၾကားတြင္ သေဘာကဲြလဲြစရာ အခ်က္အလက္မ်ား မနည္းမေနာ ရွိေနသည္။

 အထူးသျဖင့္ တပ္မေတာ္အေနႏွင့္ အာဏာ လႊဲေျပာင္းၿပီး ရက္ပိုင္းအတြင္း အတည္ျပဳလိုက္ေသာ “ႏိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံပုဂိၢဳလ္” ဥပေဒၾကမ္းႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္ခဲ့ဟန္ ရွိပါသည္။ အႏွစ္သာရပိုင္းအရ အဆိုပါ ဥပေဒၾကမ္းကို မႏွစ္သက္ရသည့္ အေၾကာင္းမ်ားမွာ အေျခခံဥပေဒ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားႏွင့္ ကဲြလဲြစြာ ျပဳစုထားျခင္း၊ သမၼတ၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာကို ထိပါးရာ ေရာက္ျခင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ဥပေဒျပဳေရး အာဏာ ႏွစ္ရပ္လံုးကို တာဝန္ခံေစျခင္း စေသာ အခ်က္မ်ားပင္ ျဖစ္သည္။ အတိုက္အခံ ဥပေဒျပဳအမတ္မ်ား ေထာက္ျပၾကသည္မွာလည္း ဤအခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ေျပာရလွ်င္ တပ္မေတာ္အေနႏွင့္ အေျခခံ ဥပေဒကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ သတိႀကီးႀကီး ထားရဟန္ တူပါသည္။ အေျခခံဥပေဒက ႏွင္းအပ္ထားေသာ အထူး လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာေၾကာင့္သာ အရပ္ဘက္သို႔ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လႊဲအပ္ေပးဖို႔ ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ ေပးခဲ့သည္ျဖစ္ရာ အေျခခံဥပေဒ ကိစၥဆိုလွ်င္ ဆတ္ဆတ္ထိ မခံလိုသည့္သေဘာ ရွိႏိုင္သည္။ ဥပေဒျပဳပံု နည္းနာႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္လည္း တပ္မေတာ္ဘက္မွ သိပ္ေက်လည္ဟန္ မရွိပါေခ်။ အထူးသျဖင့္ ကန္႔ကြက္ခ်က္မ်ားကို ထည့္သြင္း စဥ္းစားရန္ လံုေလာက္သည့္ အခ်ိန္ပင္ မေပးဘဲ ဥပေဒၾကမ္းကို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ အတည္ျပဳလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အေနႏွင့္ ဥပေဒၾကမ္းကို မတားဆီးႏိုင္ေတာ့သည္ႏွင့္ ဧၿပီ ၅ ရက္ေန႔က က်င္းပေသာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးတြင္ သေကၤတနည္းျဖင့္ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ ခဲ့ၾကသည္။ သူတို႔ထဲမွ တစ္ဦးက ယခုလို တရားဝင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့သည္။ “လႊတ္ေတာ္က ကြၽန္ေတာ္တို႔ အဆိုျပဳထားတဲ့ ျပင္ဆင္ခ်က္ကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားျခင္း မရွိသည့္အတြက္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႔ ဥပေဒၾကမ္းကို မဲေပးဖို႔ ျငင္းဆန္ပါတယ္”။ ထိုေန႔က အစည္းအေဝး အၿပီးတြင္ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ အားလံုး မတ္တတ္ရပ္ၿပီး အသံတိတ္ ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္မူ “လူမ်ားစုႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ အႏိုင္က်င့္မႈ”ဟု လူသိရွင္ၾကား စြပ္စဲြ ႐ႈတ္ခ်ခဲ့ၾကသည္။ အေျခခံဥပေဒ ခံု႐ံုး အဖဲြ႔ဝင္ အားလံုးကိုလည္း NLD ကပင္ ခန္႔အပ္ခဲ့ရာ တပ္မေတာ္သားအစု အဖဲြ႔အေနႏွင့္ တရားဝင္ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွ စိန္ေခၚလွ်င္ ေအာင္ျမင္မႈ မရႏိုင္ေၾကာင္း တြက္ဆမိဟန္ တူပါသည္။ သို႔အတြက္ ဆႏၵျပ ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

ဥပေဒျပဳ လႊတ္ေတာ္အတြင္း ေနာက္ထပ္ ထိပ္တိုက္ ေတြ႔စရာမ်ားႏွင့္လည္း ဆက္တိုက္ဆိုသလို ႀကံဳခဲ့ရသည္။ ဤသို႔ ႀကံဳရသည့္အခါတိုင္းလည္း တပ္မေတာ္ဘက္မွ စိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္ရသည္မ်ားကို ေဖာ္ျပခဲ့သည္။

တစ္ႀကိမ္တြင္ “ရခိုင္အမ်ဳိးသားပါတီ”(ANP) မွ ဥပေဒျပဳ အမတ္တစ္ဦးက အထက္လႊတ္ေတာ္တြင္ အေရးတႀကီး အဆိုတစ္ရပ္ တင္သြင္းခဲ့သည္။ “ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ရခိုင္တပ္ဖဲြ႔ (AA) ၾကား တိုက္ပဲြမ်ားကို အဆံုးသတ္ရန္ႏွင့္ အဆိုပါ ရခိုင္တပ္ဖဲြ႔ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္တြင္ ပါဝင္ေစေရး” အဆို ျဖစ္ပါသည္။ ေမလ ၃ ရက္ႏွင့္ ၄ ရက္ေန႔မ်ားတြင္ အဆိုပါ အေရးႀကီးအဆိုကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကရာ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးႏွင့္ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက အဆိုတြင္ ပါေသာ အခ်က္ ႏွစ္ခ်က္လံုးကို ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကသည္။ “AA မွာ က်ဴးေက်ာ္သူသာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ AA အေနႏွင့္ ၎၏ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပဲြကို  အဆံုးသတ္ၿပီး ျပည္သူလူထုက ေရြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္ထားေသာအစိုးရႏွင့္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္သင့္ေၾကာင္း”  ေျပာဆိုခဲ့သည္။

ထို႔ျပင္ “အဆိုမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္တြင္ အစိုးရႏွင့္ တပ္မေတာ္ကို သေဘာကဲြလဲြေစရာ ေရာက္၍ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဆန္႔က်င္ေၾကာင္း၊ အကယ္၍ NLD ကသာ ဟန္႔တားခဲ့မည္ ဆိုလွ်င္ ရခိုင္ျပည္နယ္ႏွင့္ အျခားလူမ်ဳိးစု ေဒသမ်ားတြင္ မတည္မၿငိမ္ ျဖစ္လာႏိုင္ေၾကာင္း” စသည္ျဖင့္လည္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုခဲ့သည္။

 ေနာက္ဆံုး အမ်ဳိးသား လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က ၾကားအေျဖအျဖစ္ အေရးႀကီးအဆို မဟုတ္ဘဲ မွတ္တမ္း တင္ထား႐ံုသာ ဆံုးျဖတ္ဖို႔ ေမတၱာ ရပ္ခံခဲ့ရာ ေထာက္ခံ ၁၉၅ မဲ၊ ကန္႔ကြက္ ၆ မဲ ျဖင့္ အတည္ျပဳႏိုင္ခဲ့သည္။ သည္လိုႏွင့္ အႏၲရာယ္ ျဖစ္ေစေလာက္သည့္ အေျခအေန တင္းမာမႈကို ထိန္းသိမ္း ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။

လူမ်ဳိးစု လက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ ျဖစ္ပြားေနေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္မူ တပ္မေတာ္ႏွင့္ အစိုးရမွ ထိထိေရာက္ေရာက္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဟန္ ရွိပါသည္။ ဤျဖစ္စဥ္က ထိပ္တန္း အစိုးရ အရာရွိမ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္ အရာရွိမ်ားကို ပံုမွန္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခြင့္ ရေစရန္ ဖန္တီးေပးလိုက္သလိုရွိရာ အခိုင္အမာ ျပႆနာမ်ားကို ေဆြးေႏြး ႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ သည္လိုႏွင့္ အဆိုပါ ေဆြးေႏြးပဲြမ်ားသည္ပင္ ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ရာ ေနရာ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ဆိုခဲ့ပါ ေဆြးေႏြးပဲြမ်ား ဆက္လက္ က်င္းပခဲ့သည့္အတိုင္း သေဘာထား ကဲြလဲြဆဲ ျပႆနာမ်ားကား မနည္းမေနာ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ကပင္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္၏ သက္တမ္းႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အခ်က္မွာ သူႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ၾကား အေခ်အတင္ ျငင္းခံုစရာ တစ္ခု ျဖစ္လာႏိုင္သည္ဆိုေသာ မွန္းဆခ်က္ ရွိပါသည္။

၂ဝ၁၆ ခုႏွစ္ အတြင္းမွာပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္၏ အသက္မွာ ပံုမွန္ ပင္စင္သက္ ၆ဝ ျပည့္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ သို႔ႏွင့္တိုင္ ေမလ ၁၃ ရက္ေန႔ မီဒီယာႏွင့္ ေတြ႔ဆံုရာတြင္မူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးက “အေျခခံဥပေဒက သူ႔ကို သူ၏ အၿငိမ္းစားယူရမည့္ သက္တမ္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဆံုးျဖတ္ခြင့္ ေပးထားေၾကာင္း” အခိုင္အမာ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုခဲ့သည္။ တပ္မေတာ္ နည္းဥပေဒအရ အဆင့္အသီးသီး၏ သက္တမ္းကို သတ္မွတ္ခြင့္ ရွိသည္ဟုဆိုသည္ (သို႔တေစ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးဆိုေသာ သူ႔အဆင့္ကိုေတာ့ သတ္မွတ္ခြင့္ မရွိပါ)။ “ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ က်န္းမာေရးက ခြင့္ျပဳထားသေရြ႕ ဆက္ၿပီး တာဝန္ယူဖို႔ ရည္ရြယ္ထားပါတယ္” ဟု ဆိုသည္။ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရးမွာ “အခရာ”လို ျဖစ္ေနေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္စဥ္အတြက္မူ ဆိုခဲ့ပါအခ်က္မွာ အေရးႀကီးေသာ သြယ္ဝိုက္ ပတ္သက္မႈတစ္ခု ျဖစ္ႏိုင္ေပသည္ ...

စသျဖင့္ ဆရာဦးေက်ာ္ဝင္းက တင္ျပေပးခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ပိုင္းေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အသက္(၆၀) တပ္ခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး မင္းေအာင္လိႈင္ ပင္စင္ျပည့္တဲ့ ဇူလိုင္လ (၁၉) ရက္ေန႔မွာ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ အဆိုတင္ ေထာက္ကြက္ မလုပ္ခိုင္းေတာ့ဘဲ တပ္ခ်ဳပ္ရာထူးကို ဆက္လက္လုပ္ခြင့္ေပးလိုက္ဟန္ တူလိုက္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး မင္းေအာင္လွိူင္အဖို႕ သမိုင္းမွာ မရွိခဲ့ဖူးတဲ့ အာဇာနည္ေန႕အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္အေလးျပဳျခင္းနဲ႕ စစ္သမိုင္းျပတိုက္ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ဖိတ္ၾကားျပသျခင္း ၊ အာဇာနည္ေန႕ဆြမ္းေက်ြး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေနအိမ္ကို တပ္ခ်ဳပ္ ေပ်ာ္ရႊင္ တက္ၾကြစြာ လာေရာက္ေနတာျဖစ္တယ္လို႕ တပ္မေတာ္အရာရွိတစ္ဦးက ဆိုပါတယ္။

တပ္ခ်ဳပ္ အာဇာနည္ေန႕အခမ္းအနားတက္ေရာက္ျခင္းနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အိမ္ကိုသြားေရာက္ျခင္း၊ တရားဝင္ႏွစ္ဘက္ ေတြဆံုျခင္း တို႕ဟာ ဆက္ဆံေရး တိုးတက္ေကာင္းမြန္လာျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းခရီး အတြက္ အေပါင္းလကၡဏာေဆာင္တဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြလို႕ ျမင္ပါတယ္။ ကခ်င္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ ေျမာက္ပုိင္းေဒသမ်ား ပစ္ခတ္တုိက္ခိုက္မႈ ရပ္စဲေရး၊ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးႏွင့္ ျပည္ တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တရားဥပေဒ စုိးမုိးေရးႏွင့္ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္း ေရး၊ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံ ၂၁ရာစု ပင္လံုက်င္းပ ေရးဆုိင္ရာကိစၥရပ္မ်ားကုိ ႏုိင္ငံ ေတာ္၏ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္  ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္တို႔ဟာ ၾသဂုတ္ ၈ ရက္က ေနျပည္ ေတာ္ရိွ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ႐ံုး ဧည့္ခန္းမတြင္  ႏွစ္နာရီခြဲၾကာ ေတြ႔ဆံုခဲ့ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တပ္ခ်ဳပ္ကို အၾကိတ္အနယ္ ေဆြးေႏြးခဲ့ဟန္တူကာ လက္မွတ္မထုိးတဲ့သူမ်ားပါဝင္နိုင္ေရး နည္းလမ္းမ်ား စဥ္စား အေကာင္အထည္ေဖၚလာတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

AA, TNLA, MNDAA (၃) ဖြဲ႔ ကို မူလက တပ္ရဲ႕ေတာင္းဆုိခ်က္အရ နိုင္ငံေရးဂုဏ္သိကၡာအတြက္ ထိခိုက္ေနလို႔ ေလ်ွာ့ေပါ့ေပးလိုက္ကာ လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းေရး ေၾကညာခ်က္ထုတ္ေပးပါက တက္ခြင့္ျပဳမည္ျဖစ္သလို က်န္ လက္မွတ္မထိုးတဲ့အဖြဲ႕ေတြကိုေတာ့ ညီလာခံတက္ခြင့္ျပဳမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္ရရွိထားဟန္တူျပီး NCA လက္မွတ္ထိုးထားတဲ့ အဖြဲ႕မ်ားနဲ႕ခ်ိန္ဆ ငွဲ႕ညွာေနဟန္ တူပါတယ္။ ယခုအခါ UNFC နဲ႕ NDAA အဖြဲ႕မ်ား တက္ေရာက္လာျပီျဖစ္လို႔ ေအာင္ျမင္မႈလို႔ သံုးသပ္ရပါမယ္။

တပ္ခ်ဳပ္က အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ကာ တိုင္းရင္သားေတြရဲ႕ တန္းတူရည္တူ အခြင့္အေရး ဖက္ဒရယ္ ေဖၚေဆာင္ေပးလို႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ကဏၰ မရွိေတာ့ရင္ စစ္တပ္ တန္းလ်ားျပန္မည္ဟု အတိအလင္းဆိုထားရာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး (၅)ႏွစ္အတြင္း အတူတူ လက္တြဲလုပ္ေဆာင္မယ္ ဆိုတဲ့ ပန္းတိုင္ဟာ ၾကိဳဆိုရပါမည္။ အစိုးရနဲ႔ တပ္မေတာ္အၾကား ယံုၾကည္မႈ၊ နားလည္မႈ အထိုက္အေလ်ာက္ရေနျပီလို႔ ယံုၾကည္ရပါတယ္။

နကၡတ္ေဗဒင္ ဇာတာကိန္းခန္းအရ တပ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႕ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း လုပ္ၾကံခံရတဲ့ ဇူလိုင္လ (၁၉) ရက္ျဖစ္ေနတာ ထူးျခားသလို ေမထုန္ရာသီဖြားျခင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ ရာသီဂြင္မွာ တူေနျပီး ေန႔နာမ္အရ အဂၤါေန႔ဖြားနဲ႕ၾကာသာပေတးေန႕ဖြားေတြဟာ မိ္တ္ဖက္ျဖစ္ေနတာမို႕ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕နိုင္ပါတယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ခရီးလမ္းမွာ အစိုးရနဲ႕တပ္မေတာ္ ယံုၾကည္မႈ၊ နားလည္မႈေတြဟာ အစိုးရဖြဲ႔စည္းကာစ တင္းမာမႈ ရွိခဲ့ရာမွ ေလ်ွာ့က်သြားတယ္လို႕ဆိုရပါမယ္။

(ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမည္)

ေက်ာ္၀င္းေဆာင္းပါး အညႊန္း - http://thevoicemyanmar.com/tags/%E1%80%B1%E1%80%80%E1%80%BA%E1%80%AC%E1%80%B9%E1%80%9D%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8/posts 

ေမာင္မိႈင္းလြင္(အင္းဝ) - "စစ္"



ေမာင္မိႈင္းလြင္(အင္းဝ) - "စစ္"
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၂၄၊ ၂၀၁၆

အလင္းရထားကိုစီးလို႔ 
မနက္ခင္း ဟာ 
ငါ့ ျပတင္းတံခါးကို လာေခါက္ရဲ႕။

 ေသာ့ခတ္ထားတဲ့ မ်က္ေစ့လို
 ေဖ့စ္ဘုတ္ မပြတ္ရဲ
 ေရဒီယို မဖြင့္ရဲ 
သတင္္းစာ မလွန္ရဲ 
ဂ်ာနယ္ မဖတ္ရဲ 
တီဗီြ မၾကည့္ရဲ။

 ေသြးရဲရဲ သံရဲရဲဆို 
ငယ္ဘဝကလို 
"သားေရ...မၾကည့္နဲ႔"...လို႔
 ေခါင္းကိုကိုင္ 
ကြယ္ရာလွည့္ 
မ်က္ေစ့ ပိတ္ေပးမယ့္ 
အေမ့လက္မွ မရိွေတာ့တာ။ ။  

၂ ၃ . ၈ . ၂ ၀ ၁ ၆
illustration - Than Htay Maung

ေမာင္ရင္ငေတ ● ပါရီၿမိဳ႕မွာ တေန႔တာ (ဒုတိယပုိင္း)

ေမာင္ရင္ငေတ ● ပါရီၿမိဳ႕မွာ တေန႔တာ (ဒုတိယပုိင္း)
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၂၃၊ ၂၀၁၆

အီဖယ္ထိပ္ မတက္ဘဲ ေအာက္ကေနသာ သြားမွာမို႔လို႔ ၃၂၄ မီတာ အျမင့္ကျမင္ေတြ႔ရမယ့္ ၿမိဳ႕ပါရီရဲ႕ အလွေတြကိုေတာ့ ေနာက္မွေရးပါမယ္၊ ျမက္ခင္းျပင္ကေလွ်ာက္လာခဲ့တာမို႔ ထရိုကာေဒရို ကုန္းျမင့္ေပၚသို႔ စဲန္းျမစ္ကိုကူး လမ္းဆက္ ေလွ်ာက္ ရမွာပါ။ အဲဒီ Pont d'Iéna ျမစ္ကူးတံတားေပၚကေရာ Jardins du Trocadéro ေရပန္းျမက္ခင္းျပင္ကေရာ မွတ္တမ္းတင္ ခ်င္သူမ်ား အတြက္က ရိုက္ကြင္း ေကာင္းေကာင္းေတြသာပါ။


ထရိုကာေဒရို ေရပန္း (ဓါတ္ပံု မရငတ)

Jardins du Trocadéro ေရပန္းျမက္ခင္းျပင္ကေတာ့ ေျခေညာင္းေျပ ေခတၱခဏ နားၾကသူေတြနဲ႔ စည္ကားပါတယ္။ ေရပန္း ဖြင့္ထားခ်ိန္ ေရပန္းေဖြးေဖြးၾကားက အီဖယ္ရဲ႕အလွကလည္း ျမင္ရသူေတြအတြက္ လက္မလႊတ္စတမ္း မွတ္တမ္းတင္ ခ်င္ စရာျဖစ္ေၾကာင္း လက္ေတြ႔ျမင္ဖူးသူေတြ ေထာက္ခံၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

Pont d'Iéna (ဓါတ္ပံု မရငတ)  

Pont d'Iéna တံတားက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၂၀၀ ေက်ာ္က နပိုလီယံ စစ္ပြဲေတြထဲက တပြဲျဖစ္တဲ့ Bataille d'Iéna (Jena) ကို အစြဲျပဳ မွည့္ေခၚထားတာပါ။  ၁၈၀၈ ခုႏွစ္မွာ စတင္ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ဒီတံတား ဖြဲစည္းပံုက ထူးထူးျခားျခား မဟုတ္လွေပမယ့္ တံတားထိပ္ ျမင္းစီးေက်ာက္ရုပ္တုေလးရုပ္ကေတာ့ စိတ္ဝင္စားသူမ်ားအတြက္ စိတ္ဝင္စားစရာပါ။ တံတားေအာက္ေျခ တဘက္တခ်က္မွာေတာ့ စဲန္းျမစ္တြင္းသြား အပန္းေျဖ သေဘၤာဆိပ္  ႏွစ္ခုရွိေနတာရယ္ ထိုင္လို႔ေကာင္းလွတဲ့ေနရာ ျဖစ္တာ ရယ္ေၾကာင့္ ဧည့္ပရိသတ္စည္ကားရာ ေနရာတေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာက ခရီးသြားေတြသာအထိုင္မ်ားပါတယ္။ေမာင္ရင္ငေတတို႔ ပါရီသား အမ်ားစုကေတာ့ ခပ္ၾကာၾကာေအးေဆးစြာထိုင္ အခ်ိန္ျဖဳန္းခ်င္ရင္ ဒီေနရာကို လာေလ့မရွိ ပါဘူး။ 

(ဓါတ္ပံု မရငတ)

တံတားေအာက္ ေရျပင္စပ္ ေလွခါးထစ္ေလးမ်ားက ထိုင္ေငးေမာခ်င္စရာပါ။ အဲဒီလိုေနရာမ်ိဳးေလးေတြရွိရာသို႔ ေရာက္ လို႔ရွိရင္ ေမာပန္း၍ေျခေညာင္းလာတဲ့ လူတိုင္းလိုလို ခဏတျဖဳတ္ေလာက္ေတာ့ ေျခပစ္လက္ပစ္ ထိုင္လိုက္ခ်င္ၾကတာက လူသေဘာမို႔လို႔ ပါရီၿမိဳ႕ကို လည္ပတ္တဲ့ခါ အဲလိုအနားယူခ်ိန္ေတြကိုလည္း မထည့္မျဖစ္ ထည့္တြက္ၾကရပါတယ္။ ေမာင္ရင္ ငေတတို႔လို လာေနက်သူကေတာ့ ပါလာတဲ့ေဖ်ာ္ရည္ေလးေတြထုတ္ အေမာေျဖထိုင္ျဖစ္ ေသာက္ျဖစ္ၾကတာ အျမဲလိုလို သာပါ။ ဒီလိုမွလည္း စဲန္းျမစ္ရဲ႕အလွ ပါရီရဲ႕အလွကို ခံစားခ်ိန္ ရမွာပါ။အဲလိုမဟုတ္ပါဘဲ ပါရီကိုေရာက္ၿပီးေရာ တက္သုတ္ရိုက္ ျပန္သြားၾကသူေတြလည္း ရွိၾကပါလိမ့္မယ္၊ ေမာင္ရင္ငေတ့ဆီသို႔ လာေရာက္လည္ပတ္ၾကသူမ်ားကိုေတာ့ အဲသလို တက္ သုတ္ရိုက္သမားေတြ မျဖစ္ေစလိုပါ။

တေန႔ေလာက္ သို႔မဟုတ္ ေန႔ခ်င္းျပန္ခရီးသြားလိုမ်ိဳးကိုေတာ့ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ ပါရီအႏွံ႔ ေနရာစံုေရာက္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္၍ မရေပမယ့္ ေမာင္ရင္ငေတရဲ႕ ခပ္ျပင္းျပင္းေမာင္းႏွင္အားေၾကာင့္ အဓိကေနရာေတြကို ေရာက္ေအာင္ေတာ့ ပို႔ေပးႏိုင္ေၾကာင္း ပါ။ အျပန္ခရီးမွာေတာ့ ဒဏ္ေၾကလိမ္း ေဆးေလးေတြေတာ့ လိုရ မယ္ရ လိမ္းဖို႔ရန္ သယ္ေဆာင္လာၾကေစလိုေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။ 



Bateaux Promenades, Au Pied de la Tour Eiffel, Face au Trocadéro (ဓါတ္ပံု မရငတ)

စဲန္းျမစ္တြင္း သေဘၤာစီးလို႔ ကမ္းတဘက္တခ်က္က ပါရီၿမိဳ႕ရဲ႕ အလွကို ဇိမ္ခံၾကည့္ၾကသူေတြလည္း မ်ားလွပါတယ္။ ျမစ္အ တြင္းကေန ကမ္းနဖူးဘက္ကို ျပန္ျမင္ရတဲ့ျမင္ကြင္းကလည္း အရသာတမ်ိဳးျဖစ္လို႔ ဒီလိုသေဘၤာအေပ်ာ္စီးတဲ့ လုပ္ငန္းက လည္း တိုးရ္ရစ္ဇမ္စီးပြားေရးမွာ မပါမျဖစ္ ပါဝင္လာခဲ့ပါၿပီ၊ တနာရီၾကာသေဘၤာစီးၿပီး စဲန္းျမစ္ ကမ္းအလွကို ၾကည့္ခ်င္ရင္ ၁၅ ယူရိုခန္႔ ေပးရမွာပါ။ ရွန္ပိန္တခြက္ေလာက္ ဇိမ္ခံေသာက္ရင္း ခ်စ္သူနဲ႔ညစာစားရင္း ဇိမ္ခံၾကည္ႏူးခ်င္ၾကရင္ေတာ့ တေယာက္ ယူရိုတရာေက်ာ္ေလာက္ အကုန္က်ခံႏိုင္ရင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမာင္ရင္ငေတကေတာ့ ရွန္ပိန္မႀကိဳက္လို႔ အဲဒီလိုမ်ိဳးေတြ ဇိမ္ခံခ်င္ စိတ္ နည္းပါးလွတာမို႔ သိပ္စိတ္မဝင္စားမိရပါဘူး။



လူစည္ကားတဲ့ ထရိုကာေဒရိုရင္ျပင္ ေလွကားထစ္မ်ား (ဓါတ္ပံု မရငတ)

ထရိုကာေဒရိုကုန္းျမင့္ရင္ျပင္ေပၚေရာက္ေတာ့ ေနာက္လွည့္ေအာက္ဖက္ကိုၾကည့္လိုက္ရင္ အီဖယ္ေမွ်ာ္စင္ႀကီးက ေအာက္ အေတာ္နိမ့္နိမ့္မွာ က်န္ခဲ့တာကိုေတြ႔ျမင္ရမွာပါ။ ဒီ ရင္ျပင္ကလည္း အျမဲလို အျပည့္ပါ။ ဒီႏွစ္ပိုင္းမွာ ဘယ္ဘက္ေလွကားကို ျပင္ဆင္ေနလို႔ တျခမ္းပဲ့ရင္ျပင္ကေန အီဖယ္ႀကီးကို ျမင္ေတြ႔ရတာက တခုခုလိုေနသလိုပါ။ျမက္ခင္းျပင္ကေန ထရိုကာေဒရို ေမထရိုထိက ႏွစ္ကီလိုမီတာနီးပါး ေဝးပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္က တည္းခိုရာကေန ေျမေအာက္ေမထရိုနဲ႔လာၿပီး ဒီရင္ျပင္ ေပၚကေနမွ အီဖယ္ရွိရာသို႔ တေျဖးေျဖးဆင္းသြားတာက ျမင္ကြင္းက ပိုလွပါတယ္။ အခုလိုမ်ိဳး တခါတေလမွာ တည္းခိုရာ ေနရာက ျမက္ခင္းျပင္နဲ႔ လမ္းေၾကာင္းသင့္တာမ်ိဳးေၾကာင့္ ဒီလမ္းေၾကာင္းကို သံုးရတဲ့ အခါမွာ ကုန္းတက္လို႔ ပို၍ေမာရသလို ရိုက္ကြင္း ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနပါတယ္။ မတတ္သာတဲ့အခါမွာမွ ဒီလမ္းေၾကာင္းကို အသံုးျပဳပါတယ္။ ဘူတာထဲေရာက္လို႔ အခ်ိန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခန္႔မွန္းထားခ်ိန္ ေန႔လယ္ တခ်က္တီးကို ေက်ာ္ေနပါၿပီ။

Trocadéro ဘူတာကေန ရထားစီးၿပီး ဆက္လက္ ခ်ီတက္ရမယ့္ အသင့္ေတာ္ဆံုးလမ္းေၾကာင္းက နပိုလီယံရဲ႕ ေအာင္ျမင္ေရး မုခ္ဦး Arc de Triomphe de l'Étoile ရွိရာဆီပါ။ သိပ္ေတာ့ မေဝးပါဘူး။ ၾကားႏွစ္ဘူတာ စီးရပါမယ္၊ ေမထရိုလိုင္း နံပါတ္ ေျခာက္ Charles de Gaulle Étoile ဂိတ္ဆံုးဘူတာမွာ ဆင္းၿပီး လမ္းညႊန္အတိုင္း အေပၚတက္သြားရင္ ေတြ႔ရပါၿပီ။ အဲဒီ ေလးေဒါင့္ မုခ္ဦးႀကီးကို။



Arc de Triomphe de l'Étoile (Triumphal Arch of the Star) (ဓါတ္ပံု မရငတ)

"You will Return Home through Archs of Triumphe"
Battle of Austerlitz Victory 1805, Napoleon said to his Soldiers.

၁၈၀၅ ခုႏွစ္ Bataille d'Austerlitz ေအာ္စတာလဇ္တိုက္ပြဲကိုေအာင္ပြဲခံၿပီး အျပန္မွာ စစ္ဘုရင္ႀကီး နပိုလီယံက အဲဒီလိုစကား  သူရဲ႕စစ္သားေတြကို အားပါးတရ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္တဲ့။ ေနာက္ပြဲေတြဆိုရင္ မင္းတို႔ အဲလိုေအာင္ပြဲေတြခံၿပီး ျပန္လာရင္ Arc de Triomphe ဒီ မုခ္ဦးႀကီးကေန ႀကိဳဆိုျခင္းခံရမယ္လို႔ ေျပာၾကားခဲ့ေပမယ့္လည္း နပိုလီယံကိုယ္တိုင္ ဒီမုခ္ဦးႀကီး ေအာက္ကေန ျဖတ္ေလွ်ာက္ ေအာင္ပြဲခံခြင့္ မရလိုက္ပါဘူး။

၁၈၂၁ ခုႏွစ္ သူေသဆံုးခဲ့ၿပီး အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ခန္႔အၾကာ ၁၈၄၀ ခုႏွစ္မွ သူရဲ႕ ဝိညဥ္မဲ့ ကုိယ္ခႏၶာႀကီးကေတာ့ အဲဒီ ေအာင္ပြဲခံ မုခ္ဦးေအာက္က ျဖတ္သန္းခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ နပိုလီယံႀကီးရဲ႕ ဒုတိယအႀကိမ္ မဂၤလာပြဲ Marie-Louise d'Autriche မင္းသမီးနဲ႔ ယူတဲ့ အခမ္းအနား ၁၈၁၀ ခုႏွစ္မွာ ျပဳလုပ္ေတာ့ မၿပီးေသးတဲ့မုခ္ဦးႀကီးကို သစ္သားထည္ေတြနဲ႔ ပံုစံတူ ရြယ္တူ ျပဳလုပ္ေစၿပီး အာသာေျပအခမ္းအနားတခု ျပဳလုပ္ခဲ့ပါေသးတယ္တဲ့။ တကယ့္ကို သနားစရာေကာင္းပါတဲ့ ဧကရာဇ္မင္းႀကီး နပိုလီယံလို႔ သာ ေမာင္ရင္ငေတ လိုက္ရွာဖတ္ရင္း ေတြးမိရပါတယ္။

၁၈၀၆ ခုႏွစ္မွာ နပိုလီယံ ဘိုနာပတ္က အဲဒီ မုခ္ဦးႀကီးကို စတင္ တည္ေဆာက္ေစခဲ့ၿပီး ေနာက္ထပ္ ဥေရာပတခြင္မွာ ေအာင္ ပြဲေတြ အလီလီရခဲ့ေပမယ့္ ဒီမုုခ္ဦးႀကီးကိုေတာ့ လက္စမသတ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ အျမင့္မီတာ ငါးဆယ္တိတိရွိတဲ့ အျဖဴေရာင္ ေက်ာက္သားေတြနဲ႔ အတိၿပီးတဲ့ ဒီ မုခ္ဦးႀကီးကို ၁၈၃၆ ခုႏွစ္ Louis-Philippe Ier ဘုရင္လက္ထက္က်မွသာ  လက္စသတ္ တည္ေဆာက္ ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။


.
အီဖယ္ မီတာ ၃၀၀ အျမင့္ကေန လွမ္းျမင္ရပါတဲ့ ေအာင္ပြဲခံမုခ္ဦး (ဓါတ္ပံု မရငတ)

ေလွကား ၂၈၄ ထစ္ကိုအေမာခံၿပီးတက္လို႔ မုခ္ဦးထိပ္ေပၚကေန ျမင္ေတြ႔ရမယ့္ အီဖယ္ေမွ်ာ္စင္ရယ္ ေရွာင္ေဇလီေဇလမ္းမရယ္ အပါအဝင္ ျမင္ေတြ႔ရမယ့္ ရႈခင္းနဲ႔ အီဖယ္ေမွ်ာ္စင္ အျမင့္မီတာ သံုးရာက အေပၚစီးျမင္ေတြ႔ရမယ့္ Arc de Triomphe မုခ္ဦးရဲ႕ ရႈခင္းေတြကေတာ့ တူညီႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။



ထုႀကီးထည္ႀကီ ေအာင္ပြဲခံမုခ္ဦး (ဓါတ္ပံု မရငတ)

အဲဒီ မုခ္ဦးေျခရင္း ရင္ျပင္ အဝိုင္းႀကီးသို႔ေရာက္ၿပီး မုခ္ဦးႀကီးကို ေမာ့ၾကည္လိုက္ေတာ့မွ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားျခင္းကို သတိထား မိႏိုင္မွာပါ။  နပိုလီယံႀကီးရဲ႕ ႀကီးမားခန္႔ျငားလွတဲ့ ၾကံရြယ္ခ်က္ကို ေတြးမိရေလေတာ့ ဘယ္ေလာက္ အၾကံဉာဏ္ ႀကီးခဲ့ႀကီးခဲ့ ခံစားခြင့္ရွိၾကမွသာ ခံစားၾကရမွာကို ေတြးမိေနပါ ေတာ့တယ္။ တဆက္တည္းမွာ ေတြးမိရတာက အဲဒီ Arc de Triomphe မုခ္ဦးႀကီးတည္ရွိရာ Place de l’Étoile အဝိုင္းႀကီးက်ယ္ႀကီးကို ဖန္တီးခဲ့တာက လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း သံုးရာ့ငါးဆယ္ခန္႔က ၁၆၇၀ ခုႏွစ္မ်ားကလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္ထဲက ဘယ္လိုရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ အဲေလာက္က်ယ္တဲ့အဝိုင္းႀကီးကို ေနရာေပးဖန္တီးခဲ့ၾကသလဲ ...သို႔တည္းမဟုတ္ ေနွာင္းလူေတြလက္ထက္မွာ ဒီလို အဝိုင္းကြက္လပ္ႀကီးကို ဒီအတိုင္း ဘာလို႔ထားခဲ့ၾကသလဲ  .. …….. စဥ္းစားစရာပါ။

ဘာလို႔ဆိုေတာ့ ဒီ အဝိုင္းထိပ္က အိမ္ခန္းတခန္း ေပါက္ေစ်း မေျပာပါနဲ႔၊  တစ္ စတုရန္းမီတာပတ္လည္ရဲ႕ တန္ဖိုးက ယူရိုေငြ တေသာင္းခြဲ ႏွစ္ေသာင္းကေန ႀကိဳက္ေစ်းေခၚ ကစားႏိုင္တဲ့အဆင့္ ရာက္ေနလို႔ပါခင္ဗ်ာ။ ေမာင္ရင္ငေတသာဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီေနရာေတြကိုသိမ္း အထပ္ျမင့္ႀကီးေတြေဆာက္ေရာင္းစားဖို႔ စိတ္ကူးယဥ္မိတာ ေရာက္ခဲ့တဲ့အခါတိုင္းလိုလို အႀကိမ္ ႀကိမ္ေပ့ါ ခင္ဗ်ား။



မုခ္ဦးထိပ္က ျမင္ေတြ႔ရတဲ့ Avenue des Champs-Élysées  (ဓါတ္ပံု မရငတ)

ဓါတ္ေလွကားမရွိတဲ့ ေလွကား ၂၈၄ ထစ္ကို နင္းတက္ခ်င္ရင္ေတာ့ ၁၂ ယူရို က်သင့္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိန္ တနာရီခန္႔ေတာ့ ေပးရမွာျဖစ္ၿပီး အဲဒီမုခ္ဦးႀကီးေပၚကေန Avenue des Champs-Élysées ေရွာင္ေဇလီေဇလမ္းမႀကီး အပါအဝင္ ရိပ္သာ လမ္းမႀကီး ၁၂ လမ္းက ပါရီၿမိဳ႕တခြင္ အရပ္ဆယ့္ႏွစ္ မ်က္ႏွာသို႔ ျဖာထြက္သြားတာကို မ်က္ေစ့တဆံုးေတြ႔ျမင္ရမွာပါ။  ေျခ ေညာင္းခံလို႔ တက္ၾကည့္သူေတြ အားလံုးလိုလို ေရွာင္ေဇလီေဇရဲ႕အလွကို ျပတ္ျပတ္သားသား ျမင္ေတြ႔ခြင့္ရပါလို ေက်နပ္ သြားတတ္ၾကပါတယ္။ အီဖယ္တက္ဖို႔ ဦးစားေပးသူေတြမ်ားလို႔ အခ်ိန္ပိုသမားေတြသာ တက္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ေမာင္ရင္င ေတေတာင္မွ ပါရီလာတဲ့သူေတြကို အတင္းဆြယ္ၿပီးတက္ခဲ့မိလို႔ ႏွစ္ေခါက္တည္းမွ်သာ ေရာက္ခဲ့ဖူးပါေသးတယ္။

ေလွကားတထစ္ကို ေလးျပားေက်ာ္ေက်ာ္မွ်က်သင့္လို႔ အီဖယ္ထက္ေတာ့ ေစ်းႀကီးပါတယ္။ အီဖယ္ႀကီးက ေလွကားထစ္ ေပါင္း ၁၇၁၀ ထစ္ရွိၿပီး ထိပ္အထိမွ ၁၇ ယူရိုသာ ေပးရတာျဖစ္လို႔ တထစ္တထစ္ကိုမွ တျပားခန္႔သာေပးရတာၾကာင့္ ပို၍ တန္ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ာ။



Avenue des Champs-Élysées (ဓါတ္ပံု မရငတ)  

ၾကယ္တပြင့္သ႑န္ဆံုေတြ႔ၾကတဲ့ ၁၂ လမ္းေသာ လမ္းမႀကီးမ်ားထဲမွာေတာ့ ေရွာင္ေဇလီေဇက ပိုမိုနာမည္ႀကီးပါတယ္။ တျခားေသာလမ္း ဆယ့္တလမ္းရဲ႕  လမ္းအမည္မ်ားကို ေမာင္ရင္ငေတ ေသခ်ာ မမွတ္မိတာကေတာ့ ညံ့ရာမက်ေလာက္ပါဘူး။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း မသိၾကတာမို႔ပါ။

အီဖယ္ကေန ေန႔လယ္တနာရီကထြက္လာခဲ့တာ ဒီမုခ္ဦးႀကီးေအာက္ေျခ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ အၿပီး ေရွာင္ေဇလီေဇလမ္း ေပၚေလွ်ာက္ရင္း သတိရလို႔  နာရီၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ ႏွစ္နာရီခြဲခါနီး ျဖစ္ေနပါၿပီ၊ လာလည္တဲ့သူေရာ လိုက္ပို႔သူပါ အူေဟာင္း ေလာင္း ျဖစ္ေနၿပီမို႔ ဒီနာမည္ႀကီး ရိပ္သာလမ္းမႀကီးက ဆိုင္တဆိုင္မွာသာစားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ၾကပါတယ္။ေရွာင္ေဇလီေဇလမ္းမႀကီးေပၚက နီးစပ္ရာ ယူရိုပီယမ္ ဆိုင္တဆိုင္မွာ ဝင္ထိုင္လိုက္ၾကပါတယ္။ အေကာင္းစားလား ေတာ္ရိေလ်ာ္ရိ ဆိုင္လားေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး။ေစ်းကေတာ့ အနိမ့္ဆံုး မီႏူးက အေအးတခြက္ အသားဟင္းတခြက္ကို အစိတ္ေလာက္ ေပးရပါတယ္။ လစ္တဲလ္အိႏၵိယတို႔ ခ်ိဳင္းနားေတာင္းတို႔သြားစားမယ္လို႔ စိတ္ကူးထားၾကေသာ္လည္းေနာက္ဆက္ရမယ့္ လမ္းေလွ်ာက္ ခရီးစဥ္ကလည္း ရွိေသးတာမို႔ ထိုင္ရၿပီးေရာနားရၿပီးေရာ အခ်ိန္မကုန္ေအာင္ ပိုက္ဆံပို၍ အကုန္ခံလိုက္ၾကရျခင္းေပ့ါေလ၊

ခပ္ျမန္ျမန္ဝင္ ဗိုက္ျဖည့္အၿပီးထြက္ေတာ့ သံုးနာရီေက်ာ္ပါၿပီ၊ ဒီလမ္းမႀကီးေရာက္မွေတာ့ မေလွ်ာက္ မျဖစ္ အနည္းဆံုးေတာ့ George V၊ ေလွ်ာက္ႏိုင္မယ္ ဆိုခဲ့ရင္ Franklin D. Roosevelt ဘူတာအထိ ေလွ်ာက္ၾကသူေတြ မ်ားပါတယ္။ အဲဒီဘူတာ ႏွစ္ခုစလံုးက ၁၉၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ပါရီေမထရို ေခတ္အစက တည္ရွိလာတဲ့ ဘူတာႏွစ္ခုပါ။ ေမထရို အမွတ္ (တစ္) လိုင္းေပၚက အေရးႀကီးတဲ့ ဘူတာႏွစ္ခုေပ့ါ။



Avenue des Champs-Élysées (ဓါတ္ပံု မရငတ)  

စားေသာက္အၿပီးထြက္လာခဲ့ၾကေတာ့ လာလည္သူ မန္းေရႊၿမိဳ႕သူတို႔က နာမည္ႀကီး Louis Vuitton လူဝီဗီြတြန္ဆိုင္ဘက္ကို ထြက္သြားၾကပါတယ္။ေမာင္ရင္ငေတကေတာ့ ဗိုက္ေလးေလးနဲ႔ စီးကရက္ တလိပ္ထုတ္လို႔ဖြာရင္းေရွာင္ေဇလီေဇ တဘက္ တခ်က္ မီတာႏွစ္ဆယ္က်ယ္ ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာေတြ႔ျမင္ရတဲ့ အေရာင္အေသြးစံု လူေတြလူေတြကို ေငးေမာၾကည့္ရင္းနဲ႔ေပ့ါ၊

တကယ္ကို အေရာင္စံု အေသြးစံုၾကတဲ့ ေလာကလူသားေတြ ဒီလမ္းမႀကီးေပၚမခ်ိန္းမျပဳ တခ်ိန္တည္းတၿပိဳင္တည္း စုရံုးလို႔ ေရာက္ရွိလာၾက၊ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ မႏႈတ္မဆက္မသိမျပဳ တိုးေခြ႔လို႔ ျဖတ္ေက်ာ္၍သြားခဲ့ၾက၊ တေယာက္ရဲ႕မွတ္တမ္းထဲ တေယာက္မ်က္ႏွာ ပါသြားခဲ့ၾက၊ ၿပီးေတာ့ အခ်ိန္တန္လာရင္ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္ ကိုယ့္ထမင္း ကိုယ္စားၾက၊ သဘာဝ ႀကီးကေတာ့ ေမွာင္ၿပီးရင္ လင္းမယ္ လင္းၿပီးရင္ ေမွာင္မယ္၊ အဲဒီေလာက္သာပါ။

စီးကရက္ကေလးဖြာရင္း လူလိႈင္းလံုးေတြၾကား အေတြးပြားေကာင္းေနရာက လိုက္ပို႔ရမယ့္သူေတြ ျပန္ေရာက္လာလို႔ တေန႔တာ ခရီးကို အခ်ိန္ရွိခိုက္ ေရွ႕ဆက္လိုက္ပါ ဦးမယ္၊ နာရီက သံုးနာရီခြဲပါ။ ဘယ္ကိုဆက္သြားရရင္ ေကာင္းမလဲ သင့္ ေတာ္မလဲလို႔ စဥ္းစားၾကၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ၾကေသးရင္ ေတာင္ေပၚဘုရားေက်ာင္းသို႔ သြားမယ္ ဆံုးျဖတ္ပါတယ္။ အမွန္ တကယ္ကေတာ့ အီဖယ္နဲ႔ ေရွာင္ေဇလီေဇ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးရင္ေတာင္ေပၚ ဘုရားေက်ာင္းကို မသြားသင့္ေတာ့ပါဘူး။ ေတာင္ေပၚ ဘုရားေက်ာင္းရွိရာ Montmartre ေတာင္ကုန္းတဝိုက္ကလည္း အခ်ိန္ေပး လမ္းအေတာ္ေလး ေလွ်ာက္ရပါတယ္။ ဝါသနာပါရင္ ေလ့လာခ်င္စရာေနရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိတဲ့ေနရာပါ။ ၁၈၀၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားကစၿပီး အေတြးအေခၚသစ္ မ်ားနဲ႔ စာေပအႏုပညာသစ္မ်ားရဲ႕ ဘူမိနက္သန္ေနရာပါ။ အခ်ိန္ေပးႏိုင္ရင္ ေပးႏိုင္သလို ဝါသနာအေျခခံရွိရင္ ရွိသလို စိတ္ ဝင္စားဘြယ္ရာေနရာေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့ေနရာပါ။ သမိုင္းထဲကလူသားမ်ား ဘဝထဲကလူသားမ်ား ျဖတ္သန္းသြားတဲ့ေနရာပါ။

ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာက အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေပး လမ္းေလွ်ာက္တတ္ရလို႔လန္းလန္းဆန္းဆန္းရွိခ်ိန္ အားျပည့္ေနခ်ိန္သြား ရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မနက္ဖန္မနက္မွာ ပါရီၿမိဳ႕ျပင္က ဗားဆိုင္းနန္းေတာ္ကိုလည္း သြားခ်င္ပါတယ္ဆိုေတာ့ အပင္ပန္းခံ ေတာင္ေပၚခရီးစဥ္ ထည့္လိုက္ရျခင္းပါ။ ပံုမွန္ဆိုရင္ ႏွစ္ရက္ခြဲသံုးရက္အတြင္းမွာ ဗားဆိုင္းခရီးထည့္ရင္ အခ်ိန္က်ပ္ပါၿပီ၊သံုးရက္ျပည့္ခရီးေတာင္မွ ဗားဆိုင္းကို (မနက္ ကိုး ညေန သံုး) အခ်ိန္ေပးရလို႔ သိပ္မသြားျဖစ္ပါဘူး။

အဲလို ဗားဆိုင္းကို သြားခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ ပထမရက္မွာတင္ ေတာင္ေပၚကိုတက္ဖို႔ အစီအစဥ္ထည့္ ဆြဲရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းပါ။ ေတာင္ေပၚကိုေတာ့ အျပည့္လည္ခ်ိန္ ဘယ္ရပါေတာ့မလဲ၊ လာလည္သူရဲ႕ စိတ္ဝင္စားမႈအေပၚ မူတည္လို႔ ခ်န္သင့္တာခ်န္ ျပသတာျပ လုပ္ရတာေပ့ါ။



ေရွာင္ေဇလီေဇရိပ္သာ လမ္းမႀကီး (ဓါတ္ပံု မရငတ)

ညေန သံုးနာရီေလးဆယ္မွာ ေမာင္ရင္ငေတတို႔ေတာင္ေပၚဘုရားေက်ာင္းကိုသြားတဲ့ ေမထရိုလိုင္း အမွတ္ (ႏွစ္) ေပၚေရာက္ ပါၿပီ။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။
ေမာင္ရင္ငေတ ၁၇၀၈၂၀၁၆

July Moe (RASU) ● အညၾတေႂကြလြင့္ျခင္း


July Moe (RASU) ● အညၾတေႂကြလြင့္ျခင္း
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၂၃၊ ၂၀၁၆

ဒီေဆာင္းပါးက ကြန္ပ်ဴတာထဲ ေအာင္းေနရတာ ၅ ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။  အခ်ိန္တန္ရင္ ထုတ္မယ္၊ ဘယ္မွာထုတ္ရင္ ေကာင္းမယ္ စဥ္းစားေနတာေၾကာင့္လည္း ၾကာခဲ့တာပါ။ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ သမိုင္းက မလိမ္ခ်င္ဘူး၊ သမိုင္းမွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ မုန္း တဲ့သူေတြ ပါမွာပါပဲ။

သို႔ေသာ္ သမိုင္းအမွန္အေနနဲ႔ ပကတိအျမင္အတိုင္း လက္ခံႏိုင္စြမ္း ရွိရမယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕အျမင္က ႏိုင္ငံေရးလုပ္ရင္ ေထာင္က်ဖူးရမယ္၊ ေထာင္က်ဖူးမွသာ ႏိုင္ငံေရးစာေမးပြဲ ေအာင္လက္မွတ္ႀကီး ရႏိုင္တယ္လို႔ ခံယူထားခ်က္ေတြရွိေနတာ လည္း ေတြ႔ရတယ္။ ေထာင္မက်ဘူးေပမယ့္ ႏိုင္ငံ့အေရးကိ ုတကယ္ ဘာေမ်ာ္လင့္ခ်က္မွမရွိဘဲ ကိုယ့္ေထာင့္ ကိုယ့္ေနရာက ပံ့ပိုးခဲ့သူေတြရွိပါတယ္။ သူတို႔မွာလည္း ခံစားၾကရပါတယ္။ ေထာင္လက္မွတ္မရတာသာရွိတာ ေပးဆပ္ပံုေတြမတူေပမယ့္ စစ္အာဏာရွင္လက္ထဲမွာရွိတဲ့ လက္ခုပ္ထဲက ေရခ်င္းကေတာ့ အတူတူပါပဲ။

အညၾတသူရဲေကာင္းေတြလို႔ပဲ ေျပာၾကပါစို႔။ ေတာ္လွန္ေရးအမ်ဳိးမ်ဳိး ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ အညၾတ သူရဲေကာင္းေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ နာမည္ထင္ရွားတဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးေတြလို ဂုဏ္ျပဳျခင္းလည္း မခံရၾကပါဘူး။ သူတို႔ရဲ႕လုပ္ရပ္ေလး ေတြက ပစ္လိုက္တဲ့ခဲလံုးငယ္ေပမယ့္ ဝဲဂယက္ႀကီးႀကီးေတြ ျဖစ္လာေစႏိုင္ပါတယ္။

{သည္အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ျပန္လည္ေျပာျပသူမွာ ၁၇-၇-၂၀၁၁ တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သူ ဦးေမာင္ေမာင္ထြန္းေရႊ ျဖစ္သည္။ ျပန္လည္ေျပာျပေနခ်ိန္တြင္ ကာယကံရွင္သည္ ေရာဂါေဝဒနာေၾကာင့္ ပင္ပန္းႀကီးစြာ အသက္ကိုလု၍ ရွဴေနရေသာ အခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ နာမက်န္းျဖစ္စဥ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ မၾကာခဏ လာေရာက္ၾကည့္႐ႈ အားေပးခဲ့ပါသည္။

အမွတ္တရက်န္ခဲ့ေစလိုေသာ မိသားစု၏ဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းသည့္အေနျဖင့္၎၊ ေဆး႐ံုတက္စဥ္ကာလတြင္ ၾကပ္မတ္ ကု သသူ ဆရာဝန္ႀကီးႏွင့္ စကားစပ္မိရာ …ကိုေမာင္ေမာင္ ခင္ဗ်ားမွတ္မိတာေတြ ခ်ေရးထားပါလားဟု ေျပာဖူးသည္ကို အ ေကာင္အထည္ေဖာ္သည့္အေနျဖင့္၎၊ အိမ္တြင္နားေနခိုက္ စာေရးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အင္အားမရွိသျဖင့္ MP4 ႏွင့္ အသံ သြင္းထားသည္မ်ားကို မတည္းျဖတ္ဘဲ တိုက္ရိုက္စာလံုးမ်ားအျဖစ္ ေရးခ်ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္ကိုမွ် ထိ ခိုက္ေစလိုေသာ ဆႏၵမရွိပါ။ }
**************

ဒီတပတ္ က်ေနာ္ေျပာမယ့္အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးရဲ႕ ၄၂ မ်က္ႏွာ။
အေရးအခင္းတုန္းကထြက္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးရဲ႕၄၂ မ်က္ႏွာစာတမ္း က်ေနာ္ ပထမဦးဆံုး ပံုႏွိပ္ျဖန္႔ေဝခဲ့တဲ့အေၾကာင္းအရာ။ မေန႔က မမစု (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္) နဲ႔ေတြ႔ေတာ့ မမစုက အေရးအခင္းအတြင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးရဲ႕အခန္းက႑ ေတြကို ေမွးမိွန္သြားေအာင္ မလုပ္ၾကဖို႔အေၾကာင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးရဲ႕ ဒီစာေတြဟာ အေရးအခင္းအတြက္ ဘယ္ေလာက္ အေထာက္အကူျပဳခဲ့တယ္ဆိုတာ နားလည္ၾကဖို႔အေၾကာင္း လူေတြေရွ႕မွာ က်ေနာ့္ကိုေျပာတယ္။

က်ေနာ္ကလည္း သေဘာတူပါတယ္။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္႐ိုက္ခဲ့တာကိုး။ ၁၉၈၇-၈၆ ေလာက္မွာ အစိုးရ က (မဆလအစိုးရက) ေငြစကၠဴ တရားမဝင္ (၂) ႀကိမ္ေၾကညာခဲ့တယ္။ လူေတြလမ္းမေပၚေရာက္လာၾကတယ္၊ မီးပိြဳင့္ေတြဖ်က္၊ ကားေတြမီး႐ွဴိ႕ မေက်နပ္ခ်က္ေတြ ျပၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေတာင္ႀကီးျဖစ္မယ္.. စၿပီးေတာ့ဆူေတာ့ ပြဲၾကမ္းသြားတယ္။ ရဲမွဴးႀကီးတေယာက္လည္း ေသတယ္လို႔ ၾကားတယ္။ ေနာက္ေတာ့မႏၱေလးေရာက္၊ ဆက္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေလာက္မွာ ၈၈ မတ္လေလာက္ၾကေတာ့ ရန္ကုန္မွာ ပြဲဆူလာတယ္။ စီတန္းလွည့္လည္ပြဲေတြ ဟိုႀကိဳၾကား ဒီႀကိဳၾကား ျဖစ္လာတယ္။

က်ေနာ့္အေဖက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးတပည့္၊ ေန႔တိုင္းဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးဆီသြားတယ္။ ဗိုလ္မွဴးဘေ႐ႊတို႔ ၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီးၾကည္ ဟန္တို႔။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒရိုင္ဘာေပါ့ဗ်ာ။ လိုက္ပို႔ဆိုလိုက္ပို႔လိုက္တယ္။ ျပန္လာႀကိဳဆိုႀကိဳလိုက္တယ္။ ကိုယ္နဲ႔လည္း ခင္ ေနတာကိုး။ တခါတေလလည္း အေပၚမတက္ပါဘူး။ ေအာက္ထပ္ မီးဖိုေခ်ာင္ႀကီးထဲမွာ နန္းႀကီးေလး ဘာေလးစား…၊ အန္တီမူက လုပ္ေကြၽးတယ္။ အဲဒီတုန္းက အန္တီမူ နန္းႀကီးက စပါယ္ရွယ္ပဲ။  အေရးအခင္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးတို႔အဖြဲ႔နဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ေပမယ့့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးတို႔ အိမ္ေရွ႕မွာေတာ့ မနက္မိုးလင္းရင္ေထာက္လွမ္းေရးက ဟိုင္းလပ္ မီးခိုးေရာင္ ေလးက ခပ္လွမ္းလွမ္းကေရာက္ေနၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီး စာတေစာင္ေရးတယ္ဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္သိတယ္။ ဦးေနဝင္းဆီ တေစာင္ေရးတယ္ …က်ေနာ္ျမင္လည္း ျမင္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးရဲ႕အရည္အခ်င္းက စာေရးရင္ ဖ်က္တာတို႔ ေနာက္ျပန္လွည့္တာတို႔ မရွိဘူး။ ေတာက္ေလွ်ာက္ ေရးသြားႏိုင္တယ္။ ဆံုးတဲ့အထိ တေျဖာင့္တည္းေရးလို႔ရတယ္။

တေန႔ေသာအခါေတာ့ က်ေနာ့္အေဖက က်ေနာ့္ကို…ေဟ့ေကာင္ ေမာင္ေမာင္.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ႀကီး စာေရးပီးသြားၿပီ။ အဲဒါ ကို gestener နဲ႔ လွည့္ၿပီးေဝေစခ်င္တယ္။ မင္းလုပ္မလား  မင္းလုပ္ေပးမလားလို႔ေမးတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း ဟား…ေထာင္ ႏႈတ္ခမ္းနင္းရတဲ့အလုပ္။ သူ႔မွာလည္း ေယာက္ဖေတြ ညီေတြ သားမက္ေတြရွိရဲ႕သားနဲ႔ ငါ့ခိုင္းတယ္ဟ.. လို႔ စိတ္ကေတာ့ ျဖစ္ၿပီ။  ဒါေပမ့ဲ က်ေနာ္ စာဖတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီစာကိုေဝသင့္တယ္  တိုင္းျပည္ကို ျဖန္႔သင့္တယ္လို႔ဆိုၿပီးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ႀကီးဆီက ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ စာယူၿပီးေတာ့ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ဘားလမ္းက က်ေနာ့္ဦးေလး ဦးဖိုးေအာင္ရုံးခန္းကို ခ်ီတက္ တယ္။

အဲဒီက ကိုေမာင္ေမာင္ၾကည္ …စာရိုက္ခ်င္တယ္…ကိုေမာင္ေမာင္ၾကည္ကလည္း လြယ္လြယ္ပဲ ဘားလမ္းထဲက ဆိုင္ကိုေခၚ သြားတယ္ ဆိုင္တဆိုင္ေပါ့။ စ႐ိုက္တာေပါ့ဗ်ာ။ ၄၂ မ်က္ႏွာဆိုေတာ့ ၂ ရက္ေလာက္႐ုိက္ရတယ္။ အေရွ႕မွာ ၄၂ မ်က္ႏွာ ပထမဆံုးစာမ်က္ႏွာက အဂၤလိပ္လိုေရးထားတဲ့ Type ဆိုတာ က်ေနာ့္လက္ေရးပဲ။ ဆိုင္ရွင္ကလည္း ဘာစာမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ ဦးေနဝင္းဆီလိပ္တပ္ထားတာ ဂရုမစိုက္ဘူး။ အဲဒါမ်ဳိးေတြ လာေနၾကနဲ႔တူတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးက စာ႐ြက္အေကာင္းနဲ႔ အေစာင္(၁၀၀) ၊ စာ႐ြက္အၾကမ္း စစ္ေတာင္းနဲ႔ အေစာင္ (၆၀၀) လွည့္ခိုင္းတယ္။ gestener နဲ႔လွိမ့္ …စာ႐ြက္အေကာင္းကိုေတာ့ စာအုပ္ေလးေတြခ်ဳပ္ေပါ့ေလ။ ေနာက္ပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီဝင္ အား လံုးဆီ ဦးေနဝင္းအပါအဝင္ ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီဝင္အားလံုးဆီ စာ႐ြက္အေကာင္းနဲ႔ ေရာၿပီးပို႔ခိုင္းတယ္။ စာတုိက္ကေန ခပ္ တည္တည္နဲ႔ထည့္တယ္။။ စာအိတ္ထဲထည့္ၿပီးေတာ၊ က်ေနာ့္လက္ေရးနဲ႔အေပၚကလည္း ပါတီဥကၠ႒ႀကီးဦးေနဝင္းေပါ့ေလ …။ အကုန္လံုး က်ေနာ့္နာမည္နဲ႔တပ္ၿပီးေတာ့ ေလွ်ာက္ပို႔ေတာ့ စာတိုက္က …ဟာ မရဘူး ဦးေနဝင္းဆိုရင္ ပို႔တဲ့လူရဲ႕နာမည္နဲ႔ မွတ္ပံုတင္လိုတယ္ …။ ဒီလိုဆိုေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးရဲ႕မွတ္ပံုတင္နံပါတ္ကို အဲဒီမွာေရးထားတဲ့အတိုင္း ျပလိုက္တယ္။

က်ေနာ္ေရးေတာ့မွ စာတိုက္က လက္ခံလိုက္တယ္။ က်န္တဲ့စာ႐ြက္အေခ်ာတထုတ္ က်န္သေလာက္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီကေန ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးဆီျပန္လာတယ္ …။ က်ေနာ္လည္း ေကာ္ပီေဝရေအာင္လို႔ ၂၀-၃၀ ေလာက္ယူထားလိုက္တယ္…။ စာ ႐ြက္အေကာင္းနဲ႔တအုပ္ကို ဂ်ပန္ေဆးရုံမွာ ေဒၚခင္ၾကည္ေဆးရုံတက္ေနတဲ့ၾကားမွာ မမစုကို က်ေနာ္သြားေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီ (၆၀၀) ကေန ပြားသြားလိုက္တာ ဗိုလ္မွဴးႀကီးတင္ထြန္း (အကိုႀကီီးတင္ထြန္း) ရဲ႕သား သူ႔နာမည္လည္း ေမာင္ေမာင္ပဲ …အဲ …သူကထပ္ေဝခ်င္လို႔ gestener ေျပးဆြဲတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးကလည္း ေပးခိုင္းလိုက္တယ္၊ က်ေနာ္ သူ႔ကိုေပးလိုက္တယ္ ။

က်ေနာ္အဲဒါလုပ္ၿပီးကတည္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီး အိမ္ကို သိပ္မတက္ေတာ့ဘူး။ ကားနားမွာပဲေစာင့္ေနတယ္ ၊ ေထာက္ လွမ္းေရးေတြကလည္း ၾကည့္ေနတယ္။ က်ေနာ္က ကားရပ္ရင္ ဘီးကိုေျခေထာက္နဲ႔ကန္ၾကည့္လိုက္ …ကားေအာက္ကို ငံု႔ၾကည့္လိုက္၊ ေဘာနက္ဖြင့္လိုက္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ လုပ္ၿပီးမွ က်ေနာ္အိမ္ေပၚတက္တယ္။ အျမင္မွာေတာ့ ဒရိုင္ဘာေပါ့ဗ်ာ ။ အဲ…ထင္တဲ့အတိုင္းပဲ ဖမ္းပါေလေရာဗ်ား…။

အေဖေရာ  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးေရာ၊ တဖြဲ႔ႀကီးဖမ္းတယ္။ အဲဒီအိမ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီး သားေတြနဲ႔ေဆာ့ေနတဲ့ ခပ္ေပ်ာ့ ေပ်ာ့ ေဒါက္တာေဇာ္ဝင္းဦးတဲ့…။ အခုေတာ့ ၾသစေၾတးလ်မွာ ထင္တယ္…သူရွိတယ္။ သူ႔ကိုဖမ္းသြားတယ္။ က်ေနာ္ထင္ တာက သူ႔ကိုစာ႐ုိက္တယ္ထင္ၿပီးဖမ္းတာ။ သူတို႔လည္း အၾကာႀကီးေတာ့မေနရပါဘူး။ (၇) ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ျပန္လြတ္ လာၾကတယ္။ ေဒါက္တာေဇာ္ဝင္းဦးက က်ေနာ့္ေတြ႔ေတာ့ေမးေငါ့ၿပီးေတာ့… အဲဒီလူႀကီး ဒီစာေတြ႐ိုက္တာေတြ႔တယ္လို႔ ေထာက္လွမ္းေရးေတြကိုေျပာခဲ့တယ္…မေက်မနပ္နဲ႔…။ က်ေနာ္လည္း ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ။ က်ေနာ့္ကိုလည္းဖမ္းေပါ့ ။

အဲဒီ ၄၂ မ်က္ႏွာစာတမ္းက အင္မတန္ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားခဲ့တယ္။ အဲဒီတုန္းက ရင္တထိတ္ထိတ္ေပ့ါ …။ ႐ိုက္ရမယ့္လူက ဟာ…က်ေနာ္မ႐ိုက္ရဲပါဘူးဆိုၿပီးေတာ့ ရပ္လိုက္ရင္ က်ေနာ္ဒုကၡပဲ ။ဒီေလာက္ပါပဲ ။ သိပ္စြန္႔စားခန္းႀကိီး ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေထာင္ႏႈတ္ခမ္းေတာ့နီးခဲ့ရပါတယ္။ က်ေနာ္ အဖမ္းမခံခဲ့ရဘူး …။ က်ေနာ္တတ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ခဲ့တဲ့ႏိုင္ငံေရးအျဖစ္အပ်က္တခု။
**********

သည္တုန္းက တတ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရးအျဖစ္အပ်က္တခုဆိုတဲ့ ၄၂ မ်က္ႏွာကို ေ၀လိုက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းအျဖစ္ အပ်က္ေတြကေတာ့ အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း လူထုအံုႂကြမႈမ်ား၊ အာဏာရွင္နဲ႔ လက္ကိုင္တုတ္မ်ားရဲ႕ရက္ရက္စက္စက္ႏွိပ္ကြပ္ေခ်မႈန္းမႈမ်ားနဲ႔ ရင္နာစရာ ေတြခ်ည္းသာပင္။

ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဆင္းရဲတြင္းရဲ႕ တြင္းဆံုးထဲ ေရာက္ေနတာကို မီးထိုးျပလိုက္သလို အားလံုး ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း သိရွိသြား ၿပီး လက္ရွိအစိုးရကိုလည္း နာက်ည္းသထက္ နာက်ည္းလာၾကပါသည္။ ၄၂ မ်က္ႏွာစာရြက္မ်ားကလည္း တီးတိုးျဖန္႔ ထားရာက အေတာ္ခရီးေပါက္ေနရာ မဖတ္ရေသးသူဆိုလွ်င္ေခတ္မမီေတာ့သည့္ဘ၀ကို ေရာက္လာပါသည္။ အင္တာနက္ မရွိေသး၊ ေရဒီယိုမွာ ဘီဘီစီ၊ ဗီြအိုေအနားေထာင္လွ်င္ ႏိုင္ငံျခားမွ သတင္းစာတေစာင္ေစာင္ကိုလက္၀ယ္ဖတ္ရႈမိလွ်င္ ႏိုင္ငံ ေတာ္ကိုပုန္ကန္မႈ၊ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈကို ေႏွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးမႈတို႔ႏွင့္ အခ်ိန္မေရြး ေထာင္ထဲ၀င္ႏိုင္ေသာ ေခတ္၊ တရားစြဲဆိုျခင္း၊ ရံုးတင္ စစ္ေဆးျခင္းမရွိ၊ လူတေယာက္ကိုေထာင္ထဲမွာထားခ်င္သေလာက္ ထားႏိုင္ေသာေခတ္ ျဖစ္ပါ သည္။

{၈၈၈၈ အေရးအခင္းမျဖစ္မီ မတ္လ ၇ ရက္ေန႔က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးမွ ဦးေနဝင္းဆီ စာတေစာင္ ပို႔ခဲ့ပါသည္။ စီးပြားေရးျပျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားလုပ္ရန္ အစိုးရတရပ္အသစ္ဖြဲ႔ရန္ အၾကံျပဳခဲ့ပါသည္။ ယခင္ကလည္း  စာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရးခဲ့ဖူးၿပီး တိုင္းျပည္သို႔လည္း ေဝခဲ့ပါသည္။ တိုင္းျပည္အတြင္း အစိုးရဆန္ုက်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားအတြက္ အေရးပါေသာ ေထာက္ပံ့ မႈတရပ္ ျဖစ္ေစခဲ့ပါသည္။ ဦးေနဝင္း၏ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ကို ျပစ္ျပစ္ခါခါ ေဝဖန္ထားၿပီး လူထုအံုႂကြမႈႀကီး ျဖစ္လာ ႏိုင္ေၾကာင္းကိုလည္း သတိေပးထားခဲ့ပါသည္။ ၁၉၈၈ ေမလ ၉ ရက္ေန႔တြင္ စာမ်က္ႏွာ ၄၂ မ်က္ႏွာပါစာကို ဒုတိယ တႀကိမ္ ေရးပီးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမ်ား လိုအပ္ေနေၾကာင္းကိုလည္း ထပ္မံေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။} (Wikipidia စာမ်က္ႏွာမွ)

ေက်ာင္းသားေမာင္ဖုန္းေမာ္ေသဆံုးမႈမွစတင္ကာ အေထြေထြသပိတ္ႀကီး ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ျဖစ္ေပၚလာရသည္မွာ ေနပူထဲဓာတ္ဆီျဖန္းၿပီးသားေလာင္စာကို မီးပြားက်သြားသျဖင့္ ၀ုန္းခနဲ ထေတာက္လာသည္ဟု မိမိအေတြ႔အၾကံဳအရ ထင္မွတ္မိပါ သည္။ ထိုအခ်ိန္က ယိုယြင္းေနေသာ ျမန္မာျပည္ကို အာဏာရွင္ဦးေန၀င္းကိုယ္တိုင္က သူ႔လက္ထဲမွာ ဆက္လက္ထိန္းသိမ္း ႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့။ တပါတီစံနစ္လား ပါတီစံုစနစ္လားေတြ ေမးေနရေသာဘ၀ကို ေရာက္လာခဲ့ပါသည္။ အဆင္းမွာ ထြက္ခတ္ ခတ္တတ္ေသာအာဏာရွင္တို႔ထံုးစံအတိုင္း တတိုင္းျပည္လံုးကို စစ္တပ္ဆိုတာ ပစ္ရင္တည့္တည့္ ပစ္တယ္လို႔ႀကိမ္းေမာင္းၿပီး ဆင္းသြားခဲ့တာပါ။

{ဒီေနရာမွာ ျမန္မာျပည္ကအာဏာရွင္ေတြရဲ႕စရိုက္ တူတာေတြ ေတြ႔မိတာကေတာ့ သူတို႔ဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႕အဆီအႏွစ္ေတြ ၀ါးမ်ဳိေနတုန္းကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို နာမည္အမ်ဳိးမ်ဳိးတပ္ၿပီး မဟာေခါင္းေဆာင္လိုလို တိုင္းျပည္တာ၀န္ယူထားရတဲ့ပံုဖမ္းၾက၊ အဆီအႏွစ္ေတြ ကုန္ခမ္းလို႔ သူတို႔အတြက္ အစုပ္ထုတ္ပဲက်န္တယ္လို႔ထင္လာတဲ့အခ်ိန္ၾကေတာ့ ပါတီစံုစနစ္ကို အစ ပ်ဳိးေပးခဲ့တယ္တို႔၊ တာ၀န္လႊဲေျပာင္းေပးခဲ့တယ္တို႔၊ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံျဖစ္ေအာင္ အစပ်ဳိးခဲ့တယ္တို႔နဲ႔ နာမည္ေကာင္းကလည္း လိုခ်င္ ထိုင္ေက်းဇူးတင္တာလည္း ခံခ်င္ေသးတာ။}

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏွစ္ေတြမည္မွ်ပင္ၾကာပါေစ … ဓမၼနဲ႔အဓမၼတိုက္ပြဲမွာ က်ဆံုးသြားၾကရတာကေတာ့ အဓမၼသားေတြဆိုတာ အား လံုး အသိပါ။

ဒီမိုကေရစီ ျပည္သူ႔အစိုးရတရပ္ ေပၚေပါက္လာရန္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ စေတး ၿပီးမွ ခက္ခက္ခဲခဲအႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္လည္ရံုးထခဲ့ရပါသည္။ အေမွာင္ေခတ္အာဏာရွင္ေတြလက္ထဲ တိုင္းျပည္ျပန္မေရာက္ေအာင္ ကာကြယ္ရန္မွာ ႏိုင္ငံ သားတိုင္းမွာ တာ၀န္ရွိပါသည္။ ႏိုင္ငံျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအတြက္ ျပည္သူ႔အစိုးရကို အားလံုး၀ိုင္း၀န္းပံ့ပိုးၾကပါစို႔လို႔ ၈၈၈၈  ၂၈ ႏွစ္ေျမာက္ႏွစ္ပတ္လည္မွာ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါေႀကာင္း။