ေအးၿငိမ္း ● စနစ္သစ္ပညာေရးႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္အေၾကာင္း

ေအးၿငိမ္း ● စနစ္သစ္ပညာေရးႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္အေၾကာင္း
(မုိးမခ) ေအာက္တုိဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၈


အတြဲ (၆)၊ အမွတ္ (၁) ဇြန္လ၊ ၂၀၀၈ ထုတ္ မဂၢဇင္းမွ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။

မိတ္ေဆြတေယာက္ပို႔လာ၍ ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ အထက္အရာရိွဆိုသူမ်ားက ေပါက္တတ္ကရ အမိန္႔ေတြထုတ္ကာ ပညာ ေရးစနစ္ကို ဖ်က္ဆီးေနပါေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ပညာေရးပိုင္းကုိ စိစစ္ၾကပ္မတ္ေပးပါရန္ ႏိုင္ငံေတာ္ အတိုင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ထံေရးထားေသာ ပညာေရးဝန္ထမ္းတဦး၏ စာကုိ ဖတ္လိုက္ရပါသည္။ ထိုစာဖတ္မိၿပီး ေခါင္းထဲသို႔ အေတြးတစ ဝင္လာသျဖင့္ ေရးလုိက္ရျပန္ပါေၾကာင္း။ (က်ဳပ္က အမွန္ေတြေရးျပတာ။ တရားစဲြတာေတြ ဘာေတြ မလုပ္နဲ႔ေနာ။ က်ဳပ္က ေၾကာက္တတ္တယ္။)
Ref: link: https://www.facebook.com/451408591693369/photos/a.523713597796201.1073741829.451408591693369/ 786163011551257/?type=3

ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ပညာေရးစနစ္ႀကီးအေၾကာင္း အမ်ားျပည္သူသိၿပီးျဖစ္၍ မေျပာလိုေတာ့ပါ။ ကြၽန္ေတာ္ေျပာခ်င္သည္မွာ စနစ္ သစ္ပညာေရးဆုိတာႀကီးအေၾကာင္း ျဖစ္ပါသည္။

ကြၽန္ေတာ္လူမွန္းသိတတ္စ အရြယ္ကတည္းက စနစ္သစ္ပညာေရးဆုိတာႀကီးႏွင့္ ပက္ပင္းတိုးခဲ့ရသည္။ ထိုကတည္းက တသစ္တည္း သစ္လာလိုက္သည္မွာ ယခုတိုင္ စနစ္သစ္လို႔ မဆံုးႏိုင္။ ျမန္မာႏုိင္ငံေလာက္ ပညာေရးကို စနစ္သစ္သည့္ႏိုင္ငံ ကမၻာေပၚတြင္ ႏွစ္ႏိုင္ငံမရိွ။

စနစ္ေတြသာ သစ္သစ္သြားသည္၊ ဘာေတြမ်ား ထူးျခားလာပါသနည္း။ တိုးတက္လာပါသနည္း။ စနစ္သစ္ပညာေရးႏွင့္ သင္ၾကားခဲ့ရေသာ ကေလးမ်ားသည္ စနစ္ေဟာင္းႏွင့္ သင္ခဲ့ရသည့္ ကေလးမ်ားထက္ ဘာေတြမ်ား ပိုတတ္လာပါသနည္း။
စနစ္ေတြသာ သစ္လုိက္ၾကသည္။ စနစ္သစ္လိုက္လို႔ ကေလးေတြ ဘယ္ေလာက္ တိုးတက္လာသလဲ၊ ပိုတတ္လာသလဲဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္လည္း ျပန္မေမးၾက။ ကိုယ္စိတ္ထဲထင္ရာသာ စြပ္လုပ္ေနၾကေလသည္။

မိမိတို႔ ခ်မွတ္က်င့္သံုးေနသည့္ ပညာေရးစနစ္ မည္မွ်ထိေရာက္သည္ကို တစ္ခါမွလည္း မဆန္းစစ္ၾက။ အဲေလ ဆန္းစစ္တယ္ ဆိုတာ ၾကားေတာင္ ၾကားဖူးၾကပါေလစ။ သိေတာ့သိတယ္ အလုပ္ရႈပ္မွာစိုးလို႔ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာဆိုလွ်င္ေတာ့ လည္း မေျပာတတ္ပါ။

ယခင္ ကြၽန္ေတာ္ သူငယ္ႏွပ္စားဘဝက ပညာေရးစနစ္ တစ္ခါသစ္ေလတိုင္း ဟုတ္ႏိုးႏိုးျဖင့္ တအားတက္ခဲ့ဖူးသည့္ အခ်ိန္ ေတြရိွခဲ့ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ ယခု အသက္ကေလးရလာလို႔ ၎တို႔လုပ္ခဲ့သည့္ စနစ္သစ္ဆိုတာႀကီးကို ျပန္ေတြးမိမွ အေတာ္ရီ ခ်င္မိေလသည္။

ကြၽန္ေတာ္ေျပာတာ လြန္မလြန္ မိတ္ေဆြတို႔ စဥ္းစားၾကည့္ပါခင္ဗ်ာ။

ကြၽန္ေတာ္ ၉ တန္း၊ ၁၀ တန္းကို ၁၉၇၇၊ ၇၈၊ ၇၉ ခုႏွစ္မ်ားတြင္ တက္ခဲ့၏။ ဆယ္တန္းစာေမးပဲြကုိ ၁၉၇၉ မတ္လတြင္ေျဖခဲ့၏။
ကြၽန္ေတာ္တို႔တက္ခဲ့တာ စနစ္သစ္ပညာေရးျဖစ္၏။ ဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အရင္အတန္းေတြတုန္းက စနစ္ေဟာင္းေပါ့။ မဟုတ္ ပါ ခင္ဗ်ာ။ သူတို႔လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ေခတ္က်မွ စနစ္ေဟာင္းျဖစ္သြားရတာျဖစ္ၿပီး ယခင္ကေတာ့ စနစ္သစ္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔အတူ မ်ားမၾကာမီ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔တက္ခဲ့ရေသာစနစ္သည္လည္း စနစ္ေဟာင္းျဖစ္သြားျပန္ကာ ေနာက္ထပ္ စနစ္သစ္တစ္ခု ေပၚလာျပန္ပါသည္။

သဟာဆို ဘယ္လို စနစ္သစ္တယ္ဆိုတာ နည္းနည္းေလာက္ ေစ့ငုၾကည့္ရေအာင္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔မတိုင္မီ စနစ္ေဟာင္းတံုးက ၉ တန္းဆယ္တန္းတြင္ ဝိဇၨာ၊ သိပံၸခဲြထား၏။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ စနစ္သစ္က်ေတာ့ ဝိဇၨာ၊ သိပၸံရယ္လို႔မရိွေတာ့ဘဲ ေပါင္းလိုက္သည္။ လုပ္ပံုလည္း ၾကည့္လိုက္ဦး။ ဓာတုေဗဒႏွင့္ ႐ူပေဗဒကို တတဲြ။ ပထဝီ၊ သမိုင္းႏွင့္ ေဘာဂေဗဒကို တတဲြ။ ျမန္မာစာ၊ အဂၤလိပ္စာႏွင့္သခ်ၤာမ်ားေပါင္းလိုက္ေတာ့ စုစုေပါင္း ဘာသာရပ္ ၆ ခု ျဖစ္သြား သည္။

ေနာက္ေတာ့ တဲြေရးကိုမႀကိဳက္၍ ျပန္ခဲြျပန္သည္။ ေနာက္ ခဲြေရးမႀကိဳက္၍ ျပန္တဲြျပန္သည္။ သည္စာ၊ သည္ေက်ာင္း၊ သည္ ဆရာ၊ သည္သင္နည္း၊ သည္အခ်ိန္။ ဘာတခုမွ မေျပာင္းဘဲ စာကုိသာ ဟိုလိုတဲြလုိက္၊ သည္လိုခဲြလုိက္ လုပ္ေနၾကေလသည္။
သည္ၾကားထဲ ဟုတ္တိပတ္တိ၊ ဝပ္သားရင္းဟိုက္ႏွင့္ ဂလိတ္အိတ္စ္ပတ္ေတးရွင္း (အယ္မယ္ေလး၊ လွ်ာလိပ္လိုက္တာ) ကို အဂၤလိပ္ ျပ႒ာန္းစာအျဖစ္ သင္လိုက္ေသးသည္။ ထိုအခ်ိန္တံုးက တက္ခဲ့ရသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ဘာတစ္ခုမွ ထူးျခားတိုးတက္လာတာ မျမင္ရ။ သည္ပုပ္ထဲက သည္ပဲႀကီးေလွာ္ေစ့ေတြသာ ျဖစ္ေလသည္။

၎တို႔လုပ္ေနပံုကို ယခု ကြၽန္ေတာ္ျပန္စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့ အႏီွပညာေရးဌာနမွ လူႀကီးမ်ားမွာ လက္ထဲသို႔ ရႊံ႕တံုးတတံုး ရလာေသာ ကေလးငယ္တစ္ဦးလို ျဖစ္ေနေလသည္။ ကေလးငယ္မွာ ရႊံ႕တံုးကို ေလးေထာင့္ေလးလုပ္လုိက္သည္။ အတန္ ၾကာေတာ့ ေလးေထာင့္ပံုကို မႏွစ္သက္ရကား အလံုးေလးလုပ္လုိက္ျပန္သည္။ တခါ အလံုးႀကီးက ၾကည့္ရတာ ႐ုပ္ဆုိး လိုက္တာဆိုၿပီး ပိရမစ္ပံု လုပ္ျပန္သည္။ ထိုပညာေရးဆရာႀကီးမ်ားမွာလည္း ထိုကေလးႏွင့္ ဘာမွမကြာ။ အတူတူပင္ ျဖစ္ ေလသည္။

အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ျဖစ္ေနရသနည္း။ ၎တို႔သည္ ကေလးမ်ား၏ ပညာေရးတိုးတက္မႈကိုလိုလား၍ စနစ္မ်ားကို တ သစ္တည္း သစ္ေနျခင္း ျဖစ္ေပမည္။ သို႔ေသာ္ ၎တို႔သည္ (Think out of the box) ဆုိတာကို ဂ႐ုမျပဳမိၾကေသာေၾကာင့္ သည္ပံုးထဲတြင္သာ အဝိုင္းလုပ္လိုက္၊ ေလးေထာင့္လုပ္လိုက္ လုပ္ေနၾကျခင္းျဖစ္၏။

အသင္ ပညာရိွမင္းတို႔ခင္ဗ်ာ ...
အသင္တုိ႔သည္ ဤပံုးထဲမွ ႐ုန္းမထြက္ႏိုင္သေရြ႕ကာလပတ္လံုး စနစ္မ်ား မည္မွ်ပင္သစ္ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ကေလးမ်ား၏ ပညာတတ္ေျမာက္မႈ အဆင့္မွာ တက္လာစရာအေၾကာင္း တစ္ျပားဘိုးကမွ မရိွေၾကာင္း ေျပာလိုက္ပါရေစ။ ပညာေရး ရည္ မွန္းခ်က္ႀကီးမည္မွ် ခ်ထားပါေစ၊ ပညာေရးျဖင့္ ေခတ္မီဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ႀကီး တည္ေဆာက္အံ့ဟု မည္မွ်ပင္ ဆင္ေလာက္ႀကီးသည့္ စာလံုးႀကီးမ်ားျဖင့္ ေရးေနသည္ ျဖစ္ပါေစ။ မထူးေရးခ် မထူးဟု ကြၽႏု္ပ္က ဆိုလုိက္ပါသည္။
ခ်မွတ္ထားေသာ မဟာဗ်ဴဟာႏွင့္လုပ္ေနသည့္ နည္းဗ်ဴဟာမ်ားကို ျပန္လည္သံုးသပ္ၾကပါ။ ငါတို႔ေရးဆဲြခ်မွတ္ထားတာ ေတြဟာ တကယ္ျဖစ္ႏိုင္ရဲ့လား၊ ေျမျပင္ အခင္းအက်င္းနဲ႔ ကိုက္ညီရဲ့လားဟု ျပန္လည္သံုးသပ္ၾကပါ။ ရန္ကုန္ေလာက္တြင္ မၾကည့္ဘဲ ဟို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဝါးေတာကြင္းရြာက ေက်ာင္းလိုဟာမ်ိဳးထိ ဆင္းၾကည့္ၾကပါ။ ဝါးေတာကြင္းရြာတြင္ ဆယ္ရက္ ေလာက္အိပ္ကာ သူတို႔ စာသင္ေနပံု၊ ကေလးမ်ား စာသင္ၾကပံု၊ စာတတ္ေျမာက္မႈအေျခအေနမ်ားကို ေလ့လာၾကပါဟု အေလးအနက္ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါေၾကာင္း။

(အေဝးသင္တကၠသုိလ္၊ ပထမႏွစ္၊ ဒုတိယႏွစ္ႏွင့္ တတိယႏွစ္အတြက္ ျပ႒ာန္းထားေသာ အဂၤလိပ္စာ အဆင့္အတန္းမွာမူ အေတာ္ႀကီးကို စိတ္ပ်က္စရာျဖစ္၏။ ယခု သင္ေနသည့္စာမ်ားမွာ ယခင္ အႏွစ္ ၃၀ေလာက္၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသား ဘဝက သင္ခဲ့ရသည္မ်ားႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္၏။ တစ္ျပားဘိုးမွ မေျပာင္းပါ။

သို႔ေသာ္ ဤသည္ပင္လွ်င္ ကြၽႏ္ုပ္အတြက္ အခြင့္ေကာင္းတစ္ရပ္ျဖစ္ေလ၏။ ကြၽႏု္ပ္သည္ ေျဖခဲ့ေသာ ပထမႏွစ္ႏွင့္ ဒုတိယႏွစ္ စာေမးပဲြမ်ားတြင္ အဂၤလိပ္စာကို အထဲတြင္ ဘာေတြပါတယ္ဆိုရံုေလာက္ လွန္ေလွာၾကည့္ၿပီး စာတစ္လံုးမွမက်က္ဘဲ ေျဖ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္၏။ ဤသည္မွာ ကြၽန္ေတာ္ ေတာ္လြန္းလွလို႔မဟုတ္။ ျပ႒ာန္းထားသည့္အဂၤလိပ္စာအဆင့္က နိမ့္လြန္းလွ၍ ျဖစ္ ေလသည္။)

ကြၽန္ေတာ္ ယခု စင္ကာပူပညာေရးအေၾကာင္း အျပည့္အစံုေရးရန္ လုိအပ္သည့္ စာအုပ္စာတမ္းမ်ား စုေဆာင္းလ်က္ရိွပါသည္။ စာအုပ္တစ္အုပ္ထုတ္ေလာက္သည္ထိ ႀကိဳးစားၾကည့္ပါမည္။ လက္ေတြ႔ေက်ာင္းတက္ေနသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ႏွင့္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားကိုပါ အင္တာဗ်ဴးလ်က္ စာေတြ႔လက္ေတြ႔ ေရးပါမည္။

သူမ်ားသားသမီးေတြ ဘယ္လုိလုပ္ေနသည္ကို သိႏုိင္ၾကေစရန္ ျဖစ္၏။ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ေအးၿငိမ္း
၁ ေမလ၊ ၂၀၁၈
0