ရွာေဖြေရး ...

Loading...
PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

လင္းခါး - အခ်ိန္ႏွင့္ တီေကာင္



လင္းခါး - အခ်ိန္ႏွင့္ တီေကာင္
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၂၉ ၊ ၂၀၁၆

မိုးသည္းထန္စြာ က်ၿပီးမနက္
တီေကာင္ႀကီးႀကီးတေကာင္ ကမၻာ့ေျမေပၚ
လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာ
ငါ့ သမီးငယ္ဟာ မေန႔က ၂ ႏွစ္ၿပီးျပည့္ေနာက္
ပထမဆံုးလုပ္တဲ့ အလုပ္ကေတာ့
ဖိနပ္စင္ေပၚက ဖိနပ္ေတြကို ပစ္ခ်ျခင္းပဲ
ငါ့ မိန္းမရဲ႕ ၁ လက္မေဒါက္ထူဖိနပ္ဟာ
စၾကာဝဠာအခံုးနဲ႔ ငါ့သမီးရဲ႕ ၂ ႏွစ္ျပည့္ၿပီးပထမဆံုးလုပ္အားေၾကာင့္ ကမၻာႀကီးေပၚ
ဝရန္တာကေန ထြက္က်ခဲ့တယ္
ထိုမနက္ခင္း
ငါ့အတြက္ေကာင္း
ငါ့သမီးငယ္လည္း သာယာ
တီေကာင္ကေတာ့ ၂ ပိုင္းျပတ္
မနက္ခင္းမွာပင္ ဆက္လက္တြန္႔ခါလမ္းေလွ်ာက္ေန
အခ်ိန္ဟာ ဘယ္တုန္းက စခဲ့တယ္
စၾကာဝဠာ ဘယ္ကစခဲ့တယ္ ဘယ္သူမွမသိပါ
ခန္႔မွန္းဆဲ
တီေကာင္တဝက္ဟာ အိမ္ရဲ႕အုတ္ဖိနပ္ခံုေအာက္
ဝင္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြား
တီေကာင္တဝက္ဟာ မနက္ခင္းကေန
ဥတုဇ႐ုပ္ သခါၤမရမီအထိ
ညေနအထိ ၿငိမ္လ်က္သာ။ ။

လင္းခါး
၃၀ ဇူလိုင္ ၂၀၁၆

ကာတြန္း သီဟ(စခန္းသစ္) - အျပိဳင္အဆိုုင္ ပါပဲ


ကာတြန္း သီဟ(စခန္းသစ္) - အျပိဳင္အဆိုုင္ ပါပဲ
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၂၉ ၊ ၂၀၁၆

ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ျပန္လည္ဖြဲ ့စည္းျခင္း(၂၈)ႏွစ္ေျမာက္ ေတြ႔ဆုုံပြဲ ျမင္ကြင္း




ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ျပန္လည္ဖြဲ ့စည္းျခင္း(၂၈)ႏွစ္ေျမာက္ ေတြ႔ဆုုံပြဲ ျမင္ကြင္း
(ေဌးေအာင္) မိုုးမခ၊ ၾသဂုုတ္ ၂၉ ၊ ၂၀၁၆
 
ဗကသမ်ားအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ ျပန္လည္ဖြဲ ့စည္းျခင္း(၂၈)ႏွစ္ေျမာက္အထိမ္းအမွတ္ေန ့ ႏွစ္ပတ္လည္ေတြ ့ဆံုျခင္းအခမ္းအနားအား ရန္ကုန္ျမိဳ ့ သဏၤန္းက်ြန္းျမိဳ ့နယ္ရွိ မဂၢင္ေက်ာင္းတုိက္တြင္ ယေန ့(၂၈.၈.၂၀၁၆) ေန ့လည္(၁)နာရီတြင္က်င္းပရာ အဖြဲ ့အစည္းမ်ားမွ တက္ၾကြလွဳပ္ရွားသူ (၂၀၀) ေက်ာ္တက္ေရာက္ျပီး လက္ရွိႏုိင္ငံေရးအေျခအေနမ်ားႏွင့္ ၈၈မ်ိဳးဆက္မ်ားအၾကား ညီညြတ္ေရးကိစၥမ်ားအား ပြင့္လင္းစြာ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါသည္။







လင္းသက္ၿငိမ္ ● မီးေလာင္ေနတ့ဲ ၿမိဳ႕ေတာ္

 

လင္းသက္ၿငိမ္ ● မီးေလာင္ေနတ့ဲ ၿမိဳ႕ေတာ္
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၂၈၊ ၂၀၁၆
 
ဆာေလာင္ျခင္းအေၾကာင္း
သင္ပုန္းေက်တ့ဲၿမိဳ႕ေတာ္
ပိုလီယိုေဝဒနာသည္ရ့ဲ
ေျခလက္ေတြလို
ေသးတ့ဲေနရာကေသးၿပီး
ႀကီးတ့ဲေနရာကႀကီးလို႔
မညီမွ်မႈေတြေပၚေပၚလြင္လြင္ႀကီး
ကိုယ္ဟန္ျပေနတယ္
ေမတၱာတရားဟာ အိမ္ျပန္မလာတာၾကာၿပီတ့ဲ
ခ်စ္ျခင္းေတြကအေရာင္မပါရင္
လူႀကိဳက္မမ်ားေတာ့ဘူးဆိုပဲ
ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈေတြက  ကိုယ္က်င့္တရားေတြကို
လည္မ်ိဳတက္နင္းထားတယ္
မတရားမႈဟာ ႐ိုးရာဓေလ့ျဖစ္လို႔
အျပံဳးေတြထဲမွာ ဓားေတြဝွက္ထားတယ္
စကားလံုးေတြဟာ အစစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
အလွအပေတြဟာ အစစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
႐ႈခင္းေတြဟာ
အစစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
အစားအစာေတြဟာ
အစစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
လူေတြဟာ
အစစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
ဥပေဒဟာ
အစစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
ပန္းပြင့္ေတြဟာ အစစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
ဆည္းလည္းသံေတြဟာ
အစစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
ဒါဆို ဘာေတြကအစစ္လဲ
ဘယ္အရာေတြအစစ္လဲ
ေမးလာတ့ဲ ၿမိဳ႕သားတစ္ေယာက္ရ့ဲ
ပါးစပ္ထဲကေန မီးေတာက္ေတြ
ထြက္လာတာျမင္ရတယ္။

လင္းသက္ၿငိမ္

ကာတြန္း ဖုိးစီ ● စစ္သူႀကီး မဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးငွက္


ကာတြန္း ဖုိးစီ ● စစ္သူႀကီး မဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးငွက္
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၂၈၊ ၂၀၁၆

ေက်ာ္ေမာင္ (တုိင္းတာေရး) ● အဘ၏ ကြမ္းအစ္

 
 ေက်ာ္ေမာင္ (တုိင္းတာေရး) ● အဘ၏ ကြမ္းအစ္
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၂၈၊ ၂၀၁၆

“ရန္ကုန္သား” ဟုအမည္တြင္ေသာ အဘေျမးက အဘ၏ကြမ္းအစ္ကို စိတ္၀င္စားသည္။ ယခုရက္ပိုင္းအတြင္းမွာ သိခ်င္ေန သည္က  အဘ ဘယ္ကေနဘယ္လို ကြမ္းစားျဖစ္ခဲ့သည္ဆိုတာအျပင္ အဘ၏ကိုယ္ပိုင္ကြမ္းအစ္ အေၾကာင္းကိုျဖစ္ သည္။

ကြမ္းအစ္သည္ ေၾကးကြမ္းအစ္ျဖစ္၏။ တတ္သိစအရြယ္ကတည္းက ထိုေၾကးကြမ္းအစ္သည္ အဘကြမ္းအစ္ ျဖစ္သည္ကို သိေၾကာင္း အမွတ္ရမိသည္။ ေၾကးကြမ္းအစ္ကို အဘခိုင္းသျဖင့္ အတြင္းအျပင္ ေဆးေၾကာသန္႔စင္ ေပးဖူးသည္။ ေၾကးေရာင္ ကို ကြမ္းသီးခြံ၊ မန္က်ည္သီးမွည့္တို႔ျဖင့္ တိုက္ခၽြတ္၍ ေျပာင္လက္ေစသည္။

အဘေရာ အဘြားပါမရွိေတာ့သည့္အခါမွ အထက္ပါ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို သိလိုစိတ္ျပင္းျပခဲ့ေလသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ အဘ ကြမ္းစစားျခင္းႏွင့္ သူ၏ကြမ္းအစ္အေၾကာင္းကို သိရန္အတြက္ ရန္ကုန္သားက သူ႔အေမႏွင့္ ဖုန္းအင္တာဗ်ဴးလုပ္ကာ ေမးျမန္းၾကည့္မိသည္။ ရန္ကုန္သား၏အေမက ေမာင္ႏွမသားခ်င္းမ်ားတြင္ အႀကီးဆုံးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိဘ အေၾကာင္းကို စုံစုံလင္လင္သိသည္။

“အေမေရ၊ အဘက ဘယ္တုန္းကတည္းက ကြမ္းစစားတာလဲ၊ လူပ်ိဳကတည္းကလား၊ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးမွလား”

“အေဖက အိမ္ေထာင္က်ၿပီးမွ စားတယ္လို႔သိရတယ္။ ကြမ္းအစ္ရလာေတာ့မွ စားတာတဲ့ သားရ”

“ဟုတ္ကဲ့။ ကြမ္းအစ္ရမွ စားတာဆိုေတာ့ ဟိုေၾကးကြမ္းအစ္ႀကီးကို ေျပာတာလား။ အဲဒါက ရတယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္သူေပး တာလဲ အေမ”

“ဟုတ္တယ္ အဲဒီေၾကးကြမ္းအစ္ႀကီးပဲ။ ေပးတာက အေမတို႔လမ္းထိပ္က အိမ္ႀကီးကို မွတ္မိတယ္မဟုတ္လား။ အဲဒီအိမ္မွာ အိႏၵိယလူမ်ဳိးအဘိုးႀကီးအဘြားႀကီး လင္မယားႏွစ္ေယာက္ အရင္တုန္းက ေနၾကတယ္။ သူတို႔သားေလးနဲ႔။ တခါမွာ သားတို႔အဘြားရဲ႕အေမက သူတို႔သားေလးရဲ႕အသက္ကို ကယ္ခဲ့ဖူးတာရွိတယ္။ သူတို႔ေတြ အိႏၵိယႏုိင္ငံကို ျပန္သြားၾကတဲ့အခါ လက္ေဆာင္အျဖစ္နဲ႔ ပစၥည္းႏွစ္ခုေပးခဲ့တယ္။ ေႂကြပန္ကန္ျပားႀကီးတစ္ခ်ပ္နဲ႔ ေၾကးကြမ္းအစ္ပဲ။ ေၾကးကြမ္းအစ္ရကတည္းက သားအဘ ကြမ္းစစားေတာ့တာပါပဲ”

ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚနယ္ၿမိဳ႕ေလးမွာေနေသာ အဘက သမီးႀကီးမိသားစုရွိရာ ရန္ကုန္သို႔ ေရလမ္းခရီးျဖင့္ လာလည္ေသာ အခါတြင္လည္း သူ႔ကြမ္းအစ္ကို မေမ့မေလ်ာ့ယူလာခဲ့သည္ကို အမွတ္ရမိသည္။ ေၾကးကြမ္းအစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကြမ္းညႇပ္ထည့္ထားလွ်င္ အေလးခ်ိန္အတန္အသင့္ရွိသည္။ ရန္ကုန္သားငယ္စဥ္က ကြမ္းအစ္ကို မရာတြင္ ကြမ္းညႇပ္ကိုအရင္ယူကာ တေနရာတြင္ထားၿပီးမွ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ မ ရသည္။

ကြမ္းအစ္ထဲတြင္ထည့္ထားရေသာ ကြမ္းယာရန္အတြက္ လိုအပ္သည္မ်ားကို ေန႔စဥ္မျပတ္ရေလေအာင္ စီမံရသူမွာ အဘ၏ပါရမီျဖည့္ဖက္ အဘြားပင္ျဖစ္သည္။ အဘြားက ေစ်းသြားသည့္အခါ ကြမ္းရြက္ထုပ္လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ မႏုမရင့္ကို ေရြး၀ယ္တတ္သည္။ သူကိုယ္တုိင္ကေတာ့ ထိုနယ္က တျခားသက္ႀကီးမ်ားလို ကြမ္းမစား။ အဘကြမ္းစားသည္ကိုလည္း ဘယ္ေသာအခါမွ အတြန္႔တက္ကာ မတားဆီးစဖူး။ ထုံးထုပ္ကိုတခါ၀ယ္လွ်င္ ငါးထုပ္၀ယ္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ အဘကြမ္းအစ္တြင္ ဘယ္ေသာအခါမွ ကြမ္းရြက္ႏွင့္ထုံး ျပတ္ေလ့မရွိ။ ျပတ္ခါနီးၿပီဆိုလွ်င္လည္း အနီးရွိေျမးတေယာက္ေယာက္ကို ထုံးတထုပ္ေလာက္၊ ကြမ္းရြက္အနည္းငယ္ေလာက္ ရပ္ကြက္ထဲက ကုန္စုံဆိုင္တဆိုင္ဆိုင္မွာ သြား၀ယ္ပါဟု ခိုင္းတတ္သည္။ ဒါက မရွိသုံး သုံးရျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာက္တေန႔ေစ်းသြားလွ်င္ အဘြားက ကြမ္းရြက္ထုပ္ေတြ၊ ထုံးထုပ္ေတြကို ၀ယ္ေနက်ဆိုင္မွ ၀ယ္လာတတ္သည္။ ေဆးရြကႀကီးသည္လည္း ထို႔အတူပင္။ ကြမ္းရြက္ႏွင့္ထုံး၀ယ္ေသာဆိုင္မွပင္ ၀ယ္လာတတ္သည္။ ဗမာေဆးဟု ေခၚေသာ ေဆးရြက္ႀကီးက ျပတ္လို႔ရသည္။ အဘက ေဆးရြက္ႀကီးမပါလည္း ရွိေသာ ထုံး၊ ကြမ္းသီးတို႔ျဖင့္ ကြမ္းတယာ ယာကာ ကြမ္းျမံဳ႕ေန တတ္သည္။
ကြမ္းသီးအတြက္ မပူရ။ အိမ္ျခံ၀င္း ေရွ႕မ်က္ႏွာစာပတ္ပတ္လည္တြင္ ကြမ္းသီးပင္ ခုနစ္ပင္ ရွစ္ပင္မွ်ရွိေလသည္။ ကြမ္းသီးပင္ရွိ ကြမ္းသီးမ်ားအေျခအေနကိုၾကည့္ၿပီး ေလွကားရွည္ရွည္ကို အပင္တြင္မွီေထာင္ကာ အခိုင္လိုက္ ခူးယူရ သည္။ ရန္ကုန္သားတို႔ကိုမေမြးမီက ထိုကြမ္းသီးပင္မ်ားသည္ ေခြးေျခခုံရွည္ေပၚ လူကမတ္တပ္ရပ္ၿပီး ဓားမျဖင့္ ကြမ္းသီးမွည့္အခိုင္လိုက္မ်ားကို ခုတ္ခ်ႏိုင္သည္အထိ နိမ့္ေသးသည္ဟု ရန္ကုန္သားအေမက ေျပာျပသည္။ ခူးထားေသာကြမ္းသီးမ်ားကိုို ထပ္ခိုးတြင္ ျဖန္႔ခင္းထားသည္။ ထပ္ခိုးက သြပ္မိုးႏွင့္နီးသျဖင့္ ေန႔ဖက္ေနသာလွ်င္ အပူရွိန္ရွိၿပီး ပူအိုက္သည္။

“ေျမးေရ အေပၚထပ္မွာ ကြမ္းသီး သုံးေလးလုံးေလာက္ သြားယူစမ္းပါ” ဟု အဘက ခိုင္းလွ်င္ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး တက္ႂကြစြာျဖင့္ သြားယူၾကသည္။ အေပၚထပ္ဆိုတာ အမွန္တကယ္ေတာ့ ထပ္ခိုးကို ညႊန္းျခင္းျဖစ္သည္။ ေျခာက္ေနေသာအခြံကို ကြမ္းညႇပ္ျဖင့္ပင္ ခြာၿပီး ရလာေသာ ကြမ္းသီးလုံးကို ထက္ျခမ္းခြဲကာ ဇလုံတလုံးတြင္ထည့္ကာ ေရစိမ္ထားသည္။ ကြမ္းယာခါနီးမွာမွ ထက္ျခမ္းခြဲထားေသာ ကြမ္းသီးကို လိုသေလာက္အစိတ္ေလးမ်ား ျပန္စိတ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ကြမ္းအစ္အေပၚဆုံးတြင္ ထည့္သည္။

အဘ ကြမ္းညႇပ္ကုိင္ပုံမွာ အေတာ္ေသသပ္သည္။ စကားေျပာရင္းဆိုရင္းျဖင့္ ကြမ္းသီးႏွင့္ ကြမ္းညႇပ္ကို လက္တဖက္စီ ကုိင္ကာ ကြမ္းသီးစိတ္သည္။ ရန္ကုန္သားတို႔ ေျမးတစုမွာ လူႀကီးေတြက မွာထား တားထားသျဖင့္ ကြမ္းညႇပ္ကို ယူမေဆာ့ရဲ။ အဘညႇပ္ၿပီးသား ကြမ္းသီးစိတ္မ်ားကိုသာ တစ္ဖတ္ႏွစ္ဖတ္ ပါးစပ္ထဲေကာက္ထည့္ၿပီး ၀ါးၾကည့္ခဲ့ရုံ ျဖစ္သည္။

အဘ၏ကြမ္း ယာသည့္ပုံမွာ ဤသို႔ျဖစ္သည္။ ကြမ္းအစ္ကို ပထမယူသည္။ ကြမ္းအစ္က ဧည့္ခန္းရွိ စားပြဲခုံေပၚတြင္ ပုံမွန္အားျဖင့္တင္ထားတတ္သည္။ အိမ္လာလည္သည့္ ဧည့္သည္ေတြ ကြမ္းယာ သုံးေဆာင္ႏုိင္ေအာင္ တည္ခင္းထားျခင္းျဖစ္သည္။ အဘက ထိုင္ခုံတြင္ ထုိင္ေလ့သိပ္မရွိ။ အိမ္ဦး ေခါင္းရင္းခန္းရွိ သင္ျဖဴးဖ်ာေပၚတြင္ တင္ပလႅင္ေခြကာ က်က်နနထိုင္သည္။ စကားေျပာလွ်င္ ထိုင္ခုံေပၚတြင္ ထိုင္ေနသူမ်ားကို ဖ်ာေပၚမွသာ လွမ္းေျပာသည္။

ကြမ္းအစ္ကို သူ႔အနားယူသည္။ ထို႔ေနာက္ အေပၚအံႏွစ္ဆင့္ကို ကိုင္မကာ ကြမ္းအစ္ကိုယ္ထည္ျဖစ္ေသာ ကြမ္းအစ္ေအာက္ဆုံးဆင့္ကို ဖြင့္ၾကည့္သည္။ ဒါက အထဲတြင္ ကြမ္းရြက္ရွိမရွိ က်န္မက်န္ စစ္ျခင္းျဖစ္သည္။ မရွိလွ်င္ ထုိင္ရာမွထကာ မီးဖိုေခ်ာင္ရွိရာသို႔သြားၿပီး ဇလုံတခုတြင္ ေရစိမ္ထားသည့္ ကြမ္းရြက္မ်ားထဲမွ ကြမ္းရြက္ ဆယ္ရြက္ ေလာက္ယူသည္။ ကြမ္းအစ္ထဲမထည့္ခင္ ကြမ္းရြက္မ်ားကို ခါကာ ေရစစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ အေပၚအဆင့္ရွိ ကြမ္းသီး ျခမ္းကို ယာမည့္ကြမ္းယာအတြက္ အေနေတာ္အျခမ္းေလးမ်ားရေအာင္ စိတ္သည္။ စိတ္ၿပီးသည္မ်ားကို အေပၚအဆင့္ တြင္ ျပန္ထားသည္။ ကြမ္းအစ္ကို တဖန္ အေပၚႏွစ္ဆင့္ျပန္မကာ ကြမ္းရြက္တရြက္ကို ယူသည္။ ကြမ္းရြက္၏ အဖ်ားကို လက္ျဖင့္အနည္းငယ္ဆိတ္လိုက္သည္။ ကြမ္းရြက္အရိုးတံကိုလည္း ဆိတ္ကာခ်ဳိးလိုက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ထုံးထုပ္ကို ယူကာ လက္ညႇိဳးေပၚသို႔ အနည္းငယ္ညႇစ္ခ်သည္။ ထုံးရွိေသာလက္ညႇိဳးကို ကြမ္းရြက္တြင္ ထုံးပါးပါးေလးျဖစ္ေအာင္ ႏွစ္ခ်က္သုံးခ်က္ေလာက္ တို႔လိုက္သည္။

အဘကြမ္းယာတြင္ ရွားေစးမပါ။ ရွားေစးကို ဘယ္အခါမွ မသုံး။ စမုန္စပါးကိုလည္း ရွိမွသာ သုံးသည္။ အၿမဲတမ္းမသုံး။ ကြမ္းရြက္ကို ထုံးပါးပါးတို႔ၿပီးေသာ္ ကြမ္းသီးစိပ္မ်ားကို ယူသည္။ ကြမ္းယာေပၚတြင္ ပုံသည္။ အလယ္ဆင့္မွ ဗမာေဆး ကို လက္မ လက္သည္းခြံပမာဏေလာက္ အနည္းငယ္ခ်ဳိးဖဲ့ကာ ကြမ္းရြက္တြင္ ထည့္သည္။ ကြမ္းရြက္ကို အသာအယာ ထုပ္လိုက္သည္။ ကြမ္းယာျခင္းျဖစ္သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ကြမ္းယာတယာရေပသည္။ ပုံမွန္အားျဖင့္ အဘ၏ ကြမ္းယာသည္ ယာေသာပုံ အစဥ္အတိုင္းျပရေသာ္ ကြမ္းရြက္၊ ထုံး၊ ကြမ္းသီး၊ ဗမာေဆးတို႔ျဖင့္သာ ဖြဲ႔စည္းသည္။

ထိုကြမ္းယာကို ပါးေစာင္တဖက္ထဲထည့္ကာ ကြမ္းျမံဳ႕သည္။ ထုံးေပေနေသာ လက္ညိႇဳးကို နီးရာတိုင္တြင္ မသုတ္၊ ကြမ္းအစ္အျပင္ဖက္ ေၾကးသားျပင္ေပၚတြင္ သုတ္ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထုံးေပေနေသာ ကြမ္းအစ္ကို ေျပာင္ေန ေအာင္ ခဏခဏတိုက္ခၽြတ္ရျခင္းျဖစ္သည္။

အဘက ကြမ္းစားၿပီးတိုင္း ပလုတ္က်င္းေလ့ရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း သြားေတြက လုံးလုံးမပ်က္စီး။  ေရႊသြားထည့္ ထားေသာ ဘယ္ဖက္အံသြားႏွစ္ေခ်ာင္းမွအပ က်န္ေသာ အံသြားမ်ား အေပၚေအာက္သြားမ်ားသည္ ကြယ္လြန္သည္ အထိ အေကာင္းပကတိရွိေနၾကသည္။ အဘ၏ကြမ္းယာစားႏႈန္းက တေန႔လွ်င္ ေျခာက္ယာအထက္ရွိသည္။
ကြမ္းစားေသာအခါ ကြမ္းတံေတြးေထြးရန္ ေထြးခံကို တုိင္တတိုင္နားတြင္ အၿမဲတမ္းထားသည္။ ေထြးခံကိုေတာ့ သူက သူ႔ဖာသာသူေဆးသည္။ ေျမးမ်ားကို “ေရနဲ႔သြားက်င္းလိုက္ကြာ” ဟုပဲ ခိုင္းတတ္သည္။ က်င္းရင္းနဲ႔ ေျပာင္ေအာင္ ေဆးခဲ့လွ်င္လည္း မည္သို႔မွ် မေျပာ။ သူ႔ေထြးခံကို သီးသန္႔သတ္သတ္မွတ္မွတ္ထားသည္။ အဘက သူမ်ားအိမ္သြား လွ်င္ ကြမ္းစားေလ့မရွိ။ အိမ္ရွိ ကြမ္းအစ္အတြင္းမွကိုယ္တုိင္ယာေသာ ကြမ္းယာကိုသာ ခံတြင္းေတြ႔ပုံရသည္။

ရပ္ရြာတြင္ေနထိုင္ၾကေသာ အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ားသည္ ေန႔စဥ္လိုလိုပင္ အဘဆီသို႔လာကာ စကားေျပာၾကသည္။ စကားေျပာရင္း တည္ခင္းေသာကြမ္းအစ္ကို ယူကာ ကြမ္းယာမ်ား ကိုယ္စီကုိယ္ငွ ယာၾက၏။ ကြမ္းသီးစိတ္မ်ားကို ကြမ္းယာထဲထည့္လိုသေလာက္ ညႇပ္ၾက၏။ ကြမ္းတယာညက္ခန္႔ၾကာေအာင္ စကားေျပာသူလည္း ရွိသည္။ စကား၀ိုင္းထဲမ၀င္ဘဲ ကြမ္းျမံဳ႕ရင္း သတင္းစာဖတ္ေနသူလည္း ရွိ၏။ ကြမ္းသံုးေလးယာညက္မွ ေျပာစရာ စကားလည္း မရွိေတာ့ၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ထင္၊ သြားစရာရွိေသးသည္ဟုေျပာကာ အဘအိမ္မွ ခြာၾကသူမ်ားလည္း ရွိ၏။ ကြမ္းယာအေၾကာင္းျပဳ၍ ရပ္ရြာသတင္း ၿမိဳ႕နယ္သတင္း ကမာၻ႔သတင္းပါမက်န္ အလုံးစုံနီးပါး သိၾကရ၏။

တေခါက္တြင္ အဘတို႔ဆီအလည္ေရာက္ေနေသာ ရန္ကုန္သားက သူ၏အဘြားအား ဤသို႔ေတာင္းဆိုသမွဳျပဳ၏။

“အဘြား၊ အဘြားတို႔အိမ္ကို ကြမ္းလာစားသူမ်ားသည္ မိုးလင္းသည္ႏွင့္ ျခံတံခါးပင္ မဖြင့္ေသး၊ လမ္းၾကံဳသည္ဟု အေၾကာင္းျပကာ အိမ္ကို၀င္လာၾက၏။ အဘေပးေသာ ေၾကးကြမ္းအစ္ကို ယူ၍ ကြမ္းညႇပ္ကိုသုံး၊ ကြမ္းသီးကို စိတ္ၾကကာ ကြမ္းယာ ယာၾက ကြမ္းျမံဳ႕ၾကၿပီး ေထြရာေလးပါး ဟိုဟိုဒီဒီေျပာၾက၏။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္မႏွစ္သက္ပါ၊ ထို႔ေၾကာင့္မနက္ျဖန္မွ စကာ အိမ္တံခါးကို ပိတ္ပါမည္၊ အခြင့္ေပးပါ အဘြား” ဟုေတာင္းဆိုေလသည္။ နယ္ရွိ အိမ္မ်ားသည္ ေန႔ဖက္မ်ားတြင္ ၿခံတံခါးကိုသာပိတ္ေလ့ရွိၿပီး အိမ္မႀကီးတံခါးကို ဖြင့္ထားေလ့ရွိၾကသည္။

အဘြားက “ငါ႔ေျမးရယ္ မဟုတ္တာ မလုပ္ပါနဲ႔” ဟု အစတြင္ တားေသးသည္။ ေခါင္းမာေသာ ရန္ကုန္သားက ဇြတ္ အတင္း ေတာင္းဆိုျပန္ရာ “ကဲ ငါ႔ေျမးအရည္အခ်င္းၾကည့္တာေပါ႔” ဟု ေျပာကာ ခြင့္ျပဳ၏။ ရန္ကုန္သားသည္ ေနာက္တေန႔မနက္တြင္ အိပ္ရာမွေစာေစာထကာ ထိုစဥ္က သူ၏ပခုံးသာသာအျမင့္ရွိေသာ ျခံတံခါးကို ပိတ္၏။ ထို႔ေနာက္ အိမ္မႀကီးရွိ သစ္သားတံခါးကို ပိတ္၏။ ထိုတံခါးမွာ သစ္သားေခ်ာင္းမ်ားျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားသျဖင့္ အိမ္တြင္းမွ အိမ္ျပင္၊ အိမ္ျပင္မွ အိမ္တြင္း လွမ္းၾကည့္လွ်င္ တပိုင္းတစလွမ္းျမင္ရ၏။ တံခါးကို အေပၚခ်က္ေအာက္ခ်က္ ထိုးထားလိုက္၏။ အဘက သူ႔ထုံးစံအတိုင္း အိမ္ဦးခန္းတြင္ တင္ပလႅင္ေခြထိုင္ကာ ကြမ္းျမံဳ႕ေနလ်က္။

ျခံတံခါးကိုဖြင့္ကာ ရပ္ကြက္ထဲမွ အိမ္လာလည္ေနက် လူတေယာက္ ျခံ၀င္းထဲ၀င္လာသည္။ အိမ္တံခါးပိတ္ထားသည္ကိုေတြ႔ၿပီး ေခါင္းကုတ္ကာ ျပန္ထြက္သြားသည္။ ေနာက္တေယာက္ ၀င္လာျပန္သည္။ “ဘႀကီးေရ” ဟု ေခၚလိုက္ေသးသည္။ အဘက ရန္ကုန္သားကို ျပံဳးၾကည့္သည္။ အသံမေပး။ ထိုလူလည္း ျပန္သြား သည္။ အိမ္ရွိလူမ်ား အ၀င္အထြက္လုပ္ေသာ္ အိမ္တံခါးကို အက်င့္ပါေနေသာေၾကာင့္ ဖြင့္သြားၾကသည္။ ရန္ကုန္သားက ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး ျပန္ပိတ္သည္။

ညေနပိုင္းေရာက္ေသာ္ အဘြားက “ေျမးေရ တံခါးျပန္ဖြင့္စမ္းပါကြယ္” ဟု ေျပာသည္။ အဘဆီိကိုလွမ္းၾကည့္ေတာ့ အဘက မျပံဳးမရယ္၊ သူ႔အေတြးနဲ႔သူ ကြမ္း၀ါးေနေပသည္။

ထိုသို႔ျဖင့္ ရန္ကုန္သား၏ တံခါးပိတ္ျခင္းလုပ္ငန္းသည္ တညေနအထိသာ ခံေပသည္။ တံခါးဖြင့္လိုက္သည္ႏွင့္ ရပ္ရြာထဲမွလူမ်ားလည္း အိမ္တြင္ ကြမ္းယာလာစားၾကသည္။ မနက္ႏွင့္ ေန႔လည္က မစားျဖစ္လိုက္ရေသာေၾကာင့္ အတိုးခ်ကာ တစ္ယာၿပီးတစ္ယာ စားၾကေလသည္။ အဘ၏ေၾကးကြမ္းအစ္သည္ ဟိုလူ႔ဆီေရာက္လိုက္၊ ဒီလူ႔ဆီ ေရာက္လိုက္ျဖင့္ အသုံးတည့္ေနေပသည္။ သတင္းေတြလည္း စုံေအာင္ ေျပာၾကေလသည္။ ညအိပ္ခ်ိန္နီးမွ ထျပန္သူလည္း ရွိေလသည္။

အဘလြန္ေသာအခါ အဘ၏ကြမ္းအစ္သည္ သုံးသူမရွိျဖစ္ေလေတာ့သည္။ အဘသည္ သူ၏ကြမ္းစားျခင္းအေလ့ကို မည္သူ႔ကိုမွ် စဲြသြားေအာင္ မပ်ဳိးေထာင္ေပးခဲ့။ ရန္ကုန္သား၏ ဦးေလးျဖစ္သူမ်ားထဲတြင္လည္း ကြမ္းကို စြဲစြဲၿမဲၿမဲစားၾက ေလ့မရွိ။ အပ်င္းေျပသေဘာ ခံတြင္းခ်ဥ္၍သာ ကြမ္းယာဆုိင္မွ တစ္ယာႏွစ္ယာ ၀ယ္စားေလ့ရွိသည္။ နယ္သားမ်ားျဖစ္ေသာ အဘ၏ေျမးတခ်ဳိ႕ကား ရပ္ရြာဓေလ့ကို ထိန္းသိမ္းေသာအေနျဖင့္ အဘရွိစဥ္ကတည္းက အဘေရွ႕မွာပင္ ကြမ္းစားၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အိမ္ယာကြမ္းကို မႀကိဳက္ၾက၊ ဆိုင္ယာကြမ္းကိုသာလွ်င္ အစြဲႀကီးစြဲၾက ေလသည္။ အဘက သေဘာက်သည္လည္း မေျပာ၊ ဘယ္အခါမွ တားသည္ဟူလည္း မရွိခဲ့။

အဘ၏ကြမ္းအစ္အား လြမ္းေသာေၾကာင့္ ရန္ကုန္သားသည္ ကြမ္းစားျခင္းဓေလ့ကို ျပန္လည္ထူေထာင္ရန္ ၾကံမိေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ရန္ကုန္သား၏သြားမ်ားကား အဘ၏သြားမ်ားကဲ့သို႔ မခိုင္ခံ့၊ ရန္ကုန္သား၏ ကြမ္းညႇပ္ သုံးတတ္ေသာအစြမ္းကား အဘ၏ကြမ္းညႇပ္ျခင္းအႏုပညာေလာက္ မသိမ္ေမြ႔၊ ကြမ္းစားသည့္အခါ ကို္ယ္တုိင္ယာေသာ ကြမ္းယာတြင္ ထည့္ရမည့္ထုံးပမာဏကို မခန္႔မွန္းတတ္ေသာေၾကာင့္ ထုံးေပါက္ေသာဒဏ္ကို မခံစားႏိုင္သည္က တေၾကာင္း၊ ဗမာေဆးဟုေခၚၾကေသာ ေဆးရြက္ႀကီးကိုလည္း မတို႔မထိရဲသည္က တေၾကာင္း စသည္စသည္ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ကြမ္းစားမည့္အစီအစဥ္ကို မစြန္႔လႊတ္ခ်င္ေသာ္လည္း စြန္႔လႊတ္လိုက္ရေလသည္။

ထို႔ျပင္ ကြမ္းစားလွ်င္ ကြမ္းတံေထြးေထြးဖို႔ ေထြးခံလိုမည္။ ေထြးခံကိုလည္း ပုံမွန္ေဆးရန္လိုသည္။ အဘကဲ့သို႔ ကိုယ္တုိင္ကုိယ္က် ပုံမွန္ေဆးဖို႔ ၀ီရိယမရွိသျဖင့္ ကြမ္းစားလွ်င္ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ ဟိုနားဒီနား ကြမ္းတံေတြး ေထြးမိေပ လိမ့္မည္။ ေထြးမိသည့္အခါ ၿမိဳ႕ျပအလွကို ဖ်က္ဆီးသူမ်ားစာရင္းတြင္ တေယာက္အပါအ၀င္ျဖစ္ျခင္းကို လက္မခံႏိုင္။

ဤသို႔ျဖင့္ အဘ၏ကြမ္းအစ္သည္ ကြမ္းစားမည့္သူမရွိေသာေၾကာင့္ ကြမ္းယာ ယာရန္အတြက္ မည္သည့္အမယ္မွ်မရွိ။ သို႔ရာတြင္ အဘ၏လက္စြဲ ေၾကးကြမ္းအစ္ျဖစ္သည့္အတြက္ မည္သူ႔ကိုမွ် မေပးရက္ဘဲ ေၾကးေရာင္လက္ေအာင္ အေရာင္တင္လိုက္၊ ေသခ်ာထုပ္ပိုးကာ သိမ္းဆည္းထားလိုက္ႏွင့္ ေၾကးေရာင္သည္ လက္လ်က္ရွိေပသည္။ အိမ္သို႔လာေရာက္ကာ ကြမ္းယာလာစားရင္း ရပ္ေၾကာင္းရြာေၾကာင္းလာေျပာမည့္ သူေတြသည္လည္း ဆိတ္သုဥ္းသြားၿပီျဖစ္ၿပီး အဘ၏ ေၾကးကြမ္းအစ္သည္ ကြမ္းအစ္ပင္စင္ရေနၿပီျဖစ္ပါေတာ့သတည္း။

အာရွလူ ့အဖြဲ ့အစည္းက အာဏာရွင္စနစ္အတြက္ ေရခံေျမခံေကာင္းလား ေဆြးေႏြးပြဲ





အာရွလူ ့အဖြဲ ့အစည္းက အာဏာရွင္စနစ္အတြက္ ေရခံေျမခံေကာင္းလား  ေဆြးေႏြးပြဲ
(ေဌးေအာင္) မိုုးမခ၊ ၾသဂုုတ္ ၂၈၊ ၂၀၁၆


အာရွလူ ့အဖြဲ ့အစည္းက အာဏာရွင္စနစ္အတြက္ ေရခံေျမခံေကာင္းလား ဟူေသာေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခုအား ရန္ကုန္ျမိဳ ့ ဗဟန္းရွိ ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီစားေသာက္ဆုိင္တြင္ ယေန ့(၂၇.၈.၂၀၁၆) ေန ့လည္(၂)နာရီတြင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားကြန္ယက္မွ က်င္းပရာ ႏုိင္ငံေရးတက္ၾကြလွဳပ္ရွားသူ(၂၀၀)ခန္ ့တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။

 ၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ဦးျမေအး၊ ႏုိင္ငံေရးသုေတသီ ဦးသန္းစုိးႏုိင္ႏွင့္ ဦးမင္းတင္တုိ ့မွ ဦးေဆာင္ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။

ဓာတ္ပံု-ေဌးေအာင္



အိုုင္တီနည္းနဲ႔ စာနယ္ဇင္းအတတ္ ေဆြးေႏြးပြဲ မိုုးမခနဲ႔ ဖန္တီးရာတိုု႔ က်င္းပ


အိုုင္တီနည္းနဲ႔ စာနယ္ဇင္းအတတ္ ေဆြးေႏြးပြဲ မိုုးမခနဲ႔ ဖန္တီးရာတိုု႔ က်င္းပ
(ေဌးေအာင္) မိုုးမခ၊ ၾသဂုုတ္ ၂၈၊ ၂၀၁၆


အုိင္တီနည္းပညာအသံုးခ် စာနယ္ဇင္းအတတ္ပညာဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခုအား ရန္ကုန္ျမိဳ ့၊ ကုန္သည္လမ္းရွိ ဖန္တီးရာရံုးခန္းတြင္ ၂၇.၈.၂၀၁၆ ညေန (၆) နာရီတြင္က်င္းပရာ လူငယ္မီဒီယာသမား (၄၀) ခန္ ့တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးသည္။
ေဆြးေႏြးပြဲအား မုိးမခမဂၢဇင္းႏွင့္ ဖန္တီးရာတုိ႔မွ ပူးေပါင္းက်င္းပခဲ့ျပီး သားညြန္႔ဦး - (VOA Editor) ၊  အက္စတာ ထုဆန္ (ျပည္သူ ့အက်ိဳးျပဳဆုိင္ရာ ပူလစ္ဇာပူးတြဲဆုရွင္) ႏွင့္ သက္ေအာင္ (Open Data Manager - (ဖန္တီးရာ)) တုိ ့မွ ဦးေဆာင္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။

ဓာတ္ပံု-ေဌးေအာင္

















ေမာင္ေမာင္စိုုး - ၂၁ ပင္လုံ၊ ေဝါဟာရမ်ားႏွင့္ အဓိပၸါယ္



ေမာင္ေမာင္စိုုး - ၂၁ ပင္လုံ၊ ေဝါဟာရမ်ားႏွင့္ အဓိပၸါယ္
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၂၈၊ ၂၀၁၆

၁။ ၂၁ ပင္လုံသု့ိခ်ီတက္ျကရာတြင္ စကားလုံးေဝါဟာရမ်ားကလည္း အေတာ္္အေရးပါသည္ကို ေတြ့ရသည္။ ျသဂုတ္ ၁၁/၁၂/၁၃ ရန္ကုန္ NRCP တြင္ က်င္းပေသာ  အစည္းအေဝးမ်ားတြင္" နိုင္ငံေရးပါတီ " ဟူေသာ ေဝါဟာရအား " တရားဝင္ နိုင္ငံေရးပါတီ" ဟူေသာ ေဝါဟာရႏွင့္ အစားထိုးေျပာင္းလဲသုံးႏွံဳ းရန္ ဆံုးျဖတ္
သည္။

၂။ ျသဂုတ္လ ၁၅/၁၆ တြင္းက်င္းပေသာ UPDJC အစည္းအေဝးတြင္ " ညီလာခံ ကိုယ္စားလွယ္ " ဟူေသာ ေဝါဟာရ ေနရာတြင္ " ညီလာခံတက္ေရာက္သူ " ဟု ေျပာင္းလဲသုံးစြဲရန္ ဆံုးျဖတ္သည္ကို ေတြရသည္။

၃။ ဤသုိ့ ၂၁ ပင္လုံက်င္းပေရးႏွင့္ပတ္သက္သည့္ အေရးျကီးသည့္အစည္းအေဝးမ်ားတြင္ ဤက့ဲသုိ့ စကားလုံးေဝါဟာရမ်ားကို အေလးထားဂရုျပဳ ေနျကျခင္းမွာ အဆိုပါေဝါဟာရမ်ားႏွင့္အတူ တြဲ၍ ပါလာေသာ အဓိပၸါယ္မ်ားေျကာင့္ျဖစ္ပုံရသည္။

၄။ TNLA/MNDAA/AA အဖြဲ့ ၃ ဖြဲ့ ညီလာခံတက္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ထို ၃ ဖြဲ့ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ " လက္နက္ကိုင္ လမ္းစဥ္ စြန့္လႊတ္ေရး " ႏွင့္ " လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေျဖရွင္းေရး " ေဝါဟာရ ၂ ခု ညိႏွဳိင္းမရနိုင္ေသးေပ။ ေဝါဟာရတိ့ု၏ ေနာက္ဆက္တြဲ အဓိပၸါယ္မ်ားေျကာင့္ ျဖစ္ပုံရသည္။ တခ် ဳိ့ ကဒီေဝါဟာရေလးတလုံးဘဲ ထည့္လိုက္လိ့ု ျပသနာမရွိဟု ယူဆျကသည္။ တခ် ဳိ့ကလည္း ဒီေဝါဟာရေလးထည့္ လိုက္တာ ျပသနာမရွိဟုဆိုလ်င္ မထည့္လဲ ျပသနာမရွိ ဟု မွတ္ယူ၍ မရေပဘူးလား ဟု ျပန္လွန္ ေမးခြန္းထုတ္သည္။

၅။ မည္သုိ့ဆိုေစ ၂၁ ပင္လုံတြင္ အဓိပၸါယ္ရွိေသာ စကားလုံး ေဝါဟာရမ်ားသည္  အေရးပါေသာအခန္းက ပါဝင္ေနသည္ဟုဆိုရမည္။ ထိ့ုေျကာင့္လည္း ေရွးလူျကီးမ်ား ပညတ္သြားရာ ဓါတ္သက္ပါသည္ဟု ဆိုျကပုံရသည္။

မူရင္းကဗ်ာ In the Trap / Najwan Darwish (1978 - --) ျမန္မာျပန္ TS

မူရင္းကဗ်ာ In the Trap / Najwan Darwish (1978 - --)
ျမန္မာျပန္ TS -  ေထာင္ေခ်ာက္ထဲက
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၂၈၊ ၂၀၁၆

ေထာင္ေခ်ာက္ထဲက ႂကြက္က ေျပာျပ၊
သမိုင္းဟာ ငါတို႔ဘက္သားမဟုတ္
တြားသြားေကာင္ေတြအကုန္လံုးဟာ မႏုႆသူလွ်ဳိေတြ
ၿပီးေတာ့ လူသားမ်ဳိးႏြယ္ေတြအကုန္လံုး ငါ့ကို ဆန္႔က်င္ေနၾကၿပီ
ၿပီးေတာ့ ဒိ႒ဓမၼေတာင္ ငါနဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါယံုထားတာက
ငါ့မ်ဳိးဆက္ေတြ တည္တံ့ေနဦးမယ္ဆိုတာကို။

မူရင္းကဗ်ာ In the Trap / Najwan Darwish (1978 - --)
အဂၤလိပ္မူ Kareem James Abu-Zeid
ျမန္မာျပန္ TS

ေဂ်ာ္ဒီး - မိုးမခရြာေဂဇက္ (၆)



ေဂ်ာ္ဒီး - မိုးမခရြာေဂဇက္ (၆)
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၂၈၊ ၂၀၁၆

တညေနသား.. မိုးမခတရြာလံုး အံုးအံုးကၽြက္ကၽြက္..။
“ငလ်င္လႈပ္တယ္ေဟ့..ငလ်င္လႈပ္တယ္..”

သာဂိက..ရြာလည္လမ္းတေလွ်ာက္..ေျပးရင္းလႊားရင္းေအာ္လိုက္သည္ႏွင့္ ပုပုရြရြ မိုးမခရြာသူရြာသားမ်ားသည္ မိမိတို႔လက္ကိုင္ တယ္လီဖုန္းေလးေတြကိုကိုယ္စီ ကိုင္လိုက္ၾကသည္။
ထို႔ေနာက္..သူတို႔အားလံုး၏ အရွင္သခင္ မစၥတာဇူခ်ဥ္ဖတ္၏ေဖ႔စ္ဘြတ္စာမ်က္ႏွာမွတဆင္႔ ငလ်င္ သတင္းကုိ သူ႔ထက္ငါဦးေအာင္ တင္ၾကေလေတာ႔သည္။ မိမိတို႔အနီးအနားတ၀ိုက္ရွိ ေရအိုးမ်ားမွ
ေရေျမာင္းမ်ားမွ ေရမ်ားလွ်ံၾကပံု။ အိမ္တြင္း မီးေခ်ာင္းမ်ားလႈပ္ယမ္းေနပံု..စသည္ျဖင္႔.. ငလ်င္သတင္း မွတ္တမ္းအဖံုဖံုကို ဓာတ္ဖမ္းၾကကုန္၏။ စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္းပင္ မစၥတာဇူခ်ဥ္ဖတ္၏ ေဖ႔စ္ဘြတ္မ်က္ႏွာ စာအုပ္ႀကီးတြင္.မိုးမခရြာ၏ အေရွ႕အေနာက္၊ ေတာင္ေျမာက္၊ အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာရွိ ငလ်င္လႈပ္ရာ အရပ္မွန္သမွ်မွ သတင္းမ်ားတက္လာေလသည္။
မိုးမခရြာ ေပါကၠာရာမအရပ္မွ ကဗ်ာဆရာမ ၀ါက်ျဖဴကသူ႔ေဖ႔စ္ဘြတ္စာမ်က္ႏွာတြင္ ဘုရား ေစတီပုထိုးမ်ား အုတ္ခဲမႈန္မ်ားၾကားတြင္ တအိအိၿပိဳက်ေနပံုကို “တို႔ယဥ္ေက်းမႈ ေမာ္လီက်ဴးေတြ တသိမ့္သိမ့္ေႂကြေလၿပီ” ဟု ကဗ်ာဆန္ဆန္ငိုေႂကြးကာ.. စေတးတပ္ေရးတင္သည္။
မိုးမခရြာလည္ ဘံုဆိုင္မွ ဘံု၀ါဒသမားမ်ားကား မိုးမခရြာထြက္ ခ်က္အရက္တန္ခိုးျဖင့္ ရီေ၀ ယစ္မူးစြာ ဇရက္မင္းစည္းစိမ္ခံစားေနခိုက္ ရြာလည္လမ္းတေလွ်ာက္ ေျပးၾက လႊားၾက ေအာ္ၾက ဟစ္ၾကသံမ်ားေၾကာင့္ စည္းစိမ္ပ်က္ကာ သတင္းမွန္သိရန္ သူတို႔၏စမတ္ဖုန္းကေလးမ်ားကို ထုတ္ၿပီး ေဖ႔စ္ဘြတ္တြင္ၾကည့္လိုက္ရာ ေပါကၠာရာမအရပ္တြင္ငလ်င္ဒဏ္ေၾကာင့္ ေရွးယဥ္ေက်းမႈ လက္ရာ ဘုရားပုထိုးေစတီမ်ားၿပိဳက်ပ်က္စီးေနပံုမ်ားကို ရင္နင့္ေၾကကြဲစရာ မ်က္၀ါး ထင္ထင္ ျမင္ေတြ႔လိုက္ၾကသည္။
သို႔ႏွင့္ တိုးတက္ေသာ…ဘံုဆိုင္ ကဗ်ာဆရာမင္းညြန္႔လိႈင္က.. “ငလ်င္အေပါင္းက်ဆံုးပါေစ” ဟု ေႂကြးေၾကာ္သံကဗ်ာကိုရြတ္ဆိုထားေသာ ဗီဒီယိုဖိုင္ကိုတင္လိုက္ရာ ဘံုဆိုင္ေဆာင္းပါးရွင္ တူေမာင္ညိဳ က “၂၁ရာစု ငလ်င္စစ္အုပ္စု..ဘုန္းဘုန္းလဲၿပိဳက်သြားပါေစ” ဟု ေအာက္မွ ေကာ္မန္႔၀င္ေရးေထာက္ခံ လိုက္သည္။ ေနာက္ကဗ်ာဆရာတေယာက္ျဖစ္ေသာ..ခက္ဦးမွ “ငလ်င္က ဘာလို႔ အေပါင္ဆံုးရတာလဲ ကြ..ေဂ႔” ဟု မူးမူးႏွင့္ၾကားမိၾကားရာ..၀င္မန္႔လိုက္ျပန္သည္။

သူတို႔ဘံု၀ါဒသမားဂရုမွာလိုပင္ ရြာေထာင္စုလႊတ္ေတာ္အတြင္းမွ လူထုအသံကို ေဖ႔စ္ဘြတ္မွ တဆင့္နားစြင္႔ေနေသာ..အမတ္မင္းမ်ားထံမွလည္း ငလ်င္သတင္းမ်ားအၿပိဳင္းအရိုင္း တက္လာေလ သည္။
အမ်ဳိးသမီးလႊတ္ေတာ္အမတ္မင္း ေဒၚေဂ်ာ္ဒီးကလည္း လႊတ္ေတာ္အတြင္းမွပင္ မဆိုင္းမတြ သူ၏ ေဖ႔စ္ဘြတ္စာမ်က္ႏွာတြင္ အႏွီကဲ႔သို႔ စေတးတပ္ေရးတင္လိုက္သည္။
“အို.. ဒီငလ်င္ႀကီးဟာ..က်မတို႔ရဲ႕ ၂၂ ရာစု ပလံုပလံု..ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲႀကီးကို.. ႀကိဳဆိုေထာက္ခံ ၿပီးလႈပ္တာပါ။ က်မတို႔ တိုင္းရင္းသား၀တ္စံုေတြ၀တ္၊ ေခါင္းေပါင္းေတြေဆာင္းပု၀ါေတြခ်ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါးလွလွပပဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ႏိုင္ခဲ႔တယ္ေလ။ ဒါမ်ဳိးကို လြန္ခဲ့တဲ့ ကုကၠိဳလ္ႏွစ္ပင္ ညီလာခံမွာလည္း ႏွစ္ရွည္လမ်ားဆယ္စုႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီးလုပ္ႏိုင္ခဲ႔တယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ငလ်င္ႀကီးသာမက.. သက္တန္႔ႀကီးကပါ ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ထြက္ခ်လာတာပါ”
မိုးမခရြာ အေျခစိုက္သတင္းမီဒီယာေပါင္းစံုမွ သတင္းသမားမ်ားကား အရင္ကလို..ဘယ္မွ
ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ေျခေညာင္းခံ သတင္းလိုက္စရာမလိုေတာ့ေပ။ ကြန္ျပဴတာဖန္သားျပင္ေပၚမွ
အသာေစာင့္ၾကည္႔ေနရံုသာ။

ရြာစြန္တဲႀကိဳတဲၾကားသတင္းမွအစ ရြာဂံေတာ္အတိုင္ပင္ခံရံုးသတင္းအထိ ဆိုင္ရာေဖ့စ္ဘြတ္
စာမ်က္ႏွာမ်ားကိုသြားၿပီး “ ႀကိဳက္တယ္.” လုပ္ထားလိုက္ရံုႏွင့္ သတင္းမ်ားက အလုအယက္ တက္လာေနေသာ သတင္းေရႊေခတ္ပင္တည္း။

ယခုလည္း မိုးမခပုလင္းျပားမီဒီယာသတင္းရံုးခန္းတြင္ သတင္းသမားတသိုက္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မင္းမ်ား၏ ေဖ႔စ္ဘြတ္မွ ငလ်င္ဆိုင္ရာစေတးတပ္မ်ားကိုဖတ္ရင္း..
“အိုင္ေဆး..ကိုရင္ဇာ။ လက္ရွိအစိုးရနဲ႔လႊတ္ေတာ္ကေတာ့ အရင္အစိုးရေဟာင္းနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ကို ႏွာတဖ်ားမက..အျပတ္အသတ္..ေက်ာ္တက္သြားၿပီဗ်”
သတင္းအယ္ဒီတာဇာနည္၀င္းမွာ ငိုက္ျမည္းေနရာမွ သာဂိ၏ အသံၿပဲႀကီးေၾကာင့္ လန္႔ႏိုး သြားေလသည္။
သူ႔ခမ် အငယ္ေကာင္ဂ်ီက်ၿပီး တညလံုးမအိပ္သျဖင္႔ ညက ကေလးကူထိန္းရေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အိပ္ေရးပ်က္ပ်က္ျဖင့္ငိုက္ေနမိရာ..ငလ်င္လႈပ္သည္ကိုေတာင္ မသိလိုက္ရွာေပ။
“ဘယ္သူေတြကဘယ္ကိုေက်ာ္တက္သြားတာလဲ။ ေသကုန္ျပန္ၿပီလား။ ဒီတခါဘယ္ႏွစ္ေလာင္းၿပိဳင္လဲ” ဟုအိပ္ခ်င္မူးတူးႏွင့္ေမးေလသည္။
“ဟာ..ဖြ..ဖြ..လြဲပါေစ၊ အလိုလိုမွ ရက္ရက္စက္စက္လူသတ္မႈသတင္းေတြၾကားၿပီး က်ဳပ္တို႔လူထုမွာ ေနရထိုင္ရ မလံုမျခံဳ ရင္ေတြတုန္ရတဲ႔အထဲ။ ဒီမွာ ငလ်င္သတင္းေတြဗ်။ ခုန လွဳပ္သြားတဲ့ ငလ်င္ႀကီးက ၂၂ ရာစုပလံုပလံု ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲႀကီးကို ႀကိဳဆိုေထာက္ခံဂုဏ္ျပဳၿပီး လႈပ္သြားတာတဲ့ဗ်။ သူတို႔ဂုဏ္ျပဳပြဲက..သက္တန္႔ႀကီးေတာင္ ပါလိုက္ေသးတယ္။ အရင္အဘတို႔ အစိုးရလက္ထက္ လုပ္လိုက္ရတဲ့ လူထုေထာက္ခံပြဲေတြဆို..တခါမွ ဒီအစိုးရလက္ထက္လို ငလ်င္ေတြ သက္တန္႔ေတြပါ ၀င္ေထာက္ခံတာမ်ဳိး မေတြ႔ဖူးဘူးဗ်။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာ္တက္သြားၿပီေျပာတာ..”

ေမာင္ရင္ငေတက....“ေဟာ.ဒီမွာ..ၾကည့္စမ္း။ ေပါကၠာရာမကဘုရားေတြၿပိဳက်ပ်က္စီးေနတာ ထီးေတာ္ေတြ ေျမခလို႔ကြာ..။ ဟာ..ဒီမွာၾကည့္ပါဦး..။ ၿပိဳက်ေနတဲ့ ေစတီေတြရဲ႕ထီးေတာ္ေတြထဲမွာ
ပလတ္စတစ္ပိုက္ေတြ၊ ၀ါးလံုးေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတာပါလား..”

ေမာင္ရစ္က နဖူးေျပာင္ေျပာင္ကို လက္ႏွင့္သပ္ရင္း ေတြးေတြးဆဆေျပာသည္။
“ ငါတို႔ရစ္ (YIT) ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမွာ အင္ဂ်င္နီယာဘာသာရပ္ေတြသင္ခဲ့တုန္းကေတာ့
သံကူကြန္ကရစ္ဆိုတာေတာ့ ၾကားဖူးတယ္။ အခုလို ပလတ္စတစ္ကူကြန္ကရစ္တို႔..၀ါးလံုးကူ ကြန္ကရစ္တို႔ကိုေတာ့ အခုမွေတြ႔ဖူးတယ္။ ဒါ ပုဂံေခတ္ ဗိသုကာအတတ္ေတြျဖစ္မယ္။ ဒါေၾကာင္႔
ႏွစ္ေထာင္ခ်ီၿပီး တည္တ့ံေနတာျဖစ္မယ္”
“ ပုဂံေခတ္ဗိသုကာအတတ္မဟုတ္ဘူးဆရာရစ္ရ.။ အဘသူခိုးတို႔ေခတ္က ဗိသုကာအတတ္ေတြဗ်။ ေထရာ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ ဆိုတာ ဘုရားေရႊခ်ရတယ္ဆိုၿပီး ဘုရားျမင္သမွ် ထီးလိုက္တင္ ေရႊလိုက္ခ်တဲ့ အဘဗိုလ္ဖင္တြန္႔ေခတ္ရဲ႕မဟာသူခိုးအတတ္ေတြဗ်”
ထိုစဥ္..သူတို႔၏ မိုးမခ ပုလင္းျပား မီဒီယာရံုးခန္းအတြင္းသို႔ ပင္တိုင္ကာတြန္းဆရာတသိုက္
၀င္လာၾကသည္။ အားလံုးရဲ ႔မ်က္ႏွာမ်ားကား တစံုတရာကို အလြန္စိတ္၀င္စားဟန္ျဖင့္…
ညီပုေခ် ။ ။ ” သတင္းက..ေသခ်ာလားကြ။ ငါေတာ့ ဆြဲခ်င္ေနတာ လက္ယားေနၿပီ။ တခ်ဳိ႕က ဒါအတုလည္း ေျပာတယ္..”
ဆလိုင္းစြမ္းပီ ။ ။ ေတာက္..အဲဒီ အတုကိစၥလည္း ကာတြန္းဆြဲရမယ္..။ တို႔ရြာေထာင္စုမွာ အတုေပါပံုကေတာ့..သတင္းေတြ..ေၾကညာခ်က္ေတြေတာင္အတုလားအစစ္လား ခြဲေနရတယ္..”
ဘိရုမာ ။ ။ ထားလိုက္ပါကြာ၊ ဒီထက္အေရးႀကီးတဲ႔ ကာတြန္းေတြဆြဲၾကတာေပါ႔။ အခု တို႔ရြာေထာင္စု မွာ အေရးအႀကီးတ့ဲ ျမစ္ဆံုအေရးတို႔၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတို႔၊ ေရေဘးတို႔၊ ငလ်င္ေဘးတို႔အတြက္ ဆြဲစရာ ေထာက္ျပစရာေတြအမ်ားႀကီးပါကြာ။ ဒီအဘိုးအိုႀကီးခမ်ာ အသက္လည္းႀကီးရွာပါၿပီ။ တခါတေလ သူလည္း စိတ္ဖိစီးမွဳေတြ မ်ားေနေတာ့ ဆဲမိမွာေပါ႔ကြ။ မင္းတို႔သတင္းသမားေတြ ကလည္း ဘာေတြရွာရွာၾကံၾကံေမးမွန္းမွမသိတာ..”
မင္းတို႔သတင္းသမားမ်ားဆိုေသာ ကာတြန္းဆရာအုပ္စုထံမွ အသံေၾကာင့္ သတင္းသမား အုပ္စုထဲမွ တေယာက္က..ေခါင္းေထာင္ၾကည့္ၿပီး

“ဟ..စိတ္တိုတတ္ ဆဲတတ္ရင္..ရြာလူထုပါတီႀကီးရဲ ႕ေျပာေရးဆိုခြင္႔ရွိသူလုပ္မေနနဲ႔ေပါ႔ကြ။ ဒီအဘဖိုးႀကီး ဒီတခါမဟုတ္ေတာ႔ဘူး..။ ဒီမိုမယ္ေတာ္ႀကီးေတာ့ သူ႔ပါတီကလူေတြ လုပ္ပံုနဲ႔ခက္ပါၿပီ။ ဒီေနရာအတြက္ ဒီထက္သင္႔ေတာ္တဲ႔သူကို တာ၀န္ေပးဖို႔ေကာင္းေနၿပီ.။ ခုေတာ့ ဆဲေရးဆိုခြင္႔ရွိသူျဖစ္ေနၿပီ.”
“မရွိလို႔ ေနမွာေပါ႔ကြာ။ ေနာက္ေျပာေရးဆိုခြင္႔ရတေယာက္ကလည္း..ပါတီအာေဘာ္ဂ်ာနယ္ ကေန ျမစ္ဆံုကိစၥမွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ဆႏၵကို လ်စ္လ်ဴရွဳမယ့္အရိပ္အေယာင္ေတြ ျပေနျပန္တယ္။ ျမစ္ဆံုအေရးမွာ ျပည္သူနဲ ႔တသားတည္းမရပ္လို႔ကေတာ့ လက္ပံေတာင္းထက္ဆိုးမယ့္ရလဒ္ေတြ ျဖစ္ကုန္ရင္..မေကာင္းဘူး ”
“ေအးကြာ… ရြာေထာင္စုအစိုးရနဲ႔အႏိုင္ရလူထုပါတီကို တို႔ေတြအႏွစ္ႏွစ္အလလ.. ေမွ်ာ္လင့္ အားကိုးေထာက္ခံခဲ့ရတာ အေဟာသိကံမျဖစ္ပါရေစနဲ႔။ လူထုကို အျမဲမ်က္ႏွာမူေစခ်င္တယ္ကြာ”
“အမယ္..သြားေလသူ အစိမ္းသူရဲပါတီက သမၼတေဟာင္းႀကီးက ျမစ္ဆံုအေရးမွာ ျပည္သူ႔အသံ ကို နားေထာင္ပါလို႔ ခုမွ ထေျပာေနေသးတယ္ကြ။ ျမစ္ဆံုဆည္စေဆာက္တုန္းက သူ အခုလို အျမင္မွန္ ရခဲ႔ရင္ေကာင္းမွာကြာ..။ ခုေတာ့ ခမ်ာလည္း..နာယကႀကီးဘ၀နဲ႔ ႏြားႏို႔ညႇစ္ၿပီး ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေရာင္း ေနရရွာၿပီကြာ”
“ေအးကြ သူတို႔အစိမ္းသရဲပါတီမွာလည္း..လူသစ္တန္းေတြ ေရွ႔ထုတ္ကစားေတာ႔မယ့္ သေဘာ ကြ။ လူေဟာင္းႀကီးေတြကို ေနာက္တန္းပို႔လိုက္ေတာ႔လည္း ပထမစားခြက္လုေနၾကသူေတြ အၿမီးေလးေတြကုပ္လို႔၊ မီးေတာ့ ေသသားေနာ္။ အသင္းအုပ္ခ်ဳပ္သူႀကီးက စာဖတ္ေနတယ္သာ ဆိုတယ္၊ ၾသဇာမာလကာကေတာ့ အရွိန္မေသေသးဘူးကြ။ စိနရြာကလူေတြေတာင္ ျမစ္ဆံုအေရး အတြက္ စာဖတ္သူႀကီးကိုသြားေတြ႔ရတယ္ဆိုကတည္းက စဥ္းစားစရာေပါ႔ကြာ”

“ေလွ်ာ္ေၾကးသြားေတာင္းတာ ျဖစ္မယ္ကြ..။ ျမစ္ဆံုအေရးေလွ်ာ္ေၾကးေပးရမယ္ဆိုရင္.. ယူတုန္းက သူတို႔ယူထားတာမို႔..ေလွ်ာ္စရာရွိလည္း သူတို႔ပဲေလွ်ာ္သင္႔တာေပါ႔ကြာ..။ တို႔ျပည္သူေတြမွာ..ၾကားကငထြားခါးနာသလို..ျဖစ္ေနရတယ္.”

“တကယ္ေတာ့ ျမစ္ဆံုမွာ ဘာဆည္မွ မတည္ေဆာက္သင့္ဘူးဆိုတာ သဘာ၀ေစာင့္ နတ္မင္းႀကီးက ငလ်င္လႈပ္ၿပီး အခ်က္ျပလိုက္တာပဲ။ တို႔ရြာေထာင္စုမွာ ငလ်င္ေၾကာႀကီး ရွိေနတာမို႔ အခုလို ငလ်င္မ်ဳိးျမစ္ဆံုေနရာမွာ အခ်ိန္မေရြးလႈပ္ႏိုင္တယ္။ လႈပ္လို႔ကေတာ႔ တရြာလံုးေရေဘး ဒုကၡသည္ျဖစ္ၿပီကြ။ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူမွ မကယ္ႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ အခုလို ေရေဘးအတြက္ သီခ်င္းဆို၊ ပန္းခ်ီေတြကဗ်ာေတြ ေလလံတင္ေရာင္းၿပီး အလွဴခံေပးမယ့္လူေတြလည္း ေရေဘး ဒုကၡသည္ဘ၀ ေရာက္ေနၿပီေပါ႔ကြာ”

မိုးမခပုလင္းျပားမီဒီယာရံုးခန္းမအတြင္းမွ ကဗ်ာအယ္ဒီတာဆရာလြန္းတေယာက္ သတင္းသမားမ်ား ကာတြန္းဆရာမ်ား၏ ရြာေထာင္စုအေရး ေရာက္တတ္ရာရာေဆြးေႏြးေနေသာ ဆူဆူညံညံ အသံမ်ားေၾကာင္႔…. မိုးမခမီဒီယာ၏ကဗ်ာက႑သို႔ အီးေမးလ္ျဖင့္တသြယ္ မတ္စိျဖင့္တမ်ဳိး ပို႔ထား ေသာကဗ်ာဆရာ ဆရာမမ်ာ၏ ျမင္႔မိုရ္ေတာင္ေလာက္ျမင္႔မားေနေသာ ကဗ်ာစာမူပံုႀကီးၾကားတြင္ နစ္ျမဳပ္ေနရာမွ ကုန္းရုန္းထကာနားစြင့္လိုက္သည္။
ထို႔ေနာက္ သူလတ္တေလာၾကံဳေတြ႔ေနရေသာအၾကပ္အတည္းအတြက္ အၾကံေကာင္းတခ်က္
လက္ခနဲ ရသြားသည္။ ျပႆနာကား မိုးမခပုလင္းျပားမီဒီယာထုတ္၊ ဘက္ဆဲလား ေတာ႔ပ္တန္း၀င္ ပုလင္းျပားမဂၢဇင္းႀကီးမွာ ၀ါသနာယံုၾကည္ခ်က္အရသာ ရွိစုမဲ႔စုက်ားကန္ရပ္တည္ေနၾကရၿပီး သူမ်ား တကာကဲ့သို႔ ခရိုနီခရိုနက္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံမ်ားလည္း မရွိရေလကား.. ဖြတ္ကလိဒဂၤါး မြဲေတ ရွားပါးမႈေၾကာင္႔.. စာေရးဆရာမ်ားကို စာမူခေပးရန္အေတာ္ရုန္းကန္ေနရျခင္းပင္..။
အထူးသျဖင္႔ သူတကာထက္ခံစားထိရွလြယ္ေသာကဗ်ာဆရာမ်ား၏ ကဗ်ာအလုပ္ရံုမ်ားမွ ထုတ္လုပ္လိုက္ေသာ ေရးအားကို စာမူချပႆနာေၾကာင့္ အလ်င္မီေအာင္ ထည္႔သြင္းေဖာ္ျပ မေပး ႏိုင္ပဲရွိေနရာ ကဗ်ာအယ္ဒီတာ ဆရာလြန္းမွကဗ်ာဆရာမ်ားကို အလြန္တရာပင္ အားနာေနရေလ သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိုးမခရြာေထာင္စုအစိုးရ၏သမၼတသစ္ႀကီးမွ ျပည္သူမ်ားသို႔ မၾကာမၾကာခြင္႔လႊတ္ ပါရန္ ေတာင္းပန္ေနသကဲ့သို႔ ဆရာလြန္းမွာလည္း ကဗ်ာဆရာဆရာမအေပါင္းအား ကဗ်ာစာမူမ်ား အလ်ဥ္မီေအာင္မေဖာ္ျပေပးႏိုင္ေသာေၾကာင့္ အခါခါေတာင္းပန္ေနရေလသည္။
ယခုေတာ႔ အၾကံေကာင္းရၿပီ။ ထို႔ေၾကာင္႔..ဆရာလြန္းမွ မိတ္ေဆြကဗ်ာဆရာမ်ားထံ ခ်က္ခ်င္း မေႏွးအီးေမးလ္သတင္းလႊာပါးလိုက္ေလသည္။ သို႔မွသာ..သူ႔ဆီတြင္ တစ္ေနေသာ ကဗ်ာစာမူမ်ား အတြက္ မ်က္ႏွာပူေနရေသာအျဖစ္မွ တျခားအာရံုသို႔လႊဲႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပတကား။
အီးေမးလ္သတင္းလႊာတြင္ ေရးသားထားသည္မွာ…

ရဲေဘာ္..မိုးမခပုလင္းျပား ကဗ်ာေလာကသားတို႔ ...
မိုးမခရြာေထာင္စုတြင္..ယခု လတ္တေလာ ၾကံဳေတြ႔လိုက္ရေသာ ငလ်င္ေဘးအတြက္ မိုးမခ ပုလင္းျပား ကဗ်ာဆရာမ်ားမွလည္း ကဗ်ာအားျဖင္႔ ကူညီၾကေစလိုပါသည္။ ငလ်င္ေဘးမတိုင္မီ ေရေဘးတုန္းက ရြာေထာင္စုကဗ်ာဆရာသမဂၢႀကီးမွ ႀကီးမွဴးေရြ႕ လက္ေရးမူကဗ်ာ ေလလံတင္ေရာင္းခ်ပြဲႀကီးက်င္းပၿပီး ရန္ပံုေငြရွာသလို မိုးမခပုလင္းျပားမီဒီယာ ကဗ်ာဆရာဆရာမမ်ားမွလည္း ကိုယ္ပိုင္ လက္ေရးမူျဖင့္ ကဗ်ာမ်ား ေလလံတင္ ေရာင္းခ်ၾကပါစို႔။ ေလလံတင္ေရာင္းရေငြကို ငလ်င္ေဘး အတြက္ကူညီၾကပါစို႔။ သို႔ေသာ္ ေရွ႕ဆရာမ်ားလုပ္ေဆာင္ခ်က္ကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ေလလံတင္ရာတြင္ ပရိသတ္ထံမွ ဘယ္လိုကဗ်ာမ်ဳိးကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တတ္သည္ကိုမူ ကဗ်ာဆရာအေပါင္းမွ အထူးသတိခ်ပ္သင့္ေပသည္။ အေၾကာင္းမူကား ကဗ်ာေကာင္းျခင္း မေကာင္းျခင္းထက္ ေလလံေၾကး ေကာင္းေကာင္းရေရးကား အဓိကေသာ့ခ်က္ပင္တည္း..။
ပံု..သခင္ကိုယ္ေတာ္လြန္း


++++

မိုးမခပုလင္းျပားမီဒီယာမဂၢဇင္း၏ ငလ်င္ေဘးအလွဴ  ကဗ်ာလက္ေရးမူ ေလလံပြဲႀကီးကား မိုးမခရြာေထာင္စုတခြင္လံုး အံုးအံုးကၽြက္ကၽြက္။ ရြာေထာင္စုအတြင္းမွ ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားက စိတ္၀င္တစားအားေပး ေလလံဆြဲ ၀ယ္ယူၾကေလသည္။ မိုးမခကဗ်ာဆရာဆရာမမ်ားမွာလည္း မိမိတို႔လက္ေရးကဗ်ာ စာမူမ်ားကို ယခုကဲ႔သို႔ ထိုက္ ထိုက္တန္တန္၀ယ္ယူအားေပးၾကေသာ မိုးမခရြာသူရြာသား ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားေၾကာင့္ အားတက္ရႊင္ လန္းကာ မိုးမခမဂၢဇင္းမွာ ကဗ်ာမပါ၍ တန္းစီေစာင္႔ဆိုင္းေနရသည္ကိုပင္ ေမ႔ေလ်ာ႔ေနၾကသည္။
သို႔ေသာ္..ေနာက္ဆံုးပိတ္ေလလံပြဲတြင္ ကဗ်ာဆရာမၾကီးနီဇူလိုင္၏ ကဗ်ာတပုဒ္ကို တခါမွ်မၾကား ဖူးေသာ ေလလံေစ်းအျမင္႔ဆံုးျဖင့္ ၀ယ္ယူအားေပးခံလိုက္ေသာအခါ မိုးမခကဗ်ာေလာကသားမ်ား မေက်မနပ္နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ရေလေတာ႔သည္။ 

တကယ္ေတာ႔..ကဗ်ာဆရာမႀကီးနီဇူလိုင္ကား ကဗ်ာ ဟုတ္တိပတ္တိ ေရးတတ္သူမဟုတ္ေပ။ ေဖ႔စ္ဘြတ္တြင္ သေရာ္စာေရာင္ေရာင္. .ႏိုင္ငံေရးေႂကြးေၾကာ္သံကဗ်ာေယာင္ေယာင္၊ ေလာ္ဘီေဖာ္လံဖား ကဗ်ာေယာင္ေယာင္မ်ားကိုသာ ေရးတတ္သူတည္း။

သူ႔ကဗ်ာတပုဒ္တည္းကို ေလလံေစ်း ၃၆၅ သိန္းေပး၍၀ယ္ယူလိုက္ေသာအခါ ကဗ်ာေလာက သားအားလံုးမင္သက္ အံ႔ၾသျခင္းႀကီးစြာျဖင့္ စူးစမ္းၾကသည္။ ကဗ်ာေရးရာေဆာင္းပါးမ်ားကို ႏိုင္ငံျခား ဘာသာမ်ားမွ ဘာသာျပန္ေဖာ္ျပၿပီး ဆရာႀကီးလုပ္ေနသူမ်ားမွလည္း ကဗ်ာဆရာမႀကီးနီဇူလိုင္၏ ထိုကဗ်ာကို အေရးေပၚခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာသံုးသပ္ၾကည့္ၾကသည္။

ဘာမွ်မထူးျခား။ မေကာင္းမြန္။
အံ့ၾသစရာေတြ႔ရွိခ်က္ကာ ထိုကဗ်ာကို ဒီမိုမယ္ေတာ္ႀကီး၏ပါတီမွ အေရးပါေသာ ဆဲေရးဆိုခြင့္ ရွိပုဂၢိဳလ္ႀကီးတဦးက ေစ်းႀကီးေပးကာ ေလလံဆြဲခဲ႔ျခင္းပင္တည္း။ ထိုသတင္းထြက္ေပၚလာေသာအခါ မိုးမခရြာေထာင္စုကဗ်ာေလာကသာမက ကမၻာရြာႀကီးတခုလံုး၏ကဗ်ာေလာကကိုပါ ရိုက္ခတ္သြားေလ သည္။
ဒီေလာက္ေစ်းႀကီးေပးရင္ ဒီမိုမယ္ေတာ္ႀကီးပါ ဒီကဗ်ာကို ႀကိဳက္လို႔ျဖစ္မည္ဟုယူဆကာ ဆရာမႀကီးနီဇူလိုင္၏ကဗ်ာကိုႏိုင္ငံတကာမွ ဘာသာမ်ဳိးစံုျဖင့္ျပန္ဆိုရန္ မိုးမခပုလင္းျပားမီဒီယာမွ တဆင့္ ကမ္းလွမ္းမႈမ်ားပင္ ရွိလာေလသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ မိုးမခပုလင္းျပားမီဒီယာပင္တိုင္ကဗ်ာဆရာမႀကီးနီဇူလိုင္၏ကမၻာေက်ာ္ေတာ့မည့္ ေလလံေအာင္ကဗ်ာႀကီးကို မိုးမခအယ္ဒီတာမင္းမ်ားအခ်င္းခ်င္း အေရးတႀကီးအဆိုျပဳၿပီး ေန႔ညမဆိုင္း မိုးမခအြန္လိုင္းတြင္ တင္ၿပီးဂုဏ္ျပဳလိုက္ေလသည္။


“အို..ျပည္သူ”

နယ္လွည့္ပါးရိုက္တာ ခံဖို႔
ဖေယာင္းတိုင္ေလးကို ထြန္း
ထမင္းတစ္နပ္ေလွ်ာ႔ စားၿပီး
တစ္ေန႔ ၂၀၀၀ နဲ႔ေလာက္ေအာင္ သံုးရင္း
ႏြားႏို႔ အတင္းတိုက္ ခံခဲ့ရတယ္။
သနားစရာ့ျပည္သူ
လံုး၀... မပူနဲ႔
ကယ္သူလာၿပီ … ဒီမွာ
ေသာက္ရူး
ေသာက္ရူး
ေသာက္ရူး….. တဲ့ေဟ့ ။ ။

ကိုုေအာင္မိႈင္း - တိုုက္ခ်င္လိုု႔ တိုုက္တယ္နဲ ႔အျခားပံုုျပင္မ်ား



ကိုုေအာင္မိႈင္း - တိုုက္ခ်င္လိုု႔ တိုုက္တယ္နဲ ႔အျခားပံုုျပင္မ်ား
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၂၈၊ ၂၀၁၆

က်ေနာ္တိုု႔ လူအမ်ားနားလည္တဲ့စကားနဲ ႔ ေျပာရရင္တခြန္းထဲဘဲျဖစ္ပါတယ္။အဲဒါကေတာ့ “တိုုက္ခ်င္လိုု႔တိုုက္တယ္” ဆိုုတာပါဘဲ။ ၂၁ရာစုုပင္လံုုညီလာခံ စကားနဲ ႔ေျပာရမလား။ ဂြင္ေျပာက္သြားတဲ့ ကိုုေအာင္မင္းဟိုုတေလာက ေျပာတဲ့ စကားနဲ ႔ေျပာရမလား။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံမွာ ထဲထဲ၀င္၀င္ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္ဆိုုတဲ့ ကိုုခင္ေဇာ္ဦး စကား နဲ ႔ေျပာရမလား။ပါးစပ္ရွိလိုု႔ေျပာေနတဲ့အစိုုးရကိုေသနတ္ရွိတဲ့“ငါတိုု႔ကလဲတိုုက္ခ်င္လိုု႔တိုုက္”ျပတာျဖစ္တယ္ဆိုုတာပါဘဲ။

ေသနတ္သံေတြနဲ ႔ေ၀ေနတဲ့ ထူးျခားတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံႀကီး (တနည္း) ၂၁ ရာစုုပင္လံုုညီလာခံႀကီး လိုု႔ဘဲေျပာရ ေတာ့မွာပါ။

NCA ဘာလဲဘယ္လဲ
NCA (Nationwide Ceasefire Agreement) တနိဳင္ငံလံုး ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မွဳရပ္စဲေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ဆိုုတာ သမၼတဦးသိန္းစိန္ျပဳတ္ကာနီး ေပးခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုုးအရွဳပ္ထုုပ္တခုုဘဲျဖစ္ပါတယ္။ NCA မွာ အခန္းေပါင္း (၇)ခန္း ၊ အပိုဒ္ေပါင္း (၃၃)ပိုဒ္ ပါ၀င္ပါတယ္။အခန္း(၁) အေျခခံမူမ်ား ၊ အခန္း(၂) ဦးတည္ခ်က္ႏွင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား ၊ အခန္း(၃) ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မွဳ ရပ္စဲေရးဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ား ၊ အခန္း(၄) ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မွဳ ရပ္စဲေရး ခိုင္မာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ျခင္း ၊ အခန္း(၅) နိဳင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲဆိုင္ရာ အာမခံခ်က္မ်ား ၊ အခန္း(၆) ေရွ ့ဆက္ေဆာင္ရြက္မည္ ့လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ၊ အခန္း(၇) အေထြေထြဆိုုျပီးပါ၀င္ပါတယ္။

ဒီထဲမွာ စစ္ေရး၊နိဳင္ငံေရး၊လူမွဳစီးပြါးေရးဆိုုျပီး အေတာ္မ်ားမ်ားေရာသမေမႊ ထားသလိုု NCA လက္မွတ္မထိုုးရင္ညီလာခံ မတက္ရ စသျဖင့္ကန္႔သန္႔ခ်က္ေတြ၊စာခ်ဴပ္အပိုုဒ္ ၂၁ နဲ႔ ၂၂ မွာဆိုု ၂၀၀၈ ဖြဲ ႔စည္းပံုုအေျခခံဥပေဒဆိုုင္ရာျပင္ဆင္ေရးမွာ အညင္းပြါးဖြယ္ေတြ ၊ဒီမိုုကေရစီေရး ဖက္ဒရယ္ေရးေတြကိုု ၂၀၀၈ ဖြဲ ႔စည္းပံုုအေျခခံဥပေဒေအာက္ကဘဲလုုပ္ရမယ္ သ ေဘာပါ၀င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကိုု အခ်က္အလက္ေတြအျဖစ္အခိုုင္အမာ ေရးသားေဖၚျပထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဦးသိန္းစိန္ဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရေအာင္လုုပ္ခဲ့တာလား ျငိမ္းခ်မ္းေရးမရေအာင္ ေနာက္အစိုုးရကိုုေျခထိုုးခဲ့တာလားဆိုုတာ ကိုုေတာ့ က်ေနာ္တိုု႔ NCA နဲ ႔ဘဲသေဘာေပါက္ေလာက္ပါတယ္။တကယ္ေတာ့ NCA ဆိုုတာ တိုုင္းရင္းသားေတြကိုု နား လွည့္ပါးရိုုက္ထားတဲ့ ဂြင္တခုုလိုု႔ဘဲ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းနားလည္မိပါတယ္။

မယံုုရင္ပံုုျပင္မွတ္
ဗမာစကားပံုုတခုုရွိတယ္ထင္တယ္။မယံုုရင္ပံုုျပင္မွတ္ဆိုုတာပါ။တကယ္အပစ္အခတ္ရပ္ခ်င္ရင္သိတ္လြယ္ပါတယ္။တိုုက္ ခ်င္လိုု႔တိုုက္ရင္လဲသိတ္လြယ္ပါတယ္။အရင္တုုန္းကအေၾကာင္းေတြပါ။အခုုေတာ့ပံုုျပင္ျဖစ္သြားပါျပီ။

ဗိုုလ္ခင္ညြန္႔လုုပ္ခဲ့တဲ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးအေၾကာင္းပါ။ ၁၉၈၉ ခုုႏွစ္ကေန ၂၀၁၀ခုုႏွစ္အတြင္း တိုုင္းရင္းသား လက္ နက္ကိုုင္အဖြဲ ႔အစည္း ၄၀နဲ ႔အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့တယ္။တခ်ဴိ ႔လဲဆယ္စုုႏွစ္တစုုနီးပါးၾကာတယ္။တခ်ဴိ ႔လဲဆယ္စုုႏွစ္ တစုု ေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာတယ္။အေျခခံသေဘာတူညီခ်က္က ၃ခ်က္ဘဲရွိတယ္လိုု႔သိရတယ္။ 

၁။ကိုယ့္ေဒသကို ဖြံ ့ျဖိဳးေအာင္လုပ္ ၂။ မူးယစ္ေဆး၀ါးမလုပ္နဲ ့၃။ နိဳင္ငံေရးေဆြးေႏြးတာကို ေနာက္အရပ္သားအစိုုးရတက္မွလုုပ္မယ္ဆိုုတာပါဘဲ။ 

အဓိက ကေတာ့ ကိုုယ့္လက္နက္ကိုုယ္ကိုုင္ထားခြင့္ရတာပါဘဲ။ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ကိုုယ္တိုုင္လဲတိုုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုုင္အဖြဲ ႔ အစည္းတခုုမွာ ပါ၀င္ေနခဲ့တာမိုု႔လိုု႔ က်ေနာ္တိုု႔သေဘာထားကလဲရွင္းရွင္းလင္းလင္းရွိခဲ့ပါတယ္။ ရန္သူဆီက်ည္တေတာင့္ ေသနတ္တလက္ ေျမတလက္မမွ မေရာက္ေရးေအာက္ မွာအပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့ၾကတာဘဲျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္က အပစ္ အခတ္ရပ္စဲေရးလုုပ္ရတာ သိတ္လြယ္သိတ္ျမန္တယ္ လိုု႔ေျပာခ်င္တယ္။

စစ္ေထာက္လွန္းေရးရဲ ႔အဲဒီကာလအေတြးအေခၚက“ေသနတ္တခ်က္မွမပစ္ရဘဲရန္သူကိုုအနိဳင္တိုုက္နိဳင္တာမွ စစ္သူႀကီး ေကာင္းျဖစ္တယ္”ဆိုုဘဲ။ တိုုင္းရင္းသားအဖြဲ ႔အစည္းေတြနဲ ႔အဖြဲ ႔အစည္းေခါင္းေဆာင္ေတြကိုု ဖဲ့ထုုတ္ ဖ်က္ဆီးေရးေပၚလစီ ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။တခ်ဴိ ႔အဖြဲ ႔အစည္းေတြနဲ ႔အဖြဲ ႔အစည္းေခါင္းေဆာင္ဆိုုသူေတြလဲ ကိုုယ္က်ိဴးစီးပါြးေအာက္မွာ စစ္အုုပ္စုုကိုု ဒူးေထာက္ အညံ့ခဲ့ၾကတာပါဘဲ။ က်န္တဲ့ အမ်ားစုုႀကီးကေတာ့ ဒီမိုုကေရစီေရး ဖက္ဒရယ္ေရးအလံေတာ္ေအာက္မွာ ရွိေန ခ့ဲၾကပါတယ္။

ကေန႔အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးအဆင့္မွာတင္ ဘာေၾကာင့္ဒီေလာက္ခက္ခဲေနပါသလဲ။ အေျဖကအရွင္းႀကီးျဖစ္ပါတယ္။စစ္ တပ္အေနနဲ ႔ တိုုက္ခ်င္ေသးတဲ့ဆႏၵရွိေနေသးလိုု႔ဘဲလို႔ေျပာရမယ္ထင္ပါတယ္။၁၉၈၉ ခုုႏွစ္ကေတာ့ စစ္တပ္ကမတိုုက္ခ်င္ လိုု႔ျဖစ္ျပီး အခုုေတာ့တိုုက္ခ်င္လိုု႔တိုုက္တာျဖစ္ေနတာပါ။တိုုင္းရင္းသားအဖြဲ ႔အစည္းေတြအေနနဲ ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး အေတြ႔အၾကံဳေတြ အမ်ားႀကီးရွိၾကပါတယ္။အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကာလေအာက္မွာ ဘယ္လိုုေန ဘယ္လိုုထိုုင္ရမယ္က အစသိေနၾကပါတယ္။အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဟာ သူတိုု႔အတြက္ ထူးျခားဆန္းက်ယ္တဲ့ျဖစ္စဥ္ၾကီးေတာ့မဟုုတ္ၾကပါဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့ ဆယ္စုုႏွစ္တစုုၾကာ သူတိုု႔ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကျပီးျဖစ္ၾကလိုု႔ဘဲျဖစ္ပါတယ္။

UNFC စည္းလုံးညီညြတ္ေသာ တုိင္းရင္းသားဖက္ဒရယ္ေကာင္စီေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ ႔ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁၇ ရက္ေန့က ေတြ႔ဆုံရာမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာခဲ့တဲ့ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကိုု က်ေနာ္တိုု႔ ထူးထူးျခားျခားမွတ္သားမိပါတယ္။အဓိက က Unity, Diversity, Identity ရဲ ႔သေဘာတရားေတြကိုု ရွင္းျပခဲ့တာလဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအေတြးအေခၚေတြဟာ က်ေနာ္တိုု႔ နိဳင္ငံအတြက္ တကယ့္အားေတြျဖစ္ပါတယ္။ ကေန႔လိုုကာလအတြက္လိုုအပ္တဲ့ သေဘာတရားအေျခခံလဲျဖစ္ပါတယ္။ 

ခက္တာက ေဒၚစုုအေနနဲ ႔ ေျပာရမဲ့ေနရာမွားေနတယ္လိုု႔ က်ေနာ္တိုု႔ေျပာရမလိုုျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုုေတာ့ ဒီသေဘာတရားေတြကိုု စစ္ဗိုုလ္ခ်ဴပ္ေတြကိုု ေျပာျပရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကေန႔တိုုင္းျပည္မွာ ဗမာလူမ်ဴိးႀကီးအျမင္အရွိဆံုုးအဖြဲ ႔ အစည္းဟာ စစ္တပ္ျဖစ္ေနလိုု႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာလူမ်ဴိးႀကီးအျမင္ရယ္ စစ္တပ္လူတန္းစားအျမင္ေတြဟာ ဘယ္လိုုမွတိုုင္းျပည္ စည္းလံုုးညီညြတ္မွဳကိုုမျဖစ္ေစနိဳင္ပါဘူး။တိုုင္းျပည္အတြက္ အားမျဖစ္ေစနိဳင္ပါဘူး။

က်ေနာ္တိုု႔အေနနဲ ႔ ကေန႔နိဳင္ငံေရးအခင္းအက်ဥ္းနဲ ႔ပါတ္သက္ၿပီးရွင္းရွင္းလင္းလင္းျမင္ၾကပါတယ္။ဗမာျပည္မွာ အင္အား အႀကီးဆံုုး လက္နက္ကိုုင္အဖြဲ ႔အစည္းဟာ ဗမာ့တပ္မေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာ့တပ္မေတာ္နဲ ႔ ကေန႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လုုပ္မဲ့ လက္နက္ကိုုင္အဖြဲ ႔အစည္းေတြဟာ အင္အားအရအေတာ္ကြာတယ္လိုု႔ ေျပာရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အင္အားကြာေပမဲ့ ဒီအင္အားစုုေတြဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာမိမိတိုု႔ေဒသ မိမိတိုု႔လူထုုနဲ႔အတူ မိမိတိုု႔ျပည္သူေတြလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တိုုက္ပြဲ ၀င္ေနခဲ့ ၾကတာလဲျဖစ္ပါတယ္။ေနာင္္ကာလရွည္ၾကာတဲ့တိုုင္ေအာင္ ဆက္လက္တိုုက္ပြဲ၀င္နိဳင္တဲ့သူေတြျဖစ္ပါတယ္။သူတိုု႔မွာ အေတြ႔အၾကံဳေတြမကုုန္ခမ္းနိဳင္ေအာင္ ျပည္တြင္းစစ္ႀကီးက သင္ၾကားေပးခဲ့တာလဲျဖစ္ပါတယ္။က်ေနာ္တိုု႔ဆိုုလိုုခ်င္တာက အစိုုးရျဖစ္ေစ စစ္တပ္ျဖစ္ေစ ရိုုးသားေျဖာင့္မတ္စြာ တန္ဘိုုးထားဆက္ဆံဘိုု႔လိုုမွာျဖစ္သလိုု ငါတိုု႔က ဘာေကာင္ဆိုုတဲ့ ကေန႔ ဆက္ဆံေရးမ်ဴိးနဲ ႔ေတာ့ လုုံး၀အလုုပ္ျဖစ္မွာမဟုုတ္တာေသခ်ာပါတယ္။

ဗိုုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ျပီးပင္လံုုစာခ်ဴပ္ကိုု ခ်ဴပ္ဆိုုခဲ့တယ္။ ျပည္ေထာင္စုုျမန္မာနိဳင္ငံေတာ္ဆိုုျပီး လြတ္လပ္ေရး ရခဲ့တယ္။ဗိုုလ္ခ်ဴပ္လဲေသေရာ ျပည္ေထာင္စုုဆိုုတာနာမည္ဘဲ က်န္ေတာ့တယ္။ဦးႏုုက ဗိုုလ္ခ်ဴပ္တိုု႔ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ပင္လံုု စာခ်ဴပ္ပါအႏွစ္သာရေတြကိုု လစ္လ်ဴျပဳခဲ့ျပီး တျပည္ေတာင္စနစ္နဲ ႔တိုုင္းျပည္ကိုု အုုပ္ခ်ဴပ္ခဲ့တယ္။ဗိုုလ္ေန၀င္းလက္ထက္ မွာေတာ့ ပင္လံုုစာခ်ဴပ္ေရာ၁၉၄၇ခုုႏွစ္ဖြဲ ႔စည္းပံုုအေျခခံဥပေဒကိုုေရာ မီးရွဳိ ႔ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တိုု႔ေျပာခ်င္တာက ဦးႏုုေရာ၊ ဗိုုလ္ေန၀င္းေရာ ဗမာေတြျဖစ္ၾကလိုု႔ ဗမာေခါင္းေဆာင္ေတြ တိုုင္းရင္းသားေတြကိုု လိမ္ခဲ့ၾကတာလိုု႔ေျပာရမွာျဖစ္ပါ တယ္။ဒီအတြက္တိုုင္းရင္းသားေတြအေနနဲ ႔ သံသယနဲ ႔ခ်ဥ္းကပ္ၾကတာ သဘာ၀က်တယ္လိုု႔ေျပာခ်င္တာျဖစ္ပါတယ္။ျငိမ္း ခ်မ္းေရးလုုပ္ငန္းစဥ္ထဲပါ၀င္ပါတ္သက္ေနတဲ့ ပုုဂၢိဳလ္ေတြအေနနဲ ႔ ဒီအခ်က္ကိုု သတိျပဳဘိုု႔လိုုပါတယ္။

ျငိမ္းခ်မ္းေရးမွာ ပါ၀င္ပါတ္သက္ေနတဲ့ ဗိုုလ္ခ်ဴပ္ေဟာင္းေတြအေနနဲ ႔ ေျပာဆိုုေရးသားေနမွဳေတြဟာ သံသယရွိစရာေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႔ရပါတယ္။ ဟိုုလူမပါရဘူး ဒီလူမပါရဘူးဆိုုတဲ့ စစ္တပ္ရဲ ႔သေဘာထားေတြကလဲ အေတာ္စိတ္ပ်က္ဘိုု႔ ေကာင္းေနပါတယ္။ေျပာရရင္ေတာ့ဗ်ာ ဗိုုလ္ေန၀င္းလုုပ္တဲ့ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးကိုု ဗိုုလ္ေန၀င္းကိုုယ္တိုုင္ဖ်က္ခဲ့သလိုု ကေန႔ ၂၁ ရာစုုပင္လံုုညီလာခံဆိုုတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ကိုုလဲ ဗိုုလ္ခ်ဴပ္ေဟာင္း/သစ္ေတြ ဖ်က္ၾကဦးမွာလားဆိုုတာေတာ့ တိုုင္းရင္းသားေတြနဲ ႔အတူ က်ေနာ္တိုု႔ဗမာေတြကိုုယ္တိုုင္လဲ သံသယရွိေနၾကပါတယ္။

 ေဒၚစုုေျပာတဲ့ ၂၀၀၈ဖြဲ ႔စည္းပံုုအေျခ ခံဥပေဒေအာက္က ၂၀၁၀ခုုႏွစ္မွာ ၾကားျဖတ္၀င္ခဲ့တယ္။၂၀၁၅ခုုႏွစ္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ခဲ့တယ္။ဒါေၾကာင့္ ကေန႔အစိုုးရ ဖြဲ ႔နိဳင္ခဲ့တယ္ဆိုုတာနဲ႔ တိုုင္းရင္းသားေတြဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုုကိုု ၂၀၀၈ဖြဲ ႔စည္းပံုုေအာက္က တည္ေဆာက္နိဳင္မယ္ ဆိုုတဲ့အျမင္ကေတာ့ အေတာ့္ကိုုကြဲလြဲေနတယ္လိုု႔ဘဲေျပာပါရေစေတာ့ဗ်ာ။

တိုုက္ခ်င္လိုု႔တိုုက္ေနတဲ့လူေတြ မတိုုက္ခ်င္ေတာ့ရင္ေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူ အပစ္အခတ္ရပ္စဲနိဳင္ေၾကာင္းပါဗ်ာ။

ကိုုေအာင္မွိဳင္း (၂၇ ရက္ၾသဂုုတ္လ ၂၀၁၆ခုုႏွစ္)

ညိဳထက္ညိဳ - ျဖဴျဖဴႀကီး

Than Htay Maung 

ညိဳထက္ညိဳ  -  ျဖဴျဖဴႀကီး
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၂၈၊ ၂၀၁၆

အဲဒီေန႔ညက ကၽြန္ေတာ္တို႔ထုံးစံအတိုင္း ယုဇနပလာဇာေနာက္လမ္း က Lion World မွာ အရက္ေသာက္ၾကတယ္....။

ညဆယ္နာရီခြဲ ေလာက္က်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အရက္ေသာက္ေနတာ လက္စသတ္လိုက္ၿပီး မဂၤလာေစ်းဝင္းထဲက Favourite ေကတီဗီဆိုင္ကို ေ႐ႊ႕တယ္....။

Favourite မွာ ႏွစ္နာရီေလာက္ ဘီယာထိုင္ေသာက္ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔လူစုခြဲၾကတယ္....။

ၿမိဳ႕ထဲကို ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အတူ ေဇာ္ဦး ပါလာတယ္....။ ၿပီးေတာ့ ေဇာ္ဦးလမ္းၫႊန္ရာအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ကမ္းနားလမ္းေပၚ လမ္းႏွစ္ဆယ္ထိပ္နားမွာ ကားကို ရပ္လိုက္တယ္.....။ ၿပီးေတာ့ လမ္းဝင္ဝင္ခ်င္းေတြ႔ရတဲ့တိုက္တလုံးရဲ႕ပထမထပ္ကို တက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္.....။

အခန္းထဲဝင္မိေတာ့ ကမန္ေတာ္တို႔ကို အေပၚထပ္ကို ခ်ာတိတ္တေယာက္က လိုက္ပို႔တယ္....
ဒီေတာ့မွ အေပၚထပ္နဲ႔ေအာက္ထပ္ႏွစ္ခန္းတြဲကို အတြင္းေလွကားနဲ႔ ဆက္ထားမွန္း ကၽြန္ေတာ္ သိရတယ္....။  အေပၚထပ္ကိုေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုအထဲမွာ အဲကြန္းဖြင့္ထားတဲ့အခန္းတခန္းအဝအထိ လိုက္ပို႔ၿပီး ခ်ာတိတ္ျပန္ထြက္သြားတယ္....။

အခန္းထဲကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ဝင္လိုက္ေတာ့ ေမွာင္ပ်ပ်အခန္းထဲမွာ လိုက္ကာေလးေတြ ကန္႔ၿပီး အိပ္ရာေလးသုံးခုခင္းထားတယ္....။ ကြ်န္ေတာ္က အခန္းဟိုဘက္ေထာင့္ဆုံး အုတ္နံရံနဲ႔ကပ္လ်က္အိပ္ရာကို ယူလိုက္တယ္....။  ေဇာ္ဦးက အခန္းဝင္ဝင္ခ်င္းမ်က္ေစာင္းထိုးေလာက္က အိပ္ရာကိုယူတယ္....။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ေဇာ္ဦးၾကားအလယ္မွာ အိပ္ရာေလးတခုျခားေနတယ္....။

အဲဒီမွာပဲ အခန္းထဲကို ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ ဝင္လာတယ္....။ အရပ္နည္းနည္းျမင့္ျမင့္နဲ႔ ကိုယ္လုံးကိုယ္ထည္ ေတာင့္ေတာင့္ေကာင္မေလးကို ေဇာ္ဦးက ယူလိုက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္က အရပ္ခပ္ပုပုနဲ႔ ကိုယ္လုံးကိုယ္ထည္ ခပ္ေသးေသးေကာင္မေလးကို ယူလိုက္တယ္....။
ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အိပ္ရာေျခရင္းက လိုက္ကာေလးကို ပိတ္လိုက္တယ္..... ။ အျပင္ဘက္ကဝင္လာတဲ့ အလင္းေၾကာင့္ျမင္တယ္ဆို႐ုံကေလး လင္းေနတဲ့အိပ္ရာေလးေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့ပါတယ္....။

ကၽြန္ေတာ္ေဆးလိပ္ေသာက္ခ်င္လာတာနဲ႔ အိတ္ထဲက စီးကရက္ဗူးကိုထုတ္ၿပီး စီးကရက္တလိပ္ ထုတ္ေသာက္တယ္....။  ေကာင္မေလးက ကန္႔လန္႔ကာျပင္ ဖ်တ္ခနဲထြက္သြားၿပီး ေဆးလိပ္ျပာခြက္ေလးယူၿပီး ျပန္ဝင္လာ တယ္....။
အဲဒီမွာပဲ ေကာင္မေလးက 'အိပ္ေလ' လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေသာက္လက္စ သုံးပုံ တစ္ပုံေလာက္က်န္ေသးတဲ့ စီးကရက္ကိုျပာခြက္ထဲထိုးထည့္ၿပီး အိပ္ရာေပၚလွဲလိုက္တယ္....။

ေကာင္မေလးရဲ႕လက္ကေလးေတြက ဂ်င္းေဘာင္းဘီဝတ္ထားတဲ့ကၽြန္ေတာ့္ေျခသလုံးေပၚ ေရာက္လာတယ္.... ။ ေျခသလုံးကို တခ်က္ႏွစ္ခ်က္ႏွိပ္ၿပီးေပါင္ေပၚေရာက္လာတယ္....။
ၿပီးေတာ့ ေကာင္မေလးကိုယ္လုံးေလးကို နည္းနည္းေ႐ႊ႕လိုက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္လက္ေမာင္းကို ႏွိပ္ေပးတယ္....
ၿပီးေတာ့ 'ကန္ေတာ့' လို႔ ေျပာၿပီး ေကာင္မေလး ကၽြန္ေတာ့္ေျခေထာက္ကိုေက်ာ္ၿပီး ညာဘက္ျခမ္းကို ေရာက္သြားတယ္....။  ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေျခေထာက္ကတဆင့္ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေမာင္းနားကို ျပန္ေရာက္လာတယ္....။ 

အဲဒီမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ အခ်ိန္မျဖဳန္းခ်င္ေတာ့တာနဲ႔ ေကာင္မေလးလက္ကေလးကိုကိုင္ၿပီး 'သြားလို႔ရမလားညီမ၊ ဘယ္ေလာက္လဲ' လို႔ ေမးလိုက္တယ္....။ 'အင္' ဆိုၿပီး ေကာင္မေလးဆီက ရယ္သံသဲ့သဲ့ထြက္လာတယ္....။ ၿပီးေတာ့ တဆက္တည္း 'ရွစ္ေထာင္' ဆိုတဲ့ အသံထြက္လာတယ္....။ ကၽြန္ေတာ္ေကာင္မေလးကို ကြန္ဒြန္သြားယူခိုင္းလိုက္တယ္.....။

ေကာင္မေလးထြက္သြားၿပီး ႏွစ္မိနစ္သုံးမိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဆီးသြားခ်င္လာတယ္.... ။ဒါနဲ႔ပဲလိုက္ကာကေလးကိုဖြင့္ၿပီး အျပင္ထြက္လိုက္တယ္....။  ၿပီးေတာ့ အခန္းတံခါး၀ဘက္ကို ေလွ်ာက္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္.....။

ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ရာေဘးက ကန္႔လန္႔ကာေလးပြင့္ေနတဲ့အိပ္ရာေလးကိုေက်ာ္လိုက္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေဇာ္ဦးအိပ္ရာဘက္ကို ေရာက္တယ္....။ လူတကိုယ္စာဝင္သာ႐ုံဟေနတဲ့တံခါး၀က မီးေရာင္ျဖဴျဖဴေလးက ကၽြန္ေတာ္တို႔အခန္းထဲကို ဝင္ေနတယ္....။  ေဇာ္ဦးရွိေနတဲ့အိပ္ရာဘက္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကာထားတဲ့ကန္႔လန္႔ကာေလးက အလယ္မွာ ခပ္ဟဟေလး ပြင့္ေနတယ္....။
အဲဒီမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္တံခါး၀နားေရာက္လာတယ္....။ အဲဒီမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ပြင့္ေနတဲ့ကန္႔လန္႔ကာေလးက ေဇာ္ဦးတို႔အိပ္ရာကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္....။
ေအာင္မယ္ေလ့ေလေလး ..... ။ အိပ္ရာေပၚမွာ ေဇာ္ဦးေကာ ေကာင္မေလးေကာ ကိုယ္လုံးတီးႀကီးေတြနဲ႔ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ဖက္ၿပီး အိပ္ရာေပၚလွဲေနတာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔ေနရတယ္.... ။ ႏွစ္ေယာက္စလုံးအသားျဖဴလို႔ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးေရေဆးငါးႀကီးႏွစ္ေကာင္က်ေနတာပဲ.... ။ ကိုယ္တုံးလုံးႀကီးေတြနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ေနရတယ္...။ အဲဒီမွာပဲ လူတကိုယ္စာပြင့္ေနတဲ့တံခါး၀က အျပင္ကို ကၽြန္ေတာ္ ထြက္လိုက္ပါတယ္....။

ၿပီးေတာ့ စႀကၤန္တေလွ်ာက္ အိမ္သာရွိမယ္ထင္တဲ့ဘက္ကို ထြက္လာခဲ့တယ္....။ အိမ္သာေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အထဲဝင္ၿပီး ဆီးသြားတယ္....။  ဆီးသြားၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းဘက္ကို ျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္....။
အခန္းထဲကိုျပန္ဝင္လာၿပီး ေဇာ္ဦးတို႔အိပ္ရာေရွ႕ကျဖတ္ေတာ့ ေစာေစာကဟေနတဲ့ ကန္႔လန္႔ကာေလးက ပိတ္ေနတယ္....။ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ရာကို ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကန္႔လန္႔ကာကိုလွပ္ၿပီး အထဲျပန္ဝင္ခဲ့တယ္....။
အဲဒီမွာပဲ ေစာေစာကထြက္သြားတဲ့ေကာင္မေလးျပန္ေရာက္လာပါတယ္....။ ထိုင္ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ့္နားမွာ ေကာင္မေလးဝင္ထိုင္ၿပီး လက္ထဲမွာပါလာတဲ့ကြန္ဒြန္ေလးကို ကၽြန္ေတာ့္ကိုေပးတယ္....။  ကၽြန္ေတာ္ ကြန္ဒြန္ေလးကိုလွမ္းယူလိုက္ၿပီး ခဏငိုင္ေနမိတယ္....။ 

ၿပီးေတာ့ ေစာေစာကအိမ္သာထဲမွာဆုံးျဖတ္လိုက္တဲ့အတိုင္း ေကာင္မေလးကို 'ညီမ၊ အစ္ကိုအရမ္းပင္ပန္းေနလို႔ အိမ္ျပန္အိပ္လိုက္ေတာ့မယ္ကြာ၊ ညီမလည္း ေအးေအးေဆးေဆး နားလိုက္ေတာ့၊ အစ္ကိုတို႔ တဆက္ရွင္ယူထားၿပီးသား'
ဆိုၿပီးေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲက ငါးေထာင္တန္တစ္႐ြက္ထုတ္ေပးလိုက္ပါတယ္....။

ေကာင္မေလး ခဏေလးေတြသြားၿပီးမွ 'ဟုတ္ကဲ့အစ္ကို' ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္ေပးတဲ့ငါးေထာင္တန္ေလး ကိုယူလိုက္တယ္....။ ၿပီးေတာ့ 'ဒါဆို ညီမ သြားေတာ့မယ္ေနာ္' ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုႏႈတ္ဆက္ၿပီး ကန္႔လန္႔ကာေလးဖြင့္ၿပီး ျပန္ထြက္သြားပါေတာ့တယ္....။


အေမွာင္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တေယာက္တည္းပဲ က်န္ခဲ့တယ္....
ဒီေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ေစာေစာက ေခါင္းအုံးေဘးမွာခ်ထားတဲ့ ေဆးလိပ္ဗူးထဲက ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ ထုတ္လိုက္ၿပီး မီးညိႇလိုက္တယ္....။ 

ဪ .... အဝိဇၨာ ပစၥယာ သခၤါရာ တဲ့ ....
တဏွာ ပစၥယာ ဥပါဒါန တဲ့ ...
ဥပါဒါန ပစၥယာ ဘေဝါ တဲ့ ....
မဟာတဏွာသခၤယသုတ္မွာေတာ့ မိဘေလာင္းႏွစ္ဦး သံဝါသျပဳျခင္းတဲ့ ....
မိခင္ေလာင္း ဥတုလာၿပီးစ ျဖစ္ျခင္းတဲ့ ....
ပ႗ိသေႏၶေနမည့္ သတၱဝါက ေရွး႐ႈတည္ခိုက္ႀကဳံျခင္း တဲ့ ....
ကၽြန္ေတာ္တို႔လူသားေတြရဲ႕လာရာကိုစဥ္းစားရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ စီးကရက္ေသာက္ေနမိတယ္....
ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔လိုက္တာေတာ့ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးေရေဆးငါးႀကီးႏွစ္ေကာင္ပဲ....
ေဆးလိပ္မီးခိုးေငြ႔ျဖဴျဖဴေလးေတြရဲ႕လာရာကေကာ ဘယ္ကလဲ....
ေဆးလိပ္မီးခိုးေငြ႔ျဖဴျဖဴေလးေတြရဲ႕လားရာကေကာ ဘယ္ကိုလဲ ....
ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားေနရင္းနဲ႔ ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲကဖုန္းကိုထုတ္ၿပီး ေဇာ္ဦးဆီ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ႏွင့္ေတာ့မယ့္အေၾကာင္း text ပို႔လိုက္တယ္....
ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ကန္႔လန္႔ကာေလးကိုဖယ္ၿပီး အိပ္ရာအျပင္ကို ထြက္လိုက္တယ္....
ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေျခဖြနင္းရင္း တံခါး၀ကိုေလွ်ာက္ခဲ့တယ္....
ကၽြန္ေတာ္ေျခဖြနင္းရင္း တံခါး၀ကို ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္ ။ ။

ညိဳထက္ညိဳ

ကာတြန္း ဘီရုုမာ - အညာခံလိုုက္ရတဲ့ အသည္းႏွလုုံး


ကာတြန္း ဘီရုုမာ - အညာခံလိုုက္ရတဲ့ အသည္းႏွလုုံး
(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၂၈၊ ၂၀၁၆

ဂါမဏိ ● ေျမပုံသစ္

ဂါမဏိ ● ေျမပုံသစ္
၂ ၁ ရ ာ စု ပ င္ လုံ စ ာ စ ဥ္ ( ၃ ၀ )
(မုိးမခ) ၾသဂတ္စ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆

ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ဖို႔ ႏိုင္ငံေရးပိုင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္း၊ စီးပြားေရးပိုင္း၊ လံုျခံဳေရးပိုင္း၊ လူမႈေရးပိုင္း လိုအပ္ခ်က္ေတြ ေျပာၾကတာ အမ်ားႀကီးရွိေနၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သိတ္မေျပာၾကေသးတဲ့ ပထဝီပိုင္းကို ေျပာခ်င္ပါ တယ္။

ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုမွာပါမယ့္ ျပည္နယ္ေတြကေတာ့-

(၁) ကခ်င္ျပည္
(၂) ကရင္ျပည္
(၃) ကရင္နီျပည္
(၄) ခ်င္းျပည္
(၅) ဗမာျပည္
(၆) မြန္ျပည္
(၇) ရခိုင္ျပည္
(၈) ရွမ္းျပည္
(၉) ဝျပည္
(၁၀) ဧရာဝတီအမ်ုိးသားမ်ားျပည္
(၁၁) တနသၤာရီအမ်ဳိးသားမ်ားျပည္
(၁၂) ခ်င္းတြင္းအမ်ုိးသားမ်ားျပည္

တို႔ျဖစ္ပါမယ္။ (ျပည္နယ္ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို မႀကိဳက္ပါ)

အေရးႀကီးတာက နယ္နိမိတ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္-

(၁) ကရင္ျပည္မွာ ေရႊက်င္၊ ေက်ာက္ႀကီး၊ မံုး၊ ထန္းတပင္-ဇရပ္ႀကီး စတာေတြ ပါဝင္မယ္။ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ စစ္ေတာင္းျမစ္ အထိ ေရာက္မယ္။

(၂) ကရင္နီျပည္မွာ မိုးျဗဲ-ဖယ္ခံု၊ အလယ္ေခ်ာင္း၊ ပဒတ္ေခ်ာင္း၊ မရမ္းေတာင္၊ လိပ္သိုေျမာက္ဘက္ ေက်းကေတာ-ေမာင္ဘေလာ့ စတာေတြ ပါဝင္မယ္။

(၃) ခ်င္းျပည္မွာ ကေလး၊ ကေလးဝ၊ တမူး၊ ကေဘာ္ေတာင္ၾကား စတာေတြ ပါဝင္မယ္။ ခ်င္းတြင္းျမစ္အထိ ေရာက္မယ္။

(၄) မြန္ျပည္မွာ ေရျဖဴ ပါဝင္မယ္။

(၅) ရခိုင္ျပည္မွာ ေခ်ာင္းသာ ေငြေဆာင္ ေမာ္တင္စြန္းအထိ ပါဝင္မယ္၊ ပလက္ဝ နယ္ထဲက ရခိုင္မ်ားတဲ့ ေခ်ာင္းေဘးနယ္ေျမတခ်ဳိ႕ပါဝင္မယ္။

(၆) ရွမ္းျပည္မွာ မိုးကုတ္ ေမၿမိဳ႕ ၂၁ မိုင္ ပါဝင္မယ္။

(၇) ဝ ျပည္မွာ ေမာ္ဖာ ဟိုပန္ ပန္လံုပါဝင္မယ္။

(၈) ဧရာဝတီအမ်ဳိးသားမ်ားျပည္မွာ ပဲခူးတိုင္းအေနာက္ျခမ္း သာယာဝတီနယ္က ကရင္ရြာေတြ ပါႏိုင္တယ္။

(၉) ခ်င္းတြင္းအမ်ဳိးသားမ်ားျပည္မွာ စစ္ကိုင္းတိုင္းအထက္ပိုင္းက ရွမ္းနီ၊ နာဂ၊ ကတူးကနန္း ေဒသေတြ ပါဝင္မယ္၊ ကခ်င္ျပည္ ေတာင္ဘက္အစြန္းက ရွမ္းနီ ေဒသေတြ ပါႏိုင္တယ္။

(၁၀) ဗမာျပည္နယ္မွာ ပင္ေလာင္းအေနာက္စြန္းကေပါင္းေလာင္းေဒသ ပါဝင္မယ္။

ျပည္နယ္တိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသေတြ ရွိမယ္။ ဥပမာအားျဖင့္-


(၁) ကခ်င္ျပည္ထဲမွာ ရွမ္းနီကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ခႏၱီးရွမ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးနယ္

(၂) ကရင္ျပည္ထဲမွာ ပအိုဝ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ မြန္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၃) ကရင္နီျပည္ထဲမွာ ကယန္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ရွမ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကရင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊

အင္းသားကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ပအိုဝ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္
(၄) ခ်င္းျပည္ထဲမွာ ရခိုင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ရွမ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၅) မြန္ျပည္ထဲမွာ ပအိုဝ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကရင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ထားဝယ္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၆) ရခိုင္ျပည္ထဲမွာ ခ်င္း/ခမြီးကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ဗမာကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၇) ရွမ္းျပည္ထဲမွာ ပအိုဝ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ တအာင္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကခ်င္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကိုးကန္႔ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ဓႏုကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ အင္းသားကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ လားဟူ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ အခါကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ေတာင္႐ိုးကုိယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ယင္းက်ားယင္းနက္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၈) ဝ ျပည္ထဲမွာ ရွမ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကခ်င္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကိုးကန္႔ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ လားဟူကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၉) ဧရာဝတီျပည္ထဲမွာ နယ္ေျမသတ္သတ္မွတ္မွတ္ခြဲလို႔ရတဲ့ေနရာေတြမွာ ဗမာကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကရင္ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ရခိုင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၁၀) တနသၤာရီျပည္ထဲမွာ နယ္ေျမသတ္သတ္မွတ္မွတ္ခြဲလို႔ရတဲ့ေနရာေတြမွာ ထားဝယ္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ မြန္ ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကရင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ဆလံုကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၁၁) ခ်င္းတြင္းျပည္ထဲမွာ နယ္ေျမသတ္သတ္မွတ္မွတ္ခြဲလို႔ရတဲ့ေနရာေတြမွာ နာဂကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကတူးကနန္း ကိုယ္ပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ရွမ္းနီကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္

(၁၂) ဗမာျပည္နယ္ထဲမွာ ရွမ္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ကရင္ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္၊ ခ်င္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္
(ဒါေတြက စိတ္ကူး အၾကမ္းထည္ဘဲ ျဖစ္ၿပီး အခိုင္အမာလက္ေတြ႔မွာေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြ အခ်င္းခ်င္း ညႇိႏႈိင္းၾကရမွာျဖစ္ပါ တယ္။)

ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္ ဆိုတာ တဆက္တစပ္တည္းရြာႏွစ္ရြာ သို႔မဟုတ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့လူဦးေရတခု ရွိရင္ အနိမ့္ဆံုး တိုက္ နယ္အဆင့္ေပးရမယ္။ ဒီ့ထက္မ်ားရင္ ၿမိဳ႕နယ္၊ ခ႐ိုင္၊ တိုင္းအဆင့္ေပးရမယ္။

ဂါမဏိ

ေအာင္သူၿငိမ္း ● ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔သည့္ မဟာမိတ္ဖြဲ႔မႈ ႏွင့္ ၂၁-ပင္လံု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံအတြက္ အေတြးတစ



ေအာင္သူၿငိမ္း ● ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔သည့္ မဟာမိတ္ဖြဲ႔မႈ ႏွင့္ ၂၁-ပင္လံု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံအတြက္ အေတြးတစ
(Renaissance Myanmar မဂၢဇင္း)
(မုိးမခ) ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆
 


ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္မႈ ဟူသည္မွာ အစိုးရႏွင့္ အရပ္ဘက္လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ားအတြင္းရွိ မတူကြဲျပားသည့္အုပ္စု အမ်ဳိး မ်ဳိး၊ ႏိုင္ငံအဆင့္ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္ အင္အားစုမ်ား၏ မတူကြဲျပားေသာ လုပ္ငန္းေဆာင္တာ အမ်ဳိးမ်ဳိး ပါဝင္သည္ဟု အဓိပၸာယ္ဖြင့္ၾကပါသည္။  ယင္းလုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားက အၾကမ္းဖက္မႈျဖစ္ပြားေစေသာ ေရေသာက္ျမစ္အေၾကာင္းအရင္း မ်ားကို ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္ေဆာင္ရြက္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ ႏိုင္ငံသားျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္းမွ ကင္းေဝးေရး (Freedom From Fear) တနည္းဆိုရေသာ္ ဆိုးက်ဳိး အႏႈတ္သေဘာေဆာင္သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥ (Negative Peace) ႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားမွ ကင္းလြတ္ခြင့္ရေစရန္ (Freedom From Want) တနည္းဆိုရေသာ္ အျပဳ သေဘာေဆာင္ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး (Positive Peace)၊ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား မျဖစ္ပြားမီ၊ ျဖစ္ပြားေနစဥ္ ႏွင့္ ျဖစ္ပြားမႈမ်ားၿပီး စီး ေနာက္ပိုင္း၌ ခ်ဳိးႏွိမ္ေစာ္ကားျခင္းမွ ကင္းေဝးခြင့္ (Freedom From Humiliation) အတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးၾကျခင္းဟု အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုၾကပါသည္။

သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္က်င္းပမည့္ ၂၁-ရာစု ပင္လံု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ၏ အဓိပၸါယ္သည္ ဤဖြင့္ဆိုခ်က္ထက္ပိုပါလိမ့္ မည္။ အနာဂတ္ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ဒီဇိုင္းကိုေရးဆြဲၾကရန္အတြက္ပါ ရည္ရြယ္ထားရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ မၿပီးစီးေသး ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေရး (Nation Building) အတြက္ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားပါ ပါဝင္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါ သည္။ ထိုမွ်မက တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား အပါအဝင္၊ ေဝဖန္သံုးသပ္ၾကသူမ်ားက ၂၁-ရာစုပင္လံုသည္၊ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ႏွင့္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ား ေဆြးေႏြးသေဘာတူညီခဲ့ၾကသည့္ ၁၉၄၇ ပင္လံုထက္ ပို၍ ရႈပ္ ေထြး ခက္ခဲလိမ့္မည္ဟုလည္း ေဝဖန္သံုးသပ္ေနၾကပါသည္။

အေၾကာင္းမွာ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ပင္လံုေဆြးေႏြးပြဲ၏ ရည္မွန္း ခ်က္မ်ားမွာ ရိုးစင္းၿပီး၊ သက္ဆိုင္ပတ္သက္သူ အင္အားစုလည္း အနည္းငယ္မွ်သာ ရွိပါသည္။ ဦးတည္ခ်က္ပန္းတိုင္မွာ လြတ္လပ္ေရးအျမန္ ရရွိေရးျဖစ္ၿပီး၊ ေတာင္တန္းႏွင့္ ျပည္ပအတူ လြတ္လပ္ေရး ရရွိေရးကိစၥသာ ျဖစ္သည္။ ၎ပင္လံု က်င္းပစဥ္က တိုင္းရင္းသားအင္အားစုအမ်ား ပါဝင္တက္ေရာက္ႏိုင္ ျခင္း မရွိခဲ့ပါ။

ႏွစ္ ၇၀ နီးပါးအၾကာမွ က်င္းပမည့္ ယခု ပင္လံုတြင္မူ ျပႆနာမ်ားက ပို၍ရႈပ္ေထြးပါသည္။ ျပည္တြင္းစစ္ အၾကမ္းဖက္ပဋိပကၡမ်ားေၾကာင့္ ေသြးထြက္သံယို ျဖစ္ခဲ့ ၾကၿပီ။ အသက္မ်ားစြာ၊ အိုးအိမ္မ်ားစြာ၊ တိုင္းျပည္၏ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အလားအလာမ်ား ဆံုးရႈံးနစ္နာခဲ့ၾကရၿပီး၊ တဖက္ႏွင့္ တဖက္ နာက်ည္းမႈ၊ မယံုၾကည္မႈ၊ သံသယမ်ားလည္း ႀကီးထြားခဲ့ ၾကေပၿပီ။ ထိုမွ်မက ေဆြးေႏြးဖက္အင္အားစုမ်ားကလည္း မ်ားျပားသည္။ တႏိုင္ငံလံုး အပစ္ရပ္စဲေရးပူးေပါင္းညိႇႏိႈင္းမႈ အဖြဲ႔ (NCCT) တြင္ပင္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ ၁၆- ဖြဲ႔ ပါဝင္ၿပီး၊ ယင္းျပင္ပရွိ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔မ်ား က်န္ရွိေနပါ ေသးသည္။

ထိုမွ်မက ရည္ရြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္မ်ားလည္း ပို၍ ရႈပ္ေထြး အေသးစိတ္က်ပါသည္။ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရး၊ တန္းတူညီမွ်ေရး၊ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ စသည့္အေရးမ်ား ပါရွိေနၿပီး၊ စစ္၏ ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိး ဒုကၡ သည္အေရး၊ မူးယစ္ေဆးဝါး ဘိန္းလုပ္ငန္း.. အိုးအိမ္အေျခ ပ်က္ ထြက္ေျပးရမႈ စသည့္ကိစၥမ်ား ရွိေနပါသည္။ ထို႔အျပင္ ႏိုင္ငံတကာမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကသူ၊ ပါဝင္ ပတ္သက္ေနသူမ်ားကိုလည္း ေမးမထားသင့္ပါ။ အိမ္နီးခ်င္း အင္အားႀကီးႏိုင္ငံမ်ား အပါအဝင္ အီးယူ၊ ကုလသမဂၢ၊ အာဆီယံ စသည္တို႔သည္လည္း ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစင္ျမင့္တြင္ သူ႔အခန္းက႑ႏွင့္ သူ အေရးပါပါသည္။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ၂၁- ပင္လံုသည္ ပို၍ခက္ခဲ၊ ပို၍လက္ဝင္မည္ကို အပ္ခ်မတ္ခ် ေျပာႏိုင္ပါသည္။

တၿပိဳင္နက္တည္းတြင္ ပင္လံုဟု [ယံုမွတ္မွားခ်က္ ဒ႑ာရီျဖစ္ေစ၊ အမွန္တကယ္ျဖစ္ေစ] အမ်ဳိးသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရး သရုပ္သကန္ကို ေခါင္းစဥ္တပ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ပို၍ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား ႀကီးထြားလ်က္ရွိပါသည္။ ယခုအခါ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ၏ အႏွစ္သာရ၊ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ စသည္ျဖင့္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ ေျပာဆိုေနမႈမ်ားလည္း အမ်ားအျပား ၾကားသိေနရသည္။ ျမင့္ ျမင့္တင္ထားသည့္ ရည္မွန္းခ်က္ေၾကာင့္၊ ယင္းရည္မွန္းခ်က္အထိ ခရီးေပါက္ႏိုင္-မေပါက္ႏိုင္ကို စိုးရိမ္ဖြယ္ ရွိလာျပန္ပါ သည္။

■ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ အလားအလာေကာင္းမ်ား
ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္ကို အေထာက္အကူျပဳသည့္ ဥပေဒၾကမ္းတရပ္ကို အထက္လႊတ္ေတာ္ဆီ တင္သြင္းျပီးတဲ့ေနာက္၊ ဇြန္လ (၃၀) ရက္ေန႔တြင္ ယခင္အစိုးရ၏ အဓိက ဦးေဆာင္ညိႇႏိႈင္းေဆြးေႏြးသူ ဝန္ႀကီးဦးေအာင္မင္းက သတင္းေထာက္ မ်ားကို ေတြ႔ဆံုေျပာၾကားရာ၌"အခ်ဳိ႔တိုင္းျပည္ေတြမွာဆိုရင္ သေဘာတူညီခ်က္တခု မရရင္၊ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးသူ ေတြက ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေရး စားပြဲဝိုင္းကေန ထြက္သြားၾကတယ္။ ဒီေနာက္မွာ တိုက္ပြဲေတြ ျပန္စၾကမယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္၊ ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာေတာ့ လူတိုင္းက ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေရး စားပြဲကေန ထြက္မသြားဘူးလို႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားၾကတယ္။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္ က ေအာင္ျမင္မွုတခုလို႔ ေခၚပါတယ္" ဟု ဆိုခဲ့သည္။

မွန္ပါသည္။ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အင္အားစုမ်ား အပါအဝင္ ႏိုင္ငံသားအမ်ားမွာ စစ္ကိုဆက္လက္ ရည္ရွည္ဆြဲ တိုက္ခိုက္ေနလိုစိတ္ မရွိၾကေတာ့ေပ။ ဆယ္စုႏွစ္ ၇-ခုနီးပါး စစ္ပြဲ ပဋိပကၡမ်ားၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရၿပီးေနာက္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျမင္ လိုၾကသည္။ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ ေအာက္က်ေနာက္က် ျဖစ္က်န္ခဲ့ၿပီကို သိၾကသည္။ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းအမ်ားအျပား ကို အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ရမည္ကို သိၾကသည္။ အနည္းဆံုး သေဘာတူညီခ်က္မ်ား မရႏိုင္ေသးလွ်င္ေတာင္ ဆက္ ၍ ေဆြးေႏြးလိုၾကသည္၊ စစ္ပြဲမ်ားဖက္ တဖန္ျပန္၍လွည့္ရန္ တြန္႔ဆုတ္ၾကပါသည္။ ဤအခ်က္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ မ်ားအတြက္ အလားအလာေကာင္းဟု ယူဆႏိုင္ပါသည္။

ကံေကာင္းေထာက္မ၍ ပထမအႀကိမ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံသို႔ အက်ဳိးေဆာင္တဦးအျဖစ္ မိမိတက္ေရာက္ခြင့္ ရခဲ့ပါ သည္။ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလတြင္ က်င္းပေသာၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံက ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ရန္မဟုတ္ဘဲ၊ ကိုယ္ စားလွယ္မ်ား၏ အျမင္မ်ား စုစည္းရန္သာျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္ဘာလက ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပထားၿပီး ျဖစ္ရာ၊ ေရွ႔အနာဂတ္လုပ္ငန္းမ်ားသည္ အႏိုင္ရပါတီအေပၚတြင္ ပို၍မူတည္မည္ျဖစ္ၿပီး၊ ယခုညီလာခံ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ မလႊမ္းမိုးထားေစလိုေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တႏိုင္ငံလံုး ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈ ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ (NCA) အရ သေဘာတူညီခ်က္ လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီး ရက္-၁၀၀ အတြင္း ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကို မျဖစ္မေန ေခၚဆိုရမည္ဟူေသာေၾကာင့္ ယင္းကတိကဝတ္ကို ျဖည့္ဆည္းသည့္အေနျဖင့္ ယခုညီလာခံက်င္းပရျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။

ပထမအႀကိမ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံက အျမင္သေဘာထားအခ်ဳိ႔ စုစည္းႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ ဤသည္မွာ စာရြက္ေပၚတင္ႏိုင္ေသာ ရလဒ္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ မျမင္သာသည့္ရလဒ္အမ်ားအျပား ရွိခဲ့သည္ဟု မိမိကိုယ္ေတြ႔ ယူဆပါသည္။

အေၾကာင္းမွာ ယံုၾကည္မႈ၊ ရင္းႏွီးပြင့္လင္းမႈ တစံုတရာ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
ယင္းညီလာခံသို႔ တပ္မေတာ္ဖက္မွ ကိုယ္စားလွယ္ ၁၅၀ တက္ေရာက္ခြင့္ရသည္။ သိရွိရသေလာက္ သူတို႔က အိမ္စာ ေသခ်ာလုပ္လာၾကပါသည္။ ယခုညီလာခံမတိုင္မီ တပ္မေတာ္ထဲတြင္ စေနေန႔တိုင္း ၂ လခန္႔ ေဆြးေႏြးမည့္ေခါင္းစဥ္ ၅-ခု ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၊ သင္တန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကရသည္ဟု ဆိုသည္။ တပ္မေတာ္ဘက္မွ တင္လာသည့္ အယူအဆမ်ားကို သေဘာတူသည္ျဖစ္ေစ၊ သေဘာကြဲသည္ျဖစ္ေစ ဤသို႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ မ်ားအေပၚ ေလးနက္မႈမွာ ေလးစားဖြယ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ညီလာခံတြင္ လူနည္းစုသတိျပဳမိသည့္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ျဖစ္ရပ္အခ်ဳိ႔လည္း ရွိခဲ့ပါသည္။ ကယားျပည္နယ္မွ တက္လာသည့္ ကိုယ္စားလွယ္တဦး စကားေျပာခြင့္ရသည့္ အခ်ိန္တြင္ သူ၏လယ္ေျမသိမ္းဆည္းခံရေၾကာင္း ေျပာပါသည္။ ယခင္ ကာလမ်ားကသာ ယခုလိုေျပာဆိုမည္ဆိုပါက၊ ေထာင္ထဲ ေရာက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယခုညီလာခံႀကီးကို သူက ေက်း ဇူးတင္ေၾကာင္း၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ သူ႔၏လယ္ေျမကို သိမ္းဆည္းခဲ့သည့္ တပ္မေတာ္တပ္မွဴးႀကီးကို မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ ေျပာဆိုခြင့္ရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးပါသည္။ သူ၏လယ္ေျမကို သိမ္းဆည္းခဲ့ေသာ အေျမာက္တပ္ တပ္မွဴးလည္း ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္တြင္ ပါဝင္ေနသည္။ ေျမကိစၥ ေျပလည္-မေျပလည္ေတာ့ မသိရပါ။ ေနာက္ပိုင္း ညီလာခံရက္မ်ားတြင္ သူတို႔ႏွစ္ဦး ပခံုးဖက္၍ ညီလာခံအတြင္း အတူသြားလာေနၾကသည္ကို ျမင္ေတြ႔ရပါသည္။ မျမင္သာ သည့္ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ႏိုင္သည့္ ကိစၥတခုဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

ေနာက္ထပ္ျဖစ္ရပ္တခု ရွိပါေသးသည္။ ကရင္ျပည္နယ္ရွိ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔တခု၏ ကိုယ္စားလွယ္ အမ်ဳိးသမီးႀကီး တဦးက က႑တခုတြင္ သဘာပတိအဖြဲ႔ဝင္ တဦးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရသည္။ သူက မိန္႔ခြန္းေျပာရပါသည္။ သူ၏ မိန္႔ခြန္းကလည္း ရိုးရွင္းလွသည္။ မပီသေသာ တိုင္းရင္းသားအသံျဖင့္ ခပ္ေလးေလးေျပာသြားခဲ့သည္။ သူက ယခုက႑ တြင္ သဘာပတိအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ရမည္ျဖစ္ရာ၊ စကားလံုးမ်ားကို သတိထား၍ က်က္မွတ္ခဲ့ရသည္ပင္ ရွိေၾကာင္းဆိုပါ သည္။ ျမန္မာစကားလံုးမ်ားက သူ႔အတြက္မွတ္မိရန္ ခက္ခဲေနသည္ဟု ဆိုသည္။ သူက "သယံဇာတ" ဟူသည့္ေဝါဟာရ ကို ဖတ္ရခက္လြန္းသည္။ ဖတ္လိုက္လွ်င္ သူက "သံမဏိ" ဟု ခ်ည္းျဖစ္ေနတတ္သည္ဟု ေျပာပါသည္။ ဆက္ေျပာရာ တြင္ တခ်ိန္က သူတို႔၏နယ္စပ္တိုင္းရင္းသား ေဒသမ်ားတြင္ ဘာအဆိုးျဖစ္ျဖစ္ စစ္တပ္ေၾကာင့္ (တပ္မေတာ္ေၾကာင့္) ဟု ထင္ျမင္တတ္ၾကေၾကာင္း၊ လူသတ္ခံရလွ်င္လည္း စစ္တပ္၊ ထြက္ေျပးရလွ်င္လည္း စစ္တပ္၊ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္ခံရ လွ်င္လည္း စစ္တပ္ဟု ယံုၾကည္ထားၾကေၾကာင္း၊ သူယခုကဲ့သို႔ ျမန္မာစာ မတတ္ေျမာက္ႏိုင္ရသည္မွာ စစ္တပ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ ေၾကာင္း အရႊန္းေဖာက္လိုက္ပါေသးသည္။ ေက်ာင္းမ်ားပိတ္၊ ထြက္ေျပးေနရ၍ စာေကာင္းေကာင္း မသင္ႏိုင္၊ အတန္း ပညာနည္းခဲ့ရေၾကာင္း ေျပာပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယခုေခတ္ကေျပာင္းသြားၿပီ။ စစ္တပ္မွ ဗိုလ္မွဴးႀကီးမ်ားႏွင့္ အတူထိုင္ကာ ေျပာဆိုႏိုင္ၿပီ။ သူတို႔၏ ျပႆနာမ်ားကိုလည္း တင္ျပေဆြးေႏြးႏိုင္ၿပီ။ ယခုမွသာ 'ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္အစစ္' ျဖစ္ေၾကာင္း သူက ေျပာပါသည္။ အခန္းထဲရွိ တပ္မေတာ္အရာရွိမ်ား ရင္ထဲထိသြားၾကပါသည္။ မ်က္ရည္ဝိုင္းေနၾကသူမ်ား အမ်ား အျပားရွိခဲ့သည္။ ဤျဖစ္ရပ္မ်ားကို မိမိက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၏ မျမင္သာေသာ ရလဒ္မ်ားဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။

ယခု ၂၁-ပင္လံု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံ (ဒုတိယအႀကိမ္) တြင္လည္း ရလဒ္ေကာင္းမ်ား ထြက္ေပၚႏိုင္ပါသည္။ မိမိတို႔ အတူ ထိုင္ေဆြးေႏြးႏိုင္ၾကမည္။ ျပႆနာမ်ား အကုန္အစင္ မေျပလည္ႏိုင္ပါ။ သို႔ေသာ္ လက္နက္ကိုင္စစ္ဖက္ေနၾကသည္ထက္ အတူထိုင္၍ စားပြဲဝိုင္းတြင္ ေဆြးေႏြးႏိုင္ၾကသည္က ေကာင္းပါသည္။ အလားတူ မျမင္သာသည့္ နားလည္မႈမ်ား၊ ယံုၾကည္ မႈမ်ား၊ ရင္ပတ္ခ်င္းနီးလာသည့္ကိစၥမ်ားလည္း ျဖစ္ေပၚႏိုင္ပါေသးသည္။

ဤမွ်မဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံတကာအင္အားစုမ်ား၊ အလွဴရွင္ႏိုင္ငံမ်ားကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေပၚ စိတ္ဝင္တစား ကူညီေပးလိုေနၾကပါသည္။ ပဋိပကၡလြန္ကာလ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ဆိုလွ်င္ သူတို႔၏အကူ အညီမ်ား ရရွိႏိုင္ေသာ အေျခအေနျဖစ္ပါသည္။

စိုးရိမ္ပူပန္ဖြယ္၊ သို႔မဟုတ္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္သည့္ အေျခအေနမ်ား
စိုးရိမ္ပူပန္ဖြယ္ အေျခအေနမ်ားလည္း ရွိေနပါေသးသည္။

ပထမအခ်က္ေျပာရလွ်င္ ၂၁-ပင္လံုဟု အလံလႊင့္လိုက္သည္မွာ ျမင့္လြန္းသည္ဟု မိမိထင္ျမင္ပါသည္။ ျမင့္လြန္းလွ်င္ ေအာင္ျမင္ရန္ ခက္ႏိုင္ပါသည္။ ပင္လံုဟုဆိုလွ်င္ အခ်ဳိ႔တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားက 'ခြဲထြက္ေရး'ကိစၥမ်ား ေျပာလာ ၾကသည္။ ယခင္ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို ျပန္၍ရည္ညႊန္းၾကသည္။ အမွန္တြင္ တႏိုင္ငံလံုး ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈ ရပ္စဲေရး သေဘာ တူညီခ်က္ (NCA) တြင္ ဤကိစၥမ်ား ၿပီးျပတ္ၿပီး ျဖစ္သည္။ (NCA) အတြက္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ ကိုင္အင္အားစုမ်ား ဖက္ကလည္း ကတိကဝတ္ျပဳထားၾကၿပီး ျဖစ္ပါသည္။

လိုအပ္သည့္ အေျခအေနမွာ သႏၷိ႒ာန္ ခ်မွတ္ေဆာင္ရြက္မည့္ ေခါင္းေဆာင္မႈ ႏွင့္ မွ်ေဝ ခံယူသည့္ ပန္းတိုင္ (A Shared Destiny) လိုအပ္ပါသည္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အစိုးရ အာဏာရသည္မွာ ရက္-၁၀၀ ေက်ာ္စပင္ရွိေသးၿပီး၊ အစိုးရကို ဖြဲ႔ တည္ေနဆဲဟု ယူဆႏိုင္ပါသည္။ ႏိုင္ငံ၏ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို ဦးစားေပးကိစၥထားသည္မွာ ေလ်ာ္ကန္ သင့္ျမတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ခ်န္ပီယံမ်ားကို မျမင္ရေသးဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ ႏိုင္ငံအမ်ား၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကိစၥမ်ား တြင္ ကမကထျပဳဦးေဆာင္ၾကသည့္ ခ်န္ပီယံမ်ားကို ျမင္ခဲ့ၾကရသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခ်န္ပီယံ၊ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ခ်န္ပီယံ.. စသည္ျဖင့္ ေပၚထြက္လာလွ်င္ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လူထုအမ်ားက ခ်စ္ၾကည္ ေထာက္ခံၾကေသာ္လည္း ကိစၥအားလံုးအတြက္ ခ်န္ပီယံေဆာင္ရြက္ရန္ ခက္ခဲႏိုင္ပါသည္။ ခ်န္ပီယံ (ေခၚ) သႏၷိ႒ာန္ ခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္မည့္ အျခားေခါင္းေဆာင္မ်ား လိုအပ္ပါသည္။ ထို႔အျပင္ အပစ္ရပ္စဲေရးမွ်သာမဟုတ္၊ ေရရွည္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏွင့္ အနာဂတ္ျမန္မာႏိုင္ငံကို ပံုေဖာ္လိုသည့္ ေျမာ္ျမင္ခ်က္၊ ပန္းတိုင္တခု တည္ေဆာက္ႏိုင္ရန္ မ်ားစြာလုပ္ေဆာင္ရဦးမည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

ဒုတိယအခ်က္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အသြင္ေျပာင္းလဲမႈတြင္ ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ားအၾကား မည္သို႔မည္ပံုေျပာင္းလဲမည္ဟု သေဘာတူညီခ်က္ စာခ်ဳပ္ (Pact) တခု မရွိေသးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ အနာဂတ္ႏိုင္ငံေတာ္ကို ပံုေဖာ္ရာ ၌ အျမင္အမ်ဳိးမ်ဳိး ရွိေနႏိုင္ပါသည္။ ဤကိစၥကို ပညာရွင္အေျမာက္အမ်ားကလည္း အေရးႀကီးေၾကာင္း ေထာက္ျပေျပာဆို ခဲ့ၾကပါသည္။

ဤသို႔သေဘာတူညီခ်က္ (Pact) တခု မရွိဘဲ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့သည့္ ႏိုင္ငံမ်ားလည္း ရွိပါသည္။ (ဥပမာ- အင္ဒိုနီးရွား) သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံတခု၏ ေနာက္ခံေၾကာင္းရာ၊ ေရေျမ အေနအထားတို႔ႏွင့္ သက္ဆိုင္ပါလိမ့္မည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြက္ေတာ့ သေဘာတူညီထားမႈ (Pact) တခု လိုအပ္သည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ ဤအခ်က္ကို ပညာရွင္အမ်ားက လည္း ေထာက္ျပေျပာဆိုခဲ့ၾကပါသည္။ ဒီမိုကေရစီသေဘာတရား ဂုရု လာရီဒိုင္းမြန္း (Larry diamond) က ျမန္မာႏိုင္ငံ အေျပာင္းအလဲသည္ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈ (Transition) ကိစၥ စာေပနယ္ပယ္က႑ေပါင္းစံုအတြက္ အၾကံဳးဝင္ေနသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ညိႇႏိႈင္းရမႈ (Negotiation)၊ အင္အားစုမ်ားအတြက္ သေဘာထားေပ်ာ့ေျပာင္းသူ- တင္းမာသူ အားၿပိဳင္မႈ (Hard-liners and soft-liners on each side)၊ စစ္တပ္ကို ဗီတိုအာဏာေပးထားသည့္ အေျခအေန (ပါေမာကၡ ရွမစ္တာ ကေတာ့ ေမြးကတည္းက ခ်ဳိ႔ယြင္းပံုပ်က္လာသည့္ ဒီမိုကေရစီဟု ေခၚဆိုပါသည္)၊ ယင္းဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ေျပာင္း လဲႏိုင္ေရးႏွင့္ သေဘာတူညီခ်က္ (Pact) ကိစၥမ်ား လိုအပ္သည္ဟု ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ယင္းသေဘာတူညီခ်က္ (Pact) မွာ ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္ တင္ကူးလိုအပ္ခ်က္ဟုလည္း သူကျမင္သည္။ ပင္လံုက ဤသို႔ေသာ 'အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရး' သို႔မဟုတ္ သေဘာတူညီခ်က္ (Pact) တရပ္ ထြက္ေပၚေရးအတြက္ အလြန္အမင္း ႀကိဳးစားရ မည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

တတိယအခ်က္မွာ ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ညိႇႏိႈင္းေျဖရွင္းလိုစိတ္ (Elite willingness to pact) ျဖစ္ပါသည္။  ဒီမိုကေရစီ သေဘာတရားဆရာႀကီး ေဒၚနယ္ ဟိုရိုဝဇ္ (Donald L. Horowitz) က ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ေရွ႔ ဆက္သြားႏိုင္ေရးအတြက္ အျပန္အလွန္ အာမခံခ်က္မ်ား (Reciprocal Protection) လိုအပ္မည္ဟု ေဆြးေႏြးပါသည္။ သို႔ ဆိုလွ်င္ တိုင္းရင္းသား၊ လူမ်ဳိးစု၊ ဘာသာေရးအုပ္စုမ်ားအၾကား အျပန္အလွန္ အာမခံမႈ၊ ကာကြယ္မႈရွိေရးအတြက္ ယခု ညီလာခံတြင္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္ေသာကိစၥျဖစ္သည္။ အုပ္စုမ်ားအၾကား အျငင္းပြားမႈမ်ားကို ေျဖရွင္းရာတြင္ အျပန္ အလွန္ရွိမႈ ႏွင့္ အေပးအယူျပဳႏိုင္မႈတို႔ကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားၾကရမည္ ျဖစ္သည္။ မေက်လည္မႈမ်ားရွိသည့္တိုင္ လက္နက္ ကိုင္အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားသို႔ ျပန္မသြားၾကသည္မွာ အားသားခ်က္၊ အလားအလာျဖစ္သည္ဟု မိမိေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္အစိုးရလက္ထက္က လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ခဲ့ၾကေသာ တႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္မႈရပ္စဲ ေရး သေဘာတူညီခ်က္ (NCA) သည္ အျပန္အလွန္အာမခံမႈ တခု ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ လံုေလာက္ပါမည္လား၊ ထပ္၍ အာမခံခ်က္မ်ား လိုအပ္ဦးမည္လား စဥ္းစားရဖြယ္ ရွိပါေသးသည္။

စတုတၳအခ်က္မွာ တိုင္းရင္းသား၊ လူမ်ဳိးစု၊ ဘာသာေရးအုပ္စုမ်ားအၾကား အျငင္းပြားမႈမ်ား၊ ပဋိပကၡမ်ားကို ထိန္းေက်ာင္း ရာ၌ အေရးပါသည့္ အင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ား၏ အခန္းက႑ ျဖစ္ပါသည္။ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကိစၥ ေလ့လာသူ ပါေမာကၡ ေသာမတ္စ္ ကာရိုသားစ္က ႏိုင္ငံအမ်ားစုမွာ အာဏာရွင္စနစ္မွ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ ပထမဦးဆံုး "မီးခုိးေရာင္နယ္ေျမ" ကို ျဖတ္သန္းၾကရသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ယံုၾကည္ကိုးစားရေသာ ညိႇႏိႈင္းေဆြးေႏြးသူမ်ား မရွိတတ္၊ မေက်လည္မႈမ်ားကို ေျဖရွင္းေပးမည့္ အင္စတီက်ဴးရွင္း စနစ္မ်ား မရွိတတ္၊ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားသို႔ ျပန္ သက္ဆင္းရတတ္သည္ဟု ေဖာ္ျပဖူးပါသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးထိန္းသိမ္းမည့္ အင္စတီက်ဴးရွင္း (ယႏၱယားစနစ္မ်ား) သည္လည္း အေရးႀကီးပါေသးသည္။

မီဒီယာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပေသာ သတင္းမ်ားအရ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ယခုညီလာခံ တြင္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ လံုျခံဳေရးကိစၥမ်ားကိုသာ ဦးစားေပးေဆြးေႏြးလိုသည္။ အခ်ိန္အကန္႔အသတ္အရ အေရးႀကီးသည့္ကိစၥ မ်ားကို ေဆြးေႏြးၾကရန္ဟု ဆိုပါသည္။ ယခင္ညီလာခံတြင္ ႏိုင္ငံေရး၊ လံုျခံဳေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး (ျပည္တြင္းဒုကၡသည္ ကိစၥ)၊ ေျမယာႏွင့္ သယံဇာတစီမံခန္႔ခြဲေရးကိစၥ ေခါင္းစဥ္ ၅-ခုကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါသည္။ အရပ္ဖက္လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ား အေနျဖင့္ လံုျခံဳေရး၊ ႏိုင္ငံေရးကိစၥ မဟုတ္ေသာ ကိစၥမ်ားကို ညီလာခံ၏ျပင္ပတြင္ (အၿပိဳင္) ဖိုရမ္ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား က်င္းပ ႏိုင္မည္ဟု သိရပါသည္။

ဤသို႔ေသာ အစီအစဥ္ဆိုလွ်င္ အၾကံေပးစရာ ရွိပါလိမ့္မည္။

• ၂၁-ပင္လံုညီလာခံသည္ ေရတို၊ တႀကိမ္တည္းႏွင့္ ေအာင္ျမင္ရန္ ခက္ခဲႏိုင္သည္ဟု ထင္ပါသည္။ အေၾကာင္း မွာ ေဆြးေႏြးဖက္အင္အားစု (Stakeholders) ကမ်ား၊ ျပႆနာက မ်ားပါသည္။ ၂၁-ပင္လံုသည္ တႀကိမ္တည္း ညီလာခံ (One time event) အစား၊ လုပ္ငန္းစဥ္ (Process) တခုသာ ျဖစ္သင့္သည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

• ခက္ခဲေသာကိစၥမ်ဳိးကို ေဆြးေႏြးလွ်င္၊ သေဘာတူညီမႈရရွိရန္ ခက္ခဲႏိုင္ပါသည္။ လံုျခံဳေရးကိစၥမ်ဳိးကို ေရွ႔တန္းတင္ ေဆြးေႏြးလွ်င္ 'ထီကနဲ' ႏွင့္ ကြဲႏိုင္ေသာ အေျခအေန ရွိပါသည္။ 'လြယ္ကူရာမွ ခက္ခဲရာသို႔' သေဘာတူညီမႈ ရရွိ ႏိုင္ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို သေဘာတူညီ၊ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ရင္းမွ ခက္ခဲေသာကိစၥမ်ားကို ေရရွည္သေဘာ တူညီမႈ ရရွိေရးသို႔ ဦးတည္သင့္ပါသည္။ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္ ကနဦး ေတာင္အာဖရိက အားကစားအသင္းအေပၚ ပိတ္ဆို႔ထားမႈမ်ား ေလွ်ာ့ေပးေရးစတင္ သေဘာတူညီႏိုင္ခဲ့ၿပီး၊ ပိုမိုခက္ခဲသည့္ကိစၥမ်ား အတြက္ ေရွ႔ဆက္လွမ္းခဲ့ၾကပါသည္။

• လူမႈေရး၊ စစ္ေျပး ဒုကၡသည္၊ သယံဇာတရင္းျမစ္ ခြဲေဝေရး၊ အာဏာခြဲေဝေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး ျပန္လည္ ေပါင္းစည္းေရး (Education & Health Convergence) ကိစၥမ်ားအားလံုးမွာ ပဋိပကၡ၏ ေခါင္းႏွင့္ ပန္းသဖြယ္ ဆက္ႏြယ္ေနၾကပါသည္။ သီးျခားခြဲ၍ ေဆြးေႏြးမည့္ အစီအစဥ္ကို ျပန္လည္စဥ္းစားသင့္ပါသည္။

• ပင္လံုအေပၚ လူထု၏ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ျမင့္မားလြန္းေနသည့္ ကိစၥအေပၚတြင္ပင္ လက္ေတြ႔ျဖစ္ႏိုင္သည္အထိ ျပန္၍ ေလွ်ာ့ခ်ပါရန္ စဥ္းစားသင့္ပါသည္။ ယင္းမွာ ေရရွည္လုပ္ငန္းစဥ္တခုသာ ျဖစ္သင့္ပါသည္။

ပူးေပါင္း တြဲစပ္ေနထိုင္သည့္ ဒီမိုကေရစီ (Consociational Democracy)
အစိုးရမ်ား၏ တည္ၿငိမ္မႈ၊ အာဏာခြဲေဝေရး အစီအမံမ်ားအေပၚ ေရရွည္တည္တံ့ခိုင္ျမဲမႈ၊ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားရွင္သန္ႏိုင္ မႈ၊ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားကို ေရွာင္ရွားႏိုင္ရန္ ႏိုင္ငံတကာတြင္ ပူးေပါင္း တြဲစပ္ေနထိုင္သည့္ ဒီမိုကေရစီ (Consociational Democracy) သေဘာတရားကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားမႈမ်ားလည္း ရွိပါသည္။ ပညာရွင္ လစ္ခ်ဖတ္ (Lijphart) က ဤမိုဒယ္ ပံုစံတြင္ အစိတ္အပိုင္း က႑ ေလးခုပါဝင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

၁။ အစိုးရက ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔သည့္ မဟာမိတ္ ဖြဲ႔စည္း၍ အုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္မ်ားတြင္ ပါဝင္ေစ ျခင္း။ (A grand coalition of elites) အထူးသျဖင့္ ကြဲျပားေနေသာ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ားတြင္ ပို၍ ျဖစ္သင့္သည္ဟု ဆိုပါ သည္။ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံ အေျပာင္းအလဲတြင္ အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရး အစိုးရမ်ဳိးကို စဥ္းစားခဲ့ၾကၿပီး၊ တခ်ိန္က ျပႆနာရွာခဲ့သူ ဇူးလူးအင္ကာသာ ေခါင္းေဆာင္ ဘူသိုလိုဇီကိုပင္ ေနာက္ပိုင္းအစိုးရဝန္ႀကီးအျဖစ္ ထည့္သြင္းပါဝင္ေစခဲ့ ပါသည္။ ပညာရွင္ လစ္ခ်ဖတ္က အထူးအေရးႀကီးသည့္ အစိတ္အပိုင္းဟု အၾကံျပဳပါသည္။ ဤေနရာတြင္ ထိပ္သီးေခါင္း ေဆာင္မ်ားက (Elites) က ႏိုင္ငံေတာ္၏ အက်ဳိးစီးပြားမ်ားကို ညိႇႏိႈင္း၍ မပူးေပါင္း မေဆာင္ရြက္လ်င္ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာ အႏၱရာယ္ (ျပည္တြင္းစစ္) အတြက္ ညိႇႏိႈင္းႏိုင္ၾကမည္ဟု သူက ဆိုပါသည္။ ထိပ္သီးခ်င္းေျဖရွင္းမႈအဆင့္ ျဖစ္ပါသည္။

၂။ ဒုတိယက႑မွာ အျပန္အလွန္ ဗီတိုအာဏာ က်င့္သံုးႏိုင္မႈ ျဖစ္ပါသည္။ လူမ်ားစု၏ အာဏာကို ေလ်ာ့ခ်ၿပီး၊ လူနည္းစု ကို ႏိုင္ငံေရးအရ အေျပာင္းအလဲမ်ား လုပ္ေဆာင္ရာ၌ ပိတ္ဆို႔ခြင့္ကို အပ္ႏွင္းလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းသို႔ဗီတိုႏွင့္ ႀကီးမား က်ယ္ျပန္႔သည့္ ညႊန္႔ေပါင္းအစိုးရ (Grand Coalition) ကို ေပါင္းစပ္ပါက စိုးရိမ္ပူပန္မႈမ်ား ေလ်ာ့ခ်ႏိုင္ျခင္း၊ ပို၍ လံုျခံဳသည္ဟု ခံစားမႈေပးႏိုင္ပါသည္။

၃။ တတိယအခ်က္မွာ အခ်ဳိးအရ ကိုယ္စားျပဳမႈ (Proportional Representation) ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲ စနစ္မ်ား၊ စစ္တပ္ႏွင့္ လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔မ်ားမွသည္ စီးပြားေရး၊ ေငြေၾကးဘ႑ာ ခြဲေဝမႈမ်ားအထိ ပါဝင္ပါသည္။ လူမ်ားစု ေရြးခ်ယ္သည့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္မွာ 'ႏိုင္သူအကုန္ယူစတမ္း' ျဖစ္ၿပီး၊ လူနည္းစုမ်ားက ေပးေဆာင္ရန္ မည္သို႔မွ်စိတ္ဝင္စား မႈ မရွိျဖစ္ေစသည္ဟု ပညာရွင္မ်ားက ဆိုၾကပါသည္။ ကြဲျပားေနသည့္ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းတခုတြင္ အခ်ဳိးအရကိုယ္စားျပဳမႈ ဒီမိုကေရစီက ပို၍ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ ရွိေစသည္၊ အျပဳသေဘာရလဒ္ ထြက္ေပၚေစသည္ဟု ေဆြးေႏြးၾကပါသည္။

၄။ ေနာက္ဆံုးအခ်က္မွာ- အုပ္စုမ်ားကို သူတို႔၏ အတြင္းေရးရာကိစၥမ်ားကို က႑ပိုင္းျခားအလိုက္ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင္ (Segmental Autonomy) ေပးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဥပမာအားျဖင့္၊ ပညာေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈကိစၥမ်ားတြင္ ျဖစ္သည္။ ဤ အခ်က္ကို ဖက္ဒရယ္စနစ္၊ သို႔မဟုတ္ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈေလ်ာ့ခ်ေပးျခင္း (Decentralization) စသည့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ပံုစံမ်ား ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ၾကသည္ဟု ဆိုၾကပါသည္။

■ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔သည့္ မဟာမိတ္ဖြဲ႔မႈ
ၿပီးခဲ့သည့္ ပထမအႀကိမ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံတြင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ NCA လက္မွတ္ေရးထိုးထားသည့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ပံုစံမ်ဳိးစံုေသာ ဖက္ဒရယ္အျမင္ကို တင္ျပခဲ့ၾကပါသည္။ ၈-ျပည္နယ္ တင္ျပသည့္အဖြဲ႔ အစည္းလည္း ရွိသည္။ ၁၄-ျပည္နယ္ တင္ျပသည့္အဖြဲ႔အစည္းလည္း ရွိသည္။ ေလ့လာစရာ ႏိုင္ငံေပါင္းစံု၏ ဥပမာမ်ား လည္း တင္ျပခဲ့ၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ ၾကံ့ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီႏွင့္ တပ္မေတာ္မွ တင္ျပခ်က္မ်ား တူညီပါသည္။ သူတို႔က ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒသည္ ဖက္ဒရယ္စနစ္၏ သေဘာေဆာင္ေၾကာင္း တင္ျပၾကသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ျပည္နယ္/တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရမ်ား ခြဲျခားထားမႈ၊ အစိုးရမ႑ိဳင္ ၃-ရပ္ (အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရး၊ တရားစီရင္ေရး ခြဲျခားထားမႈ) စသည့္ အခ်က္မ်ားျဖင့္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အႏိုင္ရ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ ခ်ဳပ္ပါတီမွ တက္ေရာက္သူမ်ားက ဖက္ဒရယ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ မည္သို႔ေသာ တင္ျပခ်က္မွ မျပဳခဲ့ၾကပါ။

ယခု ညီလာခံတြင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) က တင္ျပရန္ ရွိလာမည္ဟု ယူဆရသည္။ သို႔ေသာ္ ၾသဂုတ္လ အတြင္း က်င္းပမည္ဆိုလွ်င္ အခ်ိန္ကပ္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ တဖက္တြင္ တရားဝင္ညီလာခံအတြင္း ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားထက္စာ လွ်င္ ညီလာခံျပင္ပ အႀကိဳျပင္ဆင္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားက ပို၍အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ ရွိႏိုင္ပါသည္။ NLD ပါတီအေနျဖင့္ ေရြး ေကာက္ပြဲၿပီးခ်ိန္မွစတင္၍ ယခုတိုင္ ေျမေပၚတိုင္းရင္းသားပါတီ မည္သည့္ပါတီႏွင့္မွ် ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းျခင္း မရွိေသးပါ။

မိမိအၾကံျပဳလိုသည္ကေတာ့ အစိုးရ၏ တရားဝင္ဖြဲ႔စည္းသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအျပင္ NLD ႏိုင္ငံေရးပါတီဖက္ ကလည္း အၿပိဳင္လႈပ္ရွားမႈမ်ား လိုအပ္ပါလိမ့္မည္။ သူတို႔က တိုင္းရင္းသား ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ အျခားေရြးခ်ယ္ခံ-မေရြးခ်ယ္ ခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားႏွင့္ ညိႇႏိႈင္းမႈမ်ား၊ ဆယ္မီနာမ်ား ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ ေဆာင္ရြက္ေနသင့္ပါသည္။ ပါတီ၏ ဖက္ဒရယ္မူ အေပၚ ရပ္တည္ခ်က္အတြက္ စဥ္းစားေတြးေခၚမႈမ်ား၊ ညိႇႏိႈင္းမႈမ်ား ရွိေနသင့္ပါသည္။ ထိုမွ်မက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ႀကီး မားက်ယ္ျပန္႔သည့္ မဟာမိတ္ဖြဲ႔မႈ လႈပ္ရွားမႈတရပ္လည္း လိုအပ္မည္ဟု ထင္ပါသည္။ ယင္းတြင္ ပို၍က်ယ္ျပန္႔ေသာ အရပ္ဖက္လူမႈ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ပါတီမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းမႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါလိမ့္မည္။ ဖက္ဒရယ္စနစ္ေဆြး ေႏြးပြဲမ်ားက ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ၿပီးဆံုးေအာင္ျမင္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ပါ။ ေရရွည္ခရီးဟု ျမင္မိပါသည္။ လြယ္ရာမွ ခက္ရာသို႔သြား သည့္ ခ်ည္းကပ္မႈတခုဟုလည္း ယူဆမိပါသည္။

ယခု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံတြင္ မိမိ၏ လိုလားခ်က္မ်ား တင္ျပရာ၌ လက္ေတြ႔က်ရန္၊ ေတာင္းဆိုသည္ထက္ မိမိေပးဆပ္ႏိုင္ သည္ကိုသာ တင္ျပၾကရန္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္က လမ္းညႊန္ထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ လာမည့္ညီလာခံေဆြးေႏြး ပြဲအတြက္ မရွင္းလင္းသည့္ကိစၥမ်ား ရွိပါေသးသည္။ ယခုညီလာခံတြင္ မည္သူႏွင့္ မည္သူတို႔က အေက်အလည္ ေဆြးေႏြး ၾကရမည္နည္း။ အစိုးရက ၾကားေနဒိုင္လူႀကီးလား၊ မည္သို႔ရပ္တည္မည္နည္း။ မည္သို႔ေသာ အဆိုျပဳခ်က္မ်ား တင္သြင္း မည္နည္း။ NLD အႏိုင္ရပါတီ၏ ဖက္ဒရယ္အေပၚ ရပ္တည္ခ်က္မ်ား ၾကားၾကရပါမည္လား။ ဤကိစၥမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေသခ်ာ ရွင္းလင္းမရွိလွပါ။ ၂၁-ပင္လံု ညီလာခံ ေအာင္ျမင္လိုသည္ဆိုလွ်င္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈမ်ားက ပို၍အေရးႀကီးမည္ ဟု ယူဆပါသည္။ အထူးသျဖင့္ အစိုးရ၏ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ သို႔မဟုတ္ NLD ပါတီတို႔က ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မဟာမိတ္ ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ရန္ အေရးႀကီးလာသည္ဟု ထင္ပါသည္။ သေဘာထားအျမင္တူသူ မ်ားေလေလ၊ အေျဖအတြက္ နီးစပ္ေလေလဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

ဤတပ္ေပါင္းစုတြင္ အရပ္ဖက္လူမႈ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို ဖယ္ခ်န္ထားရန္ မဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံ၏ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ ငန္းမ်ား၊ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး၊ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရး ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ သူတို႔၏ အေရးႀကီးေသာ အခန္းက႑ရွိပါ သည္။

ႏိုင္ငံတကာ အင္အားစုမ်ားကိုလည္း ဖယ္ခ်န္ထားရန္ မဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံတကာအစိုးရမ်ားက ျမန္မာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္၊ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအတြက္ ရန္ပံုေငြမ်ား ထည့္ဝင္ကူညီႏိုင္ၾကပါသည္။ တခ်ိန္က ပထဝီႏိုင္ငံေရး၊ ကမၻာ့အခင္းအက်င္းမ်ားေၾကာင့္ ျပည္တြင္းစစ္မ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ၾကသည္ ျဖစ္ရာ ႏိုင္ငံတကာ၏ အခန္းက႑ကို ဖယ္ခ်န္ထား၍ မရႏိုင္ပါ။ ထိုသူတို႔ သင့္ေလ်ာ္စြာပါဝင္ေစရပါမည္။ မိမိတို႔၏ ေလ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္ေသာ က႑မ်ားတြင္ မဟာမိတ္အင္အား စု အျဖစ္ စည္းရံုးေဆာင္ရြက္ၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္အတူ အျခားလူမႈ-စီးပြား ျပႆနာမ်ားသည္လည္း ဒဂၤါးတခု၏ ေခါင္းႏွင့္ပန္းသဖြယ္ ဆက္စပ္ေနၾကပါ သည္။ ယင္းတို႔ကိုလည္း တၿပိဳင္နက္တည္း ညီလာခံျပင္ပမွ အျခားနည္းလမ္းမ်ားမွ ေျဖရွင္းေနၾကရမည္ဟု ထင္ပါသည္။

အခ်ဳိ႕အသြင္ကူးေျပာင္းၿပီး ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားေရးအတြက္ အစိုးရ/လႊတ္ေတာ္မွ ရန္ပံုေငြခ်မွတ္ကာ ေသခ်ာ စနစ္တက် ေဆာင္ရြက္ၾကသည္မ်ား ရွိပါသည္။ ဥပမာအားျဖင့္-ေတာင္ကိုရီးယားႏိုင္ငံတြင္ လႊတ္ေတာ္မွ ရန္ပံုေငြခ်မွတ္ ကာ ကိုရီးယားဒီမိုကေရစီ ေဖာင္ေဒးရွင္းကို ထူေထာင္၍ ဒီမိုကေရစီထြန္းကား ခိုင္မာေရး လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေန လ်က္ရွိပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကဲ့သို႔ေသာ ဒီမိုကေရစီထြန္းသစ္စ ႏိုင္ငံတခုအတြက္ စဥ္းစားဖြယ္ နမူနာဟု ထင္ျမင္မိပါ သည္။
ေနာက္ဆံုးတင္ျပရေသာ္လည္း အေရးမႀကီး၍ မဟုတ္ပါ။ အခ်ဳိ႔ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ လူမ်ဳိးေရးတန္းတူညီမွ်မႈ ျဖစ္ေစေရး မဟာ ဗ်ဴဟာ/ ရန္ပံုေငြမ်ား (Racial equality strategy/ Fund) ကို အစိုးရက ထူေထာင္ေဆာင္ရြက္ၾကသည္လည္း ရွိပါသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား တဖက္က သြားေနစဥ္တြင္၊ အစိုးရက တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား ေတာင္းဆိုေနသည့္ တန္းတူ ညီမွ်မႈအတြက္ ဤသို႔ေသာ ရန္ပံုေငြ/ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိးျဖင့္ ျမႇင့္တင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေသးသည္။ ဤသို႔ တိုင္းရင္းသားတန္း တူ ျဖစ္မႈ ျမႇင့္တင္ေပးျခင္းသည္လည္း တဖက္တြင္ တင္းမာမႈေလ်ာ့ခ်ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ ေဆာက္ေရးတို႔ကို တဖက္တလမ္းမွ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစမည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံသားတို႔အၾကား ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္းမွ ကင္းေဝးေရး (Freedom From Fear)၊ လိုအပ္ ခ်က္မ်ားမွ ကင္းလြတ္ခြင့္ရေစရန္ (Freedom From Want) ႏွင့္ ခ်ဳိးႏွိမ္ေစာ္ကားျခင္းမွ ကင္းေဝးခြင့္ (Freedom From Humiliation) မ်ားအတြက္ မ်ားစြာ ညိႇႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ေပးၾကရဦးမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔မွသာ တည္ၿငိမ္သည့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကို ျမင္ေတြ႔ရဖြယ္ ရွိပါေၾကာင္း…. ။

ေအာင္သူၿငိမ္း
(၂၀၁၆ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၁၄ ရက္)

Renaissance Myanmar မဂၢဇင္း၊ တြဲ ၁၊ စက္တင္ဘာ၊ ၂၀၁၆။ စာမ်က္ႏွာ ၆၁-၆၈ ပါ ေဆာင္းပါးကို Institute for Strategy and Policy- Myanmar Facebook စာမ်က္ႏွာကတဆင့္ ကူးယူ ေဖာ္ျပပါသည္။

ေမာင္ေမာင္စိုုး - ပင္လုုံ သိုု႔ ၃ ရက္အလိုု စဥ္းစားဆင္ျခင္စရာမ်ား



ေမာင္ေမာင္စိုုး - ပင္လုုံ သိုု႔ ၃ ရက္အလိုု စဥ္းစားဆင္ျခင္စရာမ်ား

(မိုုးမခ) ၾသဂုုတ္ ၂၇၊ ၂၀၁၆

၁။ ၂၁ ရာစုပင္လုံ မစတင္မွီ ၃ ရက္အလိုတြင္ TNLA/ MNDAA/ AA ၃ ဖြဲ့နွင့္ ေဆြးေႏြးညိွႏွဳိင္းရန္ အခ်ိန္မလုံေလာက္သျဖင့္ ၂၁ ပင္လုံကို ယခုအျကိမ္ကို ဖိတ္ျကားေတာ့မည္ မဟုတ္ေျကာင္း သတင္းအတည္ျပဳပါသည္။

၂။ ၂၀၁၆ ဇႏၷဝါရီ လဆန္းမွာ ျပဳလုပ္ခ့ဲသည့္ ျပည္ေထာင္စုျငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံတြင္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ့ ၈ ဖြဲ့သာတက္ေရာက္ခ့ဲေသာ္လည္း ယခု အျကိမ္တြင္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ့ ၁၈ ဖြဲ့တက္ေရာက္မည္ျဖစ္သျဖင့္ တိုးတက္မွဳ အျဖစ္ ရွဳ ျမင္၍ ရႏိုင္ပါသည္။

၃။ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡမ်ား ခ် ဳပ္ျငိမ္းျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးအစစ္အမွန္ရရွိနိုင္ရန္  ၃ ဖြဲ့ေပါင္း စုစုေပါင္း လက္နက္ကိုင္အင္အား ေသာင္းခ်ီ ရွိေနသည့္ TNLA/MNDAA/AA ၃ ဖြဲ့အား ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္စဥ္တြင္ ဆက္လက္ပါဝင္ရန္ မုခ်လိုအပ္ ေနေသးျပီး ပါဝင္နိုင္ေရးအတြက္ အားလုံး ဆက္လက္ျကိဳ းစားျကရန္လိုအပ္ပါ မည္။

၄။ ၂၁ ပင္လုံတြင္ ၁၈ ဖြဲ့တက္ေရာက္မည္ဆိုေသာ္လည္း NCA လက္မွတ္ထိုးထားသည့္အဖြဲ့မွာ ယမန္ႏွစ္ကအတိုင္း ၈ ဖြဲ့သာရွိေသးျပီး NCA လက္မွတ္မထိုးသည့္ အဖြဲ့ ၁၃ ဖြဲ့က်န္ေသးရာ NCA စာခ် ဳပ္သည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းခရီး၌ ေက်ာ္လႊားရအုံးမည့္ အရာတခုအျဖစ္ ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။

၅။ ၂၁ ပင္လုံ မက်င္းပမွီ တလအတြင္း ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ လက္နက္ျကီးပစ္ကူ ေလေျကာင္းပစ္ကူမ်ားျဖင့္ ျပင္းထန္ေသာတိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြါးေနရာ ၂၁ ပင္လုံသည္ ျကိဳ းတန္းေပၚလမ္းေလ်ွာက္ေနသက့ဲသုိ့ဟု ဆိုရမည္။

၆။ ျက့ံခိုင္ေရးပါတီမွ ထုတ္ပယ္ခံထားရျပီး ျကံ့ခိုင္ေရးပါတီညီလာခံက်င္းပေျဖရွင္းရန္ ေတာင္းဆိုထားသည့္ ဦးေရႊမန္းက ယခုအျကိမ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ တင္ေျမွာက္ခံရသည့္ ျက့ံခိုင္ေရးဥကၠဌအသစ္အား ဂုဏ္ျပဳေျကာင္း သဝဏ္လႊာေပးပိ့ုျခင္းသည္ ၎တိ့ုယခင္ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားအား မ်က္ကြယ္ျပဳ လိုက္ရာေရာက္သည္ဟု အကဲခတ္မ်ားက ဆိုပါသည္။ ထိ့ုအတူ ဦးေရႊမန္းႏွင့္ သူလူမ်ားအေနႏွင့္ ျက့ံခိုင္ေရးပါတီ ပဋိပကၡမ်ားတြင္ ဆက္လက္ပါဝင္ရန္ မလိုေတာ့ဟု အဓိပၸါယ္ရေနပါသည္။

၇။ ျကံခိုင္ေရး ထိပ္ပိုင္းအေျပာင္းအလဲႏွင့္အတူ ျမန္မာစစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ပိုင္း တိုးျမွင့္ခန့္ထားမွဳကိုေတြ့ရျပီး ျမန္မာစစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ ဆက္ခံမွဳ ကို ေသခ်ာေစခ့ဲသည္ကိုေတြ့ရသည္။

၈။ အထက္ပါ ျကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ စစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ အေျပာင္းအလဲမ်ားတဆက္တည္းေပၚလာျခင္း တရုတ္ကြန္ျမဴ နစ္ပါတီနိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးဌာနျကီးမွဴ းက သြားေရာက္ေတြ့ဆံုျခင္းတိ့ုေျကာင့္ ျမန္မာနိုင္ငံေရးတြင္ ဦးသန္းေရႊအခန္းကဏၰႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ပို၍ေမးခြန္းထုတ္ဘြယ္ျဖစ္လာေစခ့ဲပါသည္။

၉။ ရခိုင္အေရး အျကံေပးေကာ္မရွင္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ေဝဖန္သံမ် ဳိ းစုံထြက္ေနပါသည္။ အသုံးအႏွဳံး တခုမွာ ရခိုင္လူမ် ဳိ းမ်ားႏွင့္ မြတ္စလင္အဝန္းအဝိုင္းျကား ျပသနာဟုသုံးစြဲသည္ကို ေတြ့ရပါသည္။ တဖက္ကစဥ္းစားျကည့္လ်င္ ဤျပသနာသည္ ဤျပသနာသည္ ရခိုင္လူမ် ဳိးမ်ားသက္သက္ျပသနာ ဟုတ္ပါ၏ေလာ။ တကယ္ေတာ့ ထိုဘဂၤါလီမ်ားသည္ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္သာ ေနထိုင္ရန္ ကန့္သတ္ခံထားရသူမ်ားျဖစ္သည္။ ျပည္မသုိ့လာခြင့္မျပဳ ပါ။ အဆိုပါ ဘဂၤလီမ်ား ျပည္မသုိ့ အဝင္ခံႏိုင္ပါမည္ေလာ။ အဆိုပါဘဂၤလီ တသန္းခန့္အား ျပည္မတြင္း ဝင္ေရာက္ခြင့္ျပဳ ျပီး ျမန္မာလူမ် ဳိးမ်ားႏွင့္ မြတ္စလင္အဝန္းအဝိုင္းျကား ျပသနာဟု ရွဳ ျမင္ေျဖရွင္း
လ်င္ေကာ မွန္ပါမည္ေလာ။ ျပည္မသုိ့ ဝင္ေရာက္ခြင့္ကန့္သတ္ထား၍ ရခိုင္ျပည္နယ္ရွိသူမ်ား ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ေနရေသာ ျပသနာမဟုတ္ပါေလာ။ ဤဘဂၤါလီ ျပသနာ သည္ ရခိုင္ျပည္နယ္သက္သက္ ျပသနာပါေလာ။ သုိ့မလုတ္ ျမန္မာျပည္တခုလုံး ျပသနာပါေလာ။ ထိုဘဂၤါလီမ်ားကို ျမန္မာျပည္မသုိ့ ဝင္ေရာက္သြားလာ အေျခခ်ခြင့္ျပဳ မည္ဆိုပါက မည္သုိ့ သေဘာထားျကမည္နည္း။ ဤဘဂၤါလီမ်ားကို ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္းသာ ဆက္လက္ပိတ္ဆိ့ုထားျပီး ရခိုင္တိ့ု၏ျပသနာအျဖစ္သာထားျကမည္ေလာ။ ဤျပသနာသည္ ရခိုင္ျပသနာသက္သက္ေလာ ျမန္မာျပည္အားလုံးႏွင့္ဆိုင္ေသာ ျပသနာေလာ။ ေသခ်ာစြာ စဥ္းစားသုံးသပ္ျကရန္လိုပါသည္။


 တိုုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုုင္အဖြဲ႔မ်ား စာရင္းကိုု  မိုုးမခ၏ (ေမာင္အဥၥန – ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး (မိုးမခ) ဇူလိုင္ ၈၊ ၂၀၁၆) မွ ေအာက္ပါအတိုုင္း ကူးယူေဖာ္ျပလိုုက္ပါသည္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဇာတ္ေကာင္မ်ား
စဥ္အဖြဲ႔အစည္းအမည္ရပ္တည္ခ်က္
၁။ကခ်င္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ (KIO)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၂။ကရင္နီအမ်ဳိးသားတုိးတက္ေရးပါတီ (KNPP)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၃။မြန္ျပည္သစ္ပါတီ (NMSP)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၄။ရွမ္းျပည္တုိးတက္ေရးပါတီ (SSPP)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၅။ရခုိင္ျပည္အမ်ဳိးသားေကာင္စီ (ANC)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၆။လားဟူဒီမုိကရက္တစ္သမဂၢ (LDU)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၇။“၀” အမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (WNO)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၈။ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (PSLF)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၉။ျမန္မာအမ်ဳိးသားဒီမုိကရက္တစ္မဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (MNDAA)UNFC အဖြဲ႔၀င္ႏွင့္ အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၁၀။ရကၡဳိင္အမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ULA)အားလုံးပါ၀င္ေရးမူ။
၁၁။“၀” ျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးပါတီ (UWSP)ျပည္နယ္-ျပည္ေထာင္စုအဆင့္
ႏွစ္ဘက္သေဘာတူညီခ်က္ Bilateral Agreement ရွိၿပီး၊
ထိေတြ႔ပစ္ခတ္တုုိက္မႈလည္းမရွိတဲ့အတြက္ NCA လက္မွတ္ေရးထုိးစရာမလုိ။
၁၂။အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီမဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (NDAA)ျပည္နယ္-ျပည္ေထာင္စုအဆင့္
ႏွစ္ဘက္သေဘာတူညီခ်က္ Bilateral Agreement ရွိၿပီး၊
ထိေတြ႔ပစ္ခတ္တုုိက္မႈလည္းမရွိတဲ့အတြက္ NCA လက္မွတ္ေရးထုိးစရာမလုိ။
၁၃။နာဂအမ်ဳိးသားဆုိရွယ္လစ္ေကာင္စီ (NSCN-K)ျပည္နယ္အဆင့္
ႏွစ္ဘက္သေဘာတူညီခ်က္ Bilateral Agreement ရွိၿပီး၊ NCA လက္မွတ္
ေရးထုိးျခင္းမလုပ္ပဲ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ေလ့လာသူအျဖစ္ တက္ေရာက္ကာ
ေဒသဖြံ႔ၿဖဳိးေရး လုပ္မည္။
၁၄။ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအရုံး (KNU)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၁၅။ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအရုံး (KNU/KNLA – ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီ)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၁၆။ကရင္မ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအက်ဳိးျပဳတပ္မေတာ္ (DKBA)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၁၇။သွ်မ္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေကာင္စီ (RCSS)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၁၈။ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္ဦး (CNF)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၁၉။ပအုိ၀္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (PNLO)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၂၀။ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
၂၁။ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားဒီမုိကရက္တစ္တပ္ဦး (ABSDF)NCA လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီး၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္။
စဥ္ထိေတြ႔ပစ္ခတ္တုိက္ခုိက္မမႈရွိေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ား (Non-combatant Forces)ထိေတြ႔ပစ္ခတ္တုိက္ခုိက္မႈရွိေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ား (Combatant Forces)
၁။ရခုိင္ျပည္အမ်ဳိးသားေကာင္စီ (ANC)ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (PSLF)
၂။လားဟူဒီမုိကရက္တစ္သမဂၢ (LDU)ျမန္မာအမ်ဳိးသားဒီမုိကရက္တစ္မဟာမိတ္တပ္မေတာ္ (MNDAA)
၃။“၀” အမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (WNO)ရကၡဳိင္အမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ULA)