ရွာေဖြေရး ...

Loading...
PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

ဂါမဏိ ● ေျမပုံသစ္

ဂါမဏိ ● ေျမပုံသစ္
၂ ၁ ရ ာ စု ပ င္ လုံ စ ာ စ ဥ္ ( ၃ ၀ )
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆

ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ဖို႔ ႏိုင္ငံေရးပိုင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္း၊ စီးပြားေရးပိုင္း၊ လံုျခံဳေရးပိုင္း၊ လူမႈေရးပိုင္း လိုအပ္ခ်က္ေတြ ေျပာၾကတာ အမ်ားႀကီးရွိေနၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သိတ္မေျပာၾကေသးတဲ့ ပထဝီပိုင္းကို ေျပာခ်င္ပါ တယ္။

ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုမွာပါမယ့္ ျပည္နယ္ေတြကေတာ့-

(၁) ကခ်င္ျပည္
(၂) ကရင္ျပည္
(၃) ကရင္နီျပည္
(၄) ခ်င္းျပည္
(၅) ဗမာျပည္
(၆) မြန္ျပည္
(၇) ရခိုင္ျပည္
(၈) ရွမ္းျပည္
(၉) ဝျပည္
(၁၀) ဧရာဝတီအမ်ုိးသားမ်ားျပည္
(၁၁) တနသၤာရီအမ်ဳိးသားမ်ားျပည္
(၁၂) ခ်င္းတြင္းအမ်ုိးသားမ်ားျပည္

တို႔ျဖစ္ပါမယ္။ (ျပည္နယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို မႀကိဳက္ပါ)

အေရးႀကီးတာက နယ္နိမိတ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္-

(၁) ကရင္ျပည္မွာ ေရႊက်င္၊ ေက်ာက္ႀကီး၊ မံုး၊ ထန္းတပင္-ဇရပ္ႀကီး စတာေတြ ပါဝင္မယ္။ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ စစ္ေတာင္းျမစ္ အထိ ေရာက္မယ္။

(၂) ကရင္နီျပည္မွာ မိုးျဗဲ-ဖယ္ခံု၊ အလယ္ေခ်ာင္း၊ ပဒတ္ေခ်ာင္း၊ မရမ္းေတာင္၊ လိပ္သိုေျမာက္ဘက္ ေက်းကေတာ-ေမာင္ဘေလာ့ စတာေတြ ပါဝင္မယ္။

(၃) ခ်င္းျပည္မွာ ကေလး၊ ကေလးဝ၊ တမူး၊ ကေဘာ္ေတာင္ၾကား စတာေတြ ပါဝင္မယ္။ ခ်င္းတြင္းျမစ္အထိ ေရာက္မယ္။

(၄) မြန္ျပည္မွာ ေရျဖဴ ပါဝင္မယ္။

(၅) ရခိုင္ျပည္မွာ ေခ်ာင္းသာ ေငြေဆာင္ ေမာ္တင္စြန္းအထိ ပါဝင္မယ္၊ ပလက္ဝ နယ္ထဲက ရခိုင္မ်ားတဲ့ ေခ်ာင္းေဘးနယ္ေျမတခ်ဳိ႕ပါဝင္မယ္။

(၆) ရွမ္းျပည္မွာ မိုးကုတ္ ေမၿမိဳ႕ ၂၁ မိုင္ ပါဝင္မယ္။

(၇) ဝ ျပည္မွာ ေမာ္ဖာ ဟိုပန္ ပန္လံုပါဝင္မယ္။

(၈) ဧရာဝတီအမ်ဳိးသားမ်ားျပည္မွာ ပဲခူးတိုင္းအေနာက္ျခမ္း သာယာဝတီနယ္က ကရင္ရြာေတြ ပါႏိုင္တယ္။

(၉) ခ်င္းတြင္းအမ်ဳိးသားမ်ားျပည္မွာ စစ္ကိုင္းတိုင္းအထက္ပိုင္းက ရွမ္းနီ၊ နာဂ၊ ကတူးကနန္း ေဒသေတြ ပါဝင္မယ္၊ ကခ်င္ျပည္ ေတာင္ဘက္အစြန္းက ရွမ္းနီ ေဒသေတြ ပါႏိုင္တယ္။

(၁၀) ဗမာျပည္နယ္မွာ ပင္ေလာင္းအေနာက္စြန္းကေပါင္းေလာင္းေဒသ ပါဝင္မယ္။

ျပည္နယ္တိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသေတြ ရွိမယ္။ ဥပမာအားျဖင့္-


(၁) ကခ်င္ျပည္ထဲမွာ ရွမ္းနီကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ခႏၱီးရွမ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးနယ္

(၂) ကရင္ျပည္ထဲမွာ ပအိုဝ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ မြန္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၃) ကရင္နီျပည္ထဲမွာ ကယန္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ရွမ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကရင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊

အင္းသားကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ပအိုဝ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္
(၄) ခ်င္းျပည္ထဲမွာ ရခိုင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ရွမ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၅) မြန္ျပည္ထဲမွာ ပအိုဝ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကရင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ထားဝယ္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၆) ရခိုင္ျပည္ထဲမွာ ခ်င္း/ခမြီးကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ဗမာကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၇) ရွမ္းျပည္ထဲမွာ ပအိုဝ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ တအာင္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကခ်င္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကိုးကန္႔ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ဓႏုကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ အင္းသားကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ လားဟူ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ အခါကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ေတာင္႐ိုးကုိယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ယင္းက်ားယင္းနက္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၈) ဝ ျပည္ထဲမွာ ရွမ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကခ်င္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကိုးကန္႔ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ လားဟူကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၉) ဧရာဝတီျပည္ထဲမွာ နယ္ေျမသတ္သတ္မွတ္မွတ္ခြဲလို႔ရတဲ့ေနရာေတြမွာ ဗမာကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကရင္ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ရခိုင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၁၀) တနသၤာရီျပည္ထဲမွာ နယ္ေျမသတ္သတ္မွတ္မွတ္ခြဲလို႔ရတဲ့ေနရာေတြမွာ ထားဝယ္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ မြန္ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကရင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ဆလံုကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၁၁) ခ်င္းတြင္းျပည္ထဲမွာ နယ္ေျမသတ္သတ္မွတ္မွတ္ခြဲလို႔ရတဲ့ေနရာေတြမွာ နာဂကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကတူးကနန္း ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ရွမ္းနီကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၁၂) ဗမာျပည္နယ္ထဲမွာ ရွမ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကရင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ခ်င္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္
(ဒါေတြက စိတ္ကူး အၾကမ္းထည္ဘဲ ျဖစ္ၿပီး အခိုင္အမာလက္ေတြ႔မွာေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြ အခ်င္းခ်င္း ညႇိႏႈိင္းၾကရမွာျဖစ္ပါ တယ္။)

ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္ ဆိုတာ တဆက္တစပ္တည္းရြာႏွစ္ရြာ သို႔မဟုတ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့လူဦးေရတခု ရွိရင္ အနိမ့္ဆံုး တိုက္ နယ္အဆင့္ေပးရမယ္။ ဒီ့ထက္မ်ားရင္ ၿမိဳ႕နယ္၊ ခ႐ိုင္၊ တိုင္းအဆင့္ေပးရမယ္။

ဂါမဏိ

ေအာင္သူၿငိမ္း ● ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔သည့္ မဟာမိတ္ဖြဲ႔မႈ ႏွင့္ ၂၁-ပင္လံု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံအတြက္ အေတြးတစ



ေအာင္သူၿငိမ္း ● ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔သည့္ မဟာမိတ္ဖြဲ႔မႈ ႏွင့္ ၂၁-ပင္လံု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံအတြက္ အေတြးတစ
(Renaissance Myanmar မဂၢဇင္း)
(မုိးမခ) ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆
 


ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္မႈ ဟူသည္မွာ အစိုးရႏွင့္ အရပ္ဘက္လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ားအတြင္းရွိ မတူကြဲျပားသည့္အုပ္စု အမ်ဳိး မ်ဳိး၊ ႏိုင္ငံအဆင့္ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္ အင္အားစုမ်ား၏ မတူကြဲျပားေသာ လုပ္ငန္းေဆာင္တာ အမ်ဳိးမ်ဳိး ပါဝင္သည္ဟု အဓိပၸာယ္ဖြင့္ၾကပါသည္။  ယင္းလုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားက အၾကမ္းဖက္မႈျဖစ္ပြားေစေသာ ေရေသာက္ျမစ္အေၾကာင္းအရင္း မ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္ေဆာင္ရြက္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ ႏိုင္ငံသားျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္းမွ ကင္းေဝးေရး (Freedom From Fear) တနည္းဆိုရေသာ္ ဆိုးက်ဳိး အႏႈတ္သေဘာေဆာင္သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥ (Negative Peace) ႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားမွ ကင္းလြတ္ခြင့္ရေစရန္ (Freedom From Want) တနည္းဆိုရေသာ္ အျပဳ သေဘာေဆာင္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး (Positive Peace)၊ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား မျဖစ္ပြားမီ၊ ျဖစ္ပြားေနစဥ္ ႏွင့္ ျဖစ္ပြားမႈမ်ားၿပီး စီး ေနာက္ပိုင္း၌ ခ်ဳိးႏွိမ္ေစာ္ကားျခင္းမွ ကင္းေဝးခြင့္ (Freedom From Humiliation) အတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးၾကျခင္းဟု အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုၾကပါသည္။

သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္က်င္းပမည့္ ၂၁-ရာစု ပင္လံု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ၏ အဓိပၸါယ္သည္ ဤဖြင့္ဆိုခ်က္ထက္ပိုပါလိမ့္ မည္။ အနာဂတ္ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ဒီဇိုင္းကိုေရးဆြဲၾကရန္အတြက္ပါ ရည္ရြယ္ထားရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ မၿပီးစီးေသး ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေရး (Nation Building) အတြက္ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားပါ ပါဝင္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါ သည္။ ထိုမွ်မက တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား အပါအဝင္၊ ေဝဖန္သံုးသပ္ၾကသူမ်ားက ၂၁-ရာစုပင္လံုသည္၊ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ႏွင့္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား ေဆြးေႏြးသေဘာတူညီခဲ့ၾကသည့္ ၁၉၄၇ ပင္လံုထက္ ပို၍ ရႈပ္ ေထြး ခက္ခဲလိမ့္မည္ဟုလည္း ေဝဖန္သံုးသပ္ေနၾကပါသည္။

အေၾကာင္းမွာ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ပင္လံုေဆြးေႏြးပြဲ၏ ရည္မွန္း ခ်က္မ်ားမွာ ရိုးစင္းၿပီး၊ သက္ဆိုင္ပတ္သက္သူ အင္အားစုလည္း အနည္းငယ္မွ်သာ ရွိပါသည္။ ဦးတည္ခ်က္ပန္းတိုင္မွာ လြတ္လပ္ေရးအျမန္ ရရွိေရးျဖစ္ၿပီး၊ ေတာင္တန္းႏွင့္ ျပည္ပအတူ လြတ္လပ္ေရး ရရွိေရးကိစၥသာ ျဖစ္သည္။ ၎ပင္လံု က်င္းပစဥ္က တိုင္းရင္းသားအင္အားစုအမ်ား ပါဝင္တက္ေရာက္ႏိုင္ ျခင္း မရွိခဲ့ပါ။

ႏွစ္ ၇၀ နီးပါးအၾကာမွ က်င္းပမည့္ ယခု ပင္လံုတြင္မူ ျပႆနာမ်ားက ပို၍ရႈပ္ေထြးပါသည္။ ျပည္တြင္းစစ္ အၾကမ္းဖက္ပဋိပကၡမ်ားေၾကာင့္ ေသြးထြက္သံယို ျဖစ္ခဲ့ ၾကၿပီ။ အသက္မ်ားစြာ၊ အိုးအိမ္မ်ားစြာ၊ တိုင္းျပည္၏ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အလားအလာမ်ား ဆံုးရႈံးနစ္နာခဲ့ၾကရၿပီး၊ တဖက္ႏွင့္ တဖက္ နာက်ည္းမႈ၊ မယံုၾကည္မႈ၊ သံသယမ်ားလည္း ႀကီးထြားခဲ့ ၾကေပၿပီ။ ထိုမွ်မက ေဆြးေႏြးဖက္အင္အားစုမ်ားကလည္း မ်ားျပားသည္။ တႏိုင္ငံလံုး အပစ္ရပ္စဲေရးပူးေပါင္းညိႇႏိႈင္းမႈ အဖြဲ႔ (NCCT) တြင္ပင္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ ၁၆- ဖြဲ႔ ပါဝင္ၿပီး၊ ယင္းျပင္ပရွိ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔မ်ား က်န္ရွိေနပါ ေသးသည္။

ထိုမွ်မက ရည္ရြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္မ်ားလည္း ပို၍ ရႈပ္ေထြး အေသးစိတ္က်ပါသည္။ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရး၊ တန္းတူညီမွ်ေရး၊ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ စသည့္အေရးမ်ား ပါရွိေနၿပီး၊ စစ္၏ ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိး ဒုကၡ သည္အေရး၊ မူးယစ္ေဆးဝါး ဘိန္းလုပ္ငန္း.. အိုးအိမ္အေျခ ပ်က္ ထြက္ေျပးရမႈ စသည့္ကိစၥမ်ား ရွိေနပါသည္။ ထို႔အျပင္ ႏိုင္ငံတကာမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကသူ၊ ပါဝင္ ပတ္သက္ေနသူမ်ားကိုလည္း ေမးမထားသင့္ပါ။ အိမ္နီးခ်င္း အင္အားႀကီးႏိုင္ငံမ်ား အပါအဝင္ အီးယူ၊ ကုလသမဂၢ၊ အာဆီယံ စသည္တို႔သည္လည္း ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစင္ျမင့္တြင္ သူ႔အခန္းက႑ႏွင့္ သူ အေရးပါပါသည္။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ၂၁- ပင္လံုသည္ ပို၍ခက္ခဲ၊ ပို၍လက္ဝင္မည္ကို အပ္ခ်မတ္ခ် ေျပာႏိုင္ပါသည္။

တၿပိဳင္နက္တည္းတြင္ ပင္လံုဟု [ယံုမွတ္မွားခ်က္ ဒ႑ာရီျဖစ္ေစ၊ အမွန္တကယ္ျဖစ္ေစ] အမ်ဳိးသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရး သရုပ္သကန္ကို ေခါင္းစဥ္တပ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ပို၍ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား ႀကီးထြားလ်က္ရွိပါသည္။ ယခုအခါ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ၏ အႏွစ္သာရ၊ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ စသည္ျဖင့္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ ေျပာဆိုေနမႈမ်ားလည္း အမ်ားအျပား ၾကားသိေနရသည္။ ျမင့္ ျမင့္တင္ထားသည့္ ရည္မွန္းခ်က္ေၾကာင့္၊ ယင္းရည္မွန္းခ်က္အထိ ခရီးေပါက္ႏိုင္-မေပါက္ႏိုင္ကို စိုးရိမ္ဖြယ္ ရွိလာျပန္ပါ သည္။

■ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အလားအလာေကာင္းမ်ား
ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ကို အေထာက္အကူျပဳသည့္ ဥပေဒၾကမ္းတရပ္ကို အထက္လႊတ္ေတာ္ဆီ တင္သြင္းျပီးတဲ့ေနာက္၊ ဇြန္လ (၃၀) ရက္ေန႔တြင္ ယခင္အစိုးရ၏ အဓိက ဦးေဆာင္ညိႇႏိႈင္းေဆြးေႏြးသူ ဝန္ႀကီးဦးေအာင္မင္းက သတင္းေထာက္ မ်ားကို ေတြ႔ဆံုေျပာၾကားရာ၌"အခ်ဳိ႔တိုင္းျပည္ေတြမွာဆိုရင္ သေဘာတူညီခ်က္တခု မရရင္၊ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးသူ ေတြက ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေရး စားပြဲဝိုင္းကေန ထြက္သြားၾကတယ္။ ဒီေနာက္မွာ တိုက္ပြဲေတြ ျပန္စၾကမယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္၊ ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာေတာ့ လူတိုင္းက ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေရး စားပြဲကေန ထြက္မသြားဘူးလို႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားၾကတယ္။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္ က ေအာင္ျမင္မွုတခုလို႔ ေခၚပါတယ္" ဟု ဆိုခဲ့သည္။

မွန္ပါသည္။ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အင္အားစုမ်ား အပါအဝင္ ႏိုင္ငံသားအမ်ားမွာ စစ္ကိုဆက္လက္ ရည္ရွည္ဆြဲ တိုက္ခိုက္ေနလိုစိတ္ မရွိၾကေတာ့ေပ။ ဆယ္စုႏွစ္ ၇-ခုနီးပါး စစ္ပြဲ ပဋိပကၡမ်ားၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရၿပီးေနာက္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျမင္ လိုၾကသည္။ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ ေအာက္က်ေနာက္က် ျဖစ္က်န္ခဲ့ၿပီကို သိၾကသည္။ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းအမ်ားအျပား ကို အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ရမည္ကို သိၾကသည္။ အနည္းဆံုး သေဘာတူညီခ်က္မ်ား မရႏိုင္ေသးလွ်င္ေတာင္ ဆက္ ၍ ေဆြးေႏြးလိုၾကသည္၊ စစ္ပြဲမ်ားဖက္ တဖန္ျပန္၍လွည့္ရန္ တြန္႔ဆုတ္ၾကပါသည္။ ဤအခ်က္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ မ်ားအတြက္ အလားအလာေကာင္းဟု ယူဆႏိုင္ပါသည္။

ကံေကာင္းေထာက္မ၍ ပထမအႀကိမ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံသို႔ အက်ဳိးေဆာင္တဦးအျဖစ္ မိမိတက္ေရာက္ခြင့္ ရခဲ့ပါ သည္။ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလတြင္ က်င္းပေသာၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံက ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ရန္မဟုတ္ဘဲ၊ ကိုယ္ စားလွယ္မ်ား၏ အျမင္မ်ား စုစည္းရန္သာျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္ဘာလက ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပထားၿပီး ျဖစ္ရာ၊ ေရွ႔အနာဂတ္လုပ္ငန္းမ်ားသည္ အႏိုင္ရပါတီအေပၚတြင္ ပို၍မူတည္မည္ျဖစ္ၿပီး၊ ယခုညီလာခံ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ မလႊမ္းမိုးထားေစလိုေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တႏိုင္ငံလံုး ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ (NCA) အရ သေဘာတူညီခ်က္ လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီး ရက္-၁၀၀ အတြင္း ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကို မျဖစ္မေန ေခၚဆိုရမည္ဟူေသာေၾကာင့္ ယင္းကတိကဝတ္ကို ျဖည့္ဆည္းသည့္အေနျဖင့္ ယခုညီလာခံက်င္းပရျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။

ပထမအႀကိမ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံက အျမင္သေဘာထားအခ်ဳိ႔ စုစည္းႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ ဤသည္မွာ စာရြက္ေပၚတင္ႏိုင္ေသာ ရလဒ္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ မျမင္သာသည့္ရလဒ္အမ်ားအျပား ရွိခဲ့သည္ဟု မိမိကိုယ္ေတြ႔ ယူဆပါသည္။

အေၾကာင္းမွာ ယံုၾကည္မႈ၊ ရင္းႏွီးပြင့္လင္းမႈ တစံုတရာ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
ယင္းညီလာခံသို႔ တပ္မေတာ္ဖက္မွ ကိုယ္စားလွယ္ ၁၅၀ တက္ေရာက္ခြင့္ရသည္။ သိရွိရသေလာက္ သူတို႔က အိမ္စာ ေသခ်ာလုပ္လာၾကပါသည္။ ယခုညီလာခံမတိုင္မီ တပ္မေတာ္ထဲတြင္ စေနေန႔တိုင္း ၂ လခန္႔ ေဆြးေႏြးမည့္ေခါင္းစဥ္ ၅-ခု ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၊ သင္တန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကရသည္ဟု ဆိုသည္။ တပ္မေတာ္ဘက္မွ တင္လာသည့္ အယူအဆမ်ားကို သေဘာတူသည္ျဖစ္ေစ၊ သေဘာကြဲသည္ျဖစ္ေစ ဤသို႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ မ်ားအေပၚ ေလးနက္မႈမွာ ေလးစားဖြယ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ညီလာခံတြင္ လူနည္းစုသတိျပဳမိသည့္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ျဖစ္ရပ္အခ်ဳိ႔လည္း ရွိခဲ့ပါသည္။ ကယားျပည္နယ္မွ တက္လာသည့္ ကိုယ္စားလွယ္တဦး စကားေျပာခြင့္ရသည့္ အခ်ိန္တြင္ သူ၏လယ္ေျမသိမ္းဆည္းခံရေၾကာင္း ေျပာပါသည္။ ယခင္ ကာလမ်ားကသာ ယခုလိုေျပာဆိုမည္ဆိုပါက၊ ေထာင္ထဲ ေရာက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယခုညီလာခံႀကီးကို သူက ေက်း ဇူးတင္ေၾကာင္း၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ သူ႔၏လယ္ေျမကို သိမ္းဆည္းခဲ့သည့္ တပ္မေတာ္တပ္မွဴးႀကီးကို မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ ေျပာဆိုခြင့္ရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးပါသည္။ သူ၏လယ္ေျမကို သိမ္းဆည္းခဲ့ေသာ အေျမာက္တပ္ တပ္မွဴးလည္း ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္တြင္ ပါဝင္ေနသည္။ ေျမကိစၥ ေျပလည္-မေျပလည္ေတာ့ မသိရပါ။ ေနာက္ပိုင္း ညီလာခံရက္မ်ားတြင္ သူတို႔ႏွစ္ဦး ပခံုးဖက္၍ ညီလာခံအတြင္း အတူသြားလာေနၾကသည္ကို ျမင္ေတြ႔ရပါသည္။ မျမင္သာ သည့္ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ႏိုင္သည့္ ကိစၥတခုဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

ေနာက္ထပ္ျဖစ္ရပ္တခု ရွိပါေသးသည္။ ကရင္ျပည္နယ္ရွိ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔တခု၏ ကိုယ္စားလွယ္ အမ်ဳိးသမီးႀကီး တဦးက က႑တခုတြင္ သဘာပတိအဖြဲ႔ဝင္ တဦးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရသည္။ သူက မိန္႔ခြန္းေျပာရပါသည္။ သူ၏ မိန္႔ခြန္းကလည္း ရိုးရွင္းလွသည္။ မပီသေသာ တိုင္းရင္းသားအသံျဖင့္ ခပ္ေလးေလးေျပာသြားခဲ့သည္။ သူက ယခုက႑ တြင္ သဘာပတိအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ရမည္ျဖစ္ရာ၊ စကားလံုးမ်ားကို သတိထား၍ က်က္မွတ္ခဲ့ရသည္ပင္ ရွိေၾကာင္းဆိုပါ သည္။ ျမန္မာစကားလံုးမ်ားက သူ႔အတြက္မွတ္မိရန္ ခက္ခဲေနသည္ဟု ဆိုသည္။ သူက "သယံဇာတ" ဟူသည့္ေဝါဟာရ ကို ဖတ္ရခက္လြန္းသည္။ ဖတ္လိုက္လွ်င္ သူက "သံမဏိ" ဟု ခ်ည္းျဖစ္ေနတတ္သည္ဟု ေျပာပါသည္။ ဆက္ေျပာရာ တြင္ တခ်ိန္က သူတို႔၏နယ္စပ္တိုင္းရင္းသား ေဒသမ်ားတြင္ ဘာအဆိုးျဖစ္ျဖစ္ စစ္တပ္ေၾကာင့္ (တပ္မေတာ္ေၾကာင့္) ဟု ထင္ျမင္တတ္ၾကေၾကာင္း၊ လူသတ္ခံရလွ်င္လည္း စစ္တပ္၊ ထြက္ေျပးရလွ်င္လည္း စစ္တပ္၊ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္ခံရ လွ်င္လည္း စစ္တပ္ဟု ယံုၾကည္ထားၾကေၾကာင္း၊ သူယခုကဲ့သို႔ ျမန္မာစာ မတတ္ေျမာက္ႏိုင္ရသည္မွာ စစ္တပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ ေၾကာင္း အရႊန္းေဖာက္လိုက္ပါေသးသည္။ ေက်ာင္းမ်ားပိတ္၊ ထြက္ေျပးေနရ၍ စာေကာင္းေကာင္း မသင္ႏိုင္၊ အတန္း ပညာနည္းခဲ့ရေၾကာင္း ေျပာပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယခုေခတ္ကေျပာင္းသြားၿပီ။ စစ္တပ္မွ ဗိုလ္မွဴးႀကီးမ်ားႏွင့္ အတူထိုင္ကာ ေျပာဆိုႏိုင္ၿပီ။ သူတို႔၏ ျပႆနာမ်ားကိုလည္း တင္ျပေဆြးေႏြးႏိုင္ၿပီ။ ယခုမွသာ 'ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္အစစ္' ျဖစ္ေၾကာင္း သူက ေျပာပါသည္။ အခန္းထဲရွိ တပ္မေတာ္အရာရွိမ်ား ရင္ထဲထိသြားၾကပါသည္။ မ်က္ရည္ဝိုင္းေနၾကသူမ်ား အမ်ား အျပားရွိခဲ့သည္။ ဤျဖစ္ရပ္မ်ားကို မိမိက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၏ မျမင္သာေသာ ရလဒ္မ်ားဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။

ယခု ၂၁-ပင္လံု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ (ဒုတိယအႀကိမ္) တြင္လည္း ရလဒ္ေကာင္းမ်ား ထြက္ေပၚႏိုင္ပါသည္။ မိမိတို႔ အတူ ထိုင္ေဆြးေႏြးႏိုင္ၾကမည္။ ျပႆနာမ်ား အကုန္အစင္ မေျပလည္ႏိုင္ပါ။ သို႔ေသာ္ လက္နက္ကိုင္စစ္ဖက္ေနၾကသည္ထက္ အတူထိုင္၍ စားပြဲဝိုင္းတြင္ ေဆြးေႏြးႏိုင္ၾကသည္က ေကာင္းပါသည္။ အလားတူ မျမင္သာသည့္ နားလည္မႈမ်ား၊ ယံုၾကည္ မႈမ်ား၊ ရင္ပတ္ခ်င္းနီးလာသည့္ကိစၥမ်ားလည္း ျဖစ္ေပၚႏိုင္ပါေသးသည္။

ဤမွ်မဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံတကာအင္အားစုမ်ား၊ အလွဴရွင္ႏိုင္ငံမ်ားကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေပၚ စိတ္ဝင္တစား ကူညီေပးလိုေနၾကပါသည္။ ပဋိပကၡလြန္ကာလ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ဆိုလွ်င္ သူတို႔၏အကူ အညီမ်ား ရရွိႏိုင္ေသာ အေျခအေနျဖစ္ပါသည္။

စိုးရိမ္ပူပန္ဖြယ္၊ သို႔မဟုတ္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္သည့္ အေျခအေနမ်ား
စိုးရိမ္ပူပန္ဖြယ္ အေျခအေနမ်ားလည္း ရွိေနပါေသးသည္။

ပထမအခ်က္ေျပာရလွ်င္ ၂၁-ပင္လံုဟု အလံလႊင့္လိုက္သည္မွာ ျမင့္လြန္းသည္ဟု မိမိထင္ျမင္ပါသည္။ ျမင့္လြန္းလွ်င္ ေအာင္ျမင္ရန္ ခက္ႏိုင္ပါသည္။ ပင္လံုဟုဆိုလွ်င္ အခ်ဳိ႔တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားက 'ခြဲထြက္ေရး'ကိစၥမ်ား ေျပာလာ ၾကသည္။ ယခင္ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို ျပန္၍ရည္ညႊန္းၾကသည္။ အမွန္တြင္ တႏိုင္ငံလံုး ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈ ရပ္စဲေရး သေဘာ တူညီခ်က္ (NCA) တြင္ ဤကိစၥမ်ား ၿပီးျပတ္ၿပီး ျဖစ္သည္။ (NCA) အတြက္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ ကိုင္အင္အားစုမ်ား ဖက္ကလည္း ကတိကဝတ္ျပဳထားၾကၿပီး ျဖစ္ပါသည္။

လိုအပ္သည့္ အေျခအေနမွာ သႏၷိ႒ာန္ ခ်မွတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ ေခါင္းေဆာင္မႈ ႏွင့္ မွ်ေဝ ခံယူသည့္ ပန္းတိုင္ (A Shared Destiny) လိုအပ္ပါသည္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အစိုးရ အာဏာရသည္မွာ ရက္-၁၀၀ ေက်ာ္စပင္ရွိေသးၿပီး၊ အစိုးရကို ဖြဲ႔ တည္ေနဆဲဟု ယူဆႏိုင္ပါသည္။ ႏိုင္ငံ၏ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို ဦးစားေပးကိစၥထားသည္မွာ ေလ်ာ္ကန္ သင့္ျမတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ခ်န္ပီယံမ်ားကို မျမင္ရေသးဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ ႏိုင္ငံအမ်ား၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကိစၥမ်ား တြင္ ကမကထျပဳဦးေဆာင္ၾကသည့္ ခ်န္ပီယံမ်ားကို ျမင္ခဲ့ၾကရသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခ်န္ပီယံ၊ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ခ်န္ပီယံ.. စသည္ျဖင့္ ေပၚထြက္လာလွ်င္ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လူထုအမ်ားက ခ်စ္ၾကည္ ေထာက္ခံၾကေသာ္လည္း ကိစၥအားလံုးအတြက္ ခ်န္ပီယံေဆာင္ရြက္ရန္ ခက္ခဲႏိုင္ပါသည္။ ခ်န္ပီယံ (ေခၚ) သႏၷိ႒ာန္ ခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္မည့္ အျခားေခါင္းေဆာင္မ်ား လိုအပ္ပါသည္။ ထို႔အျပင္ အပစ္ရပ္စဲေရးမွ်သာမဟုတ္၊ ေရရွည္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏွင့္ အနာဂတ္ျမန္မာႏိုင္ငံကို ပံုေဖာ္လိုသည့္ ေျမာ္ျမင္ခ်က္၊ ပန္းတိုင္တခု တည္ေဆာက္ႏိုင္ရန္ မ်ားစြာလုပ္ေဆာင္ရဦးမည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

ဒုတိယအခ်က္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အသြင္ေျပာင္းလဲမႈတြင္ ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ားအၾကား မည္သို႔မည္ပံုေျပာင္းလဲမည္ဟု သေဘာတူညီခ်က္ စာခ်ဳပ္ (Pact) တခု မရွိေသးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ အနာဂတ္ႏိုင္ငံေတာ္ကို ပံုေဖာ္ရာ ၌ အျမင္အမ်ဳိးမ်ဳိး ရွိေနႏိုင္ပါသည္။ ဤကိစၥကို ပညာရွင္အေျမာက္အမ်ားကလည္း အေရးႀကီးေၾကာင္း ေထာက္ျပေျပာဆို ခဲ့ၾကပါသည္။

ဤသို႔သေဘာတူညီခ်က္ (Pact) တခု မရွိဘဲ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့သည့္ ႏိုင္ငံမ်ားလည္း ရွိပါသည္။ (ဥပမာ- အင္ဒိုနီးရွား) သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံတခု၏ ေနာက္ခံေၾကာင္းရာ၊ ေရေျမ အေနအထားတို႔ႏွင့္ သက္ဆိုင္ပါလိမ့္မည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြက္ေတာ့ သေဘာတူညီထားမႈ (Pact) တခု လိုအပ္သည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ ဤအခ်က္ကို ပညာရွင္အမ်ားက လည္း ေထာက္ျပေျပာဆိုခဲ့ၾကပါသည္။ ဒီမိုကေရစီသေဘာတရား ဂုရု လာရီဒိုင္းမြန္း (Larry diamond) က ျမန္မာႏိုင္ငံ အေျပာင္းအလဲသည္ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈ (Transition) ကိစၥ စာေပနယ္ပယ္က႑ေပါင္းစံုအတြက္ အၾကံဳးဝင္ေနသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ညိႇႏိႈင္းရမႈ (Negotiation)၊ အင္အားစုမ်ားအတြက္ သေဘာထားေပ်ာ့ေျပာင္းသူ- တင္းမာသူ အားၿပိဳင္မႈ (Hard-liners and soft-liners on each side)၊ စစ္တပ္ကို ဗီတိုအာဏာေပးထားသည့္ အေျခအေန (ပါေမာကၡ ရွမစ္တာ ကေတာ့ ေမြးကတည္းက ခ်ဳိ႔ယြင္းပံုပ်က္လာသည့္ ဒီမိုကေရစီဟု ေခၚဆိုပါသည္)၊ ယင္းဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ေျပာင္း လဲႏိုင္ေရးႏွင့္ သေဘာတူညီခ်က္ (Pact) ကိစၥမ်ား လိုအပ္သည္ဟု ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ယင္းသေဘာတူညီခ်က္ (Pact) မွာ ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္ တင္ကူးလိုအပ္ခ်က္ဟုလည္း သူကျမင္သည္။ ပင္လံုက ဤသို႔ေသာ 'အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရး' သို႔မဟုတ္ သေဘာတူညီခ်က္ (Pact) တရပ္ ထြက္ေပၚေရးအတြက္ အလြန္အမင္း ႀကိဳးစားရ မည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

တတိယအခ်က္မွာ ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ညိႇႏိႈင္းေျဖရွင္းလိုစိတ္ (Elite willingness to pact) ျဖစ္ပါသည္။  ဒီမိုကေရစီ သေဘာတရားဆရာႀကီး ေဒၚနယ္ ဟိုရိုဝဇ္ (Donald L. Horowitz) က ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ေရွ႔ ဆက္သြားႏိုင္ေရးအတြက္ အျပန္အလွန္ အာမခံခ်က္မ်ား (Reciprocal Protection) လိုအပ္မည္ဟု ေဆြးေႏြးပါသည္။ သို႔ ဆိုလွ်င္ တိုင္းရင္းသား၊ လူမ်ဳိးစု၊ ဘာသာေရးအုပ္စုမ်ားအၾကား အျပန္အလွန္ အာမခံမႈ၊ ကာကြယ္မႈရွိေရးအတြက္ ယခု ညီလာခံတြင္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္ေသာကိစၥျဖစ္သည္။ အုပ္စုမ်ားအၾကား အျငင္းပြားမႈမ်ားကို ေျဖရွင္းရာတြင္ အျပန္ အလွန္ရွိမႈ ႏွင့္ အေပးအယူျပဳႏိုင္မႈတို႔ကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားၾကရမည္ ျဖစ္သည္။ မေက်လည္မႈမ်ားရွိသည့္တိုင္ လက္နက္ ကိုင္အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားသို႔ ျပန္မသြားၾကသည္မွာ အားသားခ်က္၊ အလားအလာျဖစ္သည္ဟု မိမိေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္အစိုးရလက္ထက္က လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ခဲ့ၾကေသာ တႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈရပ္စဲ ေရး သေဘာတူညီခ်က္ (NCA) သည္ အျပန္အလွန္အာမခံမႈ တခု ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ လံုေလာက္ပါမည္လား၊ ထပ္၍ အာမခံခ်က္မ်ား လိုအပ္ဦးမည္လား စဥ္းစားရဖြယ္ ရွိပါေသးသည္။

စတုတၳအခ်က္မွာ တိုင္းရင္းသား၊ လူမ်ဳိးစု၊ ဘာသာေရးအုပ္စုမ်ားအၾကား အျငင္းပြားမႈမ်ား၊ ပဋိပကၡမ်ားကို ထိန္းေက်ာင္း ရာ၌ အေရးပါသည့္ အင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ား၏ အခန္းက႑ ျဖစ္ပါသည္။ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကိစၥ ေလ့လာသူ ပါေမာကၡ ေသာမတ္စ္ ကာရိုသားစ္က ႏိုင္ငံအမ်ားစုမွာ အာဏာရွင္စနစ္မွ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ ပထမဦးဆံုး "မီးခုိးေရာင္နယ္ေျမ" ကို ျဖတ္သန္းၾကရသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ယံုၾကည္ကိုးစားရေသာ ညိႇႏိႈင္းေဆြးေႏြးသူမ်ား မရွိတတ္၊ မေက်လည္မႈမ်ားကို ေျဖရွင္းေပးမည့္ အင္စတီက်ဴးရွင္း စနစ္မ်ား မရွိတတ္၊ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားသို႔ ျပန္ သက္ဆင္းရတတ္သည္ဟု ေဖာ္ျပဖူးပါသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးထိန္းသိမ္းမည့္ အင္စတီက်ဴးရွင္း (ယႏၱယားစနစ္မ်ား) သည္လည္း အေရးႀကီးပါေသးသည္။

မီဒီယာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပေသာ သတင္းမ်ားအရ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ယခုညီလာခံ တြင္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ လံုျခံဳေရးကိစၥမ်ားကိုသာ ဦးစားေပးေဆြးေႏြးလိုသည္။ အခ်ိန္အကန္႔အသတ္အရ အေရးႀကီးသည့္ကိစၥ မ်ားကို ေဆြးေႏြးၾကရန္ဟု ဆိုပါသည္။ ယခင္ညီလာခံတြင္ ႏိုင္ငံေရး၊ လံုျခံဳေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး (ျပည္တြင္းဒုကၡသည္ ကိစၥ)၊ ေျမယာႏွင့္ သယံဇာတစီမံခန္႔ခြဲေရးကိစၥ ေခါင္းစဥ္ ၅-ခုကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါသည္။ အရပ္ဖက္လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ား အေနျဖင့္ လံုျခံဳေရး၊ ႏိုင္ငံေရးကိစၥ မဟုတ္ေသာ ကိစၥမ်ားကို ညီလာခံ၏ျပင္ပတြင္ (အၿပိဳင္) ဖိုရမ္ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား က်င္းပ ႏိုင္မည္ဟု သိရပါသည္။

ဤသို႔ေသာ အစီအစဥ္ဆိုလွ်င္ အၾကံေပးစရာ ရွိပါလိမ့္မည္။

• ၂၁-ပင္လံုညီလာခံသည္ ေရတို၊ တႀကိမ္တည္းႏွင့္ ေအာင္ျမင္ရန္ ခက္ခဲႏိုင္သည္ဟု ထင္ပါသည္။ အေၾကာင္း မွာ ေဆြးေႏြးဖက္အင္အားစု (Stakeholders) ကမ်ား၊ ျပႆနာက မ်ားပါသည္။ ၂၁-ပင္လံုသည္ တႀကိမ္တည္း ညီလာခံ (One time event) အစား၊ လုပ္ငန္းစဥ္ (Process) တခုသာ ျဖစ္သင့္သည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

• ခက္ခဲေသာကိစၥမ်ဳိးကို ေဆြးေႏြးလွ်င္၊ သေဘာတူညီမႈရရွိရန္ ခက္ခဲႏိုင္ပါသည္။ လံုျခံဳေရးကိစၥမ်ဳိးကို ေရွ႔တန္းတင္ ေဆြးေႏြးလွ်င္ 'ထီကနဲ' ႏွင့္ ကြဲႏိုင္ေသာ အေျခအေန ရွိပါသည္။ 'လြယ္ကူရာမွ ခက္ခဲရာသို႔' သေဘာတူညီမႈ ရရွိ ႏိုင္ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို သေဘာတူညီ၊ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ရင္းမွ ခက္ခဲေသာကိစၥမ်ားကို ေရရွည္သေဘာ တူညီမႈ ရရွိေရးသို႔ ဦးတည္သင့္ပါသည္။ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္ ကနဦး ေတာင္အာဖရိက အားကစားအသင္းအေပၚ ပိတ္ဆို႔ထားမႈမ်ား ေလွ်ာ့ေပးေရးစတင္ သေဘာတူညီႏိုင္ခဲ့ၿပီး၊ ပိုမိုခက္ခဲသည့္ကိစၥမ်ား အတြက္ ေရွ႔ဆက္လွမ္းခဲ့ၾကပါသည္။

• လူမႈေရး၊ စစ္ေျပး ဒုကၡသည္၊ သယံဇာတရင္းျမစ္ ခြဲေဝေရး၊ အာဏာခြဲေဝေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး ျပန္လည္ ေပါင္းစည္းေရး (Education & Health Convergence) ကိစၥမ်ားအားလံုးမွာ ပဋိပကၡ၏ ေခါင္းႏွင့္ ပန္းသဖြယ္ ဆက္ႏြယ္ေနၾကပါသည္။ သီးျခားခြဲ၍ ေဆြးေႏြးမည့္ အစီအစဥ္ကို ျပန္လည္စဥ္းစားသင့္ပါသည္။

• ပင္လံုအေပၚ လူထု၏ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ျမင့္မားလြန္းေနသည့္ ကိစၥအေပၚတြင္ပင္ လက္ေတြ႔ျဖစ္ႏိုင္သည္အထိ ျပန္၍ ေလွ်ာ့ခ်ပါရန္ စဥ္းစားသင့္ပါသည္။ ယင္းမွာ ေရရွည္လုပ္ငန္းစဥ္တခုသာ ျဖစ္သင့္ပါသည္။

ပူးေပါင္း တြဲစပ္ေနထိုင္သည့္ ဒီမိုကေရစီ (Consociational Democracy)
အစိုးရမ်ား၏ တည္ၿငိမ္မႈ၊ အာဏာခြဲေဝေရး အစီအမံမ်ားအေပၚ ေရရွည္တည္တံ့ခိုင္ျမဲမႈ၊ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားရွင္သန္ႏိုင္ မႈ၊ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ရန္ ႏိုင္ငံတကာတြင္ ပူးေပါင္း တြဲစပ္ေနထိုင္သည့္ ဒီမိုကေရစီ (Consociational Democracy) သေဘာတရားကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားမႈမ်ားလည္း ရွိပါသည္။ ပညာရွင္ လစ္ခ်ဖတ္ (Lijphart) က ဤမိုဒယ္ ပံုစံတြင္ အစိတ္အပိုင္း က႑ ေလးခုပါဝင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

၁။ အစိုးရက ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔သည့္ မဟာမိတ္ ဖြဲ႔စည္း၍ အုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္မ်ားတြင္ ပါဝင္ေစ ျခင္း။ (A grand coalition of elites) အထူးသျဖင့္ ကြဲျပားေနေသာ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ားတြင္ ပို၍ ျဖစ္သင့္သည္ဟု ဆိုပါ သည္။ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံ အေျပာင္းအလဲတြင္ အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရး အစိုးရမ်ဳိးကို စဥ္းစားခဲ့ၾကၿပီး၊ တခ်ိန္က ျပႆနာရွာခဲ့သူ ဇူးလူးအင္ကာသာ ေခါင္းေဆာင္ ဘူသိုလိုဇီကိုပင္ ေနာက္ပိုင္းအစိုးရဝန္ႀကီးအျဖစ္ ထည့္သြင္းပါဝင္ေစခဲ့ ပါသည္။ ပညာရွင္ လစ္ခ်ဖတ္က အထူးအေရးႀကီးသည့္ အစိတ္အပိုင္းဟု အၾကံျပဳပါသည္။ ဤေနရာတြင္ ထိပ္သီးေခါင္း ေဆာင္မ်ားက (Elites) က ႏိုင္ငံေတာ္၏ အက်ဳိးစီးပြားမ်ားကို ညိႇႏိႈင္း၍ မပူးေပါင္း မေဆာင္ရြက္လ်င္ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာ အႏၱရာယ္ (ျပည္တြင္းစစ္) အတြက္ ညိႇႏိႈင္းႏိုင္ၾကမည္ဟု သူက ဆိုပါသည္။ ထိပ္သီးခ်င္းေျဖရွင္းမႈအဆင့္ ျဖစ္ပါသည္။

၂။ ဒုတိယက႑မွာ အျပန္အလွန္ ဗီတိုအာဏာ က်င့္သံုးႏိုင္မႈ ျဖစ္ပါသည္။ လူမ်ားစု၏ အာဏာကို ေလ်ာ့ခ်ၿပီး၊ လူနည္းစု ကို ႏိုင္ငံေရးအရ အေျပာင္းအလဲမ်ား လုပ္ေဆာင္ရာ၌ ပိတ္ဆို႔ခြင့္ကို အပ္ႏွင္းလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းသို႔ဗီတိုႏွင့္ ႀကီးမား က်ယ္ျပန္႔သည့္ ညႊန္႔ေပါင္းအစိုးရ (Grand Coalition) ကို ေပါင္းစပ္ပါက စိုးရိမ္ပူပန္မႈမ်ား ေလ်ာ့ခ်ႏိုင္ျခင္း၊ ပို၍ လံုျခံဳသည္ဟု ခံစားမႈေပးႏိုင္ပါသည္။

၃။ တတိယအခ်က္မွာ အခ်ဳိးအရ ကိုယ္စားျပဳမႈ (Proportional Representation) ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲ စနစ္မ်ား၊ စစ္တပ္ႏွင့္ လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔မ်ားမွသည္ စီးပြားေရး၊ ေငြေၾကးဘ႑ာ ခြဲေဝမႈမ်ားအထိ ပါဝင္ပါသည္။ လူမ်ားစု ေရြးခ်ယ္သည့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ 'ႏိုင္သူအကုန္ယူစတမ္း' ျဖစ္ၿပီး၊ လူနည္းစုမ်ားက ေပးေဆာင္ရန္ မည္သို႔မွ်စိတ္ဝင္စား မႈ မရွိျဖစ္ေစသည္ဟု ပညာရွင္မ်ားက ဆိုၾကပါသည္။ ကြဲျပားေနသည့္ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းတခုတြင္ အခ်ဳိးအရကိုယ္စားျပဳမႈ ဒီမိုကေရစီက ပို၍ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ ရွိေစသည္၊ အျပဳသေဘာရလဒ္ ထြက္ေပၚေစသည္ဟု ေဆြးေႏြးၾကပါသည္။

၄။ ေနာက္ဆံုးအခ်က္မွာ- အုပ္စုမ်ားကို သူတို႔၏ အတြင္းေရးရာကိစၥမ်ားကို က႑ပိုင္းျခားအလိုက္ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင္ (Segmental Autonomy) ေပးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဥပမာအားျဖင့္၊ ပညာေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈကိစၥမ်ားတြင္ ျဖစ္သည္။ ဤ အခ်က္ကို ဖက္ဒရယ္စနစ္၊ သို႔မဟုတ္ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈေလ်ာ့ခ်ေပးျခင္း (Decentralization) စသည့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ပံုစံမ်ား ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ၾကသည္ဟု ဆိုၾကပါသည္။

■ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔သည့္ မဟာမိတ္ဖြဲ႔မႈ
ၿပီးခဲ့သည့္ ပထမအႀကိမ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံတြင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ NCA လက္မွတ္ေရးထိုးထားသည့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ပံုစံမ်ဳိးစံုေသာ ဖက္ဒရယ္အျမင္ကို တင္ျပခဲ့ၾကပါသည္။ ၈-ျပည္နယ္ တင္ျပသည့္အဖြဲ႔ အစည္းလည္း ရွိသည္။ ၁၄-ျပည္နယ္ တင္ျပသည့္အဖြဲ႔အစည္းလည္း ရွိသည္။ ေလ့လာစရာ ႏိုင္ငံေပါင္းစံု၏ ဥပမာမ်ား လည္း တင္ျပခဲ့ၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ ၾကံ့ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီႏွင့္ တပ္မေတာ္မွ တင္ျပခ်က္မ်ား တူညီပါသည္။ သူတို႔က ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒသည္ ဖက္ဒရယ္စနစ္၏ သေဘာေဆာင္ေၾကာင္း တင္ျပၾကသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ျပည္နယ္/တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရမ်ား ခြဲျခားထားမႈ၊ အစိုးရမ႑ိဳင္ ၃-ရပ္ (အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရး၊ တရားစီရင္ေရး ခြဲျခားထားမႈ) စသည့္ အခ်က္မ်ားျဖင့္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အႏိုင္ရ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ ခ်ဳပ္ပါတီမွ တက္ေရာက္သူမ်ားက ဖက္ဒရယ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ မည္သို႔ေသာ တင္ျပခ်က္မွ မျပဳခဲ့ၾကပါ။

ယခု ညီလာခံတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) က တင္ျပရန္ ရွိလာမည္ဟု ယူဆရသည္။ သို႔ေသာ္ ၾသဂုတ္လ အတြင္း က်င္းပမည္ဆိုလွ်င္ အခ်ိန္ကပ္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ တဖက္တြင္ တရားဝင္ညီလာခံအတြင္း ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားထက္စာ လွ်င္ ညီလာခံျပင္ပ အႀကိဳျပင္ဆင္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားက ပို၍အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ ရွိႏိုင္ပါသည္။ NLD ပါတီအေနျဖင့္ ေရြး ေကာက္ပြဲၿပီးခ်ိန္မွစတင္၍ ယခုတိုင္ ေျမေပၚတိုင္းရင္းသားပါတီ မည္သည့္ပါတီႏွင့္မွ် ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းျခင္း မရွိေသးပါ။

မိမိအၾကံျပဳလိုသည္ကေတာ့ အစိုးရ၏ တရားဝင္ဖြဲ႔စည္းသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအျပင္ NLD ႏိုင္ငံေရးပါတီဖက္ ကလည္း အၿပိဳင္လႈပ္ရွားမႈမ်ား လိုအပ္ပါလိမ့္မည္။ သူတို႔က တိုင္းရင္းသား ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ အျခားေရြးခ်ယ္ခံ-မေရြးခ်ယ္ ခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားႏွင့္ ညိႇႏိႈင္းမႈမ်ား၊ ဆယ္မီနာမ်ား ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ ေဆာင္ရြက္ေနသင့္ပါသည္။ ပါတီ၏ ဖက္ဒရယ္မူ အေပၚ ရပ္တည္ခ်က္အတြက္ စဥ္းစားေတြးေခၚမႈမ်ား၊ ညိႇႏိႈင္းမႈမ်ား ရွိေနသင့္ပါသည္။ ထိုမွ်မက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ႀကီး မားက်ယ္ျပန္႔သည့္ မဟာမိတ္ဖြဲ႔မႈ လႈပ္ရွားမႈတရပ္လည္း လိုအပ္မည္ဟု ထင္ပါသည္။ ယင္းတြင္ ပို၍က်ယ္ျပန္႔ေသာ အရပ္ဖက္လူမႈ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ပါတီမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းမႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါလိမ့္မည္။ ဖက္ဒရယ္စနစ္ေဆြး ေႏြးပြဲမ်ားက ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ၿပီးဆံုးေအာင္ျမင္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ပါ။ ေရရွည္ခရီးဟု ျမင္မိပါသည္။ လြယ္ရာမွ ခက္ရာသို႔သြား သည့္ ခ်ည္းကပ္မႈတခုဟုလည္း ယူဆမိပါသည္။

ယခု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံတြင္ မိမိ၏ လိုလားခ်က္မ်ား တင္ျပရာ၌ လက္ေတြ႔က်ရန္၊ ေတာင္းဆိုသည္ထက္ မိမိေပးဆပ္ႏိုင္ သည္ကိုသာ တင္ျပၾကရန္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္က လမ္းညႊန္ထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ လာမည့္ညီလာခံေဆြးေႏြး ပြဲအတြက္ မရွင္းလင္းသည့္ကိစၥမ်ား ရွိပါေသးသည္။ ယခုညီလာခံတြင္ မည္သူႏွင့္ မည္သူတို႔က အေက်အလည္ ေဆြးေႏြး ၾကရမည္နည္း။ အစိုးရက ၾကားေနဒိုင္လူႀကီးလား၊ မည္သို႔ရပ္တည္မည္နည္း။ မည္သို႔ေသာ အဆိုျပဳခ်က္မ်ား တင္သြင္း မည္နည္း။ NLD အႏိုင္ရပါတီ၏ ဖက္ဒရယ္အေပၚ ရပ္တည္ခ်က္မ်ား ၾကားၾကရပါမည္လား။ ဤကိစၥမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေသခ်ာ ရွင္းလင္းမရွိလွပါ။ ၂၁-ပင္လံု ညီလာခံ ေအာင္ျမင္လိုသည္ဆိုလွ်င္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈမ်ားက ပို၍အေရးႀကီးမည္ ဟု ယူဆပါသည္။ အထူးသျဖင့္ အစိုးရ၏ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ သို႔မဟုတ္ NLD ပါတီတို႔က ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မဟာမိတ္ ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ရန္ အေရးႀကီးလာသည္ဟု ထင္ပါသည္။ သေဘာထားအျမင္တူသူ မ်ားေလေလ၊ အေျဖအတြက္ နီးစပ္ေလေလဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

ဤတပ္ေပါင္းစုတြင္ အရပ္ဖက္လူမႈ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို ဖယ္ခ်န္ထားရန္ မဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံ၏ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ ငန္းမ်ား၊ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး၊ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရး ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ သူတို႔၏ အေရးႀကီးေသာ အခန္းက႑ရွိပါ သည္။

ႏိုင္ငံတကာ အင္အားစုမ်ားကိုလည္း ဖယ္ခ်န္ထားရန္ မဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံတကာအစိုးရမ်ားက ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္၊ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအတြက္ ရန္ပံုေငြမ်ား ထည့္ဝင္ကူညီႏိုင္ၾကပါသည္။ တခ်ိန္က ပထဝီႏိုင္ငံေရး၊ ကမၻာ့အခင္းအက်င္းမ်ားေၾကာင့္ ျပည္တြင္းစစ္မ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ၾကသည္ ျဖစ္ရာ ႏိုင္ငံတကာ၏ အခန္းက႑ကို ဖယ္ခ်န္ထား၍ မရႏိုင္ပါ။ ထိုသူတို႔ သင့္ေလ်ာ္စြာပါဝင္ေစရပါမည္။ မိမိတို႔၏ ေလ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္ေသာ က႑မ်ားတြင္ မဟာမိတ္အင္အား စု အျဖစ္ စည္းရံုးေဆာင္ရြက္ၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္အတူ အျခားလူမႈ-စီးပြား ျပႆနာမ်ားသည္လည္း ဒဂၤါးတခု၏ ေခါင္းႏွင့္ပန္းသဖြယ္ ဆက္စပ္ေနၾကပါ သည္။ ယင္းတို႔ကိုလည္း တၿပိဳင္နက္တည္း ညီလာခံျပင္ပမွ အျခားနည္းလမ္းမ်ားမွ ေျဖရွင္းေနၾကရမည္ဟု ထင္ပါသည္။

အခ်ဳိ႕အသြင္ကူးေျပာင္းၿပီး ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားေရးအတြက္ အစိုးရ/လႊတ္ေတာ္မွ ရန္ပံုေငြခ်မွတ္ကာ ေသခ်ာ စနစ္တက် ေဆာင္ရြက္ၾကသည္မ်ား ရွိပါသည္။ ဥပမာအားျဖင့္-ေတာင္ကိုရီးယားႏိုင္ငံတြင္ လႊတ္ေတာ္မွ ရန္ပံုေငြခ်မွတ္ ကာ ကိုရီးယားဒီမိုကေရစီ ေဖာင္ေဒးရွင္းကို ထူေထာင္၍ ဒီမိုကေရစီထြန္းကား ခိုင္မာေရး လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေန လ်က္ရွိပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကဲ့သို႔ေသာ ဒီမိုကေရစီထြန္းသစ္စ ႏိုင္ငံတခုအတြက္ စဥ္းစားဖြယ္ နမူနာဟု ထင္ျမင္မိပါ သည္။
ေနာက္ဆံုးတင္ျပရေသာ္လည္း အေရးမႀကီး၍ မဟုတ္ပါ။ အခ်ဳိ႔ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ လူမ်ဳိးေရးတန္းတူညီမွ်မႈ ျဖစ္ေစေရး မဟာ ဗ်ဴဟာ/ ရန္ပံုေငြမ်ား (Racial equality strategy/ Fund) ကို အစိုးရက ထူေထာင္ေဆာင္ရြက္ၾကသည္လည္း ရွိပါသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား တဖက္က သြားေနစဥ္တြင္၊ အစိုးရက တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား ေတာင္းဆိုေနသည့္ တန္းတူ ညီမွ်မႈအတြက္ ဤသို႔ေသာ ရန္ပံုေငြ/ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိးျဖင့္ ျမႇင့္တင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေသးသည္။ ဤသို႔ တိုင္းရင္းသားတန္း တူ ျဖစ္မႈ ျမႇင့္တင္ေပးျခင္းသည္လည္း တဖက္တြင္ တင္းမာမႈေလ်ာ့ခ်ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ ေဆာက္ေရးတို႔ကို တဖက္တလမ္းမွ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစမည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံသားတို႔အၾကား ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္းမွ ကင္းေဝးေရး (Freedom From Fear)၊ လိုအပ္ ခ်က္မ်ားမွ ကင္းလြတ္ခြင့္ရေစရန္ (Freedom From Want) ႏွင့္ ခ်ဳိးႏွိမ္ေစာ္ကားျခင္းမွ ကင္းေဝးခြင့္ (Freedom From Humiliation) မ်ားအတြက္ မ်ားစြာ ညိႇႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ေပးၾကရဦးမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔မွသာ တည္ၿငိမ္သည့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကို ျမင္ေတြ႔ရဖြယ္ ရွိပါေၾကာင္း…. ။

ေအာင္သူၿငိမ္း
(၂၀၁၆ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၁၄ ရက္)

Renaissance Myanmar မဂၢဇင္း၊ တြဲ ၁၊ စက္တင္ဘာ၊ ၂၀၁၆။ စာမ်က္ႏွာ ၆၁-၆၈ ပါ ေဆာင္းပါးကို Institute for Strategy and Policy- Myanmar Facebook စာမ်က္ႏွာကတဆင့္ ကူးယူ ေဖာ္ျပပါသည္။

ေမာင္ေမာင္စိုုး - ပင္လုုံ သိုု႔ ၃ ရက္အလိုု စဥ္းစားဆင္ျခင္စရာမ်ား



ေမာင္ေမာင္စိုုး - ပင္လုုံ သိုု႔ ၃ ရက္အလိုု စဥ္းစားဆင္ျခင္စရာမ်ား

(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆

၁။ ၂၁ ရာစုပင္လုံ မစတင္မွီ ၃ ရက္အလိုတြင္ TNLA/ MNDAA/ AA ၃ ဖြဲ့နွင့္ ေဆြးေႏြးညိွႏွဳိင္းရန္ အခ်ိန္မလုံေလာက္သျဖင့္ ၂၁ ပင္လုံကို ယခုအျကိမ္ကို ဖိတ္ျကားေတာ့မည္ မဟုတ္ေျကာင္း သတင္းအတည္ျပဳပါသည္။

၂။ ၂၀၁၆ ဇႏၷဝါရီ လဆန္းမွာ ျပဳလုပ္ခ့ဲသည့္ ျပည္ေထာင္စုျငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံတြင္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ့ ၈ ဖြဲ့သာတက္ေရာက္ခ့ဲေသာ္လည္း ယခု အျကိမ္တြင္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ့ ၁၈ ဖြဲ့တက္ေရာက္မည္ျဖစ္သျဖင့္ တိုးတက္မွဳ အျဖစ္ ရွဳ ျမင္၍ ရႏိုင္ပါသည္။

၃။ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡမ်ား ခ် ဳပ္ျငိမ္းျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးအစစ္အမွန္ရရွိနိုင္ရန္  ၃ ဖြဲ့ေပါင္း စုစုေပါင္း လက္နက္ကိုင္အင္အား ေသာင္းခ်ီ ရွိေနသည့္ TNLA/MNDAA/AA ၃ ဖြဲ့အား ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္တြင္ ဆက္လက္ပါဝင္ရန္ မုခ်လိုအပ္ ေနေသးျပီး ပါဝင္နိုင္ေရးအတြက္ အားလုံး ဆက္လက္ျကိဳ းစားျကရန္လိုအပ္ပါ မည္။

၄။ ၂၁ ပင္လုံတြင္ ၁၈ ဖြဲ့တက္ေရာက္မည္ဆိုေသာ္လည္း NCA လက္မွတ္ထိုးထားသည့္အဖြဲ့မွာ ယမန္ႏွစ္ကအတိုင္း ၈ ဖြဲ့သာရွိေသးျပီး NCA လက္မွတ္မထိုးသည့္ အဖြဲ့ ၁၃ ဖြဲ့က်န္ေသးရာ NCA စာခ် ဳပ္သည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းခရီး၌ ေက်ာ္လႊားရအုံးမည့္ အရာတခုအျဖစ္ ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။

၅။ ၂၁ ပင္လုံ မက်င္းပမွီ တလအတြင္း ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ လက္နက္ျကီးပစ္ကူ ေလေျကာင္းပစ္ကူမ်ားျဖင့္ ျပင္းထန္ေသာတိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြါးေနရာ ၂၁ ပင္လုံသည္ ျကိဳ းတန္းေပၚလမ္းေလ်ွာက္ေနသက့ဲသုိ့ဟု ဆိုရမည္။

၆။ ျက့ံခိုင္ေရးပါတီမွ ထုတ္ပယ္ခံထားရျပီး ျကံ့ခိုင္ေရးပါတီညီလာခံက်င္းပေျဖရွင္းရန္ ေတာင္းဆိုထားသည့္ ဦးေရႊမန္းက ယခုအျကိမ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ တင္ေျမွာက္ခံရသည့္ ျက့ံခိုင္ေရးဥကၠဌအသစ္အား ဂုဏ္ျပဳေျကာင္း သဝဏ္လႊာေပးပိ့ုျခင္းသည္ ၎တိ့ုယခင္ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားအား မ်က္ကြယ္ျပဳ လိုက္ရာေရာက္သည္ဟု အကဲခတ္မ်ားက ဆိုပါသည္။ ထိ့ုအတူ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ သူလူမ်ားအေနႏွင့္ ျက့ံခိုင္ေရးပါတီ ပဋိပကၡမ်ားတြင္ ဆက္လက္ပါဝင္ရန္ မလိုေတာ့ဟု အဓိပၸါယ္ရေနပါသည္။

၇။ ျကံခိုင္ေရး ထိပ္ပိုင္းအေျပာင္းအလဲႏွင့္အတူ ျမန္မာစစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ပိုင္း တိုးျမွင့္ခန့္ထားမွဳကိုေတြ့ရျပီး ျမန္မာစစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ ဆက္ခံမွဳ ကို ေသခ်ာေစခ့ဲသည္ကိုေတြ့ရသည္။

၈။ အထက္ပါ ျကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ စစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ အေျပာင္းအလဲမ်ားတဆက္တည္းေပၚလာျခင္း တရုတ္ကြန္ျမဴ နစ္ပါတီနိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးဌာနျကီးမွဴ းက သြားေရာက္ေတြ့ဆံုျခင္းတိ့ုေျကာင့္ ျမန္မာနိုင္ငံေရးတြင္ ဦးသန္းေရႊအခန္းကဏၰႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ပို၍ေမးခြန္းထုတ္ဘြယ္ျဖစ္လာေစခ့ဲပါသည္။

၉။ ရခိုင္အေရး အျကံေပးေကာ္မရွင္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ေဝဖန္သံမ် ဳိ းစုံထြက္ေနပါသည္။ အသုံးအႏွဳံး တခုမွာ ရခိုင္လူမ် ဳိ းမ်ားႏွင့္ မြတ္စလင္အဝန္းအဝိုင္းျကား ျပသနာဟုသုံးစြဲသည္ကို ေတြ့ရပါသည္။ တဖက္ကစဥ္းစားျကည့္လ်င္ ဤျပသနာသည္ ဤျပသနာသည္ ရခိုင္လူမ် ဳိးမ်ားသက္သက္ျပသနာ ဟုတ္ပါ၏ေလာ။ တကယ္ေတာ့ ထိုဘဂၤါလီမ်ားသည္ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္သာ ေနထိုင္ရန္ ကန့္သတ္ခံထားရသူမ်ားျဖစ္သည္။ ျပည္မသုိ့လာခြင့္မျပဳ ပါ။ အဆိုပါ ဘဂၤလီမ်ား ျပည္မသုိ့ အဝင္ခံႏိုင္ပါမည္ေလာ။ အဆိုပါဘဂၤလီ တသန္းခန့္အား ျပည္မတြင္း ဝင္ေရာက္ခြင့္ျပဳ ျပီး ျမန္မာလူမ် ဳိးမ်ားႏွင့္ မြတ္စလင္အဝန္းအဝိုင္းျကား ျပသနာဟု ရွဳ ျမင္ေျဖရွင္း
လ်င္ေကာ မွန္ပါမည္ေလာ။ ျပည္မသုိ့ ဝင္ေရာက္ခြင့္ကန့္သတ္ထား၍ ရခိုင္ျပည္နယ္ရွိသူမ်ား ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ေနရေသာ ျပသနာမဟုတ္ပါေလာ။ ဤဘဂၤါလီ ျပသနာ သည္ ရခိုင္ျပည္နယ္သက္သက္ ျပသနာပါေလာ။ သုိ့မလုတ္ ျမန္မာျပည္တခုလုံး ျပသနာပါေလာ။ ထိုဘဂၤါလီမ်ားကို ျမန္မာျပည္မသုိ့ ဝင္ေရာက္သြားလာ အေျခခ်ခြင့္ျပဳ မည္ဆိုပါက မည္သုိ့ သေဘာထားျကမည္နည္း။ ဤဘဂၤါလီမ်ားကို ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္းသာ ဆက္လက္ပိတ္ဆိ့ုထားျပီး ရခိုင္တိ့ု၏ျပသနာအျဖစ္သာထားျကမည္ေလာ။ ဤျပသနာသည္ ရခိုင္ျပသနာသက္သက္ေလာ ျမန္မာျပည္အားလုံးႏွင့္ဆိုင္ေသာ ျပသနာေလာ။ ေသခ်ာစြာ စဥ္းစားသုံးသပ္ျကရန္လိုပါသည္။


 တိုုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုုင္အဖြဲ႔မ်ား စာရင္းကိုု  မိုုးမခ၏ (ေမာင္အဥၥန – ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး (မိုးမခ) ဇူလိုင္ ၈၊ ၂၀၁၆) မွ ေအာက္ပါအတိုုင္း ကူးယူေဖာ္ျပလိုုက္ပါသည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဇာတ္ေကာင္မ်ား
စဥ္အဖြဲ႔အစည္းအမည္ရပ္တည္ခ်က္
၁။ကခ်င္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ (KIO)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၂။ကရင္နီအမ်ဳိးသားတုိးတက္ေရးပါတီ (KNPP)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၃။မြန္ျပည္သစ္ပါတီ (NMSP)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၄။ရွမ္းျပည္တုိးတက္ေရးပါတီ (SSPP)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၅။ရခုိင္ျပည္အမ်ဳိးသားေကာင္စီ (ANC)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၆။လားဟူဒီမုိကရက္တစ္သမဂၢ (LDU)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၇။“၀” အမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (WNO)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၈။ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (PSLF)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၉။ျမန္မာအမ်ဳိးသားဒီမုိကရက္တစ္မဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (MNDAA)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၁၀။ရကၡဳိင္အမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ULA)အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၁၁။“၀” ျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးပါတီ (UWSP)ျပည္နယ္-ျပည္ေထာင္စုအဆင့္
ႏွစ္ဘက္သေဘာတူညီခ်က္ Bilateral Agreement ရွိၿပီး၊
ထိေတြ႔ပစ္ခတ္တုုိက္မႈလည္းမရွိတဲ့အတြက္ NCA လက္မွတ္ေရးထုိးစရာမလုိ။
၁၂။အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီမဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (NDAA)ျပည္နယ္-ျပည္ေထာင္စုအဆင့္
ႏွစ္ဘက္သေဘာတူညီခ်က္ Bilateral Agreement ရွိၿပီး၊
ထိေတြ႔ပစ္ခတ္တုုိက္မႈလည္းမရွိတဲ့အတြက္ NCA လက္မွတ္ေရးထုိးစရာမလုိ။
၁၃။နာဂအမ်ဳိးသားဆုိရွယ္လစ္ေကာင္စီ (NSCN-K)ျပည္နယ္အဆင့္
ႏွစ္ဘက္သေဘာတူညီခ်က္ Bilateral Agreement ရွိၿပီး၊ NCA လက္မွတ္
ေရးထုိးျခင္းမလုပ္ပဲ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ေလ့လာသူအျဖစ္ တက္ေရာက္ကာ
ေဒသဖြံ႔ၿဖဳိးေရး လုပ္မည္။
၁၄။ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအရုံး (KNU)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၁၅။ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအရုံး (KNU/KNLA – ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီ)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၁၆။ကရင္မ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအက်ဳိးျပဳတပ္မေတာ္ (DKBA)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၁၇။သွ်မ္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေကာင္စီ (RCSS)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၁၈။ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္ဦး (CNF)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၁၉။ပအုိ၀္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (PNLO)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၂၀။ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၂၁။ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားဒီမုိကရက္တစ္တပ္ဦး (ABSDF)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
စဥ္ထိေတြ႔ပစ္ခတ္တုိက္ခုိက္မမႈရွိေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ား (Non-combatant Forces)ထိေတြ႔ပစ္ခတ္တုိက္ခုိက္မႈရွိေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ား (Combatant Forces)
၁။ရခုိင္ျပည္အမ်ဳိးသားေကာင္စီ (ANC)ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (PSLF)
၂။လားဟူဒီမုိကရက္တစ္သမဂၢ (LDU)ျမန္မာအမ်ဳိးသားဒီမုိကရက္တစ္မဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (MNDAA)
၃။“၀” အမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (WNO)ရကၡဳိင္အမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ULA)

ေမာင္ရင္ငေတ ● ပါရီၿမိဳ႕မွာ တေန႔တာ (တတိယပုိင္း)

ေမာင္ရင္ငေတ ● ပါရီၿမိဳ႕မွာ တေန႔တာ (တတိယပုိင္း)
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆

ေမာင္ရင္္ငေတတို႔အဖြဲ႔ အျပာေရာင္ ေမထရို လိုင္းအမွတ္ (ႏွစ္) ရထားေပၚ ေရာက္ေနပါၿပီ။ ေရွာင္ေဇလီေဇ မုခ္ဦးကေန ေတာင္ေပၚဘုရားေက်ာင္း Anvers ဘူတာကို ေျမေအာက္ရထားစီးရင္ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ခန္႔ ၾကာပါတယ္။ ပါရီၿမိဳ႕ရဲ႕ မူလလက္ေဟာင္း အတြင္းၿမိဳ႕ပတ္ေျမေအာက္ရထားလမ္း အျပာေရာင္ လိုင္းအမွတ္ (ႏွစ္) စီးသြားရင္ Anvers ဘူတာကို ေရာက္ပါတယ္။ ဘူတာရဲ႕ Sortie ကို ထြက္လိုက္တာနဲ႔ လူေတြ ရုတ္ရုတ္ ရုတ္ရုတ္ကို ေတြ႔ရမွာပါ။ လြယ္လြယ္ေျပာရင္ ဘုရားပြဲေစ်းနဲ႔ ခပ္ ဆင္ဆင္တူတယ္ ေျပာရမွာပါ။ အေဟာင္းထည္ေတြေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေတြ အမွတ္တရပစၥည္းေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေတြ ေလးေကာင္ဂ်င္လို အံဇာတံုးေခါက္သလို လိမ္စကားတဲ့သူေတြနဲ႔ စည္ကားလွတဲ့ ေနရာပါ။


အဲဒီဆိုင္လမ္းၾကားအတိုင္း ဟိုဘက္ဒီဘက္ ေစ်းဆိုင္တန္းေတြကိုေငးေမာရင္း ကုန္းခပ္ေမာ့ေမာ့ကို တေျဖးေျဖးေလွ်ာက္ တက္လာလိုက္ရင္ ေတြ႔ရပါၿပီ။ ျမက္ခင္းျပင္စိမ္းစိမ္း ေလွကားထစ္ ျဖဴျဖဴေတြနဲ႔ ေတာင္ေပၚဘုရားေက်ာင္း Basilique du Sacré-Cœur de Montmartre ….. ….. .. ေရာက္ပါၿပီ။ ဒီေနရာက ဟိုလြန္ခဲ့တဲ့ ၁၈၅၀ ဝန္းက်င္က ပါရီၿမိဳ႕စြန္ ေတာက်တဲ့အရပ္ေဒသပါ။ တကယ့္ေတာပိုင္း စစ္စစ္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ၿမိဳ႕မက်ေတာမက် စေကာစကသားေတြ ေနတဲ့ ေနရာလို႔ ေျပာမယ္ဆိုရင္ ပို မွန္ပါလိမ့္မယ္။

စိမ္းစိုသာယာတဲ့ ေတာင္ကုန္းျမင့္တခု ပတ္ပတ္လည္မွာ သဘာဝအတိုင္း တည္ရွိေနတဲ့ လမ္းသိမ္ လမ္းမႊားေလးေတြ အိမ္ခ ေနာ္ခနဲ႔ေလးေတြ အမ်ားအျပား စုရံုးတည္ရွိေနတဲ့ ေနရာ တေနရာပါ။ ဝင္ေငြနည္း လူတန္းစားေတြ အိမ္ေျခမဲ့ လူတန္း စားေတြ ခိုကိုးၾကရာ ေနရာဆိုရင္လည္း မွားဘြယ္ရာ မရွိပါဘူး။ လက္လုပ္လက္စား လူတန္းစားေတြ ပိုင္ဆိုင္ၾကတဲ့ အိမ္ေလး ေတြ ဆိုင္ေလးေတြရဲ႕ ေဖာက္သည္ေတြကေတာ့ ဘယ္သူေတြလည္း ရွင္းျပစရာ မလိုအပ္ပါတဲ့ အဲဒီ ေခတ္အခါက ပါရီ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ေရႊအိုေရာင္ အိပ္မက္ေတြကိုမက္ၿပီး ေရာက္လာၾကတဲ့သူေတြက အမ်ားစုေပါ့။ အဲဒီလို လူစားေတြထဲမွာမွ အရပ္တကာကေန ပါရီၿမိဳ႕ေတာ္ကို ရူးသြပ္ၾကသူေတြလည္း အဲေနရာကို ေရာက္ရွိလာၾက မွီတင္းေနထိုင္ၾကရတာေပါ့။



အဲဒီလိုနဲ႔ အဲဒီေတာင္ကုန္းရဲ႕ အားသာခ်က္ အလွအပ သဘာဝေတြေၾကာင့္ အႏုပညာအသစ္ အေတြးေခၚအသစ္မ်ားကို ရင္ခုန္ရူးသြပ္ၾကသူမ်ား ႏွစ္သက္စရာ ေနရာတေနရာ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီကေန႔ေခတ္မွာေတာ့ သူတို႔ေတြဟာ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ၾကားခဲ့ သူေတြေပါ့၊ အဲဒီ အခ်ိန္ေတြတုန္းကေတာ့ သူတိုတေတြဟာ တျပားလည္း မရွိ တပည့္လည္း မရွိၾက ခ်ိန္ေတြေပါ့။ အဲဒီတခ်ိန္တုန္းက အဲဒီလို လူေလာကေန႔စဥ္ဘဝက ဖယ္က်ဥ္ခံခဲ့ၾကသူေတြ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းသိမ္လမ္း မႊားေလးေတြက ဒီကေန႔ ေမာင္ရင္ငေတတို႔ေခတ္မွာေတာ့ ကမာၻလွည့္တိုးရ္ရစ္ ႀကီးေတြရဲ႕ ေလွ်ာက္လွမ္းရာ လမ္းေၾကာင္း ေတြ ျဖစ္လာခဲ့တာပါ။

ဒီေနရာက ၁၉ ရာစုအလယ္ပိုင္းျပင္သစ္သမိုင္း ႏိုင္ငံေရးရာ ယဥ္ေက်းမႈေရးရာ အႏုပညာေရးရာမွာ အေတြးအေခၚသစ္ သမားေတြ ေတာ္လွန္ခဲ့သူေတြအတြက္ အေရးပါခဲ့တဲ့ေနရာ တေနရာပါ။ ဒီေနရာ တဝိုက္မွာ အဓိက က်က္စားခဲ့ၾက လႊမ္းမိုး ခဲ့ၾကသူေတြက အဲဒီေခတ္က ေခတ္သစ္ ပန္းခ်ီသမားမ်ား Impressionnisme သမားေတြပါ။ သူတို႔ေတြေၾကာင့္ ဒီေတာင္ ကုန္းကို ရူးသြပ္ၾကသူေတြ ပိုမ်ားလာ တယ္ေျပာရင္ မမွားႏိုင္ပါဘူး။

ဒီကေန႔ တည္ရွိေနတဲ့ ေက်ာက္ျဖဴသားနဲ႔ ဘုရားေက်ာင္းႀကီးက သူတို႔ တေတြ က်င္လည္ က်က္စားခဲ့တဲ့ ေႏွာင္းပိုင္းကာလ ၁၈၇၅ ခုႏွစ္ကေန ၁၉၂၃ ခုႏွစ္မ်ား အတြင္းမွာ တည္ေဆာက္ခဲ့တာပါ။ သူတို႔ေတြလို ရူးသြပ္ခ်င္ၾကသူမ်ားက ဒီေနရာမွာ တလကိုးသီးတင္းဆိုသလို အႀကိမ္ႀကိမ္ အဖန္ဖန္ လာေရာက္တည္းခိုေလ့ ရွိၾကတာမို႔လို႔ ေပါေခ်ာင္ေကာင္း တည္းခိုခန္း ေတာင္မွ ေစ်းႏႈန္းက မေသးလွပါဘူး။ ဘယ္လိုရူးသြပ္ၾကသူေတြ မ်ားလွပါသလဲဆိုတာ ေမာင္ရင္ငေတရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႔ေဟာ္ တယ္အေၾကာင္း စာစုေလးတခု မၾကာခင္က ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဝင္ေရာက္ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။ (ပါရီ ရိုမန္တစ္ရပ္ဝန္း ထဲက ရိုမန္မတစ္ခဲ့တဲ့ ေန႔ရက္မ်ား http://moemaka.com/archives/52794)



ေတာင္ကုန္းအမည္ Montmartre ဆိုတာက Mont des Martyrs (Mount of Martyrs) အဓိပၸါယ္ ရပါတယ္။ အာဇာနည္ကုန္းေပါ့။ မီတာ ၁၃၀.၅၃ မီတာျမင့္တဲ့ ပါရီၿမိဳ႕ရဲ႕ အျမင့္ဆံုးေနရာ တေနရာပါ။ ေျမေအာက္ေမထရိုလိုင္း အျပာ ေရာင္လိုင္း (၂) အစိမ္းေရာင္လိုင္း အမွတ္ (၁၂) တို႔ေရာက္ပါတယ္။ Anvers, Pigalle, Blanche, Abbesses, Lamarck-Caulaincourt ဘူတာေတြက အဓိက ထင္ရွား တဲ့ေနရာေတြနဲ႔ အနီးဆံုးဘူတာေတြပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီ ရိုမန္တစ္ေတြရဲ႕ ေတာင္ကုန္း အမ္ပရက္ရွင္နစ္ ေတြရဲ႕ ေတာင္ကုန္းကို သြားမယ္ဆိုရင္ လမ္းေၾကာင္းေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆြဲလို႔ရပါတယ္။

ဘုရားေက်ာင္း ေတာင္ေျခဘူတာသို႔ ညေန ေလးနာရီေက်ာ္ ငါးမိနစ္ကေရာက္ေတာ့ ေတာင္ထိပ္ကို ခပ္ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ လမ္းေလွ်ာက္တက္လာရင္ နာရီဝက္ေလာက္ေတာ့ ၾကာတတ္ပါတယ္။ အတက္ လမ္းၾကားက အမွတ္တရပစၥည္း အေရာင္း ဆိုင္ေလးေတြ ကေတာ့ တျခားေနရာေတြထက္ ေစ်းနည္း နည္း သက္သာတတ္တာမို႔ လက္ေဆာင္ဝယ္ယူလိုသူမ်ားအတြက္ အခ်ိန္အနည္းငယ္ ပိုေပးရတတ္ ပါတယ္။ ဘုရားေက်ာင္းထဲ ဝင္ၾကည့္ခ်င္ၾကရင္ေတာ့ ၁၅ မိနစ္ အပိုေဆာင္း ေပးရမွာေပါ့။

ပံုမွန္အားျဖင့္က ေတာင္ကုန္းရွိရာသို႔ ေရာက္ဖူးရံုသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိသူ အခ်ိန္သိပ္မေပးႏိုင္သူေတြအတြက္ကေတာ့ နံပတ္ႏွစ္လိုင္း Anvers ဘူတာကို ေရာက္ေအာင္သြားၿပီး ေတာင္ကုန္းထိပ္ေပၚသို႔ ေလွကားေတြက တက္ခ်င္တက္ သို႔မ ဟုတ္ ေျခေညာင္း မခံႏိုင္သူမ်ားက Funiculaire နဲ႔ တက္လို႔ရ ပါတယ္။ တႏွစ္ကို လူသံုးသန္းေက်ာ္မွ် အဲဒီ လွ်ပ္စစ္ႀကိဳး ဆြဲရထားနဲ႔ ေတာင္ကုန္းေပၚသို႔ တက္ၾကပါ တယ္လို႔ စာရင္းေတြက ဆိုၾကေပမယ့္ ေမာင္ရင္ငေတကေတာ့ ေနခဲ့သမွ် ဆယ့္ငါးႏွစ္ေက်ာ္ ကာလ အတြင္းမွာ အႀကိမ္တိုင္း ေလွကားကေနသာ တက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ေလွကားကေန တေျဖးေျဖးခ်င္းနဲ႔ တထစ္ခ်င္း တထစ္ခ်င္း တက္မွသာလွ်င္ ဒီမြန္႔မတ္ထ္ေတာင္ကုန္း တက္ရျခင္း ခံစားမႈရသ ေျမာက္ ပါေပတယ္လို႔ ယူဆမိလို႔ပါ။ ေလွကားက မတက္ႏိုင္ေတာ့တဲ့သူအျဖစ္ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ဘယ္ေလာက္ ၾကာၾကာမွာ ျဖစ္လာမလဲ ဆိုတာကေတာ့ ဘဝက ေပးသေလာက္လို႔သာ ယူဆပါတယ္။ ခြန္ႏွစ္ယူရို ျပားသံုးဆယ္ ေပးဝယ္ထားတဲ့ ပါရီၿမိဳ႕တြင္းသြားတရက္လက္မွတ္ (Ticket Mobilis) ရွိခဲ့ ပါရင္ေတာ့ Funiculaire အလကားစီး တက္ခြင့္ ရွိပါတယ္။ မြန္႔မတ္ထ္ ျမက္ခင္း ေလွကားထစ္ေပါင္း သံုးရာခန္႔ကို နင္းတက္ရင္း ခံစားရတဲ့ ရသကိုေတာ့ လက္လြတ္ဆံုးရံႈးရမွာကေတာ့ အမွန္ပါဘဲ၊

အဲဒီ ေလွကားထစ္ေတြ တဆင့္ၿပီး တဆင့္တက္ နေဘးနား ျမက္ခင္းျပင္စိမ္းစိမ္းမွာ တခဏ ထိုင္ကာနား ေနာက္တဆင့္ထပ္တက္ တခါျပန္နားရင္း ပါရီၿမိဳ႕လယ္ ရႈခင္းအလွကို တေျဖးေျဖး ျမင့္တက္လာတဲ့ အျမင့္ျမင္ကြင္း ေျပာင္းလဲမႈေတြကခံစားတတ္ရင္ စိတ္အာရံုကို လန္းဆန္းေစပါတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ အခ်ိန္ရခ့ဲရင္ေတာ့ ထိုင္လို႔ေကာင္းတဲ့ ျမက္ခင္းျပင္တခုပါ။ ေမာင္ရင္ငေတတို႔ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ခပ္ေအးေအး သမားေတြနဲ႔ အေမာေျပေဆး ေသာက္ေနက် ေနရာတခုေပါ့၊



တခ်ိဳ႕ေသာ သူတို႔လူမ်ိဳး ေတြမ်ားဆိုရင္ ေအးေအးလူလူ စာဖတ္ၾကသူမ်ား စကားေျပာၾကသူမ်ား ဝိုင္ပုလင္းေလးဖြင့္ ေမာ့ၾက သူမ်ားေပါ့။ သံုးေလးနာရီ ဒီေနရာမွာ လာ စိတ္အနားယူၾက သူေတြေပါ့။ သူတို႔တေတြ ေျပာပါတယ္။ ပါရီကို ေရာက္လာၾကသူ အမ်ားစုက ဘာလုပ္လုပ္ စားသုတ္သုတ္ သြားသုတ္သုတ္သာ သြားၾကတဲ့ သူေတြပါ။ ျမက္ခင္းေပၚ ငါးမိနစ္ ထိုင္ခံုေပၚ ငါးမိနစ္ေလာက္ ထိုင္ရင္ကို အခ်ိန္ ပုတ္လွၿပီမို႔ နာရီဝက္ တနာရီခန္႔ ဇိမ္ခံ ထိုင္ျဖစ္တာက ဆယ္ခါတခါမွ် မရွိတတ္ပါဘူး။

Sacré-Cœur ဘုရားေက်ာင္းရဲ႕ေနာက္ ပတ္ပတ္လည္ကေတာ့ ပါရီၿမိဳ႕ကို ျဖတ္သန္းသြားၾကသူမ်ား ပါရီ ပံုရိပ္မ်ားကို ေမာ္ကြန္းေရးထိုး သြားခဲ့ၾကသူမ်ားရဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့ရာ ေျခရာေတြရွိတဲ့ ေနရာပါ။ အဲဒီ ေျခရာေတြကို အျပည့္အဝ ခံစားခ်င္ၾကရင္ေတာ့ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ေလး ေပးႏိုင္မွရမွာပါ။ အဓိကက ေတာ့ ပန္းခ်ီ ပန္းပု စာေပ သမိုင္းပံုရိပ္ေတြကို စိတ္ဝင္စားၾကသူေတြတြက္ အခ်ိန္ေပးသင့္ေပးထိုက္ တဲ့ေနရာပါ။ ေျခလည္းအေတာ္ေညာင္းမယ့္ ေနရာပါ။

အခ်ိန္မရၾကသူမ်ား ေျခေညာင္း မခံခ်င္ၾကသူ မ်ားကိုေတာ့ ဒီေနရာမွာ အခ်ိန္မျဖဳန္းေစခ်င္ပါဘူး။ ေမာင္ရင္ငေတ လိုက္ျပေလ့ရွိတဲ့ ေနရာေတြတင္ အခ်ိန္ ႏွစ္နာရီမွ်မက ေပးရတာမို႔ပါ။ အဲဒါေတာင္မွ ေမာင္ရင္ငေတ မသိနားမလည္တဲ့ေနရာေတြ အမ်ားႀကီးက်န္ပါဦးမယ္။ သမိုင္းတံခြန္ ဦးထြန္းႏြယ္ရဲ႕ တစ္ႀကိဳေတြ ဘိုင္ဟထ္က်က္ၿပီး ေအာင္မွတ္ေလးဆယ္ ရလာတဲ့ ေမာင္ရင္ငေတသိတဲ့ မအ,တအ, သမိုင္းေတြ အမ်ားသိေအာင္ ျပန္ေျပာျပရာမွာ အမွားအယြင္းေတြပါခဲ့ရင္ေတာ့ ခြင့္လႊတ္ၾကပါခင္ဗ်ာ။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။
ေမာင္ရင္ငေတ ၂၄၀၈၂၀၁၆

အိခ်ယ္ရီေအာင္ (Myanmar Now) ● လူေတြရဲ႕အျမင္ကို လည္း ေျပာင္းလဲေပးဖုိ႔ လိုအပ္တယ္ (အင္တာဗ်ဴး)

အိခ်ယ္ရီေအာင္ (Myanmar Now) ● လူေတြရဲ႕အျမင္ကို လည္း ေျပာင္းလဲေပးဖုိ႔ လိုအပ္တယ္ (အင္တာဗ်ဴး)
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆

ရန္ကုန္ (Myanmar Now) -  ႏိုင္ငံေရးမွာ  အမ်ိဳးသမီးမ်ား ပိုမိုပါဝင္လာႏိုင္ဖို႔ သင္တန္းေပးေနသူမ်ားထဲမွာ ရန္ကုန္အေျခစိုက္ ေမ့စြမ္းရည္အဖြဲ႔လည္း ပါဝင္ပါတယ္။  ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ႏိုင္တဲ့  ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေနရာမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ  ေနရာရမႈ နည္းေနတယ္လို႔  ဒီအဖဲြ႔ရဲ႕ စီမံေရးရာ မန္ေနဂ်ာ ေဒၚေနာ္ေအးေအးလိႈင္က ေျပာပါတယ္။ Myanmar Now  သတင္းေထာက္ အိခ်ယ္ရီေအာင္နဲ႔ မၾကာေသးခင္က ေတြ႔ဆံုရာမွာ ေဒၚေနာ္ေအးေအးလိႈင္က အမ်ဳိးသမီးမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စိုးရိမ္ရမႈ၊ ဥပေဒ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအေၾကာင္း ေျပာျပထားပါတယ္။

မၾကာေသးခင္က ေတြ႔ရတဲ့ ေမ့စြမ္းရည္အဖြဲ႔ရဲ႕ စီမံေရးရာ မန္ေနဂ်ာ ေဒၚေနာ္ေအးေအးလိႈင္ (ဓာတ္ပံု - အိခ်ယ္ရီေအာင္/Myanmar Now)
ေမး -  ေမ့စြမ္းရည္ အဖြဲ႔က ဘာေတြမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနပါသလဲ။
ေျဖ -  ေမ့စြမ္းရည္အဖြဲ႔က ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ကစၿပီး အမ်ိဳးသမီးေတြက ႏိုင္ငံေရးမွာ ပိုမိုပါဝင္လာဖို႔အတြက္ သင္တန္းေတြ ေပးေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အမ်ိဳးသမီးေတြအေနနဲ ့အထက္ ပိုင္း ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္သာမက ရပ္ကြက္ႏွင့္ ေက်းရြာအုပ္ခ်ဴပ္ေရးအဆင့္ေတြမွာလည္း ပါလာေအာင္ သင္တန္းေတြေပးပါတယ္။ ေမ့စြမ္းရည္ နာမည္နဲ ့ဂ်ာနယ္လည္း ထုတ္တယ္။   အမ်ိဳးသမီးအေရး လုပ္ေဆာင္ဖို႔အျခားအဖြဲ႔ေတြက ကမ္းလွမ္းလာရင္လည္း ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ ၂ဝ၂ဝ ႏိုင္ငံေရးမွာ ဝင္လာမယ့္ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးေတြကိုလည္း စြမ္းေဆာင္မႈတည္ေဆာက္ျခင္း သင္တန္းေတြ ဆက္ေပးဖို႔ရိွပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာက အမ်ိဳးသမီးေတြက ကိုယ္စားျပဳမႈေနရာမွာေရာ၊ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေနရာမွာေရာ၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တဲ့ ေနရာမွာေရာ နည္းေနတယ္ အဲ့ဒါကို ျမွင့္တင္ဖို႔အတြက္ ကြ်န္မတို႔အဖြဲ႔က လုပ္ေဆာင္ေနတာပါ။

ေမး - ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းေတြကိုေရာ သင္တန္း ေပးပါသလား။
ေျဖ -  ၿပီးခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက ကြ်န္မတို႔သင္တန္းကို လာတက္ခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသမီး ၁၄ ဦးထဲမွာ ၂ ဦးက အခုဆိုရင္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္ေနပါၿပီ။     မန္တံုၿမိဳ ့နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚေလႊးနန္းမိုး၊  ေနာက္တစ္ေယာက္က   စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီးအထက္ပိုင္း တိုင္းရင္းသားေရးရာဝန္ႀကီး ေဒၚနန္းေမႊးေမႊးခင္ပါ။ ကြ်န္မတို႔ သင္တန္းေပးခဲ့တဲ့သူထဲမွာပဲ ရပ္ေက်းအဆင့္မွာ ဆယ္အိမ္မွဴး ျဖစ္သြားတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရိွပါတယ္။

ေမး -   အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕အသံကို လႊတ္ေတာ္ထဲကို ေရာက္သြားေအာင္ ပို႔ႏုိင္ၿပီလား။
ေျဖ -  အျပင္က အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕အသံက လႊတ္ေတာ္ထဲကို မေရာက္ေသးဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ ့ အမ်ိဳးသမီး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြက သူတုိ ့မဲဆႏၵနယ္မွာ အမ်ိဳးသမီးေတြဆီ သြားၿပီး စကားေျပာတာေတြေတာ့ ရိွပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးအေရးေတြနဲ ့ပတ္သက္ၿပီး လႊတ္ေတာ္မွာ တင္သြင္းတာေတာ့ မၾကားမိေသးပါဘူး။ အခုက လႊတ္ေတာ္က အေျပာင္းအလဲကာလမို႔လို႔လား၊ လႊတ္ေတာ္ အေစာပိုင္း ကာလမို႔လို႔လား ဆိုတာကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရမယ့္ အေနအထားပါပဲ။

ေမး -  အမ်ိဳးသမီးအသံေတြ ဒီထက္ပိုၿပီးကိုယ္စားျပဳဖို႔ ဘာေတြျပဳလုပ္သင့္ပါသလဲ။
ေျဖ -  လႊတ္ေတာ္ထဲမွာသာမက ေအာက္ေျခမွာရိွတဲ့ ရပ္ေက်းေတြ အုပ္ခ်ဴပ္ေရးမွဴးအဆင့္ေတြမွာပါ အမ်ိဳးသမီးေတြ ပိုမို ပါဝင္လာမွ အမိ်ဳးသမီးေတြရဲ႕အသံကို အမ်ားႀကီး ကိုယ္စားျပဳမွာပါ။ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြပဲ မ်ားတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒါေတြက သိပ္ၿပီး ကိုယ္စားမျပဳႏိုင္ေသးပါဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္မွာလည္း အမ်ိဳးသမီးေတြနည္းတဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ကုိယ္စားျပဳမႈကလည္း နည္းပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ပါတီေတြအေနနဲ ့  ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အမ်ိဳးသမီး ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြ မ်ားမ်ား ေရြးႏိုင္ဖို႔အတြက္ ပါတီတြင္းမွာ က်ား၊ မ ေရးရာ မူဝါဒေတြ ရိွလာမယ္ ဆိုရင္ ၂ဝ၂ဝ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ အမ်ိဳးသမီး ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ပိုမိုမ်ားလာႏိုင္ပါတယ္။

ေမး  - ျမန္မာႏိုင္ငံက အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ လံုၿခံဳေရးအေနအထားက ဘယ္လို ရိွပါသလဲ။
ေျဖ -   စိုးရိမ္စရာလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။   သမီးရည္းစားၾကားမွာ ဓားထုိးမႈေတြ မၾကာခဏျဖစ္ေနတာကို မီဒီယာမွာေရာ လူမႈကြန္ရက္ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာလည္း မၾကာခဏ ေတြ ့ရပါတယ္။    ဒီလိုအမႈမ်ိဳး က်ဴးလြန္တဲ့ သူေတြကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ျပစ္ဒဏ္ခ်မယ္ ဆိုရင္ သူတို႔ လုပ္ရဲမွာမဟုတ္ပါဘူး။  အရြယ္မေရြး မုဒိမ္းက်င့္ခံရမႈေတြကလည္း မၾကာခဏ ျဖစ္ေနတာ ဆိုေတာ့ ဒါကလည္း စိုးရိမ္ရတဲ့ အေနအထားပါပဲ။  မုဒိမ္းမႈတစ္ခုျဖစ္ရင္    ဟိုေပၚဒီေပၚအဝတ္အစားေတြနဲ ့အေနအထိုင္မတတ္လို႔ ခံရတာဆိုၿပီး လူေတြက ေျပာၾကတယ္၊ အ့ဲဒီလိုမဝတ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ ့ကေလးငယ္ေတြလည္း မုဒိမ္းက်င့္ခံရမွႈေတြက ျဖစ္ေနၾကတာပါပဲ။ က်ဴးလြန္တဲ့သူကိုက် အျပစ္မျမင္ဘဲ က်ဴးလြန္ခံရတဲ့သူကိုပဲ အျပစ္ျမင္ေနၾကတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ လူေတြရဲ႕အျမင္ကိုလည္း ေျပာင္းလဲေပးဖုိ႔ လိုအပ္တယ္။    မ်ားေသာအားျဖင့္က ေယာက်္ားေလး အရက္ေသာက္၊ ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္ ေယာက်္ားေလးပဲဆိုၿပီး ဘာမွမေျပာၾကဘူး။ မိန္းကေလး အရက္ေသာက္၊ ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္ မိန္းမေတြနဲ ့မသင့္ေတာ္ဘူးဆိုၿပီး ေျပာၾကတယ္။  အမ်ိဳးသမီးေတြ အေပၚမွာဆို အရမ္းကို တင္းၾကပ္လြန္းတယ္၊ ကိစၥတစ္ခုျဖစ္ရင္  အမ်ိဳးသမီးေတြပဲ တာဝန္ရိွတယ္ဆိုၿပီး အဲဒီလို တရားေသ မွတ္ယူထားၾကတာ မ်ားတယ္။ ရုပ္ရွင္ေတြ၊ ဝတၳဳေတြကလည္း တစ္ခုခုဆို အမ်ိဳးသမီးကိုပဲ အျပစ္တင္ထားတယ္။ ဒါေတြက မ်ိဳးဆက္တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္ လက္လႊဲသြားတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးေတာင္ ျဖစ္ေနတဲ့သေဘာပါ။  ကြ်န္မတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကလည္း အဲဒီလိုမ်ိဳးေတြပဲၾကည့္ခဲ့ရ၊ ဖတ္ခဲ့ရတာပါ။ အဲဒါေတြက လူေတြရဲ႕အေတြးေတြ အျမင္ေတြကို ဖံုးလႊမ္းသြားတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။      သူမ်ားကို အျပစ္တင္မယ့္အစား သူရပ္တည္လို႔ရေအာင္ ဘယ္လို ဝိုင္းဝန္းကူညီမလဲ ဆိုတာကို စဥ္းစားေပးသင့္ပါတယ္။ 

ေမး -  အမ်ိဳးသမီးနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ ဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္ေတြမွာ  ဘယ္လိုအခ်က္ေတြ ပါသင့္ပါသလဲ။
ေျဖ -  အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို စကားျဖင့္က်ဴးလြန္ျခင္း၊ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ က်ဴးလြန္ျခင္း၊ အသက္ ေသေစႏိုင္သည့္အထိ က်ဴးလြန္ျခင္း စတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြနဲ ့ပတ္သက္ၿပီး ျပစ္ဒဏ္ကို တိတိက်က်၊ သတ္သတ္ မွတ္မွတ္ ျပ႒ာန္းသင့္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကို အျခားသူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဘက္ကပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အၾကမ္းဖက္လို႔ အမႈဖြင့္တဲ့အခါ တရားရံုးမွာ စစ္ေဆးေနတဲ့ အခ်ိန္ ကာလအတြင္းမွာ အဲ့ဒီမ်ိဳးသမီးရဲ႕ အသက္၊ လံုၿခံဳမႈနဲ ့ ပတ္သက္ၿပီး ကာကြယ္မႈေတြ လိုအပ္တယ္တယ္။

ေမး -  အၾကမ္းဖက္ခံရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေရးကေရာ ဘယ္လိုအေျခအေန ရိွလဲ။
ေမး -   အၾကမ္းဖက္မႈနဲ ့ပတ္သက္ၿပီး သင္တန္းေတြေတာ့ အဖြဲ႔အမ်ားစုက လုပ္ၾကတယ္။ အၾကမ္းဖက္ခံရတဲ့  အမ်ိဳးသမီးေတြကို ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးတဲ့ ေနရာေတြကေတာ့ အရမ္းနည္းပါတယ္။  အမ်ားႀကီးရိွဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ေစာင့္ေရွာက္ေရးေနရာမ်ားသည္ လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရသည့္ေနရာျဖစ္ရန္၊ အလုပ္အကိုင္ ဖန္တီးေပးရန္၊ စားဝတ္ေနရာ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေပးရန္၊ ဥပေဒပိုင္ဆိုင္းရာ သင္တန္းမ်ားေပးရန္၊ စိတ္ပုိင္းဆိုင္ရာ ျပန္လည္ ကုသေပးရန္တို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

ေမး -  အၾကမ္းဖက္ခံရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ဘယ္လိုလူမ်ိဳးေတြပဲ စစ္ေဆးသင့္ပါသလဲ။
ေျဖ -  အမ်ိဳးသမီးေတြကို အမႈစစ္ေဆးသူအမ်ားစုက အမ်ိဳးသားေတြျဖစ္တယ္။  တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြက နက္နက္နဲနဲ ေျပာရတဲ့အခါမ်ိဳးက်ေတာ့ အ့ဲဒီလိုမ်ိဳးမွာ အမ်ိဳးသမီးအမႈစစ္ေတြပဲ ထားေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲေမအင္အား မလံုေလာက္မႈ၊ လိုအပ္ခ်က္အရ အမ်ိဳးသားရဲေတြ စစ္ေဆးမယ္ဆိုရင္လည္း အဲ့ဒီလိုစစ္ေဆးတဲ့ရဲက အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕အမႈေတြ ကိုင္တြယ္ရင္ ဘယ္လိုစစ္ေဆးရမလဲ ဆိုၿပီး စနစ္တက် သင္တန္း တက္ထားတဲ့ ရဲမ်ိဳးပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။   အမ်ိဳးသားေတြကို သင္တန္းေပးတဲ့ေနရာမွာ အားနည္းပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ရဲေတြ၊ စစ္သားေတြကို အမ်ိဳးသမီးအေရးနဲ ့ပတ္သက္ၿပီး နားလည္ဖို႔အတြက္ သင္တန္းေတြ ေပးသင့္ပါတယ္။

ေမး -  ဥပေဒေတြနဲ ့ပတ္သက္ၿပီး အမ်ားသိရိွေအာင္ ဘာေတြလုပ္ဖို႔ လိုပါသလဲ။
ေျဖ -    အမ်ိဳးသမီးေတြသာမက အမ်ိဳးသားေတြလည္း ဥပေဒအေၾကာင္းအရာနဲ ့ပတ္သက္ၿပီး ေလ့လာမႈ အင္မတန္ အားနည္းတာကို ေတြ ့ရပါတယ္။  လူအမ်ားစုက အမႈအခင္းျဖစ္ရင္ ေငြေၾကး အကုန္အက် မ်ားျခင္း၊ တရားရံုးမ်ားကို ေၾကာက္ျခင္း၊ အခ်ိန္ကုန္မႈကိုေၾကာက္ျခင္း၊ ဥပေဒ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို နားမလည္ျခင္း စတဲ့ အေျခအေနေတြေၾကာင့္ တရားရင္မဆိုင္တာ မ်ားတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ တရားရံုးေတြကို ျပည္သူလူထု မေၾကာက္ဖို႔ သင္တန္းေတြ ေပးသင့္သလို ဥပေဒနဲ ့ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း အမ်ိဳးသားကိုေရာ အမ်ိဳးသမီးေတြကိုေရာ အျမင္ဖြင့္သင္တန္းေတြ ေပးသင့္ပါတယ္။ ဒါမွသာ တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ဥပေဒလမ္းေၾကာင္းက ဘယ္လိုေျဖရွင္းလို႔ရလဲ ဆိုတာကို သိမွာပါ။ 

ေမး -  စစ္ေဘးေရွာင္ စခန္းမွာရိွတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ ဘာေတြေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔ လိုပါသလဲ။
ေျဖ -  စစ္ေဘးေရွာင္စခန္းမွာရိွတဲ့ အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစုက အမ်ိဳးသားေတြက တုိက္ပြဲမွာ က်ဆံုးသြားတာ၊ တိုက္ပြဲေၾကာင့္ မသန္မစြမ္း ျဖစ္သြားတာမ်ိဳးေတြ ရိွတဲ့အခါက်ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြက အိမ္ေထာင္ရဲ႕ဦးစီးေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႔အတြက္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းေတြ လုပ္ေဆာင္ေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒုကၡသည္စခန္းမွာရိွတဲ့ လူအားလံုးရဲ႕ စိတ္ပုိင္းဆိုင္ရာကိုလည္း ကုသေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ သူတို႔ေတြေနထိုင္ဖို႔ ေနရာေတြ စီစဥ္ေပးတဲ့အခါမွာလည္း အမ်ိဳးသမီးေတြ အတြက္ လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ ေနရာမ်ိဳးေတြ ဖန္တီးေပးဖို႔လို ပါတယ္။ ဒုကၡသည္စခန္းေတြသြားၾကည့္ရင္ အမ်ားအားျဖင့္ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ လံုၿခံဳစိတ္ခ်မႈမရိွတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးေတြ ေတြ ့ရပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးက အမ်ိဳးသားထက္စာရင္ ခႏၶာကိုယ္ပုိင္းမွာ ေရာဂါပိုးဝင္ဖို႔ရာ ပိုမ်ားပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေရေကာင္းေရသန္႔ ရရိွဖို႔လည္း လိုအပ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အာဟာရ ျပည့္ျပည့္ဝဝ စားေသာက္ႏိုင္ေအာင္လည္း ဖန္တီးေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒုကၡသည္စခန္းမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ ကိုယ္ဝန္ ရသြားတဲ့အခါ အာဟာရမျပည့္ဝတဲ့ ကေလးေတြကိုပဲ ေမြးဖြားႏိုင္ပါတယ္။    ။

ထြန္း၀င္းျငိမ္း - သူ႕စာမ်ားကေျပာတဲ့ သခင္အုန္းျမင့္




ထြန္း၀င္းျငိမ္း - သူ႕စာမ်ားကေျပာတဲ့ သခင္အုန္းျမင့္

(သူ႔ေဖ့စ္ဘြတ္) မိုးမခ၊ ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆

ေလး ရွည္မွ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား
စာေရးလွ်င္ တိုးတက္ေရးအုန္းျမင့္ဟု ကေလာင္အမည္ ေရးထိုးတတ္သည့္ သခင္အုန္းျမင့္ကို ၁၉၉၁ ခုနွစ္ေလာက္က အင္းစိန္ အက်ဥ္း ေထာင္ထဲတြင္ စတင္ေတြ႕ဖူးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုစဥ္က သခင္အုန္းျမင့္အား န၀တစစ္အစိုးရက နို္င္ငံေရးပုဒ္မျဖင့္ ေထာင္ ၅ နွစ္ခ်ကာ အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္၏ ေလးရွည္ဟုေခၚေသာ တို္က္တြင္ထားသည္။ ကၽြန္ေတာ္က ေလးတိုဟုေခၚသည့္ တိုက္တြင္ ေနခဲ့ရသည္။

ထိုစဥ္က အင္းစိန္ေထာင္၏ တိုက္၀င္းတြင္ တိုက္အမွတ္ ၁ မွ ၆ အထိရွိသည္။ ႀကိဳးတုိက္က သပ္သပ္ရွိသည္။ ၄ တိုက္ကို အခန္း ၁ မွ ၂၀ အထိ ေလးရွည္ဟု ေခၚ၍ အခန္း ၂၁ မွ ၃၀ အထိ အခန္း ၁၀ ခန္းကုိ အကန္႔သပ္သပ္ ခဲြထားကာ ေလးတို ဟုေခၚသည္။ ေထာင္၀င္စာ ေတြ႕ရေသာရက္မ်ားတြင္ နို္င္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားသည္ တိုက္အသီးသီးမွ ထြက္လာၾကကာ အခ်ိန္အနည္းငယ္ေတြ႕ခြင့္ရၾကသည္။ ေထာင္၀င္စာေတြ႕ရန္ လူစုေနေသာ အခ်ိန္နွင့္ ေထာင္၀င္စာေတြ႕သည့္အခန္းသို႕ အသြားအျပန္အခ်ိန္မ်ားတြင္ ျပင္ပအေျခအေနမ်ား၊ တိုက္ အခ်င္းခ်င္း အေနအထားမ်ားကို အျပန္အလွန္ သတင္းဖလွယ္ၾကသည္။ တဦးခ်င္း က်န္းမာေရး၊ လူသစ္ေရာက္ရွိမူ၊ အဖြဲ႕အသီးသီး၏ လက္ရွိနိုင္ငံေရး သေဘာထား စသည္ ျဖင့္ ခပ္သုတ္သုတ္ ေျပာျဖစ္ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္မ်ားတြင္ အဘသခင္အုန္ုးျမင့္အား စတင္ေတြ႕ဖူးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ထိုစဥ္ကပင္ အဘသခင္အုန္းျမင့္မွာ အသက္ ၇၀ ေက်ာ္ အဘိုးအိုတဦး ျဖစ္ေနေလျပီ။ အရပ္မနိ္မ့္မျမင့္၊ ခပ္ပိန္ပိန္ပါးပါး၊ တေခါင္းလံုး ျဖဴေဖြး ေနေသာ ဆံပင္မ်ားကို ေနာက္သို႔ လွန္၍ ဖီးတတ္သည္။ ဘိုင္ဖိုကယ္ထည့္ထားေသာ ေကာ္ကိုင္းမ်က္မွန္ေအာက္မွ စူးရွေသာမ်က္လံုးအစံုက အျခားသူ၏ ရင္တြင္းသို႕ ေဖာက္တြင္း ျမင္ေနရသည့္နွယ္။ အဘသခင္အုန္းျမင့္မွာ ပင္ကိုယ္စကားနည္းသည္။ ေျပာတာထက္ နားေထာင္တာ ပိုမ်ားသည္။ ေျပာလွ်င္လည္း တိုတိုရွင္းရွင္းေျပာသည္။ အားမနာတတ္။ တုတ္ထိုးအိုးေပါက္ ေျပာတတ္သည္။ သို႕ေသာ္ စာနာစိတ္ရိွသည္။ တဖက္သားကို ကူညီ ရိုင္းပင္းဖို႕ အသင့္ရွိတတ္သူျဖစ္သည္။

၁၉၉၁ ခုနွစ္ နွစ္ကုန္ခါနီးတြင္ အဘသခင္အုန္းျမင့္သည္ က်န္းမာေရး အေျခအေနေၾကာင့္ ေထာင္တြင္းေဆးရံုတက္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၉၁ ခုနွစ္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ ေတာင္ငူေထာင္သို႕ ေျပာင္းေရႊ႕ခံရသည္။ အင္းစိန္ေထာင္ထဲတြင္ အဘသခင္အုန္းျမင့္နွင့္ ေတြ႕ခဲ့ရေသာကာလမွာ အလြန္တိုေတာင္းပါသည္။ ျမင္ခဲ့ဖူးရုံသာ ရွိပါသည္။ ေတာင္ငူေထာင္သို႕ေရာက္ေသာအခါ ေလးရွည္ထဲတြင္ အဘနွင့္ အနီးကပ္ေနခဲ့ရေသာ ရဲေဘာ္မ်ားမွတဆင့္ အဘအေၾကာင္းကို ၾကားသိေနခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္ငူေထာင္ေရာက္ျပီး ၃ နွစ္နီးပါးၾကာေသာအခါ အဘလြတ္ သြားေၾကာင္း ၾကားရပါသည္။

အဘက အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ပါတီ၀င္ မဟုတ္ေသာ္လည္း NLD ၏ လူမူေထာက္ကူေရး အဖြဲ႕တြင္ ဒုဥကၠ႒အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ကာ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားအတြက္ ကူညီေထာက္ပံေရးကို ေဆာင္ရြက္သည္။ စစ္အစိုးရ၏ ျပင္းထန္ေသာ ဖိနွိပ္မႈမ်ားေၾကာင့္ နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ေထာင္ထဲတြင္ အလြန္ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ၾကရေၾကာင္း သခင္အုန္းျမင့္ အသိဆုံးျဖစ္သည္။ သို႔အတြက္ ေထာင္က ထြက္ ေသာအခါ နိုင္ငံ ေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို ကူညီနိုင္ရာ ကူညီနိုင္ေၾကာင္း နည္းလမ္းရွာေဖြ ေဆာင္ရြက္သည္။ ဘယ္နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကို ဘယ္ေထာင္မွာ ဘယ္လိုထား၍ ဘယ္ပံုအေရးယူ အျပစ္ေပးထားသည္။ ဘယ္သူတို႔ကို ေနာက္မႈ ထပ္ကပ္လိုက္သည္။ ဘယ္အက်ဥ္း သားေတြကို ဘယ္ေထာင္ေရႊ႕လိုက္သည္ စသည့္သတင္းမ်ားကို အဘသည္ ေလလိွဳင္းက အင္တာဗ်ဴးတြင္ ဖြင့္ခ်ေနသည္ကို ၾကားေနရသည္။

တကယ္ေတာ့ အဘဦးအုန္းျမင့္သည္ ေခတ္အဆက္ဆက္ျဖတ္သန္းလာေသာ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတစ္ဦး၏ ခံစားမူ၊ စာနာမူမ်ားျဖင့္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ အနိုင္ရရွိေသာပါတီၾကီး၏ ေဆာင္ရြက္ရမည့္ တာ၀န္ကို မွ်ယူ ကူထမ္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္တြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လူမႈေထာက္ကူေရးအဖြဲ႕ဟု အဖြဲ႔ငယ္တခုဖြဲ႕ျပီး နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားတို႔၏ လိုအပ္ခ်က္ ၊ ဖိနွပ္ခံရမႈမ်ားကုိ စနစ္တက် စာရင္းဇယားျပဳစုကာ ကမာၻသို႔တင္ျပခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုစာရင္း ဇယားမ်ားသည္ပင္လွ်င္ ေနာင္အခါတြင္ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား မ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႕အတြက္ အသုံး၀င္မည့္ အခ်က္အလက္မ်ားျဖစ္မည္ဟု ယူဆမိပါသည္။

ထို႕ေနာက္ ၁၉၉၆ နို၀င္ဘာ ေက်ာင္းသားအေရးအခင္းတြင္ ေအာင္သေျပစစ္ေၾကာေရးစခန္းမွာ ၃ပတ္ခန္႕ ထိန္းသိ္မ္းခံရေၾကာင္း ၾကားရ သည္။ ၁၉၉၈ ခုနွစ္ ဇန္န၀ါရီလ၌ တကသ၊ ဗကသ ေက်ာင္းသားသမိုင္းျပဳစုရာတြင္ ကူညီခဲ့မူေၾကာင့္ စစ္အစိုးရက ေထာင္ ၇နွစ္ ခ်ခံ ရ ေၾကာင္း ၾကားရျပန္ပါသည္။ တဖက္က နို္င္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကူညီေထာက္ပံ့ေရးကို ေဆာင္ရြက္၍ တဖက္တြင္ ၀ါရင့္နိုင္ငံေရးသမား ၾကီးမ်ား အဖြဲ႕၌ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ကာ ျမန္မာနိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းတြင္ စစ္အစိုးရ၏ဖိနွိပ္မႈမ်ားကိုအံတုျပီး အေရးပါသည့္ သေဘာထား၊ ရပ္ခံမႈမ်ား ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္ကို အမွတ္ရမိပါသည္။

ေက်ာ္လင္းစာေပ ကၽြန္းျပန္ၾကီး
အဘႏွင့္ လူခ်င္းမေတြ႕ခင္ကတည္းက သူ႔ေၾကာင္းကို ၾကားခဲ့ရ ဖတ္ခဲ့ရဖူးသည္။
ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးေရးေသာ “သူလိုလူ” တြင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ အယ္ဒီတာအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့ေၾကာင္း ဖတ္ခဲ့ရသည္။ ထိုအခ်ိန္က ဦးခ်စ္ေမာင္မွာ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္တြင္ အလုပ္မဆင္းနိုင္ေသး။ ျမန္မာအလင္းတြင္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္ တာ၀န္ယူေနခ်ိန္။ ထား၀ယ္သြားသည့္ အဒမ္မ္ဆင္ သေဘာၤၾကီးအနီး ဗံုးေပါက္ကြဲသည့္ သတင္းနွင့္ ပတ္သက္၍ အဂၤလိပ္အစိုးရက ေျဖရွင္းခ်က္ထည့္ခိုင္းရာ မထည့္ဘဲ အျဖစ္မွန္ကို ဖံုးကြယ္သည့္ အလုပ္မလုပ္နိုင္ဟုဆိုကာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ အျဖစ္မွ နုတ္ထြက္ခဲ့သည္။ ထိုအခါမွ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္တြင္ အခ်ိန္ျပည့္ ဦးစီးေဆာင္ရြက္ နိုင္ခဲ့သည္။ သခင္အုန္းျမင့္လည္း တိုးတက္ေရး သတင္းစာတြင္ ၀င္လုပ္ေနရာမွ ေနာက္ပိုင္းတြင္ သူ႕ဆရာနွင့္အတူ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္တြင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပံုမ်ားကို “သူလိုလူ” တြင္ေတြ႕ရသည္။

ဆရာေက်ာ္ျမင့္လြင္ ေရးသည့္ “ ျမန္မာလူသန္ေဇာ္၀ိတ္ၾကီး” စာအုပ္တြင္ ဗမာနုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားသမ်ားသမဂၢ၏ ပုသိမ္ညီလာခံ သို႕ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ကိုေအာင္ဆန္း(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း)၊ ကိုဗဟိန္း(သခင္ဗဟိန္း)၊ ကိုလွေရႊတို႔နွင့္အတူ ကိုအုန္းျမင့္ေလး (ေက်ာ္လင္းစာေပ)လည္း လိုက္ပါခဲ့သည္။ ညီလာခံက်င္းပသည့္ပုသိမ္မွ ဇီးခ်ိဳင္ရြာဖက္သို႕ အစိုးရစံုေထာက္မ်ားကို မ်က္ေျချဖတ္ကာ ဦးေဇာ္၀ိတ္က ကာယဗလျပျပီး ကိုေအာင္ဆန္းတို႔က တရားပြဲက်င္းပခဲ့ပံု၊ လွ်ိဳ႕၀ွက္ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကရာတြင္ အဘ သခင္အုန္းျမင့္ ပါ၀င္ခဲ့သည္ကို ဖတ္ခဲ့ရသည္။ သခင္အုန္းျမင့္သည္ တိုးတက္ေရးနွင့္ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာတို႕တြင္ သတင္းေထာက္ လုပ္ေနစဥ္က ၃၇လမ္း အလယ္ဘေလာက္မွ တိုက္ခန္းတြင္ ဆရာဇ၀နနွင့္ အခန္းခ်င္းကပ္လ်က္ေနရပံု၊ ဆရာဦးခ်စ္ေမာင္ အိမ္ေထာင္က် သြားသည့္အခါတြင္ ဆရာဇ၀နအခန္း၌ ေနခဲ့ရပုံ၊ သခင္သန္းထြန္း ေန႔စဥ္လာတတ္ပုံႏွင့္ သခင္အသိုင္းအ၀ိုင္းမွ ပုဂၢိဳလ္မ်ားနွင့္အတူ လက္ပြန္းတႏွီး ေနခဲ့ၾကပံုမ်ားကို “ဇ၀န၏ ဇ၀န” တြင္ေတြ႕ရသည္။

အဘ သခင္အုန္းျမင့္သည္ ၁၉၅၁ ခုနွစ္မွ ၁၉၆၄ ခုနွစ္အထိ ေက်ာ္လင္းစာေပကိုထူေထာင္၍ လက္၀ဲနိုင္ငံေရး စာအုပ္အမ်ားအျပား ထုတ္ေ၀ ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ဖဆပလအစိုးရ၏ မ်က္မုန္းက်ိဳးသူမ်ားစာရင္းတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ဖဆပလထဲမွ တည္ျမဲအုပ္စုက ပို၍အျငိဳးထား သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တည္ျမဲအုပ္စုနွင့္ ေျပလည္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းအိမ္ေစာင့္အစိုးရ တက္ေသာအခါ ေျမေပၚရွိလက္၀ဲသမားမ်ားကို ဖမ္းဆီး ကာ ကိုကိုးကၽြန္းသို႔ ပို႔ပစ္ေလေတာ့သည္။

၁၉၅၈ ခုနွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၃ ရက္ေန႕စြဲျဖင့္ထုတ္ေ၀ေသာ ျပည္ေထာင္စုေန႔စဥ္သတင္းစာ၏ မ်က္နွာဖံုးသတင္းတြင္ “ နံနက္ ၄ နာရီ အဖမ္း အဆီးမ်ား၊ ပမညတ၊ ရဲေဘာ္နွင့္ လူငယ့္တပ္ဦးမွ ပါ၀င္ၾကျခင္း” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ “ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းအစိုးရသည္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၈ ရက္ေန႔ တြင္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းဦးနုလက္မွ အာဏာလႊဲေျပာင္းယူခဲ့ေသာ္လည္း ပါလီမန္လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားနွင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ၾကသျဖင့္ လုပ္ငန္း အရပ္ရပ္ကို ထိေရာက္စြာမေဆာင္ရြက္နိုင္ဘဲရွိခဲ့ရာမွ ပါလီမန္အစည္းအေ၀းက်င္းပျပီးသည္ႏွင့္တျပိင္နက္္ ကုန္ေစ်းက်ဆင္းေရးအတြက္ စီးပြားေရး ေသာင္းက်န္းမူမ်ားကုိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ စတင္နွိပ္ကြပ္ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရေၾကာင္း၊ ထိုမွတဖန္ ဒီဇင္ဘာလ ၂ ရက္ေန႕ နံနက္၄နာရီ အခ်ိန္တြင္ ျငိမ္၀ပ္ပိျပားေရးအတြက္ နိုင္ငံေရးေလာက ၊ ေက်ာင္းသားေလာကနွင့္ သတင္းစာ ေလာကမွ ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ကို စစ္စံုစမ္းေထာက္လွမ္းေရး ဌာန၊ အင္းစိန္စံုေထာက္ဌာန၊ အထူးသတင္းေထာက္လွမ္းေရးဌာနတို႕ ပူးေပါင္းျပီး ဖမ္းဆီးလိုက္သည္ကို ေတြ႕ရျပန္ေၾကာင္း၊ ဖမ္းဆီးျခင္း ခံရသူမ်ား မွာ လက္၀ဲကြန္ျမဴနစ္၀ါဒသမားမ်ားျဖစ္သည္ကို ေတြ႕ရေၾကာင္း”၊ ဆက္လက္ျပီး “ အဖမ္းခံရသူမ်ား ”ဟု ေခါင္းစဥ္ငယ္ ေအာက္တြင္ “စစ္ ဘက္ရဲတို႕မွ ဖမ္းဆီးလိုက္ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ ပမတညအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ျမေသြး၊ ပမတညသဘာပတိ အဖြဲ႔၀င္ ျပည္သူ႕ ဒီမိုကေရစီပါတီအတြင္းေရးမွဴး သခင္ဘေမာင္၊ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ပါတီအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ဗိုလ္အံုးတင္၊ အလင္းေရာက္ ရဲေဘာ္မ်ား ထိန္းသိမ္းေရးအဖြဲ႕၀င္ အတြင္းေရးမွဴး ဗိုလ္မ်ိဳးျမင့္၊ လမ္းစဥ္အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးေစာလြင္၊ ေက်ာ္လင္းပံုနွိပ္တိုက္ပိုင္ရွင္ ဦးအုန္းျမင့္၊ သတင္းစာ ဆရာေဟာင္းနွင့္ လူငယ့္တပ္ဦး ဥကၠ႒ေဟာင္း ဦးကိုကိုေလး၊ ရွမ္းျပည္နယ္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုလွမင္း၊ လူငယ္တပ္ဦးမွ ကို၀င္းထြဋ္၊ လူငယ့္တပ္ဦးအေသခံတပ္မွ ကိုစိန္လွနွင့္ ကိုျမင့္ေအာင္၊ မုတၱမကုမၸဏီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး သခင္ဗတင္တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း” ေဖာ္ျပ ထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

သခင္အုန္းျမင့္နွင့္အတူ နုိုင္ငံေရးသမား အေယာက္ ၁၀၀ ေက်ာ္ ကၽြန္းပို႕ခံရပံုမ်ားကို ျမင့္ေက်ာ္ေရးသည့္ “ကိုကိုးကၽြန္းမွ ဇာတ္လမ္းမ်ား” ၊ ကိုကိုေလး၏ “ဘာလဲဟဲ့ ကိုကိုးကၽြန္း” စသည့္စာအုပ္မ်ားတြင္ ဖတ္ခဲ့ဖူးပါသည္။ မိမိယံုၾကည္ရာကို မစြန္႔လႊတ္ဘဲ ျပည္မနွင့္ ေရေျမ တဆက္ တည္း မရွိေသာ၊ အနီးဆံုးကမ္းေျခနွင့္ မိုင္ရာခ်ီေ၀းေသာ ပင္လယ္ထဲမွ ကၽြန္းတခုသို႕ ပို႕ခံရသည့္တိုင္ တိုင္းျပည္အတြက္၊ ျပည္သူ လူထု အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ဆက္လက္ရပ္တည္ခဲ့ၾကသည့္ တိုင္းခ်စ္ ျပည္ခ်စ္ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ျပည္သူတရပ္လံုးက မေမ့နုိင္ၾကသည္မွာ သဘာ၀ က်ပါသည္။ မိမိပါတီ၊ မိမိအဖြဲ႕အစည္း၊ မိမိပုဂၢိဳလ္ေရးအတြက္ အာဏာကို အလြဲသံုးစားျပဳကာ အၾကမ္းဖက္ဖိနွိပ္ညွင္းပန္းနွိပ္စက္သူမ်ားကို သမိုင္းကခြင့္လႊတ္ေလ့မရွိဟု ျမင္မိပါသည္။ သမိုင္းအတြက္ အမွန္တရားဆိုသည္မွာ အာဏာရွိသူတို႔ တဖက္သတ္၀ါဒျဖန္႔ခ်ီေနမူမ်ားအတြက္ ေရွ႕ေနလိုက္ေပးသည့္အရာ မဟုတ္ေပ။ အဖိနွိပ္ခံေနရေသာ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားအတြက္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံ၀ံ့သူမ်ား၏ အေၾကာင္းအရာ မ်ားကိုသာ သမိုင္းကခ်ီးေျမွာက္ဂုဏ္ျပဳၾကေပလိမ့္မည္ဟု ယူဆမိပါသည္။

ဂ်ာနယ္ေက်ာ္နွင့္ ေထာင့္အရသာ
အဘသခင္အံုးျမင့္က လက္ပံတန္းဇာတိျဖစ္သည္။ ၁၉၁၈ ခုနွစ္ ဧျပီလ ၂၈ရက္တြင္ လက္ပံတန္းျမိဳ႕ အစိုးရအထက္တန္းေက်ာင္း၌ တို႔ဗမာ အစည္းအရံုးေၾကြးေၾကာ္သံစာရြက္မ်ားျဖန္႔ေ၀ျခင္းျဖင့္ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးလွဳပ္ရွားမႈမ်ားကို စတင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ ဦးခ်စ္ေမာင္ မွာ သူ၏ဆရာျဖစ္သည္။ ၁၉၃၄ ခုနွစ္မတ္လတြင္ လက္ပံတန္းျမိဳ႕အစိုးရအထက္တန္းေက်ာင္းမွ ဆယ္တန္းေအာင္ခဲ့ရာ ေဆးတကၠသိုလ္သို႔ စာရင္းသြင္းျပီး မတက္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ ရန္ကုန္သတင္းစာေလာကသို႔ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ သူ၏ ပထမဆံုးသတင္းစာေဆာင္းပါးမွာ “ျမန္မာ့အလင္း” တြင္ ၁၉၃၆ခုနွစ္၌ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ “မျမန္မမာေသာ ေနွးေပ်ာ့မ်ား” ေဆာင္းပါးျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္က ေရေက်ာ္ရပ္ နွင္းပန္း လမ္းတြင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ ဦးခ်စ္ေမာင္နွင့္အတူေနထိုင္ကာ ဆယ့္နွစ္ရာသီျပံဳး၊ ျမင့္အုန္းကေလာင္အမည္မ်ားျဖင့္ အခန္းဆက္၀တၳဳရွည္၊ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသားခဲ့သည္။

၁၉၃၇ ခုနွစ္ ဧျပီလ မႏၲေလးျမိဳ႕တြင္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကုိဗဟိန္း ဦးစီးက်င္းပသည့္ ဒုတိယအၾကိမ္ ဗမာနိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္း သား သမဂၢမ်ားကြန္ဖရင့္သု႔ိ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၈ ခုနွစ္ ဇြန္လတြင္ တိုးတက္ေရးသတင္းစာအယ္ဒီတာအျဖစ္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ခဲ့ သည္။ သခင္အမည္စတင္ခံယူခဲ့ၿပီး ဦးခ်စ္ေမာင္ႏွင့္အတူု ထုတ္ေ၀သူနာမည္ခံ၍ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ကိုထုတ္ေ၀ခဲ့ကာ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္တြင္ နိုင္ငံေရး သတင္းမ်ား ေရးသားခဲ့သည္။ ၁၉၃၉ ခုနွစ္ ဇန္န၀ါရီလတြင္ ဆီမီးခြက္ကေလာင္အမည္နွင့္ေရးသားခဲ့ေသာ “ ရန္သူမ်ားကို ကလဲ့စား ေခ်ၾက ေလာ့” ေဆာင္းပါးေၾကာင့္ တိုးတက္ေရးသတင္းစာကို အာမခံေငြ သံုးေထာင္က်ပ္ ေတာင္းခံရသည္။ ထိုနွစ္တြင္ တို႔ဗမာအစည္းအရံုး ဌာနခ်ဳပ္ အမႈေဆာင္အျဖစ္ အေရြးခံရသည္။

၁၉၃၉ ခုနွစ္တြင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္က “ ေထာင့္အရသာ” ဆိုသည့္ စာအုပ္တအုပ္ထုတ္ဖူးသည္။ သခင္ကိုကိုေလး၊ သခင္စံထြန္းလွ၊ သခင္ ဧၾကည္၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္သင္၊ သခင္မ်ိဳးညြန္႕ ၊ သခင္လွေမာင္တို႕၏ ေထာင္အေတြ႕အၾကံဳမ်ားကို ေဖာ္ျပထားသည္။ စာအုပ္ ေရွ႕ ပိုင္းအဖြင့္တြင္ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ဦးခ်စ္ေမာင္က အမွာေရး၍ စာအုပ္ေနာက္ဆံုးတြင္ သခင္အုန္းျမင့္က အမွာေရးထည့္ထားသည္။ သခင္အုန္းျမင့္ အမွာစာ၌“ေရွ႕အဘို႕တြင္ လူငယ္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ေထာင္ထဲသို႕သြားၾကရမည္ကိုလည္း ၾကိဳတင္စဥ္းစားမိကာ ေထာင္ ထဲတြင္ရသင့္ ရထိုက္ေသာ အခြင့္အေရးအတြက္ တိုက္နည္းခိုက္နည္း၊ ေထာင္အေစခံတို႔၏ ပရိယာယ္တို႔အား တိမ္းနည္းတို႕ကို ေစာေစာစီးစီးသိႏွင့္ ၾကားနွင့္မွ ၎တို႔ေထာင္က်ေသာအခါ လက္နက္ေကာင္းပါသြားနိုင္မည္ဟု တထစ္ခ်ယံုၾကည္မိကာ ရဲေဘာ္သခင္သန္းထြန္းတို႔ လူစုေတာင္မွ ေထာင္မွ ထြက္လာသည့္အခါ ၎တို႕၏ ေထာင္မွတ္တမ္းတေစာင္ ထုတ္ေ၀ရန္ သႏၷိ႒ာန္ခ်လိုက္မိေပ၏” ဟူ၍ ျပင္းျပေသာ တိုက္ပြဲ၀င္ စိတ္ ျဖင့္ အမွာေရးခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။

၁၉၄၀ ခုနွစ္ မတ္လ ၁၂ရက္ေန႕တြင္ အိႏိၵယျပည္လံုးဆိုင္ရာအမ်ိဳးသားကြန္ဂရက္ၾကီး၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ရမ္းဂါးညီလာခံသို႕ တို႔ဗမာ အစည္းအရံုးကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္ဗဟိန္း၊ သခင္တင္ေမာင္၊ သခင္ဗ၊ သခင္ ခင္ေအာင္၊ သခင္ အုန္းေဖ(၀ါးခယ္မ)တို႕နွင့္ အတူ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ထိုအေၾကာင္းကို စပယ္ျဖဴမဂၢဇင္း (၁၉၉၅၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ) ထုတ္တြင္ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းနွင့္ အိႏိၵယအမ်ိဳးသားကြန္ကရက္” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေရးသားခဲ့သည္။ အိႏိၵယနိုင္ငံ ရမ္းဂါးျမိဳ႕တြင္ ျပဳလုပ္ေသာ ညီလာခံခရီးစဥ္တြင္ ကြန္ကရက္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအျဖစ္ ပ႑စ္ေနရူး၊ မဟတၱမဂႏၵီၾကီးတို႕နွင့္ ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့သလို အိႏၵိယနယ္စပ္ ကိုင္ဘာေတာင္ၾကားလမ္းအနီး အုဒ္မန္ေဇဟုေခၚေသာ ေတာင္ေပၚရြာကေလးမွ နယ္ျခားဂႏၵီၾကီးဟုေခၚၾကသည့္ ပထန္လူမ်ိဳးေခါင္းေဆာင္ အဗၺဒူဂူဖါးခန္နွင့္ေတြ႕ခဲ့ပံု၊ သခင္ ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္သန္းထြန္းတို႔ အင္တာဗ်ဴးၾကပံုမ်ားကို သခင္အုန္းျမင့္က ဤသို႔မွတ္တမ္းတင္ခဲ့သည္။

“အျပန္လမ္းတလမ္းလံုး နယ္ျခားဂႏၵီၾကီးရဲ႕ရွပ္နီတပ္အေၾကာင္းကို စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ေမးၾက၍ မစၥတာ ဇဖူလာခန္က ခန္္အဗၺဒူ ဂူဖားခန္ဟာ အဲ့ဒီ ရႊံ႕မံထားတဲ့ အိမ္ထဲမွာပဲေနေၾကာင္း ၊ အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂ၊ စားပြဲ၊ ကုလားထုိင္၊ ဘီရိုစသည္ျဖင့္ တခမ္းတနား အေဆာင္အေယာင္ ဘာ မွ မရွိ။ သူ႕အဖို႕ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္း ပစၥယ အထူးအေထြမရွိ။ ေငြေၾကးလဲမရွိ၊ မက္ေမာမႈလဲမရွိ၊ အခ်ိန္က်လွ်င္ သူ႔ေနာက္လိုက္မ်ားက လာေပး တာ စားေၾကာင္း၊ စားေတာ့လည္း ေထာပတ္၊ ပဲဟင္း၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီ္း၊ ဆလပ္ရြက္၊ ဂိုဘီ(ဂ်ံဳၾကမ္း ခ်ပါတီလို) အရြယ္အစား (ဗမာမုန္႔ေလေပြခန္႔) အခ်ိဳမုန္႔မ်ားသာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ၊ အသားလဲ စားတဲ့အေၾကာင္း ၊ ရိုးရိုးလူမ်ား၊ အမ်ိဳးသားမ်ားစားတာ ထက္မပို ေၾကာင္း၊ ၀တ္ရံုေတာင္ အပိုတစ္ထည္ပဲရွိေၾကာင္း၊ (အခန္းနံရံတြင္ ခ်ိတ္ထားတာေတြ႔ရွိခဲ့ရသည္။) သူ႔ရွပ္နီတပ္သားေတြဟာ အခ်က္ေပး လိုက္တာနဲ႕ နာရီပိုင္းအတြင္း ေသာင္းနဲ႔ခ်ီျပီးစုလို႔ရေၾကာင္းတုိ႔ကို ေျပာျပသျဖင့္ သိရွိရပါသည္။

သခင္ေအာင္ဆန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့၊ တည္းခဲ့ရတဲ့ ကြန္ကရက္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အဆင့္အတန္း၊ ျမင့္လွတဲ့အေနအထိုင္၊ အစား အေသာက္၊ ခမး္နားလွတဲ့တိုက္ၾကီး၊ အိမ္ၾကီးေတြနဲ႕ ခန္အဗၺဒူဂူဖားခန္ရဲ႕ နဂိုဘ၀မမက္ဘဲ ရိုးရိုးစင္းစင္း၊ မထယ္မ၀ါ၊ ဟိတ္ဟန္မၾကီးဘဲ သူ႔လူ ေတြနဲ႔ ထူးမျခားနား၊ စည္းစိမ္မယစ္ဘဲ၊ ဒီလိုေနလို႔၊ စားလို႔၊ သူ႔လူေတြ (ရွပ္နီေတြ)က သူကေသဆိုရင္ အေသခံၾကမွာ မုခ်ဘဲဟု ေျပာလည္း ေျပာ၊ သူ႔ဘာသာသူ ေခါင္းတျငိမ့္ျငိ္မ့္နဲ႕ လုပ္ေနတာပါပဲ” ဟုေရးသားခဲ့သည္။

ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္ အဂၤလိပ္ကိုေတာ္လွန္ရန္ ဂ်ပန္နွင့္ေပါင္း၍ စစ္ပညာသင္ခဲ့သူမ်ားသည္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဟု ထင္ရွားခဲ့သလို ဂ်ပန္ကို ေတာ္ လွန္ရန္အတြက္ အဂၤလိပ္သို႔ စစ္သင္တန္းသြားတက္ခဲ့ေသာ သူမ်ားလည္းရွိသည္။ ထိုသူတို႔သည္လည္း အေယာက္ ၃၀ ရွိသည္။ ျပည္တြင္း သို႔ လွ်ိဳ႕၀ွက္ျပန္၀င္လာကာ ေလထီးနွင့္ဆင္းခဲ့ၾကသျဖင့္ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးေလထီးသမားမ်ားဟုလည္း ေခၚဆိုၾကသည္။ ထိုအထဲတြင္ ရခိုင္ျပည္ မင္းျပား ၊ ေပါက္ေတာ၊ ေျမပံုနယ္ဘက္မွ ျခေသၤ့အဖြဲ႔ဟုအမည္ေပးထားသည့္ ဗံုေပါက္သာေက်ာ္ ဦးေဆာင္ေသာ အဖြဲ႕တဖြဲ႕ရွိသည္။ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးတပ္မ်ားႏွင့္တြဲျပီး တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည့္ အဖြဲ႕ျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ေမာင္ကေလး၊ ဗိုလ္စံသာေက်ာ္၊ ဗိုလ္သာ ေက်ာ္တို႔ ဦးေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။ ထုိအေၾကာင္းကို သခင္အုန္းျမင့္က “ ဖက္္ဆစ္ေတာ္လွန္ရး ေလထီးသမား” အမည္ျဖင့္ မိုးဂ်ာနယ္ (၁၉၉၅၊ ေမ)တြင္ ေရးခဲ့သည္။

ထိုအထဲတြင္ ဗိုလ္စံသာေက်ာ္ကဲ့သုိ႔ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးျပီးေသာအခါ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ထဲ၀င္ ၊ ျပီးေတာ့ တပ္မေတာ္ထဲေရာက္ ၊ ၁၉၄၉ ဇြန္လတြင္ အစိုးရတပ္ထဲကေန ေတာခိုျပီး ၁၉၅၈မွာ ဥပေဒေဘာင္ထဲျပန္ေရာက္ခဲ့၊ ထို႕ေနာက္ဘယ္နိုင္ငံေရးပါတီမွာမွ မပါ၀င္ေတာ့ဘဲ အစိုးရ၀န္ထမ္းဘ၀ျဖင့္ ပင္စင္ယူခဲ့သူျဖစ္ျပီး အဂၤလိပ္နွင့္ ဂ်ပန္လက္ထက္တြင္ အရာရွိခန္႔စဥ္မွာလည္း ရာထူးယူခဲ့သူ မဟုတ္ဘဲ ေတာ္လွန္ေရးမွာ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူျဖစ္ေၾကာင္း ၊ ေတာခိုစဥ္ကအေၾကာင္းေတြကို ယူက်ံုးမရျငီးတြားတာတို႕၊ အျပစ္ဖို႕တာတို႕ လံုး၀မေျပာတဲ့သူျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပခဲ့သည္။ ေဆာင္းပါး၏ ေနာက္ဆံုးအပိုဒ္တြင္ နိုင္ငံေရးေလာကဓံကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရသည့္ ဗိုလ္စံသာေက်ာ္၏ ေျပာစကားေလးတစ္ခြန္းျဖင့္ အဆံုးသတ္ထားသည္။ “ အခုလို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း လိပ္ျပာသန္႔သန္႔ေနရတာ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းသလဲဗ်ာ” ဟုဆိုသည္။

နိုင္ငံေရးေလာကဓံကို ၾကံ့ၾကံ့ခိုင္နိုင္ျခင္းမွာ ဗိုလ္စံသာေက်ာ္၏ ရိုးသားမႈ၊ နွိမ့္ခ်မႈ၊ ေရာင့္ရဲမႈမ်ားနွင့္ သာမန္ျပည္သူလူထုဘ၀၌သာ တဆက္ တည္းေနထိုင္နိုင္ခဲ့မူမ်ားက သူ႕အတြက္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနွင့္ လိပ္ျပာသန္႔သန္႔ ေနနိုင္ေစခဲ့ျခင္းျဖစ္မည္ဟု ေတြးထင္မိပါသည္။ အဘက ထိုသို႕ စံျပဳထိုက္ေသာ ေတာ္လွန္ေရးသမား၊ နိုင္ငံေရးသမားၾကီးမ်ား အေၾကာင္းကို တခုတ္တရေရးေလ့ရွိသည္။

သခင္ဗစိန္၊ သခင္ေလးေမာင္၊ သခင္သိန္းေမာင္ၾကီးတို႕ အေၾကာင္းကို ေရးထားေသာ “ေက်ာင္းသားနွင့္တို႔ဗမာ” ပန္မဂၢဇင္း (၁၉၈၇၊ ေအာက္ တိုဘာလ)။ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ကိုေအာင္ဆန္း၏ ၁၉၃၆ ဒုတိယေက်ာင္းသားသပိတ္အျပီးတြင္ ေက်ာင္းသားမ်ား အားျပန္ျဖည့္ျပီး ေရွ႕နွစ္တြင္ ဥကၠ႒ေဆာင္ရြက္ရာ၌ ေအာင္ဆန္းေသာ္လည္းေကာင္း ျပဳတ္ရမည္၊ အလုပ္ေသာ္လည္းေကာင္း ေအာင္ရမည္ဟု ေျပာဆိုမႈကို ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ “လြန္ခဲ့ေသာနွစ္ငါးဆယ္က သတင္း၊ ကိုေအာင္ဆန္းရဲ႕ ၾကံဳး၀ါးသံ” စံပယ္ျဖဴ (၁၉၈၈၊ မတ္)။ ၁၃၀၀ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုအျပီးမွာ လြတ္လပ္ေရးကို ေတာင္းယူလို႔မရ၊ လက္နက္ကိုင္တိုက္ယူမွ ရေတာ့မည္။ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေပါင္းစံု တပ္ေပါင္းစုၾကီးဖြဲ႕စည္းျပီး ေတာ္လွန္မွ ျဖစ္မယ္လို႔ သံုးသပ္ဆံုးျဖတ္ျပီး ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို လွ်ိဳ႕၀ွက္ဖြဲ႕စည္းကာ သခင္ေအာင္ဆန္း အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ လွဳပ္ရွားခဲ့ၾကပံုမ်ားကို “ေျမေအာက္ေတာ္လွန္ေရးအစ သခင္ေအာင္ဆန္းက” ဆိုျပီး စံပယ္ျဖဴ (၁၉၈၈၊ ေမ) တြင္ ေရးသားခဲ့သည္။

ဆရာၾကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မွိဳင္းတည္းျဖတ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအထုပၸတိၱစာအုပ္တြင္ သခင္အုန္းျမင့္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္က်ဆံုးစဥ္က ခံစားမႈ မ်ားကို သူနွင့္အတူ ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ ပံုရိပ္မ်ားနွင့္ တြဲဆက္ေဖာ္ျပထားပံုမွာ စိတ္၀င္စားဖြယ္ျဖစ္သည္။ “တိမ္ဖံုးေသာ လပမာ” ဟု အမည္ေပးထားသည့္ ထုိေဆာင္းပါးအစတြင္ သခင္အုန္းျမင့္အေၾကာင္းကို ယခုလို ညႊန္းသည္။ “`ဤေဆာင္းပါးရွင္ ဦးအုန္းျမင့္မွာ ကြယ္လြန္ သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ အရင္းနွီးဆံုး မိတ္ေဆြတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ဦးအုန္းျမင့္နွင့္ သခင္တင္ဦးတို႕မွာ သခင္ဘ၀ကပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မကြယ္လြန္မီကေလးက က်င္းပခဲ့ေသာ သတင္းစာဆရာမ်ား အစည္းအေ၀းတြင္ ဦးေအာင္ဆန္းက သခင္အုန္းျမင့္အား ႏႈတ္ဆက္ရင္း “ က်ဳပ္ အေၾကာင္း က်ဳပ္တို႔ နွစ္ေယာက္သာ ေကာင္းေကာင္းသိတယ္” ဟုေျပာဆိုခဲ့ဖူးသည္။

ကၽြန္ေတာ္ေထာင္က လြတ္လာျပီး (၂၀၀၁၊ မတ္ ၂၉) ေနာက္ပိုင္း ကုိမုိး၀င္းႏွင့္ အစ္မ မဒုံတုိ႔ လုိက္ပုိ႔သျဖင့္ အဘသခင္အုန္းျမင့္ဆီ ေရာက္ျဖစ္ ပါသည္။ အဘနွင့္ မၾကာခဏ ခရီးအတူ သြားျဖစ္သည္။ အဘလညး္ အေမလူထုေဒၚအမာေမြးေန႔တိုင္း မႏၲေလးသို႕ သြား၍ ဆရာဒဂုန္တာရာ ၏ ေမြးေန႔တိုင္း ေအာင္ပန္းျမိဳ႕သို႔ ေရာက္သည္။ အခ်ိဳ႕ေသာနွစ္မ်ားတြင္ ကၽြန္ေတာ္က မေရာက္နိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း အဘကေတာ့ ေရာက္ျဖစ္ ေအာင္သြားသည္။ အေမလူထုေဒၚအမာ ကြယ္လြန္စဥ္ကလည္း ကားငွား၍ မႏၲေလးသို႔သြားရန္ ဦးစြာေဆာ္ၾသသူမွာ အဘပင္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ ေတာ္တို႔က “ အဘက်န္းမာေရး အေျခ အေနက ခရီးထြက္လို႕ အဆင္ေျပပါ့မလား” ဆုိၿပီး ေမးျဖစ္ေတာ့ “ လမ္းမွာပဲ ေသေသဗ်ာ၊ သြားျဖစ္ ေအာင္သာ ျမန္ျမန္ စီစဥ္ၾကစမ္းပါ ” ဟု ဆိုသည္။ အဘသခင္အုန္းျမင့္သည္ လူထုေဒၚအမာကို သူ႔စာမ်ားတြင္လည္း ၁၃၀၀ျပည့္ အေရးေတာ္ ပံုမွ သပိတ္ေမွာက္ေက်ာင္းသူအျဖစ္၊ သတင္းစာ ဆရာမၾကီးအျဖစ္၊ စာေရးဆရာမၾကီးအျဖစ္ အလြန္ေလးစားသည္။ လူထု သတင္းစာကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ထုတ္ေ၀နိုင္ခဲ့ေသာ လူထုဦးလွနွင့္ ေဒၚအမာကို သတင္းစာပညာတြင္သာမက နိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရးအရပါ အထူးေလးစား သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ဆရာလူထုဦးလွအတြက္ အမွတ္တရ ထုတ္ေ၀ခဲ့ေသာ “လူထုခ်စ္သမွ် လူထုဦးလွ” စာအုပ္တြင္ သခင္အုန္းျမင့္က “ကိုလွကို ခင္မင္သတိရလို႔” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ေရးခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါး၌ ဤသုိ႔ ေတြ႕ရသည္။

၁၉၃၄ ေလာက္ကတည္းက လူထုဦးလွနွင့္ ခင္မင္ရင္းနွီးခဲ့ပံု ၊ ထိုစဥ္ကလူထုဦးလွ၏ လူငယ္မ်ားႀကီးပြားေရးအသင္းတြင္ ၾကီးပြားေရးမဂၢဇင္း ထုတ္ေ၀ခဲ့ပံု၊ ဦးလွနွင့္အေပါင္းအသင္းမ်ား၏ ေက်းလက္ေတာရြာျပဳျပင္ေရးအေၾကာင္း ၊ ဦးလွ၊ ကိုေဆာင္း၊ ကိုဘၾကင္၊ ကိုခင္ေမာင္၊ ကိုဇင္ (ေနွာင္တြင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဥကၠ႒ျဖစ္လာသူ သခင္ဇင္) တို႔နွင့္ ဇာတ္သဘင္ကို ည၀က္သာကသည့္ စနစ္အသံုးျပဳဖို႕ တီထြင္ ေဆာင္ ရြက္ခဲ့ပံု၊ လူထုဦးလွက ေကာလိပ္ေက်ာင္းသူ မအမာထံ ရန္ကုန္ျမိ႕႔မွ မႏၲေလးျမိဳ႕သုိ႔ တေန႔လွ်င္ ရည္းစားစာ ၂ ေစာင္ထည့္၍ သမာဓိပိုး ပိုးပံု မ်ားကို အလြန္ခင္မင္ရင္းနွီးစြာ ေရးထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ လူထုဦးလွ၏ ၾကီးပြားေရးမဂၢဇင္းသည္လည္း ၁၃၀၀ျပည့္အေရးေတာ္ပံု ေပၚေပါက္လာျပီးေနာက္တြင္ ျပဳျပင္ေရးအဆင့္မွ ေက်ာင္းသားထုအေရး၊ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ၀င္ ေဆာင္းပါးမ်ား စတင္ပါ၀င္လာေၾကာင္း ေရးသည္။ ဦးလွသည္ ေဒၚအမာနွင့္ အေၾကာင္းပါ၍ မႏၲေလးသို႕ လိုက္ပါေနထိုင္ကာ လူထုသတင္းစာထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ ၁၉၅၀ ခုနွစ္ေလာက္ က လူထုသတင္းစာ၏ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းမ်ားအေပၚအေလးထားေဆာင္ရြက္ပံုကို သခင္အုန္းျမင့္က ယခုလိုေရးခဲ့သည္။

“၁၉၅၀ ခုနွစ္ပိုင္းမွာ အနုျမဴဗုံးဆန္႔က်င္တားဆီးေရး၊ ကမာၻျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းကို ေက်ာင္းသားလူငယ္၊ အလုပ္သမား၊ စာေပသမား၊ ပန္းခ်ီ ပန္းပုအနုပညာရွင္မ်ား လူတန္းစားအလႊာ အသီးသီးမွပုဂၢိဳလ္မ်ားစုေပါင္းေဆာ္ၾသလႈံ႕ေဆာ္ေဆာင္ရြက္ၾကပါတယ္။ မႏၲေလးအေျခခံျပီး အထက္ ဗမာျပည္ဘက္မွာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလႈပ္ရွားမႈၾကီးတရပ္ ေပၚထြန္းလာေတာ့တာပါပဲ။ ၁၉၅၁ ခုနွစ္ပိုင္းမွာ လူထုသတင္းစာက ထူးထူးျခားျခား ျငိမ္းခ်မ္းေရးအာေဘာ္ကို အထူးျပဳအားေပးလႈံ႕ေဆာ္ေရးသားေပးတဲ့ အတြက္ တျပည္လံုး ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္ျပီး ျပည္သူလူထုက အထူးေလးစား ဖတ္ရႈအားေပးတဲ့ ထိပ္တန္းသတင္းစာၾကီးတေစာင္အျဖစ ္ထင္ရွားလာပါတယ္။” ဟုေတြ႔ရသည္။

လူထုဦးလွေရးသားခဲ့ေသာ တိုင္းရင္းသားပံုျပင္မ်ားသည္လည္း တိုင္းရင္းသားေသြးစည္းညီညြတ္ေရးကို အေထာက္အကူျပဳနိုင္ဖို႕ ရည္ရြယ္ ေရးသားခဲ့တာျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပခဲ့ပါေသးသည္။ ထိုေဆာင္းပါး၏ ေနာက္ဆံုးအပိုဒ္တြင္ လူထုဦးလွကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ ညီညြတ္ေရး၊ ျငိမ္းခ်မ္း ေရး တည္ေဆာက္ရာတြင္ ၀ိုင္း၀န္းပါ၀င္ၾကရန္ နိႈးေဆာ္ထားပံုမွာ -

“ကိုလွ အလြန္လိုလားေတာင့္တ ဆႏၵျပင္းျပလွတဲ့ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု ျမန္မာတမ်ိဳးသားလံုး စည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၀ိုင္း၀န္း ၾကိဳးပမး္အားထုတ္ျပီး ကိုလွ အစဥ္တစိုက္ ေမွ်ာ္မွန္းေတာင့္တ ၾကိဳးပမ္းခဲ့တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ၀ိုင္း၀န္းတည္ေဆာက္ရာမွာ ကိုယ္တိုင္ တတ္နိုင္တဲ့ဘက္က ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ၾကပါစို႕” ဟုေရးသားထားပါေၾကာင္း တင္ျပရင္းနိဂံုးခ်ဳပ္ လိုက္ရပါသည္။

ထြန္း၀င္းျငိမ္း
(၈၊ ၁၀၊ ၂၀၁၃)
True News Journal ၁၂၊ ၁၀၊ ၂၀၁၃ ေန႔ထုတ္မွ

 စာကိုး
၁။ ေထာင့္အရသာ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္တိုက္ထုတ္ ၊ ၁၉၃၉
၂။ ကိုလွကိုခင္မင္သတိရလို႕ လူထုခ်စ္သမွ်လူထုဦးလွ လူထုစာအုပ္တိုက္၊ ၁၉၈၄
၃။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနွင့္ အိႏိၵယအမ်ိဳးသားကြန္ကရက္ စံပယ္ျဖဴမဂၢဇင္း၊ ၁၉၉၅၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ
၄။ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးသမား ဗိုလ္စံသာေက်ာ္ မိုးဂ်ာနယ္၊ ၁၉၉၅၊ ေမ
၅။ တိမ္ဖံုးေသာ လပမာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအတၳဳပၸတၱိ ၊ ၁၉၄၈
၆။ ေျမေအာက္ေတာ္လွန္ေရးအစ သခင္ေအာင္ဆန္းက စံပယ္ျဖဴ၊ ၁၉၈၈၊ေမ

မုဒိတာေရႊေက်ာင္း ၀ါဆိုပြဲ ဖတ္ၾကားစာ (ၾသဂုတ္ ၂၈၊ တနဂၤေႏြေန႔)




မုဒိတာေရႊေက်ာင္း ၀ါဆိုပြဲ ဖတ္ၾကားစာ (ၾသဂုတ္ ၂၈၊ တနဂၤေႏြေန႔)
(မိုးမခ ေၾကာ္ျငာက႑) ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆

မင္းခိုင္ - ငလ်င္ပံုျပင္

Paw Oo Thet

မင္းခိုင္ - ငလ်င္ပံုျပင္

(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆

၂၀၁၀၊ ဇန္နဂါရီတုန္းက ေဟတီဆိုတဲ့ ကၽြန္းႏိုင္ငံေလးမွာ ငလ်င္ႀကီးလႈပ္သြားတယ္။ အင္အား ၇.၀ ရိွတဲ့ အဲဒီ့ငလ်င္ဟာ၂၁ ရာစုရဲ႕ လူအေသအေပ်ာက္အမ်ားဆံုး သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္မ်ားထဲ စားရင္းမွာ ၀င္သြားခဲ့တယ္။ ခန္႔မွန္း လူ တစ္သိန္းခဲြကေန ႏွစ္သိန္းေက်ာ္ထိ ေသဆံုးခဲ့ပါသတဲ့။ လူေနအေဆာက္အအံုေတြ ပ်က္ဆီးတာေေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့။ ကမၻာအရပ္ရပ္က စာနာျခင္းႀကီးစြာနဲ႔ ကူညီေထာက္ပံ့ခဲ့ရတယ္။

ေနာက္လ (ေဖေဖာ္၀ါရီလ)မွာပဲ ခ်ီလီမွာ ငလ်င္ႀကီး လႈပ္ျပန္တယ္။ ခ်ီလီက ကၽြန္းႏိုင္ငံေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေတာင္အေမရိကရဲ႕ အေနာက္ဘက္ျခမ္းက ကမ္းရိုးတန္းႏုိင္ငံေလး။ ငလ်င္က ဘယ္ေလာက္ျပင္းသလဲဆို အင္အား ၈.၈ ထိရိွၿပီး ကမၻာ့အျပင္းဆံုးငလ်င္ေတြထဲမွာ ပဥၥမခ်ိတ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ေဟတီက ၇.၀ ဆိုေတာ့ ခ်ီလီက ၁.၈ ပိုမ်ားတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ျပင္းထန္မႈက အဆငါးရာပိုပါတယ္။ အဓိပၸာယ္က ခ်ီလီငလ်င္က ေဟတီငလ်င္ထက္ အဆငါးရာပိုျပင္းပါတယ္။ အဲဒီ့ငလ်င္ကို ခ်ီလီတႏုိင္လံုးနီးပါး ခံစားလိုက္ရပါတယ္။ (ငလ်င္ေၾကာင့္ ျဖစ္လာတဲ့ ဆူနာမီလိႈင္းလံုးေတြက အေမရိကန္၊ ကယ္လီဖိုးနီးယားကမ္းေျခနဲ႔ ဂ်ပန္ကမ္းေျခ တို;ဟိုခု Tohoku ကိုေတာင္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး ပ်က္စီးပစ္ပါတယ္)

ႏွစ္ႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ လူဦးေရပ်ံႏွံ႕မႈတာတို႔ဘာတို႔က ဆင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခ်ီလီက (အဲဒီ့တုန္းက) လူဦးေရ ၁၇ သန္းေက်ာ္ရိွၿပီး ေဟတီက ဆယ္သန္းသာသာပဲ ရိွပါတယ္။ ခ်ီလီက ႏွစ္ဆနီးပါးပိုမ်ားတယ္ေပါ့။ မိတ္ေဆြ .... လူဦးေရကလည္း ပိုမ်ား၊ ျပင္းအားကလည္း အဆ ၅၀၀ ေက်ာ္ ပိုျပင္းတဲ့ ခ်ီလီငလ်င္ရဲ႕ပ်က္ဆီးဆံုးရံႈးမႈကို ဘယ္ေလာက္လို႔ ခန္႔မွန္းမိပါသလဲ။

ဟုတ္ကဲ့ ... အဲဒီ့ျပင္းထန္တဲ့ ငလ်င္ေၾကာင့္ ခ်ီလီတႏိုင္ငံလံုးမွာ လူ ၅၃၅ ဦးေသးဆံုးခဲ့ၿပီး ေပ်ာက္ဆံုး ၂၅ ဦးပါ။ လူေနအေဆာက္အအံုေတြလည္း ပ်က္ဆီးတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေဟတီမွာ သမၼတအိမ္ေတာ္၊ လြတ္ေတာ္ေတြကအစ ၿပိဳက်ၿပီး ၿမိဳ႕ေတာ္တခုလံုး ျပားျပား၀ပ္၀ပ္သြားခ်ိန္မွာ ခ်ီလီရဲ႕ ပ်က္ဆီးမႈက ၉% ပဲ ရိွပါသတဲ့။

ဘာေတြကြာကုန္တာလဲ ... ဘာေတြ ကြာကုန္တာလဲ .. ။

ႏွစ္ႏိုင္ငံလံုးဟာ ငလ်င္အေတြ႕အႀကံဳေတြ မၾကာခဏႀကံဳေတြ႕ရတဲ့ ႏိုင္ငံေတြ။ ဒါေပမဲ့ ခ်ီလီမွာက အေဆာက္အဦးေတြကို ငလ်င္ဒဏ္ခံႏိုင္ဖို႔ အစိုးရက ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ စစ္ေဆးေပးတယ္။ အဲဒီ့အေတြက္ အကူအညီေထထာက္အပံ့ေတြ ေပးတယ္။ ပညာေပးတာေတြ လုပ္တယ္။ အစိုးရမွာ ငလ်င္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ ႀကိဳတင္စီမံခ်က္ေတြ၊ after shock အတြက္ စီမံခ်က္ေတြ ေကာင္းေကာင္းရိွတယ္။ ေဟတီမွာက အားလံုးက ေျပာင္းျပန္ပါ။ အေျဖက အဲဒါပါပဲ။

ေနာက္ႏွစ္ (၂၀၁၁) မတ္လေရာက္ေတာ့ ခ်ီလီထက္ျပင္းတဲ့ ငလ်င္ႀကီးတခု ဂ်ပန္ကမ္းေျခ တိုးဟိုခု Tohoku မွာ ထပ္လႈပ္ျပန္တယ္။ ျပင္းအား ၉.၀ ထိရိွတဲ့ ငလ်င္ႀကီး၊ ကမၻာရဲ႕ စတုတၳေျမာက္ျပင္းအားႀကီးဆံုး ငလ်င္ႀကီးပါ။ သိတဲ့အတိုင္းပဲ ဂ်ပန္ဆိုတာ လူဦးေရ အရမ္းထူထပ္တဲ့ ကၽြန္းႏိုင္ငံ၊ မိုးေမွ်ာ္အေဆာက္အဦးေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံ။ အဲလိုႏိုင္ငံမ်ဳိးမွာ ျပင္းထန္လွတဲ့ငလ်င္ႀကီး (ခ်ီလီထက္ အဆ ၁၀၀၀ ပိုျပင္းတဲ့ ငလ်င္ႀကီး) လႈပ္လိုက္ေတာ့ အပ်က္အဆီးက ဘယ္နည္းလိမ့္မလဲ။ အေဆာက္အအံုေပါင္း တစ္သိန္းေက်ာ္ လံုး၀ပ်က္ဆီးခဲ့ၿပီး တ၀က္ေက်ာ္ ၿပိဳပ်က္သြားတဲ့ အေဆာက္အဦးက သံုးသိန္းနီးပါးနီးပါးရိွတယ္။ အႏုျမဴဓာတ္ေပါင္းဖို သံုးဖိုပ်က္စီးခဲ့ရတယ္။

အေရးႀကီးဆံုး လူေသဆံုးမႈကေရာ ... ဟုတ္ကဲ့ ... ၂ ေသာင္းနီးပါးရိွပါတယ္။

ငလ်င္ဆိုတာ (မီးေတာင္ေပါက္တာကလဲြလို႔) အလစ္ခံရတဲ့ ေဘးပါ။

ဂ်ပန္ငလ်င္လႈပ္ၿပီးၿပီးခ်င္း အစိုးရရဲ႕တံု႔ျပန္ေဆာင္ရြက္ပံုေတြ၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ၊ စာနာမႈ၊ စည္းကမ္းရိွမႈေတြကို ကမၻာေတာင္ ေလးစားဦးညြတ္ခဲ့ရပါတယ္။ ပိုက္ဆံရိွတာကိုးလို႔ ေျပာလို႔ မရပါဘူး။ တခ်ဳိ႕အရာေတြက ပိုက္ဆံနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။

၂၀၀၈၊ ေမလမွာ ျမန္မာျပည္သမိုင္းရဲ႕ အဆိုး၀ါးဆံုး၀ါး ကပ္ေဘးႀကီးကို ႀကံဳရပါတယ္။ လူေပါင္းသိန္းခ်ီ ေသဆံုးခဲ့တဲ့ နာဂစ္မုန္တိုင္းပါ။ (အစိုးရခန္႔မွန္း တသိန္းေလးေသာင္းခန္႔) ကၽြတ္ .. ကၽြတ္ ကုသိုလ္ကံဆိုးလိုက္တာလို႔ လုပ္မေနပါနဲ႔။ တခ်ဳိ႕အရာေတြက ကံတရားနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။
ႀကိဳသိရတဲ့ မုန္တိုင္းသတင္းကို သက္ဆိုင္ရာေဒသကို အခ်ိန္မီ မပို႔ႏိုင္တာ ကံတရားနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။
သန္းေရႊက ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္မွ ႏုိင္ငံတကာအကူအညီေတြကို ေပး၀င္တာ ကံတရားနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။
အလွဴပစၥည္းေတြ အေကာက္ခြန္ကို မေက်ာ္ႏိုင္တာ (ဘန္ေကာက္ေလဆိပ္မွာတင္ ပံုေနတာ) ကံတရားနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။ ကုိယ္က ဘာမွ မလုပ္တဲ့အျပင္ ကူညီတဲ့သူေတြကိုေတာင္ မာန္မဲ ဟန္႔တား (အေလာင္းေကာက္ၿပီး သၿဂိဳလ္ေပးသူကို ေထာင္ခ်တာ) ကံတရားနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။
ဂ်ပန္မွာ ငလ်င္လႈပ္ၿပီးေတာ့ ျပည္သူေတြ အလိုရိွတာ သံုးႏုိင္ေအာင္ super market ကို ဖြင့္ေပးတာ ခ်မ္းသာတာနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။ လွဴဒါန္းတဲ့ပစၥည္းေတြကို ကိုယ္လိုသေလာက္သာယူလို႔ သူမ်ားကို ဦးစားပိုေပးတာဟာလည္း ခ်မ္းသာတာနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။
နာဂစ္ၿပီးေတာ့ ၾကက္ဥဘဲဥေစ်းေတြ ဖေယာင္းတိုင္ေစ်းေတြ အဆမတန္တက္သြားတာ ပိုက္ဆံနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။ အိမ္ရိုက္သံေတြ ေသာင္းခ်ီျဖစ္သြားတာ၊ ေဆာက္လုပ္ေရးပစၥည္းေတြ အဆမတန္ရွားပါးကုန္တာ ပိုက္ဆံနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။ သိမ္ႀကီးေစ်းမွာ ႏုိင္ငံတကာအလွဴပစၥည္းေတြ အပံုလိုက္ခ်ေရာင္းတာလည္း ပိုက္ဆံနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။

 ........................................

........................................

......................................

ေရွာင္လဲြမရတဲ့ ဘသာ၀ေဘးဒဏ္ေတြဟာ နတ္ဆိုးရဲ႕ စိန္ေခၚသံေတြပါပဲ။

အစိုးရရဲ႕ ဘုန္းတန္ခိုးကို စိန္ေခၚတာမဟုတ္ ... အစိုးရရဲ႕ လုပ္ကိုင္စြမး္ရည္ capacity ကို စိန္ေခၚတာ .. ။

ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ ကုသိုလ္ကံတရားကို စိန္ေခၚတာမဟုတ္ .... ျပည္သူေတြရဲ႕ ႏွလံုးသားႀကံခိုင္မႈနဲ႔ ဦးေႏွာက္ႀကံခိုင္မႈကို စိန္ေခၚတာ ... ။

ရွစ္ေလးလံုးႏွင့္ ေမာင္မုုိးသူ


ရွစ္ေလးလံုးႏွင့္ ေမာင္မုုိးသူ 

(ကုမုျဒာဂ်ာနယ္၊ ၾသဂုတ္ ၅၊ ၂၀၁၆) မိုးမခ၊ ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆
 
ဩဂုတ္လေရာက္တိုင္း ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုႀကီးကို သတိရတယ္။ ရွစ္ ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုႀကီးဟာ အလြန္ ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ၿပီး လွည္းေနေလွ ေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမွမက်န္ တစ္တိုင္း တစ္ျပည္လံုး လမ္းေပၚထြက္ၿပီး စစ္အစိုးရကို တြန္းလွန္ခဲ့တဲ့ အေရးေတာ္ပံုႀကီး ျဖစ္တယ္။ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးဟာ ခိုင္ၿမဲလွၿပီဆိုတဲ့ စစ္အစိုးရ၊ဖဆပလအစိုးရကို ျပဳတ္က်ၿပိဳလဲေစခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အလြန္ထင္ရွားတဲ့ သမိုင္းဝင္ျဖစ္ရပ္ႀကီး ျဖစ္တယ္။

သည္ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးကို လူငယ္ေက်ာင္းသားထုေတြကို လံႈ ႔ေဆာ္တိုက္ပြဲေခၚသံေပးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၈၈ ခု ၈ လပိုင္းျဖစ္တဲ့ ဩဂုတ္လရဲ႕ ၈ ရက္ေန႔မွာ လမ္းမေတြေပၚထြက္ၿပီး ဆႏၵ ျပၾကမယ္လို႔ ေက်ာင္းသားေတြက ဘီဘီစီအသံလႊင့္ဌာနကတစ္ဆင့္လံႈ ႔ေဆာ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုးက ျဖစ္မွျဖစ္ပါ့မလား၊ လံႈ ႔ေဆာ္တဲ့အတိုင္းလုပ္မွလုပ္ျဖစ္ပါ့မလားလို႔ ပူပန္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ေမာင္မင္းႀကီးသား ေက်ာင္းသားသူရဲေကာင္းမ်ား သူတို႔သတ္ မွတ္တဲ့ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီး လုပ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ၾကပါေစလို႔ က်ိတ္ၿပီးဆုေတာင္းေနမိပါတယ္။

၁၉၈၈ ခု ဩဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔ မနက္ေရာက္လာပါတယ္။ စာေရးဆရာႀကီး ေမာင္ေသာ္ကက ဆူးေလဘုရားလမ္းနဲ႔ အေနာ္ရထာလမ္းေထာင့္မွာ ေနတာ၊ ေမာင္မိုးသူက ၃၁ လမ္း အထက္လမ္းမွာ ေနတယ္။ ဩဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ေမာင္ေသာ္ကနဲ႔ ေမာင္မိုးသူ ဆူးေလ မီး ပြဳိင့္မွာ ဆံုၾကတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ဟိုၾကည့္ သည္ ၾကည့္၊ ဟိုေမွ်ာ္ သည္ေမွ်ာ္နဲ႔ ေပါ့။

ေမွ်ာ္ရင္း ေစာင့္ရင္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ထိုင္ျဖစ္ၾကတယ္။ ၈းဝ၀ နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္က ဆံုၾကတာ ၉းဝ၀ နာရီ လည္း ဘာမွမျဖစ္၊ ၁၀းဝ၀ နာရီသာ ထိုးသြားေရာ ဘာလႈပ္လႈပ္ရွားရွားမွ မေတြ႕ ေတာ့ စိတ္ပ်က္ရမလိုလို၊ ဝမ္းနည္းရမလို လို ခံစားေနရပါတယ္။ ၁၀း၃၀ နာရီေလာက္ အေနာ္ရထာလမ္း အေရွ႕ဘက္ ၃၇ လမ္း လမ္းၾကားထဲက မ်က္ႏွာကို ပဝါစည္း၊ ခြပ္ေဒါင္း အလံကိုင္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသား ေလးေတြ ထြက္လာၾကတာကို ျမင္ရပါ တယ္။ ရင္ထဲမွာ သိမ့္သိမ့္တုန္ခါၿပီး လက္ခုုပ္ဩဘာ တီးလိုက္မိၾကပါေတာ့တယ္။ ေမာင္ေသာ္ကတို႔၊ ေမာင္မိုးသူတို႔လိုပဲ ရင္ထဲက တထိတ္ထိတ္နဲ႔ အေမွ်ာ္ႀကီး ေမွ်ာ္ၾကတဲ့ ျပည္သူအမ်ားဟာ ေက်ာင္း သားမ်ားထြက္တဲ့ နည္းတူ လမ္းေပၚထြက္ လက္ခုပ္ဩဘာတီး ဂုဏ္ျပဳလိုက္ၾကပါ တယ္။

၁၁းဝ၀ နာရီေလာက္က်ေတာ့ ရန္ကုနတစ္ၿမိဳ႕လံုး ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီး ဟာ ပ်ံ႕ႏွံ႔ကူးစက္လို႔သြားပါၿပီ။ အဲသည္လို ၈ ရက္ေန႔က စလိုက္တဲ့ ရွစ္ေလးလံုးအေရး ေတာ္ပံုႀကီးဟာတစ္ျပည္လံုးကို လ်င္ျမန္ စြာကူးစက္သြားၿပီး ၉ ရက္၊ ၁၀ ရက္၊ ၁၁ ရက္၊ ၁၂ ရက္ေန႔ေတြမွာ တစ္ျပည္လံုးအႏွံ႔လမ္းေပၚကို ထြက္လာၾကပါေတာ့တယ္။

ေရွ႕ေနမ်ားက ေၾကညာစာတမ္းထုတ္ ၿပီး အေရးေတာ္ပံုကို ေထာက္ခံၾက တယ္။

ေမာင္ေသာ္ကနဲ႔ ဦးဝင္းတင္ေပါင္း စည္းမိသြားၿပီး စာေပနဲ႔ အႏုပညာရွင္ေတြ စုေပါင္းကန္႔ကြက္ဆႏၵျပ လက္မွတ္ေရး ထိုးမႈႀကီး လုပ္ၾကမယ္ဆိုၿပီး ကမာရြတ္မွာ ေနတဲ့ ဘဘလတ္၊ ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္၊ ဆရာ မင္းသုဝဏ္တို႔ကို စၿပီး လက္မွတ္ေရးထိုးမႈ စတင္ပါတယ္။ အဲသည္စတင္တဲ့ေန႔က ေမာင္မိုးသူ မပါေသးဘူးခင္ဗ်။ ညက်မွ ဦးဝင္းတင္က ဖုန္းဆက္ေျပာလို႔ ရြပိုးထိုးေနတဲ့ ေမာင္မိုးသူ ေနာက္ေန႔မွာ ပါလာပါ တယ္။

တကယ့္တကယ္က ေမာင္မိုးသူဟာ အေပါင္းအသင္းပိုမ်ားတဲ့သူ ျဖစ္ေလေတာ့ ဘားလမ္းက စပယ္ဦးစာေပတိုက္ ကိုတင္ စိုး-မသန္းသန္းတို႔႐ံုးခန္းမွာ အထိုင္ခ် ႐ံုးခန္းဖြင့္ၿပီး စာေပႏွင့္ အႏုပညာရွင္မ်ားလႈပ္ရွားမႈႀကီး ျပဳလုပ္ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ကိုတင္စိုး-မသန္းသန္းတို႔ရဲ႕ သား ေတြကလည္း လမ္းေပၚထြက္ေနၾကၿပီ ျဖစ္လို႔ ကိုတင္စိုးတို႔ မသန္းသန္းတို႔က လည္း အင္တိုက္အားတိုက္ အားေပးၾကပါတယ္။

အဲသည္မွာ စာေရးဆရာေတြျဖစ္တဲ့ ေမာင္ေသာ္က၊ ဦးဝင္းတင္၊ ေမာင္မိုးသူ၊ ကိုဝင္းခက္တို႔နဲ႔အတူ ေရွ႕ေနေတြျဖစ္တဲ့ ဦးကိုယု၊ ဦးတင္ေရႊတို႔လည္း ေပါင္းစည္းမိ ပါတယ္။ ဘားလမ္းမွာ ႐ံုးခန္းဖြင့္ထားေလ ေတာ့ ရန္ကုန္တစ္ၿမိဳ႕လံုးမွာရွိတဲ့ စာေပနဲ႔ အႏုပညာရွင္မ်ား လာေရာက္လက္မွတ္ ေရးထိုးၾကပါတယ္။

တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ေဆး႐ံုႀကီးမွာ လည္း ဆရာဝန္မ်ား၊ သူနာ ျပဳမ်ားက လည္း ဆႏၵျပၾကလို႔ သပိတ္စခန္း ျဖစ္ေနပါၿပီ။စာေပႏွင့္အႏုပညာသည္မ်ားအဖြဲ႕ ဟာ ေဆး႐ံု ႀကီးမွာစုၿပီး ရန္ကုန္အႏွံ႔ လမ္း ေပၚထြက္ၿပီးဆႏၵျပၾကပါတယ္။

အေရးေတာ္ပံု စာေစာင္ေတြလည္း အလွ်ိဳအလွ်ိဳ ထြက္လာၾကပါတယ္။ စာေပ ေလာက ကိုမ်ိဳးညြန္႔တို႔၊ စိန္မ်ိဳးျမင့္တို႔၊ မ်ိဳးျမင့္ၿငိမ္းတို႔က တို႔အေရးစာေစာင္ ထုတ္ မယ္ဆိုေတာ့ ေမာင္မိုးသူလည္း ေငြ ၅၀ဝ ရွယ္ယာထည့္ဝင္လိုက္ရပါေသးတယ္။

ေမာင္မိုးသူကိုယ္တိုင္ေတာ့ အဲသည္အခ်ိန္မွာ သပိတ္ေမွာက္ၿပီး ဆႏၵျပေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ စာေပစိစစ္ေရးမွာပဲ တရားဝင္မွတ္ပံုတင္ၿပီး “ဝရဇိန္” ဆိုတဲ့ ဆိုက္ႀကီးဂ်ာနယ္ တစ္ေစာင္ထုတ္ပါတယ္။ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္က ေမာင္မိုးသူ ျဖစ္ပါတယ္။ အယ္ဒီတာက အဲသည္တုန္းက အစိုးရသတင္းဌာန အယ္ ဒီတာအျဖစ္ သပိတ္ေမွာက္လာတဲ့ သီဟေစာက အယ္ဒီတာပါ။ ထုတ္ေဝသူက ယခု ေမာ္ဒန္ ၊ကုမုျဒာကိုထုတ္ေဝတဲ့ဝီလ်ံ ျဖစ္ပါတယ္။ သတင္းစာနဲ႔အလြန္တူၿပီး သတင္း ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေဖာ္ျပႏိုင္ခဲ့တဲ့ “ဝရဇိန္” ဂ်ာ နယ္ ျဖစ္ပါတယ္။ အလြန္ေရာင္းေကာင္းခဲ့ ပါတယ္။

ဦးဝင္းတင္ ႐ံုးထိုင္တဲ့ စပယ္ဦးကို ေက်ာင္းသားေတြျဖစ္တဲ့ ကိုကိုႀကီးတို႔ ေရာက္လာၿပီး သမဂၢစာေစာင္ထုတ္ေဝရာ မွာလည္း ဦးဝင္းတင္က အစအဆံုး ကူညီလုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေမာင္ဝံသတို႔ လည္း ထုတ္ၾကေပါ့။

ထိုနည္းတူ မႏ ၱေလးမွာလည္း ရွစ္ ေလးလံုးစာေစာင္ေတြ၊ အေရးေတာ္ပံု စာေစာင္ေတြ ပလူပ်ံခဲ့ၿပီး ရန္ကုန္မွာ ေမာင္ေသာ္က၊ ေမာင္မိုးသူ၊ ေမာင္ကိုယုတို႔ မအားရသလို မႏၱေလးဘက္မွာလည္းကိုေလး၊ ၾကည္ေအာင္၊ ညီပုေလးတို႔ မအားၾကပါဘူး။ ေဟာေျပာပြဲေတြ မနားတမ္း လုပ္ၾကရပါတယ္။

အေရးေတာ္ပံုကာလႀကီးမွာ နယ္ပယ္ ေပါင္းစံုက လူတန္းစားေပါင္းစံု သမဂၢေတြ ဖြဲ႕စည္းလာၾကပါတယ္။ စာနယ္ဇင္းသမဂၢကိုေတာ့ ဘားလမ္းမွာပဲ ဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ၾကပါတယ္။ ဥကၠ႒က ေမာင္ေသာ္က၊ ဒုဥကၠ႒က ဦးဝင္းတင္၊ အေထြထြအတြင္းေရးမွဴးက ေမာင္မိုးသူ၊ တြဲဖက္ကကိုဝင္းခက္ ျဖစ္ပါတယ္။

စာေပႏွင့္အႏုပညာရွင္မ်ားရဲ႕တရားေဟာစင္ျမင့္ဟာ ေဆး႐ံုႀကီး ႏွလံုးေရာဂါဌာနရဲ႕ေရွ႕ ေရတိုင္ကီအေဟာင္းႀကီးေပၚမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္ ေရတိုင္ကီအ ေဟာင္းႀကီးေပၚမွာ ရွစ္ေလးလံုးမွာ ထြက္လာၿပီျဖစ္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပထမဆံုး ျပည္သူလူ ထုနဲ႔ ေတြ႕ဆံုေဟာ ေျပာပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကို ေခၚယူခဲ့ၿပီး ေရတိုင္ကီေပၚမွာအတူရပ္ခဲ့သူကေမာင္ေသာ္ကျဖစ္ၿပီး ဦးဝင္းတင္တို႔၊ ေမာင္မိုးသူ တို႔က ေအာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ထိုနည္းတူ ျမန္မာျပည္မွာ အႀကီး က်ယ္ဆံုး၊ လူထုအင္အား အမ်ားဆံုးျဖစ္ တဲ့ ေရႊတိဂံုအေနာက္မုခ္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ရဲ႕ ေဟာေျပာပြဲစင္ျမင့္ဟာ စာေပႏွင့္ စာနယ္ဇင္းရဲ႕ စင္ျမင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမာင္ေသာ္က၊ ဦးဝင္းတင္၊ ေမာင္ကိုယု၊ ေမာင္မိုးသူတို႔က ေဟာေျပာပြဲစင္ေနာက္ ေလွကားေပၚ ထိုင္ေနၾကပါတယ္။ စင္ေပၚကို မတက္ၾကဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီး ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေက်ာင္းသားေလး မ်ားရဲ႕ပြဲမွာအခမ္းအနားမွဴးအျဖစ္ ေမာင္ မိုးသူတို႔ ေတာင္းပန္ ပန္ၾကားခ်က္နဲ႔ ေလးေလး ႐ုပ္ရွင္မင္းသားႀကီး ဦးထြန္းေဝက အခမ္းအနားမွဴး ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲသည္ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ေလးေလးဦးထြန္းေဝဟာ ႐ုပ္ရွင္လည္း မ႐ိုက္ရ၊ သူ႕႐ုပ္ရွင္ ကားမ်ားလည္း မျပရတာ ခံခဲ့ရပါတယ္။ ကြယ္လြန္သည္အထိပါပဲ။

ဩဂုတ္လက စတင္ခဲ့တဲ့ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုေၾကာင့္ မဆလအစိုးရ ျပဳတ္ က်ခဲ့ၿပီး စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းခဲ့ပါတယ္။ အဲသည္ေနာက္မွာမွ ရွစ္ေလးလံုးအေရး ေတာ္ပံုႀကီးက ေပါက္ဖြားလာတာျဖစ္တဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႀကီး ျဖစ္ ေပၚလာခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ယခုေတာ့ ေမာင္ေသာ္က၊ ဦးဝင္းတင္၊ ကိုဝင္းခက္၊ ဦးထြန္းတင္၊ ဦးတင္ေရႊ၊ ေမာင္ကိုယုတို႔ ကြယ္လြန္သြားၾကပါၿပီ။

ဒီမိုကေရစီအစိုးရ၊ ျပည္သူ႕အစိုးရ ျဖစ္ ေပၚလာတာကို မျမင္ေတြ႕လိုက္ရပါ ဘူး။ ဒီမိုကေရစီအစိုးရသစ္ရဲ႕ သမµတဟာ ေမာင္ မိုးသူတို႔ရဲ႕ဆရာ မင္းသုဝဏ္ရဲ႕သား ဦးထင္ေက်ာ္ ျဖစ္လာၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အ တိုင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ ျဖစ္လာပါတယ္။

ဩဂုတ္လေရာက္ၿပီျဖစ္ေတာ့ ရွစ္ ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီးမွာ ပါဝင္ခဲ့၊ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့၊ လမ္းေပၚမွာ က်ဆံုးခဲ့၊ စစ္ ေၾကာေရးနဲ႔ ေထာင္ထဲမွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ၾကရတဲ့ ရဲေဘာ္အားလံုးကို သတိတရ လြမ္းဆြတ္ဂုဏ္ျပဳမိပါေတာ့တယ္။

ရွစ္ေလးလံုးႏွင့္ ေမာင္မိုးသူပါ။



ေမာင္မိုးသူ

ေနာင္ေကာ်္ - ေမာင္သာခ်ဳိရဲ့ သမၼတၾကီး စာအုပ္

 
ေနာင္ေကာ်္ - ေမာင္သာခ်ဳိရဲ့ သမၼတၾကီး စာအုပ္
(မိုးမခ စာအုပ္စင္) ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆
 
နာမည္ႀကီးျပီးသား စာေရးဆရာတေယာက္ကို ေႀကာ္ျငာေပးစရာမလိုအပ္ဟု ထင္သည္။ မေန႔ညေနပိုင္းက ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕ ဆံုႀကသည့္အခ်ိန္ေလးတြင္ ကိုသာခ်ိဳလည္းပါသည္။
ဤသို႔ဆံုႀကသည့္အခိုက္အတန္႔တိုင္းအတြက္ သူ၏ေနာက္ဆံုးထြက္စာအုပ္ကို လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ ယူလာတတ္သည္။ မေန႔ညေနကလည္း ဒီစာအုပ္ေလးကို ယူလာျပီးေပးသည္။သူႏွင့္စကားေျပာရင္း ထြက္ခဲ႔ ေသာစာအုပ္ ၆၀ ေလာက္ရွိျပီ ဆိုတာကိုေျပာသည္။

 သူက ခရီးသြားရင္းလည္းေရးသည္။စကားေျပာေနရင္း လည္း တခါတေလ "ဒါေလး လက္စသတ္လိုက္ဦးမယ္။ ခဏေလး" ဟုေျပာကာ ေရးေနတတ္သည္။က်ေနာ္သိေသာသူေတြထဲတြင္ စာအေရးႏိုင္ဆံုး လူတေယာက္။ သူ စာေတြေရးႏိုင္ေနတာကို က်ေနာ္ဝမ္းသာသည္။

 ေနာက္ပိုင္းကာလေတြမွာေရးေသာ သူ႔စာေတြက တိုေသာ္လည္း ေျပာခ်င္တာ ေပးခ်င္တာကို ထိထိမိမိျဖစ္
ေအာင္ေရးတတ္သည္။ ဂ်ာနယ္ေတြ သတင္းစာေတြမွာ အေရးမ်ားေသာေႀကာင့္လည္း သူ႔ေဆာင္းပါးေတြက လိုရင္းတိုရွင္းသေဘာဘက္သို႔ ကဲလာျခင္း ျဖစ္မည္။

 သူငယ္ငယ္က ေရးခဲ႔ေသာ ကဗ်ာေတြ ဝတၳဳတိုေတြကို စာအုပ္အျဖစ္ တစုတစည္းတည္း ျပန္ထုတ္ထားတာ
ရွိမရွိ က်ေနာ္မေမးျဖစ္ေသး။ ငယ္ငယ္က အခ်စ္ဝတၳဳ ေတြ တံငါဘဝဝတၳဳေတြ ေရးခဲ႔ဖူးသည္။ကဗ်ာေကာင္း
ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားေရးခဲ႔ဖူးသည္။နဝတစစ္အာဏာရွင္ေခတ္တြင္ လက္သံေျပာင္ေသာ ကဗ်ာေတြေရးခဲ႔
ဖူးသည့္အေႀကာင္းကို ပန္းခ်ီဆရာကိုထိန္လင္းက မႏၲေလးေထာင္မွာအတူေနႀကတုန္းမွာ က်ေနာ့္ကိုေျပာ
ျပျပီး သူ႔ကဗ်ာတခ်ိဳ႕ကို ရြတ္ျပဖူးသည္။

ယခုဤုစာအုပ္၏ေခါင္းစဥ္ေပးထားေသာေဆာင္းပါးကို စာျမည္းအျဖစ္ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါသည္။
လင္းလြန္းခင္စာေပက ၂၀၁၆ ႀသဂုတ္လတြင္ ပထမအႀကိမ္အျဖစ္ ထုတ္ျပီး တန္ဖိုး က်ပ္ ၂၀၀၀။