ကုိသန္းလြင္ ● တိုေတာင္းေသာဘဝ


ကုိသန္းလြင္ ● တိုေတာင္းေသာဘဝ
(မုိးမခ) စက္တင္ဘာ ၁၁၊ ၂၀၁၈

ယေန႔ေခတ္သစ္၏ လက္ေတြ႔ဘဝကိုၾကည့္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုင္တြယ္အသံုးျပဳေနေသာ အီလက္ေရာနစ္ပစၥည္း မ်ား၌ သူတို႔၏သက္တမ္းရွိၾကပါသည္။ ဝယ္လာေသာပစၥည္းမွန္သမွ် တစ္ေန႔တြင္ပ်က္စီးရပါသည္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ တစ္ႏွစ္၊ ႏွစ္ႏွစ္ႏွင့္ ငါးႏွစ္အထိခံတာေတြ႔ရွိမည္၊ သူတို႔ကို ဖန္တီးျပီးသည္ႏွင့္ တစ္ေန႔တြင္ပ်က္စီးရမည္ဆိုေသာ သေဘာကပါျပီးျဖစ္ပါ သည္။ သင္ကိုင္ေနေသာဟန္းဖုန္းကိုၾကည့္ပါ။ ၂ႏွစ္တခါအသစ္လဲကိုင္ေနရသည္ ကသက္ေသျဖစ္ပါသည္။

ထူးဆန္းသည္မွာ ဆီလီကြန္ေတာင္ၾကားမွ စိတ္ကူးစိတ္သန္း မ်ားႏွင့္ထြက္ေပၚလာေသာ ထိုပစၥည္းမ်ားႏွင့္အတူ ”ကၽြန္ေတာ္ တို႔ အသက္သည္ထာဝရရွင္သန္ေနရမည္” ဟူေသာစိတ္ကူးသည္လည္း ဆီလီကြန္ေတာင္ၾကားမွပင္ ထြက္ေပၚလာပါသည္။

အသက္ရွည္ရွည္ေနထိုင္ေရးစီမံကိန္းမ်ားတြင္ စက္မႈဘီလီယမ္နာျဖစ္ေသာ မစၥတာ သီလ္ (Peter Thiel) ၏ စိတ္ကူးစိတ္သန္း မ်ားလည္းပါဝင္ပါသည္။ သူက (Anti-ageing) ေခၚ အိုမင္မစြမ္းျဖစ္ျခင္းကို ကာကြယ္ေပးႏိုင္ေသာ ေဆးတမ်ိဳးထုတ္လုပ္ေရး တြင္ သူ႔ပိုက္ဆံမ်ားကို ပံုေအာေနပါသည္။ သူကအသက္ ၁၈ အရြယ္ခန္႔ရွိလူငယ္တို႔ထံမွ ေသြးမ်ားကိုဝယ္၍ သူ႔ေသြးကို မွန္မွန္လဲေပးေနသည္ဟုလည္းနာမည္ၾကီးေနပါသည္။ Ambrosia Plasma ဆိုသည့္ကုမၸဏီကလည္း Young Plasma မ်ား ကို တစ္လီတာလွ်င္ေဒၚလာ ၈,ဝဝဝ ေစ်းႏွင့္သြင္းေပးေနပါသည္။ ဂူးဂဲလ္ ကုမၸဏီက လည္း အသက္ရွည္ျခင္းကို ထိန္းခ်ဳပ္ေသာ အေၾကာင္းအရာ မ်ားကို ေလ့လာရန္ “Calico” ဆိုေသာ Biotech ကုမၸဏီျဖင့္လုပ္ေဆာင္လ်က္ရွိပါသည္။ ဤကုမၸဏီက အသက္ ၾကီးရင့္သည့္ လကၡဏာ လံုးဝ ျပသျခင္းမရွိ ေသာ Mole Rat ေခၚ ႂကြက္တမ်ိဳးကို ေလ့လာလ်က္ရွိပါသည္။

လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္မ်ားအတြင္း ေသျခင္းႏွင့္အသက္အရြယ္ၾကီးရင့္ျခင္းကို ကာကြယ္သည့္ လုပ္ငန္းမွာအေရးတၾကီး ျဖစ္လာပါ သည္။ ယခုအခါေသျခင္းႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ေရွးဦးတီထြင္သူ (Longevity Entrepreneurs) ေတြေပၚလာၾကပါသည္။ ေသ ျခင္းဆိုသည္ကို ျပန္လည္ဒီဇိုင္းလုပ္လိုၾကပါသည္။ ထိုအခ်ိန္ကစ၍ ေစ်းကြက္အသစ္ တစ္ခု ေပၚလာပါသည္။

ေသျခင္းကို ျပႆနာတခုသဖြယ္မၾကည့္ၾကေတာ့ဘဲ ပေပ်ာက္ေအာင္လုပ္ရမည့္ အရာအျဖစ္ျမင္လာၾကပါသည္။ ေကာင္း ေသာေသျခင္းျဖင့္ ေသရန္မၾကိဳးစားေတာ့ဘဲ “ဘာျဖစ္လို႔ေသရမွာလဲ” ျဖစ္လာၾကပါသည္။ ထာဝရ အသက္ ရွည္ရန္ၾကံ ရြယ္ၾကသည့္ နည္းတူ သူတို႔မရွိေတာ့ေသာ ကမၻာၾကီး၏ပံုစံကို မွန္းေမွ်ာ္ ၾကည့္၍ မရဘဲျဖစ္ ေနၾကပါသည္။

 သို႔ပါေသာ္လည္း အေျခခံက်က်ေျပာရလွ်င္ဤအယူအဆမွာ လူသားမဆန္ပါ။ သင္သည္ ေသျခင္းကို ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘဲ လက္ေျမွာက္ရမည့္ အရာတခုအျဖစ္ သေဘာထားႏိုင္ပါသည္။ ဝမ္းနည္းဖြယ္ရာ ေကာင္းေအာင္ သင့္ဘဝကို အေႏွာင့္ အယွက္ေပး ေသာအရာတခု အျဖစ္သေဘာထားႏိုင္ပါသည္။ သင့္အတြက္ တတ္ႏိုင္သမွ် သင့္ထံမလာေအာင္ၾကိဳးစားရပါမည္၊ ဘဝကိုရလာသည့္အခ်ိန္တိုတိုကေလးအတြင္း ပတ္ဝန္းက်င္မွ အံ့ၾသဖြယ္အရာအေပါင္းကို ေလ့လာဘြယ္ရာ ေပ်ာ္ေမြ႔ ဘြယ္ရာတစ္ခုျဖစ္သည္ဟုသေဘာ ထားရပါမည္။

လူ႔ဘဝသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ သက္သက္ဆိုေသာ္လည္း လြန္စြာက်ယ္ဝန္းေသာ အရာၾကီး၏အစိတ္ အပိုင္းတခုျဖစ္ပါ သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လူျဖစ္ရေသာ ခဏတာသည္ သမိုင္းအရွည္ၾကီးႏွင့္စာလွ်င္ တိုတိုေလးျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မရွိ ေတာ့လ်င္လည္း ကမၻာၾကီးသည္ ဝန္ရိုးေပၚတြင္ဆက္လက္္၍ လည္ပတ္ေနဦးမည္သာျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ဘဝကိုနားလည္ လာေလေလ ဘဝ၏တိုေတာင္းမႈကိုျမင္ေလေလ ျဖစ္ရပါ သည္။ ဆိုလိုသည္မွာမိမိ၏ ေသျခင္း ( Motality) ကို လက္ခံလာမိျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ေနရသည့္ ခဏ တာဘဝအခ်ိန္ေလးကိုအျပည့္အဝေနလိုျခင္း ျဖစ္မိပါ သည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘဝကိုလည္း ထိုခဏတြင္ ျပန္လည္သံုးသပ္မိရပါသည္။ သကၠရာဇ္ ၂ဝဝဝ ျပည့္ျပီးသည္ႏွင့္ကၽြန္ ေတာ္တို႔မိဘ ႏွစ္ပါးသည္ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ကြယ္လြန္သြားၾကပါသည္။ ေစ်းဆိုင္ဖြင့္၍ကေလးႏွစ္ေယာက္ကို ပညာသင္ၾကားခဲ့ပါသည္။ အိမ္ကိုဝယ္၍ အိမ္မွဆိုင္ ဆိုင္မွအိမ္အေခါက္ေခါက္ျပန္ရင္း အျပင္မွၾကည့္လွ်င္ ေအးေဆးတည္ျငိမ္ေသာ ဘဝကိုျဖတ္ သန္း ခဲ့ရပါသည္။

ဤသို႕ေအးေဆးတည္ျငိမ္ေသာဘသကို ျဖတ္သန္းရင္းမွ လူ႕သဘာဝကိုပိုမိုသေဘာေပါက္လာမိသည္။ ျပင္ပ ေလာကၾကီးကေျပာင္းလဲေနသလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘဝအေျခအေနမ်ားမွာလည္းေျပာင္းလဲေနၾကပါသည္။ အစ မ်ားႏွင့္ အဆံုး မ်ားသည္ တစ္ခုျပီးတစ္ခု တရစပ္ရွိေနၾကပါသည္။ ဘဝတြင္အျမဲမရွိ၊ ေတြ႔လြယ၊္ ျဖစ္လြယ္၊ ပ်က္လြယ္ သည့္သေဘာကိုလည္း ျမင္ခဲ့ရပါသည္။ ေလာကဓံ ၏သေဘာကို ပိုမိုသိျမင္ခဲ့သည့္နည္းတူ ဘဝ၏အျဖစ္အပ်က္မ်ားေၾကာင့္ ရင္သက္ရူေမာ အံ့အားသင့္စရာ အခ်က္မ်ားကိုလည္း ၾကံဳခဲ့ရပါသည္။ ဆံုးရူံးမႈမ်ား ရွိသလို ေအာင္ျမင္မႈရခဲ့သည္မ်ားလည္းရွိပါသည္။ မတည္ျငိမ္ဘဲအျမဲေျပာင္းလဲေနေသာသေဘာကိုသိရ ေလေလ က်န္ရွိေနေသာ အခ်ိန္မ်ားကိုလည္း ရင္ဆိုင္ရဦးမည္ဆိုသည္ကိုလည္းသေဘာေပါက္မိရပါသည္။

ဆယ္ေက်ာ္သက္ကာလမ်ားက ဘဝ၏ဆိုးရြားပံု ေၾကာက္မက္ဖြယ္ျဖစ္ရက္မ်ားကိုၾကံဳရသည့္အခါ မိဘမ်ားက အဆိုးေတြကို ၾကံဳဘူးမထားဘဲ အေကာင္းေတြၾကံဳဖို႔မျဖစ္ႏိုင္ဟု  ဆံုးမေလ့ရွိပါသည္။ ထိုသို႔ေသာစကားေတြကို စိတ္ပ်က္မိသည္။ ယခု လည္း စိတ္ပ်က္ရဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုစကားေတြမွာ မွန္ေသာစကား မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။

အကယ္၍မေသႏိုင္ေသာ ဘဝကိုထာဝရ ရရွိႏိုင္ပါက ဘဝသည္ ဤမွ်စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းေတာ့မည္မဟုတ္ပါ။ ေန႔စဥ္ႏွင့္ အမွ် လူကိုခ်ဲလင့္လုပ္ေသာအေတြ႔အၾကံဳကိုလည္းၾကံဳရမည္မထင္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကိုယ္ခႏၶာ ရင့္ ေရာ္သြားျခင္းသည္စိတ္ကို အေျပာင္းအလဲျဖစ္ေစပါသလား၊ အေျခအေနျပည့္စံုသူတို႔ ကသာအသက္ကိုအရွည္ ၾကီးေနလိုၾကပါသည္။

မညီမွ်မႈမ်ားကို ညီမွ်ေအာင္လုပ္ေပးႏိုင္ပါမည္လား၊ ညီမွ်ေအာင္လုပ္ဖုိ႔ေကာတစုံတဦးမွာမွ အၾကံဉာဏ္ မရွိႏိုင္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္ တို႔သည္ အသက္အရြယ္ရင့္ေရာ္လာသည္ႏွင့္အမွ် ကိုယ္ခ်င္းစာတရားပိုမိုထားႏိုင္ ပါမည္လား၊ အသိပညာပို၍ျပည့္စုံလာ ပါသလား၊ အေတြးအေခၚအသိအျမင္တို႔ ပိုမိုရင့္က်က္လာေစႏိုင္မည္လား။

သိပၸံပညာက ေတြ႔ရွိတီထြင္ခ်က္မ်ားက လူ႔ဘဝကိုပို၍သက္သက္သာသာေနႏိုင္ေအာင္ ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္ၾကပါသည္။ လူျဖစ္ ရျခင္းမွာ ေသဖို႔ျဖစ္လာရသည္ဆိုျခင္းကိုမူ သိပၸံပညာက ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ။

ကိုသန္းလြင္
Ref: Life is Short , by Allison Arieff New York Times Aug 18 2018

0