ေမြးေန႔
အရွင္ဉာဏိက
မတ္ ၇၊ ၂၀၀၉
အရွင္ဉာဏိက
မတ္ ၇၊ ၂၀၀၉
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPUh4cJjLTVoQgatEDcxIS1qUu1WAFeC9iLhJGuuwOL7xdqJMkaLtsPuSOsUsMCGFxsi8Rj7ZQ_wMRVZp5O-fj42cSwBs-pwaWuVDANHkLkw2-UHWOLvJ6RctnKs1QkOYD0-FUeAMuHOM/s400/nn.jpg)
ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၁ ရက္။ အဲဒီေန႔က ကုိယ့္ေမြးေန႔။ သူသူငါငါ ေျပာရုိးစဥ္လာအရ ေျပာရရင္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္က ကုိယ့္ရဲ႕ ဒီေမြးေန႔ဆုိတာကုိ သိပ္ၿပီး ေလးေလးနက္နက္ ထားတတ္သူေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါကလည္း အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ ငယ္စဥ္ကအေၾကာင္းနဲ႔ ႀကီးမွ ႀကဳံရတ့ဲ အေၾကာင္းေတြကလည္း မတူတတ္ဘူးေပါ့။ ငယ္စဥ္ကေတာ့ ကုိယ္ေမြးဖြားႀကီး ျပင္းခဲ့ရတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ေၾကာင့္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ငယ္စဥ္ဘဝတေလွ်ာက္ ကုိယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ဘယ္သူတဦးတေယာက္မွ ေမြးေန႔ပြဲ က်င္းပတယ္ ဆုိတာကုိ မေတြ႔ခဲ့ဖူးဘူး။ ကုိယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္က သူေတြထဲက ဘယ္သူမွလည္း သူတုိ႔ ေမြးေန႔ဆုိတာကုိ စကားတရပ္အေနနဲ႔ ေျပာၾကတာကုိလဲ မေတြ႔ခဲ့မိဖူးဘူး။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ ကုိယ့္ေရွ႕က ေမြးႏွင့္ၾကတဲ့သူ အမ်ားစုဟာ သူတုိ႔ ေမြးေန႔ ဘယ္ေန႔ ဆုိတာကုိေတာင္ အမွတ္မထားသူေတြ၊ မသိသူေတြက ခပ္မ်ားမ်ားပါ။ ကုိယ္က ဇနပုဒ္သားေလ။ ခ်က္မွာက ရႊံ႔ေတြနဲ႔။
ေမြးေန႔ဆုိတာ အသာထား။ အဖုိးအဖြားအရြယ္ လူႀကီးပုိင္းေတြဆုိ သူတုိ႔သားသမီးမ်ား ေမြးေန႔ကုိ ဟုိဂ်ပန္ေတြ ဝင္လာတုန္းက သားႀကီးကုိ ေမြးတာေလ။ သမီးအလတ္မကေတာ့ ေရာင္စုံသူပုန္ေတြ ေသာင္းက်န္းတုန္းက ေမြးတာေပါ့ စသျဖင့္ ေရရာတဲ့ အရာေတြနဲ႔ ေသခ်ာတဲ့ အရာေတြကုိ မေသမခ်ာ မွတ္တတ္ၾကတာပါ။ ဒီထက္ဆုိးတဲ့ တခ်ိဳ႔မွတ္သားမႈမ်ိဳးကုိလည္း ေတြ႔ဖူးပါတယ္။ ဟုိေကာင္ ေတာက္ထိန္ ေမြးတဲ့ႏွစ္နဲ႔ အိမ္ကႏြားျပာမႀကီး သားဦးက်တဲ့ႏွစ္နဲ႔ တႏွစ္ထဲေလ ဆုိတာမ်ိဳး။ ႏြားျပာမႀကီး သားဦးက်တာ ဘယ္ႏွစ္လဲ မသိသလုိ ေတာက္ထိန္ ဘယ္ႏွစ္ ေမြးဖြားခဲ့တယ္ ဆုိတာကုိလည္း အစရွာမရႏုိင္ေတာ့တဲ့ မွတ္သားမႈမ်ိဳးေပါ့။ ရြာလယ္က သူေဌး ဦးေရႊသီးအိမ္ ဓားျပဝင္စီးတဲ့ညမွာ အိမ္က အငယ္မ မိေရႊကုိ ေမြးတာေလတဲ့။ ေဒၚေရႊရဲ႕ ေမြးေန႔မွန္ကုိ သိရဖုိ႔ ဓားျပသတ္လုိ႔ အသက္ေပ်ာက္ခဲ့ရတဲ့ တမလြန္က ဦးေရႊသီးကုိပဲ လုိက္ၿပီး ေမးရမလုိ ျဖစ္တဲ့ မွတ္သားမႈမ်ိဳးလည္း မရွားပါဘူး။ ဒီလုိမွတ္သားတတ္တာေတြဟာ အစဥ္ အလာ ယဥ္ေက်းမႈလား၊ မယဥ္ေက်းမႈလား။ ကိုယ္ေတာ့ အတိအက် မေျပာႏုိင္တာ အမွန္ပါ။ ဒါက အညာက ရြာမွာေလ။ ဘယ္မွာ ေမြးစာရင္းမွတ္ဖုိ႔ စာအုပ္နဲ႔ခဲတံ ရွိႏုိင္ပါ့မလဲ။
ဒီေတာ့ အဲဒီလုိ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းခဲ့ရတဲ့ ကုိယ္က ကုိယ့္ေမြးေန႔ကုိ အေလးအနက္ မရွိခဲ့တာ အဆန္းေတာ့လည္း မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ကေတာ့ ကုိယ့္ရြာကုိ မၾကာမၾကာ ေရာက္လာတတ္တဲ့ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္က ေဗဒင္ဆရာႀကီး ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ထန္းဖူးဇာတာေလးထဲမွာ ကုိယ့္ေမြးေန႔ကုိ မွတ္တမ္းတင္ႏုိင္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ ဒါေတာင္ ေမြးခ်ိန္ကုိေတာ့ ညေန စက္နာရီ ၃ နာရီခန္႔ဆုိၿပီး ခန္႔မွန္းေျခ မွန္းဆမွတ္တမ္းတင္တာကုိ ခံရပါေသးတယ္။ ျဖစ္ရမွာ ေပါ့။ ကုိယ့္မိဘေတြအိမ္မွာ ကုိယ္အရြယ္ေရာက္လုိ႔ သိတတ္ခ်ိန္အထိ စက္နာရီေလး တလုံးတေလမွ ရွိမေနတာကုိ ကုိယ္သိထားတာပဲ။ ဒီေတာ့ ေန႔စဥ္သုံးေနက် ညေနေစာင္း ထမင္းအုိးတည္ခ်ိန္ ဆုိတဲ့ စကားအစား ညေနစက္နာရီ ၃ နာရီခန္႔လုိ႔ မွတ္တမ္းတင္ခံရတာကိုကပဲ ကုိယ့္အတြက္ အေတာ္ေခတ္မီစြာ မွတ္တမ္းျပဳခံရမႈလုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ငါကြ၊ ေမာ္ဒန္လူသားလုိ႔ ဂုဏ္ယူစရာေပါ့။
ခုေနာက္ပုိင္း ႀကီးျပင္းလာခ်ိန္မွာေတာ့ ဘာသာေရးစာေပေတြနဲ႔ အထိအေတြ႔မ်ားတာရယ္၊ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း သဘာဝတရားေတြရဲ႕ ျဖစ္ေပၚ ေပ်ာက္ကြယ္မႈ သေဘာေတြကို လက္ေတြ႔ နားလည္လာလုိ႔ ေမြးေန႔ဆုိတာ အေပၚမွာ အဓိပၸာယ္ ေကာက္ယူပုံ ေျပာင္းလဲလာတာရယ္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ေမြးေန႔ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၁) ရက္ဆုိတာကုိ ဘဝတခု အတြက္ သတ္မွတ္ခ်က္ မွတ္တမ္းထက္ ပုိလြန္တဲ့အရာလုိ႔ မခံယူမိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဇနပုဒ္သားကုိယ္က ေမြးေန႔ ဆုိတာကုိ အမွတ္ထားတတ္တဲ့ ၿမိဳ႔ျပလူေနမႈၾကားမွာ ရွင္သန္ လႈပ္ရွားေနတာက ၾကာခဲ့ၿပီေလ။ ေျပာရရင္ အသက္ရဲ႕ သုံးပုံႏွစ္ပုံမွ်မကပင္ ရွိၿပီ။ ဒီေတာ့ ေခတ္မီလူသားေတြရဲ႕ ၿမိဳ႔ျပယဥ္ေက်းမႈက ကုိယ့္အေပၚကုိ အရိပ္ထင္ေနခဲ့တာ ၾကာၿပီ။ ကုိယ္စားခဲ့တဲ့ အစားေတြထဲမွာေတာင္ ေမြးေန႔နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အစာေတြဆုိတာက မနည္းလွေတာ့ဘူး။ ဒီေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ ေမြးတဲ့သူေတြနဲ႔ ေတြ႔တုိင္း သူတုိ႔ကုိ ကုိယ္လဲ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာေမြးတာ။ ကုိယ္နဲ႔မင္းတုိ႔နဲ႔က ေမြးလတူတယ္။ ဒီေတာ့ မင္းတုိ႔က ေမြးနဲ႔ပြဲက်င္းပ။ ကုိယ္ကမင္းတုိ႔ေမြးေန႔ပြဲမွာ လာေရာက္စားေပးမယ္လုိ႔ ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္ ေျပာေနက်။ စိတ္ထဲကလည္း သူတုိ႔အတြက္ ဟက္ပီ ဘတ္ေဒး၊ မဂၤလာ ေမြးေန႔ အခါသမယမွာ အစဥ္သာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစလုိ႔လည္း နက္ရွိဳင္းျဖဴစင္စြာ ေတာင္းဆု ဆုိေပးေနက်ပါပဲ။ ဒါက ေကာင္းျခင္းမဂၤလာပဲဟာကုိး။
တကယ္ေတာ့ ကုိယ့္ဆုေတာင္းထဲမွာ ရည္ညႊန္းတဲ့ ဟက္ပီဘတ္ေဒးကေတာ့ အမ်ားသတ္မွတ္တဲ့ ဘဝတခုရဲ႕ ေမြးေန႔ဆုိတာကုိ ဆုိလုိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ့္ သဘာဝတရားေတြရဲ႕ ေမြးဖြားမႈ ျဖစ္စဥ္သေဘာကုိ ရည္ညႊန္းတာပါ။ ဆုိလုိတာက စကၠန္႔ပုိင္းနဲ႔အမွ် ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ေမြးေန႔ဆုိတာကုိ ရည္ညႊန္းတာပါ။ ဒီေတာ့ စကၠန္႔တုိင္း မိနစ္ တုိင္း နာရီတုိင္း ေန႔တုိင္း လတုိင္း ႏွစ္တုိင္း ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ႕ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေပးတာပါ။ အခ်ိန္တုိင္းဟာ ေရႊေလ။
ခုလုိ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ ေမြးခဲ့သူေတြအတြက္ ဆုေတာင္းေပးေပမယ့္ ကမၻာေလာကဓာတ္ႀကီး တခုလုံးရွိ သတၱဝါေတြ အားလုံးကုိလည္း စကၠန္႔ပုိင္း မိနစ္ပုိင္း နာရီပုိင္းနဲ႔အမွ် ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ့ေစခ်င္တာပါ။ သုိ႔ေပမယ့္ ေတာင္းဆုဆုိတာက ေတာင္းဆုပဲေလ။ ကုိယ္ျဖစ္ေစခ်င္သလုိေတာ့လည္း ဘယ္မွာ အရာအားလုံး ျပည့္လာႏုိင္ပါ့မလဲ။ ဆုေတာင္းမႈရဲ႕ ေနာက္မွာ လက္ေတြ႔က်တဲ့ လုပ္ရပ္ကလဲ လုိက္ပါပါမွ ေတာင္းဆုဆုိတာက ျပည့္လာႏုိင္မယ္ မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ ကမၻာေလာကဓာတ္ႀကီး ခ်မ္းေျမ့သာယာ ရွိႏုိင္ေစဖုိ႔ ကုိယ္တတ္ႏုိင္တဲ့ဘက္ကေန စြမ္းႏုိင္သေလာက္ ပါဝင္ကူညီ လုပ္ ကုိင္ေပးဖုိ႔လုိတာေပ့ါ။ ကုိယ္က ဘာလုပ္ေပးႏုိင္သလဲ။ ဘယ္အရာမွာ ကြၽမ္းက်င္သလဲ။ အနည္းဆုံး တခုေတာ့ ရွိရမွာေပါ့။ လူသားတေယာက္ပဲဟာ။
ကုိယ့္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလ့လာဆည္းပူးထားတဲ့ အသိပညာေတြရွိတယ္။ ဒီအသိပညာေတြကုိ အရင္းျပဳလုိ႔ ကုိယ္လုပ္ႏုိင္တာကုိ လုပ္ေပါ့။ ေနာက္ၿပီး ကုိယ္ ေလ့လာသိမွတ္ထားတာေတြကုိ အျခားသူမ်ားကုိလည္း လက္ဆင့္ကမ္း ျဖန္႔ေဝေပါ့။ ကုိယ္က အေျပာမွာ အားသန္သလား။ ဟင့္အင္း။ သိပ္ၿပီး စကားမ်ားမ်ား မေျပာခ်င္ပါဘူး။ စကားေျပာလည္း မေကာင္းဘူး။ ကုိယ္ကာယ ခြန္အားကုိ ရင္းကာ တခုခု လုပ္ေပးႏုိင္မလား။ ဒါကလဲ ေနရာတုိင္းအတြက္ သင့္မယ္မထင္ဘူး။ ဒါဆုိ ေရးႏုိင္မလား။ ေရးတတ္သလား။ ဒါျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ကုိယ္ေရးသမွ်ကုိ သည္းခံဖတ္ၾကသူေတြ ရွိတယ္။ သူတုိ႔ ကံေကာင္းတာေပါ့။
ေနာက္ၿပီးလည္း ကုိယ့္ေရးသားမႈေတြက သူတုိ႔အတြက္ အသုံးဝင္တယ္၊ ဆက္ေရးပါလုိ႔ အားေပးသူေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိတယ္။ ဒါဆုိ မဆုိးဘူး။ ကုိယ္ ဒီဘက္မွာ လုပ္လုိ႔ရႏုိင္မယ္။ ဒါဆုိလုပ္ေပါ့။ ခုလဲ ေရးေနတာပဲ မဟုတ္လား။ ဟုတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ နည္းေနေသးတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကုိယ္သိထားသမွ်ရဲ႕ တကယ့္ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ရာခုိင္ႏႈန္းေလးေလာက္သာ ေရးေနျခင္းျဖစ္တယ္။ ဒါဆုိ သူမ်ားေတြကို ကူညီလုိရင္ မ်ားမ်ားေရးေပါ့။ အခ်ိန္ပဲ ေပးရတာေလးမ်ား။
ေရးေနတာပဲရွိတယ္။ လက္ေတြ႔ျဖင့္ မလုပ္ဘူးလုိ႔ တေယာက္က ေျပာပါၿပီတဲ့။ ဒါဆုိ ကုိယ္ကသူ႔ကုိ ဘယ္လုိ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပႏုိင္မလဲ။ ေၾသာ္ ဒါမ်ား လြယ္လြယ္ေလး။ အဲဒီလုိ ေရးေနတာကုိက လက္ေတြ႔လုပ္ေနတာပဲေလ။ စာေရးသူက စာေရးတဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္ေနတာဟာ သူ႔အလုပ္ သူ လက္ေတြ႔လုပ္ေနတာပဲေပါ့။ ကိုယ့္ဟာကုိ ခုလုိျပန္ ေထာက္ခံခ်က္ ေပးလုိက္ေတာ့လဲ ဟုတ္သလုိရွိသား။ နိပ္ဟ။
တကယ္ေတာ့ အမ်ားအက်ိဳးကုိ မ်ားမ်ား လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔ဆုိ ရာထူးအာဏာရင္လည္းရွိမွ။ ဒါမွမဟုတ္ စည္းစိမ္ဥစၥာရင္လည္း ေပါမွ။ သုိ႔မဟုတ္ရင္လည္း ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကား လူသိမ်ားမွ။ ကိုိယ့္ဆီမွာ အဲဒီအခ်က္ေတြထဲက တခ်က္မွ ရွိမေနဘူး။ ဆုိေတာ၊့ စဥ္းစားစမ္း၊ စဥ္းစားစမ္း။ ကုိယ္ေပးႏုိင္တာ ဘာမ်ား ကုိယ့္ဆီမွာ မ်ားမ်ားရွိေနသလဲ။ ဟင္း။ ေမ့ေနလုိက္ တာ။ ကုိယ့္မွာ ထားစရာ မရွိေလာက္ေအာင္ကုိပဲ ပုိလွ်ံ မ်ားျပားေနတဲ့ အၾကင္နာေတြ၊ ေမတၱာေတြ ရွိေနတာပဲဟာ။ ဒါေတြကုိ မွ်ေဝေပးလုိ႔ ရႏုိင္တာပဲ။ ေနာက္ၿပီး ဒီအရာေတြ ဆုိတာကလည္း ေပးလုိ႔ေလ်ာ့သြားတာမ်ိဳး မဟုတ္သလုိ ခ်ိန္ခါမေရြး တုိးပြားလာေအာင္ ပ်ိဳးေထာင္ စုိက္ပ်ိဳးလုိ႔ ရႏုိင္တာမ်ိဳးပဲဟာကုိ။ ေပးလုိက္ပါ့၊ ျဖန္႔လုိက္ပါ့၊ အားရပါးရ။ လုိ အပ္သမွ်။
တုိ႔ေတြ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ခမ္းခမ္းနားနားႀကီးေတြကုိ မလုပ္ႏုိင္ေပမယ့္ ေသးငယ္တဲ့အရာေတြကုိ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနား တဲ့ အၾကင္နာ ေမတၱာနဲ႔ေတာ့ လုပ္ႏုိင္ပါတယ္-တဲ့။ ဘယ္ေလာက္ မွတ္သား လုိက္နာဖုိ႔ ေကာင္းတဲ့ စကားလဲ။
ကုိင္း စာဖတ္သူ ၊ သင္(မင္း)က ေဖေဖာ္ဝါရီလ ေမြးလား။ ဒါဆုိ ဒီစာက သင့္(မင္း)အတြက္ အမွတ္တရ ေမြးေန႔လက္ ေဆာင္။ သင္(မင္း)က အျခားလေတြမွာ ေမြးသူလား။ ဒါဆုိ ဒီစာက သင့္(မင္း)အတြက္ လူေတြ သတ္မွတ္တဲ့ ေမြးေန႔ အစား၊ စကၠန္႔မလပ္ တရစပ္ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ သဘာဝတရားေတြရဲ႕ ေမြးစဥ္ကုိ ယူၿပီး သင့္(မင္း) ေမြးေန႔လုိ႔ပဲ သတ္မွတ္ လုိက္ေပါ့။ ဒါမွမဟုတ္လည္း ေမြးေန႔ရွင္ ကုိယ့္ရဲ႕ ဧည့္ခံစာလုိ႔ မွတ္လုိက္ေပါ့။ သင့္ရဲ႕ အခ်ိန္တုိင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ့ျခင္းသာ အတိျဖစ္ပါေစေပါ့။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းသြားလဲ။ သိတယ္ေလ။ အၾကင္နာဆိုတာ လူသားတုိင္းနဲ႔ တန္တဲ့ အရာ။ ေမတၱာဆုိတာ လူသားတုိင္းအဖုိ႔ အသုံးဝင္တဲ့အရာ။ လူသားတုိင္း လူသားတုိင္း ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈကုိ တမ္းတ ခုံမင္တတ္တာ။ ဒါ ေမွ်ာ္လင့္ေကာင္းတဲ့ အလုိဆႏၵပဲဟာ။ ဒါေၾကာင့္ အစဥ္ထာဝရ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစေၾကာင္း အမွတ္ရတုိင္း အားလုံးအတြက္ ကုိယ္က ဆုေတာင္းေပးေနမွာ။ ေရးႏုိင္သမွ်လည္း ေရးေနမွာ။ လုပ္ႏုိင္မွ်လည္း လုပ္ေပးေနဦးမွာ။ ေနာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွည္ၾကာၾကာ။ ။
ေမြးေန႔ဆုိတာ အသာထား။ အဖုိးအဖြားအရြယ္ လူႀကီးပုိင္းေတြဆုိ သူတုိ႔သားသမီးမ်ား ေမြးေန႔ကုိ ဟုိဂ်ပန္ေတြ ဝင္လာတုန္းက သားႀကီးကုိ ေမြးတာေလ။ သမီးအလတ္မကေတာ့ ေရာင္စုံသူပုန္ေတြ ေသာင္းက်န္းတုန္းက ေမြးတာေပါ့ စသျဖင့္ ေရရာတဲ့ အရာေတြနဲ႔ ေသခ်ာတဲ့ အရာေတြကုိ မေသမခ်ာ မွတ္တတ္ၾကတာပါ။ ဒီထက္ဆုိးတဲ့ တခ်ိဳ႔မွတ္သားမႈမ်ိဳးကုိလည္း ေတြ႔ဖူးပါတယ္။ ဟုိေကာင္ ေတာက္ထိန္ ေမြးတဲ့ႏွစ္နဲ႔ အိမ္ကႏြားျပာမႀကီး သားဦးက်တဲ့ႏွစ္နဲ႔ တႏွစ္ထဲေလ ဆုိတာမ်ိဳး။ ႏြားျပာမႀကီး သားဦးက်တာ ဘယ္ႏွစ္လဲ မသိသလုိ ေတာက္ထိန္ ဘယ္ႏွစ္ ေမြးဖြားခဲ့တယ္ ဆုိတာကုိလည္း အစရွာမရႏုိင္ေတာ့တဲ့ မွတ္သားမႈမ်ိဳးေပါ့။ ရြာလယ္က သူေဌး ဦးေရႊသီးအိမ္ ဓားျပဝင္စီးတဲ့ညမွာ အိမ္က အငယ္မ မိေရႊကုိ ေမြးတာေလတဲ့။ ေဒၚေရႊရဲ႕ ေမြးေန႔မွန္ကုိ သိရဖုိ႔ ဓားျပသတ္လုိ႔ အသက္ေပ်ာက္ခဲ့ရတဲ့ တမလြန္က ဦးေရႊသီးကုိပဲ လုိက္ၿပီး ေမးရမလုိ ျဖစ္တဲ့ မွတ္သားမႈမ်ိဳးလည္း မရွားပါဘူး။ ဒီလုိမွတ္သားတတ္တာေတြဟာ အစဥ္ အလာ ယဥ္ေက်းမႈလား၊ မယဥ္ေက်းမႈလား။ ကိုယ္ေတာ့ အတိအက် မေျပာႏုိင္တာ အမွန္ပါ။ ဒါက အညာက ရြာမွာေလ။ ဘယ္မွာ ေမြးစာရင္းမွတ္ဖုိ႔ စာအုပ္နဲ႔ခဲတံ ရွိႏုိင္ပါ့မလဲ။
ဒီေတာ့ အဲဒီလုိ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းခဲ့ရတဲ့ ကုိယ္က ကုိယ့္ေမြးေန႔ကုိ အေလးအနက္ မရွိခဲ့တာ အဆန္းေတာ့လည္း မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ကေတာ့ ကုိယ့္ရြာကုိ မၾကာမၾကာ ေရာက္လာတတ္တဲ့ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္က ေဗဒင္ဆရာႀကီး ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ထန္းဖူးဇာတာေလးထဲမွာ ကုိယ့္ေမြးေန႔ကုိ မွတ္တမ္းတင္ႏုိင္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ ဒါေတာင္ ေမြးခ်ိန္ကုိေတာ့ ညေန စက္နာရီ ၃ နာရီခန္႔ဆုိၿပီး ခန္႔မွန္းေျခ မွန္းဆမွတ္တမ္းတင္တာကုိ ခံရပါေသးတယ္။ ျဖစ္ရမွာ ေပါ့။ ကုိယ့္မိဘေတြအိမ္မွာ ကုိယ္အရြယ္ေရာက္လုိ႔ သိတတ္ခ်ိန္အထိ စက္နာရီေလး တလုံးတေလမွ ရွိမေနတာကုိ ကုိယ္သိထားတာပဲ။ ဒီေတာ့ ေန႔စဥ္သုံးေနက် ညေနေစာင္း ထမင္းအုိးတည္ခ်ိန္ ဆုိတဲ့ စကားအစား ညေနစက္နာရီ ၃ နာရီခန္႔လုိ႔ မွတ္တမ္းတင္ခံရတာကိုကပဲ ကုိယ့္အတြက္ အေတာ္ေခတ္မီစြာ မွတ္တမ္းျပဳခံရမႈလုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ငါကြ၊ ေမာ္ဒန္လူသားလုိ႔ ဂုဏ္ယူစရာေပါ့။
ခုေနာက္ပုိင္း ႀကီးျပင္းလာခ်ိန္မွာေတာ့ ဘာသာေရးစာေပေတြနဲ႔ အထိအေတြ႔မ်ားတာရယ္၊ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္လည္း သဘာဝတရားေတြရဲ႕ ျဖစ္ေပၚ ေပ်ာက္ကြယ္မႈ သေဘာေတြကို လက္ေတြ႔ နားလည္လာလုိ႔ ေမြးေန႔ဆုိတာ အေပၚမွာ အဓိပၸာယ္ ေကာက္ယူပုံ ေျပာင္းလဲလာတာရယ္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ေမြးေန႔ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၁) ရက္ဆုိတာကုိ ဘဝတခု အတြက္ သတ္မွတ္ခ်က္ မွတ္တမ္းထက္ ပုိလြန္တဲ့အရာလုိ႔ မခံယူမိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဇနပုဒ္သားကုိယ္က ေမြးေန႔ ဆုိတာကုိ အမွတ္ထားတတ္တဲ့ ၿမိဳ႔ျပလူေနမႈၾကားမွာ ရွင္သန္ လႈပ္ရွားေနတာက ၾကာခဲ့ၿပီေလ။ ေျပာရရင္ အသက္ရဲ႕ သုံးပုံႏွစ္ပုံမွ်မကပင္ ရွိၿပီ။ ဒီေတာ့ ေခတ္မီလူသားေတြရဲ႕ ၿမိဳ႔ျပယဥ္ေက်းမႈက ကုိယ့္အေပၚကုိ အရိပ္ထင္ေနခဲ့တာ ၾကာၿပီ။ ကုိယ္စားခဲ့တဲ့ အစားေတြထဲမွာေတာင္ ေမြးေန႔နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အစာေတြဆုိတာက မနည္းလွေတာ့ဘူး။ ဒီေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ ေမြးတဲ့သူေတြနဲ႔ ေတြ႔တုိင္း သူတုိ႔ကုိ ကုိယ္လဲ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာေမြးတာ။ ကုိယ္နဲ႔မင္းတုိ႔နဲ႔က ေမြးလတူတယ္။ ဒီေတာ့ မင္းတုိ႔က ေမြးနဲ႔ပြဲက်င္းပ။ ကုိယ္ကမင္းတုိ႔ေမြးေန႔ပြဲမွာ လာေရာက္စားေပးမယ္လုိ႔ ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္ ေျပာေနက်။ စိတ္ထဲကလည္း သူတုိ႔အတြက္ ဟက္ပီ ဘတ္ေဒး၊ မဂၤလာ ေမြးေန႔ အခါသမယမွာ အစဥ္သာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစလုိ႔လည္း နက္ရွိဳင္းျဖဴစင္စြာ ေတာင္းဆု ဆုိေပးေနက်ပါပဲ။ ဒါက ေကာင္းျခင္းမဂၤလာပဲဟာကုိး။
တကယ္ေတာ့ ကုိယ့္ဆုေတာင္းထဲမွာ ရည္ညႊန္းတဲ့ ဟက္ပီဘတ္ေဒးကေတာ့ အမ်ားသတ္မွတ္တဲ့ ဘဝတခုရဲ႕ ေမြးေန႔ဆုိတာကုိ ဆုိလုိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ့္ သဘာဝတရားေတြရဲ႕ ေမြးဖြားမႈ ျဖစ္စဥ္သေဘာကုိ ရည္ညႊန္းတာပါ။ ဆုိလုိတာက စကၠန္႔ပုိင္းနဲ႔အမွ် ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ေမြးေန႔ဆုိတာကုိ ရည္ညႊန္းတာပါ။ ဒီေတာ့ စကၠန္႔တုိင္း မိနစ္ တုိင္း နာရီတုိင္း ေန႔တုိင္း လတုိင္း ႏွစ္တုိင္း ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ႕ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေပးတာပါ။ အခ်ိန္တုိင္းဟာ ေရႊေလ။
ခုလုိ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ ေမြးခဲ့သူေတြအတြက္ ဆုေတာင္းေပးေပမယ့္ ကမၻာေလာကဓာတ္ႀကီး တခုလုံးရွိ သတၱဝါေတြ အားလုံးကုိလည္း စကၠန္႔ပုိင္း မိနစ္ပုိင္း နာရီပုိင္းနဲ႔အမွ် ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ့ေစခ်င္တာပါ။ သုိ႔ေပမယ့္ ေတာင္းဆုဆုိတာက ေတာင္းဆုပဲေလ။ ကုိယ္ျဖစ္ေစခ်င္သလုိေတာ့လည္း ဘယ္မွာ အရာအားလုံး ျပည့္လာႏုိင္ပါ့မလဲ။ ဆုေတာင္းမႈရဲ႕ ေနာက္မွာ လက္ေတြ႔က်တဲ့ လုပ္ရပ္ကလဲ လုိက္ပါပါမွ ေတာင္းဆုဆုိတာက ျပည့္လာႏုိင္မယ္ မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ ကမၻာေလာကဓာတ္ႀကီး ခ်မ္းေျမ့သာယာ ရွိႏုိင္ေစဖုိ႔ ကုိယ္တတ္ႏုိင္တဲ့ဘက္ကေန စြမ္းႏုိင္သေလာက္ ပါဝင္ကူညီ လုပ္ ကုိင္ေပးဖုိ႔လုိတာေပ့ါ။ ကုိယ္က ဘာလုပ္ေပးႏုိင္သလဲ။ ဘယ္အရာမွာ ကြၽမ္းက်င္သလဲ။ အနည္းဆုံး တခုေတာ့ ရွိရမွာေပါ့။ လူသားတေယာက္ပဲဟာ။
ကုိယ့္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလ့လာဆည္းပူးထားတဲ့ အသိပညာေတြရွိတယ္။ ဒီအသိပညာေတြကုိ အရင္းျပဳလုိ႔ ကုိယ္လုပ္ႏုိင္တာကုိ လုပ္ေပါ့။ ေနာက္ၿပီး ကုိယ္ ေလ့လာသိမွတ္ထားတာေတြကုိ အျခားသူမ်ားကုိလည္း လက္ဆင့္ကမ္း ျဖန္႔ေဝေပါ့။ ကုိယ္က အေျပာမွာ အားသန္သလား။ ဟင့္အင္း။ သိပ္ၿပီး စကားမ်ားမ်ား မေျပာခ်င္ပါဘူး။ စကားေျပာလည္း မေကာင္းဘူး။ ကုိယ္ကာယ ခြန္အားကုိ ရင္းကာ တခုခု လုပ္ေပးႏုိင္မလား။ ဒါကလဲ ေနရာတုိင္းအတြက္ သင့္မယ္မထင္ဘူး။ ဒါဆုိ ေရးႏုိင္မလား။ ေရးတတ္သလား။ ဒါျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ကုိယ္ေရးသမွ်ကုိ သည္းခံဖတ္ၾကသူေတြ ရွိတယ္။ သူတုိ႔ ကံေကာင္းတာေပါ့။
ေနာက္ၿပီးလည္း ကုိယ့္ေရးသားမႈေတြက သူတုိ႔အတြက္ အသုံးဝင္တယ္၊ ဆက္ေရးပါလုိ႔ အားေပးသူေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိတယ္။ ဒါဆုိ မဆုိးဘူး။ ကုိယ္ ဒီဘက္မွာ လုပ္လုိ႔ရႏုိင္မယ္။ ဒါဆုိလုပ္ေပါ့။ ခုလဲ ေရးေနတာပဲ မဟုတ္လား။ ဟုတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ နည္းေနေသးတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကုိယ္သိထားသမွ်ရဲ႕ တကယ့္ အနည္းငယ္မွ်ေသာ ရာခုိင္ႏႈန္းေလးေလာက္သာ ေရးေနျခင္းျဖစ္တယ္။ ဒါဆုိ သူမ်ားေတြကို ကူညီလုိရင္ မ်ားမ်ားေရးေပါ့။ အခ်ိန္ပဲ ေပးရတာေလးမ်ား။
ေရးေနတာပဲရွိတယ္။ လက္ေတြ႔ျဖင့္ မလုပ္ဘူးလုိ႔ တေယာက္က ေျပာပါၿပီတဲ့။ ဒါဆုိ ကုိယ္ကသူ႔ကုိ ဘယ္လုိ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပႏုိင္မလဲ။ ေၾသာ္ ဒါမ်ား လြယ္လြယ္ေလး။ အဲဒီလုိ ေရးေနတာကုိက လက္ေတြ႔လုပ္ေနတာပဲေလ။ စာေရးသူက စာေရးတဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္ေနတာဟာ သူ႔အလုပ္ သူ လက္ေတြ႔လုပ္ေနတာပဲေပါ့။ ကိုယ့္ဟာကုိ ခုလုိျပန္ ေထာက္ခံခ်က္ ေပးလုိက္ေတာ့လဲ ဟုတ္သလုိရွိသား။ နိပ္ဟ။
တကယ္ေတာ့ အမ်ားအက်ိဳးကုိ မ်ားမ်ား လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔ဆုိ ရာထူးအာဏာရင္လည္းရွိမွ။ ဒါမွမဟုတ္ စည္းစိမ္ဥစၥာရင္လည္း ေပါမွ။ သုိ႔မဟုတ္ရင္လည္း ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကား လူသိမ်ားမွ။ ကိုိယ့္ဆီမွာ အဲဒီအခ်က္ေတြထဲက တခ်က္မွ ရွိမေနဘူး။ ဆုိေတာ၊့ စဥ္းစားစမ္း၊ စဥ္းစားစမ္း။ ကုိယ္ေပးႏုိင္တာ ဘာမ်ား ကုိယ့္ဆီမွာ မ်ားမ်ားရွိေနသလဲ။ ဟင္း။ ေမ့ေနလုိက္ တာ။ ကုိယ့္မွာ ထားစရာ မရွိေလာက္ေအာင္ကုိပဲ ပုိလွ်ံ မ်ားျပားေနတဲ့ အၾကင္နာေတြ၊ ေမတၱာေတြ ရွိေနတာပဲဟာ။ ဒါေတြကုိ မွ်ေဝေပးလုိ႔ ရႏုိင္တာပဲ။ ေနာက္ၿပီး ဒီအရာေတြ ဆုိတာကလည္း ေပးလုိ႔ေလ်ာ့သြားတာမ်ိဳး မဟုတ္သလုိ ခ်ိန္ခါမေရြး တုိးပြားလာေအာင္ ပ်ိဳးေထာင္ စုိက္ပ်ိဳးလုိ႔ ရႏုိင္တာမ်ိဳးပဲဟာကုိ။ ေပးလုိက္ပါ့၊ ျဖန္႔လုိက္ပါ့၊ အားရပါးရ။ လုိ အပ္သမွ်။
တုိ႔ေတြ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ခမ္းခမ္းနားနားႀကီးေတြကုိ မလုပ္ႏုိင္ေပမယ့္ ေသးငယ္တဲ့အရာေတြကုိ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနား တဲ့ အၾကင္နာ ေမတၱာနဲ႔ေတာ့ လုပ္ႏုိင္ပါတယ္-တဲ့။ ဘယ္ေလာက္ မွတ္သား လုိက္နာဖုိ႔ ေကာင္းတဲ့ စကားလဲ။
ကုိင္း စာဖတ္သူ ၊ သင္(မင္း)က ေဖေဖာ္ဝါရီလ ေမြးလား။ ဒါဆုိ ဒီစာက သင့္(မင္း)အတြက္ အမွတ္တရ ေမြးေန႔လက္ ေဆာင္။ သင္(မင္း)က အျခားလေတြမွာ ေမြးသူလား။ ဒါဆုိ ဒီစာက သင့္(မင္း)အတြက္ လူေတြ သတ္မွတ္တဲ့ ေမြးေန႔ အစား၊ စကၠန္႔မလပ္ တရစပ္ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ သဘာဝတရားေတြရဲ႕ ေမြးစဥ္ကုိ ယူၿပီး သင့္(မင္း) ေမြးေန႔လုိ႔ပဲ သတ္မွတ္ လုိက္ေပါ့။ ဒါမွမဟုတ္လည္း ေမြးေန႔ရွင္ ကုိယ့္ရဲ႕ ဧည့္ခံစာလုိ႔ မွတ္လုိက္ေပါ့။ သင့္ရဲ႕ အခ်ိန္တုိင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ ခ်မ္းေျမ့ျခင္းသာ အတိျဖစ္ပါေစေပါ့။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းသြားလဲ။ သိတယ္ေလ။ အၾကင္နာဆိုတာ လူသားတုိင္းနဲ႔ တန္တဲ့ အရာ။ ေမတၱာဆုိတာ လူသားတုိင္းအဖုိ႔ အသုံးဝင္တဲ့အရာ။ လူသားတုိင္း လူသားတုိင္း ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈကုိ တမ္းတ ခုံမင္တတ္တာ။ ဒါ ေမွ်ာ္လင့္ေကာင္းတဲ့ အလုိဆႏၵပဲဟာ။ ဒါေၾကာင့္ အစဥ္ထာဝရ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစေၾကာင္း အမွတ္ရတုိင္း အားလုံးအတြက္ ကုိယ္က ဆုေတာင္းေပးေနမွာ။ ေရးႏုိင္သမွ်လည္း ေရးေနမွာ။ လုပ္ႏုိင္မွ်လည္း လုပ္ေပးေနဦးမွာ။ ေနာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွည္ၾကာၾကာ။ ။
Comments