ရွာေဖြေရး ...

editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

ထြန္းဝင္းၿငိမ္း ● လက္မွတ္ထုိးျခင္း၊ ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္သတၱိ

ထြန္းဝင္းၿငိမ္း ● လက္မွတ္ထုိးျခင္း၊ ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္သတၱိ
(မုိးမခ) ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၁၊ ၂၀၁၇

ဒီလကုန္ပိုင္းမွာ က်င္းပမယ့္ ၂၁ရာစုပင္လံု ဒုတိယအႀကိမ္ညီလာခံကုိ ရက္ေရႊ႕ဆိုင္းလိုက္ေၾကာင္း သတင္းေတြမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ခ်င္းျပည္ နယ္ အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲကို ေစာင့္ဆိုင္းဖုိ႔နဲ႔ ေဒါက္တာတင္မ်ိဳးဝင္း ဦးေဆာင္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မရွင္နဲ႔ ေျမာက္ပိုင္းအဖြဲ႔ ေတြ ေတြ႔ဆံုဖုိ႔ရွိေနတာအတြက္ ညီလာခံက်င္းပမယ့္ရက္ကို လာမယ့္ မတ္လထဲ ေရႊ႕ဆိုင္းလိုက္တာျဖစ္တယ္လုိ႔ သတင္းေတြက ဆုိပါတယ္။

ပထမအႀကိမ္၂၁ရာစုပင္လံုညီလာခံကို ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၆ခုႏွစ္ ဩဂုတ္လကုန္ပိုင္းက က်င္းပခဲ့တာပါ။ ဒုတိယအႀကိမ္ ညီလာခံကို ဒီလ ၂၈ရက္ ေန႔႔မွာ က်င္းပဖုိ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၆ရက္ေန႔က ေနျပည္ေတာ္မွာ ျပဳလုပ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးမႈပူးတြဲေကာ္မတီ UPDJC အစည္းအေဝး မွာ သေဘာတူခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၁၂ရက္ေန႔မွာ ႏုိင္ငံေတာ္၏အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တစ္ႏုိင္ငံလံုး ပစ္ခတ္တုိက္ခိုက္မႈရပ္စဲေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ NCA လက္မွတ္မထိုးရေသးတဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေနနဲ႔ ကိုယ့္ ကိုယ္ကိုယ္ သတၱိရွိရွိ၊ ယံုၾကည္ခ်က္ရွိရွိျဖင့္ ပါဝင္လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီး ၂၁ ရာစုပင္လံုမွာ ပူးေပါင္းပါဝင္ၾကပါဆုိၿပီး ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ပင္လံု ၿမိဳ႕မွာ ျပဳလုပ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုေန႔ အခမ္းအနားမွာ တိုက္တြန္းေျပာဆိုတာကုိေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အပစ္မရပ္ေသးတဲ့ တုိင္းရင္းသား အဖြဲ႔ေတြရဲ႕ တုန္႔ျပန္မႈကုိ မၾကားရတဲ့အတြက္ ညီလာခံကို မတ္လထဲ ေရႊ႕လိုက္ရတာဟာ ႏုိင္ငံေတာ္အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ အထမေျမာက္ေသးဘူးလုိ႔ ဆုိရမွာျဖစ္ပါတယ္။

● တပ္မေတာ္ရဲ႕ မူဝါဒတခုလား
၂၁ရာစု ပင္လံု ညီလာခံအျပီး တစ္ႏုိင္ငံလံုးအပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္ NCA ကို ႏုိင္ငံေတာ္အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္က လက္မွတ္ထိုးၾကဖုိ႔ ထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာေနခ်ိန္မွာ တပ္မေတာ္က AA အပါအ၀င္ အဖြဲ ႔ ၃ဖြဲ ႔ကို NCA လက္မွတ္ထုိးဖုိ႔ လက္မခံဘူးလုိ႔ ေျပာလာတယ္။ ကခ်င္ျပည္နယ္နဲ႔ ရွမ္းျပည္ ေျမာက္ပုိင္းေဒသေတြမွာ ထုိးစစ္ တုိက္စစ္ေတြ အရွိန္ျမွင့္တင္ခဲ့တယ္။ KIA, TNLA, MNDAA, AA စတဲ့ လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕ေတြပါ၀င္တဲ့ ေျမာက္ပုိင္းမဟာမိတ္အဖြဲ႕ေတြကုိ အၾကမ္းဖက္ေသာင္းက်န္းသူေတြအျဖစ္ ရွမ္းျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္ကေန ေၾကညာလုိက္တယ္။ NCA ဆက္ၿပီးက်င္းပလုိ႔ မရႏုိင္ ေလာက္ ေအာင္ ပ်က္သေလာက္ နီးနီးျဖစ္သြားပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ AA အပါအ၀င္ TNLA, MNDAA စတဲ့ အဖြဲ ႔ ၃ဖြဲ ႔ကို လက္နက္ကိုင္ လမ္းစဥ္စြန္႔မွ NCA မွာ လက္မွတ္ထုိးဖုိ႔ ခြင့္ျပဳႏုိင္မယ္ဆုိတဲ့ တဖက္သတ္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြကုိ စစ္တပ္က ခ်မွတ္ခဲ့တယ္။ NCA လက္မွတ္ မထိုးတဲ့အဖြဲေတြကို အစုိးရနဲ႔ စစ္တပ္ပုိင္သတင္းစာေတြက လူထုဆန္႔က်င္ေရးအဖြဲ႕အစည္းေတြအျဖစ္ ဝါဒျဖန္႔ေနတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ဒီမုိကေရစီ လုိလားၾကတဲ့ တုိင္းရင္းသားျပည္သူလူထု အခက္ေတြ႔ေနရတာက NLD အစိုးရအေနနဲ႔ ဒီစစ္ပြဲေတြဟာ ျငိမ္းခ်မ္း ေရး လုပ္ငန္းစဥ္အတြက္ ႀကီးမားတဲ့ အေႏွာက္အရွက္ျဖစ္ေစတယ္ဆိုတာ စကားတလုံး၊ စာတေၾကာင္းမွ် ထုတ္ေဖၚေျပာဆုိျခင္း မရွိေတာ့ လူနည္းစုျဖစ္တဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြအေပၚမွာ ညွာတာမႈကင္းမဲ့ရာေရာက္သလုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ တရားေသာစစ္ေထာက္ခံတဲ့ ဆႏၵျပပြဲေတြကုိ လူတခ်ဳိ႕လည္း ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔ အသုံးခ်ခံလုိက္ရတာေတြ ၾကံဳၾကရပါတယ္။ ဆယ္စုႏွစ္တခုေက်ာ္ေက်ာ္ တဖက္နဲ႔တဖက္ စစ္မတိုက္ၾကတဲ့ တုိင္းရင္းသားေဒသေတြမွာ ျပင္းထန္တဲ့စစ္ပြဲေတြ ျပန္ျဖစ္လာတယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ ခိုင္ခိုင္လံုလံုမရွိဘဲနဲ႔ ႏွစ္ဘက္ထိေတြ႕ေျပာဆုိ ဆက္ဆံ ႏုိင္ တဲ့ အေျခအေနေကာင္းကို လြယ္လင့္တကူ တဖက္သတ္ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ပါတယ္။ ဒါဟာ တပ္မေတာ္ရဲ႕ မူဝါဒတခုလားဆုိတဲ့ ေမးခြန္း ေတြ ျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။

● ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖုိ႔ အဓိကအခ်က္
အဲဒီလုိ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအခင္းအက်င္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုေန႔မိန္႔ခြန္းထဲမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖုိ႔ သူယုံၾကည္ ေနတဲ့ အဓိကအခ်က္ကုိ အခုလုိ ေျပာပါတယ္။

“တျခားသူေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကို ျပင္ဖို႔မေျပာမီ ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ေတြကို ကိုယ္က စၿပီးေတာ့ ျပင္ဖို႔က အင္မတန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကြၽန္မတို႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြရဲ႕ အက်ဳိးရလဒ္ေတြဟာ ဘယ္လိုရွိမလဲဆိုတာကို ဆင္ျခင္တုံတရားနဲ႔ ကြၽန္မတို႔ကေနၿပီးေတာ့ ခန္႔မွန္းရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဟာကေတာ့ ဥာဏ္ရည္ပါပဲ။ ဒီေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ အဓိကဟာ လက္႐ုံးရည္လား၊ ႏွလုံးရည္လားဆိုတာ အားလုံး ေသေသ ခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကပါ။ ကြၽန္မကေတာ့ ႏွလုံးရည္ကို အင္မတန္မွ ယုံၾကည္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ပါတယ္။”

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ႏွလုံးရည္သမားဆုိတာ ဘယ္သူမွ အျငင္းပြားမယ္မထင္ပါဘူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ အဓိကဟာ ႏွလုံးရည္ဆုိတာ လည္း အလြန္သင့္ျမတ္ေလ်ာ္ကန္တဲ့ အဆုိအမိန္႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဖက္ဖက္က သာလြန္တဲ့ လက္႐ုံးရည္နဲ႔ အင္အားသုံးေဆာင္ရြက္ ေလ့ရွိတဲ့ တပ္မေတာ္က ႏွလုံးရည္နဲ႔သာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အေကာင္အထည္ေဖၚေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ဦးစြာတုိက္တြန္း ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ႏွလုံးရည္ ျပည့္ဝေၾကာင္း ျပသတဲ့အေနနဲ႔ အၾကမ္းဖက္ေသာင္းက်န္းသူေတြအျဖစ္ ေၾကညာထားတာကုိ ရုပ္သိမ္းသင့္ပါတယ္။ တပ္မေတာ္က တဖက္ သတ္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေၾကာင္း ေၾကညာေပးဖုိ႔ တြန္းတြန္းတုိက္တုိက္ ေျပာဆုိေပးသင့္ပါတယ္။ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္လက္ထက္ ကတည္းက ရွိေနတဲ့ မတရားသင္း အက္ဥပေဒ၊ ပုဒ္မေတြကုိ ဖ်က္သိမ္းပစ္ဖုိ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ အခ်ိန္ပါပဲ။

● လက္နက္ခ်ေရးလား
ႏုိင္ငံေတာ္အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ေျပာတဲ့ ႏွလုံးရည္သမားေတြဟာ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ ယုံၾကည္ခ်က္ရွိရမွာ ျဖစ္ၿပီး လူထုရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကို ရယူကာ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္ရမယ္လုိ႔ အခုလုိဆိုပါတယ္။

“အခုကြၽန္မတို႔တည္ေဆာက္ရမယ့္ ယုံၾကည္ခ်က္က မိမိကိုယ္ ကိုမိမိ ယုံၾကည္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ညီလာခံမွာထိုင္ၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးညိႇႏႈိင္းျခင္း အားျဖင့္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ပန္းတိုင္ကိုေရာက္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ စြမ္းရည္ေပၚမွာ ယုံၾကည္ခ်က္မရွိၾကဘူးလား၊ ရွိဖို႔လိုပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ ဥာဏ္ရည္ေပၚမွာ၊ ကိုယ့္ရဲ႕ ႏွလုံးရည္ေပၚမွာ ယုံၾကည္ခ်က္ ရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စုသား အားလုံးဟာ ညီလာခံမွာ ပါဝင္ဖို႔ရာ စိုးရိမ္စရာမရွိပါဘူး။ ကြၽန္မတို႔ရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုသားမ်ားအားလုံးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေတာ့ ယုံၾကည္ခ်က္ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယခုတိုင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ ကို လက္မွတ္မထိုးရေသးလို႔ ညီလာခံထဲမွာ အျပည့္အဝ မပါလာႏ္ိုင္ေသးတဲ့ တိုင္းရင္းသား အစုအဖြဲ႕ေတြကို ေမတၱာရပ္ခံပါရေစ။ ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ ယုံၾကည္ပါ၊ ကိုယ့္ရဲ႕စြမ္းအင္ကို ယုံၾကည္ပါ။ ကြၽန္မတို႔ကို ယုံၾကည္ဖို႔မေျပာပါဘူး။ ကိုယ့္ရဲ႕စြမ္းအင္နဲ႔၊ ကိုယ့္ရဲ႕ထက္ျမက္မႈနဲ႔ ျပည္သူ လူထုရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကို ရယူၿပီးေတာ့ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္မယ္ဆိုတဲ့ ယုံၾကည္ခ်က္ကို ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ၾက ပါလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။”

အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္မထိုးရေသးတဲ့ တိုင္းရင္းသား အစုအဖြဲ႕ေတြအေနနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕စြမ္းအင္နဲ႔၊ ကိုယ့္ရဲ႕ထက္ျမက္မႈေတြကုိ ျပည္သူလူထုကုိခ်ျပႏုိင္ဖုိ႔ အစုိးရနဲ႔ တပ္မေတာ္ရဲ႕ ႀကိဳတင္ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြ မရွိပဲ၊ NCA လက္မွတ္မထုိးေသးရင္လည္း ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ မွာ ဖိအားကင္းကင္းနဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာရွိစြာ တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးႏုိင္ဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ၊ လူမႈအသင္းအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ထိေတြ႔ေျပာဆုိ၊ ဆက္ဆံႏုိင္ခြင့္ေတြ၊ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈရွိတဲ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲေဆာင္ရြက္ခြင့္ေတြ ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွ လည္း သူတုိ႔ ယုံၾကည္ခ်က္ ရွိမရွိဆုိတာ ေပၚလြင္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တခုရွိတာက ႏုိင္ငံတကာေလဆိပ္မွာ ဦးေခါင္းကုိ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ခံရတဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးေတြ ထပ္မံ မေပၚေပါက္ရေအာင္ အစုိးရနဲ႔ တပ္မေတာ္က အာမခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အားလံုးက ျပည္ေထာင္စုသားေတြပါ။ အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႔အျဖစ္ သတ္မွတ္လိုက္တဲ့အတြက္ ပိုမို ရွဳပ္ေထြးမႈေတြျဖစ္လာတာကုိ ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။ အစိုးရသစ္ကုိ ဖိအားေပးခ်င္တာနဲ႔ အကုန္ေလ်ွာက္မလုပ္သင့္ပါ။ တစ္ဘက္သတ္ သတင္းထုတ္ျပန္မႈေတြ၊ ပံုေဖာ္မႈေတြက တဆင့္ ျပည္တြင္းစစ္ကာလ တေလွ်ာက္လုံးမွာ တိုက္ပြဲေတြ ပိုျပင္းထန္၊ လူထုလည္း အထိနာခဲ့တာေတြက သင္ခန္းစာယူစရာပါ။ မဆလ ေခတ္ကသည္ပင္လွ်င္ ဦးေန၀င္း အေနနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြကို အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ လႊတ္ေတာ္မွာ အတည္ျပဳဖို႔ ၾကိဳးပမ္းတာေတြ မရိွခဲ့ပါဘူး။ စစ္ေရး အသုံးစရိတ္ေတြ ပိုရမယ္။ အစိုးရသစ္ဖိအားျဖစ္ေစတယ္။ လံုျခံဳေရးေဘာင္ပိုက်ယ္လာတယ္ဆိုတဲ႔ က်ဥ္းေျမာင္း တဲ႔ အယူအဆနဲ႔လည္း မစဥ္းစားသင့္ပါဘူး။ တပ္မေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္တာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာမွာ တိုင္းျပည္ဘယ္လို ျဖစ္ခဲ့သလဲဆိုတာ လည္း ျပန္လည္ စဥ္းစားသင့္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအရ မေျပလည္ေသးပဲ လက္နက္ခ်ေရးမူေၾကာင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ၾကိဳးပမ္း မႈေတြတစ္သက္လံုး ေအာင္ျမင္ ခဲ့ပါသလားဆိုတာက စဥ္းစားစရာျဖစ္ပါတယ္။

● ပေယာဂဆုိတာ
ႏုိင္ငံေတာ္အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးဆိုတာ တျခားသူေတြကို လက္ညိႇဳးထိုးၿပီးေတာ့ တျခား ပုဂၢိဳလ္မ်ားရဲ႕ ပေယာဂေၾကာင့္ ျပႆနာျဖစ္တာဆိုၿပီး ေျပာလို႔မရပါဘူး လုိ႔လည္း အခုလုိ ဆုိပါေသးတယ္။

“အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးဆိုတာ ျပည္ေထာင္စုၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အေျခခံအုတ္ျမစ္ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးဆိုတာ မတူ ကြဲလြဲတဲ့သေဘာထားေတြကို ၫွိႏႈိင္းႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ မတူကြဲျပားတဲ့ပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာ မွားတယ္လို႔ ဘယ္ေတာ့မွ သတ္မွတ္လို႔မရပါဘူး။ အမွားအမွန္ဆိုတာဟာ လူတိုင္းမွာ အတိုင္းအတာတစ္ခု ရွိပါတယ္။ လူတိုင္းမွာ အားနည္းခ်က္ရွိတယ္၊ အားသာခ်က္ ရွိတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕အားသာခ်က္ေတြကို ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္သလို ကိုယ့္ရဲ႕အားနည္းခ်က္ေတြကို ပေပ်ာက္သြားဖို႔ လုပ္ဖို႔ဆိုတာ ကိုယ္တစ္ဦး တစ္ ေယာက္မွာပဲ အဓိကတာဝန္ရွိပါတယ္။ တျခားသူေတြကို လက္ညိႇဳးထိုးၿပီးေတာ့ တျခားပုဂၢိဳလ္မ်ားရဲ႕ ပေယာဂေၾကာင့္ ျပႆနာျဖစ္တာဆိုၿပီး ေျပာလို႔မရပါဘူး။”

ဒီေနရာမွာ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ ဘယ္ဝါ့ေၾကာင့္ေတြ မေျပာခ်င္ရင္လည္း ဘာေၾကာင့္ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေနရတာလည္းဆုိတဲ့ အေၾကာင္း တရားရွိတယ္ဆုိတာကုိေတာ့ ျငင္းဆန္လုိ႔ မရပါဘူး။ အေၾကာင္းတရားက ႏုိင္ငံေရးမတူတာပါ။ အက်ဳိးဆက္က ျပည္တြင္းစစ္ပါ။ ႏုိင္ငံေရးအရ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းခြင့္ မရခဲ့ၾကလုိ႔ လက္နက္ကုိင္တုိက္ပြဲေတြ ေပၚခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ရာမွာ ဘက္ႏွစ္ဘက္စလုံးက မိတ္ေဆြသဖြယ္၊ ညီေနာင္သားခ်င္းေတြလုိ သေဘာထားဖုိ႔လုိပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ စစ္မွန္မွန္ တည္ေဆာက္ခ်င္တဲ့ အရင္းခံစိတ္ဓါတ္ ရွိၾက ဖုိ႔လုိပါတယ္။ အဲဒီစိတ္ မရွိပဲ ေဆာင္ရြက္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးအျမတ္ထုတ္ရုံသက္သက္ အတုအေယာင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိေတာ့ ျပည္သူလူထုက ခ်ီးမႊမ္း ေနမွာ မဟုတ္သလုိ၊ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ တဦးတေယာက္ျဖစ္ေစ၊ မည္သည့္ အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ေစ တာဝန္ အရွိဆုံး သူကုိ ေထာက္ျပေဝဖန္ ေျပာဆုိၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ အာဇာႏည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြဟာ နယ္ခ်ဲ႕ရဲ႕ ပေယာဂေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေရးမရခင္ က်ဆုံးခဲ့ရတယ္။ အဲဒီ ပေယာဂ ေၾကာင့္ ေနာက္ဆက္တြဲ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာေတြ ဆက္တုိက္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဖဆပလ အစုိးရလက္ထက္မွာ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ျပည္ေထာင္ အခြင့္အေရးေတြ ဆုံးရႈံးခဲ့ရၿပီး၊ မဆလနဲ႔ စစ္အစုိးရအဆက္ဆက္မွေတာ့ ျပည္ ေထာင္ အခြင့္အေရးေတြသာမက လူတဦးခ်င္းစီရဲ႕ လြတ္လပ္ ခြင့္ေတြ ဆိတ္သုဥ္းခဲ့ရတယ္။ အဲဒီပေယာဂေတြကုိေတာ့ အေမွာင္ေခတ္ကုိ နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့ရသူတုိင္း ေမ့လုိ႔မရၾကေသးပါဘူး။ ဒါဟာ ပကတိသမုိင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သမုိင္းကုိ ကုိယ္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတုိင္း စကားလုံးလွလွေလးေတြ တန္ဆာဆင္ထားတဲ့ သေဘာတရားေတြနဲ႔ ထုဆစ္ၿပီး ပုံေဖၚလုိ႔မရပါဘူး။ ခ်ဳပ္ေျပာရရင္ ဒီေန႔တုိင္းရင္းသားျပႆနာဟာ ပင္လုံကတိကဝတ္ေတြကုိ အာဏာရ အစုိးရအဆက္ဆက္က အေကာင္အထည္ မေဖၚခဲ့တဲ့ ပေယာဂေၾကာင့္ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သမုိင္းမွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ေတြကုိ သင္ခန္းစာ မယူႏုိင္ခဲ့ရင္ အနာဂတ္ဟာ ၾကမၼာငင္ေနဦးမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

● ပင္လုံစိတ္ဓါတ္
ျပည္ေထာင္စုေန႔ အခမ္းအနားမွာပါ၀င္တဲ့ တိုင္းရင္းသားလူငယ္ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစကား၀ိုင္းမွာလည္း ပင္လုံစိတ္ဓါတ္နဲ႔ ပင္လုံ ကတိကဝတ္ အနက္ ပင္လုံစိတ္ဓါတ္ကုိသာ ယူရမယ္လုိ႔ေျပာခဲ့တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ပင္လံုကတိက၀တ္အေပၚ အခုလို အဓိပၸါယ္ဖြင့္ ေျပာဆုိပါတယ္။

“တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးအေျဖရွာမယ္ဆိုတာ ပင္လံုရဲ႕ အဓိက ကတိက၀တ္ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီေတာ့ က်မတို႔ရဲ႕ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးအေျဖရွာႏိုင္တဲ့ အဆင့္ ကို မေရာက္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဒါ ပင္္လံုစာခ်ဳပ္ဟာ စကားပဲရွိတယ္ အျပဳအမႈမရွိဘူးလို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္။ အခုဆိုရင္က်မတို႔ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြး အေျဖရွာဖို႔အတြက္ ညီလာခံၾကီးကို အားလံုးကို ဖိတ္ေခၚေနတာပါ။ ညီလာခံအတြင္းမွာ တိုင္ပင္မယ္၊ ေဆြးေႏြးမယ္၊ အေျဖရွာမယ္။”

ပင္လံုစာခ်ဳပ္ပါကတိက၀တ္ေတြကို ဆက္လက္အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ၂၁ ရာစုပင္လံုညီလာခံဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရးမူေဘာင္တခု ခ်မွတ္က်င္းပ တာျဖစ္ၿပီး ဒီမွာ ပါ၀င္ေဆြးေႏြးၿပီးအေပးအယူျပဳဖို႔လုိအပ္တဲ့အေၾကာင္းေျပာဆုိပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအရ အေပးအယူလုပ္တာဟာ မိမိအတြက္ မဟုတ္ေၾကာင္းလည္း ဆက္ေျပာ ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ပင္လံုစိတ္ဓါတ္နဲ႔ ပင္လံုကတိကဝတ္ဆုိတာ သီးျခားျဖစ္ သေယာင္ ခြဲၿပီးေျပာဆုိေန တာ ေတြကုိလည္း စဥ္းစားၾကေစလုိပါတယ္။ ပင္လံုစိတ္ဓါတ္ဆုိတာ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ပါ ကတိကဝတ္ေတြကုိ အေကာင္အထည္ေ ဖၚ ဖုိ႔ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ ရြက္ရတဲ့ စိတ္ဓါတ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

တိုင္းရင္းသားျပည္သူအားလံုးတန္းတူညီမွ်အခြင့္အေရးရႏုိင္မယ္လို႔ယံုၾကည္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုႀကီး တရပ္ တည္ေထာင္ႏုိင္ဖို႔ဆိုရင္ ႏုိင္ငံေတာ္ အတိုင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုယ္တုိင္ ၁၉၄၇ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ပါ ကတိကဝတ္ေ တြ အတုိင္း အေျပာမဟုတ္ပဲ လက္ေတြ႔က်က် အေကာင္အထည္ေ ဖာ္ဖို႔ လိုအပ္ေၾကာင္း တုိင္းရင္းသားအေရးေလ့လာသူေတြကေျပာၾကပါတယ္။ ကိုယ့္ အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ မစဥ္းစားပဲ ျပည္ ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္နဲ႔ စဥ္းစားေပး ၾကပါလို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ တိုက္တြန္းခ်က္အေပၚမွာလည္း ၂၁ ရာစု ပင္လံုညီလာခံမွာ အားလံုး ပါဝင္ေရးဆိုတဲ့မူကို ဦးေဆာင္သူေတြ ကိုယ္တုိင္က အေလးအနက္ထားစဥ္းစားဖို႔လိုတယ္လို႔လည္း ေထာက္ျပၾကပါတယ္။

● တကယ္႔သတၱိ
ျပည္ေထာင္စုေန႔ဟာ ႏွစ္ ၇၀ ေျမာက္ခဲ့ေပမယ့္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ တပ္မေတာ္နဲ႔ တုိင္းရင္းသားေတြၾကား ျပည္တြင္းစစ္ လက္နက္ကုိင္ ပဋိပကၡ ေတြက ျဖစ္ပြားေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္မနဲ႔ တို္င္းရင္းသားေဒသေတြအၾကား တန္းတူအခြင့္အေရး မရရွိေသးပါဘူး။ ေခတ္အဆက္ဆက္ “ျပည္ေထာင္စု” လို႔ အမည္ကင္္ပြန္း တပ္ခဲ့ၾကေပမယ့္ အားလံုး ေမွ်ာ္လင့္ ေတာင့္တခဲ့ၾကတဲ့ စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကေတာ့ ျဖစ္မလာ ေသးေၾကာင္း တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက သံုးသပ္ၾကပါတယ္။

လက္ရွိ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္တဲ့ NLD ပါတီအစိုးရ အာဏာရလာၿပီးတဲ့ေနာက္ သူ႔ဖခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း လက္ထက္က တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ စုေပါင္းၿပီး ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို သူ႔လက္ထက္မွာ ဆက္လက္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ စစ္တပ္နဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြအၾကား တႏုိင္ငံလံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကတဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစားပြဲ၀ိုင္းဆီ တက္လွမ္းႏုိင္ဖို႔အတြက္ ၂၁ ရာစုပင္လံုညီလာခံကို စတင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ မိန္႔ခြန္းမွာ ေတာ့ တန္းတူေရးတို႕၊ ကုိယ့္ၾကမၼာ ကုိယ္ဖန္တီးခြင့္တုိ႔၊ ကိုယ္ပိ္ုင္ျပဌာန္းခြင့္တို႕၊ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုအေရးတို႕၊ ပင္လုံရဲ႕ အႏွစ္သာရတို႕၊ စတာေတြကုိ ထည့္သြင္းေျပာၾကားခဲ့တာ လုံးဝမေတြ႔ရ ပါဘူး။ အပစ္ရပ္စာခ်ဳပ္NCA ရဲ႕ အဓိကဦးတည္ခ်က္က ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒ တည္တံ႔ခိုင္ၿမဲေရးျဖစ္ပါတယ္။ NCA ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးမႈ ဆိုင္ရာ မူေဘာင္ေတြက ဒါကိုရွင္းရွင္းလင္းလင္းေဖာ္ျပေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ NCA အတိုင္းသြားမယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ပင္လံုစိတ္ဓါတ္ကို အေျခခံၿပီးေဖာ္ေဆာင္မယ့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္ဖုိ႔ အလားအလာ အလြန္နည္းပါးပါတယ္။

လက္ရွိNCAအေပၚအေျခခံတဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုေဘာင္အတြင္းကေဖၚေဆာင္မယ့္ ေညာင္ႏွစ္ပင္စိတ္ဓါတ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္သြား ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လက္ရွိNCAကိုလက္မွတ္ထိုးတာဟာ သတၱိ မဟုတ္ပါဘူး။ လက္ရွိNCA နဲ႕ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးမႈဆိုင္ရာမူေဘာင္ ကို ျပင္ဆင္ေပးဖို႕ေတာင္းဆိုႀကိဳးပမ္းျခင္းကသာ တကယ္႔သတၱိျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ စစ္အုပ္စုကုိ အကာအကြယ္ေပးေနတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္း ပုံ အေျခခံ ဥပေဒကုိ ဖ်က္သိမ္းၿပီး ဒီမုိကရက္တစ္ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုကုိ အာမခံႏုိင္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံတရပ္နဲ႔ အစားထုိးႏုိင္မွသာ ၂၁ ရာစု ပင္လံု ညီလာခံ ကို ေအာင္ျမင္ စြာ ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္တယ္လို႔ ဆုိရမွာပါ။ ဒါမွသာ စစ္ မွန္တဲ့ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကုိ ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။ ညီလာခံက ဒီလုိမွ ေဆာင္ရြက္ခြင့္ မရခဲ့ရင္ တုိင္းရင္း သားျပည္သူလူထုႀကီးကေတာ့ စစ္အုပ္စုက အစဥ္အဆက္ အသေရဖ်က္ခဲ့တဲ့ လမ္းေပၚထြက္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးအရ သူ႔အလုပ္သူ လုပ္သြားႏုိင္စရာရွိပါေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။

ထြန္းဝင္းၿငိမ္း ၁၅၊ ၂၊ ၂၀၁၇
(၁၇၊၂၊၂၀၁၇ က္ထုတ္ သံေတာ္ဆင့္ ဂ်ာနယ္မွ)

ဇာနည္ဝင္း (Myanmar Now) ● ျမန္မာစာေပ ျပည္ပထြက္ေရး

 ဇာနည္ဝင္း (Myanmar Now) ● ျမန္မာစာေပ ျပည္ပထြက္ေရး
(မုိးမခ) ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၁၊ ၂၀၁၇

ပိုလန္ကဗ်ာဆရာမႀကီး Wisława Szymborska (၁၉၂၃-၂၀၁၂) အတြက္ ဂုဏ္ျပဳညေနခင္း အစီအစဥ္ကို တနဂၤေႏြေန႔က ရန္ကုန္ၿမဳိ႕မွာ လုပ္ေတာ့ ကဗ်ာခ်စ္သူတခ်ဳိ႕ တက္ေရာက္ၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ပိုလန္ကဗ်ာဆရာမႀကီး ကြယ္လြန္သြားတာ ၅ ႏွစ္ ရိွပါၿပီ။ သူဟာ ကဗ်ာဆရာ၊ အက္ေဆးေရးသူ၊ ဘာသာျပန္ုသမား၊ စာေပေဝဖန္ေရးသမား ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ၁၉၉၆ မွာ ႏိုဗဲလ္စာေပဆု ရရိွတဲ့ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ကမၻာေက်ာ္ ကေလာင္ရွင္ ျဖစ္သြားပါတယ္။


ဆရာမႀကီးရဲ႕ အမည္ကို PEN Myanmar က ၿဗိဆြာဗား ရွင္မ္ေဘာ(ရ)စကား လို႔ စာလံုးေပါင္းပါတယ္။ သူ႔အမည္ အသံထြက္ကို https://translate.google.com/#pl/en/Wisława%20Szymborska မွာ နားေထာင္ႏိုင္ပါတယ္။

မိတ္ေဆြရင္းေတြကေတာ့ သူဟာ ႏိွမ့္ခ်တတ္သူျဖစ္တယ္၊ ခပ္ေအးေအးေနတတ္တယ္၊ သူတပါးအတြင္းေရး ေမးခြန္းထုတ္ တာေတြကို မႏွစ္သက္သလို သူ႔အေၾကာင္း ထုတ္ေျပာရတာလည္း ႀကဳိက္သူမဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုၾကတယ္။ ဂုဏ္ျပဳတာေတြ လည္း ႀကဳိက္တတ္သူမဟုတ္ဘူးလို႔ ဆုိေသာ္လည္း ရန္ကုန္၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္ PEN Myanmar ရံုးခန္းမွာေတာ့ သူ႔အမွတ္တရ အစီအစဥ္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။

အစီအစဥ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ကမကထ ျပဳသူေတြကေတာ့ ကေလာင္ရွင္ေတြနဲ႔စုစည္းထားတဲ့ PEN Myanmar အဖဲြ႔၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ပိုလန္သံရံုးတို႔ပါပဲ။

၈၈ ႏွစ္ အရြယ္မွာ ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ဆရာမႀကီးအတြက္ ဂုဏ္ျပဳညေနခင္းအစီအစဥ္မွာ သူ႔ကဗ်ာ ျမန္မာဘာသာျပန္ထား တာေတြကို ဖတ္ၾက ရြတ္ၾက၊ အမွတ္တရစကား ေျပာၾကပါတယ္။

ဆရာမႀကီးကို အတုယူစရာေကာင္းတဲအခ်က္ေတြထဲက ၂ ခု အေၾကာင္းကိုလည္း ကဗ်ာဆရာ ေမာင္ျပည့္မင္းက ေျပာ သြားပါတယ္ … သူတုိ႔ဆီက ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ေကာင္းစားခ်ိန္မွာ သူဟာ ပါတီကေန သတၱိရိွရိွ ထြက္လုိက္တယ္လို႔ ဆုိတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ ေလးစားစရာ ေကာင္းတာကေတာ့ သူေရးတဲ့ ကဗ်ာပုဒ္ေရက ၃၅ဝ ထက္ နည္းေနတာ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုတ့ဲ ေမးခြန္းကို ဆရာမႀကီးက အိမ္မွာ အမိႈက္ပံုး ရိွတယ္ လို႔ ျပန္အေျဖေပးျခင္းပါပဲတဲ့။

ပိုလန္ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာနရဲ႕ ေဖ့စ္ဘုတ္စာမ်က္ႏွာမွာလည္း သူကြယ္လြန္တဲ့ ၅ ႏွစ္ျပည့္ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔က အမွတ္တရ ပို႔စ္တစ္ခု တင္ထားတာေတြ႔ရပါတယ္။

ပိုလန္က သူတို႔ဆရာမႀကီးပံုေတြနဲ႔ တံဆိပ္ေခါင္းေတြ ထုတ္ထားပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း ဂုဏ္ျပဳထိုက္တဲ့စာဆိုႀကီးေတြ အမ်ားအျပား ရိွပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ ႀကီးျမတ္သူေတြကို တံဆိပ္ေခါင္းထက္ တင္တဲ့ အစဥ္အလာ ျမန္မာျပည္မွာ မရိွေသးပါဘူး။ အနာဂတ္မွာေတာ့ ရိွလာေကာင္းပါရဲ႕။

ျမန္မာ ကေလာင္ရွင္မ်ားရဲ႕ စာေပလက္ရာေတြကို အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ထားတာရိွမယ္၊ အဲဒီလက္ရာေတြကို အဆိုတင္ သြင္းသူေတြလည္း ရိွမယ္ဆိုရင္ အနာဂတ္မွာ ျမန္မာစာေပလက္ရာေတြလည္း ႏိုင္ငံတကာစာေပဆုေတြ ရႏိုင္ပါ လိမ့္မယ္။

လတ္တေလာ ဘာသာျပန္စာေပ အားမေကာင္းေသးတဲ့အတြက္ အနာဂတ္အတြက္ပဲ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ထားႏိုင္ပါတယ္။

အနာဂတ္ ျမန္မာ သံတမန္ေတြကလည္း သူတုိ႔တာဝန္က်တဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ ျမန္မာစာေပကို မိတ္ဆက္ေပးတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ ရိွလာရင္ ေက်နပ္စရာ ေကာင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ။

(ဒီဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ကုိ http://www.myanmar-now.org/my/ မွာလည္း ဖတ္ရႈႏိုင္ပါေၾကာင္း)

 
 
 ဆရာမႀကီးရဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို သူတုိ႔ဘာသာစကားနဲ႔ ရြတ္ျပေနတဲ့ ပိုလန္ႏိုင္ငံသူ Danuta Zasada

 ပုိလန္သံရံုး ကိုယ္စားလွယ္မ်ား

 ေမာင္ျပည့္မင္း၊ ေမာင္ေဒး

 ခြန္ရွားလိႈင္၊ ေမာင္ေသြးသစ္

 PEN Myanmar ဥကၠ႒ မ်ဳိးျမင့္ညိမ္း
 
အခမ္းအနားမွဴး ကဗ်ာဆရာ ခင္ေအာင္ေအး

ကာတြန္း ကဝိ ● ျပင္ရင္း ပ်က္ ...


ကာတြန္း ကဝိ ● ျပင္ရင္း ပ်က္ ...
(မုိးမခ) ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၁၊ ၂၀၁၇

ေအးမင္းေစာ ● ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါ

ေအးမင္းေစာ ● ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါ
(မုိးမခ) ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၁၊ ၂၀၁၇

ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါ
ေႏြဦးရာသီကိုေရာက္တယ္
မက္မြန္ပြင့္ေတြလည္း စပြင့္တယ္
အိမ္ေရွ႕လမ္းေပၚမွာ ေနေရာင္ျခည္ဟာ
အိမ္ျပင္ကိုေျပးထြက္လာတဲ့
ကေလးငယ္တေယာက္လုိခုန္ေပါက္လို႔
ငါတို႔ဟာ အိမ္စာတပုဒ္ၿပီးသြားသလို
စိတ္လက္ေပါ့ပါးလို႔
ရပ္ကြက္ပန္းျခံထဲမွာ ေျခေညာင္းလက္ဆန္႔
လည္ပင္းမွာ ႀကိဳးကိုယ္စီနဲ႔အိမ္ေမြးေခြးေတြဟာ
ေျပးလႊားရင္း ေလထဲက လိပ္ျပာေတြကိုဖမ္းလုိ႔ ...။

ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးသြားတဲ့အခါ
လမ္းေထာင့္အမိႈက္ပုံဟာ
ေခြးဝဲစားေတြႂကြက္ေတြနဲ႔
အရင္လုိပဲ အမိႈက္ကားေတြပုံမွန္မလာေတာ့ဘူး
အရက္ဆိုင္ထဲမွာ ေခါင္းငိုက္စိုက္က်ေနတဲ့
အရက္သမားတသိုက္က
အားတိုင္း ႏိုင္ငံေတာ္ကို ထထဆဲၾကတယ္
ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့
ေန႔ေန႔ညညအူသံေတြ ပိုၾကားလာရတယ္
ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေတာ့
သူရဲေကာင္းေတြေပ်ာက္သြားတယ္
သူရဲေကာင္းေတြ ထပ္ေပၚလာတယ္ ...။

ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါ
ၿမိဳ႕ထဲကလမ္းေတြေပၚ
ျပည့္တန္ဆာေတြျပန္ေရာက္လာတယ္
မာဖီးယားေတြနဲ႔ေလာင္းကစားသမားေတြ
ေနရာျပန္ယူတယ္ ....။

ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေတာ့ ငါ့အဘိုးက
သူ႔အက်ႌရင္ဘတ္ေပၚက စစ္ျပန္ဆုတံဆိပ္ေတြျပန္သိမ္းရင္းနဲ႔
“ငါလည္း ေသခ်င္ပါၿပီကြာ”လို႔ညည္းတယ္
အဲဒီ့အခ်ိန္မွာပဲ
စီးပြားေရးသမားေတြရဲ႕ကားတန္းရွည္ႀကီးက
အစိုးရရုံးထဲအရွိန္နဲ႔ေမာင္းဝင္သြားတာ ငါျမင္လိုက္တယ္ ....။

ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေတာ့
ငါတိ႔ုဟာ ဝတ္ခဲ့တဲ့အက်ႌေတြကိုျပန္ေခါက္သိမ္း
ေလထဲေျမႇာက္တင္ထားတဲ့လက္ေတြျပန္သိမ္း
ေအာ္ဟစ္ရလို႔ကြဲရွေနတဲ့ လည္ေခ်ာင္းေတြကို
ယမကာခပ္ျပင္းျပင္းနဲ႔ကုစားလုိ႔ ....။

ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါ
ဒဏ္ရာရသူရ ေသသူေၾကသူနဲ႔
အိမ္ေနာက္ဖက္ကေတာင္တန္းႀကီးေတြကေတာ့
အရင္အတိုင္းျပာမိႈင္းေနဆဲ ....။

ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါ
ငါတို႔ဟာ တံစဥ္ေတြ ဓားေတြကိျပန္ေသြးၾကတယ္
ေပါက္ျပားေတြကိုျပန္သၿပီး အရိုးသစ္တပ္တယ္
ေတာစီးဖိနပ္ကိုဖာၿပီး ယာထဲကိုျပန္ဆင္းတယ္
ၾကက္ေသြးေရာင္ေျမသားေအာက္မွာ
ငါတို႔စိုက္ပ်ဳိးထားတဲ့အာလူးေတြက
ႀကီးခ်င္တိုင္းႀကီးလုိ႔
ဖရုံသီးေတြဟာ ေနေလာင္အက္ကြဲလို႔
အိမ္ေမြးေခြးေတြကေတာ့
ေျပးလႊားေဆာ့ကစားရင္း
လိပ္ျပာေတြကိုဖမ္းျမဲဖမ္းလ်က္
ေလညင္းနဲ႔ေနေရာင္ဟာလည္း
ငါတုိ႔နဲ႔ငယ္ေမြးျခံေပါက္လုိ အရင္အတိုင္း
အခ်ိန္အားရင္ ငါတို႔ဟာ ေပါက္ျပဲေနတဲ့
အဝတ္အစားေတြကို
လာမယ့္ေဆာင္းရာသီအတြက္ဖာေထးတယ္
ေတာထဲက ထင္းေတြစုတယ္
အသားေတြကိုအေျခာက္လွမ္းတယ္ ....။

ဒီလိုနဲ႔ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါ
အိမ္ေရွ႕ျမက္ခင္းဟာ
မီးေလာင္ျပင္တခုလို
ျပန္လည္ေျခာက္ေသြ႔ညိဳမြဲလို႔
ဟုိအေဝးကေတာင္ေၾကာေပၚမွာ
ထုံးစံအတိုင္း ေတာမီးေတြေလာင္လုိ႔
ညေနဆို
အေနာက္ေတာင္တန္းေတြက ေန႔ေတြကို
အလ်င္အျမန္ဆြဲခ်ေခၚေဆာင္သြားေတာ့မယ္

ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါ
ေၾသာ္ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါ…။ ။

ေအးမင္းေစာ
စက္တင္ဘာ ၈၊ ၂၀၁၆
ည ၂၂ း ၂၆ နာရီ

ကိုုသန္းလြင္ - ၀င္စတန္ခ်ာခ်ီ၏ပံုမႏွိပ္ရေသးေသာေဆာင္းပါးတပုဒ္



ကိုုသန္းလြင္ - ၀င္စတန္ခ်ာခ်ီ၏ပံုမႏွိပ္ရေသးေသာေဆာင္းပါးတပုဒ္
(မိုုးမခ) ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၁၊ ၂၀၁၇

(၁)

လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း ၇၀ခန္႔က ရန္သူ နာဇီဂ်ာမဏီတို႔ႏွင့္ စစ္တိ္ုက္ရန္ုျပင္ဆင္ေနခ်ိန္တြင္ ျဗိတိန္၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာမည့္ ၀င္စတန္ခ်ာခ်ီက သိပၸံေဆာင္းပါးတပုဒ္ကို ေရးေနခဲ့ပါသည္၊ “ Are we alone in the universe” ဆိုေသာ ေဆာင္းပါးကို ထုတ္ေ၀သူတို႔ထံ ပို႔ခဲ့သည့္တိုင္ မထုတ္ေ၀ျဖစ္ခဲ့ပါ၊ ၁၁ မ်က္ႏွာရွိေသာ ထိုေဆာင္းပါးကို မစ္ဆိုရီျပည္နယ္ရွိ ခ်ာခ်ီစာၾကည့္တိုက္မွတဆင့္ွ ကမာၻကသိခြင့္ရခဲ့ပါသည္။

ျဗိတိန္နိုင္ငံက စစ္ေၾကညာ၍ စစ္ၾကီးထဲသို႔မပါ၀င္မွီ ရက္သတၱပါတ္အနည္းငယ္အတြင္း ေအာက္တိုဘာ ၁၆, ၁၉၃၉ ေန႔စြဲျဖင့္ ထုတ္ေ၀သူတို႔ထံ ခ်ာခ်ီကပို႔ခဲ့ပါသည္၊ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ကက္ဘိနက္၀န္ၾကီးျဖစ္လာ ေသာ မစၥတာခ်ာခ်ီ မွာ ျပင္ပအာကာသ၌ သက္ရွိသတၱ၀ါမ်ားရွိနိုင္ မရွိႏိုင္ ျပႆနာကို အျမဲတမ္းစဥ္းစားေနခဲ့ျပီး သူ႔ေဆာင္းပါးကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပင္ေရးခဲ့ပါသည္။

(၂)

ယေန႔ အင္တာနက္ေခတ္ၾကီးတြင္ ဖတ္ရေသာ သူ၏ေဆာင္းပါးကိုၾကည့္လ်င္ သူ၏သိပၸံအေတြးအေခၚရွိပံု၊ သိပၸံပညာရွင္တစ္ဦး၏ စဥ္းစားပံုအတိုင္း စဥ္းစားတက္ပံုတို႔ကို ျမင္ႏိုင္သလိုပင္ သူေမးထားသည့္ အေျခခံက် ေသာ ေမးခြန္းကို ယေန႔အခ်ိန္အထိ တိတိပပ အေျဖမထုတ္ႏိုင္ၾကေသးသည္ကိုလည္း ေတြ႔ႏိုင္ပါသည္၊ သူ႔ ေဆာင္းပါးတြင္ သက္ရွိမ်ားျဖစ္ေပၚတည္ရွိေနႏိုင္ေရးအတြက္ ေရလိုအပ္ပံု၊ ေလထုတြင္ လိုအပ္ေသာဓါတ္ေငြ႔ မ်ားကိုထိမ္းသိမ္းထားႏိုင္ရန္ ေျမဆြဲအား လိုအပ္ပံုတို႔ကိုေဆြးေႏြးထားသည္၊

သူေဆာင္းပါးကိုေရးစဥ္အခါက အာကာသျပင္က်ယ္တြင္ ကမာၻကဲ့သို႔ေသာ ေနကို ၀ိုင္းပတ္ေနမည့္ အရာ၀တၳဳ မ်ား၊မ်ားစြာ ရွိသည္ဟု မသိၾကရေသးပါ၊ သူတို႔ေခတ္ကစဥ္းစားႏိုင္သည္မွာ အသက္ဟူ၍ ျဖစ္ေပၚတည္ရွိႏိုင္ရန္ အဂၤါ ျဂိဳလ္ႏွင့္ ေသာၾကာျဂိဳလ္ ႏွစ္ခုသာရွိျပီး မာက်ဴရီျဂိဳလ္မွာ ေနႏွင့္အလြန္နီးေသာေၾကာင့္ သက္ရွိ သတၱ၀ါ မ်ား မရွိႏိုင္ဟုလက္ခံထားၾကပါသည္၊ ၁၈၈ရ ခုႏွစ္က အဂၤါျဂိဳလ္တြင္ ေျဖာင့္တန္းေနေသာ လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို ျမင္ၾကရရာ သက္ရွိမ်ားကတူးထားသည့္ တူးေျမာင္းမ်ားဟု ယူဆခဲ့ၾကသည္၊ ယခုအခါ အျမင္မွားျခင္း (Optical illusions) သာျဖစ္ေၾကာင္းသိၾကရပါျပီ၊ ၁၉၆၁ခုႏွစ္ ကက္ပလာ အာကာသေလ့လာေရးစခမ္း (Kepler Space Observatory) ေပၚလာ ေသာအခါ မစ္လ္ကီေ၀း စၾကၤာ၀ဠာတခုတည္းမွာပင္ ကမၻာ ကဲ့သို႔ေသာ ျဂိဳလ္မ်ားမွာ သန္းေထာင္ခ်ီ၍ရွိႏိုင္ ေၾကာင္းသိၾကရပါျပီ၊

ဗုဒၶကအနႏ ၱစၾကၤာ၀ဠာ ဟုေဟာခဲ့သည့္အတိုင္း ဂယ္လက္စီၾကယ္အစုအေ၀း အေပါင္းမွာအေရအတြက္ကို ခန္႔မွန္းရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားသည္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႔သိျပီး ျဖစ္ပါသည္၊ ထိုသို႔ဆိုလ်င္ ခ်ာခ်ီက ေကာက္ခ်က္ခ်ခဲ့သလို ဤစၾက္ာ၀ဠာေလာကၾကီးတြင္ သက္ရွိသတၱ၀ါရွိေသာ ကမာၻျဂိဳလ္ကဲ့သို႔ေသာ ျဂိဳလ္ၾကီး မ်ားရွိၾကဦးမည္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွင့္ အဆက္အသြယ္ မလုပ္ႏိုင္ေသးသည္သာ ရွိသည္ဟု ဆိုရန္သာရွိပါသည္။

သူ၏သိပၸံကိုစိတ္၀င္စားမႈမွာ ၂၂ႏွစ္အရြယ္ အိႏၵိယစစ္တပ္အရာရွိအျဖစ္ အမႈ႕ထမ္းစဥ္ကတည္းက စခဲ့ပါသည္၊ မိခင္ျဖစ္သူက အဂၤလန္မွေန၍ သူမွာသမွ် သိပၸံစာအုပ္မ်ားကို ပို႔ေပးခဲ့ရပါသည္၊ ဒါ၀င္၏အီေဗာ္လူးရွင္းစာအုပ္ အိပ္(ခ်)ဂ်ီ၀ဲလ္ ၏စာအုပ္မ်ားမွာ သူအၾကိဳက္ႏွစ္သက္ဆံုးစာအုပ္မ်ားစာရင္းတြင္ပါ၀င္ပါသည္၊

သိပၸံပညာရွင္တေယာက္ျဖစ္လာေစရန္ စနစ္တက် သင္ယူခဲ့ရျခင္းမဟုတ္ဘဲ မိမိဖါသာ ဗဟုသုတရွာေဖြျပီး သိပၸံ ပညာရွင္တေယာက္ကဲ့သို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္ခဲ့ျခင္းမွာ ခ်ာခီ်၏ အရည္အခ်င္းပင္ ျဖစ္ပါသည္၊ Cold Fusion အေၾကာင္းေရးရာတြင္ ေရတေပါင္ တြင္ပါ၀င္ေသာ ဟိုက္ျဒိဳဂ်င္မ်ားကိုသာ ဟီလီယံအျဖစ္ေျပာင္းေပးႏိုင္ခဲ့လ်င္ ျမင္းေကာင္ေရ တေထာင္အား အင္ဂ်င္တခု ကိုတႏွစ္လံုးဆက္တိုက္ေမာင္းႏွင္ႏီုင္သည့္ စြမ္းအင္ကို ရမည္ ဟုေရးခဲ့ဖူးသည္၊

သူ႔ဘ၀တေလွ်ာက္လံုး စာလံုးေရသန္း ၃၀ မွ် ေရးခဲ့သည္ဟု ခန္မွန္းၾကပါသည္၊ စစ္ပြဲအေၾကာင္းမွတ္တမ္းမ်ား၊ သူ႔ဘ၀ဇာတ္ေၾကာင္း၊ မိန္႔ခြန္းမ်ား စသည္ျဖင့္ စာကိုဆက္တိုက္ေရးႏိုင္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါသည္၊ ႏိုဗယ္ဆု ေရြးခ်ယ္ေရး အဖြဲ႔က ၁၉၅၃ ခုႏွစ္အတြက္ စာေပဆိုင္ရာ ႏိုဗယ္ဆုကို ခ်ီးျမွင့္ခဲ့သည္။

သူ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာေသာအခါ သူ႔မိတ္ေဆြ Frederick Lindermann ကို အစိုးရ၏ သိပၸံဆိုင္ရာ အၾကံေပး အရာရွိအျဖစ္ ခန္႔အပ္ခဲ့သည္၊ ကမာၻေပၚတြင္ ပထမဆံုးေပၚလာသည့္ရာထူးေနရာ ျဖစ္ပါသည္၊ ေနာက္ပိုင္းတြင္မူ အေမရိကန္ အစိုးရသည္ သမၼတကိုအၾကံေပးရမည့္ သိပၸံပညာအၾကံေပးအရာရွိမ်ားကို ဆက္တိုက္ခန္႔အပ္ခဲ့ၾက သည္၊ ခ်ာခ်ီ၏ သိပၸံပညာတြင္ စိတ္၀င္စားျပီးသိပၸံအေတြးအေခၚထူးခြန္မႈကို သိလာေသာအခါ ခ်ာခ်ီသည္ သိပၸံပညာရွင္ ျဖစ္ရမည့္အစား ႏိုင္ငံေရးေလာကသို႔ ေနရာမွားေရာက္လာသူျဖစ္သည္ဟု ဆိုခဲ့ၾကပါသည္။

ခ်ာခ်ီက သိပၸံပညာရွင္အမ်ားအျပားကို အျမဲေတြ႔ဆံုေနခဲ့ျပီး စစ္အတြင္း ေရဒါမ်ား (Radar) တိုးတက္အသံုးခ် ႏိုင္ေရး၊ ရန္သူ U-boat မ်ားကို အေ၀းမွျမင္ႏိုင္ေသာ စက္ကရိယာမ်ားအေၾကာင္း ေျပာဖန္မ်ားလာေသာအခါ သူ၏ ေရတပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးက “စစ္တိုက္တာ လက္နက္နဲ႔တိုက္မွာလား Slide rule နဲ႔တိုက္မွာလား” ဟု ေမးခဲ့ သည္၊ ခ်ာခ်ီက “Slide Rule ေတြနဲ႔စမ္းၾကည့္ရေအာင္” ဟု စိန္ေခၚခဲ့ဖူးသည္၊ (Slide rule ဆိုသည္မွာ အီလက္ ထေရာနစ္ ဂဏန္းေပါင္းစက္မ်ားမေပၚမွီက အင္ဂ်င္နီယာသံုးဂဏန္းေပါင္း ကရိယာမ်ားျဖစ္သည္)

အေမရိကားရွိ မက္ဆာခ်ဴဆက္ စက္မႈတကၠသိုလ္ကိုပံုစံယူ၍ အလားတူ ခ်ာခ်ီေကာလိပ္တခုကို တည္ေထာင္ခဲ့ သည္၊ ထိုေကာလိပ္မွ ယေန႔အထိ ႏိုဗယ္လ္ဆုရပညာရွင္ ၃၂ ဦးအထိ ထြက္ေပၚခဲ့ပါျပီ၊ သူကအခါအားေလ်ာ္စြာ သိပၸံ ေဆာင္းပါးမ်ားကို ေရးေလ့ရွိရာ ၁၉၂၄ ခုႏွစ္က ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုး ကိုယ့္ဖါသာ သတ္ေသၾကရမလား (Shall we all commit suicide?) ေခၚေဆာင္းပါးကို ေရးခဲ့သည္၊ အႏုျမဴဗံုးမ်ား မေပၚမွီအခ်ိန္ကေရးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါ သည္၊ ျမိဳ႕ၾကီးတျမိဳ႕လံုးကို ဖ်က္ဆီးႏိုင္ သည့္ဗံုးေတြ ေပၚေပါက္လာပါလ်င္ မိမိဖါသာသက္ေသသလို ျဖစ္ပါ လိမ့္မည္ဟု သတိေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ခ်ာခ်ီက ျဂိဳလ္ၾကီးမ်ား ျဖစ္ေပၚလာပံုကို ေဖၚျပရာတြင္ ေနကဲ့သို႔ေသာ ၾကီးမားသည့္ ၾကယ္ၾကီးႏွစ္ခုတ႔ို နီးကပ္ သြားခ်ိန္တြင္ ၾကယ္တခုမွဓါတ္ေငြ႔မ်ားထြက္စင္က်လာသည္၊ ထိုဓါတ္ေငြ႔မ်ား ေအးခဲသြားခ်ိန္တြင္ ကမာၻျဂိဳလ္ ကဲ့သို႔ေသာ ျဂိဳလ္မ်ားျဖစ္ေပၚလာသည္ဟုဆိုသည္၊ ၁၉၁၇ခုႏွစ္က James Jeans ဆိုသူကထိုသို႔ ၾကံဆခဲ့ဘူးရာ ယခုအခါ ဤကဲ့သို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းသိေနၾကပါျပီ၊

ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ကမာၻေပၚတြင္ လူျဖစ္လာသည့္တိုင္ေအာင္ မိမိတို႔၏ ျဖစ္ေပၚပံုသမိုင္းေၾကာင္းကို အလံုးစံု သိၾကေသးသည္မဟုတ္ပါ၊ ဥပမာ တခါက ကမာၻၾကီးတခုလံုးသည္ ေရခဲေတြ ပိတ္ဖံုး၍ ႏွင္းလံုးၾကီးမ်ားသဘြယ္ အာကာသတြင္ ေမ်ာေနခဲ့ၾကဘူးသည္ဟုဆိုၾကသည္၊ ဒိုင္ႏိုေဆာ ကဲ့သို႔ေသာ သတၱ၀ါၾကီးမ်ားသည္ ကမာၻေပၚမွ ဘယ္ပံုဘယ္နည္းေပ်ာက္ကြယ္သြားရသည္ကို တိတိက်က် မသိႏိုင္ၾကေသးပါ၊ ေနစၾကၤာ၀ဌာၾကီးအတြင္းမွာပင္ ျဂိဳလ္မ်ားသည္ ေနႏွင့္ အနီးအေ၀း ပါတ္လမ္းေၾကာင္းမ်ားေျပာင္းခဲ့ၾကဖူးသည္ဟု ဆိုသူကဆိုၾကသည္။

၁၉၇၀ခုႏွစ္မ်ားက Vera Rubin ဆိုသည့္ အေမရိကန္ နကၡတၱပညာရွင္အမ်ိဳးသမီးက စၾက္ာ၀ဠာၾကီးမ်ား၏ ေရြ႕လ်ားႏႈန္းအလ်င္မ်ားကို တိုင္းတာျပီး ထိုမွ်အျမန္ေရြ႔ေနၾကဘို႔ဆိုလ်င္ စၾကၤ၀ဠာၾကီး၌ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မျမင္ႏိုင္ ေသာ ျဒပ္ထုၾကီးမ်ား ရွိရမည္ဟု ေဟာကိန္းထုတ္ခဲ့သည္၊ ယေန႕တိုင္ ထိုျဒပ္ထုမဲမ်ားကို မေတြ႕ မျမင္ၾကရေသး ပါ၊ ၄င္းျဒပ္ထုမဲ(Black Hole) ဟု ယူဆသည့္ေနရာမ်ားကိုမူ ဓါတ္ပုံရုိက္ယူရန္ ျပင္ဆင္ေနၾကဆဲျဖစ္ပါသည္။

ဆိုလိုသည္မွာ ခ်ာခ်ီ ထိုေဆာင္းပါးကို ေရးခဲ့သည့္ကာလမွၾကည့္လ်င္ ယေန႔တိုင္ အေျခခံက်ေသာ ေမးခြန္းမ်ား ကိုကြ်န္ေတာ္တို႔ မေျဖႏိုင္ၾကေသးပါ၊ သို႔တိုင္ သိပၸံ၏ တိုးတက္မူမ်ားေၾကာင့္ လူတို႔၏ေနထိုင္မူ ဘ၀တြင္အံ့မခန္း တိုးတက္လာပံုမ်ားကိုမူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမင္ေတြ႔ရွိေနၾကပါျပီ။

ခ်ာခ်ီ ကို ၂၀ ရာစု၏ၾသဇာၾကီးမားေသာႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္၊ ၾကည္လင္ေသာအျမင္ရွိသည့္ သမိုင္းပညာရွင္၊ ဆြဲေဆာင္မႈ အျပည့္ရွိေသာ ေဆာ္ၾသႏိုင္သူျဖစ္သည့္ျပင္ သိပၸံေရးရာမ်ားတြင္ ေကာင္းမြန္ေသာ ေပၚလစီမ်ားကို ခ်မွတ္ႏိုင္သူအျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳၾကရပါလိမ့္မည္၊ သူက သုေတသနဓါတ္ခြဲခမ္းမ်ား၊ တယ္လီစကုပ္မွန္ေျပာင္း မ်ားတည္ေဆာက္ေရး၊ ဂ်င္း (Gene) ဆိုင္ရာသုေတသန၊ အိပ္(စ)ေရး ဆိုင္ရာသုေတသန လုပ္ငန္းမ်ားကို အျမဲ အားေပးခဲ့ပါသည္၊

(၃)

၀င္စကန္ခ်ာခ်ီသည္ သိပၸံပညာကိုစိတ္၀င္စားျပီး သိပၸံပညာႏွင့္ တက္ခႏိုလိုဂ်ီတိုးတက္ေရးကို ဦးစား ေပးသူျဖစ္ သည္၊ လူႏွင့္လူ႕တန္ဘိုးအတြက္အေျခခံက်ျပီးအေရးၾကီးေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို ေမးတတ္သူျဖစ္သည္၊

ယေန႔ Globalization ေခတ္ၾကီးတြင္ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ခံရေသာ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားသည္ ခ်ာခ်ီ၏ ဥပမာအတိုင္း သိပၸံပညာရွင္မ်ားကို အစိုးရအၾကံေပးအဖြဲ႔တြင္ပါ၀င္ေစျပီး သိပၸံပညာ၏အသီးအပြင့္မ်ားကို ဖန္တီး ရယူသင့္လွပါသည္၊

ကိုသန္းလြင္

ကာတြန္း ေဆြသား - နတ္တိုု႔၏ က်ိန္စာ


ကာတြန္း ေဆြသား - နတ္တိုု႔၏ က်ိန္စာ
(မိုုးမခ) ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၁၊ ၂၀၁၇

သန္းေဌးေမာင္ - ရာဇဝင္ေဟာင္း


သန္းေဌးေမာင္ - ရာဇဝင္ေဟာင္း
(မိုုးမခ) ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၁၊ ၂၀၁၇

ေခ်ာက္ထဲက်ဖို႔ လက္တလံုးအလို
ဘူတာ႐ံုမွာ သေဘာၤႀကီးေတြ ဆိုက္ယင္း
ေလယ်ာဥ္ပ်ံကို ခဲနဲ႔ေပါက္ယင္း
ေအာင္ပြဲက လက္တကမ္းမွာ
စပ္ကူးမတ္ကူးကာလ ႏွစ္ေျခာက္ဆယ္
သစၥာမရွိတဲ့ မင္းေတြနဲ႔ ကတိမတည္တဲ့ ငါေတြနဲ႔
အဲသည္မွာေတြ႔ခဲ့ၾကတာ။

သန္းေဌးေမာင္

ျမတ္လိႈင္း - ေစ်းကြက္၀င္စာေပေဟာေျပာပြဲ

ျမတ္လိႈင္း - ေစ်းကြက္၀င္စာေပေဟာေျပာပြဲ
(ေစ်းကြက္ဂ်ာနယ္) သစ္ခက္သံလြင္၊ မိုုးမခ၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၁၊ ၂၀၁၇


 ...မြန္းၾကပ္ေနတဲ႔ျပည္သူေတြကုိ ရီစရာေတြေျပာနိုင္ရင္၊ သီခ်င္းေတြဆိုျပရင္၊ မိမိကုိယ္တိုင္မေက်မနပ္နဲ႔ ဘ၀  ရွင္သန္ေနရ တဲ့ေခတ္ကုိ စင္ျမင့္ေပၚက ကိုယ္စားသေရာ္ျပ ရင္၊ ေစ်းကြက္၀င္ စာေရးဆရာ အမည္ခံစာေဟာသူျဖစ္ေနတဲ့ေခတ္ပါ။ တခ်ိဳ႕ကလည္းနားေထာင္တဲ႔ပရိတ္သတ္ရဲ႕ အႀကိဳက္ကုိ နပ္ေနတဲ့ စာေရးဆရာ၊ ဆရာမေတြ၊ စာေဟာစားတဲ့သူေတြ၊ လူရႊင္ေတာ္ေတြ၊ က်ဴရွင္ဆရာေတြ ကေတာ့ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြမွာ အမည္ေပါက္ေန ၾကပါတယ္။ အမည္ေပါက္ေနသူေတြက ေစ်းကြက္ဝင္ေနပါတယ္။

.....
ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ျမန္မာသကၠရာဇ္အရလတိုင္းအထိမ္းအမွတ္ပြဲေတာ္ေတြ က်င္းပခဲ႔ၾကတာ အစဥ္အလာျဖစ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာေနထိုင္တဲ့ လူတိုင္းသိခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိပဲနတ္ေတာ္လေရာက္တိုင္း စာဆိုေတာ္ေန႔ကုိက်င္းပခဲ႔ၾကပါတယ္။ ေရွးစာဆိုႀကီးမ်ားရဲ႕ စာေပေတြ ရဲ႕ေက်းဇူးကုိ ဂုဏ္ျပဳတဲ႔အေနနဲ႔ စာေပၿပိဳင္ပြဲေတြ၊ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြကုိ ၿမိဳ႕နယ္ အသီးသီးမွာ က်င္းပျပဳ လုပ္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ စာဆိုေတာ္ေန႔ကုိ တစ္ႏွစ္မွတစ္ႀကိမ္ က်င္းပခဲ႔ၾကတာပါ။ စာဆိုေတာ္ေန႔မွာစာေပဗဟုသုတေတြ၊ စာေပေလာကအေတြ႔အႀကံဳေတြကုိ စာေရးဆရာႀကီး ဆရာမႀကီးမ်ား က ေဟာေျပာခဲ႔ၾကပါတယ္။ စာေပအစဥ္အလာအရ၀ါသမၻာႀကီးမားတဲ႔စာေရးဆရာႀကီးေတြက ငယ္ရြယ္သူ စာေပ၀ါသနာရွင္ေတြ၊ စာေပေရးသားသူေတြ၊ စာေပဗဟုသုတနဲ႔စာေပေလာက အေတြ႔အႀကံဳေတြကုိ နားေထာင္မွတ္သားလုိၾကတဲ့ သူေတြကုိ ေဟာေျပာခဲ႔ရပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္အေနနဲ႔ေျပာရရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔စာေပ၀ါသနာရွင္လူငယ္မ်ိဳးဆက္မ်ားအတြက္ တႏွစ္မွတခါ နားေထာင္ မွတ္သားခြင့္ရနိုင္တဲ့ ေန႔တေန႔ပါ။
အဲဒီလုိပဲ တစ္ႏွစ္မွာမွ တခါက်င္
းပတဲ႔စာေပၿပိဳင္ပြဲမွာ ၀င္ေရာက္ေရးသားၿပီး ကေလာင္ကုိေသြးခြင့္ရခဲ့ တဲ့ေန႔ပါ။ ဒီတႏွစ္မွတႀကိမ္သာၿပိဳင္ပြဲ၀င္ၿပိ္ဳင္ခြင့္ကေနတဆင့္ စာေပနယ္ထဲကုိေျခခ်ခြင့္ရနိုင္ေအာင္ ဆက္ႀကိဳးစားခဲ႔ရပါတယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕က တစ္နွစ္တစ္ခါက်င္းပတဲ႔စာဆိုေတာ္ေန႔ကုိ ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွလာေရာက္ေဟာေျပာတဲ႔စာေရးဆရာႀကီးမ်ားကလည္း စာေပမ်ားကုိဆက္လက္ေရးသားနိုင္ေအာင္တိုက္တြန္းခဲ႔ၾကသလုိ၊ စာေပေလာကရွိတဲ႔ရန္ကုန္ျမိဳ႕ကုိ လာေရာက္ဖို႔ေျပာဆိုျပီး၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေရာက္ တဲ႔အခါ ကူညီမႈေတြကုိေပးနိုင္သမ်ွေပးခဲ႔ၾကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕တင္မဟုတ္ပါဘူး။ တျခားျခားေသာၿမိဳ႕   ေတြက စာေပေရးသားသူေတြကုိပါ ကူညီေပးခဲ႔ၾကတာပါ။
ေနာက္တခုအေနနဲ႔ေျပာခ်င္တာကစာေ
ရးဆရာႀကီးမ်ားအေနနဲ႔လည္း စာဆိုေတာ္ရာသီလ တလတည္း သာ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြမွာ ေဟာေျပာဖို႔ ခရီးထြက္ခြာနိုင္ခြင့္ ရနိုင္ပါတယ္။ တႏွစ္မွာ တလတည္းပါ၊ က်န္တဲ႔ဆယ့္တစ္လမွာ စာေပေတြေရးသားခဲ႔ၾကပါတယ္။ ေရးသားစရာမဂၢဇင္းေတြကလဲအေျမာက္အျမား ထြက္ခဲ့ပါတယ္။
အခုေခတ္မွာစာေပေဟာေျပာပြဲေတြကုိ
အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕အနယ္နယ္ရပ္ကြက္ေက်းလက္ေတာရြာေလးေတြပါမက်န္ က်င္းပျပဳလုပ္ေနၾကပါၿပီ။ အဲဒီအျပင္တကၠသုိလ္ေက်ာင္းေတြ၊ အထက္တန္းေက်ာင္းေတြမွာပါ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ က်င္းပျပဳလုပ္ေနၾကပါၿပီ။ ျမင္ေတြ႔ၾကားသိရတာအင္မတန္၀မ္းသာဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ဒီေခတ္မွာ စာေတြမဖတ္ၾကေတာ့တာ(မဖတ္နိုင္တာလည္းပါပါတယ္)ကုိ သိျမင္ေနရတဲ့အတြက္ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ က်င္းပျပဳလုပ္ေနေတာ့ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔စာဖတ္ေနရသလုိျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္လုိ႔ ထင္ မွတ္စရာပါပဲ။ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြက လုိအပ္ေနတဲ့ျပည္သူေတြရဲ႕စာဖတ္မႈကုိ ၀င္ေရာက္ျဖည့္စြက္ေပး သလုိျဖစ္ေနပါတယ္။ အခုအခ်ိန္က အရင္တုန္းကလုိ တႏွစ္မွာမွ စာဆိုေတာ္လ ရာသီတရာသီ၊ တရာသီမွာ တလထဲ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ က်င္းပနိုင္တာမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေျပာင္းလဲရမည္ဆိုသလုိ တႏွစ္လုံး စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ က်င္းပေနနိုင္ပါၿပီ။ စာေရးဆရာေတြလည္း တႏွစ္တာကာလလုံး ခရီးေတြ မနားရေအာင္ထြက္ေနရပါၿပီ။ ၀မ္းနည္းႏွေမ်ာစရာေကာင္းတာက တကယ့္ စာေရးဆရာႀကီးေတြရဲ႕ စာေတြ မဖတ္ နိုင္ေတာ့တာပါပဲ။ အခုအခ်ိန္မွာစာေပေလာကအတြက္၀မ္းနည္း စရာေကာင္းတဲ႔ကိစၥပါ။ ရသစာေပေတြ အလြန္ရွားပါးေနပါၿပီ။ အဆိုးဆုံးက ရသ၀တၳဳေတြေပ်ာက္ဆုံး သလုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ လူေတြစာသိပ္မဖတ္ၾကေတာ့တဲ႔အခ်ိန္မွာစာဖတ္ခ်င္သူနည္းနည္းအတြက္ ရသ စာေပအသစ္အသစ္ေတြ   ေပၚမလာနိုင္ခဲ႔ၾကပါဘူး။ ေျပာမယ္ဆိုရင္တကယ့္ကုိရသစာေပအေရးေကာင္းတဲ႔ စာေရးဆရာ၊ ဆရာမႀကီးေတြလည္း စာေပေဟာေျပာပြဲေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ေနပါတယ္။ စာမေရးႏိုင္ေလာက္   ေအာင္  ျမန္မာ့တျပည္လုံး အႏွံ႔ခရီးေတြသြားေနရပါတယ္။ ျမန္မာတျပည္လုံးအႏွံ႔ခရီးေတြကရတဲ့   ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတေတြကုိ ရသစာေပအေနနဲ႔ ျပန္ေရးသားနိုင္မယ္ဆိုရင္ အလြန္တန္ဖိုးရွိမွာပါ။ စာေရးဆရာ၊ဆရာမႀကီးေတြကလဲမေရးနိုင္ေလာက္ေအာင္စာေပေဟာေျပာပြဲေတြဆက္ေနပါတယ္။ တစ္ခုရွိတာက စာေရးဆရာႀကီးဆရာမႀကီးအတြက္ စာေရးဖို႔နယ္ပယ္ရွားပါးသလုိျဖစ္ေနတာလည္း ပါပါတယ္။ စာေပတပုဒ္ေရးသားႏိုင္ရင္ ေသာင္းဂဏန္းထက္ ပုိမရနိုင္ပါဘူး။ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ လုိက္ေဟာရင္ အနည္းဆုံးသိန္းဂဏန္းေတာ့ ရေနပါတယ္။ ျမန္မာတျပည္လုံးစာေပေဟာေျပာပြဲေတြကုိလည္းလုိက္ၿပီး စာေပဆိုင္ရာဗဟုသုတေတြ၊ စာေပဆိုင္ရာအေတြ႔အၾကံဳေတြ၊ ရသစာေပေတြ၊ ရသ၀တၳဳ အေၾကာင္းေတြကုိေဟာေျပာနိုင္မယ့္စာေရးဆရာ၊ ဆရာမႀကီးေတြအေရအတြက္ကလည္း သိိပ္မရွိပါဘူး။
အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕အနယ္နယ္ကဖိတ္တဲ့စာေ
ပေဟာေျပာပြဲေတြကုိ မလုိက္နိုင္ၾကေတာ့ပါဘူး။ သူတို႔ေနရာမွာ စာေပေဟာေျပာသူအသစ္ေတြက၀င္ေရာက္ေနရာယူလာပါတယ္။
နယ္ေတြကစာေပေဟာေျပာပြဲက်င္းပမယ့္
သူေတြက လုိခ်င္တဲ႔စာေရးဆရာႀကီးဆရာမႀကီးေတြကုိ ဖိတ္လုိ႔ မရတဲ႔အခါ စာေပေဟာေျပာစင့္ျမင့္ေပၚကုိရတဲ႔သူေတြကုိတင္ရေတာ့တာပါပဲ။
ဒီေနရာမွာေစ်းကြက္၀င္စာေရးဆရာ၊
 ဆရာမေတြနဲ႔ေစ်းကြက္၀င္စာေပေဟာေျပာပြဲေတြဆိုၿပီး ေပၚလာေတာ့ တာပါပဲ
ေျပာရမယ္ဆိုရင္ မိမိကုိယ္တိုင္စာေ
ပနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မသိသူေတြအေနနဲ႔ စာေပေဟာေျပာပြဲစင္ျမင့္ကုိ တက္ၿပီး၊ စာေပေဟာေျပာပြဲစင္ေအာက္က နားေထာင္ေနတဲ့သူေတြ(ပရိတ္သတ္ေတြ)ရဲ႕ အႀကိဳက္   ေဟာေျပာႏိုင္ရင္ ျဖစ္ႏိုင္ေနၾကတာပါပဲ။ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔စင္ေပၚကသီခ်င္းေကာင္းေကာင္းဆိုျပနိုင္ ရင္၊ ျပည္သူေတြ အႀကိဳက္ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းကုိ သေရာ္တဲ႔အေျပာအဆိုမ်ိဳးနဲ႔ ေျပာႏိုင္ရင္ နားေထာင္ေန သူေတြ လက္ခုတ္တီးၿပီး လက္ခံလုိက္ေတာ့တာပါပဲ။ တခ်ိဳ႕စာေပေဟာေျပာပြဲေတြဟာ နိုင္ငံေရးစင္ျမင့္   ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။
ဒီစာေဟာသူေတြဟာေစ်းကြက္၀င္ေ
နၾကပါတယ္။ ေစ်းကြက္၀င္စာေဟာသူေတြအတြက္ ေစ်းကြက္၀င္ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြကလည္း အဆင္သင့္ရွိေနပါတယ္။
တခ်ိဳ႕ေစ်းကြက္၀င္စာေဟာသူေတြက စာ
တပုဒ္က်က္သလုိက်က္ၿပီး ေနရာအႏွံစာလုိက္ေဟာစားသူေတြျဖစ္   ေနပါတယ္။ ေရွ႕တပြဲမွာလဲဒီစာ၊ ေနာက္ပြဲမွာလဲဒီစာ၊ ဤသည္ေတာင္ မကြဲေတာ့ပါဘူး။စာေပေဟာေျပာပြဲစင္တခုမွာ ပရိတ္သတ္ေတြရဲ႕လက္ခုပ္သံေတြညံသြားရင္ စာေဟာစားဖို႔ ခြင္၀င္ သြားေတာ့တာပါပဲ။
မြန္းၾကပ္ေနတဲ႔ျပည္သူေတြကုိ ရီ
စရာေတြေျပာနိုင္ရင္၊ သီခ်င္းေတြဆိုျပရင္၊ မိမိကုိယ္တိုင္မေက်မနပ္နဲ႔ ဘ၀  ရွင္သန္ေနရတဲ႔ေခတ္ကုိစင္ျမင့္ေပၚက ကိုယ္စားသေရာ္ျပရင္၊ ေစ်းကြက္၀င္စာေရးဆရာအမည္ခံစာေဟာ သူျဖစ္ေနတဲ့ေခတ္ပါ။ တခ်ိဳ႕ကလည္းနားေထာင္တဲ႔ပရိတ္သတ္ရဲ႕အႀကိဳက္ကုိႏွပ္ေနတဲ႔စာေရးဆရာ၊ ဆရာမေတြ၊ စာေဟာစားတဲ႔သူေတြ၊ လူရႊင္ေတာ္ေတြ၊ က်ဴရွင္ဆရာေတြကေတာ့ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြမွာ အမည္ေပါက္ေနၾကပါတယ္။ အမည္ေပါက္ေနသူေတြက ေစ်းကြက္ဝင္ေနပါတယ္။ အဲဒီအခါေစ်းကြက္သေဘာအရ ေစ်းစကားေျပာလာၾကတာ ေတြ႔ျမင္ေနရပါတယ္။ သူ႔ကုိဖိတ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေပးမွဆိုျပီး ေစ်းစကားေျပာေနၾကပါျပီ။ စာေပေဟာေျပာပြဲတစ္ပြဲကုိ လက္ခံထားေပမယ့္ အဲဒီပြဲထက္ပုိျပီးေပးတဲ႔ေနာက္ပြဲကုိ လက္ခံလုိက္တာေတြကုိလည္း သိေနၾကားေနရပါတယ္။
ေနာက္ေျပာခ်င္တာတစ္ခုက လူရည္လည္
သူေတြအေနနဲ႔ေစ်းကြက္၀င္စာေပေဟာေျပာပြဲေတြကုိ စီစဥ္ေပး တဲ႔ လူေတြပါ။ စာေပေဟာေျပာပြဲျဖစ္ေအာင္စီစဥ္ေပးတဲ႔လူေတြ၊ စာေပေဟာေျပာပြဲကုိလုိက္ေဟာမယ့္ သူေတြကုိ စီစဥ္ေပးတဲ႔လူေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ ဒီလုိစီစဥ္ေပးတဲ႔လူေတြကလဲေစ်းကစားျပီးေခါင္းပုံျဖတ္ သလုိလုပ္ေဆာင္ေနတာလည္း ၾကားေနရပါတယ္။
အခုအခ်ိန္မွာကဗ်ာစာအုပ္တစ္အုပ္ေ
လာက္၊ ၀တၳဳစာအုပ္တအုပ္ေလာက္ထုတ္ျပီး စာေရးဆရာ အမည္ ခံျပီး ေဟာေနသူေတြမ်ားေနပါတယ္။ ကဗ်ာစာအုပ္တစ္အုပ္၊ ၀တၳဳစာအုပ္တစ္အုပ္ေလာက္ထုတ္ဖို႕ကလည္း မခဲယဥ္းေတာ့ပါဘူး။ စာေပေဟာေျပာပြဲေစ်းကြက္မွာ အမည္ေပါက္ဖို႔ပဲ လုိတာပါ။
အခုမိႈလုိေပါက္ေနတဲ့ စာေပေဟာေျပာ
ပြဲေတြကုိ တကယ့္စာေပ၀ါသနာပါသူေတြ၊ စာေပေရးသားလုိသူေတြ ၊ ေရးသားေနသူေတြအေနနဲ႔ စိတ္ပါ၀င္စားစြာနားမေထာင္ေတာ့ပါဘူး။ စာေပကုိေကာင္းေကာင္းနား မလည္ သူေတြက စာေပစင္ျမင့္ေပၚကေနေဟာေျပာေနတာကုိ စိတ္ပ်က္ေနၾကပါျပီ။
ကြ်န္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာ
က တကယ့္စာေရးဆရာႀကီး၊ ဆရာမႀကီးေတြစာမေရးနိုင္တာကုိပါ။ ဒီလုိစာမေရးနိုင္ၾကလုိ႔လည္း ရသစာေပအပါအ၀င္ စာေပမ်ားစြာ ရွားပါးေနရတယ္လုိ႔ ထင္မိ၊ျမင္မိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အြန္လုိင္းေပၚမွာေတာ့ စာေရးဆရာ၊ ဆရာမေတြ၊ ကဗ်ာဆရာဆရာမေတြ အလြန္ေပါေနပါတယ္။ပုံႏွိပ္မဂၢဇင္းေတြကေတာ့ တအုပ္္ၿပီးတအုပ္ ရပ္ဆိုင္းၿပိဳလဲေနပါၿပီ။ ဒါလည္း ေစ်းကြက္၀င္စာေပေဟာေျပာ ပြဲေတြက ျပည္သူေတြရဲ႕အေနအထားကုိျပေနပါတယ္။ ျပည္သူေတြဆင္းရဲၾကပ္တည္းမႈေတြကုိရုန္းကန္ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ႔ေခတ္ကာလမွာ သူတို႔ရဲ႕ထြက္ေပါက္ကုိ ခပ္ေပါေပါနဲ႔၀ယ္လုိ႔ရတဲ့ေစ်းကြက္ထဲေရာက္ေနၾက ပါတယ္။ စာေပရဲ႕အႏွစ္သာရကုိေတြ႔ေအာင္မရွာခ်င္ၾကေတာ့ပါဘူး။ မေလ့လာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ မဆည္းပူးခ်င္ၾကေတာ့ပါဘူး။
ေစ်းကြက္၀င္စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ(
အားလုံးကုိမဆိုလုိပါဘူး)က ျပည္သူေတြရဲ႕ဘ၀ေတြမတိုး တက္ႏိုင္ေသးတဲ့ျပယုဂ္ကုိ ျပေနပါတယ္။ အေရးႀကီးတာက ျပည္သူေတြအေနနဲ႔စာျပန္ဖတ္နိုင္တဲ႔အေျခ အေနတလုိအပ္ေနပါတယ္။ ဒီလုိစာဖတ္တဲ႔သူေတြမ်ားလာရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔စာေပေလာကနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္တိုးတက္လာျပီလုိ႔ ယူဆႏိုင္ပါျပီ။ ေစ်းကြက္ဝင္စာေပေဟာေျပာပြဲေတြကလည္း ေခတ္အေျခအေနက စကားေျပာေနပါတယ္။

ျမတ္လိႈင္း
ေစ်းကြက္ဂ်ာနယ္၊ အမွတ္ ၁၀၀၂၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၃ ၊၂၀၁၇ 
-စာေရးသူ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရတင္ပါသည္။
 (သစ္ခက္သံလြင္) 

လူေတြကို တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားေစခ်င္္တာေၾကာင့္ ေလဆိပ္ကိုေရြးခ်ယ္တာ လို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္တယ္ (အင္တာဗ်ဴး)


လူေတြကို တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားေစခ်င္္တာေၾကာင့္ ေလဆိပ္ကိုေရြးခ်ယ္တာ လို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္တယ္ (အင္တာဗ်ဴး)
ေဆြဝင္း (Myanmar Now)
(မုိးမခ) ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၀၊ ၂၀၁၇

ေနျပည္ေတာ္ (Myanmar Now) - အမ်ဳိးသားဒီမိုုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥပေဒအၾကံေပး တရားလႊတ္ေတာ္ေရွ႕ေနဦးကိုုနီ လုုပ္ၾကံ သတ္ျဖတ္ခံရသည္မွာ သီတင္းပတ္သံုုးပတ္သိုု႔ပင္ ေရာက္ရွိလာၿပီျဖစ္သည္။ ယခုုအမွႈအား စစ္တပ္ႏွင့္ ရဲတပ္ဖြဲ႔တိုု႔ ဦးေဆာင္စစ္ေဆးမွႈမ်ားျပဳလုုပ္ေနၿပီး၊ ၎တိုု႔ထံမွရရွိလာေသာ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကိုု ႏိုုင္ငံေတာ္သမၼတရံုုးႏွင့္ ျပန္ၾကားေရး ဝန္ၾကီးဌာနတိုု႔က ထုုတ္ျပန္ေပးလ်က္ရွိသည္။ သိုု႔ေသာ္ ယခုုအမွႈႏွင့္ပတ္သက္၍ အာဏာပိုုင္တို႔၏ ကိုုင္တြယ္အေရးယူပံုု၊ သတင္းထုုတ္ျပန္ေပးမွႈတို႔ကို  ျပည္သူမ်ားက အားမလိုုအားမရ မေက်နပ္မွႈမ်ားလည္း ရွိေနသည္။ ဒုုတိယတရားခံ ဦးေအာင္ ဝင္းေဇာ္ကိုု အခင္းျဖစ္ပြားၿပီး ၁၂ နာရီအၾကာ ဇန္နဝါရီ ၃ဝ ရက္ မနက္တြင္ ဖမ္းမိခဲ့သည္ဟုုဆိုုေသာ္လည္း ၄င္း၏ညီျဖစ္သူ ေအာင္ဝင္းခုုိင္ဆိုုသူ ပါဝင္ပတ္သက္မွႈကိုု သီတင္းႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္မွ သမၼတရံုုးက သတင္း ထုုတ္ျပန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

စစ္တပ္က ေရးဆြဲခဲ့ေသာ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပံုုအေျခခံဥပေဒအရ ရဲတပ္ဖြဲ႔သည္၊ ျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီးဌာနေအာက္တြင္ ျဖစ္ၿပီး၊ ျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီးဌာနကိုု စစ္တပ္က ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည္။ ယခုုအမွႈတြင္ ျပည္သူမ်ားသာမက၊ ႏိုုင္ငံေတာ္သမၼတႏွင့္ အစိုုးရ သတင္းထုုတ္ျပန္ေရးအတြက္ တာဝန္ယူထားေသာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီးဌာနပါ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျပည္ထဲေရးဝန္ၾကီးဌာန၏ သတင္းအေမွာင္ခ်ျခင္း ခံထားရသေလာဆိုုသည္ကိုု Myanmar Now သတင္းဌာနက ျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီး ေဒါက္တာေဖျမင့္ ကိုု ေမးျမန္းထားပါသည္။
......

ေမး။     ။ ဦးကိုုနီလုုပ္ၾကံခံရတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဝန္ၾကီးတေယာက္အေနနဲ႔ေရာ၊ ႏိုုင္ငံသားတေယာက္အေနနဲ႔ပါ ခံစားခ်က္ ဘယ္လိုရိွတယ္ ဆိုတာကိုု ေျပာျပပါ။
ေျဖ။    ။ ဦးကိုနီက ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ အရင္ကတည္းက ရင္းနွီးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တေယာက္ပါ။ အခုခရီးစဥ္မွာ အတူတူသြားတယ္။ တပတ္ ေလာက္အတြင္းမွာ ေန႔တုိင္း ေတြ႔ဆံု စကားေျပာတယ္၊ ၿပီးေတာ့ ျပန္လာတယ္။ ျပန္လာၿပီးေတာ့ အခုခရီးစဥ္က ေအာင္ျမင္တယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔တဖြဲ႔လံုးက ခံယူၾကတယ္၊ အဲဒီေတာ့ ေနာက္လည္း ေတြ႔ၾက ဆံုၾကဦးမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ေလဆိပ္မွာ ႏႈတ္ဆက္ၿပီးေတာ့ ဆင္းၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒါၿပီး ခဏေနေတာ့ ဦးကိုနီ လုပ္ႀကံခံရတယ္၊ ေသနတ္ အပစ္ခံရ တယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ၾကားရတာေပါ့ဗ်ာ။ ၾကားရေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သြားၾကည့္တယ္။ သူ႔ကို ေသြးအုိင္ထဲမွာ ေတြ႔ရတယ္။ ခုန ေလးကတင္ စကားေျပာလာတဲ့ မိတ္ေဆြတေယာက္ ဒီလုိျဖစ္္သြားတယ္ဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ လူပ္လူပ္ရွားရွား ခံစားရတယ္။

ေမး။     ။ ေလယာဥ္ေပၚကေန စဆင္းလိုုက္တဲ့အခ်ိန္ကေနၿပီး ဦးကိုုနီ လဲေနတဲ့ေနရာထိ အဲဒီအခ်ိန္ကာလအေၾကာင္း အေသးစိတ္ေျပာျပေပးပါလား ခင္ဗ်။
ေျဖ။    ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆင္းလာၿပီးေတာ့ ဆုိက္ေရာက္ဧည့္သည္ေတြ နားၾကတဲ့ေနရာမွာ ႏႈတ္ဆက္တဲ့သေဘာမ်ိဳးနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ စုၾကတယ္။  ခရီးစဥ္အဆင္ေျပတဲ့အတြက္ ဝမ္းသာတယ္။ ေနာက္လည္းပဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ခရီးသြားတဲ့အေတြ႔ အႀကံဳေတြကို ဖလွယ္မယ္။ ေနာက္ထပ္ ေျပာဆုိေဆြးေႏြးစရာေတြလည္း ရွိတာေပါ့ဗ်ာ၊ အဲဒီေတာ့ အဆက္အသြယ္ေတြ ေနာက္လည္း တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ထိေတြ႔မူေတြ ရွိိၾကမယ္ေပါ့ေနာ္။ ေျပာၿပီး ႏူတ္ဆက္ၿပီးေတာ့ ဆင္းသြားတာေပါ့ဗ်။  သြားတုန္္းကေတာ့ VIP အေဆာင္ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ စုၿပီးေတာ့ ထြက္ၾကတယ္။ အျပန္ၾကေတာ့ ျပန္ေရာက္ၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီလိုပဲ ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႔ကို ထြက္ၾကတာေပါ့။ ျပည္တြင္း သြားလာေနရင္ေတာ့ ပံုမွန္အားျဖင့္ ကြၽန္တာ္တုိ႔လည္း အဲဒီေနရာ မ်ိဳးကပဲ ထြက္ၾကတာပဲ။ အဲဒီေန႔မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ဟိုဘက္နားကို ေရာက္ေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေသနတ္သံေတြ ၾကားေနၾကတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဘာျဖစ္သလဲ ေမးေနျမန္းေနၾကတယ္။ ေနာက္ ဦးကိုနီလို႔ေျပာတယ္၊ တကၠစီသမားလုိ႔ ေျပာတယ္။ သတင္းေတြက အဲဒီအနားမွာပဲ ၾကားေနတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ တုိ႔ အဖြဲ႔နဲ႔ အတူတူသြားတဲ့တေယာက္ကပဲ ဦးကိုနီ ေသနတ္မွန္ၿပီး လဲေနၿပီဆိုေတာ့၊ ျပည္ထဲေရးက ဒုဝန္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္စုိးရယ္ နယ္စပ္ေရးရာဝန္ႀကီးဌာနက ဒုဝန္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဴပ္သန္းထြဋ္ရယ္ လိုက္သြားၾကတယ္ေပါ့။ အဲဒီမွာ သူ႔ကို ေတြ႔ တယ္။

ေမး။      ။ ဒီလိုုႏိုုင္ငံေတာ္အဆင့္ခရီးစဥ္မွာ လုုပ္ၾကံခံရတယ္ဆိုုတာ အတြင္းသတင္းေပးရွိတယ္ဆိုုတဲ့ သံသယေတြရွိတယ္။ ေလေၾကာင္းလိုုင္း နံပါတ္ေတြ၊ အခ်ိန္ေတြကအစ တေယာက္ေယာက္က ၾကိဳတင္ၿပီး ေပါက္ၾကားေအာင္လုုပ္တယ္လိုု႔ သံသယေတြ ရွိတယ္။ ဆရာေကာ ဒီလိုု သံသယရွိလား။
ေျဖ။      ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလို ခရီးအတူတူသြားေနတဲ့ သူေတြထဲမွာေတာ့ ဒီလိုမ်ဳိးရွိလိမ့္မယ္လို႔ သံသယ မရွိပါဘူး။ ဒါက လူေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔ သြားရတဲ့ ခရီးစဥ္ေတြျဖစ္တယ္္။ သိပ္လွ်ိဳ႕ဝွက္ၿပီးသြားတဲ့ ခရီးစဥ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ပထမ ထြက္တဲ့ေန႔ကတည္းကပဲ အဖြဲ႔လိုက္ဓာတ္ပံုရို္က္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ထင္တယ္ အဲဒါက လွ်ဴိ႕ဝွက္ထားတာမဟုတ္ေတာ့ အမ်ား ကသိတယ္လု႔ိ ထင္တယ္။ သိေနေတာ့ လုပ္ႀကံခ်င္တဲ့လူအဖို႔ကလည္း ခက္ခက္ခဲခဲစံုစမ္းရမယ့္ ကိစၥေတာ့ မဟုတ္ဘူး။

ေမး။ ။ ခရီးစဥ္အတြင္းမွာ ဦးကိုုနီနဲ႔ အျခား ဒီခရီးစဥ္မွာပါလာတဲ့သူေတြၾကား ဆက္ဆံေရးေကာ အဆင္ေျပလား။
ေျဖ။     ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒီအဖြဲ႔က စုစုေပါင္း ၂၁ ေယာက္ေပါ့။ ဆက္ဆံေရးက ေႏြးေထြးတယ္လို႔ေျပာရမယ္။ နဂိုတုန္းကေတာ့ တေယာက္ကိုတေယာက္ သိပ္ၿပီးမသိၾကဘူး။ ေလးငါးရက္ေလာက္ၾကာၿပီးတဲ့အခါမွာ ရင္းရင္းနွီးနွီးနဲ႔ ရယ္စရာ ေမာစရာေျပာ၊ ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ အဲဒီေလာက္အထိကို အေျခအေန ဆက္ဆံေရးေတြ ေကာင္္းတယ္ဗ်။

ေမး။  ။ ဒီခရီးစဥ္မွာ ဦးကိုုနီကေကာ မွတ္မွတ္ရရ ဘာေတြေျပာဆိုုတာရွိခဲ့သလဲ။
ေျဖ။     ။ ဦးကိုနီကေတာ့  ခင္ဗ်ားလည္း သိပါလိ္မ့္မယ္။ က်န္တဲ့သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း သိပါလိမ့္မယ္။ ဦးကိုနီက ႏုိင္ငံ ေရး စိတ္ဝင္စားတယ္ဗ်ာ။ ဥပေဒအေရး စိတ္ဝင္စားတယ္။ ေနာက္ လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရး ပဋိပကၡတုိ႔ စသျဖင့္ တုိင္းျပည္ရဲ႕ အေရးကိစၥေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စိတ္ဝင္စားၿပီးေတာ့ ေျပာတဲ့၊ ဆိုတဲ့၊ ေရးလည္းေရးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဆုိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဟုိတို္င္းျပည္က ပုဂၢိဳလ္ေတြ အစိုးရပိုင္းကေရာ တျခားအဖြဲ႔အ စည္းကေရာ အမ်ဳိးမ်ုိဳးေသာ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႔တယ္။ ေတြ႔တဲ့အခါမွာ သူတို႔ဟာသူတ႔ို တင္္ျပေဆြးေႏြးၾကတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဦးကိုနီကေတာ့ ေတာ္ေတာ္္မ်ားမ်ား ဝင္ေဆြးေႏြးတယ္။ ဒါကေတာ့ သူ႔ပင္ကိုယ္သဘာဝပဲ ထူးျခားတယ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့။

ေမး။      ။ ရခုိင္ကိစၥေရာ ေဆြးေႏြးျဖစ္လား။
ေျဖ။      ။ အမ်ဳိးစံု ပါပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔သြားတာက အင္ဒိုနီးရွားရဲ႕ ဒီမုိကေရစီကူးေျပာင္းမူျဖစ္စဥ္ေပါ့။ အဲဒီရဲ႕ အေတြ႔အ ႀကံဳေတြ နားေထာင္္ဖုိ႔ သြားတယ္။ အဲဒီအကူးအေျပာင္းကာလအစပိုင္းမွာ သူတုိ႔ဆီက မာလုကူ ဆုိတဲ့ ကြၽန္းစုမွာ လူမ်ဳိးေရး ဘာသာေရး ပဋိပကၡတခု ေတာ္ေတာ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ျဖစ္တယ္ဗ်။ အဲဒီမွာ ခရစ္ယာန္နဲ႔ မြတ္စလင္ေတြ ရွိတယ္။ လူဦးေရက ဆတူေလာက္ရွိတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ေလးငါးနွစ္္ေလာက္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ပဋိပကၡေတြျဖစ္ခဲ့တယ္ဗ်။ ျဖစ္ေတာ့ အဲဒီေနရာ က ပုဂၢိဳလ္ေတြက သူတို႔ဆီမွာ ပဋိပကၡေတြ ဘယ္လိုျဖစ္တယ္၊ ေျပလည္ေအာင္ ဘယ္လိုေျဖရွင္းၾကတယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း ေတြကို ကိုယ္ေတြ႔ေတြ ေျပာတယ္၊ သေဘာတရားေတြ ေျပာတယ္။ ဒါေတြေျပာတာရွိတယ္၊ ေနာက္ အကူးအေျပာင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေျပာတာေတြရွိတယ္။  ဦးကိုနီက ေျပာဆုိ ေဆြးေႏြးတတ္တဲ့လူတေယာက္ ဆုိေတာ့ အဲဒီကိစၥေတြမွာ သူေတာ္ေတာ္္ေျပာဆုိေဆြးေႏြးခဲ့တယ္။

ေမး။      ။ ဦးကိုုနီက မြတ္စလင္ေတြ ျမန္မာျပည္မွာ နွိပ္ကြပ္ခံေနရတယ္ဆုိတာ မ်ဳိးေရာ ေျပာဆိုုခဲ့တာရွိလား။
ေျဖ။      ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က ေလ့လာေရးအဖြဲ႔ဆိုုေတာ့ ဟိုဘက္က ေဆြးေႏြးတာေတြကို နားေထာင္ရတယ္၊ မရွင္းတာ ေမး တယ္။ တခ်ိဳ႕ဟာေတြကို ေဆြးေႏြးတယ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ဒီသေဘာေလာက္ပါပဲ။ အဲဒီအခါမွာ ကြြၽန္ေတာ့္အထင္ သိပ္ၿပီး ထူးျခားတဲ့၊ ျပင္းထန္တဲ့ ေဆြးေႏြးမူေတြ မေတြ႔ရပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ သူက အက်ဴိးအေၾကာင္းနဲ႔ စကားေျပာတဲ့လူတေယာက္ျဖစ္လို႔ သူသိပ္ ၿပီးေတာ့ ျငင္းခံုတာမ်ိဳးေတြ မေတြ႔ရဘူး။ သူ႔အယူအဆကိုေတာ့ ရွင္းလင္းေအာင္ေတာ့ ေျပာတဲ့သူမ်ုဳိးပါ။

ေမး။    ။ ခုဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျပည္သူလူထုုက သတင္းအေမွာင္ခ်ခံထားရသလိုုျဖစ္ေနတယ္။ လံုုျခံဳေရးအရလွ်ိဳ႔ဝွက္ဖိုု႔မလိုုတဲ့ အခ်က္ေတြပါ ျပည္သူလူထုုက မသိရဘူး။ ဒါဟာဘာျဖစ္လိုု႔လဲ။
ေျဖ။       ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီအမူက ထူးျခားတဲ့အမူတခုလည္းျဖစ္တယ္။ အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥတခုလည္း ျဖစ္တယ္။ သုံုး သပ္ေျပာဆုိေနတာေတြကလည္း အမ်ားႀကီး ထြက္ေပၚေနတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး လုပ္ရတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြအဖို႔ေတာ့ ေတာ္္ေတာ္ေလးကို အေလးအနက္ထားၿပီးေတာ့ လုပ္ေနလိမ့္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ျမင္တယ္။ သုိ႔ေသာ္ ဒီလိုအမူမ်ဳိးမွာ သူတို႔ရဲ႕ စံုစမ္းေထာက္လွမ္းတဲ့ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း သိပ္ၿပီးေတာ့ နားမလည္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ၾကားရသေလာက္ဆုိရင္ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြမွာ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြ လြတ္သြားမွာစိုးလုိ႔ေပါ့။ သူတို႔ အသံုးအႏႈန္းေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း အတိအက် မသိဘူး။  အခုအခ်ိန္မွာဆုိရင္ နွစ္ပတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိၿပီ။ နွစ္ပတ္ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ရွည္ၾကာတယ္လို႔ ေျပာမလား၊ ဒီေလာက္ကေတာ့ၾကာႏုိင္လားဆုိတာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္္လည္း မေျပာတတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒီၾကားထဲမွာ တကယ့္လက္သည္တရားခံက ထင္ထင္ရွားရွားႀကီးဆုိေတာ့ ဖမ္းမိတယ္။ ေနာက္ထပ္ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ တေယာက္ကိုလည္း ဖမ္းမိၿပီလို႔ ဆိုထားတယ္။ ဆုိေတာ့ ဒါကေနၿပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ ဘာေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိဦးမလဲ၊ အဲဒါေတြကို ဆက္စပ္ေဖာ္ထုတ္ေနတယ္လို႔ ထင္တယ္။ ဒီထက္ၾကာလာရင္ေတာ့ ဒီအမူဟာ ၾကာေနတယ္လို႔ ေျပာလာတာ ေတြရွိမယ္လိုု႔ ကြၽန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ဒီသတင္းအေမွာင္ခ်တယ္ဆိုုတာ ျပည္ထဲေရးနဲ႔တပ္မေတာ္က အရပ္သားအစိုုးရကိုု သတင္းအခ်က္အလက္ မေပး လိုု႔လား။ ဝန္ႀကီးကိုုယ္တိုုင္ေကာ ကြၽန္ေတာ္တိုု႔ျပည္သူေတြလိုု သတင္းအခ်က္အလက္ ဘာမွမသိရဘူးလား။
ေျဖ။   ။ ဒီအမူအခင္းကေတာ့ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးတဲ့အမူအခင္းျဖစ္တယ္။ ဒီအမူကို စံုစမ္းေထာက္လွမ္းဖို႔အတြက္ကို လံုျခံဳေရးအဖြဲ႔လိုမ်ဳိး ဒီလိုမ်ဳိးနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ အဖြဲ႔ေတြက ေဆာင္ရြက္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔လည္း ဒီအေျဖေတြကို အမ်ား နည္းတူ သိခ်င္တယ္။ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနအေနနဲ႔ကေတာ့ သက္ဆုိင္ရာဝန္ႀကီးဌာန အသီးသီးက လုပ္တဲ့ကိုင္တဲ့ကိစၥေတြ အဲဒီေနရာေတြမွာ ျဖစ္ေပၚတဲ့အေၾကာင္းရပ္ေတြကို အမ်ားသိေအာင္လို႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြကို ရယူၿပီး ျဖန္္႔ခ်ီေပးတဲ့အလုပ္ လုပ္တာေပါ့ဗ်ာ။ အခုကေတာ့ စံုစမ္းေရးအဖြဲ႔ရွိတယ္။ စံုစမ္းေရးဖြဲ႔ကေနေျပာလာတဲ့အခါမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကေနၿပီးေတာ့ ဆက္လက္ၿပီး ျဖန္႔ခ်ိသြားရမယ့္ သေဘာရွိတာေပါ့။ မၿပီးေသးတဲ့ ကာလမွာေတာ့ ထထေျပာ တတ္တဲ့အေလ့အထေတာ့ မရွိဘူးေပါ့ဗ်ာ။ သူတုိ႔ ခုိင္ခုိင္မာမာ ေျခေျချမစ္ျမစ္သိၿပီးေတာ့ ထုတ္ျပန္လို႔ရတဲ့အခါမ်ုုုဳိးမွသာ ထုတ္ျပန္တာေပါ့။ ဒီလိုမ်ုဳိးေတြရွိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ထင္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွသာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ သိႏိုင္မယ္လို႔ ထင္တယ္။ ဒီၾကားထဲမွာ ဘယ္ေတာ့ သိႏိုင္မလဲ၊ ဘယ္ေတာ့ ထုတ္ျပန္ႏိုင္မလဲ ဆုိတာကေတာ့ သတင္းသမားေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ ေမးျမန္းလို႔ ရႏိုင္မယ္လို႔ ထင္တယ္။

စံုစမ္းေရးလုပ္ေနတဲ့အဖြဲ႔ကေနၿပီးေတာ့ ဒါက ဒီလုိျဖစ္ပါတယ္၊ တရားခံဘယ္သူ႔ကိုေတာ့ မိထားပါၿပီ။ ဘယ္သူကေတာ့ ထြက္ ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနပါတယ္၊ ေနာက္ထပ္ ပါဝင္ေနသူေတြရွိတယ္၊ ဒါကုိ ေဖာ္ထုတ္ေနတယ္ စသျဖင့္ သူတု႔ိဆီကေန ထုတ္ ေပးလာရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕မီဒီယာေတြ သတင္းစာ၊ ရုပ္သံ၊ ဝက္ဆိုက္ ဒါေတြကေနၿပီးေတာ့ ျဖန္႔ခ်ိေပးမွာေပါ့။ ဒီအေန အထားရွိပါတယ္။

ေမး။   ။ ေလဆိပ္က စီစီတီဗြီမွတ္တမ္းေတြ၊ အဖမ္းခံထားရသူေတြရဲ႕ ကိုုယ္ေရးရာဇဝင္အခ်က္အလက္ေတြ၊ ဥပမာ ဖမ္းခံထားရသူ ေအာင္ဝင္းေဇာ္ဟာ ယခင္တပ္မေတာ္အရရွိေဟာင္းဆိုုတာ ဟုုတ္လား မဟုုတ္လား၊ စသည္ျဖင့္ ဒါေတြဟာ လံုုျခံဳေရးအရ လွ်ဳိ႕ဝွက္ထားစရာမလိုုအပ္ဘူးဆိုုတာ ရွင္းလင္းေနတယ္။ ဆိုုေတာ့ လွ်ဳိ႕ဝွက္စရာ မလိုုတာေတြပါ အကုုန္ လွ်ဳိ႕ဝွက္ထားတယ္ဆိုုေတာ့ သက္ဆိုုင္ရာအဖြဲ႔အစည္းေတြက တမင္ သတင္းထိမ္ခ်န္ၿပီး ဒီအမွႈကိုု လိုုသလိုု ပံုုေဖာ္ဖိုု႔ ၾကိဳးစား ေနတာလား။
ေျဖ။   ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ကလည္း အမ်ားနည္းတူသိခ်င္တာပါပဲ။ စံုစမ္းတဲ့တာဝန္ေတြ ထမ္းေဆာင္ေနၾကတဲ့သူေတြကည္း အ ေျဖေပၚေအာင္လို႔ေတာ့ သူတုိ႔စြမ္းေဆာင္ေနၾကတယ္လို႔ျမင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူတို႔အေျဖရတဲ့အထိကို ေစာင့္ဆုိင္းရ မယ္လို႔ပဲ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ နားလည္ပါတယ္။

ေမး။   ။ ႏိုုင္ငံေတာ္သမၼတကေရာ ဒီစံုုစမ္းစစ္ေဆးေနမွႈအေျခအေနနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ ရရွိလာတဲ့အခ်က္ အလက္မွန္သမွ်ကိုု ျပည့္ျပည့္ဝဝ ရရွိေနပါသလား။
ေျဖ။    ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ကေတာ့ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနေပါ့။ ႏိုင္္ငံေတာ္သမၼတအေနနဲ႔ကေတာ့ ဒီစံုစမ္းစစ္ေဆးေရးသည္ ဘယ္အတိုင္းအတာ ေရာက္ေနတယ္၊ ဘယ္ေလာက္သိရမလဲဆုိတာကေတာ့ သူသိခ်င္လို႔ ေမးျမန္းရင္ သူသိႏုိင္္တယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ေမး။     ။ ခု ဒီလုုပ္ၾကံမွႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျပန္ၾကားေရးဌာနကထုုတ္ေဝတဲ့ Global New Light of Myanmar သတင္းစာမ်က္ႏွာ ဖံုုးမွာ ဦးကိုုနီဓာတ္ပံုုနဲ႔သတင္းကိုု ဇန္နဝါရီ ၃ဝ ရက္ မနက္ေစာေစာမွာ အင္တာနက္မွာ ေတြ႔ရတယ္။ တကယ္ သတင္း စာထြက္လာေတာ့ ဒီသတင္းနဲ႔ ဦးကိုုနီဓာတ္ပံုုဟာ အထဲေရာက္သြားတယ္။ ဆိုုေတာ့ ဘယ္လိုုျဖစ္သြားပါသလဲ။ ဒါဟာ ႏိုုင္ငံေရးအရတြက္ဆၿပီး ဆရာတိုု႔သေဘာနဲ႔ဆရာတိုု႔ လုုပ္လိုုက္တာလား၊ ဒါမွမဟုုတ္ သမၼတရံုုး၊ သိုု႔တည္းမဟုုတ္ ျပည္ ထဲေရးက ညႊန္ၾကားတာလား၊ ဖိအား ေပးတာလား။
ေျဖ။  ။ အဲဒါေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း တိတိက်က်မသိဘူး။ သို႔ေသာ္ စာမ်က္နွာေရွ႕ပိုင္းမွာ ဘယ္ပံုမ်ဳိးကိုတင္မယ္၊ ဘယ္သ တင္းမ်ဳိးကိုတင္မယ္ဆိုတဲ့ဟာေတြေတာ့ အယ္ဒီတာေတြ ေယဘုယ်မူဝါဒေတာ့ ရွိတယ္ဗ်။ ဒါေပမဲ့ အေသးစိတ္ကေတာ့ သက္ဆုိင္ရာအယ္ဒီတာအဖြဲ႔ေတြ လုပ္ၾကတာပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္လည္း တခါတေလ သတင္းစာေတြကို ညဘက္ၾကည့္တာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီညကေတာ့ စိစစ္တာေတြ လုပ္ျဖစ္လား မလုပ္ျဖစ္လားဆုိတာေတာ့ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ဘူး။

ေမး။  ။ ဦးကိုုနီ သတ္ခံရတာ အမ်ားထင္ျမင္ေနတဲ့ႏိုုင္ငံေရးေၾကာင့္လား၊ ဒါမွမဟုုတ္ လူမ်ဳိးေရး ဘာသာေရးေၾကာင့္လား၊ ဒါမွမဟုုတ္ ဒါသူ႔ပုုဂၢလိကကိစၥတခုုေၾကာင့္လား။ တခုုခုုမ်ား သိရၿပီလား။
ေျဖ။    ။ ဒီအမူမ်ဳိးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရႈပ္ေထြးတဲ့အမူမ်ဳိး ျဖစ္မွာေပါ့ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ မွန္းဆတာေတြကေတာ့ အမ်ဳိးမ်ဳိး အဖံုဖံု ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ မွန္းဆလို႔ရတာေပါ့။ မွန္းဆခ်က္ေတြကေတာ့ ေျပာဖို႔ ခက္ပါတယ္။ ဦးကိုနီကို ဒီလုိလုပ္ခ်င္ရင္ ဦးကိုနီသည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထဲ ဟိုအစည္းအေဝး၊ ဒီအစည္းအေဝး၊ အဖြဲ႔အစည္းကိစၥေရာ ပုဂိၢဳလ္ေရးအရလည္း ဒီလိုပဲ သြားလာ လႈပ္ရွားေနတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္မုိ႔လို႔ တမင္တကာ ႀကံစည္ၿပီးေတာ့ လူေရွ႕သူေရွ႕ေတာင္မွ လုပ္ရဲတဲသူေတြအ တြက္ေတာ့ ခက္ခဲစရာအေၾကာင္း မရွိဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒါကို ဒီလိုေလဆိပ္လိုေနရာမ်ဳိးမွာ လုပ္တာကေတာ့ ဒီလုပ္ႀကံမူကို ေပၚလြင္ေစခ်င္တဲ့သေဘာ ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ လူေတြကို တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားေစခ်င္္တဲ့စိတ္၊ မလံုျခံဳတဲ့စိတ္ ဒီလိုမ်ဳိးျဖစ္ေစခ်င္ တာေပါ့။ ထင္ထင္ရွားရွားလုပ္တယ္ဆုိေတာ့ မတည္ၿငိမ္မူေတြျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္ဆုိတဲ့ ေကာက္ခ်က္မ်ဳိးေတာ့ ခ်လို႔ရႏုိင္ တယ္။ ဒီအျပင္ အမ်ားႀကီးစဥ္းစားၿပီးေတာ့ စဥ္းစားမႈတခုတည္းနဲ႔တင္ ဘယ္သူဘယ္ဝါလုပ္တယ္ဆိုတာ ေကာက္ခ်က္ခ်ဖို႔ ေတာ့ မလြယ္ဘူး ထင္တယ္။

ေမး။   ။ ဒီအမွႈမွာ ပါဝင္သူေတြအားလံုုး တရားဥပေဒေရွ႕ေမွာက္ကိုု ေခၚေဆာင္ အျပစ္ေပးႏိုုင္မယ္လိုု႔ ဆရာယံုုၾကည္ပါသလား။
ေျဖ။   ။ အားလံုးလုိ႔ေျပာတာေတာ့ ခက္တာေပါ့။ ဥပမာေျပာရရင္ ႀကီးက်ယ္သြားမလားလု႔ိေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းကို လုပ္ႀကံတယ္၊ ဂဠဳန္ဦးေစာရဲ႕တပည့္ေတြက ကိုယ္ထိလက္ေရာက္သြားလုပ္တယ္။ ဂဠဳန္ဦးေစာက ခုိင္းေစ တယ္လို႔ဆိုတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတု႔ိကို အျပစ္ေပးလိုက္တယ္ေပါ့ေနာ္။ သို႔ေသာ္ အခုကာလအထိကို ဂဠဳန္ဦးေစာတင္ မဟုတ္ ဘူး၊ ဘယ္သူေတြက ဘာေတြဘာေတြ စသျဖင့္ သီအုိရီေတြကရွိတယ္။ ဒီလိုအမူအခင္းမ်ဳိးေတြမွာေတာ့ ဟိုဟာဟိုလို ျဖစ္ႏိုင္တယ္၊ ဒီဟာဒီလိုျဖစ္ႏိုင္တယ္ ဆုိတာေတြကေတာ့ ရွိႏုိင္္တာေပါ့။ ဆုိလုိခ်င္္တာက ဂဠဳန္ဦးေစာလည္း မိၿပီ၊ သူ႔တပည့္ေတြလည္းမိၿပီဆုိေတာ့ သာမန္အားျဖင့္ ကြင္္းဆက္ကေတာ့ ပ်က္သြားၿပီလို႔ ထင္တယ္။ အခုကေတာ့ ဒီဟာကို အေလးအနက္ထားၿပီး စံုစမး္ ေထာက္လွမ္းေနတယ္လို႔ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ကေတာ့ နားလည္တယ္။ ေလာေလာဆယ္ လက္ငင္း လုပ္ႀကံတဲ့လူေတြလည္း မိထားၿပီ၊ ေနာက္ကြယ္က ခုိင္းေစတဲ့သူတေယာက္ကိုလည္း မိထားၿပီ။ ေစာေစာကေျပာတဲ့ အတုိင္းအတာမ်ဳိးကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အခ်ိန္တန္ရင္မိမယ္လို႔ ထင္တယ္။  ။

ကာတြန္း ဖိုုးတုုတ္ကေလး(သံတြဲ) - ဘယ္အေျဖမ်ဳိး လုုိခ်င္တာလဲ


ကာတြန္း ဖိုုးတုုတ္ကေလး(သံတြဲ) -  ဘယ္အေျဖမ်ဳိး လုုိခ်င္တာလဲ
(မိုုးမခ) ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၊ ၂၀၁၇

“စစ္မုန္းသူ - ျပည္ခ်စ္သားရယ္”ဆိုတဲ့ ဆရာစြမ္းနဲ႔ ကၽြန္မတို႔သားအဖ



“စစ္မုန္းသူ - ျပည္ခ်စ္သားရယ္”ဆိုတဲ့ ဆရာစြမ္းနဲ႔ ကၽြန္မတို႔သားအဖ
 (၂၀၁၇-ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ အသက္(၈၀)ျပည့္မယ့္ ဆရာႀကီး-ေမာင္စြမ္းရည္-သို႔ ဂါရဝျပဳျခင္း။)
(မိုုးမခ) ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၊ ၂၀၁၇

“စစ္မုန္းသူ-ျပည္ခ်စ္သားရယ္-တဲ့လား။ လွလိုက္တဲ့စကားလုံးေလးေတြပဲ-သမီးရယ္။ ေဖေဖႀကိဳက္လိုက္တာ” တဲ့။ ဆရာစြမ္းက ေဖေဖ ကို ရည္စူးၿပီး ကဗ်ာေတြစပ္ရာမွာ ေနာင္တစ္ေခတ္ ေဒါင္းဖတ္စာမွာသုံးဖ္ို႔ဆိုၿပီး၊ ၂၀၀၇ခုႏွစ္ မတ္လ(၂၇) ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ ေတာ္လွန္ ေရးေန႔ အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ” ဆိုတဲ့ေခါင္းစီးနဲ႔ ကဗ်ာတပုဒ္လည္းပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကဗ်ာေဖေဖကို ဖတ္ျပေတာ့ ကဗ်ာထဲပါတဲ့ အထက္ပါ စာသားေလးကို ေဖေဖကႀကိဳက္လွခ်ည့္-ျဖစ္သြားပါတယ္။

• • • •• • 
တခါ  ဆရာရဲ႕-‘တင္မိုးရဲ႕ေနာက္ဆုံးဆႏၵ’ဆိုတဲ့ကဗ်ာ ၂၀၁၁ မိုးမခမွာပါလာျပန္ေတာ့ ကၽြန္မက ေဖေဖကို ဖတ္ျပမိပါတယ္။ အဲဒီကဗ်ာထဲ က--

“ ‘ေဇာ’မေသခင္- ငါဖူးခ်င္တယ္။ နင္နဲ႔ငါတို႔ သြားရေအာင္” ဆိုတဲ့အပိုဒ္ေရာက္ေတာ့ ေဖေဖ မ်က္ရည္ေတြက်လာပါတယ္။

• • • • •• 

တကယ္ေတာ့-ဆရာက ေဖေဖ့အေၾကာင္းကဗ်ာေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ေရးဖူးပါတယ္။ ေဖေဖေမြးေန႔ေတြမွာျဖစ္ျဖစ္ အထိမ္းအမွတ္ ရက္ေတြ မွာျဖစ္ျဖစ္ ေရးတတ္ပါတယ္။ ေဖေဖကြယ္လြန္တာ(၁)ႏွစ္ျပည့္ (၂၀၁၃)အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ‘သူတို႔ရင္ထဲကဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ’ စာအုပ္မွာ ဆိုရင္-ဆရာရဲ႕ ကဗ်ာ(၅)ပုဒ္နဲ႔ ေဆာင္းပါး(၂)ပုဒ္ပါပါတယ္။ အဲဒီေဆာင္းပါး(၂)ပုဒ္လုံးဟာ ေဖေဖကြယ္လြန္ၿပီးမွ ေရးတာေတြပါ။ တပုဒ္က--ဗြီ-အို-ေအ သက္ႀကီးစကားအခန္းမွာ ဖတ္ခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးျဖစ္ၿပီး ေနာက္တပုဒ္ ကေတာ့ ေဖေဖစာအုပ္အတြက္ အမွတ္တရေရးေပးတဲ့ ေဆာင္းပါး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအမွတ္တရ ေဆာင္းပါးထဲမွာ- ကၽြန္မ အထူး သတိျပဳလိုက္တဲ့ အခ်က္ေတြရွိပါတယ္။ ဆရာရဲ႕ေဖေဖ့အေပၚ ထူးျခားတဲ့ အကဲျဖတ္မႈ မ်ားပါ။ အဲဒီအခ်က္ေတြကေန ကၽြန္မ ဆက ္စဥ္းစား မိတာေတြ ရွိပါတယ္။

၁။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေဖေဖအၾကားဆက္ဆံေရး တကယ္ေတာ့-ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္ေတြထဲမွာ ေဖေဖဟာ အသက္အငယ္ဆုံးေတြထဲမွာ ပါပါတယ္။ ပါသြားတုန္းကလည္း သာမန္ ေက်ာင္းသားေလး--တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူ အဆင့္ေလာက္ကေလးပါ။ ေဖေဖတို႔ဂ်ပန္(ဟိုင္နန္)မွာ စစ္ပညာေတြသင္ေနရစဥ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေျပာစရာဆိုစရာေတြရွိရင္ ေဖေဖတို႔ အငယ္အုပ္ကို သူ႕ကိုယ္စား ဗိုလ္ရန္ႏိုင္ (ရန္ကုန္တကၠသိုလ္သမဂၢမွကိုထြန္းရွိန္)ကို အေျပာခိုင္းတတ္ေၾကာင္း- ေဖေဖေရးထားတာေတြ ေတြ႕ဖူးပါတယ္။ သေဘာကေတာ့ ေဖေဖ နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အၾကားမွာ အဆင့္အရ အလြန္ကြာျခားတာကို ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပည္တြင္းျပန္ေရာက္ၿပီး တိုင္းျပည္တြင္း အေရးႀကီးအေၾကာင္းေတြေပၚတိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ေဖေဖကိုေခၚ တာဝန္ေပးေလ့ရွိတတ္တာ-ကိုဆရာစြမ္း ကေထာက္ျပ ထားပါတယ္။

ဟုတ္ပါရဲ႕။ ကၽြန္မလည္းအဲဒီေတာ့မွ သတိထားမိတယ္။ ဆရာစြမ္းေထာက္ျပတဲ့ ေဖေဖကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္က စစ္သင္တန္း ေက်ာင္းေတြဖြင့္ခိုင္းတဲ့ကိစၥ၊ ၁၉၄၄ ဖတပလဖြဲ႕ဖို႔ သခင္စိုးကို ေခၚခိုင္းၿပီး ေဖေဖ့ ပဲခူးအိမ္မွာပဲ ေတြ႕ဆုံတဲ့ကိစၥ၊ ၁၉၄၅-ကႏၵီစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဖို႔ (အနာဂတ္-တပ္မေတာ္ တည္ ေဆာက္ ေရးအတြက္) အသြားေခၚသြားတဲ့ကိစၥေတြအျပင္ တျခားကိစၥေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။

 ေဖေဖစစ္သင္တန္းစေပးရတာဟာ-(၁၉၄၁-ဒီဇင္ဘာ) ဘီ-အိုင္-ေအ စဖြဲ႕ၿပီးၿပီးခ်င္း ယိုးဒယား (ထိုင္း)မွာ စုစည္းရရွိတဲ့- စစ္သားသစ္ (ထိုင္း ေရာက္ ထိုင္းဗမာ မ်ိဳးဆက္ေတြ-ထိုင္းရွမ္း) ေတြပါ။ ေဖေဖက ဟိုင္နန္ကၽြန္းမွာ စစ္ပညာေတြ သင္ရစဥ္ကတည္းက(၁၉၄၁-ေမလ) ေတာက္ေလၽွာက္ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း ေရးခဲ့ သူျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ဗမာျပည္ျပန္ေရာက္ရင္ လူ-သူစုေဆာင္းၿပီး တပ္ဖြဲ႕ဖို႔-ျပန္သင္တန္းေပးဖို႔ဆိုၿပီး-သင္တန္း အေၾကာင္း အရာေတြ အေသးစိတ္ေရးထားတာပါ။ တျခားေနထိုင္စားေသာက္ေရးေတြ-ဂ်ပန္ေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေရး အျဖစ္အပ်က္ေတြလည္း ေရာပါေန လို႔-အဲဒီေဖေဖရဲ႕ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းေလးဟာ သမိုင္းအရ အင္မတန္အဖိုးတန္ၿပီး အခုတပ္မေတာ္ေမာ္ကြန္း႐ုံးမွာ ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီ မွတ္တမ္းေက်းဇူးေၾကာင့္ပဲ ေဖေဖက စစ္သင္တန္းေတြကို စနစ္တက်သင္ေပးႏိုင္ခဲ့တာပါ။ 

ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္ထဲမွာလည္း ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းေရးသူက ေဖေဖတေယာက္တည္းပဲ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေဖေဖတို႔-ဘီ-အိုင္-ေအ တပ္ႀကီး ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက တပ္ကိုျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းၿပီး ဂ်ပန္တပ္နဲ႔အတူ အထက္ဗမာျပည္ကို ဆုတ္ခြာ ထြက္ေျပးတဲ့ အဂၤလိပ္တပ္မ်ားကို လိုက္တိုက္ၾကပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာ ေဖေဖ့ကို ေအာက္ဗမာျပည္တာဝန္ခံအျဖစ္ တာဝန္ေပးခဲ့ၿပီး ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္း ဖြင့္ဖို႔ လည္း တာဝန္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ တပ္တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ အေတာ္ဂ႐ုစိုက္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာမွာ ေဖေဖကို အလြန္အားထားခဲ့တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက“စံျပတပ္ရင္း”ကို တည္ေထာင္ၿပီးေဖေဖကို ကိုင္ေစခဲ့ပါတယ္။ တပ္ရင္းအသီးသီးက-အလား အလာေကာင္းတဲ့ အရာရွိ-အၾကပ္(၂၀) စီ ပို႔လႊတ္ရၿပီး စစ္ပညာ(၆)လ သင္ရပါတယ္။ သင္တန္းဆင္းၿပီး ကိုယ့္တပ္ကိုယ္ျပန္ တည္ေဆာက္ဖို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ေဖေဖ့ကို-မဂၤလာဒုံ ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္းအုပ္ေပးဖို႔ ျပင္ဆင္ခဲ့ေပမယ့္-သခင္စိုးက (ဗိုလ္ ေက်ာ္ေဇာက သိပ္စစ္သားစိတ္ႀကီးတယ္-ဆိုတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔) ကန္႔ကြက္ခဲ့လို႔-(အဲဒီကာလက ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ေျမေအာက္လႈပ္ရွားမႈေတြကို အျပင္းအထန္ လုပ္ေနရခ်ိန္ပါ။) ေက်ာင္းအုပ္မျဖစ္ခဲ့ရေပမဲ့- ထပ္အသစ္ဖြဲ႕တဲ့ တပ္ရင္းမ်ားရဲ႕ စစ္ပညာ သင္ၾကားေရးအတြက္ ေဖေဖပဲ တာဝန္ယူခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေတြကို ၾကည့္ရင္-အေစာပိုင္း ဗမာ့တပ္မေတာ္ တည္ေဆာက္ေရးေတြမွာ ေဖေဖကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ဘယ္လိုအားထားၿပီး ဘယ္လိုတာဝန္ေတြ ေပးခဲ့တယ္ ဆိုတာေတြ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။

၂။ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းရဲ႕ လက္႐ုံးတဆူျဖစ္လာျခင္း ဆရာစြမ္းရဲ႕ေဖေဖ့အေၾကာင္းေဆာင္းပါးမွာ ကၽြန္မသတိထားမိတဲ့ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ ၁၉၅၇မွာ ေဖေဖစစ္တပ္က အထုတ္ ခံ လိုက္ရေပမဲ့ “ပတၱျမားမွန္ရင္-ၫြန္မွာနစ္ေစေတာ့ မညစ္တဲ့အေရာင္ တိုးလို႔သာေျပာင္”ဆိုသလို ေဖေဖဟာ ‘ဆရာႀကီး သခင္ ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းရဲ႕လက္႐ုံးတစ္ဆူ’ အျဖစ္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥေတြကို ေဆာင္႐ြက္ရင္း ျပည္သူေတြ အၾကား ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္း ေရးလႈပ္ရွားမႈ ေခါင္းေဆာင္ စစ္သားႀကီးအျဖစ္ ပိုမိုေတာက္ေျပာင္ထင္ရွားလာတယ္….ဆိုတဲ့အခ်က္ပါ။

 ဒါကို ကၽြန္မ စိတ္ဝင္စားမိတဲ့အေၾကာင္းက ရွိပါတယ္။ ေဖေဖပင္စင္ယူရၿပီး ကၽြန္မတို႔မိသားစု စမ္းေခ်ာင္းမွာ ေျပာင္းလာၿပီးေနာက္ ေဖေဖဆီႀကဳံရင္ႀကဳံသလိုဝင္လာ လည္ပတ္ သူေတြ ရွိပါတယ္။ တပ္ထဲကေစာေစာက ထြက္သြားၾကသူေတြ၊ ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြစသျဖင့္ လက္ရွိ တပ္နဲ႔ မဆိုင္ၾကေတာ့တဲ့သူမ်ားေပါ့။ အဲဒီလူေတြပဲ လာရဲတာပါ။ (အဲဒီလူမ်ိဳးေတြပဲ ေနာက္ပိုင္း ေဖေဖရဲ႕ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႕တို႔ နယ္ခ်ဲ႕နဲ႔ တ႐ုတ္ျဖဴက်ဴးေက်ာ္မႈ ဆန္႔က်င္ေရးအဖြဲ႕တို႔မွာ တတပ္တအား ပါဝင္လာခဲ့ၾကပါတယ္။) ၁၉၄၉-အင္းစိန္တိုက္ပြဲတြင္း တကၠသိုလ္ပညာတပိုင္းတစနဲ႔ တပ္ထဲဝင္လာၾကၿပီး-ေနာက္ပိုင္းမိဖ လက္ငုတ္လက္ရင္း စီးပြား ေရးလုပ္ဖို႔ တပ္က ထြက္သြားသူေတြထဲက တခ်ိဳ႕သူေတြ အဲသလိုလာလည္တတ္ပါတယ္။ 

တေန႔ေတာ့-အဲဒီလို လူေဟာင္းတဦး လာ လည္ပါတယ္။ သူကနယ္မွာ ေနသူျဖစ္ေတာ့ ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီေခတ္ မဆလေခတ္မ်ားမွာ ႀကီးႀကီးမာစတာ ျဖစ္ကုန္ေနၾကတဲ့ မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္း စစ္ဗိုလ္ေတြဆီ ဝင္လယ္တတ္ပါတယ္။ သူမို႔လာရင္-သတင္းစုံၾကားရတတ္ပါတယ္။ 

အဲတေန႔ေတာ့ သူက ေဖေဖကို--“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရ၊ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးဆိုင္ေရာက္ခဲ့တယ္။ ဗိုလ္(---)ေခၚသြားလို႔ေလ။ ေအာင္ႀကီးကိတ္ ဆိုတာစားခဲ့ရတယ္။ နံမည္ႀကီးလည္းႀကီး ေလာက္ပါတယ္။ တကယ္ေကာင္းကိုး” တဲ့။ ၿပီးေတာ့သူကပဲ-“အဲဒီဆိုင္မွာ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးကိုယ္တိုင္ဦးစီးၿပီး စားပြဲထိုးစရာရွိ စားပြဲဝင္ထိုး--မုန္႔ဖုတ္စရာရွိမုန္႔ဝင္ဖုတ္-ပလာတာနယ္စရာရွိပလာတာဝင္နယ္နဲ႔--တကယ့္ကိုဘက္စုံရတဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ အလုပ္သမားႀကီးတေယာက္လို လုပ္ကိုင္ေနတာ”--- စတာေတြဆက္ေျပာျပပါတယ္။ ၿပီးေတာ့သူက“ကၽြန္ေတာ့္ေခၚသြားတဲ့- ဗိုလ္(---)က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးတေယာက္ အဲသလို- အလုပ္ေတြလုပ္ေနတာျမင္ေတာ့--ဪ-သံေဝဂရစရာေကာင္းလိုက္တာကြာ။ ကာလဝိဘက္ေနာက္ပိုးတက္ဆိုတာ-ဒါမ်ိဳးကိုေခၚ တာေနမွာ လို႔ဆိုတယ္။

 “ဆိုစမ္းပါအုံး-အျပည့္အစုံေလး”လို႔ ဆက္ေမးေတာ့-သူက ဇာတ္စုံေျပာျပပါတယ္။ အဲဒီ ဗိုလ္(--)ေျပာျပတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ကိုျပန္ေျပာျပတာပါ။ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာတပ္က ထြက္ေတာ့- သတင္းစာေတြ- ဂ်ာနယ္ေတြကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေၾကာင္း ဘယ္ေလာက္ ႐ိုးသားေၾကာင္း ေအာက္ေျခစစ္သားေတြအေပၚ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းေၾကာင္း--စတဲ့အေၾကာင္းေတြပဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖုံဖုံေရးၾက၊ သားၾက-တပ္တြင္းမွာလည္း ဒါေတြပဲ တီးတိုးတီးတိုး သဖန္းပိုးေတြ မ်ားေနတာေပါ့ကြာ။ တပ္ထဲမွာဘယ္သူမွေတာ့ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ေတာ့ မလုပ္ရဲၾကပါဘူး။ တပ္ထားတဲ့ပုဒ္မကလည္း ေၾကာက္စရာ။ ကြန္ျမဴနစ္နဲ႔ဆက္တဲ့-ပုဒ္မ- ဆိုေတာ့ တုတ္ဆက္မွာ ေၾကာက္ရေသးတာကိုး။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူမွမေက်လည္ဘူး။ မတရားခံရတယ္ဆိုၿပီး မေက်နပ္ၾကတာ။ 

ဒါကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ႀကီးတို႔အုပ္က အေတာ္မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ေနၾကတာ။ တေန႔ ေတာ့-တပ္မႉးမ်ားအစည္းအေဝးႀကီးတခုအၿပီး လူစုမကြဲခင္ေလးမွာ-ဘယ္လိုကဘယ္လို အေၾကာင္းအရာ ဆက္စပ္သြားလဲမသိဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ႀကီးက -ျဖစ္ေနလိုက္ၾကတာ။ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ-ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာနဲ႔။ မင္းတို႔ၾကည့္ထားၾက။ ငါေျပာလိုက္မယ္။ ေနာက္(၆)လ- (၁)ႏွစ္ေလာက္ ၾကာရင္- ဒီလူက-‘လမ္းေဘး ေရာက္သြားမယ့္လူကြ’ လို႔ကို ေဒါႀကီးေမာႀကီးနဲ ႔ေျပာခ်လိုက္တာဗ်ာ။ အံ့ေရာ။ ေျပာရက္လိုက္တာမ်ား။ အဲဒီတုန္းက သူက-VCGS (ဒုကာကြယ္ ေရးဦးစီးခ်ဳပ္)ျဖစ္စေလ။ အခုေတာ့သူက-ဒီဘ၀ေရာက္ေနရရွာၿပီ”လို႔ေျပာၿပီး အေတာ္ကိုတရားက်ေနတာပဲ--တဲ့။ (ဒါေတာင္ ေနာက္ပိုင္းစမူဆာ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးအေခၚခံရတာတို႔-နဝတ-နအဖေခတ္ေတြမွာ ဘဲဥမႈနဲ႔ ေထာင္က်ရတဲ့အျဖစ္ေတြ မႀကဳံရေသးဘူး။) 

ဒါေတြကေတာ့-ကၽြန္မက ဆရာစြမ္းရဲ႕ေဖေဖ့ေဆာင္းပါးဖတ္အၿပီး ဆက္ေတြးမိတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြပါ။ အဲဒီေဆာင္းပါးရရွိေၾကာင္း ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ကၽြန္မက ဆရာဆီ ဖုန္းနဲ႔ဆက္စကားေျပာရင္း ကၽြန္မ ဆက္စပ္စဥ္းစားမိတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ (အထက္ပါမ်ား) ကိုေျပာျပမိပါတယ္။ ဒီေတာ့ဆရာက --“ေနာင္ႀကဳံရင္-အဲဒါေတြေရးဦးဗ်ာ” လို႔တိုက္တြန္းဖူး ပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့ - လို႔ ကတိေပးလိုက္မိလို႔ အခု အခါအခြင့္သင့္လာေတာ့ ဆရာ့ အသက္ ၈၀ ေမြးေန႔မွာ အမွတ္တရ ျပန္ေရးလိုက္ရပါေတာ့တယ္။ 

ဆရာေရ။ ဆရာ့ညီ ကိုေက်ာ္ေဆြ(ကၽြန္မတို႔အေခၚ-ရဲေဘာ္သိန္းဝင္း)က -၂၀၁၇-ေဖေဖာ္ဝါရီမွာ-ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကို အသက္ (၈၀) ျပည့္မယ္။ အဲဒါ အေဝးေရာက္မိသားစုဝင္မ်ား-ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္-စာေပနယ္က ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွစ္မမ်ားက-ေမြးေန႔ အမွတ္တရ အျဖစ္ “ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေရးႏုိင္သူမ်ားက ေရးေပးမယ့္ စာ၊ ကဗ်ာတုိ႔နဲ႔ အစ္ကုိ႔စာတခ်ိဳ႔ စုစည္းၿပီး အမွတ္တရ စာအုပ္ေလး ထုတ္ခ်င္ တယ္”လုိ႔ လႈံ႔ေဆာ္လာပါတယ္။ 

ကၽြန္မတုိ႔တေတြနဲ႔ သူနဲ႔က အႏွစ္ ၄၀ ေလာက္ အတူေန၊ အတူစား၊ အတူအလုပ္လုပ္ၾက၊ ေျပာဆုိ ေရးသားၾက၊ ျငင္းခုန္ၾကနဲ႔ လုပ္လာခဲ့သူေလ။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မကလည္း မိ႐ုိးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တေယာက္ဆိုေတာ့ အသက္ အရြယ္ဝါႀကီးသူမ်ားကုိ ဂါရဝတရားထားျခင္းဟာ မဂၤလာတပါးလို႔ ခံယူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာ့ အသက္ ၈၀ ျပည့္ေမြးေန႔ အတြက္ ဂါရဝျပဳ စာတမ္းတေစာင္ေရးပါတယ္။ ေရးရင္းေရးရင္းက ေဖေဖ့အေၾကာင္း မ်ားသြားပါေတာ့တယ္။ 

ကိုေက်ာ္ေဆြကို အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပၿပီးေတာင္းပန္ေတာ့-သူက-“အို-အစ္ကိုကလည္းႀကိဳက္မွာပါ။ ေရးခ်င္တာသာ ေရးပါဗ်ာ၊ ေမြးေန႔မွာ ေရးေတာ့ ပိုအမွတ္တရ ျဖစ္တာေပါ့”-လို႔ေျပာပါတယ္။ ဆရာကိုယ္တိုင္လည္း ကၽြန္မကိုနားလည္ႏိုင္မယ္လို႔ ေမၽွာ္လင့္ပါတယ္။

 ဆရာရဲ႕“စာအုပ္ေဝဖန္ခ်က္ တေစာင္မွာ (ရဲေဘာ္(၃) က်ိပ္ဝင္ တခ်ိဳ႕ရဲ႕သမီးမ်ားက ဖခင္မ်ားအေၾကာင္းေရးသားထားတဲ့ စာအုပ္မ်ားအေၾကာင္းေဝဖန္ခ်က္)- “အဲဒီထဲမွာ လွေက်ာ္ေဇာက ကံ အေကာင္းဆုံး။ အသက္အရွည္ႀကီးေနရတဲ့ ဖခင္ႀကီးနဲ႔ မခြဲမခြာေနခဲ့ရတယ္”လို႔ဆရာက ဆိုထားပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္မက ေဖေဖနဲ႔ အၾကာႀကီး အတူတူ ေနထိုင္ရ႐ုံမက- ေနာက္ပိုင္းေဖေဖေရးသားသမၽွ စာေစာင္စာတမ္းေတြ(ကိုယ္တိုင္ေရးအတၳဳပၸတၱိအပါ) အတြက္ျပင္ဆင္ရာမွာေရာ ေဖေဖက သတင္းမီဒီယာ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ျပဳလုပ္တဲ့ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းခန္းမ်ားအတြက္ ျပင္ဆင္ရာမွာေရာ-ကၽြန္မက ကူညီလုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့ရတာျဖစ္ေတာ့ ဒီ သမိုင္းဝင္ ျဖစ္ရပ္ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အဲဒီအေပၚ ေဖေဖရဲ႕သုံးသပ္ခ်က္မ်ားပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မက ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္ေနပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကၽြန္မက ဘာအေၾကာင္းပဲေရးေရး-ေျပာေျပာ- ေဖေဖအေၾကာင္းက ဆက္စပ္ပါဝင္ ေနပါ ေတာ့ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ပါဆရာရယ္။ ခြင့္လႊတ္ပါ။ 

ဒါအျပင္ ျပည္သူ႕ကဗ်ာဆရာ၊ ေဝဖန္ေရးဆရာတေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဆရာ့ကို ဂါရ၀ျပဳဖို႔ ကၽြန္မမွာ ဆရာ့စာေပနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ လုံလုံေလာက္ေလာက္ ထိေတြ႕ဖို႔ အခြင့္မသာခဲ့ပါဘူး။ ကဗ်ာအေၾကာင္းလည္း နားမလည္၊ ဆရာက စာေပေဝဖန္ ေရးဆရာအျဖစ္ လၽွမ္းလၽွမ္းေတာက္လာခ်ိန္မွာလည္း ကၽြန္မတို႔က ေတာထဲေရာက္ေနျပန္လို႔ ဆရာ့စာေပ ေတြနဲ႔လည္း မနီးစပ္ခဲ့ျပန္ပါဘူး။  (ခုေတာ့ မိုးမခ ဝက္ဆိုဘ္ကတဆင့္ ဆရာ့စာမ်ားနဲ႔ ထိေတြ႕ခြင့္ရေနပါၿပီ)။ 

ဆရာနဲ႔ ျပည္တြင္းမွာ လူခ်င္းမရင္းႏွီးခဲ့ေပမဲ့ ဗမာျပည္ ဒီမုိကေရစီေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ေနသူခ်င္းဆိုေတာ့ ျပည္ပမွာ ဆက္သြယ္ခြင့္ ရင္းႏွီးခြင့္ ႀကံဳရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆက္သြယ္ဖို႔ အေရးကိစၥေတြ ေပၚလာ တတ္လို႔ မၾကာခဏ ဖုန္းနဲ႔ ဆက္သြယ္မိပါတယ္။ ဒီမွာ ကၽြန္မသတိထားမိ တာတခုရွိပါတယ္။ ဆရာရဲ႕ ကၽြန္မတို႔ အေဝးေရာက္ေတြ အေပၚထားရွိတဲ့ ေစတနာပါ။ ဆရာ့ဆီ ဖုန္းဆက္ခ်ိန္မ်ားမွာ တခါတရံဧည့္သည္ေတြ (ျပည္တြင္းကလာသူမ်ား) ေရာက္ေနတာနဲ႔ ႀကဳံတတ္ပါတယ္။ အဲလိုအခါမ်ိဳးမွာ ဆရာက အဲဒီလူေတြနဲ႔ အတင္းမိတ္ဆက္ေပး- အတင္းစကားေျပာခိုင္းတာေတြ လုပ္ေပး တတ္ပါတယ္။

 တခါကလည္း ဆရာတင္မိုးဆုံးေတာ့ ကၽြန္မက ေဖေဖကိုယ္စား ဝမ္းနည္းစကားေျပာဖို႔၊ ကိုေအာင္ေစာဦးကတဆင့္ စီစဥ္ပါတယ္။ ကိုေအာင္ေစာဦးက ဆရာတင္မိုးသမီးေတြ သြားေခၚေနတုန္း ဖုန္းနားရွိေနတဲ့ ဆရာ့စြမ္းနဲ႔စကားစျမည္ေျပာရင္း “ကၽြန္မက ဆရာတို႔လာေတာ့မယ္ ၾကားထားလို႔-ကၽြန္မတို႔က ဆရာ(၃)ဆူလာရင္ (ဆရာတင္မိုး၊ ဆရာစြမ္း၊ ဆရာဝင္းေဖ) တန္းစီထိုင္ခိုင္းၿပီး ကန္ေတာ့ၾကမယ္လို႔ ႀကိမ္းထား ၾက တာ။ အခုေတာ့ ဆရာတင္မိုးက ပဲ့သြားၿပီေနာ္”လို႔ေျပာမိပါတယ္။ ဒီတင္-ဆရာက“ဟုတ္လား။ ဟုတ္လား။ ခင္ဗ်ား အဲဒါေလးကို-တင္မိုးသမီးေတြနဲ႔ စကားေျပာတဲ့အခါ ထည့္ေျပာျပလိုက္ေနာ္”လို႔မွာပါတယ္။ 

ဆရာက လူငယ္ေတြက ကၽြန္မတို႔ အေဝးေရာက္ေတြအေပၚ ရွိေကာင္း ရွိႏိုင္တဲ့ အထင္အျမင္လႊဲမွားမႈေတြကို ေျဖေလၽွာ႔ေပးခ်င္ပုံရပါတယ္။ ဒီလိုပဲဆရာနဲ႔ ပတ္သက္ဆက္စပ္မိသမၽွေလးေတြ ျပန္ေျပာင္းေတြးေတာရင္း ဆရာ့ ကို“ေဖေဖ အတြက္ ေရးေပးခဲ့တဲ့ကဗ်ာ၊ ေဆာင္းပါးအေစာင္ေစာင္အတြက္ေရာ၊ ကၽြန္မစာအုပ္ ေဝဖန္ေရးမ်ား အတြက္ေရာ ကၽြန္မတို႔ အေဝး ေရာက္မ်ား အေပၚထားရွိတဲ့ ေစတနာေမတၱာမ်ားအတြက္ေရာ၊ အားလုံးအားလုံးအတြက္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာၾကား လိုပါတယ္။ 

ဆရာတေယာက္ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္းတို႔ျပည့္စုံၿပီး တိုင္းျပဳျပည္ျပဳစာေပမ်ား (အခုလို)အဆက္မျပတ္ ေရးသား ႏိုင္ပါေစေၾကာင္း ဆု ေတာင္းေမတၱာပို႔အပ္ပါတယ္။ 

ဆရာႀကီး-ေမာင္စြမ္းရည္-အသက္ရာေက်ာ္ရွည္ေစေသာဝ္။ 

လွေက်ာ္ေဇာ ၂-၁-၂၀၁၇။




ႏိုင္ဝင္းသီ● နာရီတလုံးရဲ႕ အလ်ား

ႏိုင္ဝင္းသီ● နာရီတလုံးရဲ႕ အလ်ား
(မိုးမခ) ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၉၊ ၂၀၁၇

(တစ္)
"ေပါင္တံရွည္တဲ့မိန္းမေတြဟာ ႏွလုံးေရာဂါ အျဖစ္နည္းတယ္လို႔ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံ ဘရစၥတိုတကၠသိုလ္က သုေတသနလုပ္ၿပီး သတင္းထုတ္ျပန္ထားတယ္ဗ်။ ႏွလုံးေရာဂါနဲ႔ေပါင္တံ အတိုအရွည္ကိစၥဟာ ဘယ္ေနရာမွာသြားၿပီး ဆက္စပ္ေနသလဲမသိဘူးေနာ္။ စိတ္ဝင္စားစရာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့ သတင္းတပုဒ္ပဲ"

စာေရးစားပြဲထိုင္ၿပီး စာေရးမည္ႀကံကာရိွေသးသည္။ ေပါင္တံအတိုအရွည္ကိစၥကို ေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ၿပီး လာေျပာေနေသာ မိတ္ေဆြတဦးေၾကာင့္ တည္ၿငိမ္ေနေသာ သူ႔စိတ္ဟာ လြန္႔လႈပ္သြားပါသည္။

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ထိုကိစၥကိုလာေျပာေသာမိတ္ေဆြယူထားသည့္မိန္းမမွာ ဂင္တိုတိုနွင့္ ပုပုကြကြမိန္းမတေယာက္ ျဖစ္ေနေလ သည္။

ထိုမိတ္ေဆြသည္ တေန႔လွ်င္ သူ႔အိမ္သို႔ သုံးေလးေခါက္လာေလ့ရိွၿပီး စာအုပ္ငွားရမ္း သြားလွ်င္လည္း ခပ္တည္တည္ႏွင့္ အေမ့ခံတတ္ေသာ မိတ္ေဆြတဦးျဖစ္သည္။

ထိုမိတ္ေဆြ၏ မ်က္လုံးမ်ားမွာ စနစ္တက်ေလ့က်င့္ေပးထားေသာ တိုက္ၾကက္ဖတေကာင္၏ မ်က္လုံးမ်ဳိးႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူပါသည္။ မ်က္လုံးမ်ားသာဆင္ရုံမက လူကလည္း တိုက္ၾကက္ဖ တေကာင္ႏွင့္ အေတာ့္ကို တူပါသည္။

သူ သတိျပဳမိသေလာက္ ထိုမိတ္ေဆြသည္ သူ႔မိန္းမကိုလည္းခြပ္၊ သူ႔သားသမီးေတြကိုလည္းခြပ္၊သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြကိုလည္း ခြပ္၊ သူ႔ေယာကၡမႀကီးကိုလည္း တေျဖာင္း ေျဖာင္းႏွင့္ ခြပ္သည့္အျပင္ ဝန္ထမ္းဘဝတုန္းက ဝန္ထမ္းအခ်င္း ခ်င္းလည္းခြပ္၊ တခါတရံ အထက္လူႀကီးေတြကိုပါ တက္တက္ခြပ္ေသာေၾကာင့္ ေနာက္ဆုံး အေမႊးအေတာင္ ေတြကြၽတ္ၿပီး တကိုယ္လုံးစုတ္ျပတ္သပ္ကာ စည္းဝိုင္းအျပင္ဘက္သို႔ ယိုင္တိယိုင္ထိုးႏွင့္ လြင့္ထြက္လာခဲ့သူ တဦးျဖစ္ေလသည္။

ခြပ္ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ဆက္ခြပ္ေနလွ်င္ ဘဝခံစစ္ေၾကာင္းေတြ ေပါက္ၿပဲၿပီး ေနာက္ဆုံး ဟင္းအိုးထဲသို႔ ေခါင္းစိုက္ဆင္း သြားႏိုင္ေၾကာင္း ထိုမိတ္ေဆြ ဆင္ျခင္မိပုံရပါသည္။ မိန္းမလုပ္စာကို အခန္႔သားထိုင္စားေနရေသာ အေျခအေနမ်ဳိးကို ေရာက္ေတာ့ အေတာ္အသင့္ ၿငိမ္ဝပ္သြားခဲ့သည္။ ဗဟုဝါဒေခတ္ႀကီးထဲမွာ ျမင္ျမင္ကရာ လိုက္ခြပ္ဖို႔ မေကာင္းလွပါဘူး။

"ေဟ့လူ...လုပ္စမ္းပါဦးဗ်။ ေပါင္တံအတိုအရွည္ကိစၥနဲ႔ ႏွလုံးေရာဂါဟာ ဘယ္နားမွာ ဘယ္လုိ သြားၿပီး ဆက္စပ္ေနသလဲဆိုတာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ေလးကို ၾကားစမ္းပါရေစ"

ထိုမိတ္ေဆြကိုၾကည့္ၿပီး သူ စိတ္အေတာ္ညစ္သြားပါသည္။ သူ စိတ္ရႈပ္ေထြးစြာျဖင့္.......

"ခင္ဗ်ားေျပာပုံအရဆိုရင္ မိန္းမေတြနဲ႔ လက္မထပ္ခင္မွာ သူတို႔ရဲ႕ေပါင္တံ အတိုအရွည္ကို ေပတံနဲ႔ လိုက္တုိင္းၾကည့္ရမလို  ျဖစ္ေနၿပီ " ဟုေျပာလိုက္ေသာအခါ ထိုမိတ္ေဆြသည္ အလြန္ ရယ္စရာ ေကာင္းေသာ ျပက္လုံးတခုကို ၾကားလိုက္ရသည့္ အလား တခြိခြိရယ္ေမာပါ ေတာ့သည္။

ထိုေန႔နံနက္ခင္းက ေပါင္တံအတိုအရွည္ကိစၥကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ထိုမိတ္ေဆြဟာသူ႔ အိမ္ကေလးမွာ တနာရီေက်ာ္ၾကာေအာင္ ေနသြားခဲ့သည္။

ထိုမိတ္ေဆြ ထျပန္သြားေသာအခါ သူ႔လိုပဲ ေတာင္မေရာက္ ေျမာက္မေရာက္ စကားေတြ လာေျပာၿပီး အခ်ိန္လာျဖဳန္းေလ့ ရိွေသာ ေနာက္မိတ္ေဆြတဦး ေရာက္လာခဲ့ျပန္သည္။

ယခု ႂကြခ်ီေတာ္မူလာေသာ မိတ္ေဆြကေတာ့ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေလးေတြ ေရာင္း
ဝယ္ၿပီး အသက္ေမြးေနသူတစ္ဦးျဖစ္သည္။

တစ္ခါတရံ အဆင္အကြက္မေပၚေတာ့ေသာ သူ႔လက္ဆြဲအိတ္ထဲမွာ ေျမေဆးတံေလးေတြ၊ ပုတီးေစ့ေလးေတြ၊ ဒဂၤါးျပားေလးေတြ၊ ေၾကးလင္ပန္းေလးေတြ ပါလာတတ္ေသာ္လည္း ေရွးေဟာင္း ပစၥည္းမ်ားကို သူစိတ္မဝင္စားလွပါ။

ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေတြထက္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္း ေရာင္းဝယ္ေနေသာ သူ႔မိတ္ေဆြကို သာ ညႇိနိႈင္းေစ်းျဖင့္ အေရာင္းအဝယ္တည့္သြားေစခ်င္သူျဖစ္သည္။ ျပတိုက္ထဲက ေရွးေဟာင္းရုပ္တု တခုပုံ ေပါက္ေနေသာ ထိုမိတ္ေဆြကိုသာ တစုံတေယာက္က ဝယ္သြားခဲ့လွ်င္ သူနားပူရေတာ့မွာ မဟုတ္ပါ။

ခုပဲၾကည့္ပါ။ အိမ္ေပၚေရာက္သည္ႏွင့္ သူ႔ကိုယ္လုံးတုတ္တုတ္ခဲခဲႀကီးကို ကုလားထိုင္ တလုံး ေပၚသို႔ ပစ္သြင္းထိုင္ခ်လိုက္ရင္း…

"ခင္ဗ်ားၾကားၿပီးၿပီလားမသိဘူး။ ကမၻာႀကီးေပၚကိုအခ်ိန္မေ႐ြးျပဳတ္က်လာႏိုင္တဲ့ ၿဂိဳဟ္ပဲ့ (၂၀၂၇ ) ခုကို နာဆာက ရွာေဖြေတြ႔ ရိွထားတယ္တဲ့။ အဲဒီၿဂိဳဟ္ပဲ့ေတြဟာ ကမၻာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္နီးကပ္တဲ့ ေနရာမွာ  ရိွေနတာတဲ့ဗ်ာ"

ထိုမိတ္ေဆြ၏ အသြင္သဏၭာန္မွာ  ၿဂိဳဟ္ပဲ့ကိစၥအတြက္ အေတာ့္ကို စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ေနေသာ ပုံံစံမ်ဳိးျဖစ္သည္။

"အခ်င္း မီတာသုံးရာေလာက္ရိွတဲ့ ၿဂိဳဟ္ပဲ့တခုေတာင္ ၿမိဳ႕ႀကီးတၿမိဳ႕ကို ေၾကမြပ်က္စီး သြားေစႏိုင္တာဆိုေတာ့...ဘုရား..ဘုရား "

မိတ္ေဆြဟာ အလြန္ေခ်ာက္ခ်ားသြားသည့္ ပုံစံမ်ဳိးႏွင့္ ရင္ဝကိုလက္ႏွင့္ဖိၿပီး ဘုရားတလိုက္ျပန္သည္။

ကမၻာေျမႀကီးေပၚသို႔ အခ်ိန္မေ႐ြး ျပဳတ္က်လာနိုင္ေသာ ၿဂိဳဟ္ပဲ့  (၂၀၂၇) ခုကိုေတြ႔ရိွသည္ဆိုျခင္းမွာ ေကာင္းမြန္ေသာေတြ႔ရိွခ်က္မဟုတ္မွန္း သူလည္းနားလည္ပါသည္။

စိတ္ေတြ ရႈပ္ေထြးေနာက္က်ိရေသာ ထိုေတြ႔ရိွခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္၍ သူ႔ဘက္ကဘာေတြမ်ား လုပ္ေပးနိုင္ပါသလဲ။

ဘာမွ လုပ္မေပးႏိုင္ခဲ့ပါ။

ျခစ္ရွရာေတြနွင့္ လူးလြန္႔တုန္ခါေနေသာ ကမၻာႀကီးေပၚမွာ တေနရာမဟုတ္ တေနရာ စစ္ပြဲ ေတြျဖစ္ေနသည္။ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈေတြ ျဖစ္ေနသည္။ သဘာဝေဘးအႏၲရာယ္ေတြ တမ်ဳိးၿပီး တမ်ဳိး ျဖစ္ေနသည္။ အၾကမ္းဖက္မႈ ေတြျဖစ္ေန သည္။ အေသခံ ဗုံးခြဲမႈေတြကလည္း တေနရာၿပီး တေနရာ။ တလုံးၿပီးတလုံး။ ဝုန္းခနဲ...ဝုန္းခနဲ။ ေနာက္ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းဒုကၡ သည္မ်ား။ ေအအာရ္တီ ေဆး မလုံေလာက္မႈျပႆနာမ်ား။

သူ ဘာမွလုပ္မေပးႏိုင္ခဲ့ပါ။ ေနာက္ဆုံး ကမၻာႀကီးကိုယ္တိုင္  ဘာမွ လုပ္မေပးႏိုင္ခဲ့လို႔ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲေနခဲ့ရတာ ကာလတခုအထိ ၾကာျမင့္လာခဲ့ၿပီမဟုတ္လား။

ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ေတာ့ ထိုမိတ္ေဆြ၏ ဦးေခါင္းေပၚကို အုန္းသီးလုံးခန္႔ရိွမည့္ ၿဂိဳဟ္ပဲ့တခု ဂြပ္ခနဲ ေနအာင္ ျပဳတ္က်လာေစခ်င္ပါသည္။

"စဥ္းစားသာၾကည့္ဗ်ာ။ မီတာသုံးရာအခ်င္းရိွတဲ့ ၿဂိဳဟ္ပဲ့ေသးေသးေလးေတာင္မွ ၿမိဳ႕ႀကီးတၿမိဳ႕ ကို စိစိညက္ညက္ျဖစ္ေအာင္ ေၾကမြသြားႏိုင္တာဆိုေတာ့ အဲဒီအႀကီးႀကီးေတြထဲက တခုတေလမ်ား ျပဳတ္က်လာခဲ့ရင္ ဘယ္ႏွယ့္လုပ္ၾကမလဲ"

သူ စိတ္ေပါက္ေပါက္ျဖင့္ ဘုေျပာေျပာလိုက္သည္။

"ခင္ဗ်ားေခါင္းနဲ႔ သြားခံထားလိုက္ေပါ့ဗ်ာ"

ထိုလူ စိတ္ဆိုးသြားပုံ မရပါ။ လုံးဝန္းေျပာင္ေခ်ာေနေသာ သူ႔ဦးေခါင္းေျပာင္ေျပာင္ႀကီးကို လက္နွင့္ အသာအယာပြတ္ သပ္လိုက္ရင္း...

"မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ...မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ"

ဟု ကေယာင္ကတမ္းႏွင့္ ေရ႐ြတ္ေနေလသည္။ သည္လိုႏွင့္ပဲ ထိုမိတ္ေဆြဟာလည္း သူ႔အိမ္ေလးမွာ တနာရီနီးပါး ၾကာျမင့္ေအာင္ ေနသြားခဲ့ပါသည္။

ထိုမိတ္ေဆြျပန္သြားသည္ႏွင့္ ဇာတ္တိုက္ထားသလို ဝင္လာသည့္ပုဂၢိဳလ္မွာ သူ႔အိမ္နားက အဘိုးႀကီးတေယာက္ျဖစ္သည္။

ထိုအဘိုးႀကီးဟာ ေန႔ခင္းေန႔လည္ဆိုသူ႔အိမ္ကေလးသို႔ ေရာက္ရိွလာတတ္ၿပီး ေန႔ထုတ္ သတင္းစာကို စိမ္ေျပနေျပ ဖတ္ေနက်ျဖစ္သည္။

ထူးျခားမႈတခုမွာ သတင္းစာဖတ္ေနရင္းႏွင့္...

"ေဟ့  ဒီေန႔ သူႀကီးေဂဇက္နဲ႔ သံေတာ္ဆင့္ မလာေသးပါလားကြ" ဟု သူ႔ကို လွမ္းလွမ္းေမးတတ္ျခင္းျဖစ္သည္။

သူ႔စိတ္ထဲမွာ တည္ၿမဲတို႔ သန္႔ရွင္းတို႔ ဦးႏုတို႔ကို ေမ့ေပ်ာက္သြားပုံမရေသး။

သည္ဘက္ကာလေတြထဲမွာ သူႀကီးေဂဇက္ႏွင့္ သံေတာ္ဆင့္သတင္းစာကို ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ရနိုင္ပါမည္နည္း။

ထိုေမးခြန္းကို တရက္လည္းမဟုတ္၊ ႏွစ္ရက္လည္းမဟုတ္ ေန႔တိုင္းလိုလို အေမးခံေနရသာအခါ သူစိတ္ပ်က္လာပါသည္။

တရက္မွာေတာ့ သူေဒါပြပြႏွင့္"ဒီေန႔ သူႀကီးေဂဇက္လည္း မလာဘူး။ ဆယ္အိမ္ေခါင္း ေဂဇက္လည္း မလာဘူး" ဟုေျပာလိုက္ေသာအခါ " ေတာက္တီးေတာက္တဲ့ကြာ။ သူႀကီးေဂဇက္ပဲ ရိွပါတယ္။ ဆယ္အိမ္ေခါင္းေဂဇက္လို႔ တခါမွ မၾကားဖူးပါဘူး " ဟု အတည္ေပါက္ျပန္ေျပာသြားတာကို သူမွတ္မိေနေသးသည္။

သည္ေန႔လည္း အဘိုးႀကီးသည္ ေန႔ထုတ္သတင္းစာကို တေစာင္လုံးကုန္ေအာင္ ဖတ္ၿပီး ေနာက္ "သူႀကီးေဂဇက္နဲ႔သံေတာ္ဆင့္သတင္းစာမလာေသးပါလားကြ။ ေတာ္ေတာ္ခြက်တဲ့ ေကာင္ပဲ "ဟု သူ႔ကိုႀကိမ္းေမာင္းကာ တုန္တုန္ခ်ည့္ခ်ည့္နွင့္ ျပန္သြားခဲ့ေလသည္။

ထိုအဘိုးႀကီးျပန္သြားၿပီး မိနစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာ ေလကေလးတခြၽန္ခြၽန္ျဖင့္ ေရာက္ရိွ လာသူမွာ သူတု႔ိလမ္းထိပ္မွာ နာရီျပင္ဆိုင္ဖြင့္ထားေသာ နာရီျပင္ဆရာျဖစ္ပါ၏။

ထိုနာရီျပင္ဆရာသည္ ေမြးကတည္းက နာရီျပင္လာသူျဖစ္သည္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာနာရီ ပ်က္ေတြၾကားမွာ ေနလာခဲ့လို႔ လားေတာ့မသိ။ သူ၏နဖူးေရဒူးေရကို ၾကည့္ရသည္မွာလူတေယာက္ႏွင့္မတူဘဲ နာရီပ်က္တလုံးႏွင့္သာ တူေနေလသည္။

ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္းဝယ္သူကေတာ့ သူ႔ကို ေနာက္ေျပာင္ခဲ့ဖူးသည္။

"ခင္ဗ်ားဟာ နာရီပ်က္ေတြကို ထိန္းေက်ာင္းေမာင္းႏွင္တဲ့ေနရာမွာ ထူးခြၽန္ေပမယ့္ခင္ဗ်ားရဲ႕မိန္းမကိုေတာ့ နည္းနည္းေလးမွ ေမာင္းႏွင္ႏိုင္ပုံ မရဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ခင္ဗ်ားရဲ႕ မိန္းမဟာ ခင္ဗ်ားကိုပစ္ၿပီး ေနာက္ဘူတာအသစ္တခုဆီကို ခုတ္ေမာင္းသြားတာပဲျဖစ္ရမယ္"

သည္တုန္းက နာရီျပင္ဆရာ စိတ္ဆိုးပုံမရပါ။ သူ႔ရဲ႕ဝသီအတိုင္း ေငြ႔ေငြ႔ကေလးၿပံဳးၿပီး...

"ေဟ့လူရာ...လူနဲ႔ နာရီနဲ႔ကြာတယ္ဗ်။ က်ဳပ္အေတြ႔အႀကံဳအရဆိုရင္ေတာ့ နာရီေတြမွာ ပူးကပ္ေနတဲ့ မေကာင္းတဲ့ညာဥ္၊ မေကာင္းတဲ့ စရိုက္ဆိုးကို ေကာင္းသြားေအာင္ ျပဳျပင္ေပးလို႔ ရတယ္ဗ်။ ဥပမာဆိုပါေတာ့ဗ်ာ...နာရီတလုံးဟာ ေႏွးေနမယ္၊ ျမန္ေနမယ္၊ ေပကပ္ကပ္ လုပ္ပီး ရပ္လိုက္သြားလိုက္လုပ္ေနမယ္။

ဒီလိုမွမဟုတ္လည္း လုံးဝမသြားဘဲ ရပ္ေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ နာရီထဲမွာရိွတဲ့ ဇီဝျဖစ္စဥ္ တခုခု ခ်ိဳ႕ယြင္းေနတဲ့သေဘာပဲ။ အဲဒီခ်ိဳ႕ယြင္းေနတဲ့ အေၾကာင္းတရားကိုသိရင္ျပင္ရမယ့္ဟာဆိုျပင္၊ လဲေပးရမယ့္ဟာဆို လဲ ေပးလိုက္ရင္ အဲဒီနာရီဟာ သူ႔ရဲ႕မူလတာဝန္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ျပၫြန္းျခင္း တာဝန္ကို ပုံမွန္အတိုင္း ထမ္းေဆာင္သြားမွာပဲ။ ကိုင္း...ခ်စ္စရာမေကာင္းဘူးလား "

နာရီျပင္ဆရာသည္ သူ႔ေခါင္းကို သူ႔ဟာသူ ဆတ္ခနဲညိတ္လိုက္ၿပီး ဆက္ေျပာျပန္သည္။

"အဲဗ်ာ...လူက်ေတာ့ အဲဒီလိုမဟုတ္ျပန္ဘူးဗ်။ ဘာျဖစ္မွန္းလည္း မသိဘူး။ ဓာတ္ခဲအသစ္ ထည့္ေပးထားရင္လည္း သြားခ်င္မွသြားတာကိုယ့္လူ။ အဲဒီေတာ့ မထူးပါဘူးဗ်ာ။က်ဳပ္ဘဝမွာ မိန္းမမရိွလို႔လည္း ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးဗ်ာ။ နာရီပ်က္ေတြရိွေနဖို႔သာ အေရးႀကီးတာပါ။ နာရီပ်က္ေတြရိွေနရင္ က်ဴပ္ဘဝက ၿပီးျပည့္စုံၿပီးသားပါ "

နာရီျပင္ဆရာ၏ ေမွာ္ဝင္ရက္စြဲမ်ားကား သူ႔အတြက္ အဆန္းတၾကယ္ျဖစ္ေနေလသည္။ နာရီျပင္ဆရာေရာက္လာလွ်င္ စိမ္းရိုင္းလတ္ဆတ္ေသာ ေလာကအျမင္မ်ားကို ထိေတြ႔ျမည္းစမ္း ခြင့္ရေသာ္လည္း ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ထ မျပန္တတ္ေသာေၾကာင့္ သူ႔ကိုလည္း ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးစာရင္းထဲမွာ သူေတးမွတ္ထားရသည္။

တခါတခါ နာရီျပင္ဆရာဟာ စကားတေျပာေျပာနွင့္ နာရီပ်က္မ်ားကို ထိုင္ျပင္သြားတတ္ေသး သည္။ ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ သူ႔အိမ္ေလးသည္ နာရီလာျပင္သူ၊ နာရီလာေ႐ြးသူမ်ားႏွင့္ စည္ကားေနတတ္ ျပန္ေလသည္။

အၿမဲတမ္းစည္ကားေနေသာ သူ႔အိမ္ေလးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေလးစားခ်စ္ခင္ရေသာ ဆရာ သမားတေယာက္ကေတာ့ သူ႔ကို ခပ္ျပတ္ျပတ္ေျပာခဲ့ဖူးသည္။

"ခင္ဗ်ားအိမ္ေလးက သာလာယံဇရပ္ထက္ေတာင္ဆိုးေနပါလားဗ်။ ဘယ္အခ်ိန္မွာခင္ဗ်ားစာေရးမလဲ။ ဒီပုံစံအတိုင္း ဆက္စခန္းသြားေနရင္ စာေရးစာဖတ္ခ်ိန္ ခင္ဗ်ားမွာ သိပ္နည္းသြားလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ ဒီလိုလုပ္ဗ်ာ။  မနက္( ၇ ) နာရီကေန ညေန( ၅ )နာရီအတြင္းမည္သည့္ဧည့္သည္ကိုမွ လက္မခံပါဆိုၿပီး အိမ္ေရွ႕တည့္တည့္မွာ ဆိုင္းဘုတ္ေလးခ်ိတ္ထားလိုက္။ ဟုတ္ၿပီလား "

ထိုစဥ္တုန္းက ဒီဂရီမ်က္မွန္ထူထူေအာက္က ထက္ရွျပတ္သားေသာ ဆရာ့ မ်က္လုံးေတြကို ၾကည့္ၿပီး သူ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားသြားခဲ့ရသည္။ထိုစာတန္းကေလး၏ ေနာက္ဆက္တြဲဂယက္မ်ားကို ဆန႔္ေတြးၿပီးေတာ့လည္း သူ မဝံံ့မရဲျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။

သို႔ေသာ္လည္း သူ႔အိမ္ေလးမွာ အခ်ိန္လာျဖဳန္းတတ္သည့္ ဧည့္ဆိုးေတြေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕ ပုဂၢလိက လြတ္လပ္ခြင့္ေတြသာမက သူ႔ရဲ႕စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြပါ အေလအလြင့္မ်ား
ျပားလာ ေသာအခါ.........

(ႏွစ္)
နံနက္ (၇) နာရီမွ ညေန (၅) နာရီအတြင္း မည္သည့္ဧည့္သည္ကိုမွ လက္မခံပါဟူေသာ စာတန္းေလးကို စတင္ခ်ိတ္ဆြဲခဲ့ သည့္ေန႔က သူေတာ္ေတာ္ေလး မ်က္ႏွာပူခဲ့သည္။ သူ႔ရဲ႕အေရျပားေတြပဲ  ရႈံ႕တြယားယံလာသလိုလို၊ သူ႔ကိုယ္ထဲက ေသြးေၾကာမွ်င္ေတြပဲ က်ဳံ႕ဝင္ျပတ္ ေတာက္သြားသလိုလို သူစိတ္ထဲမွာ ခံစားခဲ့ရသည္။

တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ထိုေန႔နံနက္ ကိုးနာရီခန္႔က ပထမမိတ္ေဆြ၊ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္း ဝယ္ေသာမိတ္ေဆြႏွင့္ နာရီျပင္ ဆရာတို႔သည္ သူ႔အိမ္ေရွ႕မွာခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ စာတန္းေလးကို ျပဳံးစိစိႏွင့္ၾကည့္ၿပီး ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္လာသည့္  ပုံစံမ်ဳိးႏွင့္ သူ႔အိမ္ထဲကို ဝင္ခ်လာပါေတာ့သည္။

အိမ္ထဲသို႔  ေရာက္သည္ႏွင့္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္းဝယ္ေသာ မိတ္ေဆြက..

"ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားအိမ္က လူဝင္လူထြက္မ်ားတဲ့အိမ္ဆိုေတာ့ ဒီလိုစာတန္းေလးကိုခ်ိတ္လို္က္တာ သိပ္ေကာင္းသြားတယ္။ ဒါမွခင္ဗ်ားအလုပ္ကိုခင္ဗ်ား အေႏွာင့္အယွက္ ကင္းကင္းနဲ႔လုပ္ႏိုင္လိမ့္မယ္"

ပထမမိတ္ေဆြက သူ႔စကားကိုေထာက္ခံသည့္အေနႏွင့္ ဆတ္ခနဲ ေခါင္းညိတ္လိုက္ၿပီး...

"ခင္ဗ်ားစာတန္းကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အိမ္မွာေတာင္ အဲဒီလိုစာတန္းမ်ဳိးခ်ိတ္ဖို႔ အႀကံရလိုက္ေသးတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အိမ္က ကြၽန္ေတာ့္ေယာကၡမႀကီး ခဏခဏေရာက္လာလြန္းလို႔ ေခါင္းစားေနရတာဗ်။ အဲဒီလိုစာတန္းမ်ိဳးသာ ခ်ိတ္ဆြဲထားလိုက္ရင္ ေယာကၡမႀကီး အသြားအလာ အေနအထိုင္ဆင္ျခင္သြားႏိုင္တယ္"

ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္းဝယ္ေသာမိတ္ေဆြကေတာ့ ပ်ဴေခတ္က တူးေဖာ္ရရိွေသာ ေျမအိုးတစ္လုံးသဖြယ္ လုံးဝန္းေနေသာ သူ႔ဦးေခါင္းကို ေၾကာင္တေကာင္လို ပြတ္သပ္ေနရင္းက...

"ဒါက ခင္ဗ်ားအထင္ကို ေျပာလိုက္တာပါဗ်ာ။ ကဲဗ်ာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ေယာကၡမႀကီးကအဲဒီ ဆိုင္းဘုတ္ေလးကို ျမင္တာနဲ႔ ဇတ္နဲ ဆြဲျဖဳတ္ၿပီး  နင္ဒီဆိုင္းဘုတ္ကို ဘာကိစၥနဲ႔ တပ္ထား ရတာလဲလို႔ မ်က္လုံးျပဴးမ်က္ဆံျပဴးနဲ႔ေမးလိုက္မယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားဘယ္ လို ျပန္ေျဖမလဲ " ဟု ေမးလိုက္ေသာအခါ ပထမမိတ္ေဆြသည္အရူးအႏွမ္းတေယာက္လို ထစ္အ ၿငိမ္သက္သြားေလသည္။

နာရီျပင္ဆရာကေတာ့ သူ႔လြယ္အိတ္ထဲမွ နာရီပ်က္တလုံးကို နိႈက္ယူလိုက္ၿပီး ထိုနာရီ၏  ေနာက္ေက်ာအဖုံးကို လႊက်ိဳးဓားကေလးျဖင့္ ေဖာက္ခနဲျမည္ေအာင္ ေကာ္ဖြင့္လိုက္ရင္းက...

"က်ဳပ္က ဘဝတေလွ်ာက္လုံး နာရီေတြနဲ႔ ေနလာခဲ့တဲ့လူဆိုေတာ့ က်ဳပ္ေျပာတဲ့စကားေတြထဲမွာ နာရီအေၾကာင္းေတာ့ ပါေနမွာပဲ။ ဒီလိုဗ်...နပိုလီယန္ဟာ အခ်ိန္ႏွစ္နာရီေစာသြားတဲ့အတြက္ ဝါတာလူးစစ္ပြဲမွာ ရွဴံးနိမ့္သြားခဲ့ရတာတဲ့။ က်ဳပ္ဖတ္ဖူးမွတ္ဖူးတာကို ေျပာတာ ေနာ္။ အဲဗ်ာ...နပိုလီယန္ကသာအခ်ိန္နွစ္နာရီေစာလို႔ ဝါတာလူးစစ္ပြဲမွာရွဴံးနိမ့္ခဲ့ရေပမယ့္ က်ဳပ္ မိတ္ေဆြတေယာက္ကေတာ့ သူ႔မယားငယ္နဲ႔ ခ်ိန္းထားတဲ့ေနရာကို ႏွစ္နာရီေနာက္က်ၿပီး ေရာက္သြားတဲ့အတြက္ မယားႀကီးကမိၿပီး သူ႔ေခါင္းကို ေခါက္ထီးနဲ႔ ရိုက္ခြဲလိုက္တာ ရွစ္ခ်က္ေတာင္ ခ်ဳပ္လိုက္ရပါေရာလား သူငယ္ခ်င္းတို႔ရာ"

နာရီျပင္ဆရာ၏ စကားေၾကာင့္ သူ႔အိမ္ေလးထဲမွာ ရယ္ေမာသံမ်ားႏွင့္ စီေဝသြားေလသည္။

သူတို႔အုပ္စု စကားေကာင္းေနသည့္ အခ်ိန္မွာပင္ ေန႔ထုတ္သတင္းစာဖတ္မည့္အဘိုးႀကီး သည္ ကိုင္းကိုင္း ကိုင္းကိုင္းႏွင့္ေရာက္ရိွလာၿပီး..

"ေဟ့ေကာင္ေတြ၊ ေအာင္မယ္ စကားေကာင္းေနလိုက္ၾကတာ။ ဒီေန႔ သူႀကီးေဂဇက္နဲ႔ သံေတာ္ဆင့္သတင္းစာမလာ ေသးဘူးလားကြ " ဟု ေလသံခပ္မာမာျဖင့္ ေမးပါေလေတာ့သည္။

ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေရာင္းဝယ္ေသာ မိတ္ေဆြက ထိုအဘိုးႀကီးကို လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ တူးေဖာ္ရရိွေသာ ေရွးေဟာင္းရုပ္ တုတခုသဖြယ္ ေျခဆုံးေခါင္းဆုံးၾကည့္လိုက္ရင္းက...

"သူႀကီးေဂဇက္ေရာ၊သံေတာ္ဆင့္ေရာ၊ သူရိယေရာ လုံးဝမလာေသးဘူးအဘ။ စိတ္ခ်ပါ။ လာခဲ့ရင္ အဘဆီကို အျမန္ဆုံးပို႔ေပးလိုက္ပါ့မယ္ခင္ဗ်"

ရယ္ေမာသံမ်ား စီေဝလႈပ္ခတ္သြားျပန္သည္။

သူကေတာ့ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာ ရယ္ေမာေနသူေတြကို ၾကည့္ၿပီး  အသက္ရွဴရတာကိုက မြန္းက်ပ္ေမာဟိုက္လာေလသည္။

သူ႔စာေရးစားပြဲေပၚမွာ တင္ထားေသာစားပြဲတင္နာရီေလးကလည္း ရယ္ေမာသံေတြေအာက္မွာ ခ်က္..ခ်က္..ခ်က္..ခ်က္

ေအးစက္ပ်စ္ခဲသြားေသာ သူ႔ရဲ႕စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြကလည္း ခ်က္..ခ်က္..ခ်က္..ခ်က္

မ်က္စိေအာက္မွာတင္ အေငြ႔ပ်ံေလာင္ကြၽမ္းသြားေသာ သူ႔ရဲ႕လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ကလည္း  ခ်က္..ခ်က္..ခ်က္..ခ်က္

ေနာက္ဆုံး အခ်ိန္ကာလေတြကို စိတ္ပ်က္ၿငီးေငြ႔ေနေသာ နာရီလက္တံေတြကိုယ္တိုင္  ခ်က္..ခ်က္..ခ်က္.ခ်က္

တိုက္ဆိုင္မႈလို႔ပဲ ေျပာရမလား။ ျပႆဒါးရက္လို႔ပဲ ေျပာရမလားေတာ့မသိ။

သူ႔စာတန္းကို စတင္ခ်ိတ္ဆြဲသည့္ ပထမဦးဆုံးရက္မွာပဲ ခါတိုင္းလာေနက် ၿမိဳ႕ျပအမိႈက္မ်ားမွာ နံနက္ကိုးနာရီထိုးကတည္းက ေရာက္ရိွလာခဲ့ၿပီး တေနကုန္စကားေတြေျပာကာ ညေနေလးနာရီခြဲမွ ထျပန္သြားေၾကာင္းသူ ေတြ႔ရိွရပါသည္။ ။

ႏိုင္ဝင္းသီ

မင္းကုိႏုိင္ ● ၿမိဳ႕႐ုိးေဟာင္းရဲ႕စကား

မင္းကုိႏုိင္ ● ၿမိဳ႕႐ုိးေဟာင္းရဲ႕စကား
(မုိးမခ) ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၉၊ ၂၀၁၇

ကုိမင္းကုိႏုိင္၏ လူမႈကြန္ရက္စာမ်က္ႏွာေပၚမွ ျပန္လည္ကူးယူပါသည္။

ဗိႆႏိုးၿမိဳ႕ေဟာင္းႏွင့္ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္း။ က်ေနာ္တို႔ စိတ္ႏွလံုးကို ဖမ္းစားႏိုင္ဆဲျဖစ္သည့္ ရာဇဝင္ထဲကၿမိဳ႕မ်ား။ အခါသင့္တိုင္း ပန္းခ်ီျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ခ်င္ခဲ့သည္မွာၾကာၿပီ။ သည္တေခါက္စာေပေဟာေျပာပြဲအၿပီးမွာ ျပည္-ေပါင္းတလည္ ေပါက္ေခါင္းလမ္းႏွင့္ ေမွာ္ဇာလမ္းခြဲရွိ ၿမိဳ႕႐ိုးႀကီးက က်ေနာ္တို႔ကို ဆက္မသြားႏိုင္ေအာင္ ညႇိဳ႕ထားၿပီ။

တကယ္ေတာ့ ျပည္-သဲကုန္းလမ္းဆိုတာကလည္း ၿမိဳ႕႐ိုးေဟာင္းေပၚတည္ထားသည့္လမ္း။ ၿမိဳ႕ဝင္တံခါးေပါက္ပင္လွ်င္ ကား လမ္းေအာက္ေရာက္ေနသည္။ ၿမိဳ႕ဝင္တံခါးတေလွ်ာက္ အုတ္႐ိုးႏွစ္ခုက ျမႇားတေျပးစာ ဟထားသည္ဆိုပါေတာ့။ ေဒသခံ သမိုင္းကို စိတ္ဝင္စားၿပီးေတာ့ ေလ့လာသူေတြက ရွင္းျပသည္။ ဒါဟာ ရန္သူေတြဝင္လာရင္ ႏွစ္ဖက္ညႇပ္ၿပီးေခ်မႈန္းႏိုင္ ေအာင္၊ အုတ္႐ုိးႏွစ္ခုၾကားက ရန္သူကို အေပၚစီးကတိုက္ႏိုင္ေအာင္တဲ့။ အခုေတာ့ ပံုထဲကအတုိင္း အပင္ႀကီးကအုတ္႐ုိးကို ၿမိဳခဲထားၿပီ။

အရင္တေခါက္က လုလင္ေက်ာ္တံခါးဘက္ က်ေနာ္ ပန္းခ်ီမွတ္တမ္းေရးဖူးသည္။ အဲ့ဒီဘက္မွာ လွံထိုးေတာင္ဆိုတာရွိသတဲ့။ စစ္ပညာသင္သည့္လုလင္တို႔ ကြၽမ္းက်င္သည္ဆိုလွ်င္ လွံေထာက္ခုန္ေက်ာ္ရသည့္ေနရာကို လုလင္ေက်ာ္ဟုေခၚသည္တဲ့။ ခုေခတ္ေတာ့ တုတ္ေထာက္ခုန္လိုေနမွာေပါ့ဟု ခရီးသြားတဦးက မွတ္ခ်က္ခ်ပါသည္။

သေရေခတၱရာၿမိဳ႕႐ုိးသည္ ဆယ့္ႏွစ္ေတာင္္ျမင့္သည္ဟု မွန္နန္းရာဇဝင္၌လည္းေကာင္း၊ ျပည္နဝေဒးမင္းႀကီး၏ရတု၌လည္း ေကာင္းပါရွိသည္ဟုလည္း ဆိုၾကပါသည္။ က်ေနာ္တို႔မွတ္တမ္းတင္ေနေသာေနရာကို နတ္ေပါက္ (တံခါး) ဟုလည္း ေခၚၾက သည္။ ထိုေနရာ ၿမိဳ႕တြင္းေထာင့္မွာ နတ္ကြန္းတခု၊ အျပင္မွာလည္း တခုရွိေသးသည့္တိုင္ ထိုနတ္ကြန္းမ်ားသို႔ ပူေဇာ္သူမ်ား ဝင္ထြက္ရာမို႔ နတ္ေပါက္(တံခါး) ဟုေခၚေၾကာင္း ရွင္းျပၾကပါသည္။

ၿမိဳ႕႐ုိးႏွင့္ က်ံဳးမွာ တညီတည္းမဟုတ္၊ မႏၱေလးလိုပင္ ေျမသားလမ္း တထပ္ရွိေသးသည္။ ၿမိဳ႕မွာ ၿမိဳ႕႐ုိး၏အေပၚ ၿမိဳ႕႐ုိးအားလံုးကိုးေပါက္ရွိသည္။

အထဲဝင္ၿပီးလွ်င္ အတြင္း၌ ေထာင့္ခ်ိဳးေကြ႔ေပါင္းမ်ားစြာ လုပ္ထားသည္။ နဂါးတြန္႔တံခါးေပါက္တြင္လည္း ဝဲယာေထာင့္ မတ္ ခ်ိဳးေကြ႕မ်ားရွိျပီး တျဖည္းျဖည္း က်ဥ္းသြားသည္။ ေနာက္ဆံုးက်ဴးေက်ာ္သူတို႔ မည္မွ်တပ္ဖြဲ႔ခ်ီလာသည္ျဖစ္ေစ၊ ၿမိဳ႕႐ုိးတြင္း ေရာက္လွ်င္တေယာက္ခ်င္းကြဲသြားေအာင္ စီရင္ထားေသာ ၿမိဳ႕႐ုိးမ်ား၊ အခုေတာ့ ေအာက္ခံအုတ္႐ုိးသာက်န္ေတာ့ျပီး အေပၚ ပိုင္းတံတားမ်ားမရွိေတာ့စိတ္ကူးျဖင့္ျမင္ရုံသာ။ တခ်ဳိ႕အေပါက္ေတြက သုံးဆယ္ဒီဂရီေစာင္းေနသည္မို႔ ဗိႆႏိုးႏွင့္ ေခတ္ ၿပိဳင္ျဖစ္ေနျခင္းကိုလည္း သတိရသည္။ ထိုေခတ္က ၿမိဳ႕႐ုိးေတြ သေဘာခ်င္းတူေနပံုမ်ား။

သည္မွာထူးျခားသည္က လူဝင္လူထြက္ေတြတင္မက ၿမိဳ႕႐ုိးမွတဆင့္ ေရသြင္းေရထုတ္အတြက္ စီစဥ္ထားသည္ဟု ယံုၾကည္ရသည့္ဆည္ေျမာင္းစနစ္ပါဝင္ေနသည္။ သံုးပံုႏွစ္ပံုက လူေနရပ္ကြက္ျဖစ္ၿပီး က်န္သံုးပံုတပံုက စိုက္ပ်ိဳးေျမသီးသန္႔ျဖစ္သည္။ လူေနလကၡဏာလံုးဝမရွိေၾကာင္း အခိုင္အမာဆိုေနၾကသည္။

ၿမိဳ႕ေတာင္ဘက္ရွိ ေပ ၅၀၀ ခန္႔ျမင့္သည့္ေတာင္မွ ေရကို ၿမိဳ႕ထဲရွိ ဆည္ေျမာင္းစနစ္ဆီ ပို႔သည္။ ထိုမွတဆင့္စိုက္ခင္းေတြဆီ ။ သမိုင္းပညာရွင္မ်ားက ေတြးဆသည္မွာ ဒီၿမိဳ႕ထဲမွာ တြက္သည့္ရိကၡာမွာ တႏွစ္စာ အနည္းဆံုးရွိႏိုင္သည္။ တကယ့္က်ဥ္းထဲ က်ပ္ထဲကာလမ်ိဳးဆို သံုးႏွစ္စာ အတိစုႏိုင္မယ္ဟု မွန္းဆၾကေၾကာင္းေဒသခံမ်ားက ရွင္းျပပါသည္။

လူဦးေရကိုလည္း ကန္႔သတ္ခ်က္ႏွင့္ထားသည္။ ရန္သူအမ်ားဆံုးလာတတ္သည့္ ေတာင္တန္းဘက္္ဆိုလွ်င္ၿမိဳ႕႐ုိးသံုးထပ္အထိ ထားခဲ့သည္။ ထိုၿမိဳ႕႐ုိးမ်ားထိပ္ေတြမွာလည္း ကန္ေတြရွိေၾကာင္း၊ ထိုေခတ္လူဦးေရႏွင့္ ေရပမာဏစုေဆာင္းမႈ အံကိုက္ေအာင္စီစဥ္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာျပေနသည္။ ယခုေခတ္အေခၚ ကာကင္းလိုစစ္စခန္းေတြကိုလည္း အျပင္ထုတ္ထားခဲ့ သည္တဲ့။
* - * - *

ထူးျခားတာ တခုရွိေသးသည္။ ၿမိဳ႕႐ုိးေထာင့္ရွိ ဘုရားႀကီးအတြင္းမွာေတြ႕ခဲ့ရသည့္ ျခင္းလံုး။ တကယ့္ကို သေရေခတၱရာ ေခတ္က ျခင္းလံုး၊ အံ့ၾသတႀကီးကိုင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစစီေႂကြက်သြားခဲ့သည္တဲ့။ ႏွေျမာလိုက္တာဟု နားေထာင္သူေတြ ေရရြတ္ၾကပါသည္။

ပန္းခ်ီဆြဲရင္း စကားဝိုင္းက ပုဂံေခတ္ဆီေရာက္သြားျပန္သည္။ ပ်ဴ ၁၁ ရြာႏွင့္ ပုဂံတည္သည္ဟု တေယာက္ကျဖင့္ ဆိုလာ သည္။ နားေထာင္သူေတြ စိတ္အဝင္စားဆံုးမွာ လယ္ထြန္ရင္း ေရႊထည္ေဟာင္းေတြ ေတြ႕သည့္အေၾကာင္း၊ လယ္ေျမအေပၚ ေရႊက်င္ၾကသည့္အေၾကာင္း၊ အလႊာသံုးလႊာေတြ႕သည္။ မီးေသြးတထပ္၊ ဖုိ႔ေျမတထပ္ ထိုသို႔ သံုးၾကိမ္းသံုးလႊာျမင္ေတြ႕ရျခင္း ကပင္ သေရေခတၱရာသည္ ဤေျမေပၚ သံုးႀကိမ္သံုးခါၿပိဳလဲက်၊သံုးႀကိမ္သံုးခါျပန္ထရပ္ခဲ့ျပီဆိုသည့္ အေၾကာင္း၊ ဒါသည္က ပင္ ဤေရွးေဟာင္းေျမေပၚေျခစံုရပ္မိေနသည့္ က်ေနာ္တုိ႔လို ခရီးသြားေတြအတြက္ ေတြးစရာတစံုတရာေပးလုိက္သည္ဟု က်ေနာ္ခံစားရပါသည္။

ဤကမာၻေျမေပၚမွာ လက္နက္ႏိုင္ငံေတာ္မ်ား၊ ၿမိဳ႕ျပႏိုင္ငံမ်ားတည္ခဲ့၊ ၿပိဳခဲ့ၾကတာ မဆန္းေသာ္လည္း ေႏွာင္းလူတို႔အတြက္ ေတြးစရာ၊ ယူစရာ ခ်န္ရစ္ခဲ့သည့္ ၿမိဳ႕႐ုိးေဟာင္းမ်ားကိုျဖင့္ေတြ႔တိုင္း၊ ျမင္တိုင္း သူတို႔ေျပာျပသည့္ ရာဇဝင္ထဲက လူေတြအ ေၾကာင္း နားေထာင္ခ်င္စမ္းပါဘိ။ တကယ္ေတာ့လည္း က်ေနာ္တို႔နားေထာင္ၾကည့္တတ္လွ်င္ အုတ္ၿမိဳ႕႐ုိးေဟာင္းေတြမွာ ဇာတ္လမ္းေကာင္းေတြ ရွိကိုရွိေနျမဲဟု အာမခံခ်င္စမ္းပါဘိ။

မင္းကိုႏိုင္
(ျမစ္ဆုံေဗဒါဂ်ာနယ္ေတြ ေဖာ္ျပၿပီးျဖစ္သည္)