ရွာေဖြေရး ...

Loading...
PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။ HOME, ၅၈/၆၀ ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္ေအာက္လမ္း၊ ရန္ကုန္၊ ဖုံး (၀၉၂၅- ၄၂၀၀ - ၆၀၆)။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

ေမာင္မိုးသူ - လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ဆိုတာ ခိုင္းဖတ္ပဲ ႏွင့္ ဘႀကီးမိုး


ေမာင္မိုးသူ - လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ဆိုတာ ခိုင္းဖတ္ပဲ ႏွင့္ ဘႀကီးမိုး
(မိုးမခ)     ဩဂုတ္ ၅၊ ၂၀၁၅


 ဩဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႕မွာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားစာရင္း တင္သြင္းရမွာလို႔ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က ေၾကညာထားေလေတာ့ အင္န္အယ္လ္ဒီတို႔၊ႀကံ႕ခိုင္ေရးတို႔ တင္သြင္းထားတဲ့အေၾကာင္း ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းနာမည္နဲ႔ ၿမိဳ႔နယ္စာရင္းေတြလည္း ထုတ္ျပန္လာတာေတြ႕ရပါတယ္။

    လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တို႔ အမတ္တို႔ ဆိုတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အထက္ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္မွာ ေျပာခဲ့ဆိုခဲ့ၾကတာေတြကိုျပန္ၿပီး သတိရမိပါတယ္။အဲသည္ခရီးစဥ္မွာ ေဒၚစုတို႔ ဘႀကီးမိုးတို႔က ဦးကပ္ေစးရဲ႕ ဒရိုင္ဘာနာမည္ တိုက္ဂါးလို႔ ေပးထားတဲ့ ေမာင္မ်ိဳးသိမ္းကားကို စီးရပါတယ္။ ကားေမာင္းသူက ေမာင္မ်ိဳးသိမ္းျဖစ္ၿပီး ေမာင္မ်ိဳးသိမ္းရဲ႕နံေဘးမွာ ထိုင္ရသူက ဘႀကီးမိုးျဖစ္ပါတယ္။ ကားေနာက္ခန္းမွာေတာ့ ေဒၚစုနဲ႔ သိဂၤ ီတို႔ ထိုင္ၾကပါတယ္။ ေမာင္မ်ိဳးသိမ္းက ခရီးရွည္ကားေမာင္းရသူ ျဖစ္ေလေတာ့ သူ မအိပ္ခ်င္ေအာင္ အခ်ဥ္ထုပ္တို႔ ၊သၾကားလံုးတို႔ ဘႀကီးမိုးေဆာင္ထားၿပီး အခ်ဥ္ထုပ္ကိုေဖာက္ ေမာင္မ်ိဳးသိမ္းကိုေကၽြး၊ၿပီးေတာ့ အခ်ဥ္ထုပ္ရဲ႕ ပလပ္စတစ္အခြံေလးကို ေရွ႕ခန္းရဲ႕ကားမွန္ကိုခ်ၿပီး အျပင္ကို လႊင့္ပစ္မယ္လုပ္ေတာ့ ေနာက္ခန္းက ေဒၚစုက အျပင္ကိုမလႊင့္ပစ္ပါနဲ႔၊ သည္မွာ အမႈိက္ပံုးလုပ္ထားပါတယ္လို႔ေျပာၿပီး ဘႀကီးမိုးလႊင့္ပစ္မယ့္ ပလပ္စတစ္အခြံေလးကို ေဒၚစုအသင့္လုပ္ထားတဲ့ ေနာက္ခန္းက ပလပ္စတစ္အိတ္ေလးထဲထည့္ရပါတယ္။ ေဒၚစုဟာ အဲသည္လို ဟိုင္းေဝးလမ္းမႀကီးမွာ ကားေမာင္းရင္း အမိႈက္ကို လမ္းေဘးလႊင့္ပစ္တာေတာင္ မႀကိဳက္တဲ့သူ ၊စည္းကမ္းရိွတဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။

    ခရီးရွည္ႀကီးမွာ ကားတစီးတည္းအတူသြားရတဲ့ ေဒၚစုနဲ႔ ဘႀကီးမိုးတို႔ဟာ ေထြရာေလးပါး စကားေတြ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ေရာက္ေလရာၿမိဳ႕ေတြမွာ အင္န္အယ္လ္ဒီေတြ ဥကၠ႒ေနရာလုၾကတာေတြလည္း ေျပာျဖစ္တာေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဒၚစုေျပာတာကေတာ့ ဒီမိုကေရစီဆုိေတာ့ ေနရာတခုအတြက္ ၿပိဳင္ရဆိုင္ရတာေတြရိွတယ္။ အဲသည္လို ၿပိဳင္ၾကတဲ့ေနရာမွာ နိုင္တဲ့သူကလည္း ရံႈးတဲ့သူကို ေဖးမဖို႔၊ ရံႈးတဲ့သူကလည္းေနာက္တႀကိမ္မွာ အႏိုင္ရဖို႔ ျပင္ဆင္ဖို႔ လိုအပ္ေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ ျငင္းခံုတာ၊ ၿပိဳင္ဆိုင္ရတာဟာ ဒီမိုကေရစီပဲလို႔ ေျပာပါတယ္။ အဲသည္ ခရီးစဥ္ကာလက ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္ေသးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တို႔ အမတ္တို႔ဆိုတဲ့ လူေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ပါတီတြင္းကသူေတြ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေနရာ၊ အမတ္ေနရာ လိုခ်င္ၾကတဲ့အေၾကာင္း ေျပာရာက လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တို႔ အမတ္တို႔ဆိုတဲ့ နာမည္အစား ျပည္သူ႔အေစခံ၊ ျပည္သူ႔ခိုင္းဖတ္လို႔ နာမည္ေျပာင္းၾကဖို႔ ေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းေတြလည္း ေျပာၾကပါတယ္။

    လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တို႔ အမတ္တို႔ဆိုတာ သူတို႔အေရြးခံရတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္က ျပည္သူလူထုက သူတို႔ကိုယ္စားလႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေျပာဖို႔ ဆိုဖို႔ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ထားၾကသူေတြသာ ျဖစ္တယ္။သူတို႔ဟာ သူတို႔ မဲဆႏၵနယ္ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြမဟုတ္ဘူး။ ဆရာႀကီးေတြ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ၿမိဳ႔နယ္ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အခက္အခဲေတြ ၊ျပႆနာေတြ၊ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို တင္ျပေတာင္းဆိုဖို႔ ေစလႊတ္ထားတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြသာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူတို႕ရဲ႕တာဝန္က သူတို႔အေရြးခံၾကတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္လူထုရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္၊အခက္အခဲေတြကို အၿမဲထိေတြ႕ေလ့လာၿပီး လႊတ္ေတာ္မွာတင္ျပေတာင္းဆိုရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုျဖစ္ၾကပါတယ္။

    အခု ၂၀၁၅ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲဟာ ႏိုဝင္ဘာလ ၈ ရက္ေန႔မွာ ျပဳလုပ္က်င္းပဖို႔ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က ထုတ္ျပန္ေၾကညာထားၿပီးျဖစ္တဲ့အျပင္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ားရဲ႕ စာရင္းကိုလည္း ဩဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႕မွ တင္သြင္းရမွာျဖစ္ၿပီး စက္တင္ဘာလ ၈ ရက္ေန႕မွာ ေကာ္မရွင္က အသိအမွတ္ျပဳေၾကညာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဓိကပါတီႀကီးႏွစ္ခုျဖစ္တဲ့ ႀကံ႕ခိုင္ေရးနဲ႕ အင္န္အယ္လ္ဒီတို႔က သူတို႔ရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းစာရင္းေတြ တင္သြင္းထားၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

    ႀကံ႕ခိုင္ေရးပါတီက ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းထဲမွာ ဝန္ႀကီးႏွစ္ပါး ပါေၾကာင္း သတင္းထုတ္ျပန္တာကိုၾကားလိုက္ရပါတယ္။ ဘႀကီးမိုး နားကေလာလွပါတယ္။ ဝန္ႀကီးလည္း လူမဟုတ္လား။ ဝန္ႀကီးႏွစ္ေယာက္၊ ႏွစ္ဦးလို႔ မေျပာဘဲနဲ႔ ဝန္ႀကီးဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ လူမဟုတ္သလို ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားလိုလို ေခၚေဝၚဆက္ဆံတာဟာ လံုးဝအဓိပၸာယ္မရိွပါဘူး။

    အင္န္အယ္လ္ဒီက ေရြးေကာက္ပြဲ နီးကပ္လာခ်ိန္မွာ အင္န္အယ္လ္ဒီရဲ႕ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြဟာ အင္န္အယ္လ္ဒီပါတီဝင္ေတြ ျဖစ္စရာမလိုဘဲ အရည္အခ်င္းရိွတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ပညာရွင္ေတြ ပါဝင္ဖို႔လိုေၾကာင္း ေျပာဆိုၿပီး ၈၈ပြင့္လင္းက လူငယ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ ပညာရွင္မ်ားကို အင္န္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ားအျဖစ္တင္ျပမယ္လို႔ ဆိုလာတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ အင္န္အယ္လ္ဒီရဲ႕ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားဟာ မိမိတို႔ ပိုင္ဆိုင္မႈကို ထုတ္ေဖာ္တင္ျပရမယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အင္န္အယ္လ္ဒီက ႀကံ႕ခိုင္ေရးကို သက္သက္အရိႈက္ထိုးတာပါပဲ။ ႀကံ႕ခိုင္ေရးရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ဝန္ႀကီးမ်ား မိမိတို႔ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားတင္ျပၾကဖို႔ လႊတ္ေတာ္မွာ ေျပာဆိုၾကစဥ္ခါးခါးသီးသီး ျငင္းဆန္ခဲ့လို႔ပါပဲ။

    တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုပါတီမ်ား၊ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားကလည္း သူတို႔ရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္စာရင္းမ်ား တင္ျပေနၾကပါၿပီ။ အင္န္အယ္လ္ဒီက လူမ်ိဳးစုပါတီေတြနဲ႔ ညိႏႈိင္းမယ္လို႔လည္း ေျပာဆိုထားပါတယ္။

    ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္စာရင္းေတာ့ တင္သြင္းလိုက္ၾကရပါၿပီ။

    လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ တာဝန္ဟာ ဘာပါလဲ။လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕တာဝန္က သူတို႔အေရြးခံမယ့္ေနရာက အမ်ားျပည္သူမ်ားရဲ႕လိုအပ္ခ်က္၊ေတာင္းဆိုခ်က္၊နစ္နာမႈမ်ားကို ႀကိဳႀကိဳတင္တင္ သိျမင္နားလည္ထားၾကဖို႔ မိမိတို႔ရဲ႕ မဲဆႏၵနယ္ေျမတြင္းကို ေအာက္ေျခအထိ ဝင္ေရာက္ ေလ့လာထားဖို႔ လိုပါတယ္။ မဲဆြယ္ဖို႔ အေပၚကေန အမိန္႔ေပးဖို႔၊ တရားေဟာဖို႔ေလာက္ လာၾကရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိမိတို႔ ေရြးခ်ယ္ခံရမယ့္နယ္ေျမက အခက္အခဲမ်ား၊ လိုအပ္ခ်က္မ်ား၊ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ စီးပြားေရးကအစ လိုအပ္ခ်က္၊အားနည္းခ်က္မွန္သမွ်ကို ထဲထဲဝင္ဝင္ သိျမင္ထားၾကမွသာ အဲသည္ နယ္ေျမကို္စားျပဳ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအျဖစ္ လႊတ္ေတာ္မွာ တင္ျပေတာင္းဆိုၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္လို မိမိတို႔နယ္ေျမရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္မ်ားေတာင္းဆိုၾကပါမွ လႊတ္ေတာ္အစိုးရက ႏိုင္င့ေတာ္ဘတ္ဂ်က္မွာ လႊတ္ေတာ္အစိုးရက နိုင္င့ေတာ္ဘတ္ဂ်က္မွာ ခြဲေဝသံုးစြဲနိုင္မွာျဖစ္ၾကသလို လိုအပ္တဲ့ စီမံကိန္းမ်ား ေရးဆြဲႏိုင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

    စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္စီမံခန္႕ခြဲမႈေနရာအားလံုးကို စစ္ဘက္က ပုဂၢိဳလ္မ်ား မလုပ္တတ္ မကိုင္တတ္ တလြဲအမွားေတြ လုပ္ခဲ့ၾကလို႔ စီမံကိန္းအဝဝ မေအာင္ျမင္ခဲ့ၾကတာကို သင္ခန္းစာ ရယူၾကၿပီး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားတာဝန္ေက်ပြန္၊ျပည္သူရဲ႕အေစခံ၊ျပည္သူရဲ႕ခိုင္းဖတ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႔လိုေၾကာင္းပါ။

    လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ဆိုတာ ခိုင္းဖတ္ပါပဲ ႏွင့္ ဘႀကီးမိုးပါ။


(ျပည္တြင္း ဂ်ာနယ္၏ စာမူကို ကူးယူေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္)

ညိဳထက္ညိဳ - Troy Davis ကို ေျပာလိုက္ပါ


ညိဳထက္ညိဳ - Troy Davis ကို ေျပာလိုက္ပါ
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၅၊ ၂၀၁၅


ကြ်န္ေတာ္ ငယ္စဥ္မွ စ၍ စာဖတ္ခဲ့ရာတြင္ ဆရာ ရန္ေအာင္ေမာင္ေမာင္ ၏ ‘ေထာင့္တစ္သက္ အေတြ႔အၾကံဳ’ အပါအဝင္ အျခား ေထာင္မွဴး စာေရးဆရာမ်ား ေရးသားခဲ့ၾကသည့္ ေထာင္ ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ကိုယ္ေတြ႔ ေဆာင္းပါးဇာတ္လမ္း မ်ား ကို စိတ္ဝင္စားစြာ ဖတ္ရႈ ခဲ့ရပါသည္။
ထိုအထဲတြင္ ေသဒဏ္ စီရင္ ခံရေသာ အမႈမ်ား အေၾကာင္း ႏွင့္ (ဂဃနဏ ေရးသားထားျခင္း မရွိေသာ္လည္း) ေသဒဏ္ စီရင္ပံု မ်ားလဲ ပါဝင္ေလရာ ေသဒဏ္ စီရင္ျခင္း မျပဳမီ ျပင္ဆင္ပံုမ်ား ႏွင့္ ေသဒဏ္စီရင္ျခင္း အေၾကာင္း ဗဟုသုတ အေတာ္အတန္ ရရွိခဲ့ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေသဒဏ္စီရင္ျခင္း ဟူသည္ ႀကိဳးေပးျခင္း မွ်သာ ျဖစ္ေလရာ ကြ်န္ေတာ္ ဖတ္ရႈရသမွ် စာအုပ္မ်ား၊ ေဆာင္းပါးမ်ား မွ အထူးသျဖင့္ အင္းစိန္ေထာင္တြင္း ရွိ ႀကိဳးစင္ႀကီး တည္ရွိပံု ႏွင့္တကြ ႀကိဳးစင္ သို႔ မေရာက္မီ တည္ထားေသာ ေစတီေလး မွအစ ေဒါက္ျဖဳတ္လိုက္ခ်ိန္တြင္ ဂ်ိဳင္းခနဲ ပြင့္က်သြားေသာ ႀကိဳးစင္ေပၚမွ သံျပားႀကီး အဆံုး စိတ္ဝင္စားစရာ အေၾကာင္းအရာ မ်ားကို သိခြင့္ရခဲ့ ပါသည္။
ထိုမွတစ္ဆင့္ ကြ်န္ေတာ္ လူလားေျမာက္လာေသာ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္းတြင္မူ ေသဒဏ္ စီရင္ျခင္း ခံရသည့္ ရာဇဝတ္သား မ်ားကို ေသဒဏ္စီရင္သည့္ သတင္းမ်ား ၾကားသိရျခင္း မရွိေတာ့ဘဲ ေထာင္တြင္းတြင္ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈ ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား အသက္ဆံုးရံႈး ရသည့္ သတင္းမ်ား ကိုသာ ၾကားသိရပါေတာ့သည္။

ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာၿပီးေနာက္ သကၠရာဇ္ ၂၀၀၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ား သို႔ ေရာက္မွ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မွစ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားတြင္ ေသဒဏ္စီရင္ျခင္း မရွိေတာ့ေၾကာင္း ႏွင့္ ေသဒဏ္စီရင္ရာတြင္ အေတြ႔အၾကံဳ ရွိသည့္ ေထာင္မွဴး ေထာင္ပိုင္ တို႔ပင္ အသက္အရြယ္ ႀကီးရင့္၍ ပင္စင္ယူကုန္ ၾကၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေသဒဏ္စီရင္သည့္ အေတြ႔အၾကံဳ ရွိသူ ေထာင္ဝန္ထမ္း တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် မက်န္ေတာ့ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းတစ္ပုဒ္ တြင္ ကြ်န္ေတာ္ ဖတ္ရႈရပါေတာ့သည္။

ကြ်န္ေတာ္မွာ ဥေပဒ ပညာရွင္ တစ္ဦး မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ျပစ္ဒဏ္ တစံုတရာ ကို ခ်မွတ္ၿပီးေသာ္လည္း ထိုျပစ္ဒဏ္ ကို အေကာင္အထည္ မေဖာ္ဘဲ ေနခြင့္ ရွိမရွိ မသိပါ။ သို႔ေသာ္ ‘ေသဒဏ္’ မွာမူ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဥပေဒ မွ ကြယ္ေပ်ာက္သြားျခင္း မရွိေသးဘဲ လက္ရွိ အာဏာတည္ေနဆဲ သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ရံဖန္ရံခါ သတင္း စာမ်က္ႏွာ မ်ားမွ ဖတ္ရႈရသည့္ ေသဒဏ္ ခ်မွတ္လိုက္ေသာ သတင္းမ်ားအရ သိရပါသည္။
ဥပမာ အားျဖင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ေလးငါးေျခာက္ႏွစ္ ခန္႔က ေက်ာက္ပန္းေတာင္း တြင္ ကမာၻလွည့္ ခရီးသည္ ဂ်ပန္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦး ကို မုဒိမ္းက်င့္ သတ္ျဖတ္ခဲ့သူ အား ေသဒဏ္ ခ်မွတ္ခဲ့ပါသည္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ တြင္လဲ ရခိုင္အမ်ိဳးသမီးကေလး မသီတာေထြး အား မုဒိမ္းက်င့္ သတ္ျဖတ္ခဲ့သူ ႏွစ္ဦးအားလဲ ေသဒဏ္ခ်မွတ္ ခဲ့ေၾကာင္း ဖတ္ရႈ ခဲ့ရပါသည္။

သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ တြင္ သတင္းဌာန မ်ား၏ အားနည္းခ်က္ဟု ေျပာရမလား၊ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္ မရွိေသာေၾကာင့္လား မသိ၊ ေသဒဏ္ ခ်မွတ္ျခင္း ခံရေသာ အမႈအခင္း မ်ားတြင္ ေသဒဏ္ခ်မွတ္ လိုက္သည့္ သတင္းမ်ား ကိုသာ ဖတ္ရႈရၿပီး ထို ေသဒဏ္ ကို တစ္ကယ္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္မေဖာ္ ကိုမူ မည္သည့္ အခါတြင္မွ် ဖတ္ရႈရျခင္း မရွိေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ သတိျပဳမိပါသည္။

အကယ္စင္စစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ သည္ capital punishment ဟု ေခၚေသာ ေသဒဏ္ အား ကမာၻေပၚရွိ အခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံ မ်ား ကဲ့သို႔ ပယ္ဖ်က္ထားျခင္း မရွိဘဲ ဥပေဒအရ က်င့္သံုးေသာ ႏိုင္ငံ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ နည္းတူ အိမ္နီးခ်င္း မ်ား ျဖစ္ၾကေသာ တရုတ္ႏိုင္ငံ၊ အိႏၵိယ ႏိုင္ငံ ႏွင့္ အျခား ႏိုင္ငံမ်ား သည္လည္းေကာင္း၊ ကမာၻ႔ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံႀကီး ျဖစ္သည့္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု သည္လည္းေကာင္း ေသဒဏ္ ကို တရားဝင္ က်င့္သံုးေသာ ႏိုင္ငံမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ႏွင့္ ကြာျခားသည္မွာ ထို ႏိုင္ငံ မ်ားတြင္ ေသဒဏ္ သည္ စာရြက္ ေပၚတြင္သာ ရွိေနျခင္း မဟုတ္ဘဲ လက္ေတြ႔လည္း အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေဆာင္ေနေၾကာင္း သတင္းစာမ်က္ႏွာ မ်ားမွတစ္ဆင့္ ခိုင္လံုစြာ သိရွိရပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ တြင္မူ ‘ေသဒဏ္’ သည္ (ကြ်န္ေတာ္ ၾကားသိရသမွ် မွန္ခဲ့သည္ ဆိုလွ်င္) အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျခင္း မရွိေတာ့သည္မွာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မွ စ၍ ေရတြက္ေသာ္ ၂၇ ႏွစ္ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ကမာၻေပၚတြင္ အလြန္တရာ လူ႔အခြင့္အေရး ကို အေလးေပးပါသည္ ဟု ေက်ာ္ၾကားေသာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု တြင္ပင္ ေသဒဏ္ က်ခံရသူ မ်ားအား အမွန္တကယ္ ေသဒဏ္စီရင္လ်က္ ရွိရာ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေန ဆိုးရြားလွေသာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ တြင္မူ ‘ေသဒဏ္’ က်ခံရသူ မ်ားသည္ တရားဥပေဒ ၏ အျပစ္ေပးျခင္းမွ ‘ထူးဆန္းစြာ’ လြတ္ေျမာက္ေနပါသည္။

ထိုသို႔ လြတ္ေျမာက္ေနသည္ ကိုပင္ ရံဖန္ရံခါ ျမန္မာ အစိုးရ အာဏာပိုင္ မ်ားက ၁၉၈၈ နဝတ အစိုးရ စတက္ေသာ အခ်ိန္မွစ၍ လူသားျခင္း စာနာမႈအရ ႏိုင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲ က ေသဒဏ္စီရင္ျခင္း မျပဳေတာ့ေၾကာင္း ၾကြားလံုးထုတ္တာ ဖတ္ရႈရဖူးပါသည္။ လူ႔အခြင့္အေရး ကို အလြန္ အေလးထားေသာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံတြင္မူ လူသားျခင္း စာနာမႈအရ ဟု ဆိုကာ ေသဒဏ္ကို ‘ဆိုင္းငံ့’ မထားဘဲ နာက်င္မႈ ေဝဒနာ အသက္သာဆံုး နည္းလမ္း ျဖစ္သည့္ lethal injection ဟု ေခၚေသာ ‘ေဆးထိုးသတ္ျခင္း’ ျဖင့္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနသည္ ကို ေတြ႔ရွိရပါသည္။
အမွန္စင္စစ္ မည္သည့္အခါမွ် အေကာင္အထည္ မေဖာ္ေသာ ဥပေဒ တစ္ရပ္ ရွိေနျခင္း ထက္ ထို ဥပေဒ မရွိျခင္း က ပို၍ ေကာင္းမြန္ပါလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ေသာ ဥပေဒ တစ္ရပ္ အား မည္သူကမွ် ေလးစားခန္႔ညား ေၾကာက္ရြံ႕ ေနမည္ မဟုတ္ပါ။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ‘ေသဒဏ္’ အား ဆက္လက္ က်င့္သံုး သင့္မသင့္ ဟူေသာ ကိစၥ သည္ ဥပေဒ ပညာရွင္မ်ား ေဆြးေႏြးရမည့္ အေၾကာင္းအရာ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႔ ေဆြးေႏြးရာတြင္ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေျခအေန အရပ္ရပ္အား ထည့္သြင္းတြက္ခ်က္၍ ေဆြးေႏြးၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ‘ေသဒဏ္’ ကို က်င့္သံုးရန္ ျပဌာန္း ထားပါလ်က္ ႏွင့္ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ဘဲ မေနသင့္ပါ။

ကြ်န္ေတာ္ ယခု စာေရးေနရင္း ႏွင့္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ က အေမရိကန္ ႏိုင္ငံတြင္ ေသဒဏ္ က်ခံခဲ့ရေသာ Troy Davis အား သတိရမိပါသည္။ Troy Davis ၏ အမႈမွာ ကမာၻေက်ာ္ အမႈ ျဖစ္၍ သူ႔အား ေသဒဏ္ စီရင္ သင့္မသင့္ အျငင္းပြားမႈမ်ား ျဖစ္ခဲ့ရေသာ အမႈ ျဖစ္ပါသည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ မွ စ ျဖစ္ခဲ့ေသာ အမႈ မွာ ၂၂ ႏွစ္အၾကာ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ သူ႔အား ေသဒဏ္ခ်မွတ္လိုက္ေသာ အခ်ိိန္မွ ၿပီးျပတ္သြားခဲ့ ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ဖတ္ရႈရသေလာက္ Troy Davis လူသတ္မႈ က်ဴးလြန္ခဲ့သည္ ဟု ကြ်န္ေတာ္ ယံုၾကည္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ယံုၾကည္သလို အေမရိကန္ တရားသူႀကီး မ်ား ႏွင့္တကြ ေနာက္ဆံုး အေမရိကန္ သမၼတ အဆက္ဆက္ (အိုဘာမား အပါအဝင္) ကပါ ယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္ Amnesty International အပါအဝင္ ကမာၻေပၚရွိ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ သူမ်ားကပါ ဝိုင္းဝန္း ကန္႔ကြက္ ေနေသာ္လည္း ေနာက္ဆံုး Troy Davis ေသဒဏ္ က်ခံခဲ့ရပါသည္။ Troy Davis ခမ်ာ ေသဒဏ္ က်ခံရမည္ ကို ေၾကာက္ရြံ႕ေသာေၾကာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး လြတ္ေပါက္ရွာ ခဲ့ေသာ္လည္း အရာမထင္ဘဲ ေနာက္ဆံုး ေသဒဏ္ က်ခံ ခဲ့ရပါသည္။

အကယ္၍ Troy Davis အား ကြ်န္ေတာ္ စကားေျပာခြင့္ ရခဲ့လွ်င္ ကြ်န္ေတာ္ စကားတစ္ခြန္း ေျပာခ်င္ပါသည္။ ေနာင္ဘဝတြင္ လူျပန္ျဖစ္မည္ ဆိုေသာ္ လူ႔အခြင့္အေရး ျပည့္ဝလွေသာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ အစား လူ႔အခြင့္အေရး ခြ်တ္ျခံဳက်လွေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္သာ လူလာျဖစ္ပါ ဟု ေျပာခ်င္ပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ Troy Davis ၂၂ ႏွစ္တိုင္တိုင္ ေသဒဏ္ကို ေရွာင္လႊဲရန္ ႀကိဳးစားစရာ မလိုဘဲ ေသဒဏ္ မွတစ္ဆင့္ လြတ္ျငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ တစ္ခုခုျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္တစ္သက္တစ္ကြ်န္း သို႔မဟုတ္ ေထာင္ဒဏ္ အႏွစ္ ၂၀ သို႔ ေျပာင္းၿပီး ဆယ့္သံုးေလးႏွစ္ ခန္႔အၾကာတြင္ အက်ဥ္းေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္ ။   ။


ကာတြန္း ေစာငို - သစ္တေတာခုတ္ အခ်ဳပ္ ၈ ရက္ ဆိုပါလားေဟ့


ကာတြန္း ေစာငို - သစ္တေတာခုတ္ အခ်ဳပ္ ၈ ရက္ ဆိုပါလားေဟ့
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၅၊ ၂၀၁၅

ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားအတြက္ ၾသဂုတ္ ၄ရက္ေန႔ ေစတနာရွင္လူငယ္မ်ား





ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားအတြက္ ၾသဂုတ္ ၄ရက္ေန႔ ေစတနာရွင္လူငယ္မ်ား အလွဴဒါန ျပဳ

ဟန္သစ္ႏုိင္၊ မုိးမခ၊ ၾသဂုတ္ ၄ရက္၊ ၂၀၁၅ခုႏွစ္


          ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ေရေဘးသင့္ေနရာမ်ားသုိ႔ သြားေရာက္လွဴဒါန္းႏုိင္ရန္အတြက္ ႏုိင္္ငံေရးအင္အားစု မ်ား၊
 ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား၊ လူမႈေရးအဖဲြ႔စည္းမ်ား၊ ကဗ်ာဆရာမ်ား၊ စာေရးဆရာမ်ားႏွင့္ အႏုပညာရွင္ မ်ားက ၿမိဳ႕နယ္အသီးသီးရွိ ေစ်းွမ်ား၊ အိမ္မ်ား၊ ကားမ်ားေပၚရွိခရီးသည္မ်ားအား လမ္းေလွ်ာက္၍ လုိက္လံအလွဴခံ လွ်က္ရွိေနသည္။ အလွဴရွင္မ်ားကလည္း အဝတ္အစားမ်ား၊ စားစရာမ်ား၊ ေဆးမ်ား၊ အလွဴေငြမ်ားကုိ တတ္အားသေရြ႕ထည့္ဝင္လွဴဒါန္းၾကသည္။
       
          ၾသဂုတ္လ ၄ရက္ေန႔တြင္လည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းမေပၚရွိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းအနားတြင္ MELODY WORLD အႏုပညာရွင္မ်ားကလည္း ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားအတြက္ သိန္း၆၀မတည္ၿပီး ေတးသီခ်င္း မ်ားျဖင့္ အလွဴခံေနလွ်က္ရွိသည္။ ရရွိေသာအလွဴေငြမ်ားကုိၾသဂုတ္လ ၅ရက္ေန႔တြင္ေရေဘး သင့္ေနေသာ ျပည္၊ ထုံးဘုိသုိ႔လွဴဒါန္းမည္ျဖစ္သည္။
          
            ၾသဂုတ္လ ၄ရက္ေန႔တြင္ ဒဂုံတကၠသုိလ္ဘူမိေဗဒေက်ာင္းသားမ်ားကလည္း ဧရာဝတီတုိင္း ရွိ ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားကုိ လွဴဒါန္းႏုိင္ရန္အတြက္ ကားဂိတ္မ်ားနွင့္ လမ္းမ်ား ဆုိင္မ်ားတြင္ အလွဴခံေနလွ်က္ရွိသည္။
         
          ၾသဂုတ္လ ၄ရက္ေန႔တြင္ TBELC တြင္သင္တန္းတတ္ေနေသာ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားကလည္း ပဲခူးၿမိဳ႕ရွိေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားကုိ လွဴဒါန္းႏုိင္ရန္အတြက္ ကားဂိတ္မ်ားနွင့္ လုိင္းကားမ်ားေပၚတြင္ လုိက္လံအလွဴခံေနလွ်က္ရွိ သည္။
         
 
           ၾသဂုတ္လ ၄ရက္ေန႔တြင္ မဟာဂရုဏာေတာ္ေဖာင္ေဒးရွင္းနွင့္ ရခုိင္ေတးသံရွင္မ်ားကလည္း ရခုိင္ျပည္နယ္ရွိ ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားအတြက္ ဂမုန္းပြင့္၊ စိန္ေဂဟာ၊ Junction 8 နွင့္ အိုးရွင္းစင္တာမ်ားတြင္ လိုက္လံအလွဴခံေနၾကသည္။
          ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ၿမိဳ႕နယ္အသီးသီး၊ ရပ္ကြက္အသီးသီးတုိ႔တြင္လည္း ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားကုိ လွဴဒါန္းႏုိင္ရန္အတြက္ ရပ္ကြက္ေနျပည္သူမ်ားနွင့္ လူမႈအဖဲြ႔စည္းမ်ားက လမ္းထိပ္မ်ားတြင္ မ႑ပ္မ်ားထုိး၊ ဆုိင္းဘုတ္မ်ားခ်ိန္၍ အလွဴခံေနလွ်က္ရွိၾကသည္။

ဖုိးထက္ - ေရေသေတြ စီးဆင္းပါေစ

 
ဖုိးထက္ - ေရေသေတြ စီးဆင္းပါေစ
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၄၊ ၂၀၁၅

ျမစ္ၾကီးေတြနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္က ရင္းရင္းႏွီးႏွီးၾကီး မရိွလွေပမယ္႔ စိမ္းစိမ္းကားကားၾကီး ရိွေနတာလဲ မဟုတ္ပါ။ မႏၱေလးရဲ႕ ဒူးမနာသား ကြၽန္ေတာ္က ေန၀င္ရီတေရာအခ်ိန္ေတြမွာ ေဂါ၀ိန္ဆိပ္မွ ဆင္း၊ ျမစ္မင္း ဧရာ၀တီရဲ႕ လိွဳင္းပုတ္သံေတြကို နားစြင္႔ ရင္ခုန္ဖို႔ အသိဦးေလးၾကီး တစ္ေယာက္၏ “ငွက္” (သဗၺန္) ျဖင္႔ ျမစ္အလယ္အထိ လိုက္ပို႔ေပးဖို႔ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ပူဆာခဲ႔သည္။ သဗၺန္ၾကမ္းျပင္မွာ လွဲအိပ္၊ ႀကယ္ေတြကို လိုက္ၾကည္႔ရင္း ျမစ္တစ္စင္းရဲ႕ အသံေတြ နားေထာင္ရသည္႔ အရသာက ခံစားတတ္သည္႔ ႏွလံုးသားႏွင္႔ ဦးေဏွာက္ကို အေကာင္းၾကီး အတိုင္း ေမြးေပးခဲ႔သည္႔ အေမ႔ကို ေက်းဇူးတင္လို႔ မဆံုး။

ေမျမိဳ႕ကို သြားတိုင္း ျမစ္ငယ္ျမစ္ေခၚ ဒုထၱ၀တီျမစ္ၾကီးကို အေပၚစီးက ငံု႔ၾကည္႔ခ်င္သျဖင္႔ ရွဳခင္းသာမွာ ခရီးတစ္ေခါက္ နားျဖစ္ေအာင္ နားသည္။ ေကြ႕ေကြ႔ေကာက္ေကာက္ ျမစ္ေၾကာင္း တစ္ေလွ်ာက္ လိုက္ၾကည္႔ရင္း ကြၽဲနဖားေတာင္၊ ေရႊစာရံ ဘုရား၊ နဂါးရံုဘုရား တို႔ကို လိုက္ရွာရတာ ရင္ခုန္စရာ။ ေငြေရာင္ ေျမြၾကီး တစ္ေကာင္ အိပ္ေမာက်ေနသည္႔ အလား ျမစ္ၾကီးက ျငိမ္ျငိမ္သက္သက္၊ ေအးေအးသက္သာ။ တအိအိ စီးေနသည္႔ ေရေတြေပၚသို႔ ထိုးက်သည္႔ ေနေရာင္၏ အျဖဴေရာင္ ေတာက္ေတာက္ ေရာင္ျပန္ဟပ္မွဳေတြက မ်က္စိစူးေပမယ္႔ မၾကည္႔ဘဲလဲ မေနႏိုင္။

တေလာက မံုရြာျမိဳ႕ကို အလုပ္ကိစၥတစ္ခုျဖင္႔ ကြၽန္ေတာ္ ေရာက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ ငါးႏွစ္သား အရြယ္က ေမာ္လိုက္မွ မံုရြာကို အလာမွာ သံုးထပ္သေဘၤာၾကီးျဖင္႔ စုန္ဆင္းလာခ႔ဲဘူးသည္႔ စိတ္ရဲ႕ ေၾကးမံုျပင္ထဲက ၀ိုးတ၀ါး ခ်င္းတြင္း ျမစ္ၾကီးကို သံေယာဇဥ္ အမွ်င္တန္း သြားၾကည္႔မိသည္။ ဟိုမွာဘက္ကမ္းက ကမာၻေက်ာ္ လက္ပန္းေတာင္းေတာင္ကို မွဳန္ပ်ပ် ျမင္ရသည္။ ၿပီးေတာ႔ ကမ္းနဲ႔ ေ၀းေနသည္႔ ျမစ္ေရစီးေၾကာင္း။ ကေလး၀၊ ေမာ္လိုက္ကို သြားမည္႔ သေဘာၤဆိပ္မွ သေဘာၤမ်ား။ ေမာ္ေတာ္မ်ား။ ရွပ္ေျပးမ်ား။ ခရီးသည္မ်ား။ အလုပ္သမားမ်ား။ “တစ္ထည္ တစ္ရာေနာ္၊ တစ္ရာေနာ္၊ အိမ္ျပန္လက္ ေဆာင္ေလးေတြ” လုိ႔ ေအာ္ေနသည္႔ ေပါေပါပဲပဲ အေရာင္ေတာက္ေတာက္ တရုတ္အထည္ေတြကို ေရာင္းေနသည္႔ ေစ်းသည္မ်ား။ ကုန္တင္သေဘာၤၾကီးေတြေပၚမွ ခ်ေနသည္႔ စည္ပိုင္းၾကီးမ်ား။ ထိုစည္ပိုင္းၾကီးေတြကို ကမ္းပါး ေဇာက္နက္ၾကီးေတြမွ တဆင္႔ ျမစ္ကမ္းပါးေပၚသို႔ လိွမ္႔တင္ေနသည္႔ ေနပူထဲက ေခၽြးသံရႊဲရႊဲ လူမ်ား။ ထိုသူတို႔၏ အပူအပင္မဲ႔ သီခ်င္းဆိုသံမ်ား။ အခ်င္းခ်င္း စေနာက္သံမ်ား။ ခ်င္းတြင္းျမစ္ၾကီးက သူတို႔အားလံုးကို ျပံဳးၿပီး ၾကည္႔ေနသည္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ခံစားရသည္။ ရင္႔က်က္တည္ျငိမ္သည္႔ လူၾကီး တစ္ဦးက ကေလးေလးေတြ ခုန္ေပါက္ ျမဴးထူး ေဆာ႔ကစားေန သည္ကို ေက်နပ္ပီတိျဖစ္ေနသည္႔ အျပံဳးမ်ိဳး။

ျမန္မာႏိုင္ငံက ျမစ္ၾကီးေတြကို ကြၽန္ေတာ္ ခ်စ္သည္။ ျပီးေတာ႔ သူသူငွာငွာ ဂုဏ္ယူၾကသလို ျမစ္နဲ႔၊ ပင္လယ္နဲ႔၊ ေတာနဲ႔၊ ေတာင္နဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကြၽန္ေတာ္ ဂုဏ္ယူပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံက ေရနံထြက္သည္။ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ထြက္သည္။ ေက်ာက္စိမ္းထြက္သည္။ ေရႊထြက္သည္။ သစ္ေမႊး၊ ကြၽန္းသစ္၊ ပိိေတာက္၊ ကြၽန္း၊ ပ်ဥ္းကတိုး၊ အင္ စသည္႔ သစ္မ်ိဳးစံုက လူအတု၊ ဓာတ္သတၱဳ အတု၊ စကၠဴ အတု၊ သစ္သား အတု စသည္႔ အတုေတြေပါမ်ားလာသည္႔ ကမာၻၾကီးမွာ မ်က္စိက်ခ်င္စရာ။ ၀ယ္လက္အတြက္ ပူပင္ ေနစရာ မလို။ ေစ်းကြက္ မရိွမွာ စိတ္ပူဖို႔ မလို။ ေရာင္းသေလာက္ ၀ယ္မည္႔ သူေတြက အိမ္နီးနားခ်င္းေတြ။ ေရာင္းသေလာက္ ၀ယ္ရတာ အားမရျပန္ေတာ႔ ၀င္ၿပီး ခိုးၾကသည္။ အိမ္ရွင္က မိျပန္ေတာ႔ မၾကာ၊ မတင္ဘဲ ထိုသူခိုးေတြကို ျပန္လႊတ္ေပးရသည္။ အားမတန္ မာန္ေလွ်ာ႔၊ အမ်ိဳးဂုဏ္ နထၳိ၊ မာန္မာန နထိၳ၊ ဇာတိမာန္ နထၳိ။ ခ်ံဳးခ်ံဳးက်ေနၿပီ ျဖစ္သည္႔ ရတနာပံု ေခတ္မွ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစားက သူခိုး ဘံုေဘဘားမားကို မွတ္ေလာက္ သားေလာက္ေအာင္ ဒဏ္ရိုက္ရဲ ခဲ႔ေသးသည္။ ကိုယ္႔ထက္ အဆမတန္ အားၾကီးမွန္း သိေပမယ္႔ လူမ်ိဳး သိကၡာကို တစ္ျပားမွ အပြန္းခံခဲ႔တာ မဟုတ္။ သက္သက္မဲ႔ ရမယ္ရွာသည္႔ အဂၤလိပ္ လူမ်ိဳးေတြဆိုတာ သမိုင္းထဲမွ အမဲစက္ၾကီးက သက္ေသ။ အဲဒါက ၁၉ ရာစုမွာ။

၂၁ ရာစု ေရာက္ေတာ႔ လူမ်ိဳး ဂုဏ္သိကၡာဆိုတာ ကုန္းေကာက္စရာပင္ မရိွေတာ႔။ ဇာတိပုည မာန္မာန ဆိုတာ တီဗြီသတင္း မေၾကာ္ျငာခင္ အေျပးအလႊား သီခ်င္း တစ္ပိုင္း တစ္စ ထုတ္လႊင္႔ျပသည္႔ အဆင္႔သာ ရိွေနေတာ႔သည္။ ျခစား၊ ပံုပ်က္ ေနသည္႔ ေရႊထီးၾကီးေတြကို ေရႊေရာင္ သေဘၤာေဆးေတြ မညီမညာ သုတ္သုတ္ျပရတာ အေမာ။

ပထ၀ီဘာသာကို စာအုပ္ စာတန္းနဲ႔ စနစ္တက် ကြၽန္ေတာ္တို႔ သင္ယူဖို႔ စတင္ေပးခဲ႔သူက မင္းတုန္းမင္းၾကီး ေျမွာက္စားခဲ႔သည္႔ ဆရာမတ္ (မစၥတာ မတ္)။ သစ္ေတာ ႏွင္႔ ပင္လယ္။ ပင္လယ္ ႏွင္႔ ျမစ္။ ျမစ္နဲ႔ မိုးရြာျခင္း။ မိုးရြာျခင္းႏွင္႔ လူ။ လူႏွင္႔ သစ္ေတာ။ ေဂဟစနစ္မ်ား၏ ဆက္စပ္ ပါတ္သက္မွဳေတြကို စနစ္တက်၊ သိပၸံနည္းက် လူတိုင္း နားလည္ေစဖို႔ ပထ၀ီဘာသာရပ္ကို လူမ်ား သင္ႀကားဖို႔ လိုသည္။  ျမန္မာျပည္မွာ ပထ၀ီကို ငါးတန္းႏွစ္ကတည္းက မသင္မေနရ စနစ္ျဖင္႔ သင္ရတာ ၾကာခဲ႔ၿပီ။ ခုႏွစ္တန္းေလာက္ ေရာက္သည္ႏွင္႔ ပါတ္၀န္းက်င္ ေလာကၾကီး၏ ဆက္စပ္ ပါတ္သက္မွဳေတြကို ပထ၀ီထဲမွာ သိခဲ႔ၿပီ။ ခုေတာ႔ ငါးတန္း ပထ၀ီေလာက္ေသာ္မွ် မေၾက မညက္ခဲ႔ေသာ ဘြဲ႔ရ ပညာတတ္ေတြက ပစၥပၸန္ တည္႔တည္႔ကို ၾကည္႔ၿပီး တစ္ေတာလံုးရွင္း။ တစ္ေတာင္လံုးရွင္း။ ေနာင္ခါလာ ေနာင္ခါေစ်း။

အဲဒီ အက်ိဳးဆက္ေတြက ရာစုႏွစ္ တစ္ခုေတာင္ ကုန္ေအာင္ မေစာင္႔ႏိုင္။ ႏွစ္ေပါင္း သန္းခ်ီ ေစာင္႔စရာ မလို။ အနိဌာရံုေတြ၊ ပူေဆြးေသာကေတြ၊ စိုးရိမ္ပူပန္မွဳေတြ အျဖစ္ လက္ငင္းခ်က္ခ်င္း ေျပာင္းလဲကုန္ၾကသည္။ ၿပီးေတာ႔ ဒုကၡကို အေရာင္ဆိုးခ်င္သည္႔ စကားေတြျဖင္႔ အမ်ားလဲ ဒီလိုပါဘဲဆိုသည္႔ သေဘာရသည္႔ စကားေတြကို ေျပာထြက္ရက္ႏိုင္အားၾကသည္။ မိုးၾကိဳးျပစ္တာကို ထန္းရြက္ျဖင္႔ ကာခ်င္သည္႔ ေခါက္ရိုးက်ိဳး စိတ္ဓာတ္ေတြကို ထူးထူးဆန္းဆန္း မျဖစ္ေပမယ္႔ လုပ္စရာ ရိွသည္႔ အလုပ္ေတြကို မလုပ္ႏိုင္သည္႔ တံုဏိွဘာေ၀ ႏွလံုးသား စုတ္ပဲ႕မွဳ ေတြကိုေတာ႔ အံ႔ႀသလို႔ မဆံုး။

ဘုန္းေတာ္ေၾကာင္႔၊ ဆဒၵန္ဆင္မင္းသခင္၊ အာဒိစၥဗႏၶဳ ေနမင္း အဆက္အႏြယ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ အရွင္၊ ဇမၺဴ႕ သနင္း မင္းေခါင္ မင္းဖ်ား မင္းတရားၾကီး ဘုရား စသည္ျဖင္႔ အထက္လူၾကီးကို အလြန္ေျမွာက္ပင္႔ေပးကာ အခြင္႔အေရး ယူတတ္ၾကသည္႔ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစားေတြၾကားမွာ အခ်ိန္ေတြက မကုန္သင္႔ဘဲ ကုန္သြားသည္။ သင္ခန္းစာက ေနာင္ဘ၀အထိ အိမ္စာ ယူသြားမည္႔ သေဘာ။ သင္ရိုး ေလ႔က်င္႔ခန္းကို အၿပီး မတြက္ဘဲ သင္ခန္းစာ အသစ္တက္ခ်င္သည္႔ ရွင္ဘုရင္စိတ္ေပါက္ေနသည္႔ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူၾကီးေတြစကားေတြကို နားေထာင္ရင္း ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္ပင္းေတြအထိ ေရေတြ တက္လာသည္။ ဒုကၡပင္လယ္ေတာင္ မဟုတ္ေတာ႔။ ဒုကၡ သမုဒၵရာ ေ၀ေနၿပီ။

ျပည္သူလူထုကေတာ႔ ျမန္မာ႔စိတ္ရင္း အရင္းခံျဖင္႔ တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္ ကူတြဲသည္။ ေရနစ္သူအား ေကာက္ရိုးေလး တစ္ဖတ္ျဖစ္ျဖစ္ အကူအညီရေကာင္းေစ သေဘာျဖင္႔ ကမ္းလင္႔ေပးၾကသည္။ အလုပ္လာလွ်င္ မ်က္ႏွာေတာင္ မေကာင္းတတ္လို႔ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ေသာ သူမ်ားက အ၀တ္အစားေတြကို မီးပူထိုးၿပီး သပ္သပ္ရပ္ရပ္ လွဴၾက၊ တန္းၾကသည္။ ေန႔ခင္းစာ တစ္နပ္စားဖို႔ ပိုက္ဆံကို ဖင္ျပန္ ေခါင္းျပန္ တြက္ခ်က္ ရည္တြက္ရသည္႔ ဘ၀အတြင္းက လူေတြက အတြန္႔ အဆုတ္ အဆီး အတားမရိွ။ ေရာ႔၊ အင္႔ ဟု ဆိုကာ ေ၀သႏၱရာ ဘုရားအေလာင္း မ်က္ခံုးပင္႔၊ လည္ျပန္ၾကည္႔ရမည္႔ လွဴျခင္းမ်ိဳးျဖင္႔ လွဴၾက တန္းၾကသည္။ ျပည္သူလူထုႏွင္႔ တန္ေသာ အစိုးရဘဲ ရမည္ဆိုသည္႔ စကားက လံုး၀မွားပါသည္။ စိတ္ေကာင္း ေစတနာ အလြန္ျပည္႔ၾကသည္႔ ျမန္မာျပည္သူလူထုၾကီးႏွင္႔ အလြန္စုတ္ပဲ႔ ေအာက္တန္းက်သည္႔ ဆဲဆို ၾကိမ္းေမာင္း က်ိန္စာတိုက္ျခင္းမ်ားျဖင္႔သာ ထိုက္တန္သည္႔ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အစိုးရ။

ေရေတြက တက္ၿပီးလွ်င္ ျပန္က်ပါအံုးမည္။ ေခ်ာင္းေတြထဲက တစ္ဆင္႔ ကြၽန္ေတာ္ ခ်စ္ေသာ ျမစ္ၾကီးေတြထဲကို ဒုကၡေပးသည္႔ ထိုေရေတြ စီး၀င္ပါလိမ္႔မည္။ ၿပီးလွ်င္ ပင္လယ္ၾကီးေတြဆီသို႔ ဆက္လက္ စီးဆင္းပါလိမ္႔အံုးမည္။ ေရေတြ သူ႔လမ္းေၾကာင္းႏွင္႔ သူစီးဖို႔၊ လူေတြကို အသံုးေတာ္ခံမည္႔ ေရေတြ ျဖစ္ဖို႔ ေခ်ာင္းေတြ မေကာဖို႔ လိုသည္။ သစ္ေတာေတြ မျပဳန္းတီးဖို႔ လိုသည္။ ေခ်ာင္းက ေခ်ာင္းလို မေနဘဲ ေရေတြ ေဗာင္းလန္ တက္မလာဖို႔ ထိန္းသိမ္းေပးရန္ လိုသည္။ ျမစ္က ျမစ္အလုပ္ျဖစ္သည္႔ ေရေတြ ေရာင္ရမ္း ျပန္႔ကားမလာဖို႔ သူ၏ ကမ္းပါး ႏွစ္ဖက္ျဖင္႔ ထိန္းေက်ာင္း ပဲ႕ကိုင္ေပးဖို႔ လိုသည္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ပင္လယ္ၾကီးဆီသို႔ မေရာက္ေသးပါ။ ပင္လယ္ဆီသုိ႔ ေရေတြ ေခ်ာေခ်ာေမြ႔ေမြ႕ေရာက္ဖို႔ ေခ်ာင္းက ေခ်ာင္း၊ ျမစ္က ျမစ္၊ စမ္းေခ်ာင္းေလးက စမ္းေခ်ာင္း အလုပ္ လုပ္ဖို႔ လိုပါလိမ္႔မည္။ စမ္းေခ်ာင္းက ျမစ္မျဖစ္ရလို႔ သူ႔အေပၚကို ျဖတ္စီးသြားသည္႔ ေရေတြကို လက္မခံ၊ ေခ်ာင္းက ေရေတြကို ကေျပာင္းကျပန္ျဖစ္ေအာင္လုပ္၊ ျမစ္ၾကီးက ေရေတြကို မရိုးမသားျပဳမူမည္ ဆိုလွ်င္ ခ်စ္ဖို႔ အလြန္ေကာင္းသည္႔ ျမစ္ၾကီးေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပန္ေၾကာက္ေနရပါလိမ္႔မည္။ ေနရာတကာ ၀င္ေရာက္ ဖ်က္ဆီးမည္႔ ေရေတြကို စည္းကမ္းတက်ျဖစ္ေစဖို႔ ျမစ္၊ ေခ်ာင္း၊ အင္း၊ အိုင္ တို႔ အားလံုး ကိုယ္႔အလုပ္ကိုယ္ ရိုးရိုးသားသား လုပ္ၾကဖို႔ လိုပါလိမ္႔မည္။ ေရစီးေရလာေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးသည္႔အရာမွန္သမွ် တန္ဖိုးရိွသည္ ဆိုတာ နားလည္ၾကဖို႔ လိုပါသည္။ ေရေသ၊ ေရပုပ္ၾကီးေတြ မျဖစ္သြားေအာင္ ထိန္းေက်ာင္းပဲ႕ျပင္သြားၾကဖို႔ ကိုယ္႔တန္ဖိုးကိုယ္ သိၾကဖို႔ လိုပါသည္။ ဟို စမ္းေခ်ာင္းက ျမစ္ ျဖစ္သင္႔တာ၊ ဒီျမစ္က ေခ်ာင္းျဖစ္သင္႔တာ ဆိုသည္႔ မွတ္ခ်က္ အသံဗလံေတြသည္ ေရေသ၊ ေရပုပ္မ်ားအတြက္ အားရ ၾကည္ႏူးစရာၾကီး ျဖစ္ေနပါလိမ္႔မည္။

ဖိုးထက္


Photo by daniel korzeniewski

ေအာင္ေက်ာ္သြင္ - အေလာင္းေကာက္ပြဲ

  ေအာင္ေက်ာ္သြင္ - အေလာင္းေကာက္ပြဲ
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၄၊ ၂၀၁၅

အေလာင္းေတြမွာ သမိုင္းရွိတယ္
အေလာင္းေတြကို သြားမေရာၾကနဲ႔ ...

အေလာင္းတိုင္းကမြန္ျမတ္လို႔
ကိုဖုန္းေမာ္အေလာင္းကို ‘၈၈၈၈’ နဲ႔ေရာလိုက္
ရတယ္
ေသြးနဲ႔ေရးခဲ့ၾကတဲ့ေမာ္ကြန္း
ကမၻာမေၾကဘူး။

ရွစ္ပူးအေလာင္းနဲ႔ နာဂစ္
အေလာင္းခ်င္းမေရာမိေစနဲ႔
ဒဏ္ရာေတြကို တစ္ေပါင္းတည္း မခံစားမိေစနဲ႔ေလ
တာဝန္မဲ့သူတို႔ကို အေလာင္းေတြက
ေျခာက္လွန္႔ေနပါပေစ။

လက္ကိုျပန္ကိုက္တဲ့ေခြးဟာ
သူ ့သြားဖံုးမွာလည္း ျခစ္ရာေတြက်န္လိမ့္မယ္။

ေရႊဝါေရာင္ လက္ပေဒါင္း
ေသြးေတြနဲ့ အေလာင္းေတြက ျပန္႔ၾကဲလို႔
သတ္သတ္စီထားပါ အေလာင္းခ်င္းမေရာပါနဲ႔
အေလာင္းတိုင္းမွာ သမိုင္းရွိတယ္
အေလာင္းတိုင္းဟာ မြန္ျမတ္လို႔
ဦးညႊတ္ရလိမ့္မယ္။

တနံတလ်ွားမွာ
ကပ္ေဘးတဲ့ ေရေဘးတဲ့
ကူကယ္ရာမဲ့ အေလာင္းေတြ ...
အေလာင္းေတြေပၚျပန္သတဲ့
သဘာဝေဘးေပါ့ ငါ တို႔မေဝးပါဘူး
တံု႔ျပန္မႈေတြကလက္ေနွးလို႔
တာဝန္မဲ့တဲ့လက္ေတြ ...
ခုခံဖို႔သက္သက္ အရွက္ကိုကာကြယ္ျပန္ေတာ့
ဟိုမွာ ... ဒီမွာ ပလံုစီဝဖီးတဲ့ အေလာင္းေတြ ...
အေလာင္းေတြက ျပန္႔ၾကဲျပန္ေပါ့
ရတယ္ ...ထားလိုက္ အေလာင္းေတြကို
သြားမေရာလိုက္ၾကပါနဲ့
အေလာင္းေတြမွာ သမိုင္းရွိတယ္ ...
အေလာင္းေတြဟာ မြန္ျမတ္တယ္ ...
အေလာင္းတိုင္းမွာ နာမည္ရွိပါေတာ့တယ္။   ။

ေအာင္ေက်ာ္သြင္

ကာတြန္း ဇာနည္ေဇာ္၀င္း - ကာတြန္းနဲ႔ အသက္ကယ္ၾကမည္


ကာတြန္း ဇာနည္ေဇာ္၀င္း - ကာတြန္းနဲ႔ အသက္ကယ္ၾကမည္
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၄၊ ၂၀၁၅


5.8.2015 ဗုဒၶဟူးေန႔နွင့္ 9.8.2015 တနဂၤေနြေန႔မ်ားတြင္ ေတာ္ဝင္စင္တာ၌ ကာတြန္းဆရာမ်ားမွ ျမန္မာနိုင္ငံ ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားအတြက္ အလွဴေငြေကာက္ခံသြားမည္ျဖစ္ၿပီး အလွဴရွင္မ်ားအတြက္ အမွတ္တရ ကာတြန္းရုပ္ေျပာင္မ်ားေရးဆြဲထားေသာ တီရွပ္မ်ားျပန္လည္ လက္ေဆာင္ေပးသြားပါမည္။

ခ်မ္းျမ - ”မႏၲေလး ကဗ်ာဆရာမ်ား ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားအား ကူညီရန္ စာအုပ္ေရာင္းခ်၍ ရန္ပုံေငြ ႐ွာေဖြပဲြ ျပဳလုပ္"


ခ်မ္းျမ - ”မႏၲေလး ကဗ်ာဆရာမ်ား ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားအား ကူညီရန္ စာအုပ္ေရာင္းခ်၍ ရန္ပုံေငြ ႐ွာေဖြပဲြ ျပဳလုပ္မည္"
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၄၊ ၂၀၁၅

မႏၲေလး ကဗ်ာဆရာမ်ားအေနနဲ႔ ေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားအား  ကူညီရန္အတြက္ ရန္ပုံေငြ႐ွာေဖြသည့္ အေနျဖင့္ ၂၆ လမ္း၊၇၅ လမ္းႏွင့္ ၇၈ လမ္းၾကား က်ဳံးေတာင္ဘက္ တြင္ (၅၊ ၈၊ ၂၀၁၅) မွ (၇၊ ၈၊ ၂၀၁၅) သံုးရက္တိတိ ၊ မနက္ ၉ နာရီ မွ ညေန ၆ နာရီထိ တပိုင္တႏုိင္စာအုပ္မ်ား ေရာင္းခ်ေပးမွာ ျဖစ္ၿပီး စာအုပ္ေရာင္းခ်တဲ့ေနရာမွာလည္း  စာအုပ္တန္ဖုိး သတ္မွတ္ေရာင္းခ်ျခင္းမ်ဳိး  မဟုတ္ဘဲ အလႉခံပုံးထဲသုိ႔ ေစတနာသဒၵါတရားထက္သန္သေလာက္  ထည့္ဝင္ရန္ ျဖစ္ၿပီး ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ စာအုပ္တစ္အုပ္ ရယူရန္ျဖစ္ပါတယ္။ 

စာအုပ္ေရာင္းရေငြမ်ားနဲ႔ အလွဴခံရ႐ွိေငြမ်ားအားလုံးကုိ လည္းေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားထံ ထိထိေရာက္ေရာက္ သြားေရာက္လွဴဒါန္းမည္ျဖစ္သည္။ 

လွဴဒါန္းေငြအျပင္ အစားအေသာက္၊ ကုန္ေျခာက္၊ ေရသန္႔၊ ေဆးဝါး၊ အဝတ္အထည္မ်ားအား တုိက္႐ုိက္ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းလုိပါက

ကဗ်ာဆရာ ကုိထက္(ေရဦး)- 09402526187
ကဗ်ာဆရာ စံညိမ္းဦး - 09259018449
ကဗ်ာဆရာ ထြဏ္းေသြးအိမ္ - 092011283

ကဗ်ာဆရာ မင္းနဒီခ- 09797519099  ဆက္သြယ္လႉဒါန္းႏုိင္ပါေၾကာင္း။

ခက္ဦး - အႏုုပညာနဲ႔ သီတဲ့ ကမ္းလက္မ်ား



ခက္ဦး - အႏုုပညာနဲ႔ သီတဲ့ ကမ္းလက္မ်ား
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၄၊ ၂၀၁၅

တခ်ပ္ခ်ပ္ျမည္ေနတဲ့ စည္းခ်က္မွန္ျခဴသံ၊
 ေဟာ္လိုဂစ္တာကထြက္က်လာတဲ့ ရစ္သမ္တီးခတ္သံ၊ 
စည္းခ်က္ညီလက္ခုပ္သံ
ကိုယ္တိုင္ေရး 
ကိုယ္တိုင္သီေႂကြးၾက … 
ကိုယ္စီ ခံစားၾကဖို႔
 ေရေဘးသင့္ျပည္သူ 
အေမအေဖ 
ညီအစ္ကို 
အမႏွမ 
တူသားအရြယ္ေလးေတြရဲ႕ 
ရင္နင့္စရာျဖစ္အင္ဆိုးေတြအေၾကာင္း
 ေတးစာသားမ်ား …
ကူညီၾကဖို႔ ကမ္းလက္ေတြဆီ 
က႐ုဏာတရားနဲဲ႕လႈပ္ႏႈိးေနတဲ့ေတးစာသားမ်ား 
တစုတေဝးေႏြးေထြးစြာ 
ညီညီၫြတ္ၫြတ္ 
လိႈက္လႈုိက္လွဲလွဲ
 ေလးေလးနက္နက္ သီေႂကြးေနလိုက္ၾက …

စိတ္အခင္းအက်င္း တဆင္ထဲ တေသြးထဲ ရင္ခုန္သံ တညီထဲ Taungoo Artists Group တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ ေအာင္ပြဲဆက္ အလွဴခံထြက္လ်က္႐ွိေနပါၿပီ ။ 

ေရႊ႕ေျပာင္း လမ္းေဘး ဂီတေဖ်ာ္ေျဖပြဲေလးေတြ ၂ . ၈ . ၂၀၁၅ မွသည္ ၃ . ၈ . ၂၀၁၅ ထိ ေနရာေရႊ႕ရင္းတီးခတ္ရင္း ၂ရက္တာကာလအခ်ိန္ကို ေအာင္ျမင္စြာျဖတ္သန္းလာၾကၿပီးျဖစ္ပါတယ္။


၂ . ၈ . ၂၀၁၅ အလွဴခံရ႐ွိေငြ ၁၅ သိန္းေက်ာ္ ၊ ၃ . ၈ . ၂၀၁၅ အလွဴခံရ႐ွိေငြ ၂၇သိန္းေက်ာ္နဲ႔  ၂ရက္တာ စုစုေပါင္းအလွဴခံရ႐ွိေငြ  ၄၂သိန္းေက်ာ္ေငြေၾကးေတြဟာ လွဴတန္းသူ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ေနျပည္သူေတြနဲ႔ Taungoo Artists Group လူငယ္ပရဟိတအဖြဲ႔ ေတာင္ငူတကၠသိုလ္ပရဟိတအဖြဲ႔တို႔ရဲ႕ မေမ့ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလွတဲ့ က႐ုဏာျမစ္သြယ္မ်ားေပါင္းစည္းမႈ  ေမတၱာကြန္ယက္ ယွက္ႏြယ္မႈတို႔ရဲ႕ ရလာဒ္ေကာင္းေလးတစ္ခုျဖစ္ခဲ့ရပါၿပီ။ 

ေနာင္ရက္မ်ားမွာလည္း ေတာင္ငူၿမိဳ႕အနီးက ထန္းတပင္ ေရတာ႐ွည္ အုတ္တြင္းၿမိဳ႕မ်ားဆီ ေရြ႕လ်ားဆက္လက္ ခရီးဆက္ အလွဴခံထြက္ၾကဦးမွာမို႔ ေအာင္ျမင္မႈေတြဆင့္ကဲရ႐ွိၾကဦးမွာပါပဲ။

မိုက္က႐ုိဖုန္းတစ္လုံးမပါ အသံခ်ဲ့စက္တစ္ခုမပါပါပဲ ကဗ်ာေတြရြတ္ၾက သီခ်င္းေတြဆိုၾက။


စင္ျမင့္မပါ အလွအပအဆင္တတန္ဆာမပါပဲ လမ္းေဘးေတြမွာ စုေဝးေဖ်ာ္ေျဖၾကနဲ႔မို႔ … အသံနာ ေျခကုန္ကိုယ္ႏြမ္းလည္း သူတို႔ရဲ႕အထူးျပဳလုပ္ခ်က္မပါတဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖမႈေလးေတြနဲ႔ ခရီးဆက္ရင္း ျဖန္႔ခင္းအလွဴခံထားတဲ့ ကခ်င္ပုဆိုးႏြမ္းစိမ္းေလးေပၚ တဖ်ပ္ဖ်ပ္လြင့္က်လာတဲ့ ေငြစကၠဴေလးေတြ ေရတြက္သိမ္းဆည္းရင္း Taungoo Artists Group ေခါင္းစည္းေလးေအာက္မွာ ခံစားမႈတူရာလူငယ္ေလးေတြ ထည္ဝါလိုမႈမ႐ွိျခင္း တြဲလက္ညီညီနဲ႔ အစြမ္း႐ွိသမ် ပရဟိတစိတ္ထားသက္သက္နဲ႔ ျမန္မာႏိူင္ငံမွာ ဆိုးဆိုးရြားရြားလက္႐ွိေတြ႔ၾကဳံခံစားေနရတဲ့ ေရေဘးအတြက္ အျဖစ္ႏိုင္ဆုံးအားေပးကူညီဖို႔ႀကိဳးစားေနလိုက္ၾကပုံက ျမင္သူတိုင္း စိတ္ၾကည္ႏူးဖို႔အလြန္ေကာင္းလို႔ ေနပါေတာ့တယ္ ။

ေမာင္ေမာင္စိုး - အေရးေပၚရံပုံေငြႏွင့္ နိုင္ငံတကာအကူအညီ


ေမာင္ေမာင္စိုး - အေရးေပၚရံပုံေငြႏွင့္ နိုင္ငံတကာအကူအညီ
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၄၊ ၂၀၁၅


အေရးေပၚရံပုံေငြ

 ျမန္မာနိုင္တဝွမ္း တိုင္းွင့္ျပည္နယ္ ၁၁ ခုတြင္ မိုးျကီးျခင္း ေလျပင္းတိုက္ျခင္း ေရျကီးျခင္း ေျမျပိဳျခင္းတိ့ု ျဖစ္ပြါးေနသည္မွာ ၁၅ ရက္ခန့္ရွိသြားျပီျဖစ္သည္။ သုိ့ေသာ္ထိုအေျခအေနသည္ ေလာေလာဆယ္ရပ္တန့္ရန္မလြယ္ေသးဟု မိုးေလဝသက်ြမ္း က်င္သူမ်ားက ညြွန္ျပသည္။ ေနာက္ရက္အနဲငယ္ ဆက္ျကံဳေနရ မည္ဟုဆိုသည္။

 ျမန္မာျပည္အထက္ပိုင္း ေကာလင္း ကန့္ဘလူေဒသ ကေလးျမိဳ့ ပြင့္ျဖဴ ေစတုထၳရာ တိ့ုတြင္ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးေရျကီး ေရလ်ံမွဳမ်ားအျပင္ ခ်င္းျပည္နယ္ ဟားခါးျမိဳ့မွာ ေတာင္ျပိဳမွဳ ေျကာင့္ အိမ္မ်ားပ်က္စီးသည့္အျပင္ ျမိဳ့၏ သုံးပုံႏွစ္ပုံခန့္ ေျပာင္း ေရႊ့ေနရသည္။ ရခိုင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းတြင္လည္း ေရျကီး ေရလ်ံ၍ ရြာလုံးက်ြတ္ထြက္ေျပးေနရသည္။ ရခိုင္ျပည္နယ္ အစိုးရ၏ တရားဝင္ေျပာျကားခ်က္အရပင္ ေရေဘးဒုကၡသည္ တစ္ေသာင္းေက်ာ္ေနျပီျဖစ္သည္။ ေသဆုံးသူမ်ား ရွိေသာ္လည္း အတည္ျပဳ၍မရေသးေပ။ နာဆာ၏ ျဂိဳလ္တုဓါတ္ပုံအရ ရခိုင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းႏွင့္ ခ်င္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းတြင္ ထပ္မံ၍ ေျမျပိဳနိုင္သည္ဟု မိုးဇလပညာရွင္ ဦးထြန္းလြင္က ဆိုပါသည္။ ထိုအရပ္ေဒသမ်ားတြင္ လမ္းပမ္းဆက္သြယ္ေရးမ်ားျပတ္ ေတာက္ျပီး ရိကၡာမ်ားျပတ္လတ္မွဳျဖစ္ေနသည္။ ရြာလုံးက်ြတ္ ျမိဳ့လုံး က်ြတ္ ေရျမဳပ္ေနသက့ဲ့ လယ္ဧကေပါင္းမ်ားစြာလည္း ေရနစ္ျမဳပ္ ေနသက့ဲသုိ့ ခိုင္းက်ြဲ ခိုင္းႏြားမ်ားလည္းေပ်ာက္ဆုံး ေသဆုံးမွဳ မ်ား ျဖစ္ေနသည္။

လက္ရွိအစိုးရ၏ တရားဝင္ေျကျငာခ်က္အရ ေရေဘးေျကာင့္ေသဆုံးသူ ၂၇ ဦးရွိေနျပီျဖစ္၏။ အတည္မျပဳရ ေသးသည္မ်ားက်န္ေနေသးသည္။တျပည္လုံးတြင္ လက္ရွိေရေဘး ဒုကၡသည္ တသိန္းေက်ာ္ေနျပီ ဟုဆိုပါသည္။ ထပ္မံတိုးပြါးလာ မည့္ အလားလာမ်ားလည္းေတြ့ေနရသည္။
ဤသုိ့ေသာအေျခအေနေအာက္တြင္ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္း မ်ား လမ္းပမ္းဆက္သြယ္ေရးျပတ္ေတာက္သည့္ေဒသမ်ားသုိ့ ရိကၡာ ေရသန့္ပို့ေပးနိုင္ေရး ေနာက္ဆက္တြဲေရာဂါဘယျဖစ္ပြါးမွဳ မ်ားအတြက္ျကိဳတင္ျပင္ဆင္ႏွင့္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္း မ်ား မ်ားစြာလုပ္ေဆာင္ရန္ က်န္ေနသကဲ့သုိ့ ထိုသုိ့လုပ္ေဆာင္ရန္ အေရးေပၚရံပုံေငြ တရပ္ သတ္မွတ္ေျကျငာ သုံးစြဲရန္လိုအပ္ေနေပျပီ။

 နိုင္ငံတိုင္းသည္ သဘာဝေဘးအႏၲရယ္မ်ားကို ေရွင္လႊဲ၍မရပါ။ သုိ့ေသာ္ နိုင္ငံအစိုးရက ထိုအႏၲရယ္ကိုမည္သုိ့ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္း မည္ကသာ အေရးျကီးသည္။နိုင္ငံတိုင္းသည္ သဘာဝေဘးအႏၲ ရယ္ ျကံဳေတြ့ပါက အေရးေပၚရံပုံေငြတရပ္ သတ္မွတ္ေျကျငာျပီး သုံးစြဲျကသည္သာျဖစ္သည္။ ျမန္မာအစုိးရကား ယခုတိုင္မေျကျငာ ေသး။ ရခိုင္ျပည္နယ္အမ်ိဳးသားပါတီကမူ ယမန္ေန့က အေရးေပၚ ရံပုံေငြ သတ္မွတ္ေပးရန္ေတာင္းဆိုသည္ကို ေတြ့ရသည္။ က်န္ သည့္နိုင္ငံေရးပါတီမ်ားလည္း အစိုးရအား ေရေဘးဒုကၡသည္မ်ား အတြက္ အေရးေပၚရံပုံေငြ သတ္မွတ္ကူညီေရး ေျကျငာခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ ေတာင္းဆိုသင့္ေပသည္။

 ဦးေအာင္ေသာင္း ေသလ်င္ပင္ အေရးျကီးအဆိုတင္၍ ဝမ္းနည္းတတ္ေသာ လႊတ္ေတာ္ျကီးအေနႏွင့္လည္း လူသိန္းခ်ီ ေရေဘးဒုကၡသည္ျဖစ္ျပီး လူဆယ္အခ်ိဳ့ေသဆုံးေနသည့္ ဤအေရး အား လစ္လ်ဴရွဳ မေနဘဲ အေရးျကီးအဆိုတင္သင့္ေပျပီ။

ဘတ္ဂ်က္ကို လက္လွမ္းမွီသူမ်ားက သမတ၏ အရန္ရံပုံေငြ ထဲက သုံးဖိ့ုလိုသည္ဟုဆိုသည္။ ဘတ္ဂ်က္အားလက္လွမ္းမမွီသူ မ်ားကေတာ့ ဇာတ္ရံုႏွစ္ရံုေဆာက္မည့္ေငြမ်ားအား ကယ္ဆယ္ ေရးမွာ သုံးပါဟုဆိုသည္။ မည္သည့္ေနရာက သုံးသုံး အေရးေပၚ ရံပုံေငြ သတ္မွတ္သုံးစြဲဘိ့ုလိုသည္။

တိုင္းသူျပည္သားမ်ား၏ အလွဴေငြသက္သက္ကိုသာအားကိုး ေနရံုျဖင့္ မျဖစ္နိုင္ေပ။  အစိုးရ၏ ေငြလုံးေငြရင္း သုံးစြဲမွဳျဖင့္ အစိုးရတရပ္၏ တာဝန္ယူမွဳ တာဝန္ခံမွဳက္ို ျပသဘိ့ုလိုသည္။

နိုင္ငံတကာအကူအညီ

လက္ရွိေရေဘးႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး UNOCHA ကုလသမဂၢ လူသားခ်င္းစာနာမွဳဆိုင္ရာ ညိွႏွဳိင္းေဆာင္ရြက္ေရးရံုးက ျမန္မာ ေရေဘးအား ကူညီမွဳမ်ားစတင္ေနျပီဟုဆိုသည္။ အပ်က္အစီး မ်ားႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ထပ္မံစစ္တမ္းေကာက္ခါ ဆက္လက္ကူညီ မည္ဟုဆိုသည္။ သုိ့ေသာ္ယခုအခ်ိန္ထိ အစိုးရက ေရေဘးႏွင့္ပတ္သက္၍ နိုင္ငံ တကာအကူအညီေတာင္းခံျခင္းျပဳသည္ကိုမေတြ့ရေပ။ မိမိတိုင္း ျပည္ထက္မ်ားစြာခ်မ္းသာေသာ တရုတ္သည္ပင္လ်င္ စစ္ခ်ြမ္း ငလ်င္ေဘး၌ နိုင္ငံတကာအကူအညီယူခ့ဲေသးသည္။ မိမိတိ့ု ဆင္းရဲသည့္နိုင္ငံအေနႏွင့္ UN အာဆီယံႏွင့္ ဖ့ြံျဖိဳးျပီးနိုင္ငံျကီးမ်ား မွ အကူအညီယူေရး ေနာက္မတြန့္သင့္ေပ။

 နိုင္ငံတကာမွ ေခ်းေငြယူေနရေသာ ျပန္မဆပ္နိုင္၍ ေလွ်ာ္ခိုင္းရ ေသာနိုင္ငံအစိုးရအေနႏွင့္ မိမိျပည္သူမ်ား ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္မွ နိုင္ငံတကာအကူအညီေတာင္းဖို့ လက္တြန့္ေနသည္မွာ အ့ံျသ ဘြယ္ျဖစ္သည္။

နာဂစ္ တုန္းကလည္းဤသုိ့ပင္ျဖစ္ခ့ဲသည္။ နိုင္ငံတကာက ကူပါမည္ဆိုတာေတာင္ လက္မခံခ့ဲ။ ဖိအားမ်ား လာမွသာ နာဂစ္ျဖစ္ျပီး ၇ ရက္ခန့္ျကာမွ အကူအညီ စလက္ခံခ့ဲ သည္။ အဘယ္ေျကာင့္ပါနည္း ။ အကူအညီႏွင့္အတူ နိုင္ငံတကာ အဖြဲ့အစည္းမ်ား ဝင္ေရာက္လာမည္ကို စုိးရိမ္၍ေပေလာ သုိ့မဟုတ္ ျမန္မာအစိုးရ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားတြင္ နိုင္ငံျခားသား ေျကာက္သည့္ေရာဂါ စြဲကပ္ေန၍ေလာဟုပင္ ထင္မွတ္ရသည္။

မည္သုိ့ပင္ျဖစ္ေစ ဆင္းရဲေသာနိုင္ငံတစ္နိုင္ငံျဖစ္ေသာ ျမန္မာ ျပည္အေနႏွင့္ မိမိျပည္သူမ်ား ေဘးဒုကၡျကဳံေနရသည့္အခ်ိန္တြင္ နိုင္ငံတကာအကူအညီေတာင္းခံျခင္းအား လက္မလႊတ္သင့္ဟု ယူဆရပါသည္။

ဖိုးစီ (ရုံးေတာ) - “ ျပန္ေခၚ ရေအာင္ သူငယ္ခ်င္း ”

ကာတြန္း အာက်ယ္၊ (ကာတြန္း၀င္းထြန္းေဖ့စ္ဘြတ္က ယူပါတယ္)
ဖိုးစီ (ရုံးေတာ) -  “ ျပန္ေခၚ ရေအာင္ သူငယ္ခ်င္း ”
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၄၊ ၂၀၁၅


၁၉၈၁ မတ္လ ၁ ရက္ေန႔ ေန႔လည္မွာ ရြာလုံးကၽြတ္ မီးၾကီးေလာင္တယ္ ။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းပဲ က်န္ေနခဲ့တာ ။ အိမ္၀ုိင္းထဲက မန္က်ည္းပင္ၾကီးေတြ အျမစ္ေတြထိ တေငြ႔ေငြ႔ေလာင္ျပီး ေျမေတြ ကၽြံက် ကုန္တဲ့ အထိ မီးၾကီးတယ္ ။ အဲေန႔ညက ေျပးလႊားရင္း ညစာငတ္တယ္ ။ ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ တျခားရြာကေ၀တဲ့ ထမင္းထုပ္ေတြ စားရတာေပါ့ ။ ခုေခတ္လုိ ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္မေပၚေသး ၊ အင္ဖက္ နဲ႔ ထုပ္တာ ။ ကေလးသဘာ၀ မျဖည္ခင္ ဘာဟင္းထြက္လာမလဲ စိတ္ေစာရတာ အမွတ္ရေနမိတယ္ ။ တခ်ဳိ ႔က အထဲမွာ မတ္ေစ႔ တုိ႔ ၊ မူးေစ႔ တုိ႔ ငါးက်ပ္တန္ အေခါက္ကေလးေတြ တုိ႔ ထည့္ေပးထားတယ္ ။ စိတ္ကူးေကာင္းသူေတြက အထဲမွာ အားေပးစာေလးေတြ ပါ ေရးထားတတ္တယ္ ။

ေနာက္ရက္ေတြက်ေတာ့ ၃ မုိင္ေလာက္ေ၀းတဲ့ ယင္းေခ်ာင္းနံေဘးက အေမ႔ရြာကုိ မီးေဘးဒုကၡသည္ျဖစ္ျပီး ေရာက္သြားတယ္ ။ အဲ့ရြာမွာ တစ္လခြဲၾကာတယ္ ။ အမ်ဳိးေတြက ကုိယ္ေတြကုိ ဖူးဖူးမွုတ္ခ်စ္ၾကတာ ၊ ၀မ္းကြဲေတြ ဆုိတာလဲ အဲ့ကစ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခ်စ္လုိက္ၾကတာ ခုထိပဲ ။ "မီးေလာင္လုိက္တာ ငါတုိ႔ အမ်ဳိး စည္းလုံးသြားတာ အျမတ္ ..." လုိ႔ ေဒြးၾကီးပန္းညြန္႔ မၾကာခဏ ေျပာတတ္တယ္ ။

မေန႔က က်ေနာ႔ သူငယ္ခ်င္း ဖုံးဆက္လာတယ္ ။ ေရေဘးအကူအတြက္ ပုိက္ဆံလွဴ ခ်င္လုိ႔တဲ့ ။ က်ေနာ္တုိ႔ ေတာ္ေတာ္ၾကာ စကားေျပာျပီး ဖုံးခ်သြားမွ ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ ငုိင္ေနမိတယ္ ။ သူ က်ေနာ႔ ကုိ ေဖ႔စ္ဘုတ္ေပၚမွာ block ထားတယ္ ။ ၾကားထဲလည္း ဘာအဆက္အသြယ္မွ မရွိပါ။

သူနဲ႔ က်ေနာ္ နုိင္ငံေရး အယူအဆ အၾကဳိက္မညီၾကပါဘူး ။ သူ႔ကုိ racist လုိ႔ က်ေနာ္က ျမင္ျပီး အထင္ေသးထားတာပါ ။ သဘာ၀ကပ္ေဘးေတြက လူသားေတြကုိ ထိတ္လန္႔ ေျခာက္ျခားေအာင္ လုပ္နုိင္စြမ္းသလုိ လူသားကုိ လူဆန္တဲ့ ေတြးေခၚ ခံစားမွဳေတြ ျဖစ္ေပၚေစတယ္ ။ လူသားအခ်င္းခ်င္း ေက်ာခ်င္းကပ္ ညီညြတ္ေနမွ သဘာ၀ကုိ ေအာင္နုိင္မယ္ ဆုိတဲ့ အသိ ကုိ အလုိအေလ်ာက္ ေပၚေပါက္ေစတယ္ ။

အေရွ့ေတာင္အာရွ မွာ ဆူနာမီ အၾကီးအက်ယ္ျဖစ္ျပီးေတာ့ အင္ဒုိနီးရွားက အာေခ် သူူပုန္ေတြဟာ နုိင္ငံေရး ခံယူခ်က္ ေတြကုိ ေခတၱခဏ ေဘးခ်ျပီး ေဒသ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကုိ အားစုိက္လုပ္ရာကေန ျငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္နုိင္ခဲ့တယ္ လုိ႔ ဆုိတယ္ ။

က်ေနာ္ NLD ကုိ ေထာက္ခံပါတယ္ ။ စစ္အစုိးရကုိ ေသြးထဲကထိ ရြံမုန္းပါတယ္ ။ အျမင္မတူသူ သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ မိတ္မပ်က္ေပမဲ့ ခပ္တန္းတန္းေနပါတယ္ ။

လက္ရွိ က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္ေရေဘးကေန ညီညြတ္ေရး ဆုိတာၾကီးကုိ အာေခ်းျပည္နယ္ကလူေတြ လုိ တည္ေဆာက္ယူလုိ႔ ရမယ္ လုိ႔ စိတ္ကူးမယဥ္မိပါဘူး ။

ဒါေပမဲ့ ဒီေရေဘးၾကီးက က်ေန္ာ တုိ႔ ကုိ တပ္လွန္႔ ႏွဳိးလုိက္တာေတြ ၊ ေပးလုိက္တဲ့ မက္ေဆ႔ေတြ အမ်ားၾကီးပါ ။

က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္မွာ အခ်ိန္မေရြး ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္ျပီး ကပ္ေဘးေတြ တစ္ခုျပီး တစ္ခု က်နုိင္တယ္ ။ အဲဒီအတြက္ national အဆင့္ အမ်ဳိးသား အဆင့္ ဘာတစ္ခုမွ ျပင္ဆင္ေဆာင္ရြက္ထားတာ မရွိဘူး ။

အုပ္ခ်ဳပ္သူ အစုိးရေရာ ေအာက္ေျခ အာဏာပုိင္ေတြ ေရာ လူလုပ္ ၊ သဘာ၀ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြကုိ စီမံခန္႔ခြဲ နုိင္စြမ္း မရွိေသးဘူး ။

တစ္ခုခု ဆုိ ျဖစ္လုိက္တုိင္း ျပည္သူကေန ျပည္သူကုိ ျပန္ျပီး ေစာင့္ေရွာက္ကူညီေနၾကရတာ ခ်ည္းပါပဲ ။ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကာလေတြမွာ လည္း ဒီအတုိင္း နွင္ႏွင္ပါ ။

သတင္းအမွန္ကုိ အခ်ိန္နဲ႔ တေျပးညီ ထုတ္ျပန္ျပီး ေပးျခင္းအားျဖင့္ အသက္ေတြ ၊ အုိးအိမ္စည္းစိမ္ေတြ အမ်ားၾကီး ကယ္နုိင္တယ္ ၊ ေနာက္က်မွ လုိက္လုပ္ရတာ သိပ္ခက္ခဲတယ္ ဆုိတဲ့ အသိအျမင္ မ်ဳ ိး နုိင္ငံေတာ္အဆင့္ သမတ ရုံးအဆင့္ထိ မရွိေသးဘဲ  " စုိးရိမ္စရာ မရွိပါေၾကာင္း" ဆုိတဲ့ ျပန္ၾကားေရး ထုတ္လႊင့္ခ်က္ကုိက အနီေရာင္အဆင့္ သတိေပးခ်က္လုိ ဟာသ ျဖစ္လာရတဲ့ အထိပါပဲ ။

အဲေတာ့ ဒီေရေဘးကေန ထြက္လာတဲ့ အသိေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔ လူငယ္ေတြ ေကာင္းေကာင္း awareness ျဖစ္ျပီး တုိင္းျပည္ကေတာ့ ငါတုိ႔ထူမွ ထေတာ့မယ္ ဆုိတဲ့ စိတ္ကုိေမြးၾကရေအာင္ပါ ။

ကုိယ္ ဖုိ႔ နဲ႔ တုိင္းျပည္ ဖုိ႔ ယွဥ္ စဥ္းစားလာရေလတုိင္း ကုိယ့္ဖုိ႔ ဆုိတဲ့ အေတြး ၊ အတၱမာန ကုိ တံေတြး ေလး မ်ဳိခ်ရင္း မတူသူေတြ နဲ႔ တကယ္ အလုပ္ တြဲ လုပ္နုိင္တဲ့ ပရဟိတ သမားစစ္စစ္ေတြ ေပါမ်ားလာပါမွ နလံထူရမဲ့ ကာလ ကုိ ျဖတ္ေက်ာ္နုိင္ၾကပါလိမ့္မယ္ ။

ဒုိ ႔ေခတ္ ကုိ ေရာက္ ရ မည္ မွာ မလြဲ ပါ ။

ဖုိးစီ ( ရုံးေတာ )

ခင္လြန္း - " ျမန္ေလ ေကာင္းေလ " - “ေရေဘးဒုကၡကူညီေရး ဘာအေၾကာင္းနဲ႔မွ မေႏွာင့္ေႏွးေစခ်င္”

Cartoon Win Tun (his facebook)

ခင္လြန္း - " ျမန္ေလ ေကာင္းေလ " - “ေရေဘးဒုကၡကူညီေရး ဘာအေၾကာင္းနဲ႔မွ မေႏွာင့္ေႏွးေစခ်င္”
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၄၊ ၂၀၁၅


...
တေန႔က လိုင္းေပၚမွာ ျမန္မာျပည္တေနရာမွာ သီတင္းသုံးေနတဲ့ ဘုန္းဘုန္းတပါးနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာျဖစ္ရာက ဘုန္းဘုန္းမိန္႔ခဲ့တာေလး ျပန္ေဖာက္သည္ ခ်ခ်င္မိတယ္။

ဘုန္းဘုန္းကိုေတာ့ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာမေနေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ တိုးတက္တဲ့အျမင္ရွိတဲ့ဘုန္းဘုန္းတပါး အျဖစ္ေတာ့ မိတ္ဆက္ေပးထားခ်င္ပါတယ္။
ဆိုၾကပါစို႔။ ဘုန္းဘုန္းနဲ႔ ထုံးစံအတိုင္း လတ္တေလာ ေရေဘး ဒုကၡႀကီးေတြ႔ၾကဳံျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ဒီအျဖစ္မွာ ေနႏိုင္သူေတြ ေနေနၾကေပမယ့္ လူတိုင္းလိုလိုဟာ ဒီအေရးမွာ ေမြးရာပါအသိေပးတာ၀န္နဲ႔ ႏိုင္စြမ္းသမွ်ကို က်ားကုပ္က်ားခဲ ပါ၀င္ကူညီေနၾကတာေတြ လွဴ ၾက တန္းၾကတာေတြအေၾကာင္းပါ။

ဆင္းရဲခ်မ္းသာ လူတန္းစားမေရြး ဘာသာမေရြး လူမ်ဳိးမေရြး အရြယ္မေရြး ကိုယ္ႏိုင္ရာႏုိင္ရာ ပါ၀င္ကူညီ လွဴ ဒါန္းၾကတယ္ေပါ့။ ဒီလိုအခါမ်ဳိးမွာတခ်ဳိ႕တေလကလည္း လွဴေရးတန္းေရးမွာ ဘာသာဓေလ့ထုံးစံ က်က်ေလးေတြ လုပ္ခ်င္တာရွိသလို တခ်ဳိ႕က်လည္း အစြဲေလးေတြနဲ႔ လြဲေနတာေတြရွိလို႔ မနည္း နားခ် (တရားခ်) ေနရေၾကာင္းေတြလည္း ပါတယ္ခင္ဗ်။

အဲဒီမွာ ဘုန္းဘုန္းက သူတရားေဟာလိုက္ရတဲ့ ဒကာမေလးတေယာက္ အေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ " ေၾသာ္ ဘုနး္ႀကီးႏွယ္ တယ္လည္းတိုးတက္တဲ့ အျမင္ရွိပါလား " လို႔ အရင္က ကိုယ့္အျမင္ကိုယ့္အထင္ေတြအေပၚ ထပ္ၿပီး (Bold) ပိုးလိုက္မိတာပါပဲဗ်ာ။

ဆိုေတာ့ ဘုန္းဘုန္းေျပာတဲ့ ဒကာမေလးတေယာက္အေၾကာင္းမေျပာခင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း၂၀ ေက်ာ္ ေလာက္က ကြယ္လြန္သြားရွာၿပီျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာ စာေရးဆရာ၊ သရုပ္ေဆာင္မင္းသား (ကြယ္လြန္စဥ္က ျမစ္ၾကီးနားေကာလိပ္ ျမန္မာစာဌာနမွာ ဆရာတေယာက္အျဖစ္တာ၀န္ယူေနဆဲ) ေဇာင္းထက္ ေခၚ ကိုဇင္ေ၀ ေရးခဲ့တဲ့ ကိုယ္ေတြ႔သေရာ္ခ်က္ေလးတခုကို သတိရသြားမိတယ္ဗ်။

-ျဖစ္ပုံက တေန႔သားခပ္ေစာေစာနံနက္ခင္းတခုမွာ သူ႔ကို ေခြးတေကာင္က အမွတ္မထင္ ၀င္ကိုက္ သြားတယ္တဲ့ဗ်ာ။ ေခြးကိုက္ခံရတာ အမ်ားႀကီးမဟုတ္လွေပမယ့္ ေနာက္ဆက္တြဲျပႆနာေတြက မ်ားလွေတာ့ တရပ္ထဲေနတဲ့ ဆရာ၀န္တေယာက္အိမ္ရွိရာကိုသြားေရာတဲ့။  အဲဒီမွာ လူတေယာက္ထြက္ခ်လာလို႔ ကိုဇင္ေ၀က ဆရာ၀န္ကိုေတြ႔ရပါလိုေၾကာင္း ေျပာေတာ့ ဒီလူဟာ စိတ္ဆိုးမာန္ဆုိးနဲ႔ တေနရာကိုလမ္းညြႊန္ျပသတဲ့ဗ်။ သူ႔ေစရာဘက္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေဆးခန္းဖြင့္ခ်ိန္ ပိတ္ခ်ိန္ကိုေရးၿပီးခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ဘုတ္ျပားေလးတျပား။  သူဆိုလိုတာက… ဒါ ေဆးခန္းဖြင့္ခ်ိန္မဟုတ္ေသးဘူး။ နားမလည္ဘူးလားေပါ့ေလ။ မေသခ်ာေတာ့ေပမယ့္ ဖြင့္ခ်ိန္က နံနက္ ၁၀ နာရီလို႔ အဲဒီလူက ထုတ္လည္း ေျပာတယ္ထင္ပါရဲ႕။

ဒီမွာ သူလည္း မ်က္ႏွာငယ္ေလးျဖစ္သြားၿပီး ..." ပာုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒါကိုမေစာင့္ႏိုင္ဘဲ ေခြးက က်ေနာ့္ကို မနက္ ၉ နာရီခြဲၿပီး သံုးမိနစ္ေလာက္အခ်ိန္မွာ ကိုက္သြားလုိ႔ပါ" လို႔ျပန္ေျပာလိုက္ရပါသတဲ့။

ဟုတ္ကဲ့...။ တခါတေလေတာ့ ျပႆနာတရပ္ဟာ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းရွင္းမွေကာင္းတာမ်ဳိး၊ အက်ဳိးရွိတာမ်ဳိး။

-ဆိုေတာ့ ဘုန္းဘုန္းေျပာတဲ့ဒကာမေလးကိစၥ ျပန္ဆက္ပရေစ။

ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း အထက္ကဆုိခဲ့သလို ေရေဘးႀကဳံေနရသူေတြအတြက္ လူတိုင္းလိုလိုတတ္ႏိုင္သမွ် လွဴၾကတန္းၾက လုပ္ေနၾကရာမွ ဒီဒကာမေလးဟာလည္း သူဟာ လာမ့ယ္ရက္သတၱပတ္အတြင္း က်ေရာက္မယ့္ သူ႔ရဲ႕ ၂၇ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔မွာ ေရေဘးဒုကၡသည္ေတြရည္မွန္းၿပီး အလွဴဒါန ျပဳခ်င္ပါသတဲ့။ ေငြသား ဘယ္၍ ဘယ္မွ်ကိုလည္း ေရစက္ခ်လွဴတန္းလိုပါသတဲ့ေပါ့ေလ။ ဒုကၡသည္ေတြအေပၚ စာနာကရုဏာသဒၵါစိတ္ေတြ မ်ားလွေသာင္းေသာင္းျဖစ္ေနသေပါ့။

ဒီမွာ ဘုန္းဘုန္းက စိတ္ထဲတြက္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူလွဴမယ့္ရက္က အေတာ္ေလးလိုေနေသးတာကိုး။ ေမြးေန႔က မေရာက္ႏိုင္ေသးဘူး။ သူ ေပးပို႔လွဴဒါန္းလိုတဲ့လူေတြက အခုအခါမွာ ေရေအာက္ေရာက္တဲ့လူ ေရာက္၊ ေရထဲႏွာေခါင္းေပါက္ေလးေပၚရုံမွ်ေဖာ္ထားရတဲ့လူ႔အျဖစ္ေတြကလည္း ရွိေန။ စကၠန္႔ မိနစ္ နာရီနဲ႔ အမွ် ေသေရးရွင္ေရးျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ေမြးေန႔ေတြ ဘာေန႔ေတြ ညာေန႔ေတြက ဒီ့ထက္အေရးႀကီးသလား။
ဒါနဲ႔ပဲ ဘုန္းဘုန္းက ဒီဒကာမေလးကို ရွင္းျပရေတာ့တာေပါ့။ လိုရင္းေျပာရရင္ တခါတခါ ပုံစံက်ဖုိ႔ ေဘာင္၀င္ဖုိ႔၊ လူေတြဂရုထားမိဖို႔၊ ၿပီးေတာ့ ထုံးတမ္းစဥ္လာေတြကိုလိုက္ေနရလုိ႔ စသျဖင့္… အမ်ားႀကီးေပါ့ေနာ္ လူ႔စိတ္ဆိုတာကလည္း အဆန္းသားမဟုတ္လား။

ဘုန္းဘုန္းက “ဒကာမေလးေမြးေန႔မတိုင္မီအထိ လူေတြကိုဒီဒုကၡႀကီးထဲမွာ နစ္ထားသလိုျဖစ္မေနဘူးလား” လို႔ ျပန္ေမးေတာ့ အဲဒီမွာ ဒကာမေလးဟာ “ အစြဲ” ျပဳတ္သြားသတဲ့။ ေခါက္ရိုးက်ဳိးႀကီးလည္း ျဗဳန္းဆို ေျပသြားေရာတဲ့။ အဓိပၸာယ္အစစ္ကိုလည္း ရသြားေလသတဲ့။

ဟုတ္ကဲ့။

ဒါပါပဲ။ မိတ္ေဆြတု႔ိ က်ေနာ္တို႔လည္း ေရေဘးဒုကၡေရာက္ေနသူေတြကုိကူညီဖို႔ရာ ဘာအေၾကာင္းတရားနဲ႔မွ မေႏွာင္းေႏွးေစၾကပါနဲ႔ဗ်ား…။

ခင္လြန္း
၃ . ၈. ၂၀၁၅ ။ နံနက္ -၁၀း ၂၅ နာရီ

ရန္လင္းေအာင္ - အိုးရြဲ႕ စေလာင္းရြဲ႕


ရန္လင္းေအာင္ - အိုးရြဲ႕ စေလာင္းရြဲ႕
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၄၊ ၂၀၁၅



မိုးကလည္း လက္မခံ
ေလကလည္း လက္မခံ
ေရကလည္း တျငဴျငဴ တစူစူ
ေတာင္ၿပိဳကမ္းၿပိဳ ဘဝေတြ ငိုလို႔ ၊

ဥတုရာသီဟာ
အဓမၼဒဏ္ခံရသူတို႔အတြက္
တရားလိုျပ အေကာင္းဆံုးသက္ေသပဲ၊
ဒီသရုပ္နဲ႔ ဒီအ႐ႈပ္
မင္းယုတ္မာေတာ့ လူေတြရိုင္း
လူေတြရိုင္းေတာ့ ရာသီၾကမ္း
စိတ္ၾကမ္း ကိုယ္ၾကမ္းေတြနဲ႕
ဒီလမ္း ဒီစခန္း
မင္းသာ အေခါင္အခ်ဳပ္ေပမို႔
ပေဟဠိ အေျဖညိွစရာမလို
လူလိုမွ နတ္လို အားလံုး အသိ
ရာေဇာဝါဒ တရားၾကည့္ေပါ ့သူငယ္ခ်င္း ။    ။

                                    

ကိုသန္းလြင္ - စကၤာပူလိုျဖစ္ေအာင္


ကိုသန္းလြင္ - စကၤာပူလိုျဖစ္ေအာင္
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၄၊ ၂၀၁၅


(၁)

စကၤာပူသည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္သည့္ ပထမကမာၻႏိုင္ငံမ်ားစာရင္း၀င္ ျဖစ္ေနပါျပီ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တတိယကမာၻ အဆင့္မွာဘဲ ရိွေသးသည္၊ ကၽႊန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံကို စကၤာပူလို ႏိုင္ငံျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းလဲ ျပစ္ရမည္ဟု တိုင္းျပည္ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေစလိုေသာဆႏၵရွိသူတိုင္းက လိုလားေတာင့္တၾကပါသည္။

(၂)
စကၤာပူႏိုင္ငံဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒတြင္ အစိုးရအဖြဲ႔တခုသည္ မိမိ၏သက္တမ္း(၅)ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း၀င္ေငြ ႏွင့္ ထြက္ေငြညီမွ်ေအာင္သံုးစြဲရမည္ပာု အတိအလင္း ေရးသားထားပါသည္၊ (Balance Budget) ရွိရမည္ဟု ဆိုလိုပါသည္၊ နိုင္ငံျခားမွေခ်း ေငြယူရသည္ပာုမရွိ၊ မီးရထား၊ ေလဆိပ္အေဆာက္အဦး၊ ပန္းျခံၾကီးမ်ား၊ လမ္းေဖါက္ျခင္းစသည့္ ပေရာဂ်က္မ်ား ကို မိမိ၏၀င္ ေငြအတြင္းမွပင္သံုးစြဲၾကရပါသည္။

စကၤာပူ ႏိုင္ငံသည္ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္တြင္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရျပီဆိုသည္ႏွင့္ သူတို႔ပဌမဆံုး ကုလသမဂၢဖြ႕ံျဖိဳးတိုး တက္ေရး အစီအစဥ္ ( UNDP ) ရံုး သို႔ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ၏စီးပြားေရး ထူေထာင္မႈအတြက္ အကူအညီေပးမည့္ အၾကံေပးပုဂၢိဳလ္  မ်ား လႊတ္ေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ပါသည္။
ကုလသမဂၢမွ ဒတ္(ခ်) လူမ်ိဳးစီးပြားေရးပညာရွင္ Dr.Winsemius  ကိုလႊတ္ေပးလိုက္သည္၊ သူသည္ စကၤာပူတြင္ တႏွစ္မွ် ေနထိုင္ေလ့လာျပီး စကၤာပူ  တိုးတက္ေရး ဘလူးပရင့္ဟုေခၚဆိုႏိုင္သည့္ စာတမ္း တစ္ေစာင္ ကို၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ထံတင္သြင္းခဲ့ပါသည္၊  ထိုစာတမ္းတြင္  ခ်ိဳ႕ယြင္းပ်က္စီးေနတာေတြသာ ပါျပီး အေကာင္းဟူ၍ မရွိ၊  သို႕ေသာ္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့ေနျခင္းေတာ့ မဟုတ္ ျပဳျပင္လ်င္ရႏိုင္ပါသည္ ဟူအဆံုး သတ္ထားေလသည္။

၁၉၆၅လြတ္လပ္ေရးေက်ျငာအျပီးတြင္ ျဗိတိသွ်စစ္တပ္မ်ား ရုတ္သိမ္းသြားရာ စကၤာပူ သည္ အခြံသာသာ ဘဲက်န္  ရစ္ခဲ့ေတာ့သည္၊  စစ္တပ္ၾကီးမရွိေတာ့ ေသာေၾကာင့္ အလုပ္အကိုင္မဲ့ျဖစ္သြားသူ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ ရွိသည္၊  ထိုသူတို႔ကို  အလုပ္ေပးရန္ ၾကီးျပင္းလာၾကမည့္ ကေလးသူငယ္ေက်ာင္းသားမ်ား ဘြဲ႕ရခ်ိန္တြင္ အလုပ္ေပးႏိုင္ရန္တို႔မွာ ၾကီးမားေသာျပႆနာမ်ားျဖစ္လာသည္။

ပဌမဆံုးခ်မွတ္ခဲ့သည့္ စီးပြားေရး မဟာဗ်ဴဟာမွာ ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈမ်ား၀င္လာေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံျခား ခရီးသည္ (Tourism)  မ်ားမွ ၀င္ေငြရရွိေရးဟူ၍ျဖစ္သည္။

စကၤာပူအစိုးရက စီးပြားေရးထူေထာင္ေရးအဖြဲ႔ေခၚ  EDB  Economic Development Board အဖြဲ႔ကို ၁၉၆၁ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လတြင္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။ အၾကံေပးအရာရွိက ႏိုင္ငံျခားမွ ရင္းႏွီးျမွဳတ္ႏွံ ရန္လာသူကို လိုအပ္သမွ် အလုပ္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးေရးအတြက္ တေနရာထဲမွာအလုပ္ျပီးစီးေအာင္လုပ္ေပးႏိုင္သည့္ One Stop Agency တခု လိုပါသည္ဟု အဆိုျပဳခဲံသည္၊

ႏိုင္ငံျခား တကၠသို္လ္မ်ားမွ ထူးခၽြန္စြာေအာင္ျမင္ လာၾကေသာလူငယ္မ်ားကို အီးဒီဘီ အရာရွိမ်ား အျဖစ္ ခန္႔ထားခဲ့ၾကသည္၊ ထို အရာရွိမ်ားသည္ ႏိုင္ငံျခားမွ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံရန္လာေရာက္သူမ်ားအတြက္ လိုအပ္ေသာ  ေျမေနရာ အေဆာက္အဦး၊ လွ်ပ္စစ္ပါ၀ါ၊ အလုပ္သမားရရွိေရး ကုန္ၾကမ္း၊ ကုန္ေခ်ာ လိုအပ္ခ်က္  တို႔ကို ျဖည့္ဆည္း စီစဥ္ေပးရသည္၊  သူတို႔၏ အဓိကတာ၀န္မွာ  ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီး ျမဳပ္ႏွံမႈမ်ားေရာက္ရွိလာ ေရးပင္ျဖစ္ သည္။

သူတို႔သည္ ကမၻာတ၀ွမ္းမွ ကုမၼဏီၾကီးမ်ားသို႔ ဖုန္းဆက္၍ ျဖစ္ေစ၊ လူကုိယ္တိုင္သြား၍ျဖစ္ေစ စကၤာပူ ႏိုင္ငံတြင္ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံၾကရန္ဖိတ္ေခၚၾကသည္၊  ၁၉၆၁ ခုႏွစ္တြင္ ဂ်ဴေရာင္းစက္မႈဇံုအတြက္ ပါမစ္ ၁၂ ေစာင္ထုတ္ေပးခဲ့  သည္၊ ဧက ၉၀၀၀ ေက်ာ္ရွိေသာ ထိုစက္မႈဇံု ဧရိယာ တြင္ အစိုးရက လမ္းေဖာက္၊ အေဆာက္အဦးတည္၊ လွ်ပ္စစ္ႏွင့္ ေရကို လံုေလာက္ေအာင္ေပး၍ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား အေျခခ်ႏိုင္ရန္ျပင္ဆင္ခဲ့ၾကပါသည္။

၁၉၆၈ခုႏွစ္တြင္ Texas Instrument  ကုမၸဏီ ေရာက္လာခဲ့သည္၊  HP  အၾကီးအကဲျဖစ္သူ Mr. Pakard  မွာ လူ ကိုယ္တိုင္ မလာမွီ အေထာက္ေတာ္  ၅ၾကိမ္ခန္႔  ပဌမေစလႊတ္ျပီး အေျခအေနကို စံုစမ္းေလသည္၊  သူစိတ္ ေက်နပ္မႈ ရွိမွ လာရန္ ေသခ်ာသြားသည္၊  ၅ ထပ္မွ်ရွိေသာ သူ႔စက္ရံုတြင္ သူမလာမွီ ရက္အထိ ဓါတ္ေလွခါးမွာ လွ်ပ္စစ္မီး မသြယ္တန္းရသျဖင့္ အသံုးမျပဳႏိုင္ေသးေခ်၊  အီးဒီဘီ အရာရွိက ယာယီ မီး၀ါယာၾကိဳး ကိုသြယ္တန္းေပးရသည္၊  HP  ကုမၸဏီဥကၠဌၾကီးမွာ သူျမင္ရသမွ်ကို သေဘာက်ေက်နပ္ျပီး  စကၤာပူ တြင္ စက္ရံုထူေထာင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။

အီဒီဘီ ရံုးခြဲမ်ားကို  ကမၻာႏွင့္ အ၀ွမ္းဖြင့္လွစ္ရန္ အၾကံေပးခဲ့သူမွာလည္း  Dr. Winsemius  ပင္ျဖစ္သည္၊  သူသည္ နယူးေရာ့အီးဒီဘီရံုးခြဲကို  ၁၉၆၈ခုနွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္၊  အေမရိကန္မွ ထိပ္တန္း ကုမၸဏီၾကီးမ်ားသည္  စကၤာပူ သို႔လာလိုပါက  နယူးေရာ့ရံုး မွာပင္လိုအပ္ေသာ စာရြက္စာတမ္းႏွင့္ ေပၚလစီေရးရာကိစၥမ်ားကို ေဆာင္ရြက္သြားႏိုင္ၾကျပီျဖစ္သည္။

၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ လီကြမ္းယူ ကိုယ္တိုင္ ၁၉၆၈ခုႏွစ္တြင္ အလုပ္မွခြင့္ယူျပီး ဟားဗတ္တကၠသိုလ္တြင္ ေက်ာင္းအိပ္  ေက်ာင္းစား ေနထိုင္ခဲ့သည္၊  အေမရိကန္ ထိပ္တန္း ကုမၸဏီၾကီးမ်ား မွ အုပ္ခ်ဳပ္သူၾကီးမ်ားႏွင့္ အျမဲေတြ႕ဆံု   ေဆြးေႏြးႏိုင္ခဲ့ၾကသည္၊  ယံုၾကည္မႈ အျပည့္ရွိေသာ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ကို ကိုယ္တိုင္ေတြ႕ဆံုၾကရသူမ်ားက စကၤာပူ သို႔ လာျပီး ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံၾကရန္ ကတိ ေပးၾကသည္။

ယခုအခါ  အီးဒီဘီ  ရံုးခြဲမ်ားသည္ ကမၻာ့ႏိုင္ငံ ၁၃ ႏိုင္ငံတြင္ ရံုးေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ဖြင့္လွစ္ျပီး ၾကပါျပီ၊  ဂ်ပန္၊ အိႏၵိယ၊ ဘရာဇီး၊ အဂၤလန္ စသည္ျဖင့္ စက္မႈဖြ႕ံျဖိဳးတိုးတက္ရာ နိုင္ငံမ်ားသည္စကၤာပူ သို႔လာျပီၚစီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ား ထူေထာင္ရန္  လြယ္ကူသြားၾကပါ သည္။

အီးဒီဘီ သည္၀န္ထမ္းပမာဏၾကီးထြားမ်ားျပားလာေသာအခါ ဌာန ၂ခုခြဲလိုက္ရသည္၊ Jurong Town Council ႏွင့္ Development  Bank of  Singapore  ဟူ၍ကုမၸဏီ ၂ ခု ျဖစ္လာခဲ့သည္။

စကၤာပူ၏ စီးပြားေရးဦးတည္ခ်က္မွာ မူႏွစ္ရပ္ရွိသည္၊  စီးပြားေရးၾကိဳးပမ္းထူေထာင္ခါစတြင္ မေလးရွားႏိုင္ငံ၏ အကူအညီ ကိုမရခဲ့ေပ၊  အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ ႏွင့္ဆက္ဆံေရးမွာလည္း အခက္အခဲေတြရွိေနၾကသည္၊  အစၥေရး   ႏိုင္ငံ သည္ ရန္သူ အာရပ္ႏိုင္ငံမ်ား ၀ိုင္းရံေနခဲ့ရာ ရပ္ေ၀း မွ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရး ကုန္သြယ္မႈျပဳလုပ္ၾကရ   သည္၊  ၄င္းကို  Leapfrog  ေပၚလစီ ဟုေခၚသည္၊  စကၤာပူမွာလည္း ထိုနည္းတူ စီးပြားေရး ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈ   အတြက္ အေမရိကား၊ ဥေရာပ၊ ဘရာဇီးတို႔ ကဲ့သုို႕ေသာ ရပ္ေ၀း မွ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ရသည္။ တရုပ္၊ ေဟာင္ေကာင္ႏွင့္ တိုင္၀မ္တို႔မွ ရင္းႏွီးျမွဳတ္ႏွံသူမ်ားလာၾကေသာ္လည္း သူတို႔မွာ အရင္းအႏွီးနည္းေသာ ပလပ္စတစ္၊ ကေလးကစားစရာစသည့္ တန္ဘိုးမၾကီးမားေသာ စက္ရံုအေသးစားမ်ားကိုသာ လာေရာက္ ဖြင့္လွစ္ၾကသည္၊

ေနာက္ထပ္ခ်မွတ္ခဲ့ေသာ မူ တစ္ခုမွာ အေနာက္ႏို္င္ငံကုမၸဏီမ်ားမွ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္ေသာ၊  ဆက္သြယ္ေရး ေကာင္းမြန္ျခင္း၊  ခိုင္မာေသာ ဘဏ္လုပ္ငန္း၊ အဂၤလိပ္စကားေျပာ စာေရးစာခ်ီ၊ ပညာတတ္အင္ဂ်င္နီယာမ်ား၊ ကြ်မ္းက်င္လုပ္သား မ်ားရႏိုင္ျခင္း၊ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းအတြက္လိုအပ္ခ်က္မ်ား ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္သည့္ Oasis  တခုျဖစ္ေအာင္ဖန္တီး  ေပးျခင္းပင္ျဖစ္သည္၊  စကၤာပူႏိုင္ငံသည္ အေမရိကား၊  ဥေရာပ၊  ၾသစေၾတးလ်၊  နယူးဇီလန္တို႔ မွ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံလိုသူမ်ား၊ စီးပြားေရး လုပ္ကိုင္လိုသူမ်ား အဖို႔ လိုအပ္ခ်က္အားလံုး ရရွိႏိုင္ေသာ အိုေအစစ္ တခုျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။

ေဒါက္တာ၀င္စီမီးယပ္၏  အၾကံျပဳခ်က္မ်ားတြင္ ပထ၀ီအေနအထားအရ စကၤာပူသည္  အေရွ႕ေတာင္အာရွ ၏ အလယ္ဗဟိုရ္ေနရာတြင္တည္ရွိေနျခင္းျဖစ္ရာေဒသတြင္းက အားထားရမည့္ ေလဆိပ္ႏွင့္ ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္း  တို႔ကို ေဆာက္လုပ္ရမည္ဟုအၾကံျပဳခဲ့သည္၊  ယေန႔တြင္ စကၤာပူ ေလဆိပ္မွာ ကမၻာ့ အၾကီးဆံုး အေကာင္းဆံုး ေလဆိပ္မ်ားတြင္ပါ၀င္ပါသည္၊  စကၤာပူ သေဘၤာဆိပ္ကမ္းမွာ ရွန္ဟိုင္းျပီးလ်င္ အလုပ္အမ်ားဆံုး ဆိပ္ကမ္းတခု ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ယေန႔အထိ ဆိပ္ကမ္းကို ျဖတ္သြားေသာ ကြန္တိမ္နာ ပမာဏမွာ သန္း ၅၀၀ သို႔နီးကပ္ေနေပျပီ၊

ဤေနရာတြင္ ထူးျခားသည္မွာ စကၤာပူ၏ ၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္း (Service Sector) အေပၚအေရးထား မႈပင္ျဖစ္သည္၊  ေလဆိပ္ၾကီးတခု၏ ပထမ လိုအပ္ခ်က္မွာ  Safety  ေခၚ ေလယာဥ္မ်ားႏွင့္ ခရီးသည္မ်ား၏  ေဘးရန္ကင္းကြာလံုျခံဳစြာ ခရီးသြား   လာႏိုင္ေရးပင္ျဖစ္သည္၊  ေနာက္တခုမွာ ၀န္ထမ္းမ်ား၏ ၀န္ေဆာင္မႈ ပင္ျဖစ္သည္၊ ဆိုက္ကပ္လာေသာ ေလယာဥ္မွ ခရီးေဆာင္အိပ္မ်ားသည္ အခ်ိန္ အနည္းငယ္အတြင္း ပစၥည္းေရြးရာ ခါးပါတ္ေပၚသို႔ေရာက္လာသည္၊ အမႈိက္တပင္မွ မရွိေအာင္ သန္႔ရွင္းေသာ သစ္ပင္ ပန္းပင္ ျခံဳႏြယ္ ပိတ္ေပါင္းတို႔ျဖင့္  စိမ္းေနေအာင္ လုပ္ထားသည္၊  လိပ္ျပာဥယ်ာဥ္ ကိုပင္ ဖန္တီးေပးထားေသးသည္၊  အိမ္သာ၊ လက္ေဆးကန္  မ်ား သန္႔ရွင္းျပီး သာယာျငိမ့္ေျငာင္းေသာ ျမဴးဇစ္ က အျမဲၾကားေနရေသးသည္၊  ေစ်းဆိုင္စားေသာက္ဆိုင္မ်ား ႏွင့္ ေ၀ဆာေနေသာ ေလဆိပ္မွာ ၀င္လာသူ၏ စိတ္ႏွလံုးကိုေအးခ်မ္းေစသည္။

စကၤာပူကၽြန္း၏ ပမာဏမွာ ေသးငယ္ေသာေၾကာင့္ ၄င္းစက္မႈလက္မႈထုတ္ကုန္ ပမာဏ မၾကီးမားႏိုင္ျခင္းတို႔  ေၾကာင့္ ၄င္းသေဘၤာဆိပ္ကမ္းကို အဘယ္မွာ ၾကီးက်ယ္ခန္းနားရန္ လိုအပ္ပါသနည္း၊  သုိ႔ပါေသာ္လည္း  ကမၻာ  အရပ္ရပ္ မွ  ပစၥည္း ကြန္တိန္နာ မ်ားမွာ ဦးတည္ေသာေသာ ဆိပ္ကမ္းသို႔ မေရာက္မွီ  စကၤာပူ မွာ တေထာက္နားရ သည္။

ရွန္ဟိုင္းမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာေသာ ပစၥည္းမ်ားကို တင္ေဆာင္လာသည့္ ကြန္တိန္နာသေဘၤာသည္  ပမာဏ  ၾကီး ေသာေၾကာင၊့္ ေရစူးနက္ေသာေၾကာင့္၊ ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းသို႔  မကပ္ႏိုင္ပါ၊  စကၤာပူဆိပ္ကမ္းသို႔  အရင္လာျပီး ခ်ရသည္၊   ျပီးမွ  သင့္ေတာ္ရာ သေဘၤာျဖင့္ ရန္ကုန္သို႔ လာရသည္၊  ဤမွ်ရႈတ္ေထြးေသာ  Traffic  ကိုအဘယ္သို႔  အဆင္ေျပေအာင္ အမွားနည္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ပါသနည္း၊ဤဆိပ္ကမ္း၏ ကုန္စည္စီးဆင္းမႈ႔ ေခ်ာေမြ႔ျခင္းကို၀န္ထမ္းမ်ား၏ ၀န္ေဆာင္မႈ႔ စိတ္ဓာတ္ေကာင္းမြန္မႈ ျဖင့္သာ ရွင္းျပရပါလိမ့္မည္။

နိုင္ငံျခားမွ မွာေသာပစၥည္းတခုစကၤာပူ ဆိပ္ကမ္းသို႔ေရာက္ျပီဆိုလ်င္ ကြ်န္ေတာ္တို႔လက္သို႔ေရာက္ေအာင္ (၃)ရက္သာ ေစာင့္ရ သည္၊ ကြ်န္ေတာ္ ေက်ျငာေသာ ေစ်းႏႈန္းမွာနည္းေနလွ်င္၊ မ်ားေနလွ်င္၊ ကိစၥမရိွ၊ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ပစၥည္း ထုတ္ရာေနရာ တြင္ ျငင္းခံုမေနပါ၊   ပစၥည္းကိုအခါမလင့္ေစဘဲထုတ္၍ေပးလိုက္ပါသည္၊   အကယ္၍မ်ား ပစၥည္းေစ်းကို မတန္တဆ ေလွ်ာ့ျပီးေၾကာျငာထားပါလွ်င္ သက္ဆိုင္ရာဌာနက စစ္ေဆးျပီးကြ်န္ေတာ့္ထံေမးခြန္းေတြေရာက္လာပါလိမ့္မည္၊ ရွင္းဘို႔သာျပင္ေပေရာ့၊   ထိုသို႔ေမးခြန္းအေမးခံရမွာ စိုးရိမ္သည္ႏွင့္ပစၥည္းတန္းဖိုးကိုေလ်ာ့ေၾကညာဘို႔ စိတ္မကူး ၾကပါ။

ဆိပ္ကမ္းတြင္ေပးလိုက္ရေသာ ရ% အေကာက္ခြန္သည္ ထိုပစၥည္းကို စကၤာပူနိုင္ငံတြင္းမွာ သံုးတာမပာုတ္ ပါကအစိုးရကထိုအခြန္ေငြကိုျပန္ေပးသည္၊ ထုိစည္းကမ္းဥပေဒမ်ားေၾကာင့္ စကၤာပူသည္ တကမာၻလံုးက ပစၥည္းမ်ားကိုေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားၾကရာေနရာျဖစ္လာရျခင္းပင္၊ တႏွစ္တႏွစ္တြင္ ကြန္တိန္နာေပါင္း သန္း ၄၀၀ေက်ာ္ ဤဆိပ္ကမ္းကိုျဖတ္သန္းေနၾကသည္။

၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေပာာင္း လီကြမ္းယူ၏ အားက်စရာေကာင္းေသာအရည္အခ်င္းတခုမွာ လာဒ္ေပးလာဒ္ယူလုပ္ ျခင္းကိုလက္မခံျခင္းပင္၊   နိုင္ငံထူေထာင္စ ေလယာဥ္ပ်ံ၀ယ္ရာတြင္ လာဒ္ေငြအတြက္ အရိပ္အေရာင္ စကား ေျပာမိေသာ၀န္ၾကီးကိုအလုပ္မွထုတ္ျပစ္သည္၊    သိန္း(၈၀၀)ေက်ာ္လာဒ္ယူပါသည္ပာုအတိုင္ခံရေသာ ၀န္ၾကီး ကိုအေတြ႔မခံ၊ ထို၀န္ၾကီးကမိမိဖာသာသတ္ေသေသာအခါ ဖံုးဖံုးဖိဖိကိစၥျပီးရန္ေတာင္းပန္သူဇနီးျဖစ္သူ၏ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္ကိုပယ္ခ်ခဲ့သည္၊ ကုမၸဏီေငြကိုခိုးယူသူ၊ အလြဲသံုးစားလုပ္သူ၊ လူ၀င္မႈၾကီးၾကပ္ေရးမွာ လာဒ္ယူမိသူ၊   မိမိေနရာကိုအစြဲျပဳ၍ ကုန္သည္ထံမွ ေငြေခ်းငွားသူ၊   မေတာ္တရားလုပ္သူမွန္သမ်ွကို ဘယ္သူ႔ ကိုမွ ခြင့္လႊတ္ခဲ့သည္ပာုမရွိ၊ အားလံုးကိုအျပစ္ေပးခဲ့သည္သာျဖစ္သည္။

စကၤာပူအစိုးရသည္ အေရးၾကီးေသာ ပေရာဂ်က္မ်ားရွိတိုင္း ျပည္သူသို႔ အျမဲခ်ျပေလ့ရွိသည္၊ ၁၉၆ရခုႏွစ္က ပါလီမန္တြင္ လက္ရွိဘတ္(စ)ကား မ်ားေျပးဆြဲေနျခင္းသည္ ေနာင္ ၂၅ ႏွစ္အၾကာတိုးလာမည့္လူဦးေရအတြက္ လံုေလာက္မႈရွိမရွိကို စဥ္းစားၾကသည္၊ ေျမဧရိယာက်ဥ္းေသာေၾကာင့္ လံုေလာက္ပါသည္ဟု ေျပာသူရွိသလို မလံုေလာက္ပါဟုလည္းေဆြးေႏြးၾကသူလည္းရွိသည္၊ အေျဖမထြက္၊ ေနာက္ဆံုးတြင္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္က မလံုေလာက္ႏိုင္ဘူးဟု အဆံုးျဖတ္ေပးခါ ေျမေအာက္ရထားစီမံကိန္းကို စတင္ရန္ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္၊ ေနာင္ ၁၀ႏွစ္တြင္ရွိမည့္ တိုင္းျပည္၏အေျခအေန စကၠဴျဖဴစာတမ္းမ်ား မွာ က႑ အသီးသီးအတြက္ မၾကာမၾကာ ထြက္လာေလ့ရွိသည္၊

စကၤာပူႏိုင္ငံဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္လာပံုမွာ အလြန္ရိုးရွင္းလြယ္ကူပါသည္၊  အဆင့္ဆင့္တိုင္းမွာ မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြရွိ   ပါသည္၊ ဖြ႕ံျဖိဳးတိုးတက္လာေသာ မိမိႏိုင္ငံအေၾကာင္း ေျပာျပလိုေသာ စကၤာပူႏိုင္ငံမွ လက္ေတြ႕လုပ္ကိုင္လာ  ၾကသူေတြ အေျမာက္အမ်ားရွိၾကပါသည္၊ စကၤာပူနိုင္ငံ၏ တိုးတက္လာမႈ႔ သူတို႔ေလွ်ာက္ခဲ့ရာလမ္းေၾကာင္းမွာ (Open Book) ဖြင့္ထားေသာ စာအုပ္တအုပ္လို ျဖစ္ပါသည္၊  သိလိုသူ ျမင္လိုသူမွန္သမွ်စာအုပ္ဖြင့္ျပီး ဖတ္ၾကရုံသာျဖစ္ပါသည္၊ ေက်ာင္းမ်ားတြင္သင္ရိုးညႊန္းတန္း အျဖစ္သင္ၾကားလ်င္ အမ်ားျပည္  သူအက်ိဳးရွိႏိုင္ပါ သည္။

(၃)

ကြ်န္ေတာ္တို႔နိုင္ငံသည္ စကၤာပူထက္ေစာ၍လြတ္လပ္ေရးရခဲ့သည္၊   ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ စစ္တပ္အာဏာ သိမ္းျပီးခ်ိန္  မွ စ၍ နိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမွဳတ္ႏွံမႈကို ရွာေဖြဘို႔ေ၀းစြ၊   တံခါးပိတ္၀ါဒကိုက်င့္သံုးခါ နိုင္ငံျခားသားမ်ားကိုႏွင္ထုတ္ခဲ့ သည္၊ တစတစႏွင့္ စစ္တပ္မွ စစ္မႈ႔ထမ္းေပာာင္းမ်ားကို တာ၀န္ႏွင့္အာဏာရွိေသာေနရာ မ်ားတြင္တာ၀န္ယူ ေစခဲ့သည္၊

စကၤာပူနိုင္ငံေလွ်ာက္ခဲ့ေသာလမ္းႏွင့္ယွဥ္ၾကည့္ေသာ္အမွားေတြကိုသာဆက္တိုက္လုပ္လာခဲ့ၾကပါသည္။

က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈ႔ေရး၊ ကိစၥအ၀၀တြင္ပညာတတ္၊ အသိပညာ အတတ္ပညာရွိ သူတို႔မွာေဘးကို ေရာက္၊ မိမိနိုင္ငံတြင္မေနနိုင္ဘဲ ေရၾကည္ရာ၊ ျမက္ႏုရာ နိုင္ငံျခားသို႔ေရာက္ကုန္ၾကသည္။

စကၤာပူႏိုင္ငံသည္ မိမိ၀န္ၾကီးမ်ားကို လာဒ္မစားေအာင္ဟုဆုိခါ လခကို အလံုအေလာက္ေပးသည္၊  သူတို႔သည္ အခြင့္ထူးခံရသည္ပာုမရွိ၊   မိမိ၏ဒရုိင္ဘာ၊ အိမ္ေဖာ္၊ ထမင္းခ်က္၊ ဥယာဥ္မႈး၊ တို႔ကိုမိမိဖာသာငွား၍ ရထား၊ ေလယာဥ္စီးလွ်င္ အမ်ားျပည္သူ နည္းတူ အခေၾကးေငြ ေပးၾကရသည္၊ လ်ပ္စစ္ပါ၀ါ ေရးသံုးစြဲမႈကို မိမိဖါသာ ရွင္းၾကရသည္၊

ျပည္သူတို႔ကို ပိုက္ဆံမကိုင္ေစဘဲ ပလပ္စတစ္ကဒ္မ်ားႏွင့္ ေငြေပး ေငြယူလုပ္ရန္အားေပးသည္၊  ရထားစီးလိုလွ်င္ မိမိေငြေပးကဒ္ကို ဂိတ္ကေကာင္တာမွာ တင္လိုက္သည္ႏွင့္ ေပးလိုက္ေသာေငြသည္ သက္ဆိုင္ရာ ဘဏ္အေကာင့္ထဲသို႔ ၀င္သြားပါသည္၊  ႏိုင္ငံဧရိယာက်ဥ္းေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုင္ကားစီးေရကို ကန္႔သတ္ ထားရာ ကား၀ယ္လိုသူတိုင္းက Certificate ၀ယ္ရေသာစံနစ္ကိုက်င့္သံုးသည္၊   တခါတရံ COE (Certificate Of Entitlement) က ကားတန္ဖိုးနီးပါး(သို႔) ကားတန္ဖိုးထက္မ်ားေနတတ္သည္၊ ၄င္းသည္ အစိုးရရံပံုေငြပင္ ျဖစ္သည္၊ အိမ္အေရာင္းအ၀ယ္ စာရြက္ စာတမ္း မွတ္ပံုတင္ကိစၥ၊ မွအခြန္ေငြမ်ားမွာ ကြန္ပ်ဴတာစံနစ္ ေက်းဇူးေၾကာင့္ မဖိတ္စဥ္ဘဲ အျမဲ အျပည့္ရရွိသည္၊ ၂၀၁၁ တြင္ျပင္လိုက္ေသာ ဥပေဒအရ အိမ္ေရာင္းအိမ္၀ယ္ လုပ္သူမ်ားကေပးရေသာ တံဆိပ္ေခါင္းခြန္အခမွာ ေဒၚလာ သန္း ရ၀မွ် ရွိသည္ဟုဆိုသည္၊
ေနရာတကာ လုပ္ငန္းတိုင္းတြင္ ကြန္ပ်ဴတာ Network ကိုသံုးေသာေၾကာင့္ ရံပံုေငြ အလြဲသံုးစားလုပ္ရန္ မလြယ္သူပါ၊ အစိုးရကလည္း အခြန္ေငြကို အျပည့္အ၀ ရရွိသည္၊

မိမိတာ၀န္ကိုသာ မိမိထမ္းေဆာင္ေနရေသာ ၀န္ထမ္းမ်ားက မိမိအလုပ္ကို ပိုမိုတိုးတက္ေရးအတြက္သာ အလုပ္လုပ္ၾကရသည္၊ အင္ဂ်င္နီယာကလည္း မိမိႏွင့္ဆိုင္ရာအလုပ္ ေက်ာင္းဆရာကစာသင္ျပီး ဆရာ၀န္မ်ား ကေဆးကုသေရးကိုသာလုပ္ေနၾကရာ ၀န္ေဆာင္မႈ႔ကိစၥ အဆင့္အတန္းျမင့္မားေနျခင္းမွာ ထိုအေၾကာင္းမ်ား ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္၏။

ျမန္မာျပည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၏ ပဌမဆံုးလုပ္ရမည့္အလုပ္မွာ လူဦးေရကိစၥ၊ ဘဏ္လုပ္ငန္းကိစၥ၊ အေကာက္ခြန္ကိစၥ၊ ႏွင့္ လူမႈ႔ေရးရာကိစၥမ်ားတြင္ ေငြေၾကးမသံုးစြဲရေအာင္ (Cash Less) ကြန္ပ်ဴတာ Network မ်ားအသံုးျပဳေရးပင္ျဖစ္ပါသည္၊   ေငြေပးေငြယူကိစၥမ်ားကို Computer မ်ားႏွင့္မွတ္တမ္းတင္နိုင္လ်င္ အစိုးရ ရန္ပံုေငြ မယိုဖိတ္သည့္ျပင္ လာဒ္ေပးလာဒ္ယူကိစၥမ်ား Table money ေပးေနရျခင္းမ်ား၊ ေလ်ာ့နည္းသြား နိုင္ပါသည္၊  ထိုကြန္ပ်ဴတာ Network ၾကီးမ်ား စိတ္ခ်လက္ခ်အသံုးခ်နိုင္ေရးအတြက္ လွ်ပ္စစ္ႏွင့္ အျခားပစၥည္းကရိယာ (Hardware) လိုအပ္ ခ်က္မ်ားကို အစိုးရကျဖည့္ဆည္းေပးရပါမည္၊

ေဒါက္တာ၀င္စီမီးရပ္(စ) သာ အသက္ရွိေသး၍ ျမန္မာျပည္သို႔လႊတ္လိုက္လ်င္ ျခစားေနေသာ ၀န္ထမ္းေတြကို ဖမ္းဆီးအျပစ္ေပးႏိုင္ေသာ အဖြဲ႔ အစည္းတခုကိုထူေထာင္ပါဟု အၾကံေပးလိမ့္မည္ထင္သည္၊ အစိုးရတြင္ လာဒ္စားသူကို ေဖၚထုတ္အျပစ္ေပးရမည္ဟူေသာ မူ (Political will) ေတာ့ရွိရပါမည္၊ သူခိုးၾကီးမ်ားကို အေျခအေနအရပ္ရပ္အရ ဆက္လက္ခိုးခြင့္ျပဳထားလ်င္ တိုင္းျပည္ နလံမထူႏိုင္ပါ၊

ဤနည္းျဖင့္ အစိုးရတြင္ ရံပံုေငြ ေတာင့္တင္းျပီဆိုလွ်င္ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊  သိပၸံသုေတသန လုပ္ငန္း မ်ားထူေထာင္ေရးမွာမခက္ခဲေတာ့ပါ၊  ျမန္မာျပည္တြင္ လူသားအရင္းအျမစ္၊ ပညာတတ္လူငယ္မ်ားမရွားပါးပါ ASEAN နိုင္ငံမ်ားႏွင့္ အဆင္ေျပေျပ ကုန္သြယ္မႈ႔လုပ္နိုင္လ်င္ တိုးတက္မႈ႔ကို လ်င္ျမန္စြာ ေတြ႔နိုင္ၾက ပါလိမ့္မည္၊   အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္၀န္ထမ္းေနရာမ်ားတြင္ တပ္မေတာ္သား မ်ားခန္႔အပ္ျခင္းကိုေတာ့ရပ္ဆိုင္းျပစ္ ရပါ လိမ့္မည္၊  စစ္သားလူတန္းစားသည္ နိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားလုပ္ေဆာင္ရန္သာျဖစ္ျပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ပါ၀င္ရန္မလိုပါ။

ဒီမိုကေရစီ စံနစ္ကို က်င့္သံုးျပီဆိုသည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားမွ ရင္းႏွီးျမွဳတ္ႏွံမႈမ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ အလံုးအရင္း ၀င္ေရာက္ မလာျခင္းမ်ားမွာ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟု ဆန္းစစ္ၾကရပါမည္၊ မွ်တေသာ ရင္းႏွီးျမွဳတ္ႏွံမႈဥပေဒ အခိုင္အမာမရွိျခင္းႏွင့္ အီးဒီဘီ ကဲ့သို႔ ကူညီပန္႔ပိုး ေပးမည့္ အဖြဲ႔အစည္း မရွိေသာေၾကာင့္ဟုအေျဖထြက္ပါသည္၊ ကြ်န္ေတာ္သိေသာ စကၤာပူမိတ္ေဆြတစ္ဦးမွာ ျမန္မာ ပါတနာႏွင့္ ပူးေပါင္း ကား သံုးစီး၀ယ္၍ ကုမၸဏီေထာင္ ရာ ႏွစ္ႏွစ္ သံုးႏွစ္ၾကာသည့္တိုင္ ၀င္ေငြ မျမင္ရေသာေၾကာင့္ ေမးျမန္းစံုစမ္းေသာအခါ ျမန္မာပါတနာက မဖြယ္မရာ ပစၥည္း အပိုင္စီးသည္ကိုၾကံဳရသည္၊ ႏိုင္ငံျခားသားအဖို႔ အရံႈးသက္သက္ျဖစ္ေနေတာ့သည္၊ ထိုျဖစ္ရပ္မ်ားကို ေျဖရွင္းေပးမည့္ အဖြဲ႔အစည္းတခု ရွိရန္လိုပါသည္၊ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားအဖို႔ မွ်တေသာ ဥပေဒ ကိုဖန္တီးေပး ရပါမည္၊

(၄)

စကၤာပူကို ပထမႏိုင္ငံအဆင့္အတန္းေရာက္ေအာင္ တြန္းတင္ေပးသြားသည္မွာ အီးဒီဘီ ႏွင့္ ကြယ္လြန္သြား ျပီျဖစ္ေသာ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း လီကြမ္းယူ၏ ျခမစားေသာစိတ္ဓါတ္ေၾကာင့္ဟု ဆိုႏိုင္ပါသည္၊ ျမန္မာျပည္ကို စကၤာပူလိုျဖစ္ေအာင္လုပ္လိုသူမ်ားကို သူတို႔ျပသြားေသာ ဥပမာကို အတုယူၾကပါဟု တိုက္တြန္းလိုက္ရပါသည္၊

ကိုသန္းလြင္
မွတ္ခ်က္၊ ဂ်ဴလိုင္လ ၂ရက္ေန႔ထုတ္ Eleven Media Group ပါ ဦးေက်ာ္ဦး၏ ရန္ကုန္ႏွင့္စကၤာပူမတူရျခင္း အေၾကာင္းရင္း ေဆာင္းပါးကိုဖတ္၍ဤေဆာင္းပါးကို ေရးရန္စိတ္ကူးရပါသည္၊

ေက်ာ္ေမာင္(တိုင္းတာေရး) - က်ေနာ့္ေျခေထာက္ ညစ္ပတ္ေနသည္


ေက်ာ္ေမာင္(တိုင္းတာေရး) - က်ေနာ့္ေျခေထာက္ ညစ္ပတ္ေနသည္
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၄၊ ၂၀၁၅


မိတ္ေဆြတေယာက္က သူ႔အယူအဆကို ေျပာဖူးသည္။ ငါေတာ့ လက္သီးေတြ တံေတာင္ေတြထက္ ေျခေထာက္ကို ပိုသေဘာက်တယ္။ ေျခေထာက္ဆိုတာ ခႏၶာကိုယ္မွာ အျပင္ကိုဆန္႔ထုတ္တဲ့အခါမွာ အရွည္ဆုံးကြ။ လက္နက္မဲ့ တိုက္ခိုက္ရမယ္ဆို ေျခေထာက္နဲ႔သာ လွမ္းကန္ေပေတာ့။ လက္သီးနဲ႔ ထိုးတာက တဖက္လူအနား ကပ္ေနရေသးတယ္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ တိုက္ကြမ္ဒို ကစားနည္းကို ထိုမိတ္ေဆြ ေလ့လာလိုက္စားမည္ဟု မွန္းၾကည့္မိသည္။

ေျခထိုးအကသည္ တခ်ိန္တခါက နာမည္ၾကီးခဲ့သည္။ အခုထိလည္း နာမည္ၾကီးဆဲျဖစ္သည္။ ေတာင္ၾကီး ေျခဖ၀ါးေအာက္ဆိုတာ ေျပာၾကဆိုၾကသည္။ ေတာင္ၾကီးေတြလည္း မရွိေတာ့။ လက္ဖ၀ါးေအာက္တြင္ လက္မွတ္ထိုးရင္း ေပ်ာက္ကုန္ၾကသည္။ အိပ္ရာမ၀င္ခင္ ေျခေထာက္ကို ေဆးရတယ္၊ ဒါဆို မဆင္းရဲဘူးဟု ေျပာေသာေၾကာင့္ အိပ္ခါနီး ေျခေဆးၾကသည္။

တရက္တြင္ ပစၥည္းတခုသြား၀ယ္ရာ ေရာင္းေသာဆိုင္ရွင္က ၾကမ္းျပင္မွာ ခ်ထားေသာပစၥည္းကို ေျခေထာက္ျဖင့္ ထိုးျပသည္။ စူပါမားကတ္မ်ားတြင္ ေစ်း၀ယ္သည့္အခါ ဆိုင္မွေပးထားေသာ ေစ်း၀ယ္ျခင္းေတာင္းျဖင့္ ၀ယ္ၾကသည္။ ပစၥည္းမ်ား ထည့္ၿပီးေသာအခါ ျခင္းကို ေငြရွင္းေကာင္တာဆီသုိ႔ လက္ျဖင့္ဆြဲသြားသည္။ လူမ်ား၍ တန္းစီရသည့္အခါ ေစ်း၀ယ္ျခင္းကို ၾကမ္းျပင္သို႔ခ်သည္။ ေရွ႕တိုးေသာအခါ ျခင္းကို ေျချဖင့္ တြန္းကာ တိုးသြားသည္။ ခ်က္ျပဳတ္မည့္အစားအစာ၊ စားေသာက္မည့္ အစားအေသာက္ထည့္ထားေသာျခင္းကို ေျခေထာက္ျဖင့္ တြန္းထိုးကာ ေရႊ႕သည့္ဓေလ့ကို နားမလည္ႏိုင္ျဖစ္ရသည္။ ၾကမ္းျပင္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းမနင္းရ၊ ေျခနင္းအရမ္းၾကမ္းတာပဲဟု အကဲ့ရဲ႕ခံရမွာကို အလြန္စိုးရြံ႕ခဲ့ၾကသည္။ ကမာၻေက်ာ္ေဘာလုံးသမားေတြ၏ ေျခေထာက္ေတြသည္ ေဘာလုံးကန္ဖို႔သက္သက္ အတြက္သာ ေပါက္ေပးရတာလားဟု တခါက ေတြးခဲ့ဖူးသည္။

တခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ ေျခဖ၀ါးေတြ၊ ေျခဖမိုးေတြက ႏုေနသည္။ ေျခအိတ္အျမဲတမ္း၀တ္၊ ရွဴးဖိနပ္ကို တပတ္ ငါးရက္ေလာက္ စီးေနရသည့္အတြက္ ႏုေနတာမဆန္း။ ေျခအိတ္၀တ္ထားသည့္အတြက္ ေပစရာ ေရစရာမရွိ။ ေျခညွပ္ဖိနပ္စီးေတာ့မွ ေျခေထာက္ေတြကို ခဏခဏ ေဆးရေတာ့သည္။ ကတၱီပါဖိနပ္စီးလွ်င္ သဲၾကိဳးၾကားမွ ေျခဖမိုးက ထင္းထင္းၾကီးျဖစ္ေနသည္။ ေျခသည္းေတြ မရွည္ေအာင္လည္း ညွပ္ရေသးသည္။ ေျခအိတ္စြပ္ ရွဴးဖိနပ္စီးထားရသည့္ အေျခအေနမွ ေျခအိတ္မပါပဲ သဲၾကိဳးဖိနပ္စီးရသည့္ ဘ၀အေရာက္တြင္ ရွဴးဖိနပ္စီးခဲ့ရတုန္းက ေျခအိတ္္ေတြေလွ်ာ္ရတဲ့ ဘ၀ကို ျပန္လည္ေအာက္ေမ့တသသူမ်ား ရွိေပလိမ့္မည္။

တခါတုန္းက ျဖစ္သည္။ ဇာတိျမိဳ႕ကေလးမွာ တေနရာသြားမယ္ၾကံေတာ့ ဖိနပ္က ရွာမရ။ ေတြ႔မယ့္ေတြ႔ေတာ့ တဖက္မေကာင္းသည့္ အရံေတြပဲ ေတြ႔သည္။ မထူးပါဘူး ေျခဗလာေလွ်ာက္တာေပါ႔ဆိုကာ ျမိဳ႕လုံးပတ္ကာ ဖိနပ္မပါ ေျခဗလာျဖင့္သြားသည္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္က အေတာ့္ကို ညစ္ပတ္ေနခဲ့ဖူးသည္။

လမ္းေလွ်ာက္တတ္စ ကေလးကို ေျမဓာတ္ရေအာင္ဆိုကာ ဖိနပ္မစီးေပးဘဲ ေျခဗလာနင္းေစသည္။

ေျခဦးတည့္ရာသြားသည္၊ ေျခသလုံးအိမ္တိုင္သမားမ်ား၊ ေျခကုန္သုတ္သည္၊ ေျခကုပ္ယူသည္၊ ေျခက်သြားသည္၊ ေျခက်င္ေလွ်ာက္သည္၊ ေျခၾကြခ ေတာင္းသည္၊ ေျခခ်င္းလိမ္ေနသည္၊ ေျခစုံပစ္၀င္သည္၊ ေျခဆုံးေခါင္းဆုံးၾကည့္သည္၊ ေျခတိုေအာင္သြားရသည္၊ ေျခထိုးေကာင္းသည္၊ေျခနင္းဖက္ထဲ မအိပ္ရ၊ ေျခရာတိုင္းသလား စသည္တို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ “ေျခေထာက္တဖက္ ေထာက္လို႔ရပ္ တေခ်ာင္းငင္လို႔မွတ္၊ ႏွစ္ဖက္ရပ္ေတာ့ ႏွစ္ေခ်ာင္းငင္ ေျပးပြဲျပိဳင္ပြဲ၀င္၊ ေျပးရင္းပင္ ေနာက္ျပန္လဲ၊ ေနာက္ပစ္ ကေလးပဲ “ စသည္တုိ႔သည္လည္းေကာင္း ေျခကို ေဖာ္ျပေသာ စကားလုံးမ်ား၊ စာစုမ်ားျဖစ္ေပသည္။ အဘိဓာန္ေကာက္လွန္ကာ တကူးတက ရွာေရးလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ကဗ်ာမွာ ငယ္ငယ္ကတည္းက အလြတ္ရခဲ့တာျဖစ္သည္။ ေတာ္ေပစြ။

စာထဲက ေျခေတြတင္မက အျပင္ကေျခေထာက္ေတြကိုပါ လိုက္ၾကည့္မိသည္။ အေတာ္မ်ားမ်ား၏ ေျခေထာက္မ်ားမွာ လွလွပပ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း။ က်ေနာ္တေယာက္သာ ညစ္ပတ္ေနေသာ ေျခေထာက္မ်ားျဖင့္။ ေရေဆးရန္ ေရရွာသည္။ မေတြ႔။ ထပ္ကာ ၾကိဳးစား၍ရွာသည္။ တေနရာတြင္ ေရဗူးၾကီးေတြထဲမွာ ေရေတြကို ထည့္ထားတာကို ေတြ႔မိသည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဆးရေတာ့မည္ဟု ၾကံလိုက္သည္။ ထိုေရမွာ ခက္ခက္ခဲခဲ ခပ္ယူလာရေသာ ေရျဖစ္သည္။ ေရၾကီးေဒသမွ လူမ်ား သုံးစြဲရန္သင့္ မသင့္ ဓာတ္ခြဲခန္းတြင္ စမ္းသပ္စစ္ေဆးဖို႔ ထိုေဒသေတြမွ တကူးတက သယ္ယူလာေသာေရျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ေရဗူးေတြမွာ ဘယ္အရပ္ ဘယ္ေဒသက ေရမ်ား ဆိုၿပီး စာမ်ားကပ္ထားသည္။

ေသာက္ေရအတြက္ ေတြးပူမိသည္။ ေရသန္႔ကားၾကီးမ်ား ထိုအရပ္ေဒသမ်ားသို႔ အစီအရီသြားေနေၾကာင္းသာမက ေရသန္႔စက္ပါေသာ ကားၾကီးမ်ား ေစာေစာကပင္ ေရာက္ေနေၾကာင္း သတင္းေၾကျငာသြားသည့္အခါမွ သက္ျပင္းခ်မိသည္။ ဟင္ ကားလမ္းေတြေကာ ေရမၾကီးဘူးလား၊ သူတို႔ ဘယ္လိုေမာင္းၾကပါလိမ့္ဟု စဥ္းစားမိသည္တြင္ တခါတုန္းက ေရဒီယိုတြင္ နားေထာင္ခဲ့ဖူးေသာ ဟဒယရႊင္ေဆး အစီအစဥ္ထဲမွ အဘ ေရွ႕ဖုံးထဲမွာ ႏြားပါတယ္ ဆိုတာကို သတိရမိသည္။ အခုလည္း ကားလမ္းပိတ္လွ်င္ လင္းႏို႔လူသားလုပ္သလို ကားေတြက ေလယာဥ္ပ်ံ အလိုအေလ်ာက္ ျဖစ္သြားကာ ေလထဲက သြားၾကေပလိမ့္မည္။

ေျခေထာက္ မေဆးမီ တေယာက္က သတိေပးသည္။ စစ္ေဆးၿပီးမွ သုံးဖို႔အၾကံေပးသည္။ က်ေနာ္က မမွဳ။ ေျခေထာက္မ်ားတြင္ ေပေရေနသည့္ရႊံ႕ဗြက္မ်ားကို ဖယ္ရွားဖို႔သာ ေခါင္းထဲမွာရွိသည္။ ဒီေရေတြသုံးလိုက္လို႔ စစ္ေဆးဖို႔ေရေတြ ေလ်ာ့သြားမွာကိုပဲ စိုးရိမ္မိသည္။ ေနာက္တေယာက္က ဒီကိစၥကို မပူပါနဲ႔ဟု အားေပးစကားဆိုရွာသည္။ ကယ္ဆယ္ေရးရဟတ္ယာဥ္ေတြက ေန႔တိုင္းပ်ံသန္းေနကာ အကူအညီေပးေနတာျဖစ္ေၾကာင္း၊ အသက္ကယ္၀တ္စုံမ်ားမွာ ပိုလွ်ံကာေနေသးေၾကာင္း၊ လက္ရွိတာ၀န္ယူေနေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကလည္း သူတို႔ေျခေထာက္မ်ား ေပခ်င္ေပပါေစ၊ ညစ္ပတ္ခ်င္ညစ္ပတ္ေနပါေစ၊ ေရေဘးဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ တသားတည္းရွိေနၾကေၾကာင္း ေျပာသည္။

က်ေနာ္ ျပန္ေမးလိုက္သည္။ သူတို႔စီးတဲ့ ကတၱီပါဖိနပ္တို႔၊ သားေရဖိနပ္တို႔ ဘယ္နားသြားထားသလဲဆိုတာ သိခ်င္ေသာေၾကာင့္ ဖိနပ္ေတြေကာ ဖိနပ္ေတြေလဟု ေမးလိုက္သည္။ အဲဒီဖိနပ္ေတြေပါ႔၊ အိမ္က ထြက္သြားကတည္းက မစီးသြားၾကတာဟု ဟုိလူၾကီးမ်ား၏ မိန္းမျဖစ္သူေတြမွ မၾကားၾကားေအာင္ ေျပာသည္။ ေတြ႔ဖူးပါတယ္ ဒီမိန္းမၾကီးေတြဟု ေတြးရင္း တေလာက လုပ္သြားေသာ အားကစားၿပိဳင္ပြဲပိတ္ပြဲမွာ ၀တ္ေကာင္းစားလွေတြႏွင့္ ထိုင္ေနေသာသူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း မွတ္မိသြားသည္။ သူတို႔က အခုအခါတြင္ ေရထဲမွာ ေဒသခံမ်ားႏွင့္အတူ သဲအိတ္မ်ားကို သယ္ကာ လုပ္အားေပးေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ သူတို႔သည္လည္း ဖိနပ္မစီးထားေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ ဖိနပ္ဆိုင္ေတြ အရွံဳးေပၚေနေၾကာင္း တဆက္တည္းေျပာသည္။ လူၾကီးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ယခုတေလာ ဖိနပ္မစီးၾကတာကို အေျဖရသြားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ေျခေထာက္မ်ားသည္ က်ေနာ့္ေျခေထာက္မ်ားထက္ ပိုမိုကာ ညစ္ပတ္ေနၾကေပသည္။

ယခုမွ သတိထားမိသည္။ ေလွမ်ားေပၚက လူမ်ားသည္ ေခါင္မိုးေပၚတြင္ ခ်ထားေသာ က်ေနာ့္ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို လွမ္းၾကည့္သြားၾကတာျဖစ္သည္။ သူတို႔ေတြကလည္း ေျခဗလာမ်ားႏွင့္ျဖစ္သည္။ သူတို႔ေျခေထာက္မ်ားသည္ ရက္အေတာ္ၾကာၾကာ ေရမေဆးဘဲ ထားသည့္အတြက္ အလြန္ဆိုးရြားစြာ ညစ္ပတ္ေနၾကသည္။ သေဘာေပါက္သလိုလိုရွိလာသည္။ က်ေနာ့္ေျခေထာက္မ်ားကို ၾကည့္ၿပီး အကဲျဖတ္သြားၾကျခင္းျဖစ္သည္။

က်ေနာ္က သတင္းယူဖို႔ေရာက္ေနသူသာျဖစ္သည္။ ရာဘာဖိနပ္ကလည္း စီးထားေသးသည္။ ေျခေထာက္ကိုၾကည့္ၿပီး ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြကို အမွန္တကယ္ကူညီသူ ဟုတ္မဟုတ္ ခ်ိန္ထိုးသြားၾကျခင္းပင္။ က်ေနာ့္ေျခေထာက္ကို ေရမေဆးျဖစ္ေတာ့။ ကင္မရာအစုတ္ကို ပုဆိုးေဟာင္းတထည္ျဖင့္ ေသေသသပ္သပ္ထုပ္လိုက္ၿပီး ပါလာေသာ ေက်ာပိုးအိတ္ထဲသို႔ အသာအယာ ထိုးထည့္လိုက္သည္။ ရာဘာဖိနပ္ကို ခါးမွာမထိုးခင္ ပုဆိုးကို တိုတိုျပင္၀တ္လိုက္သည္။ သတင္းယူဖို႔ထက္ လုပ္စရာေတြက မ်ားလွေပမည္။ ႏိုင္ငံတကာမွ အကူအညီေတြကလည္း အားရစရာပင္ျဖစ္သည္။ ေရၾကီးသတင္းေတြကို မိနစ္တိုင္း စကၠန္႔တိုင္းမွာ သတင္းမီဒီယာေတြမွ မျပတ္ တင္ေပးေနသည္။ ေကာင္းကင္မွာလည္း ယာဥ္ပ်ံေတြက စုံလွသည္။ ေရေပၚမွာလည္း အသက္ကယ္ေလွမ်ား၊ ရိုးရိုးေလွမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနသည္။

က်ေနာ္ တေရးအိပ္မိလိုက္သလိုျဖစ္သြားသည္။ ႏိုးလာသည့္အခါ ပတ္၀န္းက်င္က မေမွာင္ေသး။ သို႔ေသာ္ အသံေတြက တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ အေ၀းမွ ေလွာ္တက္ခတ္သံကို သဲ့သဲ့ၾကားလိုက္ရသည္။ တေအာင့္မွာပင္ အနားက ျဖတ္သြားေပေတာ့မည္။ ေဟ့ ေနၾကဦး က်ေနာ္လည္းလိုက္မယ္ဟု က်ယ္က်ယ္ေအာ္လိုက္ရင္း ေခါင္မိုးေပၚမွ ခုန္ဆင္းလိုက္သည္။ မိုးဆက္မရြာလို႔သာ ေတာ္ေတာ့သည္။ မိုးကာ၀တ္စုံက မေန႔ကပင္ ျပဲသြားၿပီ ျဖစ္သည္။အသုံးမ၀င္ေတာ့ေသာေၾကာင့္ လႊတ္ပစ္လိုက္ရသည္။ ဟိုေကာင္ေလး သိသြားလွ်င္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေပေတာ့မည္။ မတတ္ႏိုင္။ မိုးကာက သူစြန္႔ၾကဲသြားတာျဖစ္သည္။ သူ႔မွာ မိုးကာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္မက ရွိသည္ဟုဆိုသည္။

ေလွထဲေရာက္သြားသည္။ ဘယ္သြားမလည္း ရာဘာဆရာၾကီး၊ က်ေနာ္တို႔က လိုအပ္တာေတြ လိုက္ေ၀ေနတာ ဟု ေလွေလွာ္ေနသူတေယာက္က ေနာက္လွည့္ၾကည့္ရင္း လွမ္းေျပာသည္။ သူက ရာဘာဖိနပ္ ခါးၾကားထိုးထားေသာ က်ေနာ့္ကို ေလွေပၚမတက္ခင္ သတိထားမိသူျဖစ္ႏုိင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရာဘာဆရာၾကီးဟု အမည္လွမ္းေပးလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အသက္ကယ္၀တ္စုံ မ၀တ္ထားေသာ က်ေနာ့္ကို ဆရာၾကီး ေရေကာင္းေကာင္းကူးတတ္တယ္ေနာ္။ ဆြင္မင္းေအာ္ေလာ္ဂ်ီေလ။ သိတယ္မလားဟု လွမ္းေနာက္သည္။ ေရကူးကန္ေတြကို ျမိဳ႕နယ္တိုင္း ေက်းရြာတိုင္းတြင္ ေဖာက္လုပ္ေပးထားေသာ လူၾကီးမ်ားႏွင့္ သူတို႔၏ အၾကံေပးမ်ားကို ေက်းဇူးလွမ္းတင္မိသည္။ က်ေနာ္ ေရကူးတတ္တာက သူတို႔ အေျမာ္အျမင္ၾကီးမွဳ၏ ရလာဒ္ျဖစ္သည္။

သူေျပာမွ ႏိုင္ငံျခားရုပ္ရွင္ကားတကားကို အမွတ္ရမိသည္။ “ေရကမာၻ“ အမည္ရတဲ့ ဇာတ္ကားျဖစ္သည္။ ဇာတ္လိုက္မင္းသားက ေရေအာက္ ၾကာၾကာငုပ္ႏိုင္သည္။ ေခါင္းအသာ ညိတ္ျပရင္း က်ေနာ့္မ်က္လုံးေတြက ခုနက ေမးသူ၏ ေျခေထာက္မ်ားဆီ အမွတ္မထင္ ေရာက္သြားသည္။ သူကေတာ့ သိဟန္မတူ။ က်ေနာ္ အ့ံၾသသြားသည္။ သူ႔ေျခေထာက္မ်ားမွာ ညစ္ပတ္မေနသည္သာမက  သန္႔ရွင္းေနေပသည္။ ရႊံ႕တစက္ကေလးမွ် မတင္။ တခုပဲရွိသည္။ ေလွထဲမွာ သူဖိနပ္စီးထားတာေတြ႔လိုက္ရလို႔ျဖစ္သည္။

သူက ေလွေလွာ္ရင္း လွမ္းေျပာသည္။ ခင္ဗ်ားေျခေထာက္ေတြ ညစ္ပတ္ေနတယ္ဗ်။ ဟုတ္တယ္ က်ေနာ့္ေျခေထာက္ေတြ ညစ္ပတ္ေနတယ္။ က်ေနာ္ ေရမေဆးျဖစ္တာ ၾကာၿပီဗ်။ သူ႔ဆီက အျပဳံးကို သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရေသာ္လည္း သူ ေက်နပ္သြားသည္ဆိုတာကို က်ေနာ္ အေသအခ်ာေျပာရဲပါသည္။ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္မိသည္။ မိုးက ရြာမည့္ဟန္ျပင္ေနသည္။ မိုးရယ္ မရြာပါႏွင့္ဦးဟု စိတ္ထဲက ေျပာမိသည္။ ခ်မ္းကလည္း ခ်မ္း၊ ထမင္းကလည္း ဆာလွၿပီ ျဖစ္သည္။ ညစ္ပတ္ေပေရေနေသာ က်ေနာ့္ေျခေထာက္မ်ား ေအးေနေပၿပီ။   ။

ကာတြန္း ေစာငို - (တရုတ္) ျပည္သူလူထုၾကီးကသာ လက္ခံမယ္ ဆိုရင္ ... ဆက္လုပ္မွာပါ


ကာတြန္း ေစာငို - (တရုတ္) ျပည္သူလူထုၾကီးကသာ လက္ခံမယ္ ဆိုရင္ ... ဆက္လုပ္မွာပါ
(မိုးမခ) ၾသဂုတ္ ၄၊ ၂၀၁၅

မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္ NLDမ်ား ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းအား ကန္႔ကြက္မႈျပဳလုပ္


မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္ NLDမ်ား ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းအား ကန္႔ကြက္မႈျပဳလုပ္
ဟန္သစ္ႏုိင္၊ မုိးမခ၊ ၾသဂုတ္ ၃ရက္၊ ၂၀၁၅ခုနွစ္


ရန္ကုန္တိုိင္း၊ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္ရွိ NLD ရပ္ေက်း၊ အလုပ္အမႈေဆာင္နွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ EC တဲြဘက္အတြင္းေရးမွဴး ဦးေဌးျမင့္တုိ႔မွ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းအား မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ ဗဟုိမွေရြးခ်ယ္သတ္မွတ္ေပးသည္ကုိ ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းပဲြတစ္ခုကုိ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္ ၉၃လမ္းရွိ NLD ပါတီဝင္တစ္ဦး၏ေနအိ္မ္တြင္ ၾသဂုတ္ ၃ရက္က ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
          ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းသည္ မဂၤလာေတာင္ညႊန္ၿမိဳ႕နယ္၏ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္သက္တမ္းကာလ အတြင္း ၿမိဳ႕နယ္၏ လုိအပ္ခ်က္မ်ား၊ တင္ျပမႈမ်ားကုိ ဖိအားေပးလုပ္ေဆာင္မႈမရွိေၾကာင္း၊ က်န္းမာေရးနွင့္ပတ္သက္လွ်င္လည္း ရပ္ကြက္ ေပါင္း၂၀ရွိသည့္အနက္ ရပ္ကြက္ေပါင္း ၆ရပ္ကြက္သာ အဓိကထားလုပ္ေဆာင္ေပးသည့္အတြက္ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ျပည္သူမ်ား၊ NLD ရပ္ေက်း၊ အလုပ္အမႈေဆာင္နွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ေအာင္ႏုိင္ေရးမ်ားမွ ၄င္းအားကန္႔ကြက္ေၾကာင္း၊  ၂၀၁၅ခုနွစ္တြင္ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းအားျပည္သူ႔လႊတ္ ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေနရာကုိ ဗဟုိေရြးခ်ယ္ေရးအဖဲြ႔မွထပ္မံေရြးခ်ယ္ထား သည့္အတြက္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေအာင္ႏုိင္ေရးျပဳလုပ္ရာတြင္ အခက္အခဲျဖစ္၍ ရႈံးနိမ့္မည္ကုိ စုိးေသာေၾကာင့္ ၄င္းေနရာတြင္ မည္သည့္အျခားသူတစ္ေယာက္မဆုိ ေရြးခ်ယ္လွ်င္ လက္ခံမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕နယ္ECတဲြဘက္အတြင္းေရးမွဴး ၿမိဳ႕နယ္ေအာင္ႏုိင္ေရးဘ႑ာေရးမွဴး ဦးေဌးျမင့္မွ ေျပာသည္။
          ဆက္လက္၍ “က်ေနာ္တုိ႔က NLDဗဟုိရဲ႕စည္းမ်ည္းေတြကုိလုိက္နာပါတယ္၊ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းကုိ တုိက္ခုိက္တာလည္းမဟုတ္ပါဘူး၊ ေအာင္ႏုိင္ေရးျပဳလုပ္ရာတြင္ မဲနာမွာစုိးေသာေၾကာင့္ပါ” ဟုေျပာသည္။
           ဗဟုိေရြးခ်ယ္ေရးအဖဲြ႔သုိ႔ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္မွျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ အျဖစ္ေရြးခ်ယ္ၿပီးေလွ်ာက္လႊာ ၃ဦးတင္ထားခဲ့သည္။ ရာထားသူမွာ ၈၈မ်ိဳးဆက္(ၿငိမ္း/ပြင့္)မွ ဦးျမေအး၊ အရံအျဖစ္ ၉၀ခုနွစ္တြင္ ဗဟုိလူငယ္အဖဲြ႔မွပါဝင္ခဲ့သူ ဦးရန္ေအာင္၊ ဗဟုိဥပေဒအႀကံေပးအဖဲြ႔မွ ဦးလွမ်ိဳးျမင့္တုိ႔ျဖစ္သည္။ ၄င္းတုိ႔ ၃ဦးအား ဗဟုိေရြးခ်ယ္ေရးအဖဲြ႔မွ မေရြးခ်ယ္ခဲ့ေပ။
          လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားစားရင္းကုိ ဗဟုိမွေရြးခ်ယ္ေပးခဲ့ၿပီး ၅ရက္အတြင္း ကန္႔ကြက္ႏုိင္သည္ဟုဆုိေသာေၾကာင့္ ရပ္ေက်းေအာင္ႏုိင္ေရး၊ ရပ္ေက်းအလုပ္မႈေဆာင္မ်ားနွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ေအာင္ႏုိင္ေရးမ်ားမွ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းအား ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း လက္မွတ္မ်ား လိုက္လံေတာင္းခံေနေသာ္လည္း မျပည့္စုံေသးေၾကာင္း ရွင္းလင္းသူမ်ားမွ ေျပာသည္။ ဗဟုိ၏စည္းမ်ည္းမ်ားတြင္ ကန္႔ကြက္သူ လက္မွတ္မည္မွ်ရွိမွ ပယ္ဖ်က္ႏုိင္မည္ဟု သတ္မွတ္ျခင္းမရွိေၾကာင္း သိရသည္။
          ေအာင္ႏုိင္ေရးဖဲြ႔ရာတြင္ ၿမိဳ႕နယ္ေအာင္ႏုိင္ေရး ၁၅ဦးနွင့္ ရပ္ေက်း ၉ဦးတုိ႔ျဖင့္ဖဲြ႔ ထားေၾကာင္း ၊ ေဒၚျဖဴၿဖဴသင္းအား ကန္႔ကြက္ရာတြင္ ၿမိဳ႕နယ္ေအာင္ႏုိင္ေရးနွင့္ ရပ္ေက်းေအာင္ႏုိင္ေရး အဖဲြ႔မ်ား၊ ျပည္သူ မ်ားစုံလင္စြာမရွိခဲ့ေပ။
         

ဆန္းေဒးေဖာင္ေဒးရွင္းမွ ဦးစီး၍ စုေပါင္းေသြးလွဴဒါန္းပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့

ဆန္းေဒးေဖာင္ေဒးရွင္းမွ ဦးစီး၍ စုေပါင္းေသြးလွဴဒါန္းပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့
ရန္ေနာင္(ဗိုလ္တေထာင္)    မိုးမခ   ဩဂုတ္ ၃- ၂၀၁၅



          ဆန္းေဒးေဖာင္ေဒးရွင္းမွ ဦးေဆာင္ကာ ေသြးလွဴဒါန္းပြဲကို ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆးရံုႀကီး အမ်ိဳးသားေသြးဌာန တြင္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ(၃၁) ရက္ (ဝါဆိုလျပည့္ေန႔)က စုေပါင္းကုသိုလ္ယူပြဲ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

          ဆန္းေဒးေဖာင္ေဒးရွင္းသည္ E.S.I Co.Ltd. မွဌာနဆိုင္ရာတာဝန္ရိွသူမ်ားပါဝင္ေသာ ေကာ္မတီဝင္မ်ား၊ဆပ္ေကာ္မတီဝင္မ်ားႏွင့္ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ထားေသာ အဖြဲ႔ျဖစ္သည္။
ဆန္းေဒးေဖာင္ေဒးရွင္းသည္ ေသြးလွဴဒါန္းျခင္း၊ေရာဂါကာကြယ္ေဆးထုိးႏွံျခင္း၊အျခားအခမဲ့ ပရဟိတလုပ္ကိုင္ေနၾကသည့္ ေဆးေပးခန္းစေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ လိုအပ္သည္မ်ားကို တတ္အားသေရြ႕ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ၿပီး  E.S.I ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္အတူ ျပင္ပမွ မည္သူမဆို မည္သည့္အဖြဲ႕အစည္းကိုမဆို စိတ္ရင္းေစတနာျဖင့္ ပူးေပါင္းပါဝင္မည္ဆိုပါက ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာစြာ ႀကိဳဆိုလက္ခံမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ဆန္းေဒးေဖာင္ေဒးရွင္း မွ အတြင္းေရးမွဴး ဦးျမင့္ဟန္က ေျပာျပခဲ့သည္။

          “ ဒီေန႕ လုပ္တာကေတာ့ ေဖာင္ေဒးရွင္း အေနနဲ႕ ပထမဦးဆံုး ေသြးလွဴဒါန္းပြဲေလးပါ။ လူဦးေရ ခုနစ္ရာေက်ာ္ေလာက္ေတာ့ ရိွပါတယ္။က်ေနာ္တို႕ စက္ရံုက ဝန္ထမ္းေတြ အမ်းစုပါဝင္ပါတယ္ ” ဟု ဦးျမင့္ဟန္ က ထပ္မံ ေျပာျပခဲ့ေသးသည္။
“ သမီးက လွဴလို႕မရပါဘူး။ ေသြးအားနည္းေနလို႕လို႔ ေျပာပါတယ္။ သမီးအားေမြးၿပီး ေနာက္တႀကိမ္ လာလွဴနိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ့မယ္။ ” ေသြးလာလွဴရာ လွဴဒါန္းခြင့္မရခဲ့ေသာ သမီးငယ္တစ္ဦးမွ မိုးမခသို႔ ရွင္းျပခဲ့သည္။

“ သမီးကေတာ့ လွဴခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ သမီးေသြးလွဴတာ ဒါပါနဲ႕ဆို ေလးႀကိမ္ရိွသြားပါၿပီရွင့္။ ေနာက္ကိုလည္း ဒီလိုအဖြဲ႕အစည္းနဲ႔ျဖစ္ေစ၊ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ေလးလတႀကိမ္ျဖစ္ေစ လွဴဒါန္းနိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ့မယ္ရွင္ ” ဟုလည္း အလွဴရွင္သမီးတစ္ဦးက မိုးမခသို႔ ေျပာျပခဲ့ေသးသည္။

          ေသြးလွဴဒါန္းျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ အရြယ္ေရာက္သူမ်ားတြင္ ေသြးပမာဏ (၅)လီတာမွ (၆) လီတာအထိရိွပါသည္။ေသြးလွဴဒါန္းမႈတႀကိမ္တြင္ ေသြး(၄၅၀) မီလီမီတာ သာထုတ္ယူပါသည္။ထုတ္ယူလိုက္ေသာ ေသြးပမာဏသည္ (၇၂) နာရီအတြင္းျပန္လည္ျပည့္သြားမည္ျဖစ္ပါသည္။ ေသြးလွဴဒါန္းျခင္းျဖင့္ မည္သည့္ေရာဂါမွ ကူးစက္ခံျခင္းမရိွပါ။အသံုးျပဳေနေသာ အပ္မ်ားပိုက္မ်ားသည္ ပိုးကင္းစင္ၿပီး တစ္ခါသံုးမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။


          ေသြးလွဴရွင္တိုင္း ပထမအႀကိမ္တြင္ ေၾကာက္ရြံ႕တတ္ပါသည္။သို႕ေသာ္ ေသြးေဖာက္ရာတြင္ အေရျပားကိုေဖာက္ခ်ိန္၌သာ အနည္းငယ္နာက်င္ပါသည္။ထို႔ေနာက္ နာက်င္မႈ မရိွေတာ့ပါ။ ဆရာဝန္က ေသြးမလွဴဒါန္းမီ က်န္းမာေရးစစ္ေဆးမႈ ျပဳလုပ္ပါသည္။က်န္းမာေရးႏွင့္ မညီညႊတ္သူမ်ား၏ ေသြးကို လက္မခံပါ။သင့္ေတာ္ေသာ လမ္းညႊန္မႈကိုေပးပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေသြးလွဴဒါန္းျခင္းသည္ ေသြးလွဴရွင္၏ က်န္းမာေရးကို စစ္ေဆးျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။ေသြးလွဴရွင္တစ္ဦးသည္ (၄)လတစ္ႀကိမ္သာ လွဴခြင့္ရိွၿပီး ေသြးလွဴဒါန္းျခင္းေၾကာင့္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္တိုးသည္ဆို သည္မွာ မမွန္ကန္ေၾကာင္း အမ်ိဳးသားေသြးဌာနမွ ေၾကညာထားခ်က္မ်ားအရ သိရပါသည္။

လွ်ပ္တျပက္သတင္းဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးျမတ္ခိုင္ ေမြးေန႕ပြဲ က်င္းပ

လွ်ပ္တျပက္သတင္းဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးျမတ္ခိုင္ ေမြးေန႕ပြဲ က်င္းပ
ရန္ေနာင္(ဗိုလ္တေထာင္)   မိုးမခ  ဩဂုတ္ ၃- ၂၀၁၅
ဖိုးေသာၾကာ(ေခတ္မိုး)၊ရဲေဘာ္ဘခက္၊အကယ္ဒမီထြန္းနိုင္၊ေမာင္ေမာင္ေအး(အလကၤာဝတ္ရည္)

ဦးေအာင္စိုးသူ 

ဦးျမတ္ခိုင္ ႏွင့္ လူမင္း


ဦးျမင့္သိန္းေဖတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွင့္ အိုေအစစ္ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဂ်ဴလိုင္မိုး

ေစာေဝ၊ဦးျမင့္သိန္းေဖႏွင့္ဇနီး၊ဦးျမတ္ခိုင္

ေရႊညာခိုင္စိုး


          လွ်ပ္တျပက္သတင္းဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးျမတ္ခိုင္၏ ေမြးေန႔မဂၤလာဧည့္ခံပြဲကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကန္ေတာ္ႀကီး ရိွ ကရဝိတ္နန္းေတာ္ဟိုတယ္တြင္ ဩဂုတ္လ(၂) ရက္ နံနက္ (၁၀) နာရီက က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

          အဆိုပါ ေမြးေန႔မဂၤလာဧည့္ခံပြဲသုိ႔ ဖိတ္ၾကားလႊာတြင္ ဆရာဦးျမတ္ခိုင္က “ ပင္စင္ယူဖို႔ လက္တစ္လံုးပဲလိုေတာ့တာမို႔ က်ေနာ့္ေမြးေန႔မွာ မွတ္မွတ္ရရ ေကၽြးေမြးျပဳစုပါရေစခင္ဗ်ာ ” ဟု ဖိတ္ၾကားထားသည္။

          ေမြးေန႔ပြဲသို႕ ရုပ္ရွင္ဂီတသဘင္ ႏွင့္ စာေပစာနယ္ဇင္းအသိုင္းအဝိုင္းမွ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ၊အထူးဖိတ္ၾကားထားသူမ်ား တက္ေရာက္ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရသည္။

          ဦးျမတ္ခိုင္သည္ ႀကီးပြားေရးမဂၢဇင္း၊မဟာအႏုပညာဂ်ာနယ္၊ လွ်ပ္တျပက္ ဂ်ာနယ္တို႕ကို အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ အဂၤါစကားဝုိင္းကို တည္ေတာင္ခဲ့ၿပီး စာနယ္ဇင္းေလာကတြင္ ဩဇာတိကၠမ ႀကီးသူတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။


ဇင္လင္း - မေမ့အပ္သည့္ ႏိုင္ငံ ့သားေကာင္းတေယာက္ - ဦးလွသန္း (၁၉၄၇ - ၁၉၉၆)


ဇင္လင္း - မေမ့အပ္သည့္ ႏိုင္ငံ ့သားေကာင္းတေယာက္  
ဦးလွသန္း (၁၉၄၇ - ၁၉၉၆) NLD ပါတီ၏ ၉၀ ခုုႏွစ္ ေရြးေကာက္ခံျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုုိယ္စားလွယ္၊ ကိုုကိုုးကၽြန္းမဲဆႏၵနယ္
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၃၊ ၂၀၁၅


၂၀၁၃ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ (၂) ရက္ေန ့ဆိုလွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ ဦးလွသန္း (အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္၊ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္၊ ကိုကိုးကၽြန္း မဲဆႏၵနယ္) အသက္ေပးဆပ္သြားခဲ့သည္ မွာ (၁၉) တင္းတင္းျပည့္ျပီျဖစ္သည္။ ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရး တိုက္ပြဲကား ယေန ့တိုင္ ဆက္လက္ဆင္ႏႊဲေနရဆဲ။ ဦးလွသန္း မွာမူ သမိုင္းေရးတာ၀န္ကို ေက်ပြန္ စြာထမ္းေဆာင္သြားခဲ့သည့္ ႏိုင္ငံ့သားေကာင္းအျဖစ္ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေပၚတြင္ ကမၸည္းတင္က်န္ရစ္ခဲ့ျပီးျဖစ္ေပသည္။

ဦးလွသန္းသည္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ခရီးသြားလာေရးခက္ခဲရုံမက စည္းရုံးေရးလုပ္ရန္လည္း မလြယ္ကူေသာ ကိုကိုးကၽြန္း မဲဆႏၵနယ္၌ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ စြန္ ့စြန္ ့စားစား၀င္ေရာက္ အေရြးခံခ့ဲသူျဖစ္သည္။ အရပ္ ၅ ေပ ၆ လကၼခန္ ့အသားညိဳညိဳ ပိန္ပိန္ပါးပါး ျဖစ္ေသာ္လည္း ဦးလွသန္းသည္ က်စ္လစ္ ၾကံ ့ခိုင္မွဳရွိသူျဖစ္သည္။ ဥပေဒအက်ိဳး ေဆာင္ျဖစ္လာ၍ လားမသိ၊ အ၀တ္အစားကို အၿမဲသပ္သပ္ရပ္ရပ္ ၀တ္ဆင္တတ္ သည္။ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္သို ့လာသည့္အခါတိုင္း ပင္နီတိုက္ပုံအက်ၤ ီအၿမဲ၀တ္ေလ့ရွိသူျဖစ္သည္။ ေရွ ့ေနအျဖစ္အသက္ေမြး ေသာ္လည္း စကားကို လိုအပ္မွသာ ေျပာေလ့ရွိသည္ကို သတိထားမိသည္။

သူႏွင့္ စာေရးသူ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီကပင္ ခင္မင္ရင္းႏွီးခဲ့သည္။  ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ ရန္ကုန္တိုင္းရုံးတြင္ စာေရးသူ ရုံးအဖြဲ ့မွဴးတာ၀န္ယူခဲ့စဥ္က ျဖစ္သည္။ ဦးတင္ေမာင္၀င္း (အင္းစိန္ေထာင္ အတြင္း ၁၈၊၁၊ ၁၉၉၁။ တြင္ က်ဆုံးသူ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ ခရမ္း လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္) ၏ မိတ္ဆက္ေပးမွဳအရ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ ၾကည့္ျမင္တိုင္ ၿမိဳ ့နယ္ ဥကၠဌ ဦးလွသန္း၊ သူႏွင့္အတူ ပါလာသူ ဒုတိယဥကၠဌ ဦးေက်ာ္သန္း တို ့ကို စတင္သိကြၽမ္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုစဥ္က ဦးလွသန္းသည္ အသက္အားျဖင့္ (၄၂) ႏွစ္မ်ွသာရွိေသးသည္။

ထိုစဥ္က ရန္ကုန္တိုင္းရုံးသည္ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္မွ ထုတ္ျပန္သည့္ ေၾကညာခ်က္စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ေန ့စဥ္ (အခမဲ့) ျဖန္ ့ေ၀ေပးခဲ့သည္၊ ထိုသို ့အခမဲ့ ျဖန္ ့ေ၀ ႏိုင္ေစရန္ စာေရးသူ၏ စာေပမိတ္ေဆြမ်ားက လိုအပ္ေသာ စကၠဴမ်ားကို လွဴဒါန္းခဲ့ၾက၍ျဖစ္သည္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ၿမိဳ ့နယ္ဆိုင္းဘုတ္တင္ပြဲမ်ား တြင္ ေျပာၾကားသည့္ မိန္ ့ခြန္းမ်ားကို လက္ႏွိပ္စက္ ျဖင့္ရိုက္ႏွိပ္၍၎၊ ကက္ဆက္ေခြ၊ ဗီဒီယိုေခြ အျဖစ္ကူးယူ၍၎၊ သက္သာေသာေစ်းႏွဳန္းမ်ားျဖင့္ ရန္ကုန္တိုင္းရုံးက ျဖန္ ့ေ၀ေပးခဲ့သည္။ ဗီဒီယိုေခြ မိန္ ့ခြန္း မ၀ယ္ႏိုင္သူမ်ားကို တိုင္းရုံးက ငွားရန္းသည့္ စနစ္ျဖင့္လညး္ မ်ွေ၀သည္။ 

ဦးလွသန္းသည္ ထို မိန္ ့ခြန္းေခြမ်ားကို သူပိုင္ေငြေၾကးစိုက္ထုတ္ကာ၊ ပုံမွန္ တက္တက္ႁကြႁကြ ၀ယ္ယူ၍ ၾကည့္ျမင္တိုင္ ၿမိဳ ့နယ္အတြင္းရွိ လူထုထံ ျပန္လည္ျဖန္ ့ေ၀ေပးေလ့ရွိ သည္။ ကိုယ္တိုင္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ၿမိဳ ့နယ္ ရပ္ကြက္ ဆိုင္းဘုတ္တင္ပြဲမ်ားတြင္ အခါအားေလ်ာ္စြာ လိုက္ပါ အားေပးတတ္သည္။ ဤသို ့ျဖင့္ (၁၉၈၉-၉၀) ကာလမ်ားတြင္ ဦးလွသန္းႏွင့္ သူ ့ၿမိဳ ့နယ္တာ၀န္ရွိသူမ်ားမွာ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္ ရန္ကုန္တိုင္းရုံးသို ့ေန ့စဥ္ပုံမွန္ လာၾကသူမ်ားတြင္ အပါ အ၀င္ျဖစ္သည္။ လာတိုင္းလည္း ၿမိဳ ့နယ္စုံမွ ေရာက္လာၾကေသာ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္၀င္မ်ား၏ အလြတ္သေဘာထိုင္ၾကသည့္ ေဆြးေႏြး၀ိုင္းမ်ားတြင္ ဦးလွသန္း စိတ္အားထက္ထက္သန္သန္ ပါ၀င္ေဆြးေႏြးေလ့ရွိသည္။

ရန္ကုန္တိုင္းရုံးသို ့လာသည့္ အခါမ်ားတြင္ ရံဖန္ရံခါ ရန္ကုန္တိုင္းစည္းရုံးေရးအဖြဲ ့၀င္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဆရာဦးထြန္းတင္ (တရားရုံးခ်ဳပ္ေရွ ့ေန၊ကိုကိုး ကြၽန္း ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း၊ကြယ္လြန္)၊ ဦးတင္ေမာင္၀င္း(ခရမ္း၊ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္၊ကြယ္လြန္)၊ ဦးျမင့္ (၁၉၇၄ အလုပ္သမား အေရး ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း)၊ ဦးသိန္းတင္ (စာေရးဆရာ တင္သိန္းေမာင္၊ ဇႏၷ၀ါရီ ၁၈၊ ၁၉၉၈ အက်ဥ္းက်ေနစဥ္ ရန္ကုန္ေဆးရုံႀကီး၌ ကြယ္လြန္သူ) စသူမ်ားႏွင့္လည္း မျပတ္ ထိေတြ ့ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းမွဳမ်ားလုပ္တတ္သည္။ မသိမီလိုက္ေသာ အတိတ္က ႏိုင္ငံေရး အျဖစ္အပ်က္မ်ား၊ အေတြ ့အႀကံဳ မ်ား၊ အယူအဆမ်ားကို ဂရုတစိုက္ ေလ့လာ မွတ္သားတတ္သည္။ စာေရးသူလည္း ထိုစဥ္က ဦးလွသန္းႏွင့္ ဦးေက်ာ္သန္း တို႕ ႏွင့္အတူ့ လက္ငင္းႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရး လူမွဳေရးအေျခအေနမ်ားကို ေျပာျဖစ္ဆိုျဖစ္ပါသည္။ သူႏွင့္ စကားေျပာ ျဖစ္ေသာ အေတြ ့အႀကဳံမ်ားကို ျပန္၍ စဥ္းစားၾကည့္ မိမွ သူ၏ ႏိုင္ငံေရး ၌ စိတ္ထက္သန္ပုံ၊ ပညာလိုလားပုံ၊ စာဖတ္အား ေကာင္းပုံ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို အားက်အတုယူတတ္ပုံတို ့ကို ျပန္လည္ ျမင္ေယာင္လာသည္။

သူ ့ဘ၀ေနာက္ခံကို အၾကမ္းဖ်င္းျပန္လည္ သုံးသပ္ၾကည့္လ်ွင္ သူသည္ တပ္မေတာ္ (ေရ) တြင္ အသက္ (၁၈) ႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္ (၁၉၆၅) မွစတင္ စစ္မွဳထမ္း ခဲ့သည္။ ရတနာပုံေရတပ္စခန္း၊ စစ္ေတြေရတပ္စခန္း၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရုံး(ေရ)၊ ေရတပ္ ကမ္းတက္တိုက္ခိုက္ေရးတပ္ရင္း၊စစ္ေရယာဥ္ (၁၁၀)၊ စစ္ေရယာဥ္ ရန္ႀကီးေအာင္ စသည့္ေနရာဌာနမ်ားတြင ္တာ၀န္ထမ္း ခဲ့သည္။ သို ့ေသာ္ စစ္မွဳထမ္းရင္း သူ ့ဘ၀တိုးတက္မွဳအတြက္ မနားမေန ႀကိဳးစား ပညာရွာခဲ့သည္။ လက္ေရးတိုပညာႏွင့္ စာရင္းအင္းပညာကို တပ္တြင္း၌ပင္ သင္ယူတတ္ျမာက္ခဲ့သည္။ အတန္းပညာကိုလည္း တပ္တြင္းမွာပင္ ဆက္လက္ အားထုတ္သင္ယူခဲ့ရာ စစ္သက္ (၁၀) ႏွစ္ျပည့္သည့္(၁၉၇၅) တြင္ တပ္တြင္းမွပင္ (၁၀) တန္းကို ရူပေဗဒဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေျဖဆိုေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ဆယ္တန္း ေအာင္ၿပီး ေနာက္တြင္ ပညာတတ္လိုစိတ္ ပိုမိုျပင္းျပထက္သန္လာခဲ့သည္ဟု ဦးလွသန္းကေျပာဖူးသည္။ 

ထို ့ေၾကာင့္ အသက္ (၃၀) ျပည့္ သည့္ (၁၉၇၇)တြင္ တပ္မွ အၿငိမ္းစားယူ၍ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ၌ ဥပေဒပညာ အဓိကျဖင့္ ပညာဆက္လက္သင္ယူ သည္၊ ၁၉၈၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ သူ ဥပေဒ ၀ိဇၨာဘြဲ ့ ရရွိခဲ့သည္။  ထို ့ေနာက္ ေရွ ့ေနေလာကသို ့ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး၊ အထက္တန္းေရွ ့ေန၊ ဗဟိုတရားရုံးခ်ဳပ္ေရွ ့ေနအျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွန္ ့ တရားရုံးမ်ား တြင္ ဥပေဒ အက်ိဳးေဆာင္အျဖစ္ လိုက္ပါေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ တရားရုံးခ်ဳပ္ေရွ႕ေန ဦးလွသန္းသည္ ပညာတန္ဖိုးကို သိရွိလာသူျဖစ္သည့္အေလ်ာက္၊ တဖက္တြင္ ပရဟိတစိတ္ျဖင့္ ရပ္ေရးရြာေရးလူမွဳေရးကိစၥမ်ားတြင္လည္း ပါ၀င္ကူညီ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူျဖစ္သည္။  

၁၉၇၈ မွ ၁၉၈၈ အထိ ၾကည့္ျမင္တိုင္ ၿမိဳ ့နယ္ စစ္မွဳထမ္းေဟာင္းအဖြဲ ့တြင္ ရုံးအဖြဲ ့မွဴးတာ၀န္ႏွင့္ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရးအဖြဲ ့အတြင္းေရးမွဴး တာ၀န္မ်ားကိုလည္း မအားလပ္သည့္ၾကားမွ  ဦးလွသန္း ထမ္းရြက္ခဲ့သည္။

၁၉၈၈ ျပည္သူ ့ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံကာလတြင္ ဦးလွသန္းသည္ ရန္ကုန္ေရွ ့ေနမ်ားအစည္းအရုံးႏွင့္အတူ လူထုဆႏၵ၏z ေဖၚထုတ္ရာတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၈ စက္တင္ဘာ  (၂၇) တြင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ ဖြဲ ့စည္းေပၚထြန္းလာေသာ အခါ ဦးလွသန္းသည္ ၾကည့္ျမင္တိုင္ ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ၿမိဳ ့နယ္ ေဆာ္ၾသေရးအဖြဲ ့၀င္ျဖစ္လာခဲ့သည္။ သူ၏ ရိုးသားမွဳ ႀကိဳးစားမွဳ ပရဟိတစိတ္ထားရွိမွဳ လူမွဳဆက္ဆံေရးေကာင္းမြန္မွဳစသည့္ အရည္းအခ်င္းမ်ားေၾကာင့္ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္အဖြဲ ့၀င္မ်ားက သူ ့အား ၾကည့္ျမင္တိုင္ၿမိဳ ့နယ္ ပထမအႀကိမ္ ညီလာခံတြင္ ဥကၠဌ အျဖစ္၎၊ ႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာညီလာခံကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္၎ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ဤသို ့ျဖင့္ ပါတီစုံ ဒီမိုကေရစီအေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က ၁၉၈၉ ႏို၀င္ဘာ (၁၀)ရက္စြဲျဖင့္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပမည့္ေန ့ရက္ႏွင့္ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအမည္စာရင္း (တင္သြင္းျခင္း၊ စိစစ္ျခင္း၊ ရုပ္သိမ္းျခင္း) တို ့ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းသည့္ ေန ့ရက္မ်ားေၾကညာခဲ့သည္။ ထို ေကာ္မရွင္ေၾကညာခ်က္ အမွတ္ (၃၂၆) အရ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲကို ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေမလ (၂၇) ရက္ေန ့တြင္က်င္းပမည္။ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ေလာင္းအမည္စာရင္းမ်ားကို ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ (၂၈) မွ ၁၉၉၀ ဇႏၷ၀ါရီလ (၃) ရက္ေန ့အတြင္း တင္သြင္းၾကရမည္ ျဖစ္ သည္။ ဦးလွသန္းသည္ ၾကည့္ျမင္တိုင္ၿမိဳ ့နယ္ ပထမအႀကိမ္ ညီလာခံတြင္ ဥကၠဌ အျဖစ္၎၊ ႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာညီလာခံ ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္၎ ေရြးခ်ယ္ခံထားရ သူျဖစ္၍ ၾကည့္ျမင္တိုင္ၿမိဳ ့နယ္ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အျဖစ္ ေကာ္မရွင္သို ့အမည္စာရင္းတင္သြင္းရမည္ျဖစ္သည္။

သို ့ေသာ္ ဦးလွသန္းက ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္း ၿမိဳ ့နယ္ (၄၂)ခု၊ မဲဆႏၵနယ္ (၆၁) နယ္ ရွိသည့္အနက္ ကိုကိုးကၽြန္း မဲဆႏၵနယ္သို ့သြားေရာက္အေရြးခံမည့္ ကိုယ္စားလွယ္ မရွိျဖစ္ေနသည္ကို သတိျပဳမိပုံရသည္။ ထို ့ျပင္ ကိုကိုးကၽြန္းစုသည္ ကိုကိုးကၽြန္းႀကီး ကိုကိုးကၽြန္းငယ္ႏွင့္ စားပြဲကၽြန္းဟူ၍ (၃)ကၽြန္းရွိသည့္ အနက္ ကၽြန္းမႀကီး၌သာ လူေနမ်ားသည္။ အိႏၵိယသမုဒၵရာအတြင္းရွိ ထိုကၽြန္းစုကေလးသည္ ျမန္မာျပည္မ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသ၏ ေတာင္ဖက္ မိုင္ ၂၀၀ ခန္ ့တြင္ တည္ရွိသျဖင့္ သြားလာမွဳလြယ္ကူလွသည္မဟုတ္ေပ။ ေနထိုင္သူအမ်ားစုမွာ ေရတပ္၊ ရဲအဖြဲ ့ႏွင့္ အရပ္ဖက္၀န္ထမ္း မိသားစုမ်ား ျဖစ္သည္။ အုန္းၿခံ လုပ္ငန္းလုပ္သူ အရပ္သားမိသားစုမ်ားအပါအ၀င္ ကိုကိုးကၽြန္း ၿမိဳ ့နယ္ လူဦးေရမွာ (၁၀၀၀) သာသာ ကေလးသာ ရွိသည္။ ဆႏၵမဲေပးခြင့္ရွိသူမွာ (၆၁၃) ဦးသာရွိ၍ စစ္တပ္ၾသဇာ လုံး၀ သက္ေရာက္ရာ ၿမိဳ ့နယ္လည္းျဖစ္သည္။

ကိုကိုးကၽြန္းစုသည္ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ စစ္တပ္က ပထမအႀကိမ္ အာဏာသိမ္းစဥ္က ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို အက်ဥ္းခ်ရာ ေနရာအျဖစ္ နာမည္ဆိုးျဖင့္ ထင္ရွားခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား၏ အစာငတ္ခံတိုက္ပြဲ ေအာင္ျမင္ၿပီးေနာက္ ၁၉၇၁ ခုႏွစ္တြင္ ထိုကၽြန္းေထာင္ဖ်က္သိမ္းခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ ထို ကၽြန္းစုၿမိဳ ့နယ္တြင္ ေနထိုင္သူမ်ား၏ ဒီမိုကေရစီဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းေရး၊ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္အတြက္လည္း ပထ၀ီအရအေရးပါသည့္ မဲဆႏၵနယ္တနယ္ မဆုံးရွဳံးေရး အတြက္ ကိုကိုးကၽြန္း မဲဆႏၵနယ္သို ့သြားေရာက္ အေရြးခံရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ေၾကာင္း ဦးလွသန္းက စကားစပ္၍ ေျပာဖူးသည္။ ဤသို ့ျဖင့္ ဦးလွသန္း အား အဖြဲ ့ခ်ဳပ္က ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ကိုကိုးကၽြန္း မဲဆႏၵနယ္တြင္ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္အားကိုယ္စားျပဳယွဥ္ၿပိဳင္ရန္ လက္ခံအတည္ျပဳ ခဲ့သည္။

၁၉၉၀ ေမလ (၄) ရက္ေန ့တြင္ ဦးလွသန္းႏွင့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္၀င္(၄)တို့ ့ကိုကိုးကၽြန္းစု ဆီသို ့ထြက္ခြာခဲ့ၾက သည္။ သူတို ့မေရာက္မီကပင္ ကၽြန္းအာဏာပိုင္တို ့ထံ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္ကိုယ္စားလွယ္အား မည္သည့္အကူအညီမွ မေပးရန္ ညႊန္ၾကားခ်က္ကေရာက္ႏွင့္ၿပီးျဖစ္ပုံရေၾကာင္း ဦးလွသန္းက ေျပာျပ ဖူးသည္။ သူတို ့အဖြဲ ့ေနထိုင္ေရးကိုပင္ အာဏာပိုင္ တို ့ကခက္ခဲေအာင္လုပ္ထားသျဖင့္၊ ကိုယ္တိုင္သစ္၀ါးခုတ္ၾကကာ ယာယီတဲေဆာက္ ေနခဲ့ရသည္။ သူ ့ကို တအိမ္တက္ ဆင္း မဲဆြယ္စည္းရုံးခြင့္လည္းမျပဳ၊ စာရြက္စာတမ္းလက္ကမ္းစာေစာင္လည္း ေ၀ငွခြင့္မျပဳခဲ့ဟုေျပာသည္။ မဲဆႏၵရွင္ အမ်ားစု မွာ ၀န္ထမ္းမ်ားျဖစ္သျဖင့္ ၀န္ထမ္းအိမ္ယာမ်ားသို ့သြားေရာက္လည္ပတ္ျခင္းမျပဳပါဟုလည္း ၀န္ခံလက္မွတ္ ေရးထိုးရန္ ဦးလွသန္းကို အာဏာပိုင္မ်ား က ဖိအားေပးခဲ့သည္။ သို ့ေသာ္ သူက လက္မွတ္မထိုးႏိုင္ဟု တင္းတင္းမာမာ ျငင္းဆိုခဲ့သည္။ သူအားလိုလိုလာလားဖိတ္ေခၚသည့္ အိမ္အခ်ိဳ ့သို ့ဦးလွသန္း သြားေရာက္လည္ပတ္ခြင့္ရခဲ့သည္၊ ထို အိမ္မ်ားကတဆင့္ က်န္မဲေပးမည့္သူမ်ားထံ၊ သူႏွင့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္သတင္းမ်ားေရာက္ရွိခဲ့သည္၊

သူ ့ၿပိဳင္ဘက္မွာ ေရတပ္စစ္လက္နက္ခဲယမ္းတပ္(၂၄) တပ္မွဴး(အျငိမ္းစား) ကိုကိုကၽြန္း မဆလပါတီယူနစ္ ဥကၠဌေဟာင္း ဦးေအာင္သိန္း(တိုင္းရင္းသား စည္းလုံးညီညြတ္ေရးပါတီ) ျဖစ္သည္။ အိႏၵိယသမုဒၵရာအတြင္းမွ ျပည္မႏွင့္ အလွမ္းေ၀းသည့္ ကၽြန္းစုကေလးမွ မဲဆႏၵရွင္ (၆၁၃)ဦးမွာ ဦးေအာင္သိန္းအား မဲေပးၾကရန္ ကၽြန္းအာဏာပိုင္တို ့က ေျပာထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္းသူကၽြန္းသားတခ်ိဳ ့က ေျပာၾကသည္။ သို ့ေသာ္ ဦးလွသန္းတို ့ရဲေဘာ္ငါးဦးအဖြဲ ့သည္ ရက္သတၲသုံးပတ္မ်ွ အခ်ိန္ အေတာအတြင္း အကန္ ့အသတ္မ်ားအၾကားမွ ကၽြန္းသူကၽြန္းသားတို ့ထံ ျပည္မမွ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံ သတင္း စကားမ်ားကို အေရာက္ပါးခဲ့ႏိုင္ၾကသည္။

ေမလ (၂၇) ရက္ေန ့တြင္ ကိုကိုးကၽြန္းစုရွိ မဲရုံ (၂) တြင္ ဆႏၵမဲေပးခြင့္ရွိသူ (၆၁၃) ဦးအနက္ (၄၃၂) ဦးလာေရာက္ မဲေပးခဲ့ ၾကသည္။ ဦးလွသန္းက ၂၄၆ မဲ(၅၆.၉၄)ရာခိုင္ႏွဳန္း၊ တစညကိုယ္စားလွယ္က ၁၈၆ မဲ (၄၃.၀၆)ရာခိုင္ႏွဳန္း စီအသီးသီး ရရွိခဲ့ၾကသည္။ ေရတပ္ အျငိမ္းစား အရာရွိႀကီးတဦးႏွင့္ ေရတပ္ အျငိမ္းစား ရဲေဘာ္တဦးတို ့၏ အားၿပိဳင္ပြဲလည္းျဖစ္သည္။ စစ္အာဏာျဖင့္ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားသည့္ မဲဆႏၵနယ္ျဖစ္၍ ဦးလွသန္း၏ ေအာင္ပြဲမွာ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပုံ ေအာင္ျမင္မွဳ အတြက္ ထူးျခားထင္ရွားသည့္ လကၡဏာဟုဆိုႏိုင္သည္။ သူတို ့(ရဲငါးေဘာ္)အား ရန္ကုန္ အျပန္ခရီး တြင္ ေသာင္းေသာင္း ဖ်ဖ် ႀကိဳဆို ဂုဏ္ျပဳခဲ့ၾကသည္။

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္သည္ မဲ ဆႏၵနယ္ (၄၈၅) ေနရာအနက္မွ (၄၄၇)ေနရာတြင္ ၀င္ေရာက္ အေရြးခံခဲ့ရာ၊ (၃၉၂) ေနရာ အႏိုင္ရခဲ့သည္။ ျပည္သူ ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားေရြးေကာက္ၿပီးေသာ္လည္း လႊတ္ေတာ္ေပၚေပါက္လာျခင္း မရွိသျဖင့္၊ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္က ၁၉၉၀ ဇူလိုင္လ (၂၈-၂၉)တြင္ ဂႏၵီခမ္းမ ၌ ပထမအႀကိမ္ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ၏ ပဏာမညွိႏွဳိင္းအစည္းအေ၀းႀကီးက်င္းပခဲ့သည္။ ဂႏၵီခမ္းမေၾကညာစာတမ္းထုတ္ျပန္ကာ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ေခၚယူ ဖြဲ ့စည္းေရးသေဘာထားကို ျပည္သူ သို ့အသိေပးခဲ့သည္။ ဂႏၵီအစည္းအေ၀း မတိုင္မီတရက္ (၂၇ ဇူလိုင္ ၁၉၉၀)တြင္ န၀တ အဖြဲ ့ကလည္း ေၾကညာခ်က္အမွတ္(၁၊၉၀)ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ (၁၊၉၀)၏ အႏွစ္ခ်ဳပ္မွာ ယာယီဖြဲ ့စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒ ေရးဆြဲ၍ အစိုးရဖြဲ ့စည္းျခင္းကို မည္သည့္နည္းႏွင့္မၽွ လက္မခံ၊ ထိုသို ့ေဆာင္ရြက္ပါက ထိေရာက္ စြာ အေရးယူမည္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ပစ္ပယ္ ေၾကာင္း။ ျပည္သူ ့ဆႏၵသေဘာထားကို ဥပေဒအရ ၎။ က်င့္၀တ္ သိကၡာအရ၎ န၀တ က မေလးမစားလုပ္လိုက္ျခင္းလည္းျဖစ္သည္။

ဆက္လက္၍ ၁၉၉၀ စက္တင္ဘာ (၆)ရက္ေန ့တြင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ ဗဟိုအလုပ္အမွဳေဆာင္ (ယာယီ) ဥကၠဌ ဦးၾကည္ေမာင္အား (၁၊၉၀) ကို ဆန္ ့က်င္မွဳျဖင့္ ဖမ္းဆီးလိုက္ျခင္းျဖင့္ န၀တ က အဖြဲ ့ခ်ဳပ္အားစတင္ ၿဖိဳခြဲေတာ့ သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေနာက္ (၂)ေက်ာ္လာသည္အထိ စစ္အုပ္စုက အာဏာစြန္ ့လႊတ္မည့္ လကၡဏာ မျပေတာ့။ သို ့ျဖင့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္မွ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အခ်ိဳ ့သည္ ျပည္သူ ့ဒီမိုကေရစီ ဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းႏိုင္ေရးအတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ေဆြးေႏြးမွဳမ်ားလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ ယင္းသို ့ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားျပဳလုပ္ၾကသည့္အနက္ ၁၉၉၀ စက္တင္ဘာ (၂၉) ေန ့တြင္ အမရပူရၿမိဳ ့မဲဆႏၵနယ္(၂) ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးဘဘြား ေနအိမ္၌ ျပဳလုပ္ေသာ ယာယီအစိုးရဖြဲ ့စည္းေရး လ်ွိဳ ့၀ွက္ အစည္းအေ၀း၊ စက္တင္ဘာ(၃၀) မန္းအေနာက္ေတာင္ၿမိဳ ့နယ္ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္ရုံး၌ ျပဳလုပ္ေသာ ယာယီအစိုးရဖြဲ ့စည္းေရး လ်ွိဳ ့၀ွက္ အစည္းအေ၀းႏွင့္ ၁၉၉၀ ေအာက္တိုဘာ (၁) အမာခံ (၆) ဦး ယာယီစင္ၿပိဳင္အစိုးရဖြဲ ့စည္းေရး အစည္းအေ၀းမ်ားလည္း အပါအ၀င္ျဖစ္သည္။

ဦးလွသန္းသည္ စက္တင္ဘာ(၂၉၊၃၀) အစည္းအေ၀းမ်ားတြင္ တက္ႁကြစြာပါ၀င္ ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ေအာက္တိုဘာလတြင္ ထိုအစည္းအေ၀း သတင္းမ်ား ေပါက္ၾကားသျဖင့္ အဖြဲခ်ဳပ္၀င္မ်ား၊ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အမ်ားအျပားကို န၀တ က ပိုက္စိပ္တိုက္ဖမ္းေတာ့သည္။ ထိုအဖမ္းခံသူမ်ားထဲ တြင္ ဦးလွသန္းလည္း ပါ၀င္သည္။စုစုေပါင္း ၃၅ ဦး ကို ျပစ္မွဳဆိုင္ရာ ဥပေဒပုဒ္မ ၁၂၂(၁)  ႏွင့္ ၁၂၄ တို ့ျဖင့္ တရားစြဲျခင္းခံရသည္။ ၁၉၉၁ ဇႏၷ၀ါရီလ(၁၅) တြင္ စတင္ ရုံးတင္ တရားစြဲဆို၍ ဧၿပီလ (၃၀) တြင္ စီရင္ခ်က္ခ်ခဲ့သည္။

ဦးခ်စ္တင္ (မင္းလွ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးျမ၀င္း(အဂၤပူ ၁၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးလွထြန္း(ၾကည့္ျမင္တိုင္၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးထြန္းေအာင္(ေရတာရွည္ ၂၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးေအာင္ဆန္းျမင့္ (ၿမိဳင္ ၁၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးေစာလွဳိင္ (အင္းေတာ္ ၊လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးျမင့္ၾကည္ (ကသာ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ဦးသိန္းထြန္း (သဲကုန္း ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးရဲထြတ္ (ဒိုက္ဦး ၊လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးခင္ေမာင္သိန္း(ခင္ဦး ၁ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ဦးေသာင္းျမင့္ (ခင္ဦး ၂ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးသိန္းေဖ (ကန္ ့ဘလူ ၁ ၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ေဒါက္တာျမင့္ႏိုင္ (ကန္ ့ဘလူ ၂ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ေဒၚခင္စန္းလွဳိင္ (၀က္လက္ ၂ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ေဒၚစန္းစန္း၀င္း (အလုံ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ေဒၚစန္းစန္း (ဆိပ္ကမ္း ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ေဒါက္တာ ေမာင္ေမာင္လတ္ (သာေကတ ၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ဦးေက်ာ္သြင္ (ခရမ္း ၁ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးလွသန္း (ကိုကိုးကၽြန္းစု ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးသာဆိုင္ (တြံေတး ၁ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ေဒါက္တာ ေဇာ္ျမင့္ေမာင္ (အမရပူရ ၁ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးဘဘြား (အမရပူရ ၂ ၊လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ေဒါက္တာစိုးလင္း (မန္း အေနာက္ေတာင္ ၁ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးတင္ေအာင္ေအာင္ (မန္း အေနာက္ေျမာက္ ၁ ၊လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ေဒၚအုန္းၾကည္ (ျမစ္သား ၁ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ေဒါက္တာေဇာ္ျမင့္ (ဟသၤာတ ၂ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးပိုက္ကို (ပခုကၠဴ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္ၿမိဳ ့နယ္ စည္း) ႏွင့္
 ေဒၚ၀င္းေမ (စစ္ကိုင္းတိုင္း စည္း)၊ စုစုေပါင္း (၂၈) ဦးမွာ ဥပေဒပုဒ္မ ၁၂၂(၁)  ႏိုင္ငံေတာ္အား သစၥာေဖါက္ဖ်က္ ပုန္ကန္မွဳျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ (၂၅)ႏွစ္စီ အျပစ္ေပးခံရသည္။

ဦးခင္ေမာင္ေဆြ (စမ္းေခ်ာင္း ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးႏိုင္းႏိုင္း (ပုဇြန္ေတာင္ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ 
ဦးစိန္လွဦး (အင္းစိန္ ၊လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္)၊
 ဦးေစာေနဒြန္း (အဖြဲ ့ခ်ဳပ္ ေပါက္ေခါင္းၿမိဳ ့နယ္ ဥကၠဌ)၊ 
ဦးတင္ေမာင္၀င္း (စာေရးဆရာ ေလးကိုတင္)
၊ ဦးေဖေအာင္လင္း ႏွင့္
 ေဒၚေရႊ၀ါစိုးတို ့(၇) ဦးမွာ ျပစ္မွဳဆိုင္ရာ ဥပေဒပုဒ္မ ၁၂၄ ႏိုင္ငံေတာ္အား သစၥာေဖါက္ဖ်က္ ပုန္ကန္မွဳႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ သတင္းထိန္ခ်န္မွဳ အရ ေထာင္ဒဏ္ (၁၀)ႏွစ္စီ အျပစ္ေပးခံရသည္။

ထို ယာယီအစိုးရဖြဲ ့စည္းေရး အမွဳကိစၥႏွင့္ ျငိစြန္းသျဖင့္ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္စစ္ေဆးေနစဥ္ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းမွဳျပင္းထန္သျဖင့္ ဦးေမာင္ကို (အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္၊ဗဟိုအလုပ္သမား ဦးစီးအဖြဲ ့) သည္ ၁၉၉၀ ႏို၀င္ဘာ (၉) ရက္ေန ့တြင္ ေရၾကည္အိုင္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအခ်ဳပ္၌ ကြယ္လြန္ခဲ့ သည္။ ဦးတင္ေမာင္၀င္း (ခရမ္း ၂ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္) သည္လည္း ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ခံရၿပီးေနာက္ ေဆး၀ါးႏွင့္ အစားအစာျဖတ္ေတာက္ခံရ သျဖင့္ အင္းစိန္ တြဲဖက္ေထာင္ ကၽြန္းတိုက္၌ ဇႏၷ၀ါရီ ၁၈ ၁၉၉၁ တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ရသည္။

ဦးလွသန္း(ကိုကိုးကၽြန္းမဲဆႏၵနယ္ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္) သည္လည္း ေဆး၀ါးကုသမွဳ ႏုံခ်ာ ညံ ့ဖ်င္းလွရုံမက၊ လူမဆန္စြာျပဳမူဆက္ဆံရာ၌ နာမည္ ဆိုးျဖင့္ေက်ာ္ၾကားေသာ အင္းစိန္ေထာင္တြင္ တခါသုံးေဆးထိုးအပ္ မသုံးမွဳေၾကာင့္  (HIV/AIDS) ေရာဂါကူးစက္ခံရ၍ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ (၂) ရက္ေန ့အသက္(၅၀) တြင္ အခ်ိန္မတိုင္မီ ကြယ္လြန္ခဲ့ရ သည္။

ဦးလွသန္းသည္ သူ ့က်န္းမာေရးကို သူ အလြန္ဂရုစိုက္သူျဖစ္သည္။ အင္းစိန္ေထာင္၊ တိုက္ ၄ (အတို)တြင္ သူႏွင့္အတူ စာေရးသူေနခဲ့ဖူးသည္။ မိလႅာခ် ခြင့္ေပးခ်ိန္၊ ေရခ်ိဳးခြင့္ ေပးခ်ိန္မ်ားတြင္ ဦးလွသန္းသည္ ကိုယ္လက္လွဳပ္ရွား ေလ့က်င့္ခန္းမ်ား အၿမဲလိုလို လုပ္ေလ့ရွိသည္။ အျခားသူတို ့ကိုလည္း က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ရန္၊ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ရန္ပင္ သူက တိုက္တြန္းႏွိဳးေဆာ္တတ္ေသးသည္။ စာေရးသူမွတ္မိသေလာက္ သေဘာမဆိုးေသာ ေထာင္ ၀ါဒါမ်ားက ေရခ်ိဳးၿပီးေနာက္ တိုက္ခန္း မပိတ္ေသးဘဲ၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနခြင့္ ျပဳလ်ွင္ တိုက္ခန္းနံပတ္ (၁၉)တြင္ ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးၾကၿမဲျဖစ္သည္။ ထိုေဆြးေႏြး၀ိုင္းတြင္ ဦးလွသန္း အၿမဲ ထက္ထက္သန္သန္ပါ၀င္တတ္သည္ကို မွတ္မိေနသည္။

ထိုစဥ္က တိုက္ခန္း(၁၉)တြင္ ျပည္သူ ့တိုးတက္ေရးပါတီ ဗဟို အလုပ္အမွဳေဆာင္ ေကာ္မတီ၀င္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဦးျမစိန္ (စာေရးဆရာ စိန္မင္း)၊ ဦးေလးျမင့္ (စာေရးဆရာလွကြန္ ့)၊ ဦးဟန္တင့္ႏွင့္ ဦးေသာင္းထိုက္ (ကြယ္လြန္)တို ့ေနၾကသည္။ 

စာေရးသူက အခန္း(၂၃)တြင္ ဦးခ်ိဳ(ကိ်ဳကၼေရာ)ႏွင့္၎ ဦးလွသန္းက အခန္း(၂၇)တြင္ဦးျမ၀င္း(အဂၤပူ ၁၊ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္၊ ယခု အေမရိကန္တြင္ေနသူ) ႏွင့္၎ ေနရသည္။ 

စကားေျပာခြင့္ အခ်ိန္ ကေလးရတိုင္း အခန္း(၁၉) စကား၀ိုင္းတြင္ ဦးလွသန္းကို ပုံမွန္ေတြ ့ရတတ္သည္။ ထို ့ျပင္ ဦးလွထြန္း(ၾကည့္ျမင္တိုင္၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ ေဒါက္တာ ေမာင္ေမာင္လတ္ (သာေကတ ၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ၊ကြယ္လြန္္)၊ ဦးေက်ာ္သြင္ (ခရမ္း ၁ ၊လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္၊ယခု ေနာ္ေ၀)၊ ေက်ာင္းသားမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ကိုတင့္ဆန္း(ရကသ)၊ ကိုၿပဳံးခ်ိဳ (ရကသ)၊ ကိုယဥ္ေထြး (လူ ့ေဘာင္သစ္၊ယခု ေနာ္ေ၀)၊ ကို၀င္းသိန္းႏွင့္ ကိုစိန္လွဳိင္ (သုံး ေရာင္ျခယ္) တို ့လည္း (၄) တို တိုက္မွာပင္ ရွိေနၾက သည္။

 (၁၉၉၃-၉၄) ကာလျဖစ္၍ ထိုစဥ္က ႏိုင္ငံေရးတိုက္၀င္းမ်ားတြင္ လႊမ္းမိုးေနေသာ အေၾကာင္း အရာမွာ အမ်ိဳးသား ညီလာခံ တက္သင့္၊ မတက္သင့္ ကိစၥပင္ျဖစ္သည္။ ညီလာခံက ခ်မွတ္လိုက္ေသာ အေျခခံမူ (၆)ခ်က္အနက္၊ (အမ်ိဳးသား ႏိုင္ငံေရး ဦးေဆာင္မွဳ အခန္းက႑တြင္ တပ္မေတာ္က ပါ၀င္ထမ္းေဆာင္ေရး) ဆိုသည့္ နံပတ္ (၆) အခ်က္ကို လက္ခံသင့္ မသင့္ ဆိုေသာ ၿပႆနာက အဓိက အျငင္းပြားစရာ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။

ဦးလွသန္းသည္ တပ္မေတာ္(ေရ)တြင္ ၁၂ ႏွစ္မ်ွ စစ္မွဳထမ္းခဲ့ဖူးသူျဖစ္ေသာ္လည္း ထိုကိစၥကို စဥ္းစားရာ၌ အခ်ိဳ ့ေသာ ပုဂိၢဳလ္မ်ားကဲ့သို ့ေတြေ၀မွဳမရွိ။ သူ က တပ္မေတာ္သည္ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး၏ စီမံကြက္ကဲမွဳေအာက္၌ သာရွိရမည္ဟု ယူဆသူျဖစ္သည္။ ဦးလွသန္းသည္ တကၠသိုလ္တြင္ ဥပေဒပညာ သင္ယူစဥ္က ဖြဲ ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒဘာသာရပ္ကို ေလ့ေလာသင္ယူခဲ့ရသူျဖစ္သည္။ ထို ့ေၾကာင့္ တိုက္ခန္းနံပတ္ (၁၉) ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြး၀ိုင္းမ်ား၌ ဥပေဒဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ား ဆိုလ်ွင္ သူက ဒိုင္ခံရွင္းျပတတ္သည္။ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္တြင္ တာ၀န္ရွိသူျဖစ္လာေသာအခါ သူသည္ ဖြဲ ့စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ပိုမိုဖတ္ရွဳေလ့လာျဖစ္ေၾကာင္းလည္းေျပာျပဖူးသည္။ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တက္သုတ္ရိုက္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရသျဖင့္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဖြဲ ့စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ တြင္ အားနည္းခ်က္မ်ားရွိခဲ့ေၾကာင္း သူက ေ၀ဖန္ျပဖူးသည္။ အဓိကအားနည္းခ်က္မွာ တိုင္းရင္းသားမ်ားအား တန္းတူအခြင့္အေရးေပးရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့မွဳ ျဖစ္ေၾကာင္း သူက ေထာက္ျပဖူးသည္။ တာ၀န္ရွိသည့္ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ထို အားနည္းခ်က္မ်ားကို အခ်ိန္မီ မျပင္ ဆင္ႏိုငိခဲ့သည့္အျပင္၊ မိမိတို ့အုပ္စု အာဏာၿမဲေရးကို အာရုံစိုက္ေနခဲ့သျဖင့္ တိုင္းျပည္ဖရိုဖရဲျဖစ္ရသည္ဟူေသာ သူ ့ေ၀ဖန္ခ်က္ကို မွတ္မိေနေသးသည္။

ဦးျမစိန္ (စာေရးဆရာ စိန္မင္း)က ထိုစဥ္က အေၾကာင္းမ်ားကို ျပန္ေျပာျဖစ္တိုင္း ဦးလွသန္းသည္ သူ အထူးေလးစားသူမ်ား အနက္တြင္ တဦးျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပတတ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တဦးအေနျဖင့္ ျပည္သူဘက္က ရပ္ရမည္၊ ျပည္သူ ့အက်ိဳးစီးပြားကို ကာကြယ္ရမည္ ဆိုသည္ကို ေကာင္းစြာသိရိွသူ၊ ႏိုင္ငံေရးအျမင္ ရွင္းလင္းသူဟု ဦးျမစိန္က ဦးလွသန္းအေပၚ မွတ္ခ်က္ေပးဖူးသည္။

တိုက္ပိတ္ခံထားရသည့္ အခ်ိန္မ်ားတြင္ ဦးလွသန္းသည္ ပလပ္စတစ္လက္ဆြဲအိပ္မ်ား ထိုးျခင္းျဖင့္ ျငီးေငြ ့ဖြယ္အခ်ိန္မ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ေလ့ရွိသည္။ မိသားစုမ်ား ေထာင္၀င္စာလာေတြ ့သည့္အခါ ငါးပိေက်ာ္ ငါးေျခာက္ေက်ာ္အစရွိသည့္ စားေသာက္ စရာမ်ားကို ပလပ္စတစ္အိပ္ မ်ားျဖင့္ ထည့္ေပးေလ့ရွိ သည္။ ထိုပလပ္စတစ္အိပ္မ်ားကို သန္ ့စင္ေအာင္ ေဆးေၾကာ၍ ၀ွက္ထားရသည့္ ဘလိတ္ဓါး တျခမ္းပဲ့ေလးျဖင့္ ညီညီညာညာ စိပ္ျဖာရသည္။ ၿပီးမွ စိပ္ျဖာ ထားေသာ ပလပ္စတစ္ျပား ကေလးမ်ားကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရာဂဏန္းမ်ားစြာ ရရွိေအာင္ နန္းဆြဲရသည္။ ထို ပလပ္စတစ္ နန္းႀကိဳးမ်ားကို အသုံးျပဳ ၍၊ ဒီဇိုင္းလက္ရာေျမာက္သည့္ လက္ဆြဲအိပ္မ်ားထိုးျခင္းျဖစ္သည္။ ဦးလွသန္း၏ လက္ရာ လက္ဆြဲအိပ္မ်ားမွာ မည္ကာမတၲ အျဖစ္မွၽ ထိုးယက္ထားျခင္း မဟုတ္ေပ။ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေကာင္းေကာင္း အေရာင္ အစပ္အဟပ္ညီညီျဖင့္ ဒီဇိုင္းလွလွ အိပ္ကေလးမ်ားျဖစ္လာေအာင္ ထိုးထားျခင္းျဖစ္သည္။

ဤသည္ကို ၾကည့္၍ ဦးလွသန္းတြင္ အႏုလက္မွဳပညာ၌လည္း ထူးခၽြန္သည့္ အရည္အခ်င္းမ်ား စိတ္ကူးစိတ္သန္းေကာင္း မ်ား ရွိေနသည္ကို သိရသည္။ ထိုသို ့သူကိုယ္တိုင္ လုပ္သည့္ လက္မွဳပညာ ပစၥည္းကေလးမ်ားျဖင့္ အျပင္မွ မိသားစုႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားကို လက္ေဆာင္ေပးတတ္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ ျပင္ပမွ မိသားစုႏွင့္ မိတ္ေဆြ သဂၤဟမ်ား၏ ေမတၲာ ေစတနာ စာနာေထာက္ခံမွဳတို ့ကို သူ ့ လက္မွဳပညာ လက္ရာကေလးမ်ားႏွင့္ ေမတၲာတုန္ ့ျပန္ျခင္း ျဖစ္သည္။ သူ ့လက္ရာ တခုၿပီးတိုင္းလည္း ရဲေဘာ္ရဲဘက္မ်ားကိုျပ၍ လိုအပ္ခ်က္ရွိ မရွိ ေ၀ဖန္ခိုင္းတတ္သည္။ အျခား အိပ္ထိုးလိုသူမ်ားကိုလည္း သူက အိပ္ထိုးနည္း သင္ေပးတတ္ေသးသည္။ (၄)တို တိုက္တြင္ သူႏွင့္ ထိေတြ ့ဆက္ဆံရင္း ဦးလွသန္းသည္ စိတ္ေန စိတ္ထား ႏုညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူ၊ အႏုပညာ စိတ္ရွိသူ၊ လူသားဆန္သူျဖစ္ေၾကာင္း ပိုမိုနားလည္ခဲ့ရသည္။ ၁၉၉၄ ဧၿပီလတြင္ စာေရးသူ(၅)တိုက္သို ့ေျပာင္းရေသာအခါသူႏွင့္ အဆက္ျပတ္သြားသည္။ သို ့ေသာ္ ေထာင္၀င္စာထြက္သည့္အခါ အမွတ္ မထင္ ေတြ ့ျဖစ္ ႏွဳတ္ဆက္ျဖစ္ျခင္းမ်ိဳးေတာ့ရွိသည္။ ထိုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာေလာက္တြင္ စာေရးသူ (၃)တိုက္သို ့ေျပာင္းရ ျပန္သည္။ ဦးလွသန္းကေတာ့ (၄) တို တိုက္မွာပင္ ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။

(၃)တိုက္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား တာ၀န္ယူျပဳစုသည့္ ေထာင္တြင္းလူ ့အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္မွဳအစီရင္ခံစာတြင္ လူတရာေက်ာ္လက္မွတ္ေရးထိုး၍ ကုလသမဂၢသို ့လွၽိဳ ့၀ွက္ေပးပို ့စဥ္က ဦးလွသန္း၏ လက္မွတ္လည္းပါ၀င္ခဲ့သည္။ သူ ညေနတိုင္းဖ်ားသျဖင့္ ေဆးထိုး ေဆးေသာက္ေနရေၾကာင္း သတင္း ၾကားရသည္။ သူ ့အဖ်ားကို ငွက္ဖ်ားဆိုကာ ေထာင္ေဆးမွဴးက ေဆးထိုးေပးေနသည္မွာ လခ်ီ၍ၾကာသည္။ ေနာက္ မေပ်ာက္ေတာ့မွ သလိပ္စစ္ရာ၊ တီဗီ အဆုတ္ေရာဂါဟုဆိုကာ ေဆးေျပာင္းထိုးျပန္ သည္။ အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္ကို (၁၈၆၅ ခုႏွစ္) ေဆာက္လုပ္သည္။ ၿဗိတိသွ်ကိုလိုေခတ္၊ ဖဆပလေခတ္၊ မဆလေခတ္၊ န၀တေခတ္ အဆက္ဆက္ ႏွစ္တရာေက်ာ္ လူေပါင္းမေရမတြက္ႏိုင္ ေအာင္ အက်ဥ္းခ်ထားခဲ့သျဖင့္ ေရာဂါဘယပိုးမႊားအစုံ ခိုေအာင္းေနေပ သည္။ ထို ့ေၾကာင့္ မူလက က်န္းက်န္း မာမာ ရွိေသာ ဦးလွသန္းမွာ ေရာဂါကူးစက္ခံရပုံရသည္။ လတ္ဆတ္သန္ ့ရွင္းေသာ ရိကၡာကို မမွီ၀ဲရ၊ သန္ ့ရွင္း သည့္ ေရ မေသာက္ရ၊ ေလေကာင္းေလသန္ ့မရွဴရွဳိက္ရ၊ ေနေရာင္ျခည္အလုံအေလာက္မရရွိဘဲ၊ တိုက္ပိတ္ခံထားရျခင္းေၾကာင့္ ေရာဂါကူးစက္ရန္ အလြန္လြယ္သည့္ေနရာျဖစ္သည္။ ပိုဆိုးသည္မွာ မက်န္းမာ သည့္ အခါ သန္ ့ရွင္းသည့္ တခါသုံး ေဆးထိုး အပ္ျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ၊ ၿပီးစလြယ္ ႀကဳံရာအပ္ျဖင့္ ေဆးထိုးခံရျခင္းျဖစ္သည္။ အရက္ျပန္ကိုပင္ က်က်နန အသုံးျပဳျခင္းမရွိ။ သက္ဆိုင္ရာအိမ္မ်ားက ခက္ခက္ခဲခဲ တခါသုံးအပ္ ပို ့ေပးေသာ္လည္း ကိုယ့္အပ္ ကို သိမ္းထားခြင့္မရွိ၊ သူတို ့ထံ၌သာ ေပးအပ္ထားရသည္။ တကယ္ေဆးထိုးသည့္အခါ ကိုယ္အပ္ႏွင့္ ကိုယ္ သုံးရျခင္းဟုတ္ မဟုတ္ စိစစ္ရန္မလြယ္။ သို ့ျဖင့္ ဦးလွသန္းမွာ ေနာက္ဆုံးအိပ္ယာတြင္လဲကာ ေဆးရုံတင္ရသည္အထိ ျဖစ္ရေတာ့သည္။ ေဆးရုံတြင္ စစ္ေဆးခ်ိန္က်မွ သူ ့တြင္ (HIV/AIDS) ေရာဂါကူးစက္ခံေနရသည္ကို သိရေတာ့သည္။

ေထာင္တြင္းလူ ့အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္မွဳအစီရင္ခံစာ အျပင္သို ့ေရာက္သြားခဲ့သျဖင့္ ၁၉၉၅ ေအာက္တိုဘာလထဲတြင္ အင္းစိန္ေထာင္ ႏိုင္ငံေရးတိုက္၀င္း အတြင္း စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက ၀င္ေရာက္စီးနင္းရွာေဖြခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အမ်ားအျပား အေမွာင္တိုက္ပိတ္ခံၾကရသည္။ ၾကမ္းတမ္းစြာ စစ္ေၾကာေမးျမန္းခံၾကရသည္။ ဆရာဦး၀င္းတင္၊ ေဒါက္တာ ေဇာ္ျမင့္ေမာင္ (အမရပူရ ၁ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ ေဒါက္တာျမင့္ႏိုင္ (ကန္ ့ဘလူ ၂ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ ဦးႏိုင္းႏိုင္း (ပုဇြန္ေတာင္ ၊လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊ ေဒါက္တာခင္ေဇာ္၀င္း၊ မ်ိဳးျမင့္ျငိမ္း၊ ကိုထြန္း၀င္း(မင္းဗ်ားစီးနင္းမွဳ) ႏွင့္ စာေရးသူတို ့မွာ စစ္ေခြးတိုက္တြင္ တိုက္ပိတ္ခံရသည္၊

ထိုကာလတြင္ ဦးလွသန္းသည္ (HIV/AIDS) ေရာဂါကူးစက္ခံရ၍ ရန္ကုန္ေဆးရုံႀကီး ေျမေအာက္အခ်ဳပ္ခန္း၌ ေရာက္ရွိ ေနသည္။ ေဆးရုံတင္ထား ေသာ္လည္း စနစ္တက် ေဆး၀ါးကုသမွဳ ရရွိသည္မဟုတ္။ ဦးလွသန္းသည္ ယုံၾကည္ခ်က္ အလြန္ ခိုင္မာသူျဖစ္သည္ဟု သူႏွင့္အတူ ေဆးရုံအခ်ဳပ္ခန္းတြင္ အတူေနခဲ့ဖူးသည့္ ခရမ္းရဲစခန္းမွ ရဲတပ္သားတဦး(အမည္ မမွတ္မိ) က ျပန္ေျပာျပသည္။ ၁၉၈၈ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံ ဘာေၾကာင့္ ေပၚေပါက္ခဲ့ရ သည္ ဆိုျခင္းကို ဦးလွသန္းက ေဆးရုံအခ်ဳပ္တြင္ မေမာႏိုင္ မပန္းႏိုင္ရွင္းျပတတ္ပုံ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္း၊ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ အေၾကာင္း၊ အမ်ိဳးသားညီလာခံကို ဘာေၾကာင့္ အတုအေယာင္ဟု ဆိုႏိုင္ေၾကာင္း၊စသည္တို ့ကိုလည္း သူတို ့အား ဦးလွသန္းကရွင္းျပပုံ တို ့ကို ထို ရဲသားေဟာင္း လူငယ္က ေျပာျပခဲ့သည္။ ရဲအထူးသတင္းတပ္ဖြဲ ့ႏွင့္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ဘက္မွ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ေန ့စဥ္လာ၍ ဦးလွသန္းအား ႏိုင္ငံေရး မလုပ္ေတာ့ရန္၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္မွ ႏွဳတ္ထြက္ ရန္ လာေျပာၾကသည္ကို ေတြ ့ရၿပီး၊ ဦးလွသန္းက လုံး၀မႏွဳတ္ထြက္ႏိုင္ဟု ျငင္းဆိုခဲ့ပုံ တို ့ကိုလည္း ထို လူငယ္က ေျပာျပ သည္။

ေနာက္ဆုံးတြင္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးက ဦးလွသန္းအတြက္ လိုအပ္သည့္ေဆးမ်ားကို ႏိုင္ငံျခားမွ မွာထားေၾကာင္း၊ ဦးလွသန္း အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးမွ ႏွဳတ္ထြက္မွသာ ထိုေဆး၀ါးမ်ားျဖင့္ ကုသေပးမည္ျဖစ္သည္ဟု အၾကပ္ကိုင္ခဲ့ပုံကိုလည္း ထိုလူငယ္က ေျပာျပခဲ့သည္။ ဦးလွသန္းက ေဆးကုသမွဳ မေပးလိုလွ်င္လည္း ရွိေစ၊ သူ ့အေနျဖင့္ လူထုက အပ္ႏွင္းထား သည့္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္မွ လုံး၀ ႏွဳတ္ထြက္မည္ မဟုတ္၊ အေသသာခံ သြားမည္ဟု ခိုင္ခိုင္မာမာ တုန္ ့ျပန္ခဲ့ ေၾကာင္း အဆိုပါ လူငယ္မွတဆင့္ ျပန္ၾကားခဲ့ရသည္။ 

ဦးလွသန္းကား သူ ့သႏၷိ႒ာန္ႏွင့္အညီ ယုံၾကည္ခ်က္ကို မစြန္ ့ လႊတ္ခဲ့။ သူ၏ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မ်ားကို တည္ျငိမ္စြာရင္ဆိုင္သြားခဲ့သည္။ အာဏာရွင္စနစ္၏ လူမဆန္မွဳေၾကာင့္ ေထာင္တြင္း၌ သူ ေရာဂါရခဲ့ရသည္။ အာဏာရွင္စနစ္၏ လူမဆန္မွဳေၾကာင့္ သူ ေဆး၀ါးကုသခြင့္ ဆုံးရွဳံးခဲ့ရသည္။ ၁၉၉၆ ၾသဂုတ္(၂)ရက္ေန ့၌ အာဏာရွင္စနစ္က ဦးလွသန္းအား လူမဆန္စြာ သတ္ျဖတ္လိုက္သည္။ သို ့ေသာ္လည္း သူ၏ သႏၷိ႒ာန္ႏွင့္ ယုံၾကည္ခ်က္ကိုကား အာဏာရွင္တို ့ေသေအာင္ မသတ္ႏိုင္ခဲ့။

ဦးလွသန္းကား သူ ့ပခုံးထက္သို ့က်ေရာက္လာေသာ သမိုင္းေရးတာ၀န္ကို ေက်ပြန္စြာ ထမ္းရြက္သြားခဲ့ေပၿပီ။ သူ ့နာမည္ကား ႏိုင္ငံ့သားေကာင္းအျဖစ္ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေပၚတြင္ ကမၸည္းတင္က်န္ရစ္ခဲ့ၿပီ။ သူကား မေမ့အပ္သည့္ ႏိုင္ငံ့သားေကာင္းမ်ားအနက္မွ တဦးျဖစ္ေပသည္။


ကိုးကား။     ။
(၁) ပါတီစုံ ဒီမိုကေရစီ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲမွတ္တမ္း - ျမန္မာ့အလင္း ေအာင္သန္း
(၂) ပါတီစုံ ဒီမိုကေရစီ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲမွတ္တမ္း - ဦးခင္ေက်ာ္ဟန္ (ေရနံေခ်ာင္းၿမိဳ ့နယ္ အမွတ္(၂) ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္)၊
(၃) Letters from Burma – Aung San Suu Kyi