![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzs4mR0_z6_NutmlUlMCVvtXfNVlUrI2jWmf0fH62CoQP1UXHGZrlhhSCXDgpRjoH2j79s1T0FnphjEaV0pWkjU_hzUoRXh2Qdj1yfiTuyw3I_nnnSIVUW7S03jL7CZBy2QIYQpNPwwk3u/s400/IMG_0005.jpg)
အာဏာရွင္ဗိုလ္ေနဝင္း၏ဇာတ္သိမ္းခန္း အပိုင္း(၃)
သန္းဝင္းလိွဳင္၊ ႏို၀င္ဘာ ၆၊ ၂၀၁၃
ဂ်ပန္ စစ္ပညာေတာ္သင္ဘဝ
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသို႔ စစ္ပညာသင္ရန္အတြက္ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၈ ရက္ အဂၤါေန႔တြင္ ကိုရီယုမာ႐ူး (Koriyu Maru) သေဘၤာျဖင့္ ဂ်ပန္သို႔ ေစလႊတ္ေသာ ျမန္မာမ်ိဳးခ်စ္လူငယ္ စတုတၳအသုတ္တြင္ သခင္႐ူေမာင္လည္း ပါဝင္ခဲ့သည္။ ယင္းအသုတ္သည္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္၏ ေနာက္ဆုံးအသုတ္လည္း ျဖစ္သည္။ ယင္းအဖြဲ႔၌ သခင္ထြန္းအုပ္သည္ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ၿပီး၊ သခင္ေက်ာ္စိန္ (ဗိုလ္မိုးညိဳ)၊ သခင္ေငြ (ဗိုလ္ေစာေအာင္)၊ သခင္သစ္ (ဗိုလ္ေစာေနာင္)၊ သခင္စံလိႈင္ (ဗိုလ္ေအာင္)၊ သခင္ထြန္းခင္ (ဗိုလ္ျမင့္ေဆြ)၊ သခင္ထြန္းလြင္ (ဗိုလ္ဗလ)၊ သခင္ေမာင္ေမာင္ (ဗိုလ္ဥာဏ)၊ သခင္လွ (ဗိုလ္မင္းေရာင္)၊ သခင္သန္းညႊန္႔ (ဗိုလ္ဇင္ေယာ္) တို႔ ပါဝင္သည္။
ဂ်ပန္စစ္ပညာသင္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္အဖြဲ႔တြင္အဓိက သခင္အဖြဲ႔ႀကီး ႏွစ္ဖြဲ႔ ပါဝင္သည္။ က်န္ပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔မွျဖစ္ၿပီး ၊တသီးပုဂၢလအဖြဲ႔မွ တစ္ဦးလည္းပါဝင္သည္။
သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးဝင္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္မ်ားမွာ-
(၁) သခင္ေအာင္ဆန္း - ဗိုလ္ေတဇ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း)
(၂) သခင္လွၿမိဳင္ - ဗိုလ္ရန္ေအာင္
(၃) သခင္လွေဖ - ဗိုလ္လက်္ာ
(၄) သခင္ေအးေမာင္ - ဗိုလ္မိုး
(၅) သခင္ေစာလြင္ - ဗိုလ္မင္းေခါင္
(၆) သခင္စိုး - ဗိုလ္ျမင့္ေအာင္
(၇) သခင္တင္ေအး - ဗိုလ္ဘုန္းျမင့္
(၈) သခင္ထြန္းေ႐ႊ - ဗိုလ္လင္းယုန္
(၉) သခင္သန္းတင္ - ၂ - ဗိုလ္ျမဒင္
(၁၀) သခင္ခင္ေမာင္ဦး - ဗိုလ္တာရာ
(၁၁) သခင္စံျမ - ဗိုလ္ေတာက္ထိန္
(၁၂) သခင္ထြန္းလြင္ - ဗိုလ္ဗလ
(၁၃) သခင္စံလိႈင္ - ဗိုလ္ေအာင္
(၁၄) သခင္ေမာင္ေမာင္ - ဗိုလ္ဥာဏ
(၁၅) သခင္လွ - ဗိုလ္မင္းေရာင္
(၁၆) သခင္သန္းညႊန္႔ - ဗိုလ္ဇင္ေယာ္
(၁၇) သခင္ဘဂ်မ္း - ဗိုလ္လေရာင္
သခင္ဗစိန္၊ သခင္ထြန္းအုပ္တို႔ ဦးစီးေသာ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးဝင္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္မ်ားမွာ -
(၁၈) သခင္ထြန္းအုပ္ - အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပညာ သင္ၾကား၍ ဗိုလ္ဘြဲ႔မခံေပ
(၁၉) သခင္ေအာင္သန္း - ဗိုလ္စၾကာ
(၂၀) သခင္႐ွဳေမာင္ - ဗိုလ္ေနဝင္း
(၂၁) သခင္ထြန္းခင္ - ဗိုလ္ျမင့္ေဆြ
(၂၂) သခင္ေငြ - ဗိုလ္ေစာေအာင္
(၂၃) သခင္သစ္ - ဗိုလ္ေစာေနာင္
(၂၄) သခင္ေက်ာ္စိန္ - ဗိုလ္မိုးညိဳ
(၂၅) သခင္သန္းတင္ - ၁ - ဗိုလ္ဘြဲ႔မရမီ တိုင္ေပေဆး႐ုံတြင္ ငွက္ဖ်ားေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္သည္။
ေက်ာင္းသား အဖြဲ႔မွ-
(၂၆) ကိုလွေမာင္ - ဗိုလ္ေဇယ်
(၂၇) ကိုေ႐ႊ - ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ
(၂၈) ကိုထြန္း႐ွိန္ - ဗိုလ္ရန္ႏိုင္
(၂၉) ကိုေအာင္သိန္း - ဗိုလ္ရဲထြဋ္
တသီးပုဂၢလ အဖြဲ႔ မွ-
(၃၀) ကိုေဆာင္း - ဗိုလ္ထိန္ဝင္း (တိုက်ိဳၿမိဳ႕တြင္ စက္မႈလက္မႈ၊ အတတ္ပညာသင္ တကၠသိုလ္တြင္ ပညာသင္ၾကားေနသူ)
သခင္႐ႈေမာင္တို႔ ပါဝင္ေသာ စတုတၳအသုတ္သည္ ႐ွန္ဟိုင္းသို႔ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၂၂ ေန႔တြင္ ေရာက္႐ွိၿပီး ႐ွန္ဟိုင္းမွ ေလယာဥ္ျဖင့္ ဂ်ပန္သုိ႔ ဆက္လက္ထြက္ခြာရာ ဇူလိုင္လ ၂၄ ေန႔တြင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ က်ဴး႐ွဳးကၽြန္း နာဂါဆာကီၿမိဳ႕အနီး႐ွိ ေရတပ္စခန္းသို႔ ေရာက္ခဲ့သည္။
ၾသဂုတ္လ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ဟိုင္နန္ကၽြန္း (တ႐ုတ္ျပည္ေတာင္ဘက္ ေတာင္တ႐ုတ္ ပင္လယ္တြင္း႐ွိ ကၽြန္းႀကီး) ႏွင့္ ထိုင္ဝမ္ကၽြန္း (တ႐ုတ္ျပည္ အေ႐ွ႕ေတာင္ဘက္ကမ္းလြန္ မိုင္ ၁ဝဝ ခန္႔ အကြာတြင္႐ွိေသာ တ႐ုတ္ျပည္ပိုင္ အႀကီးဆုံး ကၽြန္းႀကီးျဖစ္သည္။ ေဖာ္မိုဆာ (Formosa) ဟုလည္း ေခၚေဝၚၾကသည္) တို ့တြင္ စစ္ပညာရပ္မ်ား သင္ၾကားခဲ့ၾကသည္။
ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္မ်ားကို တပ္ဖြဲ႔ (၃) ဖြဲ႔ခြဲ၍ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၂၇ ရက္ေန႔မွစ၍ ဟိုင္နန္ကၽြန္း႐ွိ စန္းယစစ္ပညာသင္တန္းေက်ာင္းတြင္ သင္ၾကားေပးခဲ့ၾကသည္။ သခင္႐ႈေမာင္ကို တပ္မေတာ္သမိုင္း စာအုပ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔၏ တပ္ဖြဲ႔ (၃) တြင္ ထည့္သြင္းထားေသာ္လည္း ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း ေက်ာ္ေဇာက ၎၏ ကိုယ္တိုင္ေရး အတၳဳပၸတၱိစာအုပ္၌ တပ္ဖြဲ႔ (၂) ျပည္တြင္းသူပုန္အဖြဲ႔၌ ပါ႐ွိသည္ဟူ၍ ေဖာ္ျပထားသည္။
တပ္ဖြဲ႔ (၂) တြင္ ပါဝင္ခဲ့ေသာ အေ႐ွ႕ရန္ကင္းၿမိဳ႕နယ္ ဂ်ဴးပလက္တိုက္ခန္း အမွတ္ ၁၄ဝ (က) ေန ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္ ဗိုလ္တာရာကလည္း သူတို႔တပ္ဖြဲ႔တြင္ သခင္ေက်ာ္စိန္ (ဗိုလ္မိုးညိဳ)၊ သခင္ေငြ (ဗိုလ္ေစာေအာင္)၊ သခင္ေစာလြင္ (ဗိုလ္မင္းေခါင္)၊ ကိုထြန္း႐ွိန္ (ဗိုလ္ရန္ႏိုင္)၊ သခင္သစ္ (ဗိုလ္ေစာေနာင္)၊ သခင္သန္းတင္ (၂) (ဗိုလ္ျမဒင္)၊ သခင္႐ႈေမာင္ (ဗိုလ္ေနဝင္း) ႏွင့္ သူ (ဗိုလ္တာရာ) ပါဝင္ေၾကာင္း အေျခခံစစ္ပညာ၊ ေဖာက္ခြဲဖ်က္ဆီးေရး နည္းပညာမ်ား ေထာက္လွမ္းေရးႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးပညာရပ္မ်ား အေလးထားသင္ယူရၿပီး သင္တန္းဆရာမွာဂ်ပန္စစ္ဗိုလ္ ဗိုလ္တာယာျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။
ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ ေမြးရာပါ ဖ်က္ဆီးေရးသမားျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ ကေလးဘဝကပင္ အၾကမ္းဖက္မႈႏွင့္ ဖ်က္ဆီးေရးတို႔တြင္ သူ႔အစြမ္းအစကို ျပသခဲ့သည္။ ေပါင္းတလည္ျမိဳ့နယ္တြင္ သူတက္ေနေသာ မူလတန္းေက်ာင္း၊ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘဝက မီး႐ိႈ႕ဖ်က္ဆီးရန္ ႀကိဳးစားခဲ့ဖူးသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူသည္ ေက်ာင္းပညာကို မသင္လိုေသာေၾကာင့္ ဟုဆိုသည္။ သူသည္ ဟိုင္နန္ကၽြန္း စစ္သင္တန္းတြင္လည္း အဖ်က္အေမွာင့္လုပ္ငန္း (Sabotage) ႏွင့္ ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီး အေႏွာင့္အယွက္ေပးရန္ ေသြးေဆာင္ႏိုင္စြမ္း (Sobversion) ကို အစြမ္းျပႏိုင္ခဲ့သည္။
ယင္းေနာက္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္မ်ားအားလုံး စန္းယစစ္ပညာသင္ေက်ာင္းမွ တ႐ုတ္တိုင္ေပကၽြန္း (ေဖာ္မိုဆာ) ကာမာဆာတိုၿမိဳ႕ (Tamasato) ဗိုလ္သင္ေက်ာင္းသို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕၍ တပ္စုတပ္ခဲြ တိုက္ပြဲမ်ား၊ ညတိုက္ပြဲမ်ား၊ စစ္ေျမျပင္တိုက္ပြဲမ်ား၊ တပ္ရင္း၊ တပ္မဟာ တပ္မအဆင့္တိုက္ပြဲမ်ား၊ လက္နက္ငယ္မ်ိဳးစုံ ပစ္ခတ္နည္း၊ လက္နက္ႀကီး (စိန္ေျပာင္း၊ အလတ္၊ အႀကီး၊ တင့္ကားပစ္အေျမာက္) ပစ္ခတ္နည္းမ်ား၊ အင္ဂ်င္နီယာလုပ္ငန္း (တံတားေဆာက္၊ တံတားမိုင္းခြဲျခင္း) မ်ားႏွင့္ ေရကူးသင္တန္း၊ ကင္ဒို (ဂ်ပန္ဓားသိုင္း)၊ ဂ်ဴဒို၊ လွံစြပ္ထိုး စသည့္ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကို အေျခခံမွစ၍ သင္ၾကားခဲ့ရသည္။
ထို႔ေနာက္ ၁၉၄၁ ႏို၀င္ဘာ ၂၄ တြင္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္မ်ားကို တာဝန္ယူ စစ္ပညာသင္ၾကား ေနေသာ မီနာမီကီကန္အဖြဲ႔ (Minami Kikan) ကို ဂ်ပန္ၾကည္းတပ္၊ ေတာင္ပိုင္း တပ္မေတာ္ကြပ္ကဲမႈ ေအာက္သို႔ လႊဲေျပာင္းယူခဲ့သည္။ ထိုမွတဖန္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ မီနာမီအဖြဲ႔ကို ေတာင္းပိုင္း တပ္မေတာ္လက္ေအာက္မွ ဂ်ပန္အမွတ္ ၁၅ တပ္မေတာ္၏ လက္ေအာက္သို႔ လႊဲေျပာင္းယူခဲ့သည္။
ဗိုလ္မွဴးႀကီး ဆူဇူကီးသည္ တိုင္ေပကၽြန္း တာမာဆာတိုၿမိဳ႕မွ ျမန္မာမ်ိဳးခ်စ္လူငယ္မ်ားကို အသုတ္လိုက္ ထိုင္းႏိုင္ငံဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕သို႔ ေစလႊတ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၅ ရက္ေန႔တြင္ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ေစာလြင္၊ သခင္စိုး၊ သခင္တင္ေအး၊ သခင္ထြန္းေ႐ႊ၊ ကိုေ႐ႊႏွင့္ သခင္သန္းတင္ (၂) တို႔ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္႐ွိိခဲ့သည္။ မီနာမီအဖြဲ႔သည္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ အဂၤလိပ္ပိုင္ ေဘာ္နီယို ကုမၸဏီဝင္းႀကီးကို သိမ္းယူကာ ဌာနခ်ဳပ္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ ဖြဲ႔စည္းေရးကိစၥမ်ားကို စီစဥ္ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။
ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕သို႔ မီနာမီအဖြဲ႔ ျမန္မာမ်ိဳးခ်စ္လူငယ္မ်ား ေရာက္႐ွိၿပီးေနာက္ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ဆူဇူကီးက ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ ဖြဲ႔စည္းရန္အတြက္ တပ္သားမ်ား စုေဆာင္းရန္ အမိန္႔ေပးခဲ့သည္။ ယင္းေနာက္ ၁၉၄၁ ဒီဇင္ဘာ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္တို႔သည္ တစ္ဦးကို တစ္ဦး အသက္ေပးေစာင့္ေ႐ွာက္၍ တိုင္းျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အသက္စြန္႔လွဴပါမည္ဟု သစၥာ အဓိ႒ာန္ျပဳကာ ေသြးေသာက္ပြဲ က်င္းပခဲ့သည္။
ဒီဇင္ဘာလ ၂၇ ရက္ေန႔ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕႐ွိ ျမန္မာလူမ်ိဳး မ်က္စိကု အထူးကု ဆရာ၀န္ႀကီး ဦးလြန္းေဖ၏ ေနအိမ္တြင္ အစည္းအေ၀း က်င္းပသည္။ အစည္းအေဝး၌ သခင္ေအာင္ဆန္းက ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္ (မ်ိဳးခ်စ္လူငယ္မ်ားႏွင့္ အစည္းအေဝးတက္ေရာက္လာသူမ်ားကို မိတ္ဆက္ေပးသည္။ ယင္းေနာက္ သခင္ေအာင္ဆန္းက မိမိတို႔ ဝတ္ထားသည္မွာ ဂ်ပန္ဝတ္စုံ၊ အမည္ကလည္း ဂ်ပန္နာမည္ ျဖစ္ေန၍ မိတ္ဆက္ရာတြင္ အဆင္မေျပေၾကာင္း၊ မိမိတို႔၏ နာမည္ရင္းမ်ားႏွင့္ မိတ္ဆက္လွ်င္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ က်န္ရစ္ခဲ့သည့္ မိဘေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ား ဒုကၡေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း ဟိုင္နန္ကၽြန္းတြင္ ႐ွိစဥ္ကတည္းက ကိုလွေမာင္(ဗိုလ္ေဇယ်)အႀကံေပးသည့္အတိုင္း ဗမာဆန္ဆန္ ဗိုလ္နာမည္မ်ားေပးရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ထို႔ေနာက္ သခင္ေအာင္ဆန္း၏ လမ္းၫႊန္ခ်က္အရ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္္တို႔၏ ဗိုလ္ဘြဲ႔အမည္ အသီးသီးကို ေဘာ္နီယိုကုမၸဏီဝင္းအတြင္း အမိန္႔ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ကာ ေခၚေဝၚေစခဲ့သည္။ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္တို႔၏ အမည္ရင္း၊ ဂ်ပန္အမည္ႏွင့္ ဗိုလ္အမည္မ်ားမွာ -
စဥ္ အမည္ ဂ်ပန္အမည္ ဗိုလ္ဘြဲ႔အမည္
၁။ သခင္ေအာင္ဆန္း Omoda Monji ဗိုလ္ေတဇ
၂။ သခင္႐ႈေမာင္ Takasugi Susumu ဗိုလ္ေနဝင္း
၃။ သခင္ေက်ာ္စိန္ Takahashi ဗိုလ္္မိုးညိဳ
၄။ သခင္ခင္ေမာင္ဦး Monya Mosaru ဗိုလ္တာရာ
၅။ သခင္ေငြ Katsura ဗိုလ္ေစာေအာင္
၆။ သခင္ေစာလြင္ Yamaoka ဗိုလ္မင္းေခါင္
၇။ သခင္စံျမ Nakagawa Ichiro ဗိုလ္ေတာက္ထိန္
၈။ သခင္စံလိႈင္ Omura Tadashi ဗိုလ္ေအာင္
၉။ သခင္စိုး Kono ဗိုလ္ျမင့္ေအာင္
၁၀။ ကိုေဆာင္း Monya Hiroshi ဗိုလ္ထိန္၀င္း
၁၁။ သခင္တင္ေအး Cinda Seiji ဗိုလ္ဘုန္းျမင့္
၁၂။ သခင္ထြန္းခင္ Nakamura Hitoshi ဗိုလ္ျမင့္ေဆြ
၁၃။ ကိုထြန္း႐ွိန္ Yamashita Teruo ဗိုလ္ရန္ႏိုင္
၁၄။ သခင္ထြန္းေ႐ႊ Utsumi Susumu ဗိုလ္လင္းယုန္
၁၅။ သခင္ထြန္းအုပ္ Ichihara ဗိုလ္ဘြဲ႔မခံ
၁၆။ သခင္ထြန္းလြင္ Otani Horoshi ဗိုလ္ဗလ
၁၇။ သခင္ဗဂ်မ္း Baba Takeshi ဗိုလ္လေရာင္
၁၈။ သခင္ေမာင္ေမာင္ Tsuchiya ဗိုလ္ဥာဏ
၁၉။ ကိုေ႐ႊ Taniguchi Shinichi ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ
၂၀။ သခင္လွ Ito Hitochi ဗိုလ္မင္းေရာင္
၂၁။ သခင္လွေဖ Tani Kiyoshi ဗိုလ္လက်္ာ
၂၂။ ကိုလွေမာင္ Kaga Masashi ဗိုလ္ေဇယ်
၂၃။ သခင္လွၿမိဳင္ Itoda Tei-ichi ဗိုလ္ရန္ေအာင္
၂၄။ သခင္သစ္ Osawa ဗိုလ္ေစာေနာင္
၂၅။ သခင္သန္းညႊန္႔ Okawa ဗိုလ္ဇင္ေယာ္
၂၆။ သခင္သန္းတင္ (၁) Yamada ဗိုလ္ဘြဲ႔မရမီ္
တိုင္ေပေဆး႐ုံ၌ကြယ္လြန္
၂၇။ သခင္သန္းတင္ (၂) Tsubota Fukuti ဗိုလ္ျမဒင္
၂၈။ သခင္ေအးေမာင္ Mizuno Saburo ဗိုလ္မိုး
၂၉။ သခင္ေအာင္သန္း Hirata Masao ဗိုလ္စၾကာ
၃၀။ ကိုေအာင္သိန္း Hayashi ဗိုလ္ရဲထြဋ္
တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ ဤသို႔ မ်က္စိအထူးကု ဆရာ၀န္ႀကီး ဦးလြန္းေဖအိမ္တြင္ ဗိုလ္ဘြဲ႔မ်ား ခံယူၿပီးေနာက္ သခင္႐ႈေမာင္သည္ ဗိုလ္ေနဝင္း ျဖစ္လာသည္။
ဗိုလ္မွဴးႀကီး ဆူဇူကီး၏ အမည္ကိုလည္း ဗိုလ္မိုးႀကိဳးဟု ေျပာင္းလဲ မွည့္ေခၚခဲ့ၾကသည္။ ထိုသို႔ ေျပာင္းလဲ မွည့္ေခၚျခင္းမွာ “အင္းကို ဟသၤာ ဆင္းမည္၊ ဟသၤာကို မုဆိုးေလးႏွင့္ ခြင္းမည္၊ မုဆိုးကို ထီး႐ိုး႐ိုက္မည္၊ ထီး႐ိုးကို မိုးႀကိဳးပစ္မည္” ဟူေသာ ထိုစဥ္က ျမန္မာ့တေဘာင္အတိုင္း စေနနံျဖစ္သည့္ ၿဗိတိသွ်နယ္ခ်ဲ႕ထီး႐ိုးကို ဂ်ပန္စစ္ဗိုလ္ ဗိုလ္မိုးႀကိဳးက ေအာင္ႏိုင္မည္ဟု ျမန္မာလူထုက ယုံၾကည္လာေစရန္ အတြက္ ျဖစ္သည္။ ထိုယုံၾကည္မႈႏွင့္အတူ ဗိုလ္မိုးႀကိဳးဦးစီးသည့္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ရာ၌ ျမန္မာျပည္သူတို႔၏ ႀကိဳဆိုေထာက္ခံမႈနွင့္ အကူအညီမ်ား ရ႐ွိေစႏိုင္မည္ဟု ယူဆခဲ့ၾကသည္။
ဗိုလ္ေတဇေခၚ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ေသာ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ (ဘီအိုင္ေအ) ျမန္မာျပည္အတြင္းသို႔ မဝင္မီ ဗိုလ္ေနဝင္းအား ျပည္တြင္းသူပုန္တပ္ဖြဲ႔ကို ဦးေဆာင္ကာ ျမန္မာျပည္တြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္၍ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္႐ြက္ရန္ ၁၉၄၁ ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္ေန႔ အမိန္႔ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ ဗိုလ္ေနဝင္းကိုလည္း ဗိုလ္မွဴးရာထူး တိုးျမွင့္ခန္႔အပ္ခဲ့သည္။
၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ေနဝင္းေခါင္းေဆာင္သည့္ ျပည္တြင္းသူပုန္ တပ္ဖြဲ႔သည္ ရဟိုင္းမွတဆင့္ ထုိင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္႐ွိ ေဆာင္ရမ္းကို ျဖတ္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။ ဗမာျပည္တြင္းသို႔ ေ႐ွ႕ေျပးအျဖစ္ ဝင္ေရာက္ရန္ တာဝန္ေပးအပ္ခံရသည့္ ဗိုလ္မွဴး ေနဝင္းအဖြဲ႔တြင္ ဗိုလ္တာရာ၊ ဗိုလ္လင္းယုန္၊ ဗိုလ္မိုးညိဳတို႔ ပါဝင္သည္။ ထို႔ျပင္ ကိုစိႏၱာ၊ ကိုၫႊန္႔၊ ကိုလွေမာင္၊ ဦးမိုးေအာင္၊ ကိုေသာင္းႏွင့္ လမ္းခုလတ္မွ လိုက္လာေသာ သစ္ေတာေခါင္း ကိုေမာင္ကေလးတို႔လည္း ပါဝင္ၾကသည္။ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ၎တို႔အဖြဲ႔သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္႐ွိခဲ့သည္။ ရန္ကုန္တြင္ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပုံပါတီမွ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း (ဆို႐ွယ္လစ္ပါတီ၊ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး) ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံ၍ ပဲခူး ေျမေအာက္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို စီစဥ္ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။
ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ႏွင့္ ဂ်ပန္တပ္မ ၅၅ တို႔ ၁၉၄၂ မတ္လ ၈ တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ ဗိုလ္မွဴးေနဝင္းသည္ ဘီအိုင္ေအတပ္မႀကီး ၂ ၏ တပ္မမွဴးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္သည္။၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ ဘီအုိင္ေအကို ဖ်က္သိမ္း၍ ဗမာ့ကာကြယ္ေရးတပ္မေတာ္ (ဘီဒီေအ) ဖြဲ႔စည္းေသာအခါ ဒုဗိုလ္မွဴးအဆင့္ျဖင့္ ဘီဒီေအတပ္ရင္း ၁ ၏ တပ္ရင္းမွဴးအျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ ယင္းေနာက္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးအဆင့္ျဖင့္ ဗမာ့အမ်ိဳးသားတပ္မေတာ္ (Burma National Army) ၌ စစ္ေသနာပတိအျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။
၁၉၄၃ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဂ်ပန္တို႔ထံမွ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ အစိုးရအဖြဲ႔တြင္ စစ္ဝန္ႀကီး (ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး) ျဖစ္လာၿပီး ဗမာ့တပ္မေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြက္ စစ္ဝန္ႀကီး႐ုံး ေပၚလာသည္။ ၎၏လက္ေအာက္တြင္ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္႐ုံးလည္း ေပၚလာသည္။ သခင္ဗစိန္၊ သခင္ထြန္းအုပ္တို႔ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ ညီညြတ္ေရးအတြက္ ထိုစဥ္က ၎တို႔၏ သခင္ဂိုဏ္းမွ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေန၀င္းကို စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္႐ုံးတြင္ စစ္ဦးစီးဌာနခ်ဳပ္မွဴးအျဖစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ခန္႔အပ္ခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္လည္း ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ တာဝန္ႏွင့္ ဝတၱရားမ်ားကို ေကာင္းစြာအလုပ္ဘဲ အေပ်ာ္အပါး လိုက္စားကာ ေလာင္းကစား၀ိုင္းမ်ား၌သာ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနသျဖင့္ စစ္ဦးစီးဌာနခ်ဳပ္မွဴးရာထူးမွ ျဖဳတ္ခ်ၿပီး စစ္ဝန္ႀကီး႐ုံးလက္ေအာက္႐ွိရိကၡာႏွင့္ေထာက္ပံ့ေရးဌာနႀကီးမွဴးေနရာသို႔ရာထူးအဆင့္ခ်၍ ေျပာင္းေ႐ႊ႕လိုက္ သည္။ ၎၏ မူလရာထူး ေနရာကိုမူ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေဇယ်သို႔ လႊဲေျပာင္းခဲ့သည္။
ထို႔ေနာက္ ၁၉၄၄ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကန္ေတာ္ကေလးပတ္လမ္း (ယခု နတ္ေမာက္လမ္း) ႏွင့္ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းလမ္းေထာင့္႐ွိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေနအိမ္တြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္၊ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပုံပါတီ ၊ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား ဖက္ဆစ္တိုက္ဖ်က္ေရး ျပည္သူ႔အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (A.F.O) ဖြဲ႔စည္းေရး အစည္းအေ၀းျပဳလုပ္ရာတြင္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေနဝင္းသည္ တပ္မေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႔ဝင္အျဖစ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။
၁၉၄၄ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ဆႏၵအရ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေန၀င္းအား ဗိုလ္မွဴး ရဲထြဋ္၊ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပုံပါတီမွ ဦးဗေဆြ၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔ႏွင့္အတူ ေဒးဒရဲ႐ွိ သခင္စိုးထံ လွ်ိဳ႕၀ွက္သြားေရာက္၍ ဖဲြ႔စည္းၿပီးေသာ ဖက္ဆစ္တိုက္ဖ်က္ေရး ျပည္သူ႔အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို တိုးခ်ဲ႕ဖြဲ႔စည္းေရး၊ တပ္မေတာ္အတြင္း႐ွိ လက္ဝဲအင္အားစုမ်ား၊ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပုံပါတီႏွင့္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီတို႔ကို တစ္ပါတီတည္းအျဖစ္ ပူးေပါင္းဖြဲ႔စည္းေရးႏွင့္ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ျပင္ဆင္စည္း႐ုံးမႈလုပ္ငန္းမ်ား ေဆြးေႏြးရန္ ေစခိုင္းခဲ့သည္။
၁၉၄၅ မတ္လ ၁၁ တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေနအိမ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၊ သခင္သန္းထြန္း၊ ဦးဗေဆြ၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေနဝင္း၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေဇယ်၊ သခင္ခ်စ္ႏွင့္ အျခားတပ္မွဴး ၃-၄ ဦးတို႔ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကျပန္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး အတြက္ ျပင္ဆင္မႈမ်ားမွာ မတ္ ၂၃-၂၄ ရက္ေလာက္တြင္ ၿပီးစီးမည္ဟု ခန္႔မွန္းရေၾကာင္း၊ ဗမာ့တပ္မေတာ္ တပ္ဖြဲ႔မ်ား သတ္မွတ္ရာ စစ္တိုင္းမ်ားသို႔ သြားလာေရးအေျခအေနကို တြက္ဆၿပီး ၁၉၄၅ မတ္လ ၂၅ ရက္ေန႔ ည ၇ နာရီ ၃၀ မိနစ္ (၁၉း၃ဝ နာရီ) တိတိတြင္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္တို႔ကို တၿပိဳင္တည္း ေတာ္လွန္တိုက္ခိုက္ၾကရမည္ဟု သတ္မွတ္လိုက္ၾကသည္။
ထို႔ေနာက္ ၁၉၄၅ မတ္လ ၁၃ ရက္ နံနက္ ၉း၃ဝ နာရီတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ စစ္ေၾကာင္းျဖန္႔ရန္ အမိန္႔ထုတ္ျပန္၍ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေနဝင္းအား တိုင္းအမွတ္ (၂) ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ အေ႐ွ႕ပိုင္း (ဟံသာ၀တီ၊ဖ်ာပုံ၊မအူပင္)တိုင္းမွဴးခန္႔၍စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္အျဖစ္တာဝန္ေပးခဲ့သည္။ႏိုင္ငံေရးမွဴးမွာ သခင္ စိုးျဖစ္သည္။
၁၉၄၅ မတ္လ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ျပည္လမ္း ေဂါ့ဖ္ကစားကြင္း (ယခု ေတာ္လွန္ေရးပန္းၿခံ) တြင္ ဂ်ပန္တို႔ကို တပတ္႐ိုက္၍ ဗမာ့တပ္မေတာ္စစ္ေရးျပပြဲ အခမ္းအနား က်င္းပခဲ့ၾကသည္။ တပ္မေတာ္ စစ္ေရးျပအခမ္းအနားသို႔ ဗိုလ္မွဴးတင္ေဖ ဦးစီးေသာ တပ္ရင္း (၁)၊ ဗိုလ္မွဴး သိန္းေအာင္ဦးစီးေသာ တပ္ရင္း (၄)၊ ဗိုလ္မွဴး ေမာင္ကေလး ဦးစီးေသာ တပ္ရင္း (၇)၊ ဗိုလ္မွဴး ေစာထြန္းစိန္ ဦးစီးေသာ ေလ့က်င့္ေရးတပ္ရင္း (၄) (ကရင္တပ္ရင္း)၊ ဗိုလ္ႀကီး ထြန္းတင္ ဦးစီးေသာ စစ္သား စုေဆာင္းေရးတပ္၊ ဗိုလ္ခင္ေမာင္ကေလး ဦးစီးေသာ စစ္ပစၥည္းတပ္၊ ဗိုလ္မွဴး ေမာင္ေမာင္ႀကီး ဦးစီးေသာ စစ္ေဆး႐ုံတပ္၊ ဗိုလ္မွဴး႐ွိန္္ ဦးစီးေသာ အခ်က္ျပဆက္သြယ္ေရးတပ္၊ ဗိုလ္မွဴးဝင္းဦးစီးေသာ ေထာက္ပံ့ေရးတပ္၊ ဗိုလ္ေအးေမာင္ ဦးစီးေသာ ေဆးတပ္၊ ဗိုလ္မွဴး ခင္ညိဳ ဦးစီးေသာ အေျမာက္တပ္ႏွင့္ စစ္ဝန္ႀကီး႐ုံး စစ္ဦးစီးဌာနခ်ဳပ္ အရာ႐ွိမ်ားအျပင္ တပ္မေတာ္အႀကီးအမွဴးမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး လက်္ာ၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေဇယ်၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေနဝင္း၊ ဗိုလ္မွဴး ရန္ႏိုင္၊ ဗိုလ္မွဴး လေရာင္၊ ဗိုလ္မွဴး ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္မွဴး ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္မွဴး လွေအာင္၊ ဗိုလ္မွဴးေသာင္း၊ ဗိုလ္မွဴး ေအာင္တို႔ႏွင့္ ဗိုလ္မွဴး ဘသန္း (ေနာက္ ဓမိၼက ဘသန္း) တို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။
တပ္မေတာ္စစ္ေရးျပအခမ္းအနားသို႔ အဓိပတိ ေဒါက္တာဘေမာ္၏ ဝန္ႀကီးမ်ား၊ တပ္မေတာ္ အႀကံေပးအရာ႐ွိခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဆာကူ႐ုိင္းႏွင့္ ဂ်ပန္အရာ႐ွိႀကီးမ်ားလည္း တက္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေပါင္း တစ္ေသာင္းငါးေထာင္ခန္႔က စုေ၀း၍ အားေပးၾကကာ ေအာင္သေျပပန္းမ်ား ကမ္းၾကသည္။
တပ္မေတာ္စစ္ေရးျပအခမ္းအနားတြင္စစ္ထြက္မည္။တပ္မေတာ္သားမ်ားကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း က -
“ရဲေဘာ္တို႔ က်ဳပ္အက်ယ္ခ်ဲ႕ၿပီး ႐ွည္႐ွည္မေျပာလိုဘူး။ ဒီေနရာမွာလာၿပီး ေအာင္ေျမရယ္လို႔ နင္းၾကတယ္။ ေအာင္ျမင္မယ့္ နိမိတ္လို႔ ဆိုရမယ္၊ ေအာင္ေျမနင္းတာ ဘာအတြက္လဲဆိုရင္ ရန္သူကို တိုက္ဖို႔၊ ရန္သူကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ တိုက္ဖို႔ နင္းတယ္ဆိုတာ နားလည္ၿပီးၾကမွာပဲ”
“ေအာင္ေျမနင္းၿပီး စစ္ေျမျပင္ ထြက္ရမယ္၊ ဆင္းရဲမယ္၊ ငတ္မယ္၊ အအိပ္ အစား ၊ အသြားအလာ အစစအရာရာ ဆင္းရဲမယ္။ ဒီဆင္းရဲေတြ ေက်ာ္လြန္ႏိုင္မွ စစ္ထြက္ျခင္းဟာ ေအာင္ျမင္ႏိုင္မယ္ဆိုတာ သတိျပဳပါ။ ဒီေတာ့ ဒီဆင္းရဲေတြကို ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ရင္ေျမကတုတ္ထားၿပီး ျမန္မာပီပီ ျမန္မာ့ေသြးျပၾကၿပီး ဒီေအာင္ပြဲကို ရေအာင္ႀကိဳးစားၾကပါ။ အထက္ဗိုလ္မ်ားရဲ႕ အမိန္႔ကို နာခံၾကပါ။ အထက္ဗိုလ္မ်ားကလည္း သာသာညီညီ မွ်မွ်တတ ဆင္းရဲအတူတူ၊ ငတ္အတူတူ၊ ေသအတူတူ ရဲေဘာ္အစစ္အျဖစ္ျဖင့္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရန္ တိုက္တြန္းလိုတယ္။ ရဲေဘာ္တို႔ကို ကတိေပးထားတဲ့အတိုင္း က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ ရဲေဘာ္တို႔ႏွင့္အတူ ခ်ီတက္မယ္။ ဗမာ့ရန္သူကို ေခ်မႈန္းၾက၊ အနီးကပ္ဆုံး ရန္သူကို ႐ွာၿပီးတုိက္ၾက၊ ဒါပဲ..”
ယင္းေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေနအိမ္၌ ၁၉၄၅ မတ္ ၁၈ တြင္ အစည္းအေဝးက်င္းပကာ ေတာ္လွန္ေရးေန႔ကို ဧၿပီလ ၂ ရက္သို႔ ေျပာင္းလဲသတ္မွတ္လိုက္ေၾကာင္း စစ္တိုင္းအမွတ္ (၆) စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္မွဴး ရဲထြဋ္ထံ စာေရးသားေပးပို႔လိုက္သည္။
တဖန္ ၁၉၄၅ မတ္လ ၂၃ ညေနတြင္ ပဲခူးၿမိဳ႕႐ွိ တိုင္း (၄) တပ္မွဴး ဗိုလ္မွဴး ေက်ာ္ေဇာက တပ္ၾကပ္ႀကီးတင္ဦး (မေကြး) ကိုေခၚ၍ ပဲခူး႐ွိ ဗမာ့တပ္မေတာ္၏ လႈပ္႐ွားမႈကို ဂ်ပန္တို႔က သံသယာ ႐ွိသျဖင့္ ၎တို႔ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ဂ်ပန္တပ္မ်ား ခ်ထားေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးကို မူလ သတ္မွတ္ထားသည့္ ဧၿပီ ၂ ရက္အစား မတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ ျပဳလုပ္ခြင့္ျပဳပါရန္ အမိန္႔ေတာင္းခံေၾကာင္း ပန္ၾကားစာကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းထံ ေပးပို႔ခိုင္းသည္။ မတ္လ ၂၄ ရက္ေန႔ တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ဗိုလ္မွဴးေက်ာ္ေဇာ၏ စာကို ဖတ္႐ႈၿပီးေနာက္ အေျခအေနကို သုံးသပ္ကာ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးေန႔ကို မတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔သို႔ ေျပာင္းလဲလိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း တိုင္းအသီးသီးသို႔ ဆက္သားမ်ား လႊတ္ကာ အေၾကာင္းၾကားခဲ့သည္။
ဤသို႔ျဖင့္ ၁၉၄၅ မတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔ ည ၇ နာရီမွ စတင္ကာ ျမန္မာျပည္တ၀န္းလုံးတြင္ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးကို ဆင္ႏႊဲတိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း ဗိုလ္မွဴးႀကီးေန၀င္းသည္ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ေပးထားေသာ တာ၀န္ကို လုံး၀မလုပ္ဘဲ အေပ်ာ္အပါး လိုက္မႈ၊ စာရိတၱပ်က္ျပားမႈ၊ တပ္တြင္း ဂိုဏ္းခြဲလုပ္ေဆာင္မႈ၊ ၎တာဝန္က်ရာေဒသ၌ ေဒသခံႏုိင္ငံေရး ေကဒါမ်ားႏွင့္ မေျပလည္မႈ၊ ျပႆနာအႀကိႀကိမ္တက္မႈေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တိုင္ အေတာ္ပင္ မေက်မနပ္ျဖစ္ကာ စစ္တပ္မွ ထုတ္ပယ္ရန္ အျခားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္ခဲ့သည္။
ေတာ္လွန္ေရးကာလ မၿပီးဆုံးမီ ဗိုလ္ေနဝင္းအား ထုတ္ပယ္ပစ္လိုက္ပါက နယ္ခ်ဲ႕တို႔ႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ အာဏာ႐ွင္စနစ္ ဂိုဏ္းခြဲေရးႏွင့္ အျခား မလိုလားအပ္ေသာ ျပႆနာမ်ား ႐ႈပ္ေထြးလာႏိုင္သျဖင့္ ေခတၱသည္းခံရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အား အားလုံးက ေဖ်ာင္းဖ်ခဲ့မႈေၾကာင့္ ထုတ္မပစ္ႏိုင္ခဲ့ေခ်။ ယင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း ေက်ာ္ေဇာက ေနာင္တြင္ သူ၏ကိုယ္ေရးအတၳဳပၸတိၱစာအုပ္၌ ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးသား ေဖာ္ျပထားေလသည္ -
ကၽြန္ေတာ္ ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ ေတာ္လွန္ေရး နယ္ေရာက္ၿပီး ႏွစ္အေတာ္ၾကာၿပီး ေနာက္ပိုင္း ပါတီဥကၠဌ သခင္ဗဟိန္းတင္ကလည္း စကားစပ္မိၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာတာက ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးၿပီးခါစ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဗိုလ္ေန၀င္းအေပၚ အေတာ္တူးတူးခါးခါး မေက်နပ္မႈေတြ ျဖစ္ၿပီး စစ္တပ္က အၿပီးအပိုင္ ဖယ္႐ွားထုတ္ပယ္ခ်င္ေနတာကို ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕ႏွင့္ တိုင္ပင္ေၾကာင္းကို သခင္သန္းထြန္းက ဗဟိုေကာ္မတီဝင္အခ်ိဳ႕ကို ေျပာခဲ့ေၾကာင္း ေျပာျပသည္ကို ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိေနပါသည္။
ဒီလိုထုတ္ပစ္လိုက္ဖို႔ စိုင္းျပင္းေနရင္း ေနာက္ပိုင္း ထုတ္မပစ္ႏိုင္ခဲ့ေခ်။ ယင္းတြင္း အေၾကာင္းရင္း ႏွစ္ခု ႐ွိသည္ဟု ထင္ရသည္။ ပထမအေၾကာင္းက ဗိုလ္ေန၀င္းရဲ႕ အကင္းပါးၿပီး ေကာက္က်စ္လွည့္စားႏိုင္မႈ ျဖစ္သည္။ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္သူေတြႏွင့္ ေပါင္းၿပီး ဘယ္သူေတြကို ခြာရမည္။ ဘယ္သူေတြကို ကန္ထုတ္ နင္းေခ်ရမည္တို႔ကို နားလည္က်င့္သုံးတတ္သူ ျဖစ္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ဗိုလ္ေန၀င္းကို ထုတ္မပစ္ႏိုင္သည့္ အေၾကာင္းႏွစ္အခုအနက္ အျခားအေၾကာင္းတစ္ခုမွာ ကၽြန္ေတာ့္အထင္ ထိုအခ်ိန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းမွာ ေတာ္လွန္ေရးအၿပီး ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေနစရာ အိုးအိမ္မ႐ွိဘဲ အိမ္ေထာင္ႏွင့္ ကေလးေတြႏွင့္ မ်ားစြာ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနသည္။ ထိုအခ်ိန္က ဗိုလ္ေနဝင္းမွာ သူ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဘဝက တိုက္အိမ္ႀကီး ႏွစ္လုံးကို ဘယ္လိုနည္းနွင့္ ပိုင္ဆိုင္ထားသည္ မသိ။ တစ္လုံးမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေနထိုင္ခဲ့၍ ယခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ျပတိုက္လုပ္ထားေသာ တာဝါလိန္းလမ္း (ယခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းျပတိုက္)က တိုက္အိမ္ႀကီးျဖစ္ၿပီး ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးၿပီးခါစက သူတက္ေနသည္။ ေနာက္တစ္လုံးမွာ ထိုတာ၀ါလိန္းကုန္းအိမ္ႀကီး၏ ေျခရင္းကားလမ္းေဘး႐ွိ တိုက္အိမ္ျဖစ္သည္။ ၎အိမ္မွာ အေပၚအိမ္ႀကီးေလာက္ မေကာင္းေပ။ ဗိုလ္ေနဝင္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ဆြဲေခၚလာၿပီး တာဝါလိန္း ကုန္းေပၚ႐ွိ တိုက္အိမ္ (ယခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျပတိုက္) ကို ဆြဲေခၚလာၿပီး တာဝါလိန္းကုန္းေပၚ႐ွိ တိုက္အိမ္ႀကီးကို အတင္းထိုးေပးၿပီး သူကိုယ္တိုင္က ထိုအိမ္ေလာက္ မေကာင္းေသာ ကုန္းေအာက္ေျခက တိုက္အိမ္တြင္ ဆင္းေနသည္။
ဤတြင္ ႐ိုးသားေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအဖို႔ ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ စိတ္ရင္းမဆိုး မေကာင္းသည့္ အက်င့္စ႐ိုက္အခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕အားနည္းခ်က္ေတြ ႐ွိေနတာျဖစ္သည္။ ျပဳျပင္သြားရင္ ရႏိုင္သည္။ အထူးသျဖင့္ သူ႔အေပၚ ဒီေလာက္ေလးစားသျဖင့္ သူႀကိဳးကိုင္သြားလို႔ ရႏိုင္သည္။ စြန္႔ပစ္လိုက္ရေအာင္ အထိ မဆိုးဟု တြက္ခ်က္ပုံရသြားသည္ဟု ထင္ရသည္။
ထိုအေၾကာင္းႏွစ္ခုေၾကာင့္ ဗိုလ္ေနဝင္း အတင္းထိုးေပးေသာ အဆိုပါ အိမ္ႀကီးတြင္ မိသားစုႏွင့္အတူ ၁၉၄၅ ေမလ ၁ ရက္မွ ၁၉၄၇ ဇူလိုင္လ ၁၉ ရက္ လုပ္ႀကံခံရသည့္ေန႔အထိ ေနထိုင္ခဲ့သည္။ အဆိုပါ ေနအိမ္သည္ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္က ေဆာက္လုပ္ခဲ့ေသာ အေဆာက္အဦျဖစ္ၿပီး အေနာက္တိုင္း ဗိသုကာဟန္ ေရာေႏွာေနသည္။ ေနအိမ္အေဆာက္အဦကို ၿခံအက်ယ္ ၂ ဒသမ ၄၂၃ ဧက႐ွီ ဘဲဥပုံသဏၭန္ (Oval Shape) ေျမကြက္တြင္ ေဆာက္လုပ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အဆိုပါေနအိမ္၌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေတာ္ ေဒၚခင္ၾကည္ႏွင့္ မိသားစုသည္ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္ ေမလအထိ ဆက္လက္ေနထိုင္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ေဒၚခင္ၾကည္မိသားစုသည္ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း ေနအိမ္ (ယခုေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္) သို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕သြားေသာအခါ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျပတိုက္လုပ္ရန္ ဝယ္ယူေသာအခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းက အဆိုပါ အိမ္သည္ ၎အိမ္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ အိမ္႐ွင္မွာ တ႐ုတ္မိသားစုပိုင္ေၾကာင္း ေျပာဆိုေသာေၾကာင့္ ယင္းအိမ္ကို အိမ္႐ွင္ တ႐ုတ္လင္မယားထံမွ ေငြ ၃၅ဝဝဝ ႏွင့္ ဝယ္ယူခဲ့ရသည္။ အဆိုပါ ေငြထဲမွ ေငြသုံးေသာင္းကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းက ယူ၍ အိမ္႐ွင္အျဖစ္ အမည္ခံေပးေသာ တ႐ုတ္လင္မယားကို ေငြ ၅ဝဝဝ ေပး၍ ႏႈတ္ပိတ္ခိုင္းလိုက္သည္ဟု သိရေလသည္။
ထို႔ေနာက္ ၁၉၄၅ ေမလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဗမာ့မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္ (ဘီအန္ေအ) သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို သိမ္းယူခဲ့သည္။ ေမ ၇ ရက္ေန႔တြင္ ေရဒီယိုမွတဆင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို သိမ္းယူေၾကာင္း ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ရာထူးျဖင့္ အသံလႊင့္ေၾကညာခဲ့သည္။ ယင္းအသံလႊင့္ေၾကညာခ်က္ကို ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးႏွင့္ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔ တိုင္ပင္စီစဥ္၍ ဦးခင္ေမာင္လတ္ (ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အစိုးရလက္ထက္ လုပ္သားျပည္သူ ေန႔စဥ္အဂၤလိပ္သတင္းစာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္) က အဂၤလိပ္လိုေရးသားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေၾကညာခ်က္ပါ ရာထူးအဆင့္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ တာဝန္မဲ့လုပ္ရပ္ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကိုယ္တိုင္ၿဗိတိသွ်စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ထံ ဝန္ခံခဲ့ရသည္။
၁၉၄၅ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပေသာ ေနသူရိန္ လူထုအစည္းအေ၀းတြင္ ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ ဖဆပလ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ ဗဟိုဦးစီးအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ၁၉၄၅ စက္တင္ဘာလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ စတင္တည္ေထာင္ေသာ ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရးပါတီ (ဆို႐ွယ္ပါတီ၊ ျမန္မာျပည္)တြင္ လည္းေကာင္း ပါ၀င္ခဲ့သည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကန္ေတာ္ႀကီးေစာင္း႐ွိ ေနသူရိန္ ဇာတ္႐ုံႀကီး၌ က်င္းပေသာ လူထုအစည္းအေ၀းပြဲ၌ ၿဗိတိသွ်အစိုးရအား မ်ိဳးခ်စ္ဗမာ့တပ္မေတာ္ႏွင့္ ေျပာက္က်ားတပ္မ်ားအား အၿမဲတမ္း စစ္တပ္အျဖစ္ ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ရာ မ်ားမၾကာမီအတြင္း အာ႐ွအေ႐ွ႕ေတာင္ပိုင္း စစ္ေသနာပတိခ်ဳပ္ ေရေၾကာင္းဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေလာ့ဒ္လူ၀ီေမာင့္ဘက္တန္က မ်ိဳးခ်စ္ဗမာ့တပ္မေတာ္ဆိုင္ရာ ကိစၥမ်ားကို ေဆြးေႏြးရန္ ဖက္ဆစ္တိုက္ဖ်က္ေရး ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဖတပလ) မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ဖိတ္ေခၚခဲ့သည္။
ထိုသို႔ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔သည္ ၁၉၄၅ စက္တင္ဘာလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ သီဟိုဠ္ကၽြန္း (ယခု သီရိလကၤာႏိုင္ငံ) ကိႏၷီၿမိဳ႕သို႔ ေလေၾကာင္းခရီးျဖင့္ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔တြင္ ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ ဗိုလ္လက်္ာ၊ ဗိုလ္ေဇယ်၊ ဗိုလ္ေဇာ္မင္း (ဦးေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ဝင္း)၊ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ၊ ဦးဘေဖ၊ သခင္သန္းထြန္း ၊ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ေစာဘဦးႀကီး၊ ဦးညိဳထြန္းတို႔ႏွင့္အတူ လိုက္ပါခဲ့သည္။ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ကို ကူညီရန္ ၿဗိတိသွ်စစ္တပ္မွ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္႐ိုက္စ္ႏွင့္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေလာ့စ္ဆိုသူတို႔ ႏွစ္ဦး လိုက္ပါသြားၾကသည္။
၁၉၄၅ စက္တင္ဘာလ ၆ ရက္ေန႔ႏွင့္ ၇ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ႏွင့္ အာ႐ွအေ႐ွ႕ေတာင္ပိုင္း စစ္ေသနာပတိခ်ဳပ္ ေရေၾကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေလာ့ဒ္လူ၀ီေမာင့္ဘက္တန္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ ၿဗိတိသွ်ကိုယ္စားလွယ္တို႔ ႏွစ္ရက္တိုင္တိုင္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ အခ်က္ ၉ ခ်က္ပါ ကိႏၷီစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္္ေရးထိုးခဲ့ၾကသည္။ ကိႏၷီစာခ်ဳပ္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ သခင္သန္းထြန္းတို႔က လက္မွတ္ထိုးျပ၍ အဆုံးသတ္သေဘာတူညီခ်က္အျဖစ္ျဖင့္ လက္ခံခဲ့ၾကသည္။
ကိႏၷီစာခ်ဳပ္အရ ဗမာ့မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္သည္ ဗမာ့တပ္မေတာ္ (Burma Rifle) အျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖြဲ႔စည္းခဲ့ရသည္။ အဆိုပါ ဘားမား႐ိုင္ဖယ္တြင္ တပ္သား ၅ဝဝဝ ႏွင့္ အရာ႐ွိ ၂ဝဝ သာ ပါဝင္ခြင့္ရခဲ့ရာ က်န္ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ားကို စုစည္းၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ဦးေဆာင္၍ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္အဖြဲ႔ (People’s Volunteer Organization) ကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည္။
ကိႏၷီစာခ်ဳပ္ သေဘာတူညီခ်က္အရ ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းသည့္ ဗမာ့တပ္မေတာ္တြင္ ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ ဗိုလ္မွဴးအဆင့္ျဖင့္ ဗမာ့ေသနတ္ကိုင္တပ္ရင္း ၄ ၏ ဒုတိယတပ္ရင္းမွဴးအျဖစ္လည္းေကာင္း ၁၉၄၆ ႏို၀င္ဘာလ ၁၆ ရက္တြင္ ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီးအဆင့္ျဖင့္လည္းေကာင္း ခန္႔အပ္ခံခဲ့ရသည္။