ဇာဝါရီ ● လူငယ္မ်ားဖတ္ဖို႔ (ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္သိ)

ဇာဝါရီ ● လူငယ္မ်ားဖတ္ဖို႔ (ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္သိ)
(မုိးမခ) ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၉၊ ၂၀၁၈

စာေရးသူ၏ တူ၊ တူမေလးေတြကို ေျပာျပျဖစ္တဲ့ အသိပညာေပး ပံုျပင္ေလးေတြကို မိုးမခစာခ်စ္သူ လူငယ္၊ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေလးေတြ ဖတ္ဖို႔ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။

ခ်စ္တူ၊တူမေလးေတြ ေရ … ဒီတပတ္ ေျပာျပခ်င္တဲ့အေၾကာင္းက သာယာလွပတဲ့တညေနမွာ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံ ပဲရစ္ၿမိဳ ႔လယ္ မွာရွိတဲ့ အဆင့္ျမင့္ေဆးရံုႀကီးကို ႏွလံုးေရာဂါေဝဒနာ အျပင္းအထန္ခံစားေနရတဲ့လူနာတေယာက္ အေရးေပၚ ေရာက္ရွိလာခဲ့ တယ္။ ေဆးရံုကားေပၚကေန ခ်က္ခ်င္း အေရးေပၚခြဲစိတ္ခန္းထဲကို လူနာတင္စင္နဲ႔ သယ္ေဆာင္လာတဲ့လူနာမွာ အသက္ (၄၀) ေက်ာ္ ရုပ္ရည္အသင့္အတင့္ရွိတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတဦး ျဖစ္တယ္။ သူ႔ရဲ ႔အေျခအေနက အေတာ္ေလး စိုးရိမ္ရတာေၾကာင့္ ဆရာဝန္၊ သူနာျပဳေတြက ခြဲစိတ္ကုသမႈကို အခ်ိန္နဲ႔တေျပညီ စြမ္းစြမ္းတမံလုပ္ၾကတယ္။

လူနာကုတင္ေပၚမွာ သက္မဲ့အလား ခြဲစိတ္မႈခံယူေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးရဲ ႔ဝိညာဥ္က အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘုရားရွင္ကို သြားေတြ႔ၿပီး .. က်မ လူ႔ဘဝကို စြန္႔ရေတာ့မလား။ ဘာျဖစ္လို႔ အခုလို ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ရွိေသးတဲ့သူကို ေခၚရသလဲလို႔ ရွိခိုးေတာင္းပန္ ေမးေလတယ္။ အဲဒီမွာ ဘုရားရွင္က … မင္း မေသရေသးပါဘူး။ ဒီလူ႔ေလာကႀကီးမွာ ေနာက္ထပ္ ေလးဆယ့္သံုးႏွစ္၊ ႏွစ္လ နဲ႔ ရွစ္ရက္ ေနခြင့္ရွိပါေသးတယ္… လို႔ ေျဖၾကားေျပာဆိုတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဆရာဝန္ႀကီးေတြရဲ ႔ ခြဲစိတ္ကုသမႈ၊ သူနာျပဳေတြရဲ ႔ ေစာင့္ေရွာက္မႈေၾကာင့္ အမ်ဳိးသမီး အသက္ေဘးမွ လြတ္ေျမာက္ၿပီး၊ ျပန္လည္က်န္းမာလာခဲ့တယ္။ ႏွလံုးခြဲစိတ္ကုသမႈ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ၿပီးေျမာက္ၿပီး၊ လူေကာင္ပကတိ အလား ျပန္ျဖစ္လာတဲ့ အမ်ဳိးသမီးက ေဆး႐ံုမွ ခ်က္ခ်င္းမဆင္းေသးဘဲ မ်က္ႏွာနဲ႔ ခႏၶာကိုယ္အလွျပဳျပင္ေရးေတြလုပ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုတယ္။ မ်က္စိ၊ ႏွာေခါင္း၊ ႏႈတ္ခမ္းအပါအဝင္ မ်က္ႏွာကို ခြဲစိတ္ျပဳျပင္၊ ဗိုက္၊ ခါး၊ လက္ေမာင္းနဲ႔ ေပါင္တေၾကာက အဆီေတြကို စုပ္ထုတ္၊ ဆံပင္၊ ေျခသဲလက္သဲေတြကို ေဆးဆိုးပံုစံသြင္းနဲ႔ စိတ္တိုင္းၾက ႏွစ္ပတ္ေလာက္အခ်ိန္ယူၿပီး လုပ္ လိုက္တယ္။

အားလံုးၿပီးေျမာက္တဲ့အခါ သူ႔ပံုစံက ေဆးရံုမတက္ခင္က ပံုဆန္နဲ႔ လံုးဝမတူေတာ့ဘဲ၊ အလြန္လွပႏုပ်ဳိတဲ့ အသက္ႏွစ္ ဆယ္ေက်ာ္ အပ်ဳိျဖန္းေလးနဲ႔တူေနလို႔ မွန္နဲ႔မခြာ ၾကည့္မဝ ေက်နပ္ေနခဲ့တယ္။ ဆရာဝန္၊ သူနာျပဳေတြနဲ႔ အျခားလူနာေတြ ကလည္း သူ႔ရဲ ႔ အလွသစ္ကို ခ်ီးမြမ္းေျပာဆိုၾကတယ္။ ႏွစ္ပတ္အၾကာ အစစအရာရာ ၿပီးေျမာက္၊ မိမိရဲ႕ ႀကီးမားတဲ့ ေျပာင္းလဲ မႈကို ေက်နပ္အားရၿပီး အားလံုးကို ႏႈတ္ဆက္၊ ေဆးရံုက ဆင္းလာခဲ့တယ္။

ေဆးရံုတံခါးဝအထြက္ ေလအေဝွ႔နဲ႔အတူ ကခုန္ေနတဲ့ ေရႊအုိေရာင္ဆံပင္ေတြကို ခါးရမ္းၿပီး၊ ေနကာမ်က္မွန္ကိုတပ္၊ ဒီဇိုင္း အသစ္နဲ႔ ငါ့အလွကို အားလံုးေငးေမာၾကည့္ေနမွာဆိုတဲ့ အေတြးစိတ္ကူးနဲ႔ ေဆးရံုေရွ ႔ မ်က္ႏွာစာလမ္းကို ျဖတ္ကူးလိုက္ခ်ိန္မွာ တဘက္က အရွိန္နဲ႔ အေရးေပၚ ေမာင္းႏွင္ဝင္ေရာက္လာတဲ့ ေဆးရံုကားရဲ႕ရုတ္တရက္ တိုက္ျခင္းကို ခံလိုက္ရကာ၊ အဲဒီေန ရာမွာပဲ ပြဲခ်င္းၿပီးေသဆံုးသြားေလတယ္။

သူလိုပဲ မင္းတို႔ ေမးခ်င္၊ သိခ်င္ၾကလိမ့္မယ္ … ဘုရားရွင္ … လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ေလာက္က အရွင္ဘုရားေျပာေတာ့ က်မအေနနဲ႔ ဒီလူ႔ဘဝႀကီးမွာ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ေလးဆယ္ေက်ာ္ ေနရအံုးမယ္ဆို … အခုေတာ့ ဘယ္လို ျဖစ္ရျပန္ၿပီလဲ။ ေျပာ ပါအံုး … လို႔ ေဒါနဲ႔ေမာနဲ႔ ငိုယိုၿပီး ေမးေလတယ္။

အဲဒီမွာ ဘုရားရွင္က … အလို ခ်စ္သမီး မင္းနဲ႔ မေတြ႔မဆံုဘူးေသးပါ။ မင္းဘယ္သူဘယ္ဝါျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဘုရားရွင္ကြၽႏ္ုပ္ မမွတ္မိပါ … လို႔ ျပန္လည္ေျဖၾကားတယ္။

ကဲ ပံုျပင္ေလးက ဒီေလာက္ပါပဲ။

ဒီပံုျပင္ေလးက မိမိကိုယ္ကိုယ္ ဘယ္သူဘယ္ဝါ (မည္သူမည္ဝါ) မသိသူေတြ၊ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ အရည္အခ်င္း၊ ပိုင္ဆိုင္မႈကို တန္ဖိုးမထားတတ္သူေတြ၊ မရွိတာနဲ႔ ႂကြားဝါခ်င္သူေတြ၊ သိမ္ငယ္စိတ္ရွိသူေတြ - အထူးအားျဖင့္ မိမိကိုယ္ပိုင္အလွကို တန္ဖိုး မထား၊ အတုအပအလွေတြနဲ႔ ဘဝကို မဖ်က္ဆီးမနစ္မြန္းေစဖို႔ ေျပာလို႔တဲ့ ပံုျပင္ေလးပါ။

အာဖရိကတုိက္မွာရွိိတဲ့ ကြန္ဂိုလ္လီစ္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕မွတ္သားစရာ စကားပံုတခုက “သစ္သားေခ်ာင္းကို ေရထဲမွာ ဆယ္ႏွစ္ ေလာက္ထားလဲ ဘယ္ေတာ့မွ သစ္သားကေန မိေက်ာင္းျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး” လို႔ မျဖစ္ႏုိင္တာ၊ မလုပ္သင့္တာကို ႀကံဖန္ မလုပ္ဖို႔၊ မစဥ္းစားဖို႔ကို ဆံုးမေျပာဆိုၾကတယ္။

လူတေယာက္အေနနဲ႔ မိမိကိုယ္ပိုင္ အေတြးဆံုးျဖတ္္ခ်က္နဲ႔ ဘဝကို မရင္ဆိုင္ဘဲ၊ သူမ်ား ေျပာသမွ် လိုက္လုပ္နားေယာင္ေနရင္ အဲဒီလူက သူတပါးရဲ ႔ ေက်းကြၽန္သဖြယ္ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ေအာင္ျမင္သူေတြကို အားက်တုပတာ အတိုင္းအတာတခုအရ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတပါးကို အၿမဲအားက်၊ သူ႔ေျခရာအတိုင္း နင္းမေလွ်ာက္ဘဲ ဘဝမွာ ကိုယ္ပိုင္ေျခရာ က်န္ရစ္ေအာင္ ကိုယ္တုိင္ လမ္းသစ္ေဖာက္ေလွ်ာက္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားလုပ္ရမယ္။ No one ever became great by imitation: imitation is limitation. ဘယ္သူမွ သူမ်ားပံုတူကူးခ်ၿပီး ႀကီးမားတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈကို မရၾကဘူး။ ပံုတူကူးခ် အတုအပက ကန္႔သတ္မႈရွိတယ္။

ကမာၻေက်ာ္ ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ပီကာဆိုေျပာတဲ့စကားနဲ႔ အဆံုးသတ္ရရင္ … က်ေနာ့္အေမက ေျပာတယ္ … မင္း စစ္သားလုပ္ မယ္ဆိုရင္ စစ္ဗိုလ္ႀကီး ျဖစ္ေအာင္လုပ္၊ ဘုန္းႀကီးဝတ္မယ္ဆိုရင္ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးေလာက္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္လို႔ ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္ နွစ္ၿခိဳက္စိတ္ဝင္စားတဲ့ ပန္းခ်ီပညာကို အပတ္တကုတ္ ႀကိဳးစားသင္၊ မနားမေနဆြဲလိုက္တာ ဒီေန႔ ပီကာဆို ျဖစ္လာခဲ့တယ္။

ကဲ … ဒီေလာက္ပါပဲ။ ေနာက္ေတာ့ မွတ္သားစရာ၊ စိတ္ဝင္စားစရာေတြ ဆက္ေျပာၾကတာေပါ့။
0