ရွာေဖြေရး ...

PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA – editors @ moemaka.net ((510) 854-6501)။
မိုးမခ ရံုးစားပြဲ - Home ရံုးခန္းအသစ္၊ အမွတ္ (၁၂၄)၊ ၅၇ လမ္း၊ မဟာဗႏၶဳလ လမ္းမ၊ ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊
ဖုန္း – ၀၉ ၂၅၂ ၂၄၉ ၀၉၄ ၊ ၀၉ ၄၂၁ ၇၄၃ ၇၅၃ ၊ ၀၉ ၅၀၄ ၁၀ ၅၈ ၊ ၀၉ ၄၃၀ ၄၆၃ ၉၉ (မႏၱေလး)။ ။ စာတိုက္ေသတၱာ (၈၂၅)၊ ရန္ကုန္စာတိုက္ၾကီး။

သီရိဘုုန္းစံ - အေမရိကန္အႏွံ႕ ခရီးဆန္႕ခဲ့ ၊ ခရီးသြားေဆာင္းပါး (အပိုင္း ၃)



သီရိဘုုန္းစံ - အေမရိကန္အႏွံ႕ ခရီးဆန္႕ခဲ့ ၊ ခရီးသြားေဆာင္းပါး (အပိုင္း ၃)
(မိုုးမခ) ေအာက္တိုုဘာ ၃၊ ၂၀၁၆

May 30 – June 1, 2016 Florida
ေမလ (၃၀) ရက္ေန႕မွာ

ဒုံးပ်ံေတြ ၿဂိဳဟ္တုေတြ လြန္းပ်ံယာဥ္ေတြ အာကာသကိုလႊတ္တင္တဲ့ Kennedy Space Center (ကေနဒီ စေပ့စင္တာ) NASA အာကာသစခန္းကို သြားေလ့လာခဲ့ၾကတယ္။ ေက်ာင္းကေန အဲဒီကို (၁၅၂) မိုင္ေဝးတယ္။ ကားေမာင္းခ်ိန္ကေတာ့ (၂ နာရီ ၂၄ မိနစ္) ၾကာတယ္ေပါ့။ အကြာအေဝးနဲ႕ ကားေမာင္းခ်ိန္ေတြထည့္ေပးထား တာက ကိုယ့္မွာရွိတဲ့အခ်ိန္နဲ႕ အသြားအျပန္ ခ်ိန္ဆႏိုင္ေအာင္ပါ။

နာဆာအေၾကာင္းကိုမေျပာခင္ နာဆာကိုသြားရင္း လမ္းမွာရပ္နားေတြ႕ျမင္ခဲ့ရတဲ့ Rest Area ကားရပ္နားစခန္း ေလးမ်ားအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။



Restroom ဆိုတာ အေမရိကမွာေတာ့ အိမ္သာကိုေခၚတာပါ။ Rest Area ဆိုတာကေတာ့ အိမ္သာေတြရွိတဲ့ ကားရပ္နားစခန္းေပါ့။ ဒီမွာက ျမန္မာျပည္မွာလို “အေပါ့သြားခ်င္လို႕ အေလး သြားခ်င္လို႕ ကားခနရပ္ေပးစမ္းပါ” ဆိုၿပီး အေဝးေျပးလမ္းေပၚ ရပ္ခ်င္တိုင္းရပ္ သြားခ်င္တိုင္း သြားလို႕မရပါဘူး။ အားလုံးရဲ႕ေမးေငါ့ျခင္းခံရမွာ ျဖစ္သလို ရဲကေတြ႕ရင္လည္း အဖမ္းခံရႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီလို မျဖစ္မေန အႏၲရာယ္ကိုလြယ္မထားရေအာင္လည္း Rest Area ဆိုတဲ့ ကားရပ္နားစခန္းေလးေတြကို (မိုင္ ၅၀ နဲ႕ ၁၀၀ ၾကားမွာ) ျပဳလုပ္ေပးထားေလ့ရွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္လိုေျပာရရင္ေတာ့ သန္႕စင္ခန္းေပါ့။



ျမန္မာျပည္မွာလည္းရွိပါတယ္ အေဝးေျပးလမ္းေပၚ ဘုရားႀကီးလမ္းခြဲနားမွာလုပ္ထားတယ္။ “ေရွ႕ကိုက္ ၁၀၀ တြင္ သန္႕စင္ခန္းရွိသည္” ဆိုတဲ့ဆိုင္းဘုတ္ေလးနဲ႕ ကားလမ္းေဘးမွာကပ္ၿပီးလုပ္ထားတာ။ ခယိုခရိုင္ေစ်းဆိုင္ ေတြ၊ ကိုးရိုးကားရားရပ္ထားတဲ့ကားေတြ၊ အဆင္းအတက္ခရီးသည္ေတြနဲ႕ လမ္းမေပၚအရွိန္မေလွ်ာ့ဘဲ ေမာင္း လာတဲ့ကားေတြဟာ ဘယ္လိုမွအႏၲရာယ္မကင္းႏိုင္ဘူး။

ယင္တေလာင္းေလာင္းနဲ႕ ဗြက္ပုပ္ေျမာင္းေဘး ေစ်းေရာင္းေနတဲ့ျမင္ကြင္းက ႏိုင္ငံျခားသားဧည့္သည္ ေတြေရွ႕မွာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကို အတင္းဆြဲခ်ေနသလိုပါပဲ။ “သန္႕စင္ခန္း” လို႕ဆိုတဲ့ အိမ္သာကိုလည္း သြားၾကည့္လိုက္ပါ၊ အနားမေရာက္ေသးဘူး အနံ႕ကဆီးႀကဳိေနၿပီ။ ျပန္႕ႀကဲေပက်ံေနတဲ့ ကြမ္းတံေတြးေတြ ခြၽဲ သလိပ္ေတြ ေဆးလိပ္တို စကၠဴစ အမႉိက္ဗလပြေတြကို သိုင္းကြက္နင္းဝင္သြားၿပီးမွ ဂ်က္ျပဳတ္ေနတဲ့ တံခါးကို ဆြဲမိမယ္။ မစင္ေတြေပက်ံေနတဲ့ ကမုတ္မွာ အသက္ေအာင့္အေပါ့သြားၿပီး ေရဆြဲခ်ၾကည့္ေတာ့ ဂေလာက္ ဂလက္သာျမည္သြားတယ္ ဘာမွက်မလာဘူး။ မူးေနာက္ေခြၽးျပန္ၿပီး ျပန္ထြက္လာေတာ့ ယင္တေလာင္း ေလာင္းအုံေနတဲ့အစားအစာေတြကို ေအာ္ဟစ္ေရာင္းေနတာ ဘယ္မွာျမင္လို႕ေကာင္းေတာ့မွာလဲ။

အဆိုးျမင္ဝါဒနဲ႕ တင္ျပေနတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ေကာင္းေစခ်င္တာပါ။ က်န္းမာေရးအရေရာ ႏိုင္ငံဂုဏ္ သိကၡာအေနနဲ႕ပါ အမ်ားႀကီးသက္ဆိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြေကာင္းလာဖို႕အတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမွာခ်ည္း တာဝန္ရွိတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ျပည္သူကလည္းပူးေပါင္းပါဝင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းအသုံးျပဳခ အခြန္ေငြကို ေက်ေက်နပ္နပ္ ေပးေဆာင္ရမယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကလည္း ျပည္သူ႕အခြန္ေငြနဲ႕ ျပည္သူအတြက္ ေကာင္းေကာင္းျပန္လည္ လုပ္ ေဆာင္ေပးရမယ္ေပါ့။



အေမရိကမွာ ျပည္သူ႕ဆီက အခြန္ေငြကိုနည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕ ေကာက္ခံပါတယ္။ လမ္းအသုံးျပဳရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေစ်းဝယ္ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေရာင္းရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရာင္းသူဆီကေရာ ဝယ္သူ႕ဆီကပါ ရာခိုင္ႏႉန္းနဲ႕ အခြန္ျဖတ္ယူ ၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ အလုပ္ရွင္အလုပ္သမားေတြဆီကလည္း ေပးတဲ့လုပ္ခ ရတဲ့လုပ္ခအေပၚမူတည္ၿပီး အခြန္ ျဖတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခြန္ေတြနဲ႕ ျပည္သူေတြရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးတယ္။ က်န္းမာေရး ေစာင့္ ေရွာက္မႉေတြ ပညာေရးေထာက္ပံ့မႉေတြ လမ္းတံတားေတြ ေဆးရုံေဆးခန္းေတြ ဥယ်ာဥ္ပန္းၿခံေတြအပါအဝင္ အခုလို လမ္းေဘးမွာရွိတဲ့ Rest Area သန္႕စင္ခန္းေတြကအစေပါ့ သန္႕ျပန္႕ခမ္းနားေနေအာင္ ျပဳလုပ္ေပး ထားတယ္။

ကားဆရာႀကဳိတင္ျပင္ဆင္ႏိုင္ေအာင္ “ေရွ႕ (၂) မိုင္တြင္ သန္႕စင္ခန္းရွိသည္၊ ေနာက္ သန္႕စင္ခန္းသည္ (---) မိုင္က်မွရွိမည္” ဆိုၿပီးဆိုင္းဘုတ္ေတြျပထားေလ့ရွိတယ္။ နီးမွကပ္ျပရင္ အေဝးလိုင္းမွာရွိေနတဲ့ကားေတြက ဝင္ဖို႕မလြယ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ။



အိမ္သာဆိုတာလည္း အထဲဝင္သြားလို႕သာ အိမ္သာမွန္းသိရတာ အျပင္ကၾကည့္ရင္ အလြန္ခမ္းနားတဲ့ အိမ္ႀကီးရခိုင္၊ ေျပာလို႕ေျပာတာမဟုတ္ဘူး သူတို႕အိမ္သာအရြယ္အစားက က်ဳပ္တို႕ဆီက ဘူတာႀကီးေတြ ထက္ေတာင္ႀကီးေသးတယ္။ ဘယ္ဘက္ညာဘက္ ႏွစ္ျခမ္းခြဲၿပီး တစ္ဘက္တစ္ဘက္မွာ က်ား-မ အိမ္သာ အခန္း (၂၀) ေလာက္စီျပဳလုပ္ေပးထားတာ။




Wheelchair နဲ႕သြားလာရတဲ့ မစြမ္းမသန္ပုဂၢဳိလ္ေတြအတြက္ အခန္းက်ယ္ႀကီးေတြကိုလည္း သီးသန္႕ျပဳ လုပ္ေပးထားတယ္။ ကမုတ္ေပၚခင္းတဲ့စကၠဴ၊ အိမ္သာသုံးတစ္ရႉး၊ လက္ေဆးဆပ္ျပာ၊ လက္ေဆးကန္၊ လက္သုတ္စကၠဴ၊ ေလမႉတ္စက္၊ အမိုက္ပုံးေတြကို အျပည့္အစုံထည့္ ေပးထားတယ္။ အနံ႕အသက္ဆိုတာ ေဝးလို႕ ေမႊးေနေအာင္ေတာင္ လုပ္ေပးထားေသးတာ။




အျပင္မွာဆိုရင္လည္း ကားႀကီးေတြရပ္စရာေနရာ၊ ကားငယ္ေတြရပ္စရာေနရာေတြကို သီးသန္႕ခြဲေပး ထားၿပီး၊ သစ္ပင္ေတြ၊ ျမက္ခင္းေတြ၊ ပန္းပင္ေတြနဲ႕ နားေနေဆာင္ေတြ ထမင္းစားစားပြဲခုံေတြကို အမ်ားႀကီး ျပဳလုပ္ေပးထားတယ္။ Rest Area ဆိုတဲ့အတိုင္း တကယ္ကို Rest ျဖစ္ပါတယ္။ ေရာက္လာတဲ့သူတိုင္း စိတ္လက္ေပါ့ပါးၿပီး အားအင္ေတြ ျပန္ျပည့္သြားတယ္။ အဲဒီမွာ သန္႕ရွင္းေရးဝန္ထမ္းကလြဲလို႕ ဘာေစ်းသည္ မွမရွိဘူး။ စားစရာ ေသာက္စရာေတြကို စက္မွာပိုက္ဆံထည့္ၿပီး ႀကဳိက္တာယူရုံပဲ။ လမ္းညႊန္ေျမပုံေတြ၊ မဂၢဇင္း သတင္းစာေတြ၊ လည္ပတ္စရာေနရာျပတဲ့ လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ၊ ကူပြန္ေတြကို အခမဲ့ယူဖို႕ မွန္ဘီရိုေလး ထဲမွာ ထည့္ေပးထားတယ္။



ဒါက Rest Area အေၾကာင္းပါ။ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ အႏၲရာယ္ကိုေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့ Service Plaza တို႕ Gas Station တို႕ဆိုတာေတြရွိေသးတယ္။ အဲဒီမွာလည္း Restroom သုံးလို႕ရတယ္။ ကားလည္းဆီျဖည့္ႏိုင္ သလို ေကာ္ဖီ အေအး မုန္႕ပဲသြားရည္စာ ေဒသထြက္ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြလည္း ဝယ္ယူလို႕ရတယ္။ ဓာတ္ဆီဆိုင္တိုင္းမွာ ကားမွန္ေဆးဖို႕ ဆပ္ျပာေရနဲ႕ Mop ေတြကိုထားေပးထားတယ္။ ဆီမျပည့္မွာတို႕ မစစ္မွာ တို႕ ေစ်းမမွန္မွာတို႕ မပူရဘူး၊ ကိုယ္ႀကဳိက္တဲ့ဆီအမ်ဳိးအစားကို ႀကဳိက္သေလာက္ထည့္ က်သေလာက္ေပး Self Service စနစ္ပဲ။



အင္း… ဒို႕ေရႊျပည္ႀကီးမွာေတာ့ ခနတိုင္းၾကားေနရတာ ဘယ္ဆိုင္ကျဖင့္ ဆီမသန္႕လို႕၊ ဘယ္ဆိုင္က ျဖင့္ ဆီခိုးလို႕၊ ဘယ္ဆိုင္ကျဖင့္ေရသန္႕ဘူးမေပးလို႕နဲ႕ စုံေနတာပဲ။






တစ္ေန႕ကလည္း FB မွာေတြ႕လိုက္ပါတယ္ ေရႊျမန္မာတို႕ေနတဲ့ ေရႊျပည္ႀကီးမွာ ကားသမားေတြက ဆီထည့္ၿပီး ဆီဖိုးမေပးဘဲ ေမာင္းေျပးလို႕တဲ့၊ မရမကလိုက္ေတာင္းေတာ့ ရန္ရွာျပန္သတဲ့ေလ ကဲ… ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား။

အင္း… နာဆာကိုသြားေနတာ လမ္းမွာတင္အေတာ္ၾကာေနၿပီ။ ကဲ ခရီးဆက္ၾကရေအာင္ပါ။

ေမတၱာျဖင့္-

သီရိဘုန္းစံ
အပိုင္း (၄) ဆက္ရန္