Nyi Thint Myat - Expand and Forward

ဒီမိုကေရစီေဘာင္ကိုခ်ဲ ့ပါ၊ သမိုင္းဘီးေရွ ့သို ့လွည့္ပါ

ညီသင့္ျမတ္၊ ႏို၀င္ဘာ ၁၁၊ ၂၀၁၁

          ၁၉၄၈တြင္ လြပ္လပ္ေရးရသည္။ ၀ါဒေရးရာျပႆနာႏွင့္ လူမ်ိဳးစုအခြင့္အေရးျပႆနာကို အေၾကာင္းခံ၍ ရဲေဘာ္ရဲဘက္မွ ရန္သူရန္ဘက္ အသြင္ေျပာင္းကာ  လပိုင္းအတြင္း ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္သည္။ သက္တမ္းႏု ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီစံနစ္သည္ ၁၄ႏွစ္အၾကာတြင္ စစ္တပ္၏ ဖ်က္သိမ္းျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ ႏိုင္ငံေရးသမားၾကီး ၀ိဓူရသခင္ခ်စ္ေမာင္ စကားႏွင့္ေျပာရပါမူ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ စစ္ေဘာင္က်ယ္လာကာ ဒီမိုကေရစီေဘာင္က်ဥ္းလာျခင္း ျဖစ္သည္။ ၁၉၆၂မွ ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္ထဲသို ့စီးနင္း၀င္ေရာက္ခဲ့ေသာ စစ္တပ္သည္ ယေန ့ဆိုလွ်င္ အႏွစ္ (၅၀)သက္တမ္း ရွိေနၿပီ။

          ယေန ့ႏိုင္ငံေရးေသာ့ခ်က္ျပႆနာသည္ ၂၀၀၈ဖြဲ ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ၌  ႏုိင္ငံေရးဦးေဆာင္မွဳ အခန္းက႑တြင္ စစ္တပ္ပါ၀င္ေနျခင္း၊ တနည္းအားျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ စံႏွဳန္းမ်ားႏွင့္ မကိုက္ညီျခင္းေသာ ဖြဲ ့စည္းပံုျဖစ္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ အာဏာရအစိုးရ၏သမတ ဦးသိန္းစိန္ကိုယ္တိုင္ပင္ ဖြဲ ့စည္းပံုအေပၚ လက္မခံႏုိင္သူမ်ားရွိေနေၾကာင္း ၀န္ခံေျပာဆိုထားသည္။    ဖြဲ ့စည္းပံုဟူသည္ အေျခအေနႏွင့္ေလွ်ာ္ညီစြာ ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲ၍ရသည္ဆိုေသာ္လည္း ယခုဖြဲ ့စည္းပံုမွာ ျပင္ဆင္ႏိုင္ရန္ အလားအလာ နည္းလြန္းသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။

          ၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားသည္ အလုပ္ျဖစ္ေရးရွဳေထာင့္မွၾကည့္၍ အတိုက္အခံဘ၀ျဖင့္ လႊတ္ေတာ္တြင္း ၀င္ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္က အဖြဲ ့ခ်ဳပ္သည္ ရပ္တည္ခ်က္ရွဳေထာင့္မွၾကည့္၍ ၁၉၉၀ျပည့္ရလဒ္ႏွင့္ေရႊဂံုတိုင္မူကို ဆုပ္ကိုင္ထားခဲ့သည္။ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲမ၀င္ခဲ့ျခင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားလႊတ္ရန္၊         ဖြဲ ့စည္းပံုျပင္ဆင္ရန္၊ လြတ္လပ္မွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပရန္တို ့ကို စစ္အစိုးရဘက္မွ လ်စ္လ်ဴရွဳခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အမ်ားေမွ်ာ္လင့္ထားသည့္အတိုင္းပင္  ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီ ႏွင့္စစ္တပ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက အာဏာသံုးရပ္လံုးကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏုိင္ခဲ့သည္။

          ယခု ေရြးေကာက္ပြဲတစ္ႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ဦးေအာင္ၾကည္တို ့၏ စိမ္းလဲ့ကန္သာ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ သမၼတဦးသိန္စိန္တို ့၏ ေနျပည္ေတာ္ေဆြးေႏြးပြဲ၊ ကုလသမဂၢ အေမရိကန္ ဥေရာပ အာစီယံတို ့၏ ျမန္မာ့အေရးအေပၚ ခ်ဥ္းကပ္ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၊ ဧရာတီျမစ္ဆံုစီမံကိန္းရပ္ဆိုင္းမွဳ၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ရာခ်ီလႊတ္ေပးမွဳ၊ စာေပႏွင့္မီဒီယာထိမ္းခ်ဳပ္ျခင္း ေလ်ာ့ခ်ေပးမွဳ စသည္တို ့ေၾကာင့္ အစိုးရဘက္မွ အျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ ေျပာင္းလဲျခင္း စတင္ေနၿပီဟု သံုးသပ္လာၾကသည္။

          လႊတ္ေတာ္တြင္း၌ထင္ရွားသည့္အခ်က္မွာ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားမွတ္ပံုတင္ျခင္းဥပေဒကို လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္လံုးက ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခဲ့ၿပီး သမတဦးသိန္းစိန္က အတည္ျပဳလက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သည္။ ဥပေဒသစ္တြင္ “အေျခခံ ဥပေဒကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရး” ဟူသည့္ေနရာတြင္ “ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္” စကားရပ္အစား “ေလးစားလုိက္နာ” ဟုျပင္ဆင္ျခင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီတခုသည္ အနည္းဆုံး မဲဆႏၵနယ္ သုံးနယ္တြင္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ရမည္ ဆိုေသာ (ကန္႔သတ္ခ်က္) (ျပင္ဆင္ခ်က္) ႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္က်ခံေနသူမ်ား ႏုိင္ငံေရးပါတီဝင္ မျဖစ္ရ ကန္႔သတ္ခ်က္ကိုု ပယ္ဖ်က္ျခင္းတို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

          ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ယခင္စစ္အစိုးရသည္ ၂၀၀၈ ဖြဲ ့စည္းပံုျဖင့္ ထြက္ေပါက္ယူခဲ့သလို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္ေသာ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္ကိုလည္း ၂၀၀၈ဖြဲ ့စည္းပံုေအာက္တြင္ မွတ္ပံုတင္ႏုိင္ရန္ႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ႏုိင္ရန္ ထြက္ေပါက္ေပးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို ့ေၾကာင့္ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္၏ ေသေရးရွင္ေရးဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ရမည့္အခ်ိန္၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၏ ကံၾကမၼာလွည့္ေျပာင္းခ်ိန္သို ့ေရာက္လာသည္။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ပါတီမွတ္ပံုတင္ေရး မတင္ေရး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ပါတီ၀င္မ်ားသာမက ျပည္တြင္းျပည္ပကပါ ရင္ခုန္စြာ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကၿပီ။

          အဖြဲ ့ခ်ဳပ္၏ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကညာစာတမ္းအရ “၂၀၀၈ ဖြဲ ့စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒမွ ဒီမိုကေရစီစံႏွဳန္းမ်ားႏွင့္ မကိုက္ညီသည့္ အခ်က္မ်ားကို ျပင္ဆင္ေပးလွ်င္” ဆိုေသာအခ်က္မွာလည္း ေတာင္းသေလာက္မရခဲ့ပါ။ အဖြဲ ့ခ်ဳပ္မည္သို ့ဆံုးျဖတ္မည္နည္း။ ရပ္တည္ခ်က္ရွဳေထာင့္မွ ခ်ဥ္းကပ္မည္လား၊ အလုပ္ျဖစ္ေရးရွဳေထာင့္မွခ်ဥ္းကပ္မည္လား။ ရပ္တည္ခ်က္ရွဳေထာင့္မွၾကည့္သူသည္ အေကာင္းဆံုးကိုေမွ်ာ္လင့္သည္။ အလုပ္ျဖစ္ေရးရွဳေထာင့္မွၾကည့္သူသည္ လက္ရွိအေျခအေနထက္ ပိုေကာင္းတာကိုေမွ်ာ္လင့္သည္။

ရပ္တည္ခ်က္သမားသည္ ေသာ့ခ်က္ျပႆနာကို ေျဖရွင္းႏုိင္မွသာ လက္ေအာက္ခံျပႆနာမ်ား ေျဖရွင္းႏုိင္မည္ဟူေသာအျမင္ျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္သည္။ လက္ေတြ ့သမားသည္ ေသာ့ခ်က္ျပႆနာကို မေျဖရွင္းႏိုင္ေသးပါက လက္ေရွာင္ထားၿပီး သေဘာထားကြဲျပားသူမ်ားအၾကား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္ ေသာ့ခ်က္ျပႆနာကို ေျဖရွင္းလာႏုိင္မည္ဟူေသာအျမင္ျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္သည္။ ထိုသူႏွစ္ဦးသည္ ေစတနာအားျဖင့္ တူညီၾကသည္၊ သို ့ေသာ္ ခ်ဥ္းကပ္ပံုျခင္းမတူ၊ ထို ့ေၾကာင့္ အက်ိဳးတရားရလဒ္လည္း တူမည္မဟုတ္ေပ။ အက်ိဳးတရားရလဒ္သည္ သန္း၆၀ ျပည္သူတို ့၏ကံၾကမၼာႏွင့္ တုိက္ရိုက္အခ်ိဳးက်ေသာေၾကာင့္ အေရးၾကီးပါသည္။ ပို၍အေရးၾကီးသည္မွာ သမိုင္းဘီး ေနာက္ျပန္မလွည့္ေရးပင္ ျဖစ္သည္။

အဖြဲ ့ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးမူကို ဆုပ္ကိုင္ထားေသာေၾကာင့္ အလုပ္ျဖစ္ေရး ရွဳေထာင့္မွ ခ်ဥ္းကပ္မည္ဟု ယူဆမိသည္။ ျပည္သူတို ့အေနျဖင့္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္အဖြဲ ့ခ်ဳပ္၏ အႏွစ္၂၀ ေပးဆပ္မွဳအေပၚ အသိအမွတ္ျပဳထားျခင္းေၾကာင့္ မွတ္ပံုတင္ေရးဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်မည္ဆိုလွ်င္ ေထာက္ခံအားေပးၾကမည္သာ ျဖစ္သည္။ တရား၀င္ႏုိင္ငံေရး ပါတီအျဖစ္ျဖင့္သာ ပါတီတည္ေဆာက္ေရး၊ အရည္အေသြးျမွင့္တင္ေရး၊ မ်ိဳးဆက္သစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားေမြးထုတ္ေရး၊ လူထုစည္းရံုးေရး၊ မဟာမိတ္ဆက္ဆံေရး၊ ႏုိင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး စသည့္ ပါတီယႏၱရားမ်ားကို ျပန္လည္လည္ပတ္ႏုိင္လိမ့္မည္။

          အဖြဲ ့ခ်ဳပ္သည္ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပတြင္ ျပည္သူတို ့၏ အေၾကာက္တရားကို ေလ်ာ့ခ်ကာ ႏုိင္ငံေရးေရခ်ိန္ ျမွင့္ေပးျခင္းႏွင့္ ဆီဗဲလ္ဆိုဆိုက္တီး လူထုအေျချပဳအဖြဲ ့အစည္းမ်ား ဖြဲ ့စည္းရန္ ကူညီအားေပးျခင္း၊ လႊတ္ေတာ္အတြင္း အတိုက္အခံအင္အားစုအေနျဖင့္ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာထိန္းညွိျခင္းစသည့္ ဒီမိုကရက္တစ္ အင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ား တည္ေဆာက္ႏိုင္မည္။ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ စတုတၳမ႑ိဳင္ျဖစ္ေသာ သတင္းမီဒီယာမ်ား၏  မ႑ိဳင္သံုးရပ္အေပၚ ေစာင့္ၾကည့္မွဳ၊ ပညာရွင္မ်ား၏အျမင္သေဘာထားေဖာ္ျပမွဳ၊ ျပည္သူအသံနားေထာင္မွဳ စသည္တို ့သည္လည္း ဒီမိုကရက္တစ္ အင္စတီက်ဴးရွင္း အားေကာင္းေမာင္းသန္ ျဖစ္လာေရးအေပၚ မ်ားစြာအေထာက္အကူ ေပးႏိုင္ပါသည္။

လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၌ ႏိုင္ငံတကာေထာက္ခံမွဳအလံႏွင့္ လူထုေထာက္ခံမွဳအလံ ရွိေနပါသည္။ အစိုးရ၌ အေျပာင္းအလဲလုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာအလံရွိေနပါသည္။ အလံသံုးလက္လံုးကို ႏွစ္ဘက္သေဘာတူ စုစည္းႏုိင္မွသာလွ်င္ ဒီမုိကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းေရး ေရွ ့တိုးႏုိင္ပါလိမ့္မည္။ လက္ရွိအစိုးရ၏ အလံတစ္လက္တည္းျဖင့္ ေကာင္းမြန္ေသာအနာဂါတ္ကို မဖန္တီးႏုိင္ေၾကာင္း အစိုးရ၊ အတိုက္အခံ၊ ျပည္သူႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အားလံုးက သိေနသည္။

အဖြဲ ့ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တြင္ရွိေသာ အလံႏွစ္လက္ျဖင့္ ဒီမိုကေရစီေဘာင္ခ်ဲ ့ရန္ ၾကိဳးပမ္းႏိုင္ပါသည္။ ထို ့ေၾကာင့္ လာမည့္ ၁၈ ရက္ေန ့တြင္ သမိုင္းဘီးေရွ ့သို ့သြက္သြက္လည္ပတ္ႏုိင္မည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို အဖြဲ ့ခ်ဳပ္က ခ်မွတ္လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။

(ဓာတ္ပုံ - တာရာေ၀ယံ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးေမာင္ကို ကြယ္လြန္ျခင္း ၂၁ႏွစ္ျပည့္၊ ႏို၀င္ဘာ ၉)