ခင္လြန္း ● ျမန္မာ့ေဘာလုံး လုံးဖို႔ုဆိုရင္...

ခင္လြန္း ● ျမန္မာ့ေဘာလုံး လုံးဖို႔ုဆိုရင္...
(မုိးမခ) ဒီဇင္ဘာ ၃၊ ၂၀၁၈


(ဒီဗီြဘီက ျပဳလုပ္မယ့္ ဒီဘိတ္မွာ ျမန္မာ့ေဘာလုံးအေၾကာင္းဆုိေတာ့ ကိုယ္လဲ ဝင္လုံးခ်င္လာတာနဲ႔ေရးပါတယ္)
-
ျမန္မာေတြ ေဘာလုံးစကန္ေတာ့ မ်က္ႏွာျဖဴေတြေအာက္မွာ သူတုိ႔ရင္ေဘာင္တန္းၿပီး ကန္ခဲ့ၾကတာ။ အဲဲဒီ့မွာ သူတုိ႔ဆီကေန အသင္းလိုက္အတြက္ေရာ တဦးခ်င္းအတြက္ေရာ ေဘာလုံးနည္းပညာ၊ စနစ္၊ ေဘာလုံးအေတြး၊ ေဘာလုံးဉာဏ္ (စိတ္ တြက္)၊ ဖန္တီးမႈ (အကြက္ျမင္မႈ) ေတြရခဲ့တယ္။ ေဘာလုံးသမားအတြက္ေရာ ေဘာလုံးနည္းျပအတြက္ေရာ ေကာင္းမြန္တဲ့ အေတြ႔အၾကဳံပညာေတြပါ။

လြတ္လပ္ေရးရခ်ိန္ကေန ေနာင္ အႏွစ္ ၂၀- အစိတ္ထိ အဲဒီ့အလ်င္ေလးအရွိန္ေလးဟာ က်န္ေနေသးတယ္။ ကၽြန္ဘဝကေန လြတ္လပ္လာတဲ့ လူမ်ဳိးအျဖစ္ မာန္ေလးကလဲရွိေနေသး၊ တိုင္းျပည္စီးပြားေရးကလဲ အိမ္နီးခ်င္းေတြထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေကာင္းေနေသးေတာ့ လူေတြက စားႏိုင္ေသာက္ႏိုင္ အာဟာရျပည့္စုံေနေသးလို႔ သန္တယ္၊ ျမန္တယ္၊ မာတယ္။ ဇြဲနဘဲ ေကာင္းတယ္။ ဆိုလိုတာက ေဘာလုံးရဲ႕စိတ္ဘာဝ၊ ႐ုပ္ဘာဝ ၂ မ်ဳိးလုံး အျမင့္ဆုံးမွာရွိတယ္။

ျမန္မာေတြေဘာလုံးဘယ္ေလာက္ျမင့္လဲဆိုရင္ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြက ျမန္မာျပည္က ေဘာလုံးအေက်ာ္အေမာ္ ဗဟာဒူးတို႔ လွေဌးတို႔ ဂိုးသမားတင္ေအာင္တို႔၊ ေအးေမာင္ႀကီး ေအးေမာင္ေလးတို႔ကို အခုလူငယ္ေတြ မက္ဆီတို႔ ဒိုေလးတို႔ကို ႏႈတ္ခမ္း ဖ်ားေပၚတင္ထားသလို စြဲေနၾက မွတ္မိေနၾကတာ။

လက္ရွိ ထိုင္းမွေတာင္ စတားေလးျဖစ္ေနတဲ့ ေအာင္သူေလာက္ကို မဆိုထားပါနဲ႔၊ ၁၉၇၀ မ်ားေခတ္က ကမၻာ့အဆင့္ ဂ်ာမနီ ျမဴးနစ္အိုလံပစ္ပြဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံလက္ေရြးစင္အသင္းဝင္ၿပိဳင္ရေတာ့ ကစားသမား ၄ ေယာက္ေလာက္ကို ဂ်ာမာန္က ကလပ္ ေတြက အငွားေခၚဖူးတယ္။ ဒုတိယတန္း တတိယတန္းကလပ္ေတြေလာက္လို႔ မွတ္မိတယ္။ စစ္အာဏာသိမ္းအစိုးရဆိုေတာ့ ျပည္ပကိုေပးမလႊတ္ခဲ့ၾကလုိ႔ေပါ့။ အာဆီယံေလာက္ႏိုင္ငံက ထိုင္းကေလာက္မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ ဂ်ာမနီလို ေဘာလုံးဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီး ႏိုင္ငံကပါ။ (ကိုေအာင္သူေလးကို အဆင့္ႏွိမ့္ ေျပာဆိုခ်င္တာမဟုတ္ရပါ၊ ျမန္မာေဘာလုံးအဆင့္အတန္းကို အက်ဥ္းမွ်ခ်ဥ္း ကပ္ျပခ်င္လို႔)

ေနာက္တခုက အဲဒီ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာတႏိုင္ငံလုံးလိုလို ေက်းလက္ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးေတြတိုင္းမွာေတာင္ ေဘာလုံးကြင္းေတြရွိတယ္။ ေဘာလုံးသမားေတြရွိတယ္။ အခုေခတ္ ေတာရြာေတြမွာ ေဘာလုံးကြင္းမရွိၾကတာမ်ားတယ္။ ေဘာလုံးလဲမကန္ၾကေတာ့တာ မ်ားတယ္။ (အေၾကာင္းတရားေတြရွိမယ္ေနာ္)။

ၿမိဳ႕ငယ္ေလးေတြမွာေတာင္ စံမီ ေပမီ သုံးရာသီလုံးကစားႏိုင္တဲ့ ေဘာလုံးကြင္းေတြ မရွိၾကေတာ့ဘူး။ လူငယ္ေတြကလဲ ေဘာလုံးမကန္ခ်င္ၾကေတာ့ဘူး။ ဟုိေခတ္ကလို ဗဟာဒူးလိုအားက်စရာ ကိုယ့္အမ်ဳိးသားစံေဘာလုံးသမားက ရွိမွမရွိဘဲကိုး။
ဒီလိုပဲ က်ေနာ္ႀကီးပ်င္းခဲ့တဲ့ ေျမာက္ဥကၠလာတဝိုု္က္မွာလဲ ေဘာလုံးကြင္းေတြမရွိဘူး။ လူငယ္ေတြ ေဘာလုံးတခါကစားဖို႔ ႏွစ္ဖက္သင္းသား ေငြေလးစုၿပီး ကြင္းပတ္ငွားတာေတာင္ ငွားမရျဖစ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကေလးေတြ ေဘာလုံးကန္မယ့္ စုေငြေလးကို ေသာက္စားပစ္တာျမင္ဖူးတယ္။

ကြင္းမရွိဘူးဆိုေတာ့ ေဘာလုံးေရာရွိလား၊ စံမီေဘာလုံးအဆင့္မေျပာပါနဲ႔၊ အာသာေျပကန္ဖို႔ေဘာလုံးတလုံးမ်ား လြယ္လြယ္ ရွိမလား၊ က်ေနာ္ေရာက္ဖူးခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ငယ္ေလးတၿမိဳ႕မွာဆို ေလာ္စပီကာတပ္ၿပီး ေဘာလုံးရွိရင္ ခဏငွားေပးပါဆိုတာေတာင္ မရခဲ့ဖူးတာရွိတယ္။

ေဘာလုံးၿပီးျပန္ေတာ့ ဖိနပ္၊ ေဘာကန္ဖိနပ္၊ တခ်ုိ႕ေဘာလံုးသိပ္ေကာင္းတယ္။ ဖိနပ္မဝယ္ႏိုင္၊ ဖိနပ္နဲ႔မကစားတတ္၊ ဒီမွာ တင္ ရေတာင့္ရခဲ ေဘာလုံးေကာင္းတယ္ဆုိတဲ့ကစားသမားတေယာက္ ဆုံးရႈံးလိုက္ရ။

ေနာက္ ေဘာလုံးကန္ၾကမယ္ဆိုေတာ့ အဆင့္လိုက္အဆင့္လိုက္ ေဘာလုံးနည္းပညာျဖည့္္ဆည္းသင္ၾကားေပမယ့္ဆရာ၊ နည္းျပ။ ေဘာလုံးသမားတေယာက္အျဖစ္ စတင္ရမယ့္ ၿပိဳင္ပြဲ၊ ေက်ာင္း၊ ေက်းရြာရပ္ကြက္ ၿမိဳ႕နယ္၊ တို္င္းနဲ႔ျပည္နယ္ ...။

ေဘာလုံးသမားအျဖစ္ အသက္အရြယ္အလိုက္ ျမႇဳပ္ႏွံက်င္လည္ႏိုင္ဖို႔ အေျခအေနဖန္တီေပးထားမႈ၊ (ႏိုင္ငံတခ်ဳိ႕မွာ အလား အလာေကာင္းတဲ့ကေလးေတြကို ကလပ္ေတြကို သင့္ရာေငြေပးၿပီးေမြးထားၾက၊ ထိုင္းေတြလဲ လုပ္ေနတာၾကာၿပီေျပာတယ္)

ေနာက္ ႏိုင္ငံအဆင့္ကိုယ္စားျပဳကစားဖူးသူေတြ၊ အဆင့္ျမင့္တန္း ကစားဖူးသူ အရြယ္လြန္ေဘာလုံးသမားႀကီးေတြကို လူငယ္ မ်ဳိးဆက္ သစ္ေတြရဲ႕ေဘာလုံးအနာဂတ္အတြက္ ထိုက္သင့္သလို ခ်ီးျမႇင့္ေထာက္ပံ့ၿပီး ေဘာလုံးနည္းပညာ ျဖန္႔ေဝ သူေတြျဖစ္ဖို႔ လုပ္ေပး၊ (ဒီလိုေျပာရတာက ကိုယ့္္ဆရာသမားမ်ားက ေဘာလုံးနားလုိက္ရင္ ဘီယာဘက္ ေျပာင္း ဗိုက္ကေလး ရြဲ၊ ေဘးေရာက္သြားျဖစ္ကုန္ေတာ့) ႏိုင္ၾကဖို႔ပါ။

အေရးအႀကီးဆုံးက ေဘာလုံးသမားကို အမိန္႔မေပးနဲ႔ အမိန္႔နဲ႔ မအုပ္ခ်ဳပ္နဲ႔၊ ေဘာလုံးကို ဉာဏ္နဲ႔ အားကစားစိတ္နဲ႔မကန္ဘဲ ကၽြန္လို ကၽြဲလိုကန္တဲဲ့ကစားသမားျဖစ္သြားၾကမွာစိုးရင္ေျပာတာပါ။ (လြတ္လပ္တဲ့စိတ္ရွိရမယ္ ဒါမွမွ စိတ္ကူးဉာဏ္ ကြန္႔ျမဴး ကစားတတ္တဲ့ ေဘာလုံးသမားေတြ၊ အမိန္႔ၾသဇာဖိအားမပဲ ပင္ကိုယ္ အႏိုင္မခံအရႈံးမေပးတဲ့စိတ္နဲ႔ ကစားလာမယ့္ သူရဲ ေကာင္း အစစ္အမွန္ေလးေတြေပၚလာမွာ)

အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္။ ေဘာလုံးသမားေကာင္းေတြလိုခ်င္ရင္ ဘယ္လိုစိတ္နဲ႔ေမြးျမဴ ထူေထာင္ေပးရမလဲဆိုတာ။

အတိုဆုံးေျပာရရင္ေတာ့ ေက်ာက္သမားကသာ ေက်ာက္တလုံးကို အရည္အေသြးအကဲျဖတ္ႏိုင္သလို ဘယ္လိုေတာက္ပ လင္းလက္ေအာင္ ေသြးရသလဲဆိုတာ သိႏိုင္တာ။ ဓားေရာင္း လွံေရာင္း ႏြားပြဲစား ကြဲၽပြဲစားလုပ္ေနတဲ့လူေတြက ေက်ာက္ တလုံးကို ဘယ္လိုအကဲျဖတ္တတ္ၾကမွာလဲ။

ျမင္းက ျမင္းအလုပ္လုပ္၊ လူက လူအလုပ္မလုပ္တာေတြေၾကာင့္လဲ ျမန္မာေဘာလုံးဟာ လုံးဖို႔ု ခက္ေနအုံးမွာပါပဲဗ်ား....။
-
လြန္း
ဒီဇင္ဘာ ၃၊ ၂၀၁၈
ည- ၁၁း၀၀ နာရီ
(ဓာတ္ပုံ - ဂူဂယ္က ယူပါသည္)
0