ေအးၿငိမ္း ● ကြၽႏ္ုပ္ ငါးသေလာက္ျပံဳး ျပံဳးမိရျခင္းအေၾကာင္း

ေအးၿငိမ္း ● ကြၽႏ္ုပ္ ငါးသေလာက္ျပံဳး ျပံဳးမိရျခင္းအေၾကာင္း
(မုိးမခ) စက္တင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၁၈


(၁) လိုအပ္သည္မ်ားကို မွာစားျခင္း
တေလာက လူေနရန္ေဆာက္လုပ္ထားသည့္ အေဆာက္အဦမ်ားကို တာဝန္ရိွသူမ်ားက သြားေရာက္စစ္ေဆးကာ သည္အေဆာက္အဦေတြကေတာ့ လူေနဘို႔သင့္တယ္၊ ဒီအေဆာက္အဦမွာေတာ့ အက္ရာေတြေတြ႔လို႔ လူေနဘို႔ မသင့္ဘူး စသျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ေပးသည္ဆိုတာ ဖတ္လိုက္ရေတာ့ ကြ်ႏု္ပ္မွာ ငါးသေလာက္ၿပံဳး ၿပံဳးမိရ၏။

အႏွီလူႀကီးမင္းမ်ားသည္ အေဆာက္အဦအျပင္ပိုင္းကုိ သာမန္မ်က္လံုးႏွင့္ၾကည့္ကာမွ်ျဖင့္ အထဲမွ အုတ္၊ ေရ၊ သဲေက်ာက္တို႔၏ အခ်ိဳး၊ သံေခ်ာင္းအရြယ္အစား၊ သူတို႔၏ လုပ္ပံုကိုင္နည္း ပရိုစီဂ်ာမ်ားကို သိသည္ဆိုျခင္းကား နည္းတဲ့စေကးေတာ့ မဟုတ္ဘူးဟု ကြ်ႏု္ပ္မွာ ၾသခ်ယူရပါေပ၏။

ကြ်ႏု္ပ္လူမွန္းသိတတ္စကတည္းက လူႀကီးဆိုသူမ်ားသည္ မည္သည့္လုပ္ငန္းကို လာေရာက္စစ္ေဆးသည္ ဆိုကာ ဝတ္ေကာင္း စားလွမ်ားဝတ္လွ်က္ ေနာက္က ထီးေတာ္မိုးႏွင့္ ဟုိလက္ညိႈးထိုး၊ သည္လက္ညိႈးထိုး ထိုးၿပီး လိုအပ္သည္မ်ားကို မွာစားသြားေၾကာင္း သတင္းစာမ်ားတြင္ မျမင္ခ်င္မွအဆံုး ဖတ္ခဲ့ရ၏။ (စည္ပင္ေစ်းႀကီး ေရေျမာင္းေဖာ္တာကို အင္ဂ်င္နီယာမႉးႀကီးက ႀကီးၾကပ္သည္ ဆုိတာေတာင္ ဂုဏ္ယူဝင့္ၾကြားစြာ ေဖာ္ျပလိုက္ပါေသး။ ဘုရားစူးရပါေစ့)

၂၁ ရာစုကုိ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုနီးပါး စြန္းလာသည့္တိုင္ ယခုလူႀကီးမ်ားလည္း ယခင္လူႀကီးမ်ား၏ အစဥ္အလာကုိ ထိန္းသိမ္းကာ သည္ကဲ့သို႔ လိုအပ္သည္မ်ားကို မွာစားေနေၾကာင္း ဖတ္ရသည့္အခါတြင္မူ ရိုးရာအစဥ္အလာကို ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္ပါေပသည္ ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ငါးသေလာက္ၿပံဳး ၿပံဳးမိရျခင္း ျဖစ္၏။

(၂) က်ဴစီဆုိတာ
ပစၥည္းမ်ား၏အရည္အေသြး၊ လုပ္ငန္းမ်ား၏ အရည္အေသြး စသည္တို႔ကို စစ္ေဆးဘို႔ဆိုတာ အလုပ္အားလံုးၿပီးေတာ့မွ အခန္႔သား ေရာက္လာကာ ခါးပါးလက္ေထာက္လ်က္ ဟိုလက္ညိႈးထိုး၊ သည္လက္ညိႈးထိုး ထိုးေနရံုမွ်ႏွင့္ ျဖစ္သည့္အရာမဟုတ္။ ထိုကဲ့သို႔ လာေရာက္လက္ညိႈးထိုးျခင္းကို စစ္ေဆးျခင္းဟုကားမေခၚႏိုင္။ အာပလာလုပ္ျခင္း၊ မေယာင္သည့္ေနရာကို ဆီႏွင့္လူျခင္းဟုသာ သညာတပ္ရမည္ ျဖစ္သတည္း။ (အဲသလိုေတြ ေရးလို႔လည္း မ်က္မုန္းက်ိဳးတဲ့သူေတြ မ်ားတာပဗ်ာ။)

လုပ္ငန္းတစ္ခုကို အရည္အေသြးစစ္ေဆးဘို႔ဆိုတာ ဟို႔ လုပ္ငန္းမစမီကတည္းက စလုပ္ရတာ ျဖစ္၏။
သည္လုပ္ငန္းလုပ္မည့္ ပံုမ်ား (Drawing) ကို စစ္ရသည္။ သည္လုပ္ငန္းတြင္ မည္သည့္ပစၥည္းမ်ားသံုးမည္ကို စစ္ရသည္။ သည္လုပ္ငန္းတြင္ မည္သည့္စက္မ်ား၊ လက္သံုးကိရိယာမ်ားသံုးမည္ကို စစ္ရသည္။ သည္လုပ္ငန္းတြင္လုပ္မည့္ လူမ်ား၏ အရည္အေသြးကို စစ္ရသည္။ သည္လုပ္ငန္းကို မည္ကဲ့သို႔လုပ္မည္ဟူသည့္ လုပ္ပံုကိုင္နည္း စနစ္မ်ားကို စစ္ရသည္။
အားလံုး အိုေကၿပီေတာ့မွ စလုပ္ဘို႔ မီးစိမ္းျပရတာ ျဖစ္၏။

စလုပ္လို႔ရၿပီဆိုေတာ့လည္း သည္အတိုင္း ပစ္ထားလို႔ ရတာမဟုတ္။
လုပ္ငန္းခြင္ထဲ၌ အၿမဲရိွေနမည့္ က်ဴစီ (Quality Control) အဖဲြ႔ကုိ ထားရသည္။ ထိုအဖဲြ႔တြင္ ေခါင္းေဆာင္ပါမည္။ အဖဲြ႔ဝင္ေတြ ပါမည္။

ထိုသူမ်ားသည္ လုပ္ငန္းခြင္မွ လုပ္ငန္းအားလံုးကို မ်က္ေျဖမျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနရတာ ျဖစ္သည္။
လုပ္ငန္းခြင္အတြင္းသိ႔ု ပစၥည္းမ်ား ေရာက္လာၿပီဆိုသည္ႏွင့္ ထိုပစၥည္းမ်ားသည္ Project Specification ထဲ၌ ေဖာ္ျပထားသည့္ ပစၥည္းမ်ား ဟုတ္မဟုတ္ စစ္ရသည္။ ပစၥည္းမ်ား၏ အတိုင္းအတာမွန္မမွန္၊ အေရအတြက္ ျပည့္မျပည့္။ အျပစ္အနာအဆာ ကင္းမကင္း၊ လိမ္ေနသလား၊ က်ိဳးပဲ့အက္ကဲြေနသလား စစ္ရသည္။
ေနာက္ၿပီး စစ္ေဆးခ်က္ကို မွတ္တမ္းတင္ထားရသည္။

အလုပ္သမားမ်ားသည္လည္း အရည္အေသြးျပည့္လုပ္သားမ်ား ဟုတ္မဟုတ္ စစ္ရသည္။ သတ္မွတ္ထားေသာ လုပ္ငန္းလိုင္စင္ မ်ား၊ လက္မွတ္မ်ား ကိုင္ေဆာင္ထားသူမ်ား ဟုတ္မဟုတ္ စစ္ရသည္။ လုပ္ငန္းကို တကယ္နားလည္သူမ်ား ဟုတ္မဟုတ္ စစ္ရသည္။ ၎တို႔၏လုိင္စင္၊ လက္မွတ္မ်ားကို မွတ္တမ္းတင္ထားရသည္။

အသံုးျပဳမည့္စက္မ်ားသည္ လုပ္ငန္းအတြက္ သင့္ေတာ္ မွန္ကန္၊ ေကာင္းမြန္သည့္ စက္မ်ား၊ လက္သံုးကိရိယာမ်ား ဟုတ္မဟုတ္ စစ္ရသည္။ ထိုစက္မ်ားကို အသံုးျပဳဘို႔ အႏၱရာယ္ကင္းမကင္း စစ္ရသည္။ လုိင္စင္လိုသည့္ (ဥပမာ - ကရိန္း၊ ေလအိုး) စက္၊ ကိရိယာမ်ားဆိုလွ်င္ သက္တမ္းရိွေသးေသာ လုိင္စင္ ရိွမရိွ စစ္ရသည္။ ထုိလက္မွတ္မ်ားကို စုေဆာင္းထား ရသည္။

အလုပ္သမားမ်ား အလုပ္လုပ္သည့္ေနရာကို ကုိယ္တိုင္သြားကာ ၎တုိ႔သည္ ပံုထဲတြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္အတိုင္း လုပ္မလုပ္ စစ္ရသည္။ တိုင္းစရာရိွလွ်င္ ေပႀကိဳးကုိင္ကာ တုိင္းရသည္။ ၎တို႔သံုးေနသည့္ ပစၥည္းမ်ား မွန္မမွန္၊ လုပ္ပံုကုိင္နည္းမ်ား မွန္မမွန္ စစ္ရသည္။ လုိအပ္လွ်င္ ပစၥည္းနမူနာမ်ားကို ဓာတ္ခဲြခန္း၊ သို႔မဟုတ္ စမ္းသပ္စစ္ေဆးသည့္ဌာနသို႔ပုိ႔ကာ စမ္းသပ္ စစ္ေဆးျခင္းမ်ား ျပဳရသည္။ ဥပမာ - ကြန္ကရိေလာင္းသည့္အခါ ေလာင္းသည့္ကြန္ကရိမွ နမူနာတံုးကေလးမ်ားကို ပို႔ၿပီး စမ္းသပ္ျခင္းမ်ိဳးျဖစ္၏။

ေနာက္ၿပီး တည္ေဆာက္ေနဆဲ ပံုမ်ားေျပာင္းသြားသလား။ လုပ္ကုိင္ေနသူမ်ားသည္ ေနာက္ဆံုးထုတ္ပံုကိုကိုင္ၿပီး လုပ္ေန တာ ဟုတ္သလားဆိုတာ စစ္ရသည္။ ျပင္ရန္လိုလွ်င္ အခ်ိန္မီ ျပင္ရသည္။

၎တို႔၏ လက္ရာေသသပ္မသပ္၊ ပစၥည္းမ်ားေရာစပ္ရသည့္အခါ သတ္မွတ္ထားသည့္ အခ်ိဳးအစားအတိုင္း ေရာစပ္တာ ဟုတ္မဟုတ္စစ္ရသည္။ ေရာစပ္သည့္အခ်ိဳးကို အလုပ္သမားမ်ား ေသခ်ာစြာသိမသိ အခါအားေလ်ာ္စြာ ေမးၾကည့္ရသည္။ လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ပံုနည္းစနစ္အဆင့္ဆင့္ကို ႀကီးၾကပ္ေနသူ သိမသိ တီးေခါက္ၾကည့္ရသည္။

ေရခ်ိန္မွန္ျခင္း၊ အတိုင္းအတာမွန္ျခင္း၊ ေရာစပ္မႈမွန္ျခင္း၊ သံုးသည့္ပစၥည္းအမ်ိဳးအစားမွန္ျခင္း၊ လုပ္ကိုင္နည္းစနစ္မွန္ျခင္း စသည္တို႔မွာ ပစၥည္းအရည္အေသြးအတြက္ အလြန္အေရးႀကီးသည့္ အခ်က္မ်ားျဖစ္၏။ က်ဴစီလုပ္သူသည္ ဤအခ်က္မ်ား ေသခ်ာေစရန္ အၿမဲမျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနရသည္။ စစ္ေဆးေနရသည္။ တုိင္းတာေနရသည္။ တစ္ခုခု မွားေနၿပီဆိုသည္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းေထာက္ျပ ျပင္ဆင္ခိုင္းရသည္။ လုပ္ငန္းၿပီးသည္ထိ ေစာင့္ေနလို႔ ျဖစ္တာမဟုတ္။

လုပ္ငန္းအားလံုးၿပီးသြားသည့္အခါ တပ္စရာရိွသည္မ်ားကို ေနာက္ဆံုးအဆင့္ တပ္ဆင္ရသည္။ စစ္စရာရိွသည္မ်ားကို ကိရိယာမ်ား သံုးလ်က္ စစ္ေဆးရသည္။ ဥပမာ - ပိုက္လိုင္းတစ္ခု ဆင္ၿပီးသြားသည့္အခါ ထိုပုိက္လိုင္း ေရလံုမလံုကို ဖိအားျမင့္ေရ သံုးလ်က္ စမ္းသပ္ရသည္။ (Hydrostatic test), ထို႔ေနာက္ ထုိပိုက္လိုင္းတြင္ ဖိအားျပမီတာ၊ အပူခ်ိန္ျပမီတာ စသည့္ တပ္စရာရိွသည့္ ကိရိယာတို႔ကို တပ္ရသည္။ မူလရိွေနသည့္ လိုင္းမ်ားႏွင့္ ဆက္ရသည္။ ထိုကဲ့သို႔ စမ္းသပ္ျခင္း၊ တပ္ဆင္ျခင္းမ်ားကို သက္ဆုိင္ရာသူမ်ား လက္မွတ္ထိုး၍ မွတ္တမ္းတင္ ထားရသည္။

အားလံုးစမ္းသပ္စစ္ေဆးၿပီး ေအာင္ျမင္ၿပီ (Pass) ဆိုမွ သက္ဆိုင္ရာပိုင္ရွင္ သို႔မဟုတ္ အဖဲြ႔အစည္းလက္ထဲသုိ႔ မွတ္တမ္းမ်ား ေနာက္ဆံုးထုတ္ပံုမ်ား (As Build Drawing) စသည့္စာရြက္စာတမ္းမ်ားႏွင့္တကြ လဲႊအပ္ရသည္။ လဲႊအပ္ၿပီးေၾကာင္းကိုလည္း မွတ္တမ္းယူထားရသည္။

ဤသည္မွာ အရည္အေသြးထိန္းသိမ္းသည့္ လုပ္ငန္းစဥ္ႀကီးတစ္ခုလံုးကို ကြ်ႏု္ပ္က အရိပ္အျမြက္မွ ေျပာျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ လက္ေတြ႔တြင္ သည့္ထက္ ပိုက်ယ္ျပန္႔ပါသည္။

(၃) ႐ိုးသားျခင္း
ကြၽႏ္ုပ္တို႔ေရႊျပည္ႀကီးတြင္ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းႀကီးမ်ား အႀကီးအက်ယ္ ေဆာက္လုပ္ၾကသည္။ ပစၥည္းမ်ား အေျမာက္အမ်ား ထုတ္လုပ္ၾကသည္။ သည္ကဲ့သုိ႔ အရည္အေသြး ထိန္းသိမ္းသည့္လုပ္ငန္းမ်ား ရိွပါသလား။ အရည္အေသြး ကို မည္ကဲ့သို႔ ထိန္းေနပါသနည္းဆိုတာ ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္၏။

ယုတ္စြအဆံုး Project Specification ဆုိတာေတာင္ ရိွပါသလား။
ကြ်န္ေတာ္က ျမန္မာျပည္ႏွင့္ အေနေဝးေတာ့ သည္ကိစၥေတြ ဂဃနဏမသိပါ။ သို႔တိုင္ သည္လို အရည္အေသြးစစ္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကုိင္ေနၾကသည္ဟုလည္း မၾကားမိဖူးပါ။ သည္လို အရည္အေသြးစစ္ေဆးသည့္ ဝန္ထမ္းမ်ား ခန္႔ထား ေဆာင္ရြက္ေနၾကသည္ဟုလည္း မသိခဲ့ဖူးပါ။

အထက္တြင္ ကြၽန္ေတာ္ေျပာခ့ဲသလို တာဝန္ရိွသူဆိုသူက လာၿပီး ဟိုေမးသည္ေမးလုပ္တာ အရည္အေသြးစစ္တာပါလား။

ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ေရႊျပည္ႀကီးတြင္ ႐ိုးသားမႈတို႔ ေပ်ာက္ဆံုးေနတာ ၾကာၿပီ။
႐ိုးသားမႈဆိုသည့္အထဲတြင္ -
၁။ မွားလွ်င္ မွားေၾကာင္းဝန္ခံတာ ပါသည္။
၂။ မသိလွ်င္ မသိပါဟု ဝန္ခံတာ ပါသည္။
၃။ မတတ္လွ်င္ မတတ္ပါဟု ဝန္ခံတာ ပါသည္။

မွားေနတာကုိ မွားပါတယ္ဟု ဝန္မခံသမွ်ကာလပတ္လံုး အမွန္သို႔မေရာက္ႏိုင္။
မသိတာကို မသိပါဟု ဝန္မခံသမွ်ကာလပတ္လံုး သိသူျဖစ္မလာႏိုင္။
မတတ္တာကို မတတ္ပါဟု ဝန္မခံသမွ်ကာလပတ္လံုး တတ္သူျဖစ္မလာႏိုင္။

မွားေနတာကို မွားပါတယ္ဟု ဝန္မခံခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အေရွ႔ေတာင္အာရွတြင္ ထိပ္ဆံုးဆိုသည့္ဘဝမွ ဘိတ္ ဆံုးဆိုသည့္ဘဝသို႔ ေရာက္ခဲ့ရေၾကာင္း အသင္တို႔အသိပင္ျဖစ္သည္။

သည္မွ် တန္ဘိုးႀကီးႀကီးေပးဆပ္ခဲ့ရတာေတာင္ သည္ကေန႔ထိ မွားေနတာကို မွားပါတယ္ဟု လက္မခံႏိုင္ေသးခ်င္းကား အလြန္မုိက္မဲလွေပ၏။

ကုိယ္လုပ္ေနတာမွားေနေၾကာင္းလက္ခံႏိုင္မွ အမွန္လမ္းေၾကာင္းေပၚေရာက္လာမည္။
သို႔ေသာ္ အမွားကုိလက္ခံႏိုင္ဘို႔ရာ ငါမွငါ ဟူေသာ အတၱမ်ားကို ခြာခ်ဘို႔လိုေပသည္။

နိဂ်ံဳးခုတ္ (အဲေလ) နိဂံုးခ်ဳပ္ရလွ်င္ ....

သည္အက္ေၾကာင္းရာမ်ားေတြ႔လို႔ လက္မခံႏိုင္ဆိုေတာ့ ကန္ထရိုက္တာက ဒါေလးမ်ားဆိုကာ ၿပံဳးပါလိမ့္မည္။
ေနာက္ၿပီး ထုိ အက္ရာကေလးမ်ားကို ပတ္တီးရိုက္၊ သနပ္ခါးေလးလူးကာ အႏီွလူႀကီးမင္းမ်ားကို ျပလုိက္လွ်င္ ကိစၥၿပီး၏။

ထိုတိုက္တြင္ေနသူမ်ား ေသလွ်င္ ကံဆိုးလို႔သာ မွတ္ယူလိုက္ၾကပါကုန္။

ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ေအးၿငိမ္း
၁၃ စက္တင္ဘာလ၊ ၂၀၁၈
0