K ၿငိမ္းခ်မ္း - အနက္ေရာင္ ဆဲဗင္းဂ်ဳလိုင္

မိုးမခ ဇူလိုင္ ၂၀၁၈၊ သန္းေဌးေမာင္


K ၿငိမ္းခ်မ္း - အနက္ေရာင္ ဆဲဗင္းဂ်ဳလိုင္
 (မိုးမခ) ဇူလိုင္ ၇၊ ၂၀၁၈


ဇူလိုင္လဟာ မိုးေရေတြၾကားမွာ ေဆြးေျမ့စရာ၊ လြမ္းစရာေကာင္းေနပါတယ္။ ဒီထက္ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေျပာရရင္ေတာ့ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းထဲမွာ ဇူလိုင္လဟာ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ားနဲ႔ လြမ္းစရာေကာင္းေနပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္ လြမ္းေဆြးစရာေကာင္းသလဲဆို ၇ဇူလိုင္နဲ႔ ၁၉ဇူလိုင္တို႔ကို ေဟာဒီ အမိျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးမွာ မလိုခ်င္ဘဲ အာဏာရူးတို႔ တဏွာမူးခဲ့ၾကလို႔ဆိုတာ ႏိုင္ငံသိျဖစ္ပါတယ္။

နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္က ေဟာဒီနိုင္ငံေတာ္ႀကီးကို အားနဲ႔ဆယ္ ယူဖို႔ႀကိဳးစားေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအ၀င္ အစိုးရ အဖြဲ႔ႀကီး တခုလံုးကို အတြင္း၀န္ရံုးထဲမွာ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ခဲ့ၾကတဲ့ ဇူလိုင္ ၁၉ရက္ဟာ ျမန္မာ့ျပကၡဒိန္ထဲမွာ ျပည္သူလူ ထုစိတ္ထဲမွာ မင္နီျခစ္ထားခဲ့ရတဲ့ေန႔တေန႔ျဖစ္ခဲ့လို႔ပါပဲ။ တိုင္းျပည္ရဲ႕သူရဲေကာင္းေတြကို ရက္ရက္စက္ စက္လုပ္ႀကံသတ္ ျဖတ္ခံလိုက္ရတဲ့ အာဇာနည္ေန႔ဆိုတဲ့ အနက္ေရာင္ရက္စြဲတခုပါပဲ။

ဒါေတာင္ အာဏာရွင္ေနာက္လိုက္ေတြဟာ အာဇာနည္ေန႔ကို ေျမဖို႔ျမွပ္ႏွံဖို႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့ၾက ပါတယ္။ လြမ္းသူပန္းေခြခ်ဖို႔ မေျပာနဲ႔။ တပ္မေတာ္ရဲ႔ဖခင္၊ လြတ္လပ္ေရးတို႔ရဲ႕သူရဲေကာင္းႀကီး သခင္ေအာင္ဆန္း ပံုေတြ႔ရင္ကို ႏွိပ္ကြပ္ေခ်မႈန္းထုေထာင္းေတာ့တာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ႏွစ္ကထိဆိုပါေတာ့။

ေနာင္လာမယ့္မ်ိဳးဆက္ေတြ သူရဲေကာင္းေတြ သူေတာ္စင္ေတြကို ကိုးကြယ္ဂုဏ္ျပဳမွာကို အလိုမရွိတဲ့လူတန္းစားတရပ္ ဟာ ေဟာဒီ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဆက္လက္ရွိေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ တဖက္မွာလည္း သမိုင္းျဖစ္ရပ္မွန္ေတြကို တားဆီးပိတ္ ပင္မႈေတြၾကားက နည္းမ်ိဳးစံု တူးေဖာ္လက္ဆင့္ကမ္းဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကရပါတယ္။

ဇူလိုင္လထဲမွာ ေသြးစြန္းခဲ့တဲ့ အနက္ေရာင္ေန႔စြဲ ၁၉ ဇူလိုင္ႀကီး ရွိေနတုန္းမွာ ၁၉၄၇ က ေရတြက္ရင္ ၁၅ႏွစ္အၾကာမွာ ေနာက္ထက္ ေသြးစြန္းအထိ္အခိုက္မ်ားခဲ့တဲ့ေန႔စြဲတခုကို ၁၉၆၂၊ ဇူလိုင္-၇ ရက္ေန႔မွာ ထပ္မံရရွိခဲ့ၾကရပါတယ္။

ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားအေရးအခင္းႀကီးကို လက္နက္မ်ိဳးစံုနဲ႔ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေန၀င္း ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အစိုးရက စစ္ေျမျပင္သဖြယ္ ရက္ရက္စက္စက္ အၾကမ္းဖက္မႈျဖစ္ခဲ့တာပါပဲ။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ရက္ေလာက္က ဗီဒီယိုဖိုင္တခုမွာ အသက္၂၀ ၀န္းက်င္ ေက်ာင္းသူ/သားေလးေတြကို ဆဲဗင္းဂ်ဳလိုင္ကို သိသ လား ဆိုတဲ့ေမးခြန္း ေမးသြားပါတယ္။ တခ်ိဳ႕မ်ားက မသိေၾကာင္း ရိုးရိုးသားသား ေျပာျပပါတယ္။

ဘယ္မသိမလဲ။ ျမန္မာ့သမိုင္းဟာ စစ္အစိုးရ အဆက္ဆက္ သင္းသတ္ခံလိုက္ရတာကိုးဆိုတဲ့ အေျဖက အလိုလိုေခါင္း ထဲေရာက္လာပါတယ္။ ၁၉၆၂ခုက ျဖစ္ပြားခဲ့တာဆိုေတာ့ ဒီျဖစ္ရပ္ဒီ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစရာေကာင္းတဲ့မွတ္တမ္းဟာ ႏွစ္ ေပါင္း ၅၆ ႏွစ္တိုင္ခဲ့ၿပီလည္းျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ၅၆ႏွစ္ဆိုတာ အာဏာရွင္တို႔အတြက္ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ဖံုးဖိထားေကာင္းရႏိုင္ေပမယ့္ တဖက္မွာေတာ့ ေမ့လို႔ မရတဲ့အိပ္မက္ဆိုးႀကီးပါ။

အဲဒီ အိပ္မက္ဆိုးႀကီး (သို႔မဟုတ္) ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္ဆိုတာ ဘာလဲ

ေက်ာင္းသားျဖစ္ဖူးသူတိုင္း ေက်ာင္းသားရွိသူတိုင္း ေက်ာင္းသားတို႔အထြတ္အျမတ္ထားရာတကၠသိုလ္ထဲမွာ ေက်ာင္း သားတို႔ရဲ႕အမွတ္တံဆိပ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢအေဆာက္အဦးႀကီးကို ဒိုင္းနမိုက္နဲ႔ၿဖိဳခြင္း၊ လက္နက္မဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို စစ္ဦးဘီးလူးတို႔ သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ေန႔စြဲတခုပါပဲ။

ဘာေၾကာင့္ စစ္ဦးဘီလူးတို႔ သတ္ျဖတ္ေခ်မႈန္းခဲ့ၾကတာလဲ

၁၉၆၂ မတ္လ(၂)ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းေခါင္းေဆာင္ေသာ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီအမည္ခံသည့္ အာဏာသိမ္းမႈကုိ မတ္လ (၄) ရက္တြင္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ(တ.က.သ) ႏွင့္ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢ မ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဗ.က.သ) တုိ႕မွ ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း ပူးတြဲေၾကျငာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သို႔ေသာ္ မတ္လ (၆) ရက္ေန႔တြင္ ဗကသမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ကုိခင္ေမာင္အုန္းက ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီကုိ ေထာက္ခံေၾကာင္း လက္မွတ္ေရးထိုး ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဗကသမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က အမႈေဆာင္ အစည္းအေဝးေခၚယူ၍ ဥကၠဌ ကုိခင္ေမာင္အုန္းကုိ ထုတ္ပယ္ကာ ဒု-ဥကၠဌ ကုိသက္ကုိ ဥကၠဌ တင္ေျမာက္လုိက္ၾကၿပီး ထုိ႔ေနာက္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီကုိ ကန္႔ကြက္ ေၾကာင္း ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။

ထုိေန႔တြင္ပင္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီမွ ဥပေဒအမွတ္ (၃) ႏွင့္ (၄) ကုိ ထုတ္ျပန္၍ ရန္ကုန္ ႏွင့္ မႏၱေလး တကၠသုိလ္ အက္ဥပေဒကုိ ရုပ္သိမ္းခဲ့။ ထုိ ဥပေဒ (၃) ႏွင့္ (၄) တြင္ ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၲေလး မွလြဲ၍ အားလုံး အတူတူပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔ေနာက္ ေမလ (၁၀) တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းက တကၠသုိလ္ေကာင္စီဝင္မ်ားကုိ ဒဂုံရိပ္သာသုိ႔ေခၚ၍ (၁) ဆရာမ်ား အက်င့္ ပ်က္သည္။ (၂) ေက်ာင္းသားမ်ားၾကား ႏိုင္ငံေရး ပေယာဂမ်ားဝင္သည္ဟု စြပ္စြဲကာ အစုိးရ ကုိယ္စားလွယ္၊ စီးပြားေရးအဖြဲ႕မ်ားမွ ကုိယ္စားလွယ္၊ တကၠသုိလ္ ဌာန အသီးသီး မွ ပါေမာကၡမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ကုိယ္စားလွယ္ အခ်ိဳ႕ပါဝင္ေသာ တကၠသုိလ္ အမႈေဆာင္ေကာင္စီကုိ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ဆက္တြဲကေတာ့ ၁၉၆၂ ခု ဇူလုိင္လ (၃) ရက္တြင္ ရန္ကုန္ခရုိင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ (ရကသ) ႀကီးမွဴးၿပီး သမဂၢ ခန္းမတြင္ ေက်ာင္းသားထု အစည္းအေဝးတရပ္ က်င္းပကာ ကေမာက္ကမ ပညာေရးစနစ္ဖ်က္သိမ္းေပးေရးႏွင့္ မတရား အေဆာင္စည္းကမ္းမ်ားအား ရုပ္သိမ္းေပးရန္ ေတာင္းဆုိ ဆႏၵျပခဲ့ၾကပါတယ္။

ေက်ာင္းသားမ်ားကုိဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေသာ စည္းကမ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း တခဲနက္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ၿပီး တကၠသုိလ္ အက္ဥပေဒမ်ား ရုတ္သိမ္းခဲ့ျခင္းကုိလဲ ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သမဂၢေရွ႕မွ စတင္၍ ေက်ာင္းဝင္းအတြင္း၌ပင္ ေၾကြး ေၾကာ္သံမ်ား ေၾကြးေၾကာ္ကာ လွည့္လည္ ဆႏၵျပခဲ့။ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ေရွ႕၌ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းပင္ လူစုခြဲလုိက္ၾကသည္။ ထုိသို႔လူစုခြဲၿပီးေနာက္ ေန႔လယ္ (၂) နာရီခြဲ အခ်ိန္ေလာက္တြင္ ရဲကား (၂)စီး တကသထဲသို႔ကာ ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြက တကသ ဥကၠဌ ကုိဗေဆြကေလး၊ ဗကသ ဥကၠဌ ကုိသက္၊ ရကသ အတြင္းေရးမွဴး ကုိဥာဏ္ဝင္း အပါအဝင္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိဖမ္းဆီးလိုက္ပါတယ္။

ပစ္ခတ္မည္ဟု မထင္မွတ္ထားေသာ ေက်ာင္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သည္ မင္သက္လ်က္ ေနရာမွာပင္ အသက္ ေပ်ာက္ခဲ့ရေလသည္။ အခ်ိဳ႕မွာလည္း ေျပးရင္းလႊားရင္း ထိမွန္ကုန္ၾကသည္။ ေက်ာင္းသား အခ်ိဳ႕ကလည္း နီးစပ္ရာ အေဆာင္မ်ားေပၚသုိ႕ တက္ေျပးၾကေလသည္။ ထုိသုိ႕တက္ေျပးသူမ်ားအား စစ္သားမ်ားက ဒူးေထာက္၍ မလြတ္တမ္း ပစ္ခတ္ေသာေၾကာင့္ မႏၱေလးေဆာင္ ေလွကားရင္းတြင္ အေလာင္းခ်င္းထပ္ခဲ့။ ေဘးဘက္ရွိ စာၾကည့္တုိက္ဝင္းထဲမွ ရပ္ၾကည့္သူမ်ားကုိပါ ပစ္ခတ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ စာၾကည့္တုိက္ဝင္းပင္တြင္ ေသဆုံး ဒဏ္ရာရသူ (၄၀) မွ်ရွိသည္။ ေမာင္းျပန္ ေသနတ္မ်ား ႏွင့္ ၃-၄ မိနစ္ခန္႔ ပစ္ခတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕မွာ သမဂၢ အေဆာက္အဦ အတြင္းထဲသုိ႔ ခုိဝင္ၾကသည္။

ဗိုလ္ေနဝင္းမွ ဗိုလ္ေက်ာ္စုိးဆီသို႔ ေဖာက္ခြဲဖုိ႕ ႏုတ္မိန္႔ေပးခဲ့သည္။ တဖန္ ဗုိလ္ေက်ာ္စုိးမွ ဗိုလ္ထြန္းရီကုိ ႏုတ္မိန္႔ ေပး ျပန္သည္။ ထုိအခါ ဗိုလ္ထြန္းရီသည္ ဒုိင္းနမိုက္မ်ား တပ္ဆင္ျပီးေသာ္လည္း တရားဝင္ အမိန္႔ေပးေသာ စာခၽြန္ လႊာမရွိ သည့္အတြက္ အခက္ေတြ႔လ်က္ရွိသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ တပ္မေတာ္ စစ္မင္းၾကီး ဘဦး(ခ) မင္းသိမ္း မွ (မနက္ ေစာေစာ လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း ဗိုလ္ထြန္းရီက လက္မွတ္ထုိးေပးရန္ ေျပာသျဖင့္) ေဖာက္ခြဲမႈ စာခၽြန္လႊာကုိ လက္မွတ္ ဝင္ထုိးေပး ခဲ့သည္။ ထုိအခါမွ ဗိုလ္ထြန္းရီသည္ သမဂၢ အေဆာက္အဦတြင္ အသင့္ တပ္ဆင္ထားေသာ ဒိုင္းနမိုက္မ်ားကုိ ဇူလုိင္ (၈) ရက္ မနက္ (၃) နာရီခြဲ (၄) နာရီခန္႔တြင္ ေဖာက္ခြဲလုိက္ေလသည္။

ထုိေန႔ည (၇) နာရီအခ်ိန္ ျမန္မာ့အသံ ေရဒီယုိ မွ အသံလႊင့္ေသာအခါ ဗိုလ္ေနဝင္းက “၎ တုိင္းျပည္ကုိ တာဝန္ယူသည့္ အခ်ိန္တြင္ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားမ်ား စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ ဘဝကုိ ျပဳျပင္ရမည့္ တာဝန္ပါက်ေရာက္ေနေသာေၾကာင့္ တပ္ မေတာ္၏ အင္အားတစိတ္တေဒသကုိ သုံး၍ေျဖရွင္းလုိက္သည္ ဟုေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္“ယခုျဖစ္ပ်က္ေသာ ကိစၥသည္ ေက်ာင္းသားကိစၥတစ္ခုတည္းသာမက ႏုိင္ငံေရး အေမွာင့္ပေယာဂမ်ား ဖမ္းစားသည္ကုိ ရိပ္စားမိေၾကာင္း၊ ၎တုိ႔၏အလုပ္အား ပ်က္ကြက္ရန္ တမင္ လုပ္ေနၾကလွ်င္ ၎အေနျဖင့္ ေနာက္ထပ္ မည္သည္ကုိမွ်ထပ္မေျပာလုိ ေၾကာင္း၊ ဓါးကုိ ဓါးခ်င္း လွံကုိလွံခ်င္း ဆုိင္ရန္သာရွိေတာ့ေၾကာင္း”ထပ္မံ စိန္ေခၚခဲ့ေလသည္။ ထုိျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အစုိးရမွ သတင္းထုတ္ျပန္ရာတြင္လည္း ေက်ာင္းသား (၁၇) ဦးသာေသဆုံးေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့သည္။ အမွန္မွာ မႏၱေလး ေဆာင္ တစ္ခုထဲတြင္ပင္ စာရင္းအရ (၁၇) ႏွစ္ဦးေသဆုံးခဲ့သည္။

ဒါက Advancement lending Library လူမႈကြန္ရက္မွာ တင္ထားတဲ့ေဆာင္းပါးထဲက အခ်ိဳ႕ကို ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။

လက္စားေခ်ဖို႔ မဟုတ္ေပမယ့္ သမိုင္းသင္ခန္းစာယူဖို႔

၇ ရက္ ၇လ ၁၉၆၂ကို မေမ့နဲ႔လို႔ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ဆလိုင္းတင္ေမာင္ဦး ႀကိဳးမိန္႔က်ခံခါနီးဆဲဆဲ နံရံမွာ ေသြးနဲ႔ ေရး ခဲ့တဲ့ေန႔စြဲ၊ သမဂၢအေဆာက္အအံုသာ ၿဖိဳဖ်က္လို႔ရမယ္ အေမာင္တို႔ရင္ထဲက သမဂၢစိတ္ဓာတ္ကို ၿဖိဳဖ်က္လို႔မရဘူး ဆိုၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဖခင္ႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း ၀မ္းနည္း အားေပးစကားဆိုခဲ့ရတဲ့ ဒီအနက္ေရာင္သမိုင္း၀င္ ေန႔စြဲတ ခုဟာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းမွာ မထင္မရွားနဲ႔ ဂုဏ္ျပဳမခံရတာ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းလွပါတယ္။

ယခုလို အမ်ိဳးသားရင္ၾကားေစ့ေရးကာလမွာ ကလဲ့စားေခ်ဖို႔ အမုန္းတရားပြားမ်ားေအာင္ မရည္ရြယ္ေပမယ့္ ေနာင္မ်ိဳး ဆက္ေတြ သမိုင္းအမွန္ကို သိျမင္ႏိုင္ေအာင္ရယ္ အာဏာရွင္တို႔ရဲ႕လက္လြတ္စပယ္ အာဏာကာကြယ္မႈေၾကာင့္ ေက်ာင္း သားမ်ား ေသြးေျမက်ခဲ့ရတာကို အနာဂတ္အတြက္ သင္ခန္းစာယူရန္ စတဲ့အခ်က္ေတြေၾကာင့္ ဖံုးဖိဖို႔မႀကိဳးစားၾကဘဲ အဲဒီ အခ်ိန္ အဲဒီကာလက အသက္ကို စႊန္႔လြတ္တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားႀကီးမ်ားကို ေအာက္ေမ့ ဂုဏ္ျပဳသင့္ၿပီလို႔ ယူ ဆမိပါေၾကာင္း။


ကိုးကား- Advancement lending Library။ M.O.Encyclopedia
0