ဆရာမင္းလူအတြက္ ႏွဴတ္ဆက္ဂါရ၀ျဖင့္
ဂ်ဴနီယာ၀င္း၊ ၾသဂုုတ္ ၁၆၊ ၂၀၁၃
ဆရာမင္းလူ၏ စာေပရပ္တည္မူႏွင့္ ဆရာ့ယုံၾကည္ခ်က္ရပ္တည္မူမ်ားကုိ ေလးစားမိပါသည္။ ဆရာကြယ္လြန္သြားေသာအခါ ကၽြန္မ၏ရင္ထဲ ဆရာ့အေၾကာင္းမ်ားစဥ္းစားရင္း ဆရာ့အတြက္ Henry Austin Dobson၏ “Friend And Friendship“ ဟူေသာ ကဗ်ာတစ္စကုိ သတိရမိပါသည္။
အဲသည္ကဗ်ာဆရာက ဆရာ့လုိပါပဲ။ ေက်ာ္ၾကားမူကို စားသုံးႏွစ္မြန္းေနသူေတြကုိ အားမက်ပါဘူး။ အဲသည္လူတန္းစားနံေဘးက လူေတြဟာ ေအးစက္ေတာင့္တင္းတဲ့ မိတ္ေဆြေတြပါပဲတဲ့။ အနွစ္သာရမရွိ၊ ေႏြးေထြးလွဴိက္လဲမူမရွိ။ သူ႕အတြက္ေတာ့ ေက်ာ္ၾကားမူဆုိတဲ့အရာကို မမက္ေမာပါဘူး။ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားျခင္း၏ နံေဘးမွာ ၀ုိင္းရံေနသူ အေပါင္းအပါဆုိတာကုိ သူမုန္းတီးစက္ဆုပ္လွပါ၏ ဟူ၍ ခပ္ရွင္းရွင္းပင္ဆုိထား၏။ ဒါေပမယ့္ သူတန္ဖုိးထားသူဆုိတာေတြဟာ ေစတနာေမတၱာမ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားေသာ မိတ္ေဆြအျဖစ္ပါ။
အုိ… မိ္တ္ေဆြအျဖစ္ဟာ ပိုျပီးျမင့္ျမတ္ပါရဲ႕။ မိတ္ေဆြျဖစ္ျခင္း ေတးသီခ်င္း ဆုိလုိ႔ ေကာင္းရဲ့။ လူ႕သက္တမ္းကုန္သြားတဲ့အခါ င့ါမိတ္ေဆြေတြရဲ႕ မွတ္ညဏ္ထဲ သူက ရွင္သန္။ သူ႕ရဲ႕ ေကာင္းကြက္ကေလးေတြကုိ သတိရလုိ႕၊ သူျပဳခဲ့တဲ့ အမွားအယြင္းေလးေတြေတာ့ သျဂိဳလ္လုိက္ျပီေပါ့ … တဲ့။
ဆရာ့ကုိသည္ ကဗ်ာတစ္စျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳလုိက္ပါတယ္ဆရာ။
“ေက်ာ္ေစာမူသည္ အသက္မရွိသူေတြရဲ႕အစာ။
ငါ့မွာအဲဒီအစာအတြက္ ၀မ္းဗုိက္မရွိ။
မီးမရွိ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့အခန္းထဲ အဲဒီအစာကုိ ငတ္မြတ္စြာ စားသုံးေနၾကေလရဲ႕။
ဒီစားေသာက္ပဲြကုိ ေပ်ာ္ရႊင္စြာအားေပးတဲ့ သစၥာရွိအေဖာ္ရဲ႕ၾကင္နာသံအနားမွာ မရွိ။”
“ငါ့အတြက္ စစ္မွန္တဲ့မိတ္ေဆြအျဖစ္က ပုိျပီးျမင့္ျမတ္ပါရဲ႕။
မိတ္ေဆြျဖစ္ျခင္း ေတးသီခ်င္းဆုိလုိ႕ ေကာင္းရဲ႕။
အမွန္အားျဖင့္ လူ႕ဘ၀ကုန္သြားတဲ့အခါ ငါ့မိတ္ေဆြေတြရဲ႕မွတ္ညဏ္ထဲ ငါက ရွင္သန္၊
ငါ့ရဲ႕ေကာင္းကြက္ေလးေတြကုိ သူတုိ႕က သတိရလုိ႕၊
ငါ့ရဲ႕အမွားအယြင္းေလးေတြေတာ့ သူတုိ႕က သျဂိဳလ္လုိက္ၾကျပီေပါ့။”
(သရုုပ္ေဖာ္ - Suu Chit Thu, Fscebook, Yu Ya Facebook)
Comments