သွ်င္မ်ဳိးငယ္ - ေနာက္ဆံုးခရီး

ေနာက္ဆံုးခရီး
သွ်င္မ်ဳိးငယ္
(မိုးမခ) မတ္ ၁၄၊ ၂၀၁၈
 
အေရးေပၚသတင္းထုတ္ျပန္ခ်က္ကို ဖတ္ျပီး
ရႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုေႂကြးေနမိတယ္
ဒါဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအဆံုးစီရင္မႈတခုပဲလို႔
ေကာက္ခ်က္ခ်အျပီး
ညဟာ ပိုျပီးေမွာင္လာတာ သတိထားမိတယ္
ကိုယ့္အရိပ္ကို ျပန္မျမင္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ
ကိုယ့္အသံကို ျပန္မၾကားႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ
ကိုယ့္ခႏၶာကို ကိုယ္တိုင္ျပန္ေငးေနမိတဲ့အရသာဟာ
ျငီးေငြ႔တုန္လႈပ္ဖြယ္ေကာင္းလြန္းတယ္
ျငိမ္သက္မႈနဲ႔လြင့္ေမ်ာေနတဲ့ခဏ
စိတ္ဟာ အေႏွာင္အတြယ္ကင္းမဲ့သြားသလို
ဘယ္အထိလဲ ဘယ္လိုခရီးလဲ ဘာေၾကာင့္လဲ
ေမးခြန္းအထပ္ထပ္ကို ေမးခြန္းအတိုင္းထားခဲ့တယ္
ျပီးေတာ့မွ
ကိုယ့္အေသြးအသားထဲက ထုတ္ယူထားတဲ့ကဗ်ာကို
အပူအပင္မဲ့ရြတ္ဆိုေနမိလိုက္တယ္
ဒီကဗ်ာပဲ
ဟုတ္တယ္ ဒီကဗ်ာပါပဲ
ေငြနဲ႔ကဗ်ာကို အလဲအထပ္မလုပ္ခ်င္တဲ့မာနဟာ
လူသတ္လက္နက္အျဖစ္ 
တရားခြင္မွာ မွတ္တမ္းတင္လိုက္တယ္
ဒီကဗ်ာနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အဆံုးစီရင္သြားတယ္လို႔
အမိန္႔ခ်မွတ္လိုက္တဲ့ေနာက္
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ကဗ်ာေရးတယ္
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ကဗ်ာရြတ္တယ္
ဒါဟာ တရားေသလြတ္ေျမာက္မႈတခုမဟုတ္လား
ဒီလိုနဲ႔
အမ်ွအတန္းေပးေဝသံဟာ 
နားရြတ္ေတြကို ရိုက္ခတ္လာတယ္
အို...ကဗ်ာဆရာ
ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ။             ။
                                   



0