၂၁ ရာစု ဗမာျပည္ အစီရင္ခံ ကဗ်ာ
ေက်ာ္ဟုုန္း
မတ္လ ၁၇၊ ၂၀၁၄
.jpg)
ညီမေလးမ်ားက
ႏႈတ္ခမ္းနီဆိုးတာ ရဲေပမဲ့
ဓာတ္ပုံ႐ုိက္ရင္
လက္ ၂ ေခ်ာင္းေထာင္တယ္။
ညီေလးေတြက
ဆံပင္တိုတို ထားေပမဲ့
ေဘာင္းဘီပြၿပီး ခြက်တယ္။
အကိုႀကီးတို ့က
ဗိုက္ရႊဲလာေပမဲ့
ဆံပင္ရွည္ေတာ့ ထားၾကတယ္။
အေဒၚႀကီးက
မိခင္စိတ္ဓာတ္ အျပည့္ရွိလဲ
ႏြားႏို ့ေလာက္ေအာင္ မေပးႏိုင္ေသး။
အဘမ်ားက
ရင္ဖုံး ေတာင္ရွည္၀တ္ နန္းဆံလဲ
ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္း ပို ့သင့္တယ္၊
နား၊ လည္ေခ်ာင္း၊ မ်က္စိကုေဆးရုံလဲ ပို ့သင့္တယ္။
ခု ေခတ္က
က်ဳပ္တို ့ေနရပ္မွာ
ဗြီႏိုင္းကာဗာ
ေဆးဆိုးပန္းရိုက္လုပ္ငန္း
အလုပ္ျဖစ္တဲ့ေခတ္၊
အခမ္းအနားေတြ
ေျပာပြဲ၊ ျပပြဲေတြ မ်ားသကိုး။
သက္ေရာက္မႈတိုင္း
တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈ ရွိ
က်ဳပ္တို ့ေဒသမွာ မွားတယ္။
ေရြ ့လ်ားမႈ မရွိရင္
အလုပ္ဂုဏ္ မေျမာက္
က်ဳပ္တို ့အရပ္မွာ မ်ားတယ္။ ။