မုိေနးသစ္ ● သဘာဝက်က် လမ္​းမ်ား

မုိေနးသစ္ ● သဘာဝက်က် လမ္​းမ်ား
(မုိးမခ) ေမ ၂၈၊ ၂၀၁၈

က်ဥ္​း​ေျမာင္​းတ့ဲအ​ေကြ႔အတက္​အဆင္​း​ေတြနဲ႔ ဖုန္​လုံး​ေတြလိွမ္​့​ေနတ့ဲ ခလုတ္​ကန္​သင္​းမ်ားမ်ား ခရီး​ေလးဟာ ဘဝမွာ​ေနသားတက်ျဖစ္​ခ့ဲ။

ႏွစ္​မ်ားစြာစ​ေတးထားၿပီး ​ေျပာင္​းလဲမသြားတ့ဲ ကတ္​ျပားက​ေလးတခုစာ ႀကိဳးက​ေလးတ​ေခ်ာင္​းက ​ေျခလွမ္​းတိုင္​းကို ဆြဲ​ေႏွာင္​ထားခ့ဲ။

ျပတင္​း​ေပါက္​က​ေလ​ေပြ​ေတြ စားပြဲ​ေပၚကစာရြက္​​ေတြကို ဆြဲခ်သြားခ့ဲသလို။ လက္​မွတ္​ထိုးမထား​ေသးတ့ဲဇယားကြက္​အလြတ္​​ေတြက ကီးဘုတ္​​ေပၚ ထခုန္​ျပ​ေနၾကတယ္​။ မနက္​ျဖန္​မွာ သတင္​း​ေကာင္​းၾကားရမလား ထူးျခားတ့ဲက႐ုဏာသက္​တ့ဲအမိန္​႔တစုံတ​ရာကိုပဲ တမ္​းတမိ။ ပိန္​ခ်ိဳင္​့​ေနတ့ဲဒန္​ခ်ိဳင္​့တလုံးလို အရာရာဟာ ​ေခတ္​​ေနာက္​က်လို႔ပါ။

အျမန္​ဆုံး အတီထြင္​ႏိုင္​ဆုံး စိတ္​ကူးဏ္ဉာဏ္​​ေတြကို ပန္​ကာ​ေတြထဲထည္​့​ေပးရမလား၊ အဲယားကြန္​း​ေတြထဲပဲ စြန္​႔ပစ္​ရမလား၊ အမိႈက္​ပုံဟာ အမွန္​တရားလိုလို။

မနက္​ခင္​းဟာ ယင္​​ေကာင္​​ေတြနဲ႔ပဲစြတ္​စို​ေနတယ္​၊ မသန္​႔႐ွင္​း​ေတာ့တ့ဲစြပ္​က်ယ္​​ေတြ ဝတ္​လို႔။ အခန္​း​ေထာင္​့​ေမွာင္​​ေမွာင္​ထဲ ​ေခ်ာဆီ​ေတြ​ေပက်ံ​ေနပုံက သူ႔အနားလာလာသမွ် ညစ္​​ေထးသြား​ေအာင္​လုပ္​ႏိုင္​တ့ဲမာန္​နဲ႔။ အ​ေဟာင္​းအ​ေရာင္​လြင္​့​ေနတ့ဲ စက္​ပစၥည္​း​ေတြရဲ႕ အ့ံမခန္​းလည္​ပတ္​ႏိုင္​​ေသးတ့ဲစြမ္​းအင္​မီးခိုးမ်ားထဲ အနံ႔အသက္​မ်ားထဲ ​ေလွခါးထစ္​​ေတြလို ဇြဲနပဲနဲ႔ရင္​့ က်က္​တ့ဲပုံသ႑ာန္​။ ဆီ​ေပရင္​ဘီ​ေအမ​ေၾကာက္​ဘူးဆိုတ့ဲ​ေခတ္​​ေတြကို ​ေက်ာ္​ျဖတ္​ခ့ဲရ ကိုယ္​့ကိုယ္ကိုစလစ္​မထုတ္​ျဖစ္​တ့ဲ​ေန႔​ေတြကို ပိုက္​ထဲသြန္​ခ်ရင္​း ျဖတ္​​ေက်ာ္​ခ့ဲရ​ေန႔​ေတြ။

အိမ္​ျခံထဲမွာစိုက္​ပ်ိဳးထားတ့ဲအသီးအႏွံ​ေတြနဲ႔ ကိုယ္​ပိုင္​ထမင္​းဝိုင္​းကိုခင္​းက်င္​းလြတ္​လပ္​စို​ေျပတ့ဲမိသားစုထမင္​းဝိုင္​း​ေလးက လည္​း ရင္​ထဲမွာစိုက္​လို႔။ သန္​႔႐ွင္​းတ့ဲ​ေလ​ေတြမ်ားမ်ားလိုအပ္​တယ္​၊ ​ေအာက္​စီဂ်င္​ငတ္​တ့ဲအဆုတ္​​ေတြ က်န္​းမာ​ေရး​ေကာင္​း​ေစဖို႔အတြက္​။ ​ေဆးဝါး​ေတြက​ေဆးဖက္​ဝါးဖက္​ျဖစ္​ရဲ႕လားတခု​ေသာ​ေဆး​ေပးခန္​းထဲ ဂ႐ုစိုက္​မႈ​ေတြမ်ားမ်ားစိုက္​ခ်င္​တယ္​၊ အ​ေလ့က်ပင္​​ေတြမွာ ​ေပါင္​းျမက္​​ေတြကင္​း႐ွင္​းရင္​း စိတ္​​ေတြကိုယုယၾကမယ္​။

သြား​ေနက် စီးဆင္​း​ေနက်သမား႐ိုးက်အမွတ္​​ေတြနဲ႔ ယဥ္​ယဥ္​​ေက်း​ေက်း​ေလး​ေကြ႔ခ့ဲ၊ ညင္​ညင္​သာသာပဲ​ေရြ႔ခ့ဲ။ ကိုယ္​မပိုင္​တ့ဲကိုင္​းပင္​​ေတြ ထပ္​​ေပါက္​​ေရာက္​မွာ။ ပိုက္​ဆံမရိွတ့ဲည​ေတြဟာ မလင္​းပဲနဲ႔​ေမွာင္​​ေနတယ္​။

အိမ္​မိုးဖို႔​ေငြမရိွ။ မိုး​ေရစက္​​ေတြကတစက္​စက္​​ေတာင္​မက​ေတာ့ဘူး ရြာက်လာတ့ဲအခါတိုင္​း ​ေရတံခြန္​လိုအိမ္​ထဲစီးက်လာ တယ္​။ အရိပ္​ကို​ေရႊ႕ထိုင္၊​ ခြက္​ပလုံး​ေတြ​ေရႊ႔ခံရင္​း အိမ္​ၾကမ္​းျပင္​​ေပၚက မိုးသားမ်ား ျမစ္​လိုျဖာက်​ေနရဲ႕။

ပ်စ္​ခဲ​ေနတ့ဲလူ႔မလိုင္​​ေတြသာစု​ေဝးႏိုင္​ရာကို ကိုယ္​ခ်င္​းစာတရား​ေတြ အလည္​မလာ​ေပဘူး။ က်​ေနတ့ဲ​ေန​ေရာင္​ကိုခြက္​နဲ႔ ခံစရာမလိုပဲ ကိုယ္​့​ေ႐ွ႕​ေရာက္​လာတယ္​။ မိုး​ေလ​ေတြဒလၾကမ္​းစီး​ေနတ့ဲရာသီ မိုးၿခိမ္​းသံတဂ်ိမ္​းဂ်ိမ္​း၊ လွ်ပ္​စီး​ေတြဟီးထလို႔။ ကြင္​းျပင္​မွာ မိုးမိ၊ မိုးၿခိမ္​းသံနဲ႔ညံ။

အတတ္​ပညာနဲ႔​ေရးတ့ဲလက္​​ေရး​ေတြျပည္​့​ေနတယ္​။ မ်က္​ႏွာၾကက္​​ေပၚကပန္​ကာ​ေတြ ဘာ​ေၾကာင္​့ အဲသ​ေလာက္​လည္​ပတ္​​ေနရသလဲ ​ေတြး​ေနမိပါတယ္​။ ဒီ​ေန႔႐ွာခ့ဲတ့ဲမျဖစ္​စ​ေလာက္​ဟာ တစ္​​ေန႔စာကိုဖူလုံမႈမ​ေပးႏိုင္​ခ့ဲဘူးဆိုတာ အိမ္​နံရံ​ေတြသိ တယ္​။

မ​ေပ်ာ္​တ့ဲ​ေန႔​ေတြကို ျပကၡဒိန္​မွာ ​ေရးမမွတ္​ႏိုင္​​ေတာ့ဘူး။ ကိုယ္​စားရသ​ေလာက္​ ကိုယ္​က ျပန္​အ​ေလ်ာ္​​ေပးရတာပဲဆိုတ့ဲ စကား​ေတြနဲ႔ ​ေရ​ေတြစီးက်​ေနၾကတယ္​။
ၿမိဳ႕ကို​ေစ်းဝယ္​ထြက္​ရမယ္​။ ပန္​းသည္​​ေတြ ဆိုင္​ကယ္​​ေတြနဲ႔ဝင္​လာတယ္​။ အ​ေရာင္​အ​ေသြးအစုံပန္​းျခင္​းထဲမွာ ကိုယ္​လိုခ်င္​တ့ဲပန္​း​ေတြဝယ္​ ဘုရားကပ္​ဖို႔ ဆု​ေတြ​ေတာင္​းဖို႔ ဆု​ေတာင္​းျပည္​့​ေစတီရင္​ျပင္​​ေပၚတက္​ခ့ဲတယ္​။

ယႏၱရားတခုက​ေနတခုကိုအခ်ိတ္​အဆက္​မမိပဲ ကြဲျပား​ေရာက္​ရိွသြားစဥ္​ လႈပ္​႐ွား​ေနက်စက္​ဝန္​းဟာ ပ်က္​သြားတယ္။ ​ပုံမွန္​လည္​​ေနတ့ဲဘီးတခုခုနဲ႔ထိခိုက္​မိ။ ကမ္​းနားလမ္​းကအ​ေဟာင္​းဆိုင္​မွာ ပြဲတက္​ဝတ္​စုံ​ေတြကို​ေရြးရင္​း ေခြၽးထြက္​​ေနတ့ဲၿမိဳ႕ထဲက ထြက္​ခ့ဲပါတယ္​။

နာရီစင္​ႀကီး​ေ႐ွ႕စၾကာပုံလမ္​းဆုံက​ေလးမွာစုပုံ​ေနတ့ဲ ယာဥ္​​ေတြခဏရပ္​နား။​ ဆိုင္​ကယ္​အိတ္​​ေဇာက ထြက္​လာတ့ဲအသံ​ေတြနဲ႔ႏႈတ္​ဆက္။ ​တ​​ေယာက္​တလမ္​းစီ ျမစ္​ရဲ႕လက္​တံ႐ွည္​ဖက္​ကိုထြက္​ခြာ။

တခါတ​ေလ ပူ​ေႏြးၿပီးအ​ေငြ႔​ေထာင္​း​ေထာင္​းထ​ေနတ့ဲ​ေခါက္​ဆြဲ​ေၾကာ္​​ေလးကို ဟန္​က်ပန္​က်စားခ်င္​လွတယ္​။ အျပန္​က်ရင္​​​ေမွ်ာ္​​ေနမယ္​့မိသားစုအတြက္ ​စပ်စ္​သီးရယ္၊ ​ပန္​းသီးရယ္​၊ လက္​က်န္​အသက္​႐ႈသံ​ေလးကိုအိတ္​ကပ္​ထဲထည့္၊ ဇလီဖားတုံး​ေတြထဲဝင္​သြားတ့ဲလမ္​းသြယ္​​ေလးရယ္၊​ နာက်င္​ဖို႔မရိွတ့ဲ ဇာတ္​ဝင္​ခန္​းတခ်ိဳ႕ကို​ ေရးျခယ္​ခ်င္​တယ္​။ ​ေခါင္​း​ေလာင္​းသံဟာ ​ေမာင္​း​ေန တ့ဲကား​ေတြကိုရပ္​တန္​႔​ေစပါတယ္​၊​ ဝင္​ခ်လာတ့ဲရထားအလံ​ေထာင္​ထားတ့ဲ လက္​ျပသူနဲ႔႐ႈခင္​းကို ဓာတ္​ပုံ႐ိုက္​ခ့ဲတယ္​။ အနီဝတ္​ထားတ့ဲ လီဗာပူး ဘယ္​​ေၾကး​ေပါက္​လဲပြဲကူးဇယားမွာ ငါတို႔စိတ္​ကိုခ်​ေလာင္​းခ့ဲတယ္​။

ထမင္​းစားၿပီး တ​ေရးတ​ေမာအိပ္​ၿပီး သူမ်ားမ​ေကာင္​း​ေၾကာင္​း​ေလကန္​ၿပီး ​ေန႔ကိုအခ်ိန္​ဇယားအရ ဇြတ္​ျဖတ္​ခ့ဲရတယ္​။

ဘုရားပန္​းအိုးလဲတယ္၊ ​​ေသာက္​​ေတာ္​​ေရကပ္​တယ္​၊ ဆြမ္​း​ေတာ္​တင္​တယ္၊ ​ဆု​ေတာင္​းမ်ား မဂ္​ဖိုလ္​နိဗၺာန္​ရ​ေစသား။ ​ေစာင္​းတန္​းတ​ေလွ်ာက္​​ေလွခါးထစ္​​ေတြအတိုင္​း ကုသိုလ္​ဟာ တစထစ္​ခ်င္​း စိတ္​အညစ္​​ေၾကး​ေတြနည္​းနည္​းခ်င္​း တံျမက္​လွည္​းခ့ဲရ​ေန႔စဥ္​။

​​ေနပူရိွန္​ဟာ သြပ္​မိုးကို​ေဖာက္​လို႔ မ်က္​ႏွာက်က္​ကို​ေဖာက္​လို႔ တံစက္​ၿမိတ္​႐ွည္​​ေအာင္​​ ေ႐ွ႕ကိုအဖီဆြဲထားတယ္​။ မိုး​ေလ​ေတြက်အလာ အိမ္​​ေ႐ွ႕ကသရက္​ပင္​အသီး​ေတြ​ေႂကြ​ေနတယ္​။

ထင္​သ​ေလာက္​​ေစ်း​ေကာင္​းမရဘူး၊ ​ေ႐ွာက္​သီး​ေတြမာလကာသီး​ေတြ သံပုရာသီး​ေတြ ငွက္​​ေပ်ာသီး​ေတြ ကိုယ္​စိုက္​သ​ေလာက္​ ကိုယ္​ရိတ္​သိမ္​းရတယ္​ဆို​​ေပမယ္​့ မ​ေျပာင္​းေသးခင္​ အရင္​ျခံထဲမွာ ၾကက္​သြန္​နီ​ေတြစိုက္​ခ့ဲခရမ္​းသီးပင္​​ေတြ စိုက္​ခ့ဲႏြား​ေခ်း​ေျမၾသဇာက သဘာဝ​ေျမ​ေဆြးပဲ မန္​က်ည္​းရြက္​​ေျမ​ေဆြးလည္​း သဘာဝ​ေျမ​ေဆြးပဲ သဘာဝက်က် အသီး​ေတြသီး လာတယ္​။

စားပြဲကုလားထိုင္​​ေတြလည္​း အခန္​းထဲ​ေန​ေန​ေပမယ​့္ ပူ​ေလာင္​လို႔ အျပင္​မွာ​ေရ​ေတြဆူ​ေတာ့မယ္။ ​မိုးတိမ္​တစ္​စတက္​လာ တယ္​ဆိုရင္​​ ေလက​ေလးတ​ခ်က္​​ေဝ့လာတယ္​ဆိုရင္​ ​ေအးခ်မ္​းမႈ​ေတြ တုန္​ရင္​သြားရ။

ဖုန္​း​ေတြပူ​ေလာင္​လို႔ အားသြင္​းႀကိဳး​ေတြပူ​ေလာင္​လို႔၊ အဲယားကြန္​းခန္​းထဲ​က ေရခဲ​ေရ​ေသာက္​​ေနရရင္​​ ေကာင္​းမယ္​။

မိုးၿခိမ္​းသံ​ေတြအမ်ားႀကီးၾကား​ေနရ​ေပမယ့္​ မိုးက ထင္​သ​ေလာက္​ မရြာခ့ဲဘူး။ ပူအိုက္​ၿပီး​ေလမတိုက္​တ့ဲ​ေန႔လည္​ခင္​း​ေတြက ဗန္​ဒါပင္​​ေတြၾကားထဲ ဒရြတ္​တိုက္​ဆြဲလို႔။ လိုအပ္​သ​ေလာက္​ပဲ စကၠဴ​ေပၚ​ေဘာလ္​ပင္​​ေတြျဖတ္​မယ္​။ မာရသြန္​လက္​​ေတြက တခုခုနဲ႔ၿငိ​ေနတယ္​။

မုိေနးသစ္
0