အယ္ဒီတာ့လက္ေရး
(၅)
ေမာင္ရစ္၊
ႏိုု၀င္ဘာ ၂၆၊ ၂၀၁၁
ကိုုယ္တိုုင္လည္း ေရးခ်င္၊
သူမ်ားေတြလည္း ေရးေစခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ၊ ေျပာျဖစ္တာေတြကိုု
အတိုုခ်ဴံးမွတ္စုုတိုု ထုုတ္ထားတယ္။ ျပီးေတာ့ မေရးျဖစ္တဲ့ အေၾကြးေတြ ျဖစ္ကုုန္တယ္။
သည္ေတာ့ ဒီအခြင့္အေရးကိုု ယူျပီး ပရိသတ္ကိုု တင္ျပလိုုက္ပါတယ္။
ကေလး၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္နဲ႔ လူငယ္မ်ားအတြက္
ကူညီကာကြယ္ေရးကြန္ယက္
လြန္ခဲ့တဲ့ တပတ္က စကၤာပူမွာ
ကေလးမေလးတဦးက ကိုုယ့္အသက္ကုုိ အဆုုံးစီရင္သြားတယ္။ မယံုုႏိုုင္လြန္းလိုု႔
သတင္းကိုု မတင္ရက္ဘူး။ ကိုု၀င္းလက္က သတင္းကိုု အျခား၀က္ဆုုိက္တခုုကိုု ကိုုးကားျပီး
တင္တယ္။ ကေလးမေလးဓာတ္ပုုံကိုု မိုုးမခမွာ မတင္ရက္တာနဲ႔ ပုုံကိုုေတာ့
ဖယ္လိုုက္မိတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ လအနည္းငယ္ကလည္း ကေလးမေလးတဦး သူ႔ကိုုယ္သူ
အဆုုံးစီရင္သြားတယ္။ စကၤာပူမွာပဲ။ အခ်စ္ေရးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အိမ္ေထာင္ေရးပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ဘာအေရးပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာကြန္ျမဴနီတီဟာ မိမိရင္ေသြးေတြကိုု ေစာင့္ေရွာက္ေရး၊
တိုုင္ပင္ေဆြးေႏြးေရး၊ ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းေရးကြန္ယက္၊ ၀က္ဆိုုက္၊ တယ္လီဖုုံးလိုုင္း၊
အီးေမးအဖြဲ႔၊ အတိုုင္ပင္ခံေစတနာရွင္ေတြ လုုပ္အားေပးေတြ လိုုေနျပီ။ ကိုုယ္ထူကိုုယ္ထ
စလုုပ္ၾကမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္။
အေမရိကန္က ေက်ာင္းေတြမွာ
ကေလးေတြအခ်င္းခ်င္း အႏိုုင္က်င့္တာ၊ ေစာ္ကားတာေတြ ကာကြယ္ဖိုု႔ လုုပ္ငန္းေတြ၊
အဖြဲ႔ေတြထားတယ္။ ျပသနာရွိရင္ ေဆြးေႏြးပါလိုု႔ ဖိတ္ေခၚတယ္။ မိဘကိုု မေျပာႏိုုင္ရင္
ဆရာကိုုေျပာ၊ ၀န္ထမ္းကိုုေျပာ၊ ဆရာ၀န္ေတြ၊ ဘာသာေရးဆရာေတြ ေျပာပါလိုု႔ ေျပာတယ္။
တိုုက္တြန္းတယ္။ မဟုုတ္ရင္ ကေလးေတြဟာ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု အဆုုံးစီရင္မယ္။
သိပ္ဆုုိး၀ါးလာရင္ ကိုုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ မိသားစုုကိုု ရန္ရွာသတ္ျဖတ္မယ္။ ျပီးမွ
အဆုုံးစီရင္မယ္။ ကြန္ျမဴနီတီတခုုလုုံး မိသားစုုေတြ ခ်စ္ခင္သူေတြနဲ႔အတူ
နစ္နာဆုုံးရႈံး ေၾကကြဲရပါတယ္။
အားနည္းသူေတြ နစ္နာသူေတြကိုု
စကားေျပာခြင့္ေပးဖိုု႔၊ နားေထာင္ဖိုု႔၊ အားေပးစာနာ ကုုစားဖိုု႔၊
ဆက္လက္ရွင္သန္ဖိုု႔ ပတ္၀န္းက်င္က အားေပးကူညီဖိုု႔ လိုုပါတယ္။ က်ေနာ္တိုု႔
၀ိုုင္းၾကပါ။
မိမိပတ္၀န္းက်င္မွာ
ေစတနာ့၀န္ထမ္းလုုပ္အားေပးေတြ လုုပ္ၾကဖိုု႔
ဆယ္ေက်ာ္သက္ကေလးေတြအတြက္
မိမိပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ဆက္စပ္ ပတ္သက္ဖိုု႔ ကြန္ျမဴနီတီအလုုပ္ေတြမွာ
လုုပ္အားေပးၾကဖိုု႔ လုုပ္အားေပးေစတနာ၀န္ထမ္းအဖြဲ႔ေတြက ေက်ာင္းေတြကိုု
လာဆက္သြယ္တယ္။ အသင္း၀င္ခိုုင္းတယ္။ စေန တနဂၤေႏြမွာ သူတိုု႔ အစီအစဥ္ေတြကိုု
ဖိတ္ေခၚတယ္။ အေမရိကန္က အထက္တန္းေက်ာင္းေတြမွာ ေျပာတာပါ။
သူတိုု႔ေတြလုုပ္တာေတြက
အပင္ေတြစိုုက္၊ အမႈိက္ေတြ ေကာက္၊ သိပံၺျပခန္းေတြမွာ လုုပ္အားေပး၊ ခ်ဳိတဲ့တဲ့
ကေလးေတြအတြက္ စာကိုုျပတာ၊ မုုန္႔လိုုက္ေကၽြးတာေတြကအစ ပတ္၀န္းက်င္ျမိဳ႔နယ္ေတြက
အျခားေစတနာ၀န္ထမ္းလုုပ္ငန္းေတြမွာ သြားျပီး လုုပ္အားေပးၾကတယ္။
ျမန္မာျပည္မွာ
ဘုုန္းၾကီးေတြ၊ ခရစ္ယာန္ေက်ာင္းေတာ္ေတြမွာ ေစတနာ့၀န္ထမ္းလုုပ္အားေပးအလုုပ္ေတြ
လုုပ္ၾကေလ့ရွိတယ္လိုု႔ ေျပာပါတယ္။ သစ္ပင္စုုိက္တာ၊ ေဘးဒုုကၡေရာက္ေနတဲ့ ေနရာေတြကိုု
သြားေရာက္ လုုပ္အားေပးတာ၊ ေလ့လာတာ၊ ျပီးေတာ့ သူတိုု႔အေတြ႔အၾကဳံေတြ ျပန္ေျပာတာ၊
စာေရးတာ၊ ထုုတ္ေဖာ္တာေတြ တိုုးျမွင့္ျပီး လုုပ္ၾကရမယ္ ထင္ပါတယ္။
ဧရာ၀တီကိုု ကယ္ေနစရာ မလိုုေတာ့ဘူးလား
ယခင္တပတ္က
ေဘးဧရိယာက Save Irrawaddy SF လႈပ္ရွားမႈအျဖစ္ ေဟာေျပာပြဲ ေဆြးေႏြးပြဲကေလး တခုု
ျမန္မာကြန္ျမဴနီတီက စိတ္၀င္စားသူလုုပ္အားေပးေတြနဲ႔ က်င္းပျဖစ္တယ္။ မိုုးမခကလည္း
ျပန္ၾကားေရးနဲ႔ ေၾကာ္ျငာက႑မွာ ၀င္ပါတယ္။ စက္တင္ဘာ ၃၀မွာ သမၼတၾကီးသိန္းစိန္က
ျမစ္ဆုုံကိုုရပ္လိုုက္တာနဲ႔ ျပီးျပီလားဆိုုျပီး အထင္အျမင္ရွိသူေတြ
အဲသည္ေဆြးေႏြးပြဲက ရုုပ္သံျပန္ထုုတ္တာကိုု ၾကည့္ရႈအားေပးသင့္ပါတယ္။
ျပည္တြင္းကလူေတြေတာ့
မသိဘူး၊ ျပည္ပကလူေတြက ျမန္မာျပည္က ဧရာ၀တီအေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ ေရြးေကာက္ပြဲအေရး၊
ဘာအေရး၊ ညာအေရးျဖစ္ျဖစ္ “အင္း … လူေတြက လုုပ္ခ်လိုုက္ျပန္ျပီ” လားဆိုုတဲ့
မ်က္ခုုံးေလးျမွင့္ျပီး ၾကည့္ၾကတယ္။ ျမန္မာျပည္ဟာ ယခင္တုုန္းကလိုု
ကန္႔လန္ကာေနာက္ကြယ္မွာ အျမဲေနမွာမဟုုတ္ေတာ့ ျပည္ပကလူေတြလည္း ကိုုယ္တိုုင္
မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမန္မာျပည္အေျခအေနေတြကိုု ျမင္ၾက သိၾကဖိုု႔ အခြင့္ေတြ ပြင့္ေနျပီ
ထင္ပါတယ္။
အဲသည္လိုု
အေျခအေနမွာ အခုုလိုု ျမန္မာျပည္သူေတြအခ်င္ခ်င္းနဲ႔ ပညာရွင္ေတြ၊
ေျပာေရးဆိုုခြင့္ရွိသူေတြ မ်ားမ်ား ေဆြးေႏြး ေဟာေျပာပြဲေတြ လုုပ္ၾကဖိုု႔
တိုုက္တြန္းရမယ္ ထင္တယ္။ ျပည္တြင္းမွာလည္း လုုပ္ငန္းရွင္မ်ားအသင္းအသီးသီးက
ပညာရွင္ေဆြးေႏြးပြဲေတြလုုပ္ေနခဲ့ၾကတာ ႏွစ္ခ်ီေနျပီေလ။ ျပည္ပမွာလည္း
ကြန္ျမဴနီတီကလည္း ေဆြးေႏြးပြဲေတြ လုုပ္သင့္တယ္ မထင္ဘူးလား။
ျမန္မာျပည္ရဲ့ အနက္ၾကီး ၆ နက္၊ အခက္ၾကီး ၆
ခက္ ျပီးေတာ့ လူထုုရဲ့သီလ
ႏိုု၀င္ဘာ ၁၈ မွာ အင္န္အယ္ဒီက
ပါတီမွတ္ပုုံတင္မယ္၊ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မယ္လိုု႔ ဆုုံးျဖတ္တယ္။ ႏိုု၀င္ဘာ ၂၄ မွာ မွတ္ပုုံတင္ဖိုု႔
ဖြဲ႔စည္းမႈကိုု စတင္ျပီး ေနျပည္ေတာ္မွာ မွတ္ပုုံသြားတင္တယ္ လုိုု႔ေျပာပါတယ္။
အဲသည္ႏိုုင္ငံေတာ္ရဲ့ ထူးျခားတဲ့ အေျပာင္းအလဲကာလမွာ ရန္ကုုန္အေျခစိုုက္
ႏိုုင္ငံေရးထုုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုုသူ ကိုုေအာင္မ်ဴိးထြန္းက အနက္ၾကီး ၆ နက္ကိုု
သူ႔အီးေမးနဲ႔ ေဖ့စ္ဘြတ္ကေန ထုုတ္ေျပာတယ္။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ NLD
ပါတီကို မဲေပးခဲ့ႀကတာလည္း တခဲနက္...
CRPP ကို ဖြဲ ့တုန္းကလည္း တခဲနက္...
၂၀၀၈ ဖြဲ ့စည္းပံု
ဆႏၵခံယူပြဲမွာလည္း တခဲနက္...
ေရႊဂံုတိုင္ေႀကညာခ်က္တုန္းကလည္း
တခဲနက္...
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမယ္ ႀကံ့ဖြံ
့ပါတီ ေအာင္ပြဲခံၿပန္ေတာ့လည္း တခဲနက္...
အခုေနာက္ဆံုးေပၚ “တင္/
၀င္” ဇာတ္ေတာ္ႀကီးမွာလည္း တခဲနက္ လိုု႔ ေရးထားတယ္။ အဲသည္ ၆
နက္ထဲမွာ ၃ နက္ထဲမွာ သင္ပါတယ္ဆိုုရင္ သင့္မွာ ျပသနာရွိျပီ၊ ပုုံမွန္မဟုုတ္ဘူး
လိုု႔ ေရးထားတယ္။
ဒါကိုု
ႏိုုင္ငံေရးတက္ၾကြလႈပ္ရွားသူေတြရဲ့ အေနအထားကေနျပန္ၾကည့္မိေတာ့ ဒါေတြဟာ သူတိုု႔ေတြကိုုယ္တိုုင္လည္း
အခက္ၾကီး ၆ ခက္နဲ႔ ၾကဳံခဲ့ၾကတာပဲလိုု႔ ေတြးမိျပန္တယ္။ ၉၀မွာ ျပည္သူက
တခဲနက္ေထာက္ခံခဲ့ေတာ့ အခက္အခဲေတြကိုု ရင္ဆိုုင္ျပီး စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားသူ
ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြဟာ ရင္ဆိုုင္ျဖတ္သန္းခဲ့ရတယ္။ ဆက္လက္ျပီး တိုုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ရတယ္။
အဲသည္အနက္တိုုင္းမွာ ဒီအေရးအခင္းေတြကိုု ႏိုုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူေတြဟာ အခက္အခဲေတြ
ဖိႏွိပ္ ေခ်မႈန္းမႈေတြ အတိုုက္အခိုုက္ေတြနဲ႔ ရင္ဆိုုင္ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာခ်ည္းပဲလိုု႔
ျမင္မိပါတယ္။
ေနာက္တခ်က္ေတြးမိတာကေတာ့
ႏိုုင္ငံေရးတိုုက္ပြဲထဲမွာ တိုုက္ရုုိက္၀င္ေရာက္ ရုုန္းကန္ ရွင္သန္
လႈပ္ရွားေနသူေတြက လူနည္းစုုပါ။ သူတိုု႔မွာ အခက္အခဲေတြကိုု ရင္ဆိုုင္ျပီး
ယံုုၾကည္ခ်က္အတြက္ ရပ္တည္ၾကရသူေတြပါ။ ေနုုာက္လူမ်ားစုုၾကီးကေတာ့ ဒီမိုုကေရစီကိုု
လုုိလားသူ၊ အမွန္တရားနဲ႔ တရားမွ်တမႈကိုု ေမွ်ာ္လင့္သူ လူထုုပရိသတ္ၾကီးပါ။
လူထုုကေတာ့ ေနရာတိုုင္း ေဒါင့္တိုုင္းမွာ တိုုက္ရုုိက္၀င္ေရာက္ ပတ္သက္လုုပ္ကိုုင္ႏိုုင္ျခင္း
မရွိေသာ္လည္း လူထုုက သူတိုု႔ရဲ့ ေနာက္ကေန အျမဲတမ္း အစဥ္အျမဲ ေထာက္ခံရပ္တည္လ်က္
ရွိတယ္လိုု႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။
လူထုုဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ ဖိႏွိပ္
ခ်ဳပ္ခ်ယ္ ကန္႔သတ္ျခင္း ခံထားရေသာ အားနည္းသူ လူမ်ားစုုၾကီးျဖစ္ေသာ္လည္း သူတိုု႔ရဲ့
သီလကေတာ့ ဒီမိုုကေရစီကိုု ေထာက္ခံျပီး၊ အာဏာရွင္ေတြကိုု လက္မခံျခင္းပါပဲ။
၅ပါးသီလမ်ားလိုုေပါ့ အဲသည္သီလက ေစာင့္ထိန္းရတဲ့ သီလ။ လုုပ္ရတဲ့ အရာ မဟုုတ္၊
မလုုပ္ဘဲ ေနရာတဲ့ တာ၀န္ေပါ့။ အာဏာရွင္မ်ားရဲ့ မတရားလုုပ္ အႏိုုင္က်င့္
ေစာ္ကားမႈမ်ားကိုု ခါးစည္းျပီး ေခါင္းငုုံျပီး ခံေနရေသာ္လည္း သူတိုု႔ေတြဟာ
ဘယ္တုုန္းကမွ ဒီမုုိကေရစီကိုု လက္လႊတ္လိုုက္ျပီး အာဏာရွင္ေတြကိုု
သစၥာခံသြားတယ္ရယ္လိုု႔ မရွိဘူး။ (အာဏာရွင္သရဏံ ဂစာၦမိ မလုုပ္ၾကဘူး)
အာဏာရွင္စနစ္ အသက္ရွည္ပါေစလိုု႔
ဘယ္လူထုုကမွ ကိုုယ့္အသိစိတ္နဲ႔ကိုုယ္ အိမ္ထဲကထြက္ျပီး ေၾကြးေၾကာ္ျခင္း
မရွိေသာ္လည္း ဒီမုုိကေရစီအေရး တိုု႔အေရးလိုု႔ ဆိုုတာကိုုေတာ့ ျပည္သူလူထုုဟာ
ကိုုယ့္အသိစိတ္နဲ႔ကိုုယ္ အိမ္က ထြက္ျပီး ေၾကြးေၾကာ္ရမယ့္အခ်ိန္ကိုု
မ်ဴိးဆက္အဆင့္ဆင့္ အံခဲျပီး ေစာင့္ဆိုုင္းေနသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲသည္အတြက္ လူထုုၾကီးက
ဘာလုုပ္ဖူးလိုု႔လဲေတာ့ မေမးပါနဲ႔ဗ်ာ။ ျပီးေတာ့ လူနည္းစုုျဖစ္တဲ့ တကယ့္ကိုု
စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားသူ ႏိုုင္ငံေရးသမား ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ေတြကိုုလည္း
သံသယမျဖစ္ေစခ်င္ပါ။ သူတိုု႔က သူတိုု႔ယုုံၾကည္မႈအတြက္
သူတိုု႔စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားမႈေတြကိုု အေရးလုုပ္ျပီးေတာင္ ထုုတ္ေျပာခ်င္သူေတြ
မဟုုတ္ပါ။ ဘယ္ အနက္ၾကီးေတြျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခက္ခက္၊ အံခဲျပီး ခ်ီတက္ေနမွာပါ။
သူတိုု႔ေတြဟာ လက္ေျမွာက္အညံ့ခံသူေတြ မဟုုတ္ပါ။
သည္ေတာ့ ေျပာခ်င္တာက
ေမာင္ရစ္ကာတြန္းထဲက ေက်ာမြဲျပီး ဖင္ပါေျပာင္ေနတဲ့ လူထုုပရိသတ္ၾကီးကိုု ေမာင္ရစ္က
သေရာ္ေစာ္ကားျခင္း ျပဳတဲ့သေဘာနဲ႔ ေရးသားျခင္း မဟုုတ္ဘူး ဆိုုတာကိုု
ေျပာခ်င္တာပါပဲ။ လူထုုၾကီးနဲ႔ လူနည္းစုု သူေတာ္ေကာင္းႏိုုင္ငံေရးသမားမ်ားအတြက္
အလုုပ္အေကၽြးျပဳခ်င္တာက မိုုးမခမီဒီယာပါ။ ေဒ၀ဒတ္ကိုု ဘုုရားထင္ျပီး
ဆုုေတာင္းမွားသူေတြထဲမွာ မပါခ်င္ပါခင္ဗ်ာ။ သိန္းစိန္မထိနဲ႔ မီးပြင့္သြားမယ္အစားထဲ
မပါတဲ့ မိုုးမခ၀ိုုင္းေတာ္သားေတြအတြက္ ဂုုဏ္ယူမိပါတယ္။
အေျပာင္းအလဲမ်ားတဲ့
ေလာကၾကီးထဲမွာ ေစာင့္ထိန္းစရာက သီလပဲရွိတယ္။ လူထုုၾကီးရဲ့ မမွတ္မသုုံတဲ့
ႏိုုင္ငံေရးသီလနဲ႔ သစၥာေတာ့ ဆိုုခ်င္ပါရဲ့။ ရသင့္ ရထိုုက္တဲ့
ဒီမိုုကေရစီလူေဘာင္ေလာက ျမန္မာျပည္ၾကီးမွာ အခ်ိန္အခါသင့္တဲ့ဆီမွာ ရရပါလိုု႔၏။
မေစာပါနဲ႔။ မေနာက္က်ပါရေစနဲ႔။ ။
Comments