ေနခ်ုိေသြး - နိုင္ငံဟာ နစ္ေနတဲ့ ကႏၲာရလိုကဗ်ာ

KT#
 နိုင္ငံဟာ နစ္ေနတဲ့ ကႏၲာရလိုကဗ်ာ
ေနခ်ုိေသြး
(မိုးမခ) ေမ ၁၀၊ ၂၀၁၈

ေခ်ာက္ကမ္းပါးေအာက္ပစ္ခ်ခံထားရတဲ့နွစ္မ်ားစြာမွာ
လူျကီးတေယာက္ဟာ ငါ
လူငယ္တေယာက္ဟာလည္း ငါပဲ
ကေလးတေယာက္ဟာ ငါ။

လက္ရံုးေတြကို လာမျဖဳတ္နဲ႔
မ်က္လံုးေတြကို လာမပိတ္နဲ႔
ငါ့နားေတြကို လာမကလိနဲ႔။
စိတ္ကိုတေျမ႕ေျမ႕ေျကြက်ေအာင္လို
ခႏၶာကိုယ္အနွံ႔ေသနတ္နဲ႔ပစ္ခတ္သလို ခံရဆိုးခဲ့
ေရွ႕တိုးဖို႕ေျခလွမ္းေတြကိုသံေျခက်င္းေတြနဲ႔အလွဆင္ခံထားရ
ဒီေန႔နဲ႔ မနက္ျဖန္ေတြကို ထူးခတ္ခံထားေနရ
ႏြားေျခရာခြက္ထဲက ဖားငယ္တစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္
မာန္မာနေတြျကီးက်ယ္ခမ္းနားခြင့္မရ
ျဖစ္ရပံုမ်ား
ရယ္ရမလား
ငိုရမလား
ဝမ္းနည္းရမလား
ဝမ္းသာရမလား
ေက်းဇူးပဲတင္ရေတာ့မလား။

ေသာင္ျပင္မွာလြတ္ေက်ာင္းခံရတဲ့ေခြးလို
ငါတို႔ဘဝမ်ား
ကမၻာျကီးဟာရြာဆို
နိုင္ငံဟာ
ရြာလည္ေနတဲ့မ်က္စိသူငယ္နားသူငယ္ေတြကိုေမြးထုတ္ရာအရပ္
အခိုင္းအေစကြ်န္ေကာင္းေတြကိုထုတ္လုပ္တဲ့စက္ရံု
ဒုကၡသည္ေတြစုေဝးရာစခန္း
``ေလာက္´´ေတြစားက်က္က်ရာေနရာ
ဥပေဒရဲ႕အထက္ကအာဏာရွင္ေတြရဲ႕ဝပ္က်င္း
ဆြံ႔အနားမျကားနဲ႕မေယာင္ရာဆီလူးေတြရုပ္တည္ျကီးထိုင္ေနတဲ့ျပတိုက္
ေသနတ္တဖက္ျငိမ္းခ်မ္းေရးတဖက္နဲ႔ငတ္က်န္မြဲေတေနတဲ့နိုင္ငံ
လူျကီးမင္းတို႔မို႔လုပ္ရက္ေလခ်င္း
ေသြးသံရဲရဲခႏၶာကိုယ္ဆန္ကာေပါက္ေတြနဲ႔
နစ္ေနတဲ့နိုင္ငံရဲ႕အဆီအနွစ္ေတြကိုစစ္ယူေနျကပံုမ်ား
မ်က္ရည္ျကားက တိုင္းျပည္ဟာ တကယ့္ကိုခမ္းခမ္းနားနား။ ။
                                                                          
0